[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,373,226 Views

  • 23,520 Comments

  • 43,591 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    22,142

    Overall
    2,373,226

ตอนที่ 51 : Ep.07::ลงโทษ + (ประกาศ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 804 ครั้ง
    16 ต.ค. 60



















vEp.07v

::ลงโทษ::




          "น..นิล" เชื่อเถอะว่าใครเจอแบบนี้ก็ต้องเสียงสั่นเหมือนผมทุกราย

 

          "กูบอกไว้ว่ายังไง" น้ำเสียงเย็นเฉียบเอ่ยถาม โชคดีที่มันมืดมากซะจนไม่เห็นแววตาน่ากลัวของเขา

 

          "อยู่ห้องดีๆ" ผมทวนคำเสียงแผ่วพลางเม้มริมฝีปากแน่น

 

          แต่วินาทีนั้น..ร่างกลับเซถลาเพราะถูกกระชากข้อมือให้เดินไปท่ามกลางความมืด หูพลันได้ยินเสียงเปิดประตูห้องและถูกเหวี่ยงลงไปบนฟูกนุ่มไม่เบาแรงนัก แสงจันทร์ที่สาดส่องจากทางระเบียงทำให้รู้ว่าที่นี่คือห้องนอน ผมพยุงตัวลุกนั่งแต่ร่างสูงกลับผลักตัวให้นอนตามเดิมแล้วขึ้นคร่อมไว้ มือหนาปลดกระดุมเสื้อเปื้อนเลือดทีละเม็ดด้วยแววตานิ่งงัน ทว่าความวาวโรจน์ในนั้นกลับทำให้ผมต้องเบี่ยงสายตาหนี

 

          "ขอโทษที่ไม่ได้โทรบอก..เบนไปกับพี่แสบมา"

 

          ผมพึมพำพูด ไม่รู้ว่าเขาจะฟังหรือเปล่า แต่การที่ข้อมือทั้งสองเริ่มถูกตรึงไว้ด้วยมือข้างเดียวและรู้สึกถึงโลหะบางอย่างที่ถูกสวมใส่ข้อมือทั้งสองข้าง..ทำให้ดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่คาดคิด!

 

          "ปล่อยนะ! ล่ามเบนไว้ทำไม" ความรู้สึกกลัวเริ่มเกาะกุมจิตใจ

 

          ใครๆก็ไม่อยากเผชิญหน้ากับอารมณ์โกรธของเพลิงนิลทั้งนั้นแหละ..โดนเฉพาะเมื่ออยู่บนเตียงด้วยกันแบบนี้ด้วยแล้ว..

 

          ร่างสูงวางปืนลงบนโต๊ะใกล้หัวเตียงดังปึก..เพลิงนิลถอดเสื้อเหลือแต่กางเกงยีนที่ยังคงอยู่ เชื่อเถอะว่ามันไม่ได้ช่วยให้ผมรู้สึกอุ่นใจขึ้นเลยสักนิด

 

          "นั่นมันเรื่องของมึง.."

 

          "....!"

 

          แววตาเย็นชาฉายฉัดถึงอารมณ์คุกรุ่น ผมสบมองมันด้วยความรู้สึกยากจะอธิบาย..ความกลัวแล่นเข้าครอบคลุมพื้นที่ในใจเมื่อรอยยิ้มบางอย่างหาได้ยากกระตุกบนใบหน้าหล่อเหลานั่น

 

          "รู้ไหม..กูเกลียดคนโกหก"

 

          "โกหกอะไร..เบนพูดความจริงนะ"

 

          ทันทีที่เอ่ยปากเถียง ปลายคางก็ถูกบีบลงมาเต็มแรง นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ขึ้นพร้อมกับประทับจุมพิตลงมาอย่างไม่ทันให้ได้ตั้งตัว ผมเบิกตากว้างเมื่อจมูกเริ่มได้กลิ่นคาวเลือด ความเจ็บแปลบจากริมฝีปากแล่นขึ้นสมองแบบฉับพลัน รสจูบป่าเถื่อนราวกับตอกย้ำและสั่งสอนความผิดของผม

 

          "อึก.."

 

          ผมดิ้นประท้วง ก็เข้าใจว่าเขาโกรธที่ผมไม่บอกก่อนว่าจะออกไปไหน แต่ที่ไม่เข้าใจคือคำว่า 'เรื่องของมึง' ต่างหาก ไหนจะคำพูดตอกหน้าว่าผมโกหกอีก

 

          "หึ..แล้วกลิ่นพวกนี้มันคืออะไร"

 

          เสียงเย็นเฉียบกระซิบข้างหู ฉับพลันเสื้อเชิ้ตกลับถูกกระชากออกด้วยความรวดเร็ว ผมได้แต่นอนหอบเอาอากาศเข้าปอดเมื่อเขาผละริมฝีปากออกห่างชั่วครู่ และแล้วสติที่พร่าเบลอก็กลับคืนมาเมื่อร่างสูงเอ่ยถาม

 

          "กลิ่นอะไร?" ผมขมวดคิ้วถามกลับ เขากำลังพูดอะไรกันแน่

 

          "...." เพลิงนิลไม่ตอบ เขาเหมือนกลายร่างเป็นอีกคนไปแล้ว





 

.................................

CUT

.................................




loading 40%



          ผมไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร แต่ความเจ็บแปลบไปทั่วร่างบวกกับหนาวไปถึงขั้วกระดูกทำให้ต้องเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ ภาพแรกที่เข้าสู่ครรลองสายตาคือผ้าม่านสีดำกลมกลืนกับเฉดสีภายในห้องที่เลื่อนปิดระเบียงอยู่ ทำให้ไม่อาจรู้ได้ว่าตอนนี้เป็นเวลากี่โมงแล้ว

 

          กึก..แกร๊ง..

 

          เสียงกุญแจมือกระทบกันทำให้ผมเบนหน้าลงมองข้อมือแดงเถือกของตัวเอง เพลิงนิลยังไม่ได้เอากุญแจบ้าๆนี่ออกให้ผมอีกหรอ คิดว่าตอนที่สลบไปเมื่อคืนเขาจะถอดมันไปแล้วซะอีก!

 

          คิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันแน่นขึ้นเมื่อรู้สึกตัวร้อนๆ ผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนหลังจากมีอะไรกับเพลิงนิล ไม่เคยมีอาการครั่นเนื้อครั่นตัวเฉกเช่นที่เป็นอยู่ ขนาดโดนครั้งแรกแล้วถูกทิ้งกลางป่ายังไม่เป็นไข้ เพราะฉะนั้นขอภาวนาให้ผมอย่าป่วยเลยเถอะ

 

          คงไม่มีใครอยากป่วยหรอก นอกจากสมองไม่แล่นยังไร้สติและงี่เง่ากว่าปกติอีก

 

          อา..นั่นไม่ใช่เวลาที่จะต้องมาคิดเรื่องนั้น ผมมองไปรอบห้องแล้วกลับพบเพียงความว่างเปล่า พอลองลูบที่นอนด้านข้างดูก็พบว่ามันเย็นชืด

 

          เขาคงลุกไปนานแล้ว แต่ไปไหนผมก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะไม่อยากอ่อนแอนอนเป็นง่อยมากนัก..จึงค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นนั่งข้างเตียงโดยมีผ้าห่มผืนหนาห่อหุ้มกายเปลือยเปล่าไว้ ร่างทั้งร่างสั่นระริก ความเจ็บสะโพกแล่นจี๊ดขึ้นสมองจนต้องกัดฟันไม่ให้ส่งเสียงร้องออกมา

 

          ผมลองใช้มือพยุงตัวให้ลุกขึ้น ทว่าในจังหวะนั้นเอง..

 

          ตุบ!

 

          "โอ๊ย!"

 

          ทั้งที่คิดว่าจะยืนด้วยตัวเองได้แล้วแท้ๆ แต่กลับเสียหลักล้มกระแทกพื้นซะงั้น บ้าจริง!

 

          แอด..

 

          ผมได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา คงเพราะเพลิงนิลได้ยินเสียงร้องเมื่อกี้ร่างสูงจึงเดินมายังจุดที่ผมนั่งอย่างไม่รีบร้อน นัยน์ตาสีรัตติกาลสบมองอย่างเย็นชาก่อนจะยืนพิงพนังข้างๆกันกับที่ผมล้มไปนั่นแหละ

 

          อย่าคิดว่าเขาจะช่วยเหลือ..ไม่มี! ยิ่งเรื่องเมื่อคืนยังไม่เคลียร์แล้วด้วย ความห่างเหินยิ่งคูณสิบ อ่า..อย่าเอาเรื่องความผิดของผมไปปนกับการที่เขาได้กลิ่นน้ำหอมเชียว มันคนละเรื่องกับเมื่อคืนเลยล่ะ!

 

          เมื่อไม่สนใจกันก็ไม่ได้ง้ออะไรอยู่แล้ว ตอนนี้ก็เริ่มหงุดหงิดเหมือนกันเพราะปวดหัวปวดตัวไปหมด แต่เมื่อกำลังจะพยุงตัวลุกขึ้นอีกครั้ง..ต้นแขนก็ถูกรั้งขึ้นแล้วเหวี่ยงไปนั่งปุบนเตียงอย่างไม่ออมแรงนัก

 

          "อึก.." เชี่ย..มันเจ็บ เบาๆมือกับกูบ้างไรบ้าง!

 

          ผมส่งสายตาประท้วงทั้งๆที่ปากยังเม้มแน่นกลั้นเสียงร้องเมื่อกี้ เพลิงนิลอยู่ใกล้แค่เอื้อมเพียงแต่ผมนั่งอยู่ปลายเตียงในขณะที่เขายืนกอดอกด้วยท่าทีไม่เป็นมิตรแค่นั้นเอง

 

          เว่อร์ชั่นบนเตียงกับนอกเตียง..ต่างกันแค่ความซาดิสม์สินะ น่าโมโหจริงๆ!

 

          "เมื่อคืนไปไหนมา" เสียงเย็นเอ่ยถาม

 

          "สนด้วยหรอ เมื่อวานไม่เห็นถามนี่"

 

          คือตอนนี้มันหงุดหงิดไง ไม่แปลกเลยที่ผมจะเผลอใส่อารมณ์แบบนี้ ปวดหัวปวดตัวไปหมดจนอยากจะหลับอีกรอบ แต่เมื่อลองสังเกตดูดีๆ..ตอนนี้เพลิงนิลใส่ชุดนักศึกษาเรียบร้อย คงจะเตรียมตัวไปเรียน

 

          พรึ่บ!

 

          "อย่าประชด กูไม่ใช่พวกที่อารมณ์เย็นนักหรอกนะ"

 

          ว่าแล้วร่างสูงก็เท้าแขนมากักร่างผมบนเตียง ทำให้เห็นประกายตาคุกรุ่นในระยะประชิด หึ ไม่อารมณ์เย็น..แต่เข้าขั้นเย็นโคตรต่างหาก ไม่งั้นจะเย็นชาได้ขนาดนี้หรอ

 

          "เบนบอกแล้วว่าไปกับพี่แสบมา ไปฟิตเนตน่ะ..จะเลิกล่ามเบนไว้ได้ยัง"

 

          ผมพูดพลางปรายตามองกุญแจมือ เพลิงนิลชะงักไปชั่ววูบกับน้ำเสียงเริ่มเหวี่ยงอย่างไม่กลัวตายของผม ก่อนที่เขาจะมองลงไปยังข้อมือแล้วกระตุกยิ้มเหี้ยม ทว่าดวงตาไม่ได้ยิ้มไปด้วยเลยแม้แต่น้อย

 

          "อยู่แบบนี้ก็ดี..ไม่ต้องไปไหนเลยยิ่งดี"

 

          ผมเบิกตาโพล่ง จะให้สวมกุญแจมือแบบนี้แล้วใครมันจะไปทนได้ คนนะไม่ใช่หมาจะได้ล่ามกันแบบนี้ นี่เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่ผมถูกเขาล่ามหลังจากมีเซ็กส์น่ะ!

 

          "ส่วนเรื่องกลิ่น กูไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร.."

 

          พอพูดถึงเรื่องนี้ ดวงตาน่าขนลุกก็สบมองมา ไม่ได้คุกรุ่นเท่าเดิมแต่น่ากลัวมากกว่าเดิมหลายเท่า!

 

          "อย่าให้รู้..เพราะกูจะไม่ปล่อยไว้"

 

          "พูดแบบนี้คือคิดว่าเบนมีคนอื่นหรอ ตกลงที่ผ่านมาเคยไว้ใจกันบ้างไหม"

 

          ระเบิดสิครับ..ผมมองเขาด้วยดวงตาแข็งกร้าวขึ้น แต่ก็สู้สายตาไม่ได้จนต้องเสหลบออกมา รู้สึกน้ำตาคลออาจเพราะร่างกายอ่อนแอ เมื่อมีเรื่องอะไรมากระทบจิตใจ..มันจึงอ่อนไหวได้อย่างง่ายดาย ยิ่งเขาทำท่าทีเหมือนไม่แคร์ที่ล่ามผมไว้แบบนี้แล้วด้วย..

 

          เพลิงนิลจ้องตากับผมครู่หนึ่ง ผมไม่กระพริบตาด้วยซ้ำ..ไม่อยากหลบตาแล้ว ต่อให้น้ำตาจะคลอหน่วยก็เถอะ ผมอยากนอน ผมปวดหัว และผมอยากหลุดพ้นจากเหตุการณ์ที่เหมือนจะเริ่มผิดใจกันแบบนี้

 

          ทว่าก่อนที่น้ำตาจะไหล..เสียงถอนหายใจเฮือกก็ดังขึ้น จากนั้นแขนแกร่งก็ดึงตัวผมเข้าไปกอดแน่น ผมเม้มริมฝีปากแล้วยกมือกำเสื้อนักศึกษาซะจนยับยู่ยี่ ไม่รู้ทำไม..เคยเป็นไหม เวลาป่วยเรามักจะรู้สึกอ่อนแอกว่าปกติ

 

          ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น..

 

          "ก็หวง.." น้ำเสียงดุดันกล่าวเรียบนิ่ง ทว่าสั่นคลอนหยาดน้ำที่คลอเบ้าตาให้รินไหลได้

 

          "ฮึก.."

 

          ผมสะอื้นตัวสั่นเทาพลางเกาะเสื้อของเขาแน่น ไม่รู้ว่าถ้าคนอื่นมาทำเสื้อเพลิงนิลยับจะเจออะไร แต่ผมดันทำยับแถมยังเปื้อนคราบน้ำตาอีก..

 

          "ถ้าร้องกูจะเย็บปากซะ"

 

          "อึก!"

 

          ทว่าผมกลับต้องกลืนก้อนสะอื้นทันใดเมื่อคำขู่นั้นถูกเอ่ยขึ้น และเมื่อปรือตามองดวงหน้าหล่อเหลาแล้ว ก็พบว่าไม่ใช่แค่ขู่..เพลิงนิลอาจบ้าทำขึ้นมาจริงๆก็ได้!

         

          "เบนปวดหัว.." ผมพึมพำพูด

 

          "...."

 

          "เบนเจ็บ..ตัว" เอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาอีกครั้ง..รู้สึกเหมือนเริ่มไร้สติเข้าไปทุกที

 

          "...."

 

          "นิลใจร้าย.."

 

          ไม่รู้ว่าผมพล่ามอะไรไปบ้าง แต่ประกายตาของเพลิงนิลดูประหลาดใจวูบหนึ่งเมื่อมองร่างของผมที่เริ่มโอนเอนไปตามแรงโน้มถ่วง ถ้าไม่ติดที่อ้อมแขนแกร่ง ตัวผมคงฟุบไปกับเตียงแล้ว

 

          สติสุดท้ายที่รับรู้คือภาพของใบหน้าหล่อเหลาและนัยน์ตาสีรัตติกาลฉายความร้อนรนขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็น!

 

         

          (Peangnil talk)

 

          ผมมองร่างโปร่งบางที่หมดสติไปก่อนจะวางร่างนั้นลงบนเตียงกว้าง แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นคราบสีขาวขุ่นผสมสีแดงนิดๆตามผ้าปูเตียงก็เริ่มระลึกได้ถึงความรุนแรงเมื่อคืน

 

          รู้สึกได้ว่าตัวเองเริ่มไม่ปกติ..

 

          หมายถึงเมื่อก่อนผมไม่ได้สนใจใครขนาดนี้ อยากไปไหนอะไรยังไงก็ช่าง แต่ไม่ใช่กับเบนซิน..มันมีผลกับสมองและร่างกายของผมเกินไป

 

          ..เพียงแค่รู้ว่าออกไปจากห้องโดยไม่โทรบอก ความรู้สึกโกรธก็ถาโถมขึ้นมาเพราะช่วงนี้มีพวก 'อยากตาย' สะกดรอยตามผมกับมันบ่อยๆ

 

          และแค่ได้กลิ่น..ที่ไม่ใช่ของผม ความโมโหมันก็รุนแรงมากขึ้น ทว่าผมรู้อยู่ลึกๆว่าบางครั้งก็ไม่อาจควบคุมด้านมืดของตัวเองได้ หึ..ก็แค่เป็นพวกพูดตรงๆและกระทำตรงๆ แต่ในบางครั้งกลับทำคนข้างกายร้องไห้ได้อย่างง่ายดาย ถามว่ารู้สึกผิดไหม?

 

          จะว่าเลวก็ได้แต่ผม 'ไม่'..ทว่าน่าแปลกเมื่อยามเห็นน้ำตาบนใบหน้าขาวนวลบวกกับเบ้าตาที่บวมช้ำ ความโกรธในใจกลับทุเลาลงอย่างน่าประหลาดเสมอ

 

          เพราะแบบนี้ล่ะมั้ง ผมจึงเผลอปากพูดไปว่ามัน 'สำคัญ' ทั้งที่แค่คิดไว้ในใจเท่านั้น

 

 

loading 70%

 



         ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะกดไปยังเบอร์แพทย์ประจำตระกูล หึ..ต้องบอกว่าเป็นลูกของแพทย์ประจำตระกูลมากกว่า

 

          [ใครให้รับโทรศัพท์แล้วไม่พูดกันครับ นายน้อย]

 

          เสียงทุ้มของ 'ต้นกล้า' ลอดตามสายมา มันอายุมากกว่าผมราวหกปีได้และเป็นคนเดียวที่กล้ากวนประสาท..อาจจะกล้าสมชื่อเจ้าตัวนั่นล่ะ เพราะเคยเล่นด้วยกันตั้งแต่ยังเด็ก..ทว่าเมื่อเกิดเรื่องที่แม่ผมตายขึ้น ใครก็เอาผมไม่อยู่ทั้งนั้นแม้แต่มันก็ตาม ตอนนี้ได้ข่าวว่าพึ่งกลับมาจากอเมริกา เลยเรียกใช้งานเสียเลย

 

          จะเรียกว่าเป็นเพื่อนคนแรกและคนเดียวก็คงได้ อืม..ถ้าในบางครั้งผมก็คิดจะฆ่ามันเพราะฝีปากอันกล้าหาญนั่น จะเรียกว่า เพื่อน ได้หรือเปล่า

 

          ทว่ามันก็ไม่ใช่คนที่ผมไว้ใจ..แม้แต่พ่อหรือเฮียกัลป์ผมยังไม่นึกไว้ใจเลยในบางครั้ง

 

          "มาที่คอนโดกูเดี๋ยวนี้"

 

มันเป็นเรื่องปกติที่ผมจะใช้คำไม่สุภาพกับต้นกล้า แม้ว่ามันจะอายุมากกว่าก็ตาม

 

          [เดี๋ยวไปครับ หวังว่าจะไม่ใช่เคสปางตายเหมือนคราวที่แล้ว]

 

          "ภายในห้านาที.."

 

          หึ ปากดี ถ้าไม่ถือว่ามันต้องเป็นแพทย์ประจำตระกูลคนต่อไป..จะยิงทิ้งแล้วสับชิ้นส่วนให้สิงโตกินเป็นอาหารซะ

 

          [คงจะเลทหน่อยเพราะผมติดธุระน่ะนะ]

 

          น้ำเสียงกวนประสาทดังขึ้นอีกครั้ง ผมแสยะยิ้มในขณะที่ดวงตาฉายแวววาวโรจน์ชั่วครู่ ยิ่งมองร่างที่นอนไม่ได้สติ..อารมณ์ก็ยิ่งมาคุเข้าไปใหญ่

 

          "หึ..จะมาแบบครบสามสิบสอง หรือจะลองมาแต่ร่างดี"

 

          ไม่รู้ว่าน้ำเสียงที่เอ่ยเย็นเฉียบขนาดไหน เพียงแต่คนปลายสายกลับเงียบไปพักใหญ่ในขณะที่ผมยังคงนั่งริมเตียงด้านข้างคนป่วยด้วยท่าทีสบายๆ แล้วควงกุญแจเล่นไปด้วย

 

          ..กุญแจที่พึ่งล้วงออกมาจากกระเป๋า และกำลังจะไขข้อมือให้ร่างเล็กที่นอนซมอยู่

 

          [เออครับ ใจเย็นครับนายน้อย ชักอยากรู้ว่าใครทำให้มันต้องโทรตามกูเนี่ย..]

 

          ประโยคแรกพูดกับผมแน่..แต่ประโยคที่สองเบากว่า สงสัยจะพึมพำกับตัวเอง

 

          "สี่นาทียี่สิบวิ.."

 

          [โว้ย..ไปแล้วครับนายน้อยครับ! ]

 

          ผมกดตัดสายหลังจากนั้นพลางไขกุญแจมือออกจากข้อมือขาวจนสำเร็จ..ทว่าพอปรายตามองรอยแดงถลอกบนข้อมือเล็กแล้ว กลับรู้สึกวูบโหวงในใจอย่างประหลาดจนต้องเบือนหน้าหนี

 

ชั่วขณะที่อาการกระสับกระส่ายของคนป่วย..ทำให้เผลอเหลือบตามองแล้วลองก้มหน้าไปแนบหน้าผากคนร่างโปร่งบางเบาๆอย่างไม่รู้ตัว อุณหภูมิร้อนที่กระทบผิวทำให้รู้ว่าเบนซินป่วยหนักขนาดไหน

 

          มันไม่เคยเป็นแบบนี้..ต่อให้ร่างกายอ่อนแอเพียงใดก็ตาม แสดงว่าเมื่อคืนผมคงรุนแรงไปจริงๆ

 

          (Peangnil End)

 

          ก๊อกๆๆ

 

          เสียงเคาะห้องทำให้ร่างสูงตวัดสายตาไปมอง ก่อนจะลุกจากเตียงก้าวเดินออกจากห้องนอนเพื่อไปเปิดประตู ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสุภาพของ ต้นกล้า โผล่มาในครรลองสายตาทำให้เพลิงนิลต้องถอยฉากหลบให้อีกคนเข้ามาด้านในห้อง

 

          ต้นกล้า..ชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าย่างยี่สิบหกกวาดสายตามองไปรอบห้องก่อนจะขมวดคิ้ว ห้องก็เรียบร้อยดีและไม่มีร่องรอยการต่อสู้เกิดขึ้น แล้วนายน้อยเรียกเขามาทำไมกัน

 

          “ไหนล่ะครับคนป่วย”

 

          “ในห้อง”

 

เพลิงนิลเบือนสายตาไปยังประตูห้องหนึ่งทำให้ต้องมองตาม แต่ไม่ทันที่คุณหมอมือใหม่ดีกรีนักเรียนนอกซึ่งกำลังถืออุปกรณ์เครื่องมือแพทย์ได้เดินละลิ่วเข้าห้องไปตรวจคนไข้สมใจ คอเสื้อด้านหลังก็ถูกคว้าไว้เสียก่อน

 

ต้นกล้าชะงักก่อนจะเอี้ยวตัวมองคนด้านหลังอย่างฉงน น่าเจ็บใจ..ที่เพลิงนิลดันสูงกว่าเขาเสียนี่! ถึงแม้ว่าคุณหมอมือใหม่จะมีหน้าตาหล่อเหลาบวกรอยยิ้มทรงเสน่ห์ และร่างกายสมส่วนไม่แพ้นายแบบคนใดก็ตาม

 

          ทว่าเมื่อมองไปยังบุคคลที่ตนเรียกจนติดปากว่า นายน้อย แล้ว เขาก็ต้องยอมรับอยู่ลึกๆว่าคนคนนี้..เหนือกว่า

 

          “....”

 

เพลิงนิลไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงแต่สายตาคมดุที่เหลือบมองมาอย่างเย็นเฉียบก็แปลความได้แล้วว่า ห้ามเข้าและจงรออยู่ด้านนอกซะ อะไรประมาณนี้

 

ต้นกล้าพยักหน้าอย่างเนือยๆ สงสัยจะกลัวดอกพิกุลร่วงจากปาก..พวกเล่นประหยัดคำพูดเกิ๊น!

 

อ้อ..ขอเตือนไว้ว่านิสัยของเขาไม่ได้เรียบร้อยเหมือนหน้าตาหรอกนะ J

 

ว่าแล้วก็เดินไปนั่งตรงโซฟากลางห้องโถง แล้วสอดส่องสายตาสำรวจไปทั่วบริเวณพลางเช็ดเหงื่อไปด้วย เขารีบวิ่งขึ้นมาแทบบ้า ไหนจะรถติดอีก..นั่นก็เพราะไม่อยากขัดคำสั่งของผู้ชายคนนั้น ใครจะอยากเป็นศัตรูกับคนที่ได้ฉายาว่า ปีศาจยุคมืด กัน

 

          แค่กวนประสาททุกครั้งที่เจอ..ก็เสียวโดนยิงตายวันละหลายๆรอบจะแย่

 

รอเพียงครู่หนึ่ง เพลิงนิลก็เปิดประตูออกมาจากห้องที่พึ่งเดินเข้าไป ทว่าครั้งนี้มีใครคนหนึ่งอยู่ในอ้อมแขนด้วย ร่างสูงวางผู้ชายร่างเล็กคนหนึ่งไว้บนโซฟาใกล้ๆกับต้นกล้าที่นั่งอ้าปากค้างด้วยความช็อก

 

เด็กผู้ชาย?

 

แต่ ด..เดี๋ยวนะโว้ย เพลิงนิลอุ้มคนอื่นเป็นด้วย โลกจะดับดิ้นสิ้นแสงยังน่าเชื่อกว่า! ช่วยบอกเขาทีเถอะว่าไม่ได้ตาฝาดไป    

 

อย่างมนุษย์ ผู้ไม่สนใจใคร เนี่ยนะ แม่เจ้าโว้ย!

 

ต้นกล้าได้สติอีกครั้งก็ตอนที่ร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงอีกฝั่งแล้วหยิบรีโมทเปิดทีวีนั่นล่ะ เขาจึงหันไปเก็บรายละเอียดคนที่นอนซมอยู่เต็มตา

 

ใบหน้าหวานรับกับผิวขาวราวหยวกกล้วย ไหนจะร่างกายขนาดเล็กกว่าผู้ชายทั่วไปที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตติดกระดุมเรียบร้อยและกางเกงขาสั้นเท่าเข่าเผยให้เห็นเรียวขาที่เรียวเล็กยังกับผู้หญิงอีก

 

ทว่าเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นตุ้มหูมังกรนิลบนใบหูของเด็กชายคนนี้ เขากลับต้องชะงักแล้วเข้าใจในอะไรบางอย่าง รอยยิ้มร้ายเผยขึ้นตรงมุมปากของว่าที่คุณหมอประจำตระกูล ก่อนจะเริ่มหยิบจับอุปกรณ์ทางการแพทย์ขึ้นมาตรวจ

 

 

“ป่วยเป็นไข้ธรรมดาครับ แต่อาจต้องดูแลอย่างใกล้ชิดสักนิดถ้าอยากให้หายเร็วๆ”

 

พักใหญ่ๆหลังจากฉีดวัคซีนลดไข้เรียบร้อยแล้ว ต้นกล้าก็เงยหน้าขึ้นมาพลางพูดกับคนหน้านิ่งที่เปิดหนังฆาตกรรมดูอยู่โดยมีบรรดาปืน มีด ไพ่วางไว้ใกล้มือ..บางครั้งเขาก็เหลือบไปเห็นเพลิงนิลหยิบพวกมันมาเช็ดทำความสะอาดปานของรักของหวง

 

          นึกแล้วก็รู้สึกขยาดเบาๆ

 

ไหนจะเรื่องที่ควีนตัวเองป่วย..แต่กลับเรียกเขามาอย่างกับจะให้รักษาคนปางตายซะนี่!

 

รอยแดงประทับตราบนผิวขาวไปทั่วร่าง..เดาได้ไม่ยากว่าชายร่างเล็กพึ่งผ่านอะไรมา ไหนจะรอยถลอกตรงข้อมือ ต้นกล้าหวังว่าจะไม่ได้ถูกบังคับหรือขืนใจหรอกนะ เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นจริง...มันก็น่าสงสารเกินไปสำหรับคนป่วยที่นอนไม่รู้เรื่องรู้ราว

 

“ให้ผมตรวจร่างกาย ทุกจุด ด้วยไหมครับ”

 

หึๆ นึกถึงหนทางแก้แค้น..ที่ทำให้เขาต้องกระหืดกระหอบมาที่นี่ได้แล้วสิ

 

คนถามว่าพลางยิ้มสุภาพขัดคำพูด แกล้งกวนประสาทด้วยการปลดกระดุมคนป่วยที่นอนไม่รู้เรื่องออก แต่ทันใดนั้น..

 

ฟิ้ว! ปั่ก!

 

“เฮ้ย..” ต้นกล้าหลุดอุทานพลางเบิกตาโพล่ง

 

ไพ่ใบหนึ่งลอยเฉียดต้นแขนของคุณหมอไปอย่างน่าระทึกขวัญ ทำให้ต้องละมือออกจากกระดุมมาเช็ดคราบเลือดที่เริ่มไหลบนแขนตัวเองแทน รังสีน่ากลัวมหาศาลแผ่กดดันไปทั่วห้อง ก่อนที่ต้นกล้าจะเงยหน้าขึ้นมองแล้วยิ้มกว้างขึ้น ดวงตาก็ฉายชัดถึงความสนุกสนานอย่างถึงที่สุด

 

เขาพึ่งเคยเห็น..คนแบบเพลิงนิลมีปฏิกิริยาเช่นนี้เป็นครั้งแรก!

 

“หมดหน้าที่แล้วก็ออกไป..” น้ำเสียงทุ้มเย็นยะเยือกถึงไขสันหลังเอ่ยขึ้น

 

“เอ๋..”

 

ต้นกล้าแสร้งทำสีหน้าฉงน แต่เมื่อลองสบมองนัยน์ตาสีรัตติกาลฉายแววเรียบนิ่งกว่าเดิมรวมทั้งประโยคถัดมาของนายน้อยกลับทำให้เขารู้สึกขนลุกชันไปทั่วร่าง!

 

“..ก่อนจะไม่มีหัวไว้ประดับร่าง”

 

เขาพึ่งจะรู้ตัว..ว่าไม่ควรกวนประสาทด้วยการใช้ ชายร่างเล็ก เป็นเครื่องมือมากที่สุด!

 


         

 


Writer Talk

          ดูเหมือนเขียนฉากตัดครั้งนี้มันดูทื่อๆ เพราะไม่มีอารมณ์เขียน(ฮา) ใครอยากอ่านก็เข้าไปอ่านได้ค่ะ เราจะได้เห็นความอ่อนโยน(?)//แน่รึ? เพียงนิดของเพลิงนิลเค้าล่ะ ให้ทายว่าตรงช่วงไหน เดาว่าหลายคนต้องทายถูกอ่ะคะแต่อาจสงสัยว่านี่มันอ่อนโยนแล้วหรอไรท์ อย่าเรียกว่าอ่อนโยนเลยแบบนี้(ฮาอีกรอบ) คือเพลิงนิลเค้าโกรธบวกเก็บกดค่ะต้องเข้าใจ//หลบกระสุน ขอบคุณสำหรับเม้นท์ค่ะ คงไม่ทำให้ใครค้างอีกแล้วเนอะ(หลบฉากก่อนโดนระเบิด)

รักรีดเดอร์


writer talk 2

       ไรท์อ่านเองนึกฮาเองตอน 'ถ้าร้องกูจะเย็บปากซะตอนนี้ก็ยังเรื่อยๆค่ะ อีกสามสิบเปอร์ที่เหลือเราจะได้รู้จัก 'เพื่อนเพียงคนเดียวของเพลิงนิลกัน คาแรกเตอร์ของเพลิงนิล..ไรท์บอกเลยว่าแต่งยากมากกกกกกกกก คือต้องมานั่งคิดว่าคนบุคลิกแบบนี้ควรพูดยังไง ทำอะไรแบบไหน โอ๊ย!ปวดหัวค่ะแบบสารพัดอ่ะ(ฮาทำเบนป่วยแล้วยังทำซึนอีกนะคนเรา//หลบมีดบิน ขอบคุณสำหรับเม้นท์น้า

รักรีดเดอร์


Writer talk3

       คุณหมอต้นกล้าโดนแล้วล่ะค่ะ(ฮาก็จริงนะคะที่ว่าเพลิงนิลดูเย็นชาเกินไป เนื่องจากรอบตัวเขาเผชิญแต่เรื่องที่มืดมนตั้งแต่เด็ก เหมือนกับว่าเห็นความตายมาต่อหน้าต่อตาเลยทำให้เป็นพวกที่ปิดกลั้นตัวเองน่ะค่ะ ถ้าถามว่าใครที่เพลิงนิลไว้ใจที่สุด..คุณแม่ของเพลิงนิลไง แต่ท่านตายไปแล้วนี่เนอะ ตอนนี้รู้สึกว่าเพลิงนิลจะเริ่มไว้ใจเบนซินบ้างแล้ว เพียงแต่ความหึงมันบดบังจนหน้ามืด//หลบกระสุน บางครั้งจึงแสดงท่าทีไม่ไว้ใจออกไป พัฒนาการของสองคนนี้จะเป็นยังไงต่อไปนะ ขอบคุณสำหรับเม้นท์ค่ะ

รัดรีดเดอร์

 

ประกาศค่ะ กรุณาอ่านแบบห้ามข้ามเด็ดขาด

          เนื่องจากผล GAT PAT ประกาศออกมาแล้ว มันเฟลมากสำหรับไรท์เอง รู้สึกเหมือนที่อ่านหนังสือมาทั้งหมดมันสูญเปล่ายังไงไม่รู้ คืออยากร้องไห้แต่มันจุกจนร้องไม่ออก และไรท์ขอหายไปสักพักเพื่อเตรียมตัวสอบ O NET และ GAT PAT รอบสอง (ความจริงไม่อยากหายไปเลยค่ะเพราะเคยสัญญากับน้องคนหนึ่งที่ตามอ่านนิยายไรท์อยู่ รู้สึกผิดมาก) ไรท์น่าจะหายไปราวๆสองสามเดือนแล้วจะกลับมาอัพให้เหมือนเดิมค่ะ ใครรอได้ก็แอดแฟบไว้เนอะเดี๋ยวไปตามบอกเหมือนเดิมตอนที่กลับมาอีกครั้ง ส่วนใครที่ไม่รอก็ไม่เป็นไรค่ะ ไรท์เข้าใจว่าทุกคนมีเหตุผลเป็นของตัวเอง อาจมีหลายคนสงสัยว่ายังไม่ติดมหาลัยแล้วมาอัพทำไมอะไรแบบนี้ คือไม่อยากทิ้งช่วงนิยายนานค่ะเราเข้าใจว่ายังมีอีกหลายคนที่รออยู่ ส่วนเรื่องใหม่ที่เปิด(ฟิค KNB) เพราะอยากแต่งมานานแล้ว

          สำหรับไรท์แล้ว การสอบมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต เพราะฉะนั้นขอไปทำตามฝันให้สำเร็จก่อนหวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะคะ ขอบคุณคนอ่านที่ติดตามนิยายเราเสมอมา

รักรีดเดอร์เสมอ

         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 804 ครั้ง

263 ความคิดเห็น

  1. #23380 pcy_light (@pcy_light) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:50
    หลงรักเพลิงนิล เบนซินมาเลยค่ะ ❤️
    #23380
    0
  2. #23316 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 08:35
    ต้องระงับใจบ้างนะเพลิงนิล
    ก่อนที่เบนซินจะเน่าคามือ

    ต้นกล้าก็ช่างกล้านะ
    แค่ตอนตรวจไม่สะบัดมือใส่ก็ดีแค่ไหนแล้ว
    #23316
    0
  3. #22999 Jatakan (@Jatakan) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 12:05
    หาเอ็นซีได้ที่ไหนค่ะ
    #22999
    0
  4. #22937 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 10:49
    ขี้หวงขี้หึงงง
    #22937
    0
  5. #22854 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 19:37
    หวงเก่งงง
    #22854
    0
  6. #22806 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 21:48
    คุณเค้าหวง5555
    #22806
    0
  7. #22762 kimleehyun (@kimleehyun) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 13:52
    ฉากcut เข้าgoogle พิมพ์ cutชะตารักดีกรีร้าย
    #22762
    0
  8. #22578 SiwaphonJoy (@SiwaphonJoy) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 20:15
    ฉาก cut ดูได้จากไหนอ่ะ
    #22578
    4
    • #22578-3 Chompunutch_ (@Chompunutch_) (จากตอนที่ 51)
      10 มิถุนายน 2561 / 22:13
      ชะตารัก ดีกรีร้าย ภาค2 nc ค่ะ
      #22578-3
    • #22578-4 Chompunutch_ (@Chompunutch_) (จากตอนที่ 51)
      10 มิถุนายน 2561 / 22:14
      พิมพ์ว่า ชะตารัก ดีกรีร้าน ภาค2 nc ค่ะ
      #22578-4
  9. #22543 RY_raiya (@RY_raiya) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 17:56
    ไรท์ ฉากคัทหาจากไหนอ่ะ หาไม่เจออ่าา
    #22543
    1
    • #22543-1 Mongcaron (@Mongcaron) (จากตอนที่ 51)
      24 เมษายน 2561 / 16:46
      ตัวหาเจอยังง่าา
      #22543-1
  10. #22418 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 17:45
    ชอบต้นกล้าาาาา
    #22418
    1
    • #22418-1 Eye Ati (@atipkreye614) (จากตอนที่ 51)
      17 พฤษภาคม 2561 / 16:25
      ฉากคัทที่ไหนหรอคะ
      #22418-1
  11. #22272 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 23:09
    สู้ๆเนอะไรท์
    //มาบอกไรตอนนี้เค้าสอบเสร็จเป็นชาติละ

    ดีหมอต้นยังไม่ตายอ่ะ หึงหนักมว๊าก
    #22272
    0
  12. #21738 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 01:25
    ต้องเข้าใจเขานะคะคุณต้น555555
    #21738
    0
  13. #21646 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 21:49
    เกือบโดนฆ่าซะแล้วนะคุณหมอต้นกล้า ที่กล้าไปยุ่งกะควีน
    #21646
    0
  14. #21539 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 20:19
    ชอบบบบบบ
    #21539
    0
  15. #20730 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 16:52
    รักตอนเน้5555555
    #20730
    0
  16. #20702 ploygege (@ploygege) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 00:10
    เค้าก็หาฉากคัทไม่เจออะไรท์
    #20702
    0
  17. #20614 ggamcheekk (@ggamcheekk) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 18:24
    ไรท์หาฉากคัทไม่เจอ
    #20614
    0
  18. #20554 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 07:18
    หวงสุดๆ
    #20554
    0
  19. #20031 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 01:39
    ดูแลเลยนะ
    #20031
    0
  20. #19924 Simiach (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 22:01
    ไม่มีวัคซีนลดไข้นะคะ
    #19924
    0
  21. #19783 saranyapuritang (@saranyapuritang) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 01:19
    ไรท์จ๋า อยู่ไหนอ่า เพจ ไม่เห็นมีเลยยยยยยยยยยย
    #19783
    0
  22. #19383 ลมมรณะ (@wayuwayo1214) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 07:13
    หวงแรงงงง อิจเบน5555 ชอบต้นกล้า กล้าดี5555
    #19383
    0
  23. #18956 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 13:57
    หวงหนักมากกกก
    #18956
    0
  24. #18924 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 20:08
    หวงแรง
    #18924
    0
  25. #18768 Ohsem (@hztao68) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 01:23
    เอาจริงๆคือเพลิงนิลโครตโหด
    แต่.. ชอบค่ะ 5555555555555
    #18768
    0