[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,379,236 Views

  • 23,529 Comments

  • 43,691 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    28,152

    Overall
    2,379,236

ตอนที่ 58 : Ep.14::ความลับที่ปกปิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 787 ครั้ง
    16 เม.ย. 59















vEp.14v

 

:: ความลับที่ปกปิด ::

 

 

 


 

 

(Sap talk)

 

เพลิงกัลป์พูดขึ้นเสียงเย็นก่อนที่เขาจะกระชากมือผมออกและจับตรึงไว้ด้านข้าง ริมฝีปากร้อนผ่าวแนบลงมาประกบไม่ทันให้ได้รู้ตัว ผมชะงักไปชั่ววูบก่อนจะจูบตอบร้อนแรงไม่แพ้กัน เพลิงกัลป์มอบรสจูบคล้ายสั่งสอนและปราบให้ผมเลิกพยศใส่ เหมือนเรากำลังทำสงครามจูบกันว่าใครที่เป็นฝ่ายล่าถอยคือผู้แพ้

 

“แฮ่ก..แฮ่ก”

 

และผมก็แพ้ในที่สุด อารมณ์แบบนี้ใครจะมีอารมณ์มาจูบกันวะ! เพลิงกัลป์ผละใบหน้าออกห่างแล้วมองผมที่นอนหอบใต้ร่างของเขา ในขณะที่ผมก็จ้องเขากลับอย่างไม่ลดละเช่นกัน

 

“กูเกลียดที่มึงไม่ชอบอธิบาย พูดออกมามันจะตายหรือไง” ผมพูดเสียงเขียว

 

เพลิงกัลป์นิ่งไปเป็นพัก ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาแล้วถอยร่างไปนั่งพิงหัวเตียงแทน ดวงตาสีสนิมเหม่อมองไปทางด้านหน้าก่อนจะเอ่ยขึ้นท่ามกลางบรรยากาศเงียบงัน

 

“กูเคยมีควีนมาก่อน อันที่จริงถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องแต่งงานกับคนนี้ แต่กูก็ไม่ได้สนใจเพราะมันเป็นความต้องการของพ่อ พวกในวงการมืดมันลือกันว่าเธอคือคนที่กูรักซึ่งช่วงนั้นตระกูลอสรพิษกำลังรุ่งโรจน์และพวกมันก็จับตัวเธอไปเพื่อต่อรองเรื่องของธุรกิจ”

 

“....”

 

“บางทีอาจเป็นเพราะกูไม่เคยปฏิเสธผู้หญิงคนนั้นเวลาชวนไปไหนมาไหนด้วยกันล่ะมั้ง หลายๆคนเลยคิดว่าเธอพิเศษและถูกจับตัวไป ตอนนั้นพวกอสรพิษถือครองหุ้นของตระกูลกูอยู่ราวๆสามสิบเปอร์เซ็นต์เลยค่อนข้างมีอิทธิพลทางเม็ดเงิน กูเหมือนหุ่นเชิดของพ่อมาตลอด พอเขาบอกว่าไม่ต้องไปช่วยกูก็เลยไม่ไป...สุดท้ายเธอก็ตาย”

 

มันเป็นเรื่องที่น่าสะเทือนใจที่สุด...ผมไม่คิดเลยว่าเรื่องมันจะโหดร้ายขนาดนี้ เพลิงกัลป์คงโทษตัวเองที่ไม่ได้ไปช่วยผู้บริสุทธิ์สินะ

 

“ตั้งแต่ตอนนั้นกูก็เลิกที่จะเป็นหุ่นเชิด เลิกที่จะทำตัวอยู่ในกรอบและทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ กูไม่สนใจธุรกิจของครอบครัวอีกจนกระทั่งน้องชายถูกกดดันให้รับหน้าที่ตรงนั้นแทน เพลิงนิลมันเป็นพวกควบคุมยากแต่ก็ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับวงการมืดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เกือบปีกว่าจะรู้สึกตัวว่าทำให้น้องชายลำบากแค่ไหน กูเลยกลับไปช่วยธุรกิจต่อ หึ...ตอนนั้นมองหน้าไอ้เพลิงนิลไม่ค่อยติดหรอก มันชอบพูดทำนองว่ากูทำให้มันเดือดร้อนจนมันรู้เรื่องของเธอคนนั้นเมื่อเร็วๆนี้นั่นแหละถึงได้กลับมาคุยกันอย่างสนิทใจอีกครั้ง”

 

“พอเถอะ...กูเข้าใจแล้ว ขอโทษที่ถามเรื่องสะเทือนใจแบบนี้”

 

ผมยกหัวขึ้นไปหนุนตักร่างสูงที่ยังคงนั่งนิ่งอย่างเหม่อลอย เพลิงกัลป์เป็นผู้ชายที่น่าสงสาร ชีวิตของคนๆนี้แบกรับอะไรมาบ้างนะ ทั้งที่อายุยังไม่ขึ้นเลขสามเลยแท้ๆ

 

ผมจะไม่สงสัยว่าเพลิงกัลป์เคยรักผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า เพราะตอนนี้ผมสงสารเธอเหลือเกินที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการต่อรองทางธุรกิจแบบนี้ ดูโหดร้ายสำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆที่ถูกฆ่าตายไป คิดว่าเรื่องนี้คงไม่ถูกดำเนินคดีเพราะเม็ดเงินจากพวกอสรพิษอีกตามเคย

 

ถ้าให้เดา...พวกมันคงจะใช้เธอต่อรองผลประโยชน์อะไรสักอย่างกับทางไฟร์ อภิเกียริวงศ์ ทว่าผู้หญิงคนเดียวไม่ได้มีอิทธิผลกับตระกูลนี้ ราชามังกรเลือดเย็นพอที่จะละทิ้งเธอเพื่อประคองผลประโยชน์ของตนเองไว้

 

          ผมซุกหน้าลงกับหน้าท้องที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อซึ่งมีเนื้อผ้าบดบังอยู่ นอนคิดอะไรเหม่อๆไปได้ไม่นานหยดน้ำจากเส้นผมของคนที่นั่งอยู่ก็ตกกระทบใบหน้าจนเริ่มรำคาญ

 

          “ทำไมไม่ชอบเช็ดผม บอกกี่ครั้งแล้วว่ามันเปียก”

 

ผมลุกขึ้นนั่งแล้วมองเส้นผมสีดำสนิทที่แนบลู่ใบหน้าคมอย่างไม่ชอบใจนัก เพลิงกัลป์โยนผ้าเช็ดหัวมาให้แล้วพูดขึ้นนิ่งๆ

 

“อย่าบ่น นี่มันหน้าที่มึง”

 

ชิ! นอกจากเป็นเมียแล้วยังต้องเป็นคนรับใช้ด้วยสินะ ผมยืดตัวขึ้นด้วยเข่าทำให้ใบหน้าเลยระดับสายตาของคนเอาแต่ใจขึ้นมานิด แล้วหยิบผ้ามาเช็ดเส้นผมชื้นน้ำเบาๆ

 

“ทำแผลหรือยัง”

 

“ทำแล้ว แมร่งไอ้บ้านั่นมือหนักโคตรเลยอ่ะ ฟาดมาทีกูนี่แทบกระอักเลือด” ผมบ่นไปเช็ดไป ไม่ได้สังเกตเลยว่าเพลิงกัลป์ขยับหัวเข้ามาใกล้จนลมหายใจรินรดซอกคอแล้ว

 

“กูสัญญาว่ามันจะไม่มาทำร้ายมึงได้อีก” ผมชะงักมือเมื่อริมฝีปากร้อนประทับลงตรงซอกคอ พอก้มลงมองกลับไม่เห็นสีหน้าของอีกคนเลยสักนิด

 

ทว่าบรรยากาศที่แผ่กลิ่นไอน่ากลัวแบบฉับพลันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ไม่ซักถามอะไรต่อ ผมหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาชั่วครู่กับประโยคข้างต้น ทว่าอาการเริ่มเจ็บแปลบตรงช่วงท้องทำให้ต้องทรุดตัวลงนั่ง ผมพยายามเก็บสีหน้าแล้วหันหลังนอนลงบนเตียงอย่างเชื่องช้า

 

“เหนื่อย กูจะนอนแล้ว”

 

 เพลิงกัลป์ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรแล้วดึงตัวผมเข้าไปเป็นหมอนข้างก่อนจะปิดไฟแล้วหลับตาลง เขาคงเข้าใจว่าผมเขินอะไรแบบนี้ เพราะไม่บ่อยหรอกที่เขาจะพูดอะไรเลี่ยนๆเช่นนี้ ความจริงผมเขิน...มากด้วย แต่อาการยากำเริบทำให้ความเขินของผมหายหดจนหมดสิ้น

 

ต้องเป็นแบบนี้ไปอีกเกือบปี กูจะบ้า!

 

(Bensin talk)

 

เชื่อไหมว่ามันเป็นความโชคดี...!

 

ผมปลื้มปริ่มมากที่เห็นกระเป๋าตัวเองกลับมาอยู่ที่ห้องในสภาพครบถ้วนสมบูรณ์ ตอนแรกคิดว่าจะไม่ทันเสียแล้วเพราะผมคงไม่บ้าไปเอายาในที่เกิดเหตุตอนเวลาใกล้เที่ยงคืนแบบนี้ อย่างน้อยก็ยังไม่หมดวันล่ะวะ

 

คอยดูนะ ครั้งหน้าจะกินมันตั้งแต่เช้า! เอ่อ...แล้วถ้าผมปวดท้องหนักมากจนโดนจับได้ล่ะ ไม่ดีแน่ๆถ้ากินตอนเช้า ผมจะหาข้ออ้างนอนตอนกลางวันได้ยังไง เพลิงนิลต้องพาผมไปโรงพยาบาลหลังจากนั้นก็ ตู้ม!!

 

ม...ไม่เด็ดขาด ผมเผลอสะบัดหัวไปมาเมื่อคิดถึงฉากสยองยามเพลิงนิลรู้เรื่องนี้เข้า

 

ผัวะ!

 

“เป็นอะไร”

 

หัวผมเอนตามแรงตบ ต้นเหตุคือเพลิงนิลที่นั่งดูหนังฆาตกรรมบนโซฟาตัวเดียวกัน ผมลูบหัวป้อยๆอย่างฟื้นคืนสติ มึงยั้งแรงบ้างอะไรบ้าง! กูเพิ่งผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญมานะโว้ย

 

“เปล่า เบนไปอาบน้ำนะ”

 

ผมลุกขึ้นแล้วตรงเข้าห้องนอนอย่างไว ก่อนจะมองไปที่กระเป๋าเป้ของตนเองอย่างหมายมาด พลางหยิบกระปุกยาขึ้นมาเทใส่มือหนึ่งเม็ดแล้วเก็บคืนที่เดิม

 

แอด..!

 

อะเฮือก! ผมหันไปมองประตูที่ถูกเปิดออก เวรแล้วไง เผลอสะดุ้งนี่ส่อพิรุธรึเปล่าวะ เพลิงนิลเดินเข้ามาแล้วยื่นครีมอาบน้ำขวดใหม่ให้ เขานั่งลงบนเตียงด้วยท่วงท่าสบายๆแล้วตวัดสายตามามองผม

 

“ไม่อาบน้ำ?

 

“อาบสิ ไปแล้วนะ”

 

ผมทำฉีกยิ้มกลบเกลื่อน กระเป๋าอยู่ข้างๆเพลิงนิลเลยนะโว้ย กูจะเก็บดีไหม ไม่ ไม่เด็ดขาด ถ้าเก็บตอนนี้ล่ะก็คนฉลาดเป็นกรดอย่างเขาต้องรู้ตัวแน่

 

ปกติเพลิงนิลจะไม่ค้นของๆผม ใจเย็นไว้...อย่าตีตนไปก่อนไข้

 

ผมหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไปแล้วปิดประตูลงกลอน พอแบมือออกดูยาเม็ดเดิมยังคงอยู่ ผมเอามันเข้าปากแล้วกลั้นใจกลืนโดยไม่มีน้ำกลั้วคออย่างขมขื่น ก่อนจะชำระล้างร่างกายแล้วใส่เสื้อคลุมออกไปแต่งตัวด้านนอก

 

“ไม่ดูหนังต่อหรอ”

 

ผมถามอย่างนึกสงสัยเมื่อร่างสูงยังคงนั่งอยู่บนปลายเตียง พอเหลือบสายตามองกระเป๋าที่อยู่ในสภาพเดิมก็โล่งอกขึ้นมานิด ผมเริ่มแต่งตัวด้วยชุดนอนแขนสั้นกางเกงขายาวสีครีม โดยไม่ลืมหยิบกระเป๋าเป้ใบเดิมไปวางไว้บนชั้นเก็บของด้านนอกห้อง จากนั้นก็เดินไปนั่งด้านข้างเพลิงนิลบนเตียงพร้อมกับขยับผ้าห่มเตรียมตัวนอน

 

“กูเบื่อเลยมานอน” บางทีก็ตอบช้าไปนะ =_=

 

เพลิงนิลสำรวจร่องรอยที่ผมโดนกระทำตั้งแต่บนรถแล้วล่ะ ทั้งข้อมือช้ำและรอยกรีดจากปลายมีดคม เขาทำท่าจะตามพี่เพลิงกัลป์ไปฆ่าชายผมบลอนซ์คนนั้นด้วยแล้วยังพูดประประมาณว่าน่าจะฆ่าให้ตายซะก็ดีอะไรแบบนี้

 

เหอะๆไอ้ที่จ้วงแทงไปนั่นคือมึงยังไม่สาแก่ใจใช่ไหม?

 

 แต่เพลิงนิลก็กลับรถไปไม่ได้อยู่ดีเพราะผมบอกว่าอยากกลับคอนโดมาทำแผล ผมไม่ได้เป็นอะไรมากถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาล เขาเลยยอมละทิ้งการย้อนกลับไปฆ่าชายคนนั้นอย่างช่วยไม่ได้

 

ทันทีที่หลังสัมผัสพื้นเตียงนุ่ม ร่างสูงด้านข้างก็พลิกตัวมาคร่อมทับอย่างรวดเร็วให้ได้เบิกตากว้าง เพลิงนิลล็อกข้อมือผมไว้เหมือนรู้ว่าผมจะดันเขาออก แล้วแนบริมฝีปากลงมาตรงซอกคอทับกับรอยจูบที่ยังคงเห็นเด่นชัดจากไอ้โรคจิตนั่น

 

“น...นิล”

 


Loading 40%

 

 

ผมเริ่มรู้สึกเจ็บแปลบตรงบริเวณที่ริมฝีปากหนาขบเม้มผิวเนื้อ ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนทำรอยอีกนิดหน่อยก่อนจะนาบริมฝีปากลงมา สมองผมพร่าเลือนจนเผลอเปิดปากให้ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้ามาโดยง่าย เพลิงนิลมอบรสจูบที่ทำให้แทบขาดใจตายลงตรงนั้น มันไม่เชิงดุดันหรือร้อนแรง ทว่าทำให้กระอักความรู้สึกบางอย่างออกมาได้

 

“ทำไม...” ผมถามขึ้นหลังจากหอบแฮ่ก

 

“มึงผิดที่ให้ไอ้เวรนั่นทำรอย” เพลิงนิลเอ่ยตอบเสียงเย็นในขณะที่ปล่อยมือผมข้างหนึ่งแล้วเลื่อนมือมาลูบไล้ผิวเนื้อใต้เสื้อนอนตัวบาง

 

“เบนไม่ได้ยอมสักหน่อย”

 

“กูไม่สน”

 

บ้าไปแล้ว แต่กูสนโว้ย! ไม่...ไม่ได้เด็ดขาด โดยเฉพาะวันที่กินยาไปแบบนี้ ถ้าเขาจับสังเกตได้ล่ะก็แย่แน่

 

อึก...เอาแล้วไง เริ่มปวดท้องขึ้นมาแบบฉับพลันจนต้องเบ้หน้า!

 

ผมตวัดร่างพลิกตัวหนีสัมผัสจากเพลิงนิล ร่างสูงชะงักริมฝีปากจากการขบเม้มลาดไหล่ขาวเนียนที่โผล่พ้นเสื้อ ก่อนจะตวัดสายตามามองผมที่นอนตะแคงข้างอย่างนิ่งงันภายใต้ร่างของเขา

 

“เบนง่วงแล้ว”

 

ผมพึมพำพูดและหลับตาลงยืนยันประโยคข้างต้น ทั้งที่ในใจประท้วงว่าต้องปิดเปลือกตาจากคนบนร่างก่อนที่เขาจะทันเห็นแววตาซึ่งเต็มไปด้วยความเจ็บปวดของผม

 

เสียงถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ดังขึ้นมาให้ได้ยิน เพลิงนิลลุกขึ้นแล้วเดินลงจากเตียงมุ่งไปยังห้องน้ำแทน ผมอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้เพราะว่าถ้าเป็นทุกทีล่ะก็...ต่อให้ผมหาทางหนียังไง ถ้าจะเอา...คนอย่างเขาก็ต้องได้ตลอด(และผมก็เคลิ้มจนสมยอมมันในที่สุด)

 

เพลิงนิลคงรู้ว่าวันนี้ผมเจออะไรมาเยอะ อย่างน้อยเขาก็เหมือนจะแคร์ความรู้สึกผมอยู่ล่ะนะ

 

ผมนอนงอตัวแล้วใช้เท้าตวัดผ้าห่มขึ้นมาคลุม ซึ่งปกติผมจะไม่ทำเช่นนี้เด็ดขาดเพราะมันดูไม่สุภาพ แต่ตอนนี้ความรู้สึกเจ็บแปลบในช่องท้องทำให้สติเริ่มเลอะเลือน มันปวดจนเหมือนจะลุกไม่ได้ด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นอย่าหวังที่จะลุกขึ้นมาห่มผ้าดีๆได้เลย

 

ผมเคลิ้มหลับเคลิ้มตื่นจนประตูห้องน้ำถูกเปิดออก ความจริงควรจะหลับไปตั้งนานแล้วเพราะวีรกรรมที่เพิ่งผ่านพ้นมาทำเอาเพลียกายเหลือเกิน ทว่าไอ้อาการเจ็บจี๊ดขึ้นสมองกลับรั้งไม่ให้ผมหลับได้ง่ายๆ

 

WTF! กรรมเก่ากูสินะ ชาติที่แล้วไม่ดูแลแฟนตอนเป็นเมนส์แน่ๆ(?) ชาตินี้กูเลยต้องมารับกรรม

 

ฟุบ...!

 

เสียงเตียงยุบไม่ได้ทำให้ผมเปิดเปลือกตาขึ้นมอง เพลิงนิลคงจะนอนนิ่งๆอย่างทุกวันแล้วหลับลึกละเมอกอดผมเช่นเคย ยิ่งหลับไปได้เร็วยิ่งดี ผมไม่อยากให้เขาจับพิรุธได้นักหรอก

 

พรึ่บ!

 

“โอ้ย!” ว...เวรแล้วไง

 

เพลิงนิลชะงักไปเมื่อผมร้องเสียงหลงยามที่เขาตวัดแขนเข้ามารั้งเอวให้แผ่นหลังเข้าไปแนบชิดแผงอกล่ำมากยิ่งขึ้น คือแขนมันโดนท้องเต็มๆเลยไง แล้วพ่อคุณก็ไม่ได้ดึงแบบนุ่มนวลชวนฝัน...แต่ดึงยังกะกูเป็นหมอนข้างสักอันของมันอ่ะ!

 

ไม่สิ นั่นไม่ใช่ประเด็นตอนนี้! ผมกำลังเข้าสู่สถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานอยู่นะ จะโทษเพลิงนิลที่กอดวันไหนไม่กอดเสือกอยากมากอดวันนี้หรือจะโทษดวงอันเฮงซวยของผมดี โฮกกกก

 

“เป็นอะไร”

 

“ป..เปล่า” หยุดสั่นดิ๊ อย่าสั่นเซ่!

 

ตึกตัก ตึกตัก

 

ผมหลับตาแน่น หัวใจเต้นระรัวจนเจ็บอก มือก็เผลอจิกผ้าปูที่นอนใต้ผ้าห่มอย่างไม่รู้ตัว เนิ่นนานจนความเจ็บเริ่มเบาบางและกลับมารุนแรงอีกช่วง เป็นจังหวะเดียวกับที่เพลิงนิลพลิกร่างผมให้นอนหงายแล้วตบลงมาบนหน้าท้องคล้ายตรวจสิ่งที่สงสัยอยู่

 

“โอ้ย!” วินาทีนี้ ใครไม่ร้องกูกราบ!

 

ผมงอตัวคู้เข่าแล้วกอดไว้อย่างแนบแน่น น้ำตาเล็ดออกมานิดอย่างไม่ต้องเสแสร้งเพราะเพลิงนิลมันตบจริง และกูก็เจ็บจริง!

 

บางครั้งยังนึกสงสัยอยู่เลยว่าผมเป็นควีนของเขาแน่นะ การกระทำนี่รุนแรงตลอดๆ เอ่อบางทีผมควรหยุดตลกกลบเกลื่นความกลัวสุดขีดของตัวเองได้แล้ว นั่นเพราะ...

 

นัยน์ตาสีรัตติกาลสบมองมาอย่างเยือกเย็น เพลิงนิลยังนั่งข้างตัวผมอยู่ แต่บรรยากาศรอบตัวนี่ต่างกับเมื่อครู่ราวฟ้ากับเหวเลยทีเดียว

 

และในอนาคตชีวิตกูก็คงจบแบบดิ่งลงเหวด้วยเช่นกัน อะเฮือก!

 

“มึงปิดบังอะไรกูอยู่สินะ”

 

แววตาของคนตรงหน้าวาวโรจน์ขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว ผมรู้สึกหน้าซีดเผือดแบบฉับพลัน เหงื่อเริ่มไหลซึมตามใบหน้าทั้งที่แอร์เย็นเฉียบ ริมฝีปากก็ขบเม้มเข้ามาหากันอย่างหาทางออกไม่ได้

 

ถ้าบอกไป...คุณโลคัสต้องคิดว่าผมเป็นพวกรักษาสัญญาไม่ได้

ถ้าไม่บอก...เพลิงนิลจะหมดความเชื่อใจ(ที่ผมไม่รู้ว่าเขามีให้หรือเปล่า)ลงทันที

 

“บ...เบน” ผมอ้ำอึ้ง สมองตีรวนจนลืมความเจ็บที่ช่องท้องไปชั่วขณะ

 

“พูดมา!

 

มีน้อยครั้งที่เพลิงนิลจะขึ้นเสียงใส่ ผมรู้เลยว่าตอนนี้เขาโกรธมากแค่ไหน และก็รู้ด้วยเช่นกันว่าเวอร์ชั่นนี้ของเขาน่ากลัวแค่ไหน

 

“เบนพูดไม่ได้หรอก”

 

ผมยังคงยกมือกุมท้องไว้ เพลิงนิลเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินเข้ามาใหม่แล้วขว้างบางสิ่งบางอย่างมาทางนี้ ทำให้ของสิ่งนั้นตกกระทบหน้าผากผมและเด้งขึ้นไปอยู่เหนือหัวแทน ความเจ็บแปลบบริเวณศีรษะแล่นจี๊ด ผมยกมือขึ้นลูบไล้ดูมันมีรอยบาดจากความคมของ บางสิ่ง อยู่

 

ผมเหลือบสายตาขึ้นมองกระปุกยาที่แสนคุ้นตาซึ่งนอนแอ้งแม้งอยู่เหนือศีรษะ ต้นเหตุรอยบาดและของเหลวที่เริ่มไหลซึมลงมาคือความคมที่เป็นเหลี่ยมใต้กระปุกนั่นเอง

 

เพลิงนิลรู้เรื่องนี้...!

 

ประเด็นอยู่ที่รู้มากน้อยแค่ไหน ผมจะไม่โทษใครนอกจากตัวเองที่เผอเรอให้เขาจับสังเกตได้ ร่างสูงเดินเข้ามาคร่อมร่างของผมไว้ทั้งตัวแล้วสบตากันนิ่งงัน

 

“จะพูดได้หรือยัง” น้ำเสียงเย็นยะเยือกเอ่ยขึ้นเหนือร่างอย่างคุกคาม

 

“พูดไม่ได้จริงๆ” ผมพูดเสียงสั่นเครือ

 

จำต้องปิดเปลือกตาลงอย่างไม่อาจทนมองสายตาเย็นชาตรงหน้าได้...มันเต็มไปด้วยความโกรธอย่างเห็นได้ชัด ที่สำคัญที่สุดคือ ความผิดหวัง

 

“ถ้ามึงเลือกที่จะมีความลับกับกูนัก...”

 

“....”

 

“จบกันเลยดีไหม”

 

ผมเปิดเปลือกตาขึ้นเมื่อรู้สึกได้ถึงแรงยุบของเตียงที่หายไปบ่งบอกว่าร่างสูงไม่ได้อยู่ใกล้กันแล้ว ประตูห้องนอนถูกเปิดออกดังผัวะในจังหวะที่น้ำตาไหลรินอาบข้างแก้มพอดิบพอดีอย่างไม่รู้ตัวเลยสักนิด

 

ม...เมื่อกี้เพลิงนิลพูดว่า จบ งั้นหรอ

 


Loading 70%



เสียงข้าวของแตกกระจายด้านนอกห้องดังมาเป็นระยะ ผมรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงต่อหน้าต่อตา รู้สึกช็อกจนไม่สามารถบรรยายออกมาได้ เมื่อครู่เขายังดึงผมเข้าไปกอด สัมผัสของเขาที่ตราตรึงบนริมฝีปากยังไม่เจือจางหายไปรวมทั้งคำพูดแสดงความเป็นเจ้าของที่ทำให้ใจสั่น

 

ไม่มีอีกแล้วเพราะผมกำลังถูกทิ้ง ความเจ็บที่ท้อง...ยังไม่เท่าที่ใจเลยในตอนนี้

 

ผมพยุงตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อตั้งสติได้ ยอมแล้ว ผมยอมบอกทุกอย่างขอแค่เขาคนเดิมกลับคืนมา ความเจ็บปวดจากช่องท้องที่แล่นขึ้นสมองไม่ได้ทำให้ผมหยุดเดินไปที่ประตูอย่างล้มลุกคุกคลานได้

 

“ฮึก...” น้ำตายังคงไหลอาบแก้มเมื่อรับรู้ว่าเขาคงจะไม่ให้อภัยในสิ่งที่ผมทำไป ยิ่งคิดย้อนถึงคืนวันเก่าๆผมยิ่งใจสลาย

 

"มึงสำคัญกับกู..เท่าชีวิต"  แล้วตอนนี้...ผมยังสำคัญอยู่ไหม หรือมีความสำคัญไม่พอจนถึงกับต้องบอกเลิกกันเลยสินะ

 

ความโกรธของเพลิงนิลทำให้ผมตระหนักรู้ว่าเขาคงเผลอเชื่อใจผมไปทั้งที่เขาไม่เคยเชื่อใจใคร และผมทำลายความเชื่อใจที่เขามีให้ไปแล้ว ทุกครั้งเวลามีปัญหาผมมักอธิบายให้เขารู้ แต่ครั้งนี้ไม่...สมควรแล้วที่จะโดนแบบนี้

 

แอด..!

 

ความพยายามของผมประสบความสำเร็จเมื่อเดินกัดฟันผลักประตูออกนอกห้องได้ในที่สุด มันมืดมากเพราะไม่ได้เปิดไฟ ผมจึงพยุงร่างไปกดเปิดไฟอย่างเชื่องช้า ทัศนียภาพรอบด้านที่เคยเห็น...ทว่าตอนนี้ดูไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย ทีวีถูกทุบ ข้าวของชำรุดตกเกลื่อนกระจายเต็มพื้น แจกันที่จำได้ว่าราคาเหยียบหมื่นตกอยู่ใกล้กับของพวกนั้นในสภาพกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อย

 

ผมอึ้งกับภาพตรงหน้าขนาดที่ว่าหยุดร้องไห้ไปทันควัน แม้จะเคยเห็นการอาละวาดของเพลิงนิลอยู่บ้าง ทว่าครั้งนี้มันหนักจริงๆ เหมือนเขาเอามาลงกับผมไม่ได้แล้วเอาไปลงกับข้าวของแทน

 

กริ๊ก!

 

เสียงขึ้นนกปืนทำให้ผมหันไปมอง เพลิงนิลยืนนิ่งอยู่ตรงมุมห้อง แววตาของเขาเย็นชาและห่างเหินในขณะที่ยกปืนขึ้นเล็งมาทางผม เรียกให้น้ำตาไหลออกมาอีกระลอกโดยไม่ต้องขยับไปไหน

 

“ออกไปซะ” เสียงทุ้มเย็นกรีดลึกจนถึงขั้วหัวใจ ผมเจ็บแปลบขึ้นมาในอก น้ำตายิ่งไหลทะลักราวกับเขื่อนแตก

 

“เบน...ฮึก อธิบายได้” ผมผิดอะไรถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ผมกำลังจะถูกทิ้งอีกครั้งใช่ไหม

 

“กูให้โอกาสมึงไปแล้ว”

 

เพลิงนิลยังใจแข็งพอที่จะจ้องมองผมด้วยแววตาเย็นเยียบเช่นเดิม เขาเก่งมากที่ทำสายตาไร้เยื่อใยเช่นนี้ใส่กันได้ ผมเม้มริมฝีปากก่อนจะเผยออ้าคล้ายจะพูดบางอย่าง

 

ปัง!

 

          ลูกปืนเฉียดตัวผมไปราวกับจับวางและกระทบเข้ากับผนังห้องจนเกิดเสียง แต่ไม่ทะลุหรอกเพราะที่นี่ผนังห้องหนาพอที่จะกันกระสุนได้ดีทีเดียว

 

ผมเบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึงว่าเขาจะกล้ายิงมาจริงๆ ถึงจะเฉียดไปเพราะผมเบี่ยงตัวหลบทันก็เถอะ ความผิดของผมคงหนักหนาสาหัสมากสินะถึงไม่ยอมลงให้กันเลยแบบนี้ ผมมองเขาด้วยแววตาตัดพ้อ ไม่รู้หรอกว่าเพลิงนิลจะเห็นมันหรือเปล่าเพราะน้ำตามากมายบดบังดวงตาจนเอ่อล้นไปหมดแล้ว

 

ผมทรุดตัวลงนั่งกอดเข่าแล้วปล่อยโฮมันตรงนั้น ไม่สนใจแล้วว่าจะเจ็บท้องแค่ไหน เพราะความเจ็บที่ใจมันกลบเกลื่อนจนชาแทบไร้ความรู้สึก เขาไม่เคยยิงผมเลยนะ...ที่ผ่านมาต่อให้ร้ายแรงแค่ไหนลูกปืนก็ไม่เคยวิ่งใส่ผมด้วยน้ำมือของเขา

 

“ฮือ ฮึก...” มันจบแล้วใช่ไหม...ความรักของผม

 

ผมนั่งร้องไห้จนลืมเวลา คงจะออกไปจากที่นี่ก็ต่อเมื่อเขาลากแล้วนำไปโยนไว้หน้าห้องเท่านั้น ผมไม่มีแรงเหลือแม้แต่จะลุกยืนขึ้นแล้ว ถึงแม้ว่าจะนึกอยากออกไปจากที่นี่ขึ้นมา...ก็คงทำไม่ได้

 

“ฮึก เบนขอโทษ” ผมพูดเสียงอู้อี้พึมพำประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมา พอๆกับร่างที่สะอื้นจนตัวโยน

 

ไม่มีเสียงอะไรตอบรับกลับมาอีก เนิ่นนานที่ผมก้มหน้าคู้เข่าร้องไห้ราวกับใจสลายอยู่แบบนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังเข้ามาใกล้โดยที่ไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด

 

เพลิงนิลหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโดยที่ไม่มีปืนอยู่ในมือเช่นเดิม เขาก้มลงมองในจังหวะที่ผมก็เงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตาพอดีทำให้ไม่อาจรู้ได้ว่าสายตาที่เขาใช้มองมา...เฉยชาเท่าเดิมหรือเปล่า

 

บางทีอาจมากกว่าเดิมก็ได้

 

ปั่ก...!

 

ผมสะดุ้งกับแรงหมัดที่เฉียดข้างแก้มไปแบบเส้นผ่ายาแดง เพลิงนิลก้มลงมานั่งยองๆด้านหน้า นัยน์ตาสีรัตติกาลฉายแววเรียบเฉย ทว่าครั้งนี้สัมผัสได้ถึงความเย็นชาที่จงใจส่งมาให้อย่างเปิดเผย

 

“น่ารำคาญ...”

 

น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบระหว่างเรา บาดใจจนกรีดลึกไปถึงกระดูก เคยได้ยินคำพูดระคายหูจากเขามาก็มาก แต่ครั้งนี้...เจ็บสุด คำพูดที่ราวกับตัดเยื่อใยกันอย่าสิ้นเชิง ประโยคที่ดูเหมือนไม่เคยมีพันธะใดๆต่อกันมาก่อน

 

แค่คนที่ผ่านมา และกำลังจะเลยผ่านไป

 

หมับ!

 

ผมคว้าคนตรงหน้ามากอดแน่นพร้อมเริ่มสะอึกสะอื้น เพลิงนิลสะบัดตัวแรงไม่น้อยแต่ผมก็เกาะเขาแน่นไม่ปล่อย ร่างทั้งร่างสั่นเทาขึ้นมายิ่งกว่าเดิม...ไม่เอาแบบนี้ ผมไม่ชอบแบบนี้!


          “อย่าทิ้ง...เลยนะ ฮือ อย่าทิ้ง”

 

เหมือนจะรู้ว่าผลักไสแค่ไหนผมก็ไม่ยอมปล่อย ร่างสูงจึงไม่ได้สะบัดออกอีกและจำต้องทิ้งตัวนั่งลงตรงนั้น ผมกระชับกอดให้แน่นขึ้นแล้วฝังหน้าลงบนแผงอกของเขา ราวกับตัวเองกำลังจะสติแตก ความทรงจำสมัยเด็กย้อนกลับเข้าหัวมาเป็นฉากๆ ผมไม่เคยต้องร้องไห้หนักขนาดนี้มาก่อน

 

เคยจินตนาการเหมือนกันว่าถ้าถูกเพลิงนิลทิ้งจะรู้สึกเช่นไร ตอนนี้รู้แล้วว่ามันยิ่งกว่าเอาความเจ็บปวดทั้งชีวิตมารวมกันเสียอีก ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะมาถึง

 

“ต...ต่อไปนี้จะบอกนิลทุกอย่าง ฮึก...อย่าบอกเลิกกันแบบนี้”

 

ถ้าไม่ใช่เรื่องที่สะเทือนอารมณ์จริงๆ น้ำตาคงไม่ไหลอย่างง่ายดาย...

 

“อึก เบนรัก...จริงๆนะ รักมาตลอด”

 

ผมยังคงพึมพำไม่หยุด ภาพที่เขาเกลี่ยคราบน้ำตายามที่เคยร้องไห้ประเดประดังเข้ามาในหัว...ภาพที่เขาจับมือผมเดินท่ามกลางฝูงชนเพราะกลัวหลงทาง ไหนจะภาพยามเขากระซิ บ...ว่าผมสำคัญที่สุด

 

ฮึก...ทำไม่ได้ ผมไล่ภาพพวกนี้ออกไปจากหัวไม่ได้จริงๆ

 

“มึงบอกว่ารัก...แต่กลับทรยศความเชื่อใจของกู”

 

ร่างสูงเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ ผมไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง เอาแต่ซุกหน้าร้องไห้จนเสื้อนอนสีเข้มของใครอีกคนจนเปียกชื้นไปหมด มีทั้งน้ำมูกน้ำตาผสมปนเปจนยากจะแยกออก

 

“ม...ไม่แล้ว ฮึก...ต่อไปนี้จะบอกทุกอย่าง” ผมส่ายหน้าไปมา น้ำตาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดไหลเลยสักนิด ร้องไห้จนเริ่มหายใจติดขัด คำพูดก็ติดขัดไปหมด

 

อึก...หายใจไม่ออก

 

ผมสั่งขี้มูกเสียงฟืดฟาด ถ้าไอ้โซดามาเห็นคงส่งเสียงแหวะกันไปข้าง เพลิงนิลชะงักไปฉับพลัน สงสัยจะช็อกที่ผมกล้าสั่งขี้มูกเปื้อนเสื้อของเขา ในที่สุดผมก็หายใจคล่องคอเสียที...บรรยากาศทะมึนคล้ายคนตรงหน้าจะฆ่าผมในเร็วๆนี้ปกคลุมทั่วห้องขึ้นมาชั่วขณะ ทว่าผมไม่มีสติพอที่จะสนอารมณ์ของเพลิงนิลนักเพราะน้ำตาที่ไหลอาบแก้มไม่มีท่าทีว่าจะหยุดได้โดยง่าย

 

“ฮือ...เชื่อเบนอีกครั้งเถอะนะ ช..เชื่อ ฮึก”

 

 เมื่อเสียงร่ำไห้อย่างน่าสงสารดังขึ้นอีกครั้งพอๆกับร่างที่สั่นเทาไม่หยุด เท้าที่ยกเตรียมจะถีบออกเมื่อครู่ก็ถูกวางลงบนพื้นตามเดิมอย่างไม่รู้ตัว เพลิงนิลหลับตาลงแล้วถอนหายใจแผ่วเบาทว่าผมกลับรู้สึกได้ พอเผลอเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นสายตาไม่สบอารมณ์จับจ้องอยู่ก่อนแล้ว

 

“กูจะให้โอกาสมึง แค่ครั้งนี้เท่านั้น”

 

 

 


Writer talk3

รู้สึกเหมือนดราม่าอยู่ดีๆแล้วมาสะดุดกึกตอนหนูเบนสั่งขี้มูก หรือไรท์จะคิดไปเอง(ฮา) เพลิงนิลใจแข็งได้ไม่นานจริงๆนะคะเนี่ย(แซว) แพ้น้ำตาล่ะซี้//หลบลูกปืน เพราะอารมณ์โกรธล้วนๆเลยมั้งนั่นจึงทำให้บอกเลิกออกมา โดยส่วนตัวแล้วไรท์คิดว่าถ้าเพลิงนิลตั้งใจตัดขาดจากเบนจริง...เฮียแกคงยิงทิ้งนัดที่สองทันทีหลังจากนัดแรก//ลูบแขนเบาๆ แล้วพบกันค่า

ปล.เคยเตือนแล้วนะคะว่าพระเอกไม่ใช่คนดี...มองหาฉากสวีทไม่มี เรื่องนี้มันช่าง...(เติมเอาเองนะคะ 555)

รักรีดเดอร์

16/04/2016

  

Writer talk2

ที่บอกไว้ว่าก่อนหน้านั้นคง... คือดราม่าค่ะไม่ใช่ฉากตัด(ไม่ได้ตั้งใจให้เข้าใจผิดน้า)//หลบสิ่งขว้างปา คือเพลิงนิลตอนนี้...เฮียแกคงหน้ามืดแบบสมบูรณ์ มองในมุมของเพลิงนิลคือเบนซินอยู่กับเขามานาน(กว่าคนอื่น)ค่ะ ที่ผ่านมาเบนซินจะอธิบายและปรับความเข้าใจกันตรงๆตลอด แต่ครั้งนี้พอให้โอกาสพูดแล้วยังไม่พูดเฮียแกเลยองค์ลงอย่างที่เห็น แต่มองในมุมของเบนซินนี่น่าสงสารนะ เหมือนอยากบอกแต่บอกไม่ได้น่ะค่ะ ดราม่าจะอยู่กับเราไม่นานเพราะไรท์ต้องกระเป๋าแฟบแน่ถ้าเลี้ยงมาม่าทุกคน//ยังจะเล่น แล้วพบกันค่า

# ติชมได้ทุกตัวละครค่ะ รวมถึงไรท์ที่ชอบทำให้คนอ่านที่น่ารัก(อ้อน)ค้างบ่อยๆโดยไม่รู้ตัว 555 จะพยายามไม่ให้ค้างนะคะ^^

รักรีดเดอร์

14/04/2016

  

          Writer talk

          ตัดความฟินของคนอ่านด่วนค่ะ!//หลบระเบิด อย่าทำตัวมีพิรุธสิเบน ถูกจับได้นี่อาจถึงตายเลยนะ =_=;; ใครจินตนาการตอนเพลิงนิลรู้ความจริงออกบ้างคะว่าจะอลังการงานสร้างแค่ไหน แต่ก่อนหน้านั้นคง...อุ้บ//หยุดสปอยกะทันหัน แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

12/04/2016



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 787 ครั้ง

365 ความคิดเห็น

  1. #23511 moeiriver (@moeiriver) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:30
    สรุปเพลิงรักเบนจริงๆใช่มั้ย ทำไมเหมือนไม่รักเบนเลยสักนิด
    #23511
    0
  2. #23462 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 17:12

    โอ้ยยยย เมิงจะโหดไปไหนฮะอีเพลิง?

    #23462
    0
  3. #23341 jimim (@jimim) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:50
    ไม่ชอบเลยทำไมต้องเเรงภ้าเป็นออกมาดีกว่าเกลียดอ่ะจะฆ่าเลย
    #23341
    0
  4. #23323 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 14:07
    ทำไมอารมณ์เปลี่ยนไวแบบนี้
    ก็คนเค้าไม่อยากปิดบังหรอก
    แค่จำเป็น ทำไมไม่เข้าใจ
    ทำไมไม่บอกกันดีๆ กะจะให้ตายไหม
    #23323
    0
  5. #23264 NamfonSunisa (@NamfonSunisa) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:53
    ต้องการให้เบนหนีไปอีกสักพัก ให้ เพลิงนิลตามหากันให้วอดไปเลย🙁
    #23264
    0
  6. #23263 panisakleangjun (@panisakleangjun) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 14:43
    ร้องไห้ตามเลยอ่ะ น่าสงสารฮืออออออออออออออเศร้ามากค่ะ ไรท์ก็แต่งดราม่าเก่งนะคะเนี่ย
    #23263
    0
  7. #23163 tiaraglasses (@tiaraglasses) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 14:15
    ทำไมรู้สึกว่าเพลิงนิลดูอ่อนโยนกว่าเพลิงกัล เยอะเลย กูมีเหตุผล ละมุน ไม่งี่เง่า 5555
    #23163
    0
  8. #23133 mars-cz (@mars-cz) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 09:22
    เบนเปลี่ยนเป็นอิเย็นแห่งนางทาสไปแล้ว ถถถ.. เจ้าคุณนิลของบ่าว ใจร้าย😭
    #23133
    0
  9. #22944 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 13:30
    โอ่ยย น้ำตามาคร่ะะะ
    #22944
    0
  10. #22859 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 22:31
    ฮือสงสารน้องอะ
    #22859
    0
  11. #22727 pondist (@pondist) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 08:49
    กลับมาอ่านอีกรอบ รอบแรกโมโหเพลิงนิลมากนะ แบบเกินกว่าเหตุอ่ะ คือก็ควรพูดดีๆ แต่พออ่านรอบสอง เราเริ่มเข้าใจเพลิงนิลนิดๆ แต่แค่นิดเดียวนะ5555555555 เอาเถอะ เรื่องครอบครัวเขากุ้งจะไม่ยุ่ง55555555 แล้วนี่นั่งขำมาก เบนลูกสั่งขี้มูกใส่เสื้อตอนกำลังเครียดๆ ว้อททททท555555555
    #22727
    0
  12. #22661 130143m (@130143m) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 12:14
    รำคาญเบนซิน ผิดไหม เป็นเรา หนีไปนานเเล้วล่ะ
    #22661
    0
  13. #22640 Mo Demone (@momine25) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 15:07
    เอิ้มมมม. เราว่ามันเฉยชาและรุนแรงเกินไป. กลับไปรักไม่ลงจริงๆ
    #22640
    0
  14. #22613 Khem15 (@Khem15) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 00:08
    วนอ่านตอนนี้รอบที่3 ก็ยังรู้สึกว่าตอนที่นิลพูดว่าออกไปซะ อยากให้เบนหนีออกไปจริงๆ
    #22613
    0
  15. #22584 exo love exo l (@123-4-5-6) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 02:32
    ถ้าเป็นชีวิตจริงเราคงไม่ทนตั้งเเต่เเรกเเล้ว555
    #22584
    0
  16. #22425 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 10:11
    น้พตาไหลแบบผ้าห่มเปียก!....
    #22425
    0
  17. #22362 Kamuki (@na--) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 22:49
    เธอ.. นี่คือรักเบนแล้วใช่มั้ย ไม่โอเคมาก แบบ มากๆ เป็นเบนคงขวัญเสียไปเลยอ่ะ ฮือออออออ สงสารลูกกกกก
    #22362
    0
  18. #22285 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 18:47
    น้ำตาไหลเลย ฮือออออออ
    สงสารเบนซินอ่ะ จะบอกจริงๆหรอ ถ้าบอกแล้วพ่อเพลิงนิลจะว่ายังไงอ่ะ
    #22285
    0
  19. #22196 s-spchy (@s-spchy) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:26
    อะไรคือเบนซินสั่งขี้มูกเปื้อนเสื้อแล้วพี่นิลเขายกเท้าเตรียมถีบคะคุณผู้โช๊มมมม
    #22196
    0
  20. #22131 MildYJ (@nongmild2553) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:54
    โยนกระปุกยามาโดนหัวด้วยนะโว้ยยยยย ใจเย็นนนน นั่นเมียแก๊
    #22131
    1
    • #22131-1 MildYJ (@nongmild2553) (จากตอนที่ 58)
      7 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:55
      ขว้างสิ ไม่ใช่โยน ทำไมไม่อ่อนโยน
      #22131-1
  21. #22117 MByymm (@MByim) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 07:09
    รู้ว่านิลรักเบนนะ แต่บางทีมันก็เกินไป สงสารเบน ใจจริงก็อยากให้นิลอ่อนลงกับเบนมากกว่านี้นิดนึงก็ยังดี
    #22117
    0
  22. #22051 YULIAN ♥ (@tonaorlala) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 16:06
    โห เกินไปอ่ะ พี่นิลทำเกินไปโคตรๆ รักกันต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ ไม่เหมือนรักเลยอ่ะ ทำร้ายเบนตลอด เป็นเบนนี่ไม่ทนแล้วโว้ย อย่างน้อยก็ห่างออกมาสักพัก ให้พี่นิลมันสำนึกกกกก โอ๊ยย อินน555555
    #22051
    0
  23. #21855 hauka (@hauka) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 19:43
    อ่านกี่รอบๆก็ร้องไห้อ่านรอบที่สามก็ยังน้ำตาแตกเหมือนเดิม เศร้าอะ
    #21855
    0
  24. #21655 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 22:01
    ก้อเบนซินเค้าบอกไมได้ไง เพลิงนิลใจร้ายอะไรๆๆก้อบอกเลิก
    #21655
    0
  25. #21550 55354754 (@55354754) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 22:31
    เออออะไรคือความสั่งขี้มูกใส่เสื้อคุณพี่นิลค่ะ5555
    #21550
    0