[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,376,270 Views

  • 23,526 Comments

  • 43,634 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    25,186

    Overall
    2,376,270

ตอนที่ 52 : Ep.08::การกระทำ สำคัญกว่าคำพูด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 785 ครั้ง
    11 มี.ค. 59

















vEp.08v

::การกระทำ สำคัญกว่าคำพูด::

 

 

 

 


 


มีเรื่องทำให้ต้นกล้าแปลกใจอีกแล้ว เมื่อกี้แค่จะปลดกระดุมดูผิวขาวๆเอง อดคิดไม่ได้ว่าถ้าลองจับคนที่นอนป่วยขึ้นมาจูบ ปฏิกิริยาของเพลิงนิลจะเป็นอย่างไร

 

          น่าลอง..ถ้าไม่กลัวตายล่ะนะ!

 

“หวงจังเลยนะครับ แค่จะตรวจอาการ..อย่าลืมว่าผมเป็นหมอ”

 

ที่เผลอจ้องผิวขาวๆของคนป่วยไปวูบหนึ่ง..แค่นั้นเอ๊ง หึๆ

 

          เพลิงนิลทำเพียงจ้องมาด้วยแววตาเรียบนิ่ง แต่ทว่ามือหนากลับวางไพ่ลงแล้วขยับไปหยิบปืนที่วางใกล้กันแทน เพียงเท่านั้น...คนที่บอกว่าตัวเองเป็นหมอรีบยิ้มแหยแล้วลุกขึ้นพรึ่บอย่างกับมีไฟรนก้นทันที

 

          “งั้นผมคงต้องขอตัวกลับล่ะครับ”

 

          ว่าแล้วก็วางยาลดไข้ที่จัดให้คนป่วยบนโต๊ะ แล้วหิ้วอุปกรณ์แพทย์ขึ้น โค้งตัวให้นายน้อยตามธรรมเนียมแล้วก้าวผ่านร่างคนป่วยไปยังประตูห้อง

 

          “อ้อ..เกือบลืม ถ้ายังไม่อยากให้ควีน พัง ไปก่อนก็กรุณาอย่ารุนแรงมากนัก ถือว่าผมขอร้องแทนคนป่วยก็แล้วกัน นี่เป็นยาแก้อักเสบและฆ่าเชื้อตรงบริเวณจุดนั้น และนี่ยาแก้รอยฟกช้ำ”

 

          ก่อนจะออกไปจากที่นี่..ต้นกล้าอดคิดไม่ได้ว่าชายร่างเล็กคนนั้นทนอยู่กับมนุษย์จำพวกนายน้อยของตนไปได้ยังไงกันนะ ยิ่งเหลือบมองร่องรอยตามตัวก็ยิ่งสงสาร เห็นดังนั้นจึงหยิบยาที่กล่าวถึงออกมาแล้วนำไปวางคู่กับยาแก้ไข้อีกที

 

          ร่างสูงบวกบอดี้สุดฮอตทำเพียงนั่งเฉยแล้วเบนหน้าไปมองวิวทิวทัศน์ทางหน้าต่าง ไม่รู้ว่าที่เขาเผลอตักเตือนไปจะฟังกันบ้างหรือเปล่า ต้นกล้าโคลงหัวไปมาทั้งที่ใบหน้ายังเปื้อนรอยยิ้มทรงเสน่ห์ ก่อนจะก้าวออกมาจากห้องนั้น

 

          แค่เขากลับมาแล้วได้ข่าวว่าปีศาจยุคมืดมีควีนเป็นของตัวเองก็น่าตกใจพอแล้ว ทว่าเมื่อได้มาเห็นปฏิกิริยาของเพลิงนิลในวันนี้ก็ยิ่งย้ำความคิดเรื่องหนึ่งเข้าไปอีก

 

          ในอนาคต..นายน้อยของเขาอาจต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างที่ไม่เคยเป็น เพราะมี จุดอ่อนที่ไม่ควรมีนี่สิ

 

          แต่ก็ไม่แน่นักหรอก..กับผู้ชายที่น่าสะพรึงกลัวเข้าขั้นแบบนั้น อาจลบจุดอ่อนตัวเองทิ้งในสักวันก็เป็นได้ ความน่ากลัวของเพลิงนิลนั้นต้นกล้ารู้จักดี และเท่าที่คำนวณนิสัยโดยพื้นฐานของเจ้าตัวแล้ว..

 

          ก็นะ..ค่อนข้างเอาแน่เอานอนไม่ได้เสียด้วย ใครเล่าจะล่วงรู้ความคิดของคนอื่นได้ง่ายๆ ยิ่งกับเพื่อนสมัยเด็กที่ดูไม่เหมือนเพื่อนกันเท่าไรคนนี้ ต้นกล้าก็ยิ่งเดาความคิดได้ยาก

 

          เฮ้อ..ปล่อยไปตามยถากรรมเถอะ

 

 

          “อื้อ..”

 

ผมปรือตาขึ้นอีกครั้ง สติพล่าเลือนจนมองภาพเพดานเป็นภาพเบลอ ความรู้สึกหนาวสลับกับร้อนรุมเร้าจนต้องกระชับผ้าห่มให้แน่นขึ้น อืม..เมื่อกี้ผมกระชับผ้าห่ม

 

ถ้างั้นก็แสดงว่าเพลิงนิลถอดกุญแจมือออกไปแล้ว?

 

ผมหลับตาลงอีกครั้งทั้งที่รู้ตัวว่านอนเพียงพอแล้ว เนิ่นนานซะจนเผลอหลับไปอีกรอบ ชั่วขณะหนึ่งความทรงจำที่มีภาพพ่อและแม่กลับไหลเข้าสู่สมองเป็นระยะ เหตุการณ์ในวันนั้น...

 

          อา..ใช่แล้ว ผมเห็นเด็กผู้ชายตัวเล็กคนหนึ่งยืนถือหุ่นยนต์ในมือ เรียวปากแดงเล็กเม้มแน่นอย่างไม่เข้าใจการทะเลาะกันของพ่อกับแม่นัก นั่นมัน..ตัวผม

 

          เขากำลังจะกลับมาที่ประเทศนี้!’

 

เสียงของแม่แทบหวีดร้อง แววตาเดือดพล่านอย่างที่ไม่เคยเป็นตวัดไปมองชายผู้ที่ผมเรียกว่าพ่อ

 

เธอควรจะคิดถึงลูกไว้ อย่าหนีไปไหนเลย

 

อย่ามาพูดในเมื่อพี่ก็คิดจะทิ้งเบนซินไปเหมือนกัน! ถ้าฉันไปเรื่องมันต้องดีกว่านี้แน่ เขาจะไม่เจอลูก..

 

อย่าคิดแม้แต่จะทิ้งลูกตัวเอง เพราะพี่ก็จะไม่ยอมเช่นกัน

 

เสียงผู้เป็นพ่อเฉียบขาด ผมในตอนนั้นทำเพียงกำตุ๊กตาแน่นขึ้นเมื่อเห็นผู้เป็นแม่กรีดร้องแล้วทึ้งผมตัวเองไปมา แม่ไม่เคยเป็นแบบนี้ เพราะอะไร..แม่จึงเปลี่ยนไป ทำไมแม่ต้องดูร้อนรนและบ้าคลั่ง

 

แล้วทิ้ง..การทอดทิ้งของพ่อกับแม่ มันหมายความว่าอย่างไร?

 

แม่ฮะ..พ่อฮะ ผมร้องเรียกเมื่อเห็นการทะเลาะรุนแรงขึ้น แต่ไม่มีใครหันกลับมามองผมที่ยืนอยู่ทางด้านหลังเลยสักนิด

 

ไม่มีใครสนใจ..ไม่มีใครใส่ใจร่างเล็กๆที่ยืนมองเหตุการณ์ในมุมมืด ร่างที่กลั้นก้อนสะอื้นจนตัวสั่นเทาและพยายามไม่ให้น้ำตาไหลริน ความไร้เดียงสาและอ่อนวัยทำให้ไม่เข้าใจประโยคที่พวกผู้ใหญ่เขาคุยกันแม้แต่น้อย

 

พี่จะเลี้ยงลูกไปตลอดงั้นสินะ

 

แม่เริ่มเหยียดยิ้มพลางตวัดสายตามามองผมในที่สุด ผมอดที่จะสะดุ้งไม่ได้เมื่อโดนกระชากแขนออกมาจากที่ซ่อน

 

เจ็บ..แขน แต่แม่เคยสอนว่าลูกผู้ชายต้องไม่ร้องไห้ง่ายๆ ก้อนสะอื้นจึงจุกอยู่ภายในลำคอเท่านั้น

 

คิดจริงๆน่ะหรือว่าการหลบหนีจะทำให้อะไรๆมันง่ายขึ้น เธอหนีมันมามากพอแล้ว

 

ไม่รู้! แต่ฉันจะไม่ยอมให้ลูกต้องไปพัวพันกับวังวนบ้าๆนั่นเด็ดขาด

 

อย่าเอาลูกไปเป็นข้ออ้างของตัวเอง ถามเบนซินก่อนไหมว่าต้องการอะไร

 

ผู้เป็นพ่อเข้ามาช่วยด้วยการดึงร่างผมออกห่างจากมือแม่ เธอมองมาอย่างไม่ได้ดั่งใจแล้ววิ่งขึ้นไปเก็บข้าวของและเสื้อผ้าบนบ้าน ก่อนจะวิ่งลงมาทางเดิมเพียงแต่ครั้งนี้..มีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ลากติดมือมาด้วย

 

หึ ตามใจพี่เถอะ ฉันไม่เอาลูกไปด้วยแน่..แต่จะส่งเงินมาให้เป็นบางครั้งแล้วกัน

 

แม่ตวัดสายตามามองผมอย่างเย็นชา...เป็นครั้งแรก และนั่นทำให้ความอดทนในการกลั้นน้ำตาของลูกผู้ชายตัวน้อยๆสิ้นสุดลง

 

 ฮึก...

 

ผมรู้ตัวแล้วว่ากำลังจะถูกแม่ทอดทิ้ง ยิ่งเห็นพ่อตามไปคว้าแขนแม่ไว้หัวใจก็พลันรู้สึกสะท้านในอก..ลิ้มรสความเจ็บปวด ไม่เข้าใจเลยสักนิดเรื่องที่พวกผู้ใหญ่พูดกัน ทว่าเพียงแค่จับใจความได้ว่าแม่กำลังจะหนีไปที่ไหนสักแห่ง มันก็ทรมานจนแทบขาดใจแล้ว

 

เดี๋ยว! เธอต้องอยู่กับลูก ก็รู้อยู่ว่าพี่ไม่ค่อยมีเวลาว่าง พี่ต้องเดินทางไปดูงานที่ญี่ปุ่นอีก ไหนจะที่อื่นๆแล้วจะให้เบนซินอยู่กับใคร

 

ให้ลูกอยู่กับพวกแม่นมไปแล้วกัน พี่ก็รู้..ว่าถ้าอยู่กับฉันต่อไป สักวันหนึ่งลูกต้องพบเขาแน่

 

ฮ..ฮึก พ่อฮะ..แม่ฮะ อย่าไป

 

ผมวิ่งเข้าไปเกาะชายกระโปรงผู้ให้กำเนิด แต่อนิจจาเธอกลับปัดมือลูกตัวเองออกแล้วสะบัดหน้าเดินออกห่างไปเรื่อยๆ ผู้หญิงที่ทำเย็นชาเมื่อครู่ตัดใจไม่หันกลับไปมองลูกและสามีอีก

 

..จำไว้ว่าแม่ทำทุกอย่างเพื่อลูก จงเข้มแข็งขึ้นซะ ต่อให้อ้อนวอนแค่ไหน แม่ก็จะทิ้งผมไปอยู่ดีสินะ

 

ทำเพื่อผม? แม่ทิ้งผมเพราะทำเพื่อผมงั้นหรอ ขัดแย้ง..คำพูดของแม่ผมไม่เคยเข้าใจมันเลยสักนิด พอยกมือขึ้นดู..ก็เห็นรอยจางสีแดงจากการที่ถูกปัดอย่างรุนแรงเมื่อครู่ ผมกอดหุ่นยนต์แน่น คิดอยากจะวิ่งตามแม่ไปใจจะขาด ทว่าพ่อกลับอุ้มร่างผมขึ้นและทำเพียงแค่มองแผ่นหลังของเธอไปจนลับสายตา

 

ฮ..ฮึก ฮืออ

 

ผมอยากกอดผู้หญิงที่เดินจากไปอีกสักครั้งจนต้องยกสองมือไขว้คว้ากลางอากาศ..เผลอปล่อยหุ่นยนต์ซึ่งเป็นของขวัญวันเกิดที่พ่อและแม่มอบให้ปีที่แล้วจนมันหล่นไปกระทบพื้นดังตุ้บและชิ้นส่วนก็แตกเป็นสองท่อน

 

เหมือนหัวใจผมเลย...

 

แม่ฮะ!!’

 

นั่นเป็นครั้งแรกที่เด็กชายเบนซินได้สัมผัสถึงคำว่า ถูกทิ้ง

 

 

Loading 40 %





“แม่..ฮึก แม่อย่าไป”

 

แรงเขย่าตัวทำให้ผมผวาปรือตาตื่นด้วยความตกใจ เพลิงนิลนั่งอยู่ด้านข้างเตียง..เขาขมวดคิ้วแน่นในขณะที่ผมยกมือปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว

 

ดันฝันถึงเรื่องนั้นจนได้..เพราะแบบนี้เลยไม่อยากป่วยมาตลอด

 

“เป็นอะไร”

 

เสียงทุ้มเอ่ยถามเรียบนิ่ง ในขณะที่แกะมือผมซึ่งปิดหน้าอยู่ออกก่อนจะปาดน้ำตาให้อย่างลวกๆ...การกระทำที่ส่งผลให้เผลอลืมความฝันเมื่อครู่ไปชั่วขณะ

 

“ฝันร้าย..”

 

ผมตอบเสียงแผ่ว ปรับดวงตาที่เหม่อลอยของตัวเองให้กวาดมองไปรอบๆห้องอีกครั้ง มันเป็นเพียงอดีตซึ่งแม่ไม่มีวันกลับมา ต่อให้รอนานแค่ไหนผู้หญิงคนนั้นก็ทำเพียงติดต่อมาหานานๆครั้งในเรื่องค่าใช้จ่าย มันนานซะจนผมแทบจะลืมเลือนใบหน้าผู้ให้กำเนิดไปแล้ว เพราะฉะนั้นก็ควรทำใจยอมรับมัน

 

ส่วนพ่อ..ตั้งแต่วันนั้นพ่อก็บ้างานและไม่ได้มาใส่ใจผมอีก ธุรกิจของเขามีมากเกินไปโดยเฉพาะธุรกิจที่เกี่ยวกับโรงพยาบาลถึงแม้ว่าพ่อจะไม่ได้เป็นหมอก็ตาม แต่ปู่กับย่าผมเป็นหมอพ่อจึงยังคงเก็บธุรกิจนี้ไว้อยู่

 

ผมยังมี..เพลิงนิล แม้จะไม่เหลือใครแต่ผมก็ยังมีเขา

 

คิดแบบนั้นได้ใช่ไหม..ทั้งที่พึ่งถูกเขาทำร้ายร่างกาย(?)มาเมื่อคืน

 

“....”

 

ผมนอนนิ่งอยู่นานจนเผลอเลื่อนสายตาไปสบกับนัยน์ตาสีรัตติกาลเข้า และเหมือนคนที่ยืนข้างเตียงจะรับรู้ว่าตอนนี้ผมต้องการอะไร..ร่างสูงจึงล้มตัวลงนอนข้างๆแล้วดึงตัวผมเข้าไปกอด อ่า..เรียกว่ากักตัวในอ้อมแขนจะถูกต้องกว่า

 

ใบหน้าสัมผัสได้ถึงแผงอกอุ่นใต้เนื้อผ้าอย่างที่คุ้นเคย ผมกอดตอบร่างสูงก่อนจะหลับตาลงแล้วสูดหายใจลึกขึ้น กลิ่นหอมเฉพาะตัวของเพลิงนิลช่วยบรรเทาความหม่นหมองในใจได้อย่างน่าประหลาด

 

เขารู้ว่าผมต้องการ..ความอบอุ่น

 

แม้เพลิงนิลจะไม่รู้ว่าผมฝันถึงอะไร แต่การที่เขากอดผมโดยที่ไม่ได้ร้องขอ..ก็เริ่มทำให้ความสับสน โกรธเคือง และน้อยใจเมื่อคืนเริ่มหมดไป นี่หรือเปล่าที่เขาเรียกกันว่าการกระทำสำคัญกว่าคำพูด

 

“อึก!” ทว่าการที่เขากอดแน่นไปมันก็สะเทือนร่างกายผมเช่นกัน!

 

เพลิงนิลขมวดคิ้วอีกครั้งก่อนจะคลายอ้อมกอดลงเผยให้เห็นนัยน์ตาสีรัตติกาลที่ฉายแววเรียบนิ่ง ทว่าถ้าตาไม่ฝาด..ผมเห็นมันทอประกายอ่อนลงวูบหนึ่ง

 

“เจ็บ?” ไม่เจ็บเลยมั้ง..พวกเล่นไม่เบาแรงขนาดนั้น

 

ไม่..โอ้ย!”

 

ผมกำลังจะพูดตอกหน้าว่า ไม่เจ็บก็ไม่ใช่คนแล้ว แต่เขากลับกอดแน่นขึ้นและจงใจทำให้เจ็บกว่าเดิมเสียนี่!

 

“กูไม่ชอบคนโกหก”

 

น้ำเสียงเย็นชามาเต็มให้ต้องแอบเม้มปากเบาๆ เหมือนประโยคนี้เขาก็เคยพูดไปแล้วครั้งนึงรึเปล่านะ

 

“ก็..กำลังจะบอกว่า ไม่เจ็บซะที่ไหน ไง” สรุปคือผมต้องปรับเปลี่ยนคำพูดในหัวนิดหน่อยเพื่อความปลอดภัยของตนเอง อาเมน!

 

“....”

 

เพลิงนิลไม่ได้โต้ตอบอะไร เขาเลื่อนมือลงไปยังกางเกงขาสั้นเท่าเข่าแล้วปลดมันออกอย่างรวดเร็ว ร่างของผมถูกพลิกให้นอนหงายแล้วมือหนาก็หยิบอะไรบางอย่างจากข้างเตียงขึ้นมา

 

“จะทำอะไรน่ะ!

 

ผมถามเสียงแหบพลางหุบขาหนี ทว่าเพลิงนิลกลับแทรกตัวเข้ามาตรงกลางแล้วเปิดหลอดยาออก ผมไม่รู้ว่ามันคือยาทาอะไร แต่ก็พอจะเดาออกแล้วว่าเพลิงนิลจะทำอะไร!

 

“ห้ามทำนะ เบนจะทาเอง” รู้สึกหน้าร้อนผ่าวยังไงไม่รู้..นี่มันเรื่องน่าอาย โคตรๆด้วย!

 

 

ก๊อกๆๆๆ

 

ขอบคุณสวรรค์ที่ท่านเมตตา! ผมแทบจะผุดลุกจากเตียงแล้วจุดพลุฉลองด้วยความยินดีเมื่อเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น อันที่จริงมันก็มีกริ่งให้กดนะ แต่เวลาใครมาหาก็ชอบเคาะทุกที

 

เพลิงนิลชะงักไปวูบหนึ่ง แล้วตวัดสายตามองไปยังทิศของประตูห้อง เนื่องจากประตูห้องนอนถูกเปิดไว้เสียงเคาะประตูด้านนอกจึงได้ยินชัดเจนกว่าตอนปิดประตูห้องนอน ห้องนี้มันเก็บเสียง..เลยโคตรอันตรายสำหรับ(ร่างกาย)ผมเลยล่ะถ้าปิดประตู

 

“ไปเปิดประตูก่อนสิ”

 

ผมพูดพลางเม้มริมปากกลั้นลมหายใจอย่างลุ้นระทึกเมื่อเพลิงนิลตวัดสายตามามองอีกหน เนิ่นนาน...จนร่างสูงยอมวางหลอดยาเจ้ากรรมลงบนโต๊ะในที่สุด ทว่าก่อนจะเดินออกไปเปิดประตู คิ้วของคนเฉยชาดันกระตุกขึ้นนิดราวกับหงุดหงิดในอะไรบางอย่าง และเมื่อเขาเดินออกไปจนลับตาแล้ว ผมจึงรีบคว้าหลอดยาอย่างไวแล้วซุกมันไว้แถวๆหัวเตียงเลยครับ!

 

ฟู่..รอดแล้วโว้ยยย

 

แอ๊ด...

 

“นายน้อยครับ ขออภัยที่รบกวนแต่ผมมีเรื่องต้องแจ้งให้ทราบ”

 

“ทำไมไม่โทรรายงาน” ฟังน้ำเสียงที่เข้มขึ้นก็รู้..ว่าคนหน้าตายกำลังอยู่ในอารมณ์ไม่คงที่แค่ไหน

 

“จำเป็นต้องบอกด้วยตัวเองครับ เพื่อความปลอดภัยของข้อมูล”

 

เสียงใครสักคนแว่วเข้ามา และผมก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะกระโดดไปแอบฟังได้ซะด้วย ดังนั้นจึงทำเพียงแค่พยุงตัวลุกยืนบนพื้น เป้าหมายคือห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลนั่นเอง

 

พวกอสรพิษที่ก่อตั้งใหม่เริ่มเคลื่อนไหวแล้วครับ ส่วนทางพวกพยัคฆ์ยังไม่มีท่าทีจะโจมตี

 

“อืม หุ้นพวกมันเริ่มตก กวาดล้างพื้นที่แถบฮ่องกงซะ..ภายในหนึ่งอาทิตย์”

 

แว่วเสียงของเพลิงนิลคุยธุระลอยผ่านมาในขณะที่ผมเปิดประตูห้องน้ำพอดี กว่าจะเดินมาได้นี่โคตรลำบาก เจ็บเสียดสะโพกจนต้องกัดฟันข่มเสียงร้อง ยืนอยู่ได้นี่ก็ยอดมนุษย์แล้วเถอะ!

 

“ส่วนเรื่องทางตระกูลหงส์..”

 

พรืดดด!!

 

ตุ้บ!

 

“อึก..” จนได้...สินะ

 

เวรเอ้ย..ใครแมร่งมาเทสบู่หกไว้ในห้องน้ำวะ!

 

 

Loading 70%




ไอ้ผมก็เดินเข้ามาดีๆแต่พอเหยียบมันเท่านั้นแหละสะโพกกระแทกพื้นทันที ทั้งเจ็บและจุกจนร้องไม่ออกเลยล่ะ น้ำตาก็เริ่มคลอหน่วยเพราะความเจ็บจนต้องกระพริบไล่มันซ้ำๆ

 

แว่วเสียงฝีเท้าเดินเข้ามายังห้องนอนอย่างรวดเร็ว เพลิงนิลเปิดประตูห้องน้ำเข้ามาดั่งที่ผมคาดคิดไว้ ทว่านัยน์ตาสีรัตติกาลดูขุ่นมัว..เขาเสยผมตัวเองอย่างลวกๆก่อนจะดึงร่างผมขึ้นจากพื้น

 

“มึงนี่มัน..”

 

พึมพำราวกับจะบ่นอะไรสักอย่าง ทว่าแขนทั้งสองก็ยังไม่เลิกพยุงผมให้เข้าไปยืนหน้าโถส้วม เขาคงรู้ว่าผมมาทำอะไรในนี้

 

“....”

 

ผมเม้มปากอย่างไม่รู้จะพูดอะไร แล้วก็ต้องอึดอัดเข้าไปอีกเมื่อเพลิงนิลยังไม่ออกไปจากห้องน้ำเสียที

 

“เอ่อ..เบนจะทำธุระส่วนตัว”

 

เพราะฉะนั้นอย่ามาทำหน้ามึนดูคนอื่นยืนฉี่กันหน้าด้านๆสิวะ!

 

“อืม” ตอบสั้นๆ แต่ยังคงยืนที่เดิมไม่กระดิกตัวไปไหน

 

“กลับไปคุยธุระต่อเถอะนะ” ขอเถอะ กูปวดจนจะไม่ไหวแล้ว ฮือ

 

ร่างสูงทำเพียงเลิกคิ้วมองก่อนจะยอมเดินออกจากห้องน้ำในที่สุด เฮ้อ..และแล้วผมก็ได้ปลดทุกข์เสียที แต่พอออกมาจากห้องน้ำก็แทบผงะหงายเงิบเมื่อเห็นร่างคุ้นตายืนพิงกำแพงอยู่ใกล้ๆประตู

 

ร..หรือเขาจะกลัวผมซุ่มซ่ามลื่นล้มอีกรอบ? อ่า...รู้สึกหน้าร้อนผ่าวแปลกๆ

 

“พี่เมฆไปแล้วหรอ”

 

ผมลองถามขึ้นเมื่อไม่ได้ยินเสียงใครอีกคนในห้อง พึ่งมานึกได้ว่าเมื่อกี้อาจเป็น พี่เมฆ บอดี้การ์ดมือขวาของเพลิงนิล ผมเดาเอานะ

 

“อืม”

 

พี่เมฆจริงๆด้วย ทำไมซื้อหวยไม่ถูกยังงี้บ้างวะเนี่ย

 

“เรื่องกลิ่น..เมื่อวาน” คิดว่าเขาจะไม่ถามแล้วซะอีกหลังจากเกิดเรื่องเมื่อคืน

 

ผมเม้มปากแล้วค่อยๆเดินไปนั่งบนเตียงตามเดิมด้วยความยากลำบาก หึ จะบอกตั้งแต่เมื่อวานแล้วก็ไม่ฟัง เอาแต่พูดอะไรก็ไม่รู้เกี่ยวกับการกักขังอยู่นั่น คิดว่าพ่อมันเป็นฮิตเลอร์ไปแล้วหรือไง ชอบนัก..ไอ้เผด็จการเนี่ย พออารมณ์เย็นลงแล้วถึงมาฟัง เหอะ!

 

เอ่อ..ผมเผลอระบายความอัดอั้นเยอะไปหน่อยหรือเปล่าหว่า

 

“เบนซิน”

 

ผมแสร้งมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง ชมนกชมไม้ไปเรื่อยทั้งที่มันมีแค่ตึกสูงเป็นทัศนียภาพเท่านั้น ความจริงก็เริ่มสั่นนิดๆกับน้ำเสียงเย็นเฉียบที่เรียกชื่อเล่นซะเต็มยศน่ะนะ แต่ผมพยายามไม่สนใจอยู่ไง

 

พรึ่บ..!

 

ชั่วพริบตา..เงาร่างสูงสมส่วนก็ทาบทับเงาของผม เพลิงนิลวางมือลงบนเตียงโดยจงใจให้ผมอยู่ระหว่างแขนของเขาอย่างคุกคาม กลิ่นฟีโรโมนลอยคลุ้งในอากาศจนผมเริ่มตาพร่าปวดหัวอีกรอบ ไหนจะกลิ่นหอมอ่อนๆจากแผงอกน่าซุกซบนี่อีก

 

ด..เดี๋ยวนะ ทำไมรู้สึกว่าช่วงนี้ความคิดตัวเองมันดูหื่นๆ

 

“อย่าให้กูขึ้น..อีกรอบ”

 

เอ่อ..ยังมีคนที่หื่นยิ่งกว่ากูอยู่อีก =_=;;

 

วินาทีที่เงยหน้าขึ้นไปสบมองแววตาลุ่มลึกทอประกายอ่านยาก เหงื่อกลับเริ่มไหลอาบใบหน้าทั้งที่แอร์เย็นเฉียบตามสัญชาติญาณระวังภัย ปากก็พลันทำงานก่อนสมองทันที

 

“ก็..เบนชนกับคนในร้านกาแฟ กลิ่นน้ำหอมเลยติดมาไง”

 

ผมเบือนสายตาหลบ นี่กูต้องรายงานด้วยรึเปล่าว่าเข้าห้องน้ำกี่รอบหรือหายใจไปกี่ครั้งน่ะ!

 

น่ากลัวเป็นบ้า..สายตาที่เขาใช้มองผมเวลาอยู่บริเวณใกล้เตียงแบบนี้

 

เราจ้องตากันชั่วครู่ ครั้งนี้ผมไม่ได้เบือนหลบหนีอีกเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตนเอง ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรจึงปรากฏรอยยิ้มพึงพอใจตรงมุมปากขึ้นนิด ก่อนที่มันจะเลือนหายไปเพียงแค่ผมกระพริบตา

 

“ก็ดี” เสียงทุ้มเอ่ยตอบสั้นๆ ก่อนที่จะ..

 

          เอาหน้าผากมาแนบติดกับหน้าผากของผม!

 

          ผมเบิกตากว้างอย่างตกใจ จะถอยหนีก็โดนมือหนาตรึงท้ายทอยไว้เสียนี่ นัยน์ตาสีรัตติกาลเหลือบมองผมในระยะประชิดจนต้องเสตาหลบ ก่อนที่ริมฝีปากเรียวจะประทับเฉียดผ่านริมฝีปากที่เม้มแน่นอยู่ให้ได้ใจหายกันเล่นๆ

 

          “ไข้เริ่มลด”

 

ม..มันช่างเป็นวิธีวัดไข้ที่ลุ้นระทึกที่สุดในโลกกกกกกก!

 

          ผมเอาแต่ก้มหัวซ่อนใบหน้าร้อนผ่าวของตัวเองจนไม่ทันได้สังเกตเห็นสายตาดุจนักล่าที่มองมา เพลิงนิลถอนใบหน้าออกห่างอย่างเชื่องช้าก่อนจะขยับยืนตัวตรงในที่สุด

 

พรึ่บ!

 

“กินยาซะ”

 

ความโรแมนติกหดหาย..ก็ตอนที่คนโหดโยนยาทั้งถุงมาเฉียดศีรษะผมนี่แหละ! แมร่งเอ้ย..จะให้ดื่มดำความฟินหน่อยก็ไม่ได้

 

ว่าแต่ผมยังไม่ได้กินข้าวแล้วจะกินยาได้ไง? ฮือ..บอกทีเถอะว่าเพลิงนิลดูแลคนป่วยเป็นจริงๆ!

 

“แล้วข้าวล่ะ”

 

พอพูดถึงข้าวท้องมันก็เริ่มร้องประท้วงแล้ว ไม่น่าจะได้กินมื้อเช้านะผมว่า..สงสัยคงรวบยอดไปมื้อกลางวันเลยเพราะนี่ก็ปาไปสิบเอ็ดโมงเช้านิดๆแล้ว

 

เพลิงนิลเลิกคิ้วเหมือนพึ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องทานข้าวก่อนกินยา พระเจ้าครับ! กูอยากเอาหัวโขกกำแพงวันละหลายๆรอบ เพลิงนิลเก่งทุกเรื่อง จริงๆนะ..แต่ยกเว้นเรื่องเทคแคร์คนอื่น เชื่อผม!

 

“ต้องกินข้าวด้วย?

 

ขอโทษจริงๆที่ผมเข้าใจมันผิดไป ดันเข้าใจว่าคนหน้าตายเขารู้ว่าต้องทานข้าวก่อนกินยา แต่ในความเป็นจริงแล้ว...มันไม่รู้อะไรเลย โฮกกก

 

       ยอมแล้วทูนหัว ดันมีผัวไม่สนโลก!

         

 




Writer talk3

คงจินตนาการกันออกใช่ไหมคะ ว่าคนที่ถูกเลี้ยงดูมาแบบเพลิงนิลนั้นไม่เคยต้องมาอาสาดูแลใครเวลาป่วยไข้ อันที่จริงเฮียแกแทบไม่ค่อยป่วยหรือเจ็บตัว คนโหดท่านไม่ได้ซื่อนะคะแต่เข้าขั้นไม่สนใจใครจนดูแลใครไม่เป็น แลดูเป็นคนไม่ดีแต่ไรท์อยากได้จัง อ๊ากกก >_< //โดนแบนตบคว่ำ แล้วเจอกันน้า..ตอนหน้าน้องก้องโผล่ เย้ๆ

รักรีดเดอร์

11/03/2016

 

          

 

Writer talk2

ซุ่มซ่ามเกินหนูเบนไม่มีอีกแล้วค่ะ! หาเรื่องเจ็บตัวได้ตลอด(ฮา) แต่ว่านะ..เพลิงนิล นายอ่อนโยนขึ้นรึเปล่าเนี่ย ทำไมไรท์อ่านทวนตอนๆนี้แล้วเพลิงนิลดูอ่อนโยน(?)แปลกๆ เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็นค่ะเพราะที่แน่ๆคือไรท์ดับฝันนักอ่านหลายๆท่านในฉากทายาแล้วล่ะ 555//หลบสิ่งขว้างปา ดีใจจังที่ทุกคนยังคิดถึงไรท์ อ่านนิยายให้สนุกนะคะ ^^

รักรีดเดอร์

09/03/2016


 

Writer talk

       คิดถึงนักอ่านทุกคนจังค่ะ//กอดดดด คิดถึงเบนซินและเพลิงนิลด้วย  ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทุกๆคนนะคะ ไม่ทิ้งนิยายเรื่องนี้แน่นอนค่ะไม่ต้องห่วง เพราะไรท์ก็เคยเป็นเหมือนกันเวลาติดนิยายเรื่องไหนแล้วเค้าไม่มาต่อสักทีไรท์นี่ห่อเหี่ยวมาก(ฮา) ช่วงนี้จะมีการแจ้งเตือนชะตารักบ่อยๆนะคะ เนื่องจากจะทยอยแก้คำผิดในแต่ละตอนและปรับภาษานิดหน่อยแต่เนื้อเรื่องคงเดิมค่ะ เพราะฉะนั้นอย่ารำคาญกันนะคะ^^

เห็นหลายเม้นท์บอกว่าอ่านซ้ำตั้งแต่สองรอบขึ้นไป..ว๊าก ไรท์ช็อกมากค่ะ เพราะไม่เคยอ่านนิยายตัวเองซ้ำสักรอบ//กราบงามๆ เนื่องจากยิ่งอ่านยิ่งเจอคำผิดจึงทยอยแก้ไขอยู่ค่ะ

เรื่องการอัพ..เหมือนเดิมนะคะ สองวันครั้ง

เรื่อง Top of the university ขอบคุณที่เตือนนะคะ พอมาดูความหมายดีๆมันไม่ใช่จริงๆด้วย จะตามไปเปลี่ยนนะคะ^^

เรื่อง nc อันนี้เหมือนเป็นปัญหาใหญ่สำหรับหลายๆคน(หรือเปล่าเอ่ย) เห็นหาฉากตัดไม่เจอหลายคนเลย แนะนำให้เสิร์ชในกูเกิ้ลว่า love_novell nc แล้วจะเจอบล็อกฉากตัดค่ะ ถ้าไม่เจอยังไงก็บอกอีกทีน้า

รักรีดเดอร์

07/03/2016





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 785 ครั้ง

250 ความคิดเห็น

  1. #23317 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 08:43
    เอิ่มมม แนบหน้าผาก ไข้จะขึ้นอีกรอบไหม
    เพลิงนิลเป็นคนบ้าบอ
    เบนซินฝันร้าย สงสารน่ะ
    ชีวิตคล้ายกันเลย
    แล้วพ่อแม่เบนซินทำไมต้องหนี
    #23317
    0
  2. #23275 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 12:11
    โอ๊ยยยยขำไม่ไหวแล้ว5555 พี่เพลิงงงงงง
    #23275
    0
  3. #23051 MaiNatkamon (@MaiNatkamon) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 03:26
    ขำเพลิงนิล5555555
    #23051
    0
  4. #22938 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 11:20
    555555
    #22938
    0
  5. #22856 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 20:09
    สงสาร555555555
    #22856
    0
  6. #22807 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 22:02
    ชอบเพลิงโมเม้นนี้ ฮือเขิลลลล
    #22807
    0
  7. #22419 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 18:03
    ทำใจเถอะเบน55555
    #22419
    0
  8. #22278 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 17:24
    55555555วงวารเบนซินได้มั้ย5555555
    #22278
    0
  9. #22181 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:14
    สงสาร5555
    #22181
    0
  10. #21991 DONOVANK (@DONOVANK) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 12:40
    555555
    #21991
    0
  11. #21739 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 08:44
    ชอบตอนนี้ตรงลุ้นระทึกที่สุดในโลกไม่ว่างั้นไงก้ชอบอ่ะกี่รอบๆ5555555555
    #21739
    0
  12. #21647 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 22:02
    กำของเบน สามีเบนคิดไรกันนะถึงไม่มีข้าวให้ก่อนกินยา
    #21647
    0
  13. #21540 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 20:35
    ไม่รู้จริงดิ
    #21540
    0
  14. #21121 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 21:56
    คุณเพลิงนิล....................เฮ้อ......เอาที่พ่อสบายใจเถอะเว้ย กระโดดเตะตู้ 55555
    #21121
    0
  15. #20731 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 17:09
    ไม่สนโลกจ๊ะพ่อคุณยังชอบมากๆ555555
    #20731
    0
  16. #20555 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 07:49
    โอ๊ยยยยยย เพลิงนิล5555555
    #20555
    0
  17. #20032 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 01:44
    วร๊อยยยยย อินิล
    #20032
    0
  18. #19386 ลมมรณะ (@wayuwayo1214) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 03:55
    โอยยน่ารัก พี่นิลครับ พี่เคยป่วยบ้างป่ะเนี่ย555 นึกหน้าตอนนิลถาม ต้องกินข้าวด้วย?? ลั่นเลยอ่ะ เเบบหน้านิ่งๆ แต่ออกงงนิดๆ น่ารักกกก
    #19386
    0
  19. #18957 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 14:00
    ทำไมแม่ถึงทิ้ง???
    #18957
    0
  20. #18925 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 20:14
    นางเคยป่วยบ้างมั้ยเนี้ย
    #18925
    0
  21. #18851 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 09:32
    ชอบเพลิงนิลตอนนี้มากกกกก
    #กลับมาอ่านอีกรอบ
    #18851
    0
  22. #18770 Ohsem (@hztao68) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 01:37
    ตอนนี้แม่งฮาสุดแล้วจริงๆ
    เบนซินลื่นดัง พรืดด ผมนี่หัวเราะดัง พรืดด เลยเหมือนกัน
    ละนึกนึกหน้าตอนอิพี่ถาม "ต้องกินข้าวด้วย?" ด้วยสีหน้าแบบ จริงหรอ จริงดิ โอ๊ยยย โครตจี้ 5555555
    #18770
    0
  23. #18762 ghost scorpion (@ghost1998) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 23:35
    เชี่ย กูฮา55555
    #18762
    0
  24. #18665 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 17:04
    ผัวไม่สนโลก555
    #18665
    0
  25. #17671 sprinkle_star (@aleenaaom) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 20:45
    อ่านแล้วร้องไห้ค่ะ...โอ่ย..นับวันยิ่งน้ำตาแตกง่าย สงสารเบนมากๆเลยค่ะ แต่เฮียนิลนี่เอารางวัลขัดความฟินไปเลยค่ะ...หมดฟีล!! 555
    #17671
    0