[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,371,294 Views

  • 23,518 Comments

  • 43,562 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    20,210

    Overall
    2,371,294

ตอนที่ 59 : Ep.15::ถูกเปิดเผยแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 818 ครั้ง
    22 เม.ย. 59












vEp.15v

 

:: ถูกเปิดเผยแล้ว ::

 

 


 

          คำพูดของเพลิงนิลทำให้ผมหยุดร้องไห้ได้อย่างฉับพลัน จากนั้นก็ยกมือขึ้นไล่ปาดหยดน้ำตาที่เกาะติดใบหน้าแผ่วเบา ความรู้สึกเหมือนจะลืมตาไม่ขึ้นรวมถึงความเจ็บปวดในช่องท้องประเดประดังเข้ามาไม่หยุดหย่อน...และดูเหมือนจะเจ็บยิ่งกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ!

 

          “ฟืด...”

 

ผมสูดขี้มูกครั้งสุดท้าย เพลิงนิลทำเพียงมองมาด้วยแววตายากเดาความคิดในขณะที่ใบหน้าของผมเริ่มไร้สีเลือดลงเรื่อยๆเพราะเจ็บท้องจนเกินจะทน

 

แผลที่โดนกระปุกยาขว้างใส่ศีรษะก็เริ่มออกอาการเจ็บแปลบจากที่ตอนแรกรู้สึกชาเพราะไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ร่างสูงใช้จังหวะที่ผมคลายอ้อมแขนลุกขึ้นยืนพลางถอยตัวออกห่างอย่างรอฟังเหตุผล

 

แสดงท่าทีห่างเหินชัดเจนมาก...

 

“คือ...อึก!

 

ยังไม่ทันได้เอ่ยออกไปครบประโยค ร่างก็ทรุดลงนอนแนบพื้นพร้อมกับขดตัวเข้าหากันโดยอัตโนมัติ เจ็บปวดแบบมหาศาล...ผมไม่เข้าใจเท่าไรนักว่าทำไมถึงเจ็บท้องกว่าครั้งก่อน หรือจะเป็นเพราะผมฝืนร่างกายล้มลุกคุกคลานจนมาหยุดอยู่ที่ตรงนี้กันนะ

 

ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ใครอีกคนแสดงสีหน้าเช่นไร...ยังไม่ทันได้คิดฟุ้งซ่านไปมากกว่านั้น สัมผัสที่คุ้นเคยก็ตรงเข้ามาอุ้มผมจนลอยจากพื้นเสียก่อน พอเงยหน้าสบตาคนอุ้มแล้ว ผมพบเพียงความเฉยชาทว่าแฝงความสับสนในแววตาคู่นั้น

 

นอกเหนือจากสิ่งอื่นใด...มันดูร้อนรน

 

เพลิงนิลวางร่างของผมไว้บนเตียงก่อนที่เขาจะถอดเสื้อตัวนอกออกและเดินไปหยิบไอโฟนข้างเตียงมากดอย่างรวดเร็ว ผมมองตามการกระทำนั้นด้วยสายตาพร่าเลือน ราวกับเริ่มครองสติไม่อยู่เสียแล้ว

 

“มาที่คอนโดกู”

 

ไม่รู้ปรายสายพูดตอบกลับมาว่าอย่างไร สีหน้าที่ดูร้อนรนของใครอีกคนถึงดูทะมึนยิ่งขึ้นกว่าเดิมเช่นนี้ อา...ผมคงตาฝาดที่เห็นเพลิงนิลทำสีหน้าร้อนรนแน่ๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคือภาพหลอน

 

ไม่เคยเจ็บจนจิตหลุดอย่างนี้มาก่อนเลยแหะ

 

“มึงต้องมา...เดี๋ยวนี้”

 

ผมปิดเปลือกตาลงอย่างอ่อนล้า น้ำเสียงเย็นเฉียบลอยกระทบหูเป็นระยะจนเพลิงนิลวางสายไปพร้อมกับสติผมที่ยังคงอยู่ ต่อให้อยากหลับแค่ไหนก็หลับไม่ลงเลยสักนิด มันเจ็บทุรนทุรายจนต้องบิดตัวพลิกไปมาครั้งแล้วครั้งเล่า

 

มือหนาล็อกร่างผมให้อยู่นิ่ง สัมผัสร้อนผ่าวจากปลายนิ้วแตะลงบนใบหน้าที่ผุดพรายไปด้วยเม็ดเหงื่อในวินาทีต่อมา ผมลืมตาขึ้นมองก่อนจะหายใจเข้าให้ลึกที่สุดพลางกัดฟันอดทนกับความเจ็บที่เดี๋ยวจางหายเดี๋ยวกลับมาเจ็บเช่นเดิม

 

ทั้งที่เพิ่งแสดงท่าทีห่างเหิน ทำไมจึงต้องมาสัมผัสใบหน้าของผม...

 

เพลิงนิลทำให้นึกอยากจะร้องไห้อีกครั้งเมื่อได้สบมองนัยน์ตาสีรัตติกาลที่ฉายความห่วงใยอย่างปิดไม่มิด ขอบตาเริ่มร้อนผ่าวกับสัมผัสเพียงน้อยนิดที่เขามีให้ ทว่าผมก็กลั้นน้ำตาไว้...ขืนร้องมากกว่านี้ได้ลืมตาไม่ขึ้นจริงๆแน่

 

 

(Peangnil talk)

ผมมองสบตาร่างเล็กที่นอนฟุบอยู่บนเตียง ดวงตากลมโตของมันมีแววคล้ายตัดพ้อต่อว่าไม่น้อย ใบหน้าก็ซีดเซียวไร้สีเลือดในแบบที่ผมไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้มาก่อน พอได้สติก็ละมือออกห่างจากใบหน้าขาวซีดทว่าแต่งแต้มด้วยรอยช้ำรอบขอบตา ไหนจะรอยคราบเลือดจากการโดนผมปากระปุกยาใส่เมื่อหลายนาทีก่อนอีก

 

ยื่นมือออกไปเมื่อไรไม่รู้ตัวสักนิด

 

นึกย้อนกลับไปในช่วงเวลาก่อนหน้านี้ ผมจะไม่ติดใจสงสัยอะไรเลยถ้าไม่บังเอิญแง้มประตูเข้ามาทันเห็นเบนซินกำลังหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าด้วยท่าทางลับๆล่อๆ ผมรอจนมันเอาสิ่งนั้นเข้ากระเป๋าตามเดิมเสร็จ จากนั้นจึงเปิดประตูเสียงดัง

 

มันสะดุ้ง...นี่คือเรื่องที่สองที่ผมจับสังเกตได้

 

พอเบนซินเข้าห้องน้ำไป ผมก็ถือวิสาสะค้นกระเป๋าของมันซึ่งวางอยู่ด้านข้าง ทั้งที่ปกติผมไม่เคยยุ่งกับข้าวของของมันเลยสักนิด กระปุกบางอย่างที่แอบเห็นเพียงเสี้ยววินาทีเมื่อครู่ปรากฏอยู่ในมือ ผมเปิดดูข้างในก็พบกับยาเม็ดกลมที่หน้าตาไม่ค่อยคุ้นเคยนัก

 

ทำไมต้องกินสิ่งนี้...กินมานานหรือยัง และทำไมต้องทำตัวคล้ายปกปิดไว้

 

ผมระงับอารมณ์หงุดหงิดที่ประทุขึ้นและเปลี่ยนมาควบคุมมันให้สงบได้ในที่สุด บางทีอาจเป็นแค่ตัวยาแก้เรื่องทั่วๆไปก็ได้

 

ผมละความสนใจจากเรื่องนี้แม้จะตะขวิดตะข่วนในใจไม่น้อย จนตอนที่ดึงตัวมันเข้ามากอด เสียงร้องด้วยความเจ็บก็ดังขึ้นทำให้ต้องพิสูจน์อีกทีว่าต้นเหตุที่ทำให้มันร้อง...คือช่วงท้อง

 

ผมมั่นใจว่าสาเหตุอาการของเบนซิน เป็นเพราะยาที่มันหยิบติดมือเข้าห้องน้ำไป

 

มันไม่ใช่อาการปวดท้องแบบปกติ ใบหน้ามันเริ่มซีดเผือดและไม่ยอมบอกเสียทีว่าปกปิดอะไรไว้ ตอนนั้นผมโมโห...ยอมรับเลยว่าผมไม่เคยต้องมานั่งคาดคั้นใครขนาดนี้ ให้พูดกี่รอบมันก็ยังคงไม่ยอมบอกง่ายๆ

 

ชั่ววูบที่ความรู้สึกหนึ่งแฝงเข้ามาท่ามกลางพายุอารมณ์ร้าย ผมรู้สึกผิดหวังที่มันทำเหมือนไม่เชื่อใจผมพอที่จะบอกความลับนี้เลยสักนิด

 

ในเมื่อมันคิดจะแบกเรื่องนี้ไว้คนเดียว ผมก็จะให้มันได้อยู่คนเดียวสมใจ

 

ผมรู้ว่าตัวเองเลว แต่ตอนนั้นผมไม่คิดจะเอาคนที่ทำลายความไว้วางใจ อีกทั้งผลักไสความเชื่อใจที่ผมมอบให้มาอยู่ข้างกายอีก ขืนผมได้มองหน้ามันอีกนิด...ต้องเผลอฆ่าแน่

 

ผมไม่ไว้ใจตัวเองในอารมณ์นี้เอาเสียเลย จนออกมาอาละวาดนอกห้องทั้งที่เป็นฝ่ายบอกเลิกก่อน ทั้งที่คิดว่าถ้าบอกเลิกไปก็จะคลายอารมณ์โกรธในอกได้ แต่เปล่าเลย ผมกลับยิ่งทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้ามากขึ้นเท่านั้น

 

เบนซินมันออกมาจากห้องตอนที่ผมเริ่มสงบลงแล้ว หมายถึงการกระทำน่ะ ใจมันไม่ได้สงบง่ายๆหรอก

 

น้ำตาของมันไม่ได้ทำให้ผมอ่อนลงได้ในนาทีนั้น ผมยกปืนขู่แต่มันก็ยังไม่ออกไปจากห้องเสียที สงสัยคงอยากให้ผมฆ่าเสียก่อน ผมเผลอลั่นไกปืนตามอารมณ์ชั่ววูบในที่สุด ทว่าจงใจไม่ให้ลูกปืนเฉียดโดนคนตัวเล็กแม้แต่นิด

 

ชั่ววินาทีนั้น...มือผมสั่นเทา

 

ไม่เข้าใจนักหรอกว่าทำไมความรู้สึกหวาดกลัวถึงแล่นเข้าสู่สมองชั่ววูบหนึ่ง ผมจงใจยิงเฉียดก็จริง ดังนั้นไม่เห็นมีอะไรต้องน่ากังวลเลยสักนิด...ทว่าทำไมถึงต้องมารู้สึกแบบนี้ด้วย หรือแท้จริงแล้วผมจะไม่อยากลั่นไกตั้งแต่แรก

 

ผมมองร่างที่ทรุดตัวนั่งซุกใบหน้าลงกับเข่าแล้วสะอื้นไห้ราวกับใจสลาย เสียงมันดังรบกวนการครุ่นคิดของผมขึ้นมา ท้ายที่สุดก็สรุปได้ว่า...ในเมื่อตัดสินใจจะตัดแล้ว ก็ต้องตัดให้ขาด

 

ฟังดูเลือดเย็นสินะ หึ

 

“น่ารำคาญ...”

 

ทว่ายามเมื่อก้มลงไปพ่นถ้อยคำที่คงทำให้อีกคนเจ็บไม่น้อย และคิดไว้ว่าจะลากตัวมันออกจากห้องต่อจากนั้น เบนซินกลับตะครุบร่างผมไว้และสะบัดเช่นไรก็ไม่ยอมปล่อย เสียงสะอึกสะอื้นพร้อมถ้อยคำว่า อย่าทิ้ง ดังก้องซ้ำๆข้างใบหู คล้ายกับว่ามันไม่ได้สื่อถึงผมเพียงคนเดียว ราวกับมันเคยพบพานเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน

 

ดังนั้น...ร่างกายจึงยุติการเหวี่ยงใครอีกคนให้ออกห่างและนั่งลงบนพื้นแทน

 

ร่างโปร่งบางของคนที่แนบชิดสั่นเทา มันเพ้อหลายๆอย่างออกมาทำให้ผมเริ่มปั่นป่วนหนักขึ้น อยากตัดขาด...แต่กลับทำไม่ได้ขึ้นมาเสียอย่างนั้น แววตาผมอ่อนลงโดยไม่รู้ตัวเมื่อมองคนที่นั่งก้มหน้าร้องไห้ซุกอยู่กับเสื้อผมจนเปียกชื้นเป็นหย่อมๆ

 

และแล้วมันก็ทำลายอารมณ์ที่เริ่มเย็นลงเมื่อครู่ ด้วยการสั่งขี้มูกใส่เสื้อผมชุดใหญ่!

 

หึ ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว ไอ้ความรู้สึกที่อยากฆ่าใครสักคนแต่ฆ่าไม่ได้ ไม่เคยมีใครกล้ามาสั่งขี้มูกใส่ผมแบบนี้แล้วตายดีสักคนหรอก...เชื่อไหม?

 

ผมยกเท้าเตรียมถีบออกตามนิสัยที่ไม่ชอบสิ่งสกปรก ทว่าเสียงสะอื้นฮักราวกับจะขาดใจอีกครั้งกลับส่งผลให้ขาที่ยกอยู่วางลงบนพื้นตามเดิม เบนซินร้องไห้ได้น่าสงสารที่สุดตั้งแต่อยู่ร่วมกันมา

 

น่าสงสารซะจน...สมองลืมว่าต้องตัดขาดจากคนคนนี้

น่าสงสารซะจน...นึกขึ้นได้ว่าเพิ่งบดขยี้ความรู้สึกมันอย่างไม่ไยดี

 

ใช่แล้ว ผมก็แค่สงสารเลยให้โอกาสไปอีกครั้ง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะกลับไปเชื่อใจเท่าเดิม และก็ไม่ได้เกี่ยวกับใจที่เริ่มเจ็บ...ยามเห็นสภาพสั่นเทาของใครอีกคนเลยสักนิด

 

(Peangnil End)

 


Loading 40%

 


ก๊อกๆๆ

 

เสียงเคาะประตูทำให้เพลิงนิลละสายตาจากผมแล้วเดินออกจากห้องเพื่อไปเปิดมัน  ถ้อยคำพูดคุยดังแว่วเข้ามาพร้อมกับผู้ชายคนหนึ่งที่ปรากฏตัวหน้าประตูห้องนอน

 

“คราวนี้ให้ผมเข้าห้องนอนได้แน่นะครับ นายน้อย”

 

น้ำเสียงสุภาพแฝงแววหยอกเย้าดังขึ้นจนอดที่จะเหลือบสายตามองไม่ได้ ชายคนนั้นมีเครื่องหน้าหล่อเหลาทว่าไม่เท่าร่างสูงซึ่งยืนเยื้องพิงกรอบประตูอยู่ด้านข้าง เขามีรูปร่างสมส่วนราวกับหลุดออกมาจากนิตยสารสักฉบับ ถ้าไม่ติดที่เสื้อกาวน์...คงคิดว่าเป็นนายแบบไปแล้ว

 

“เออ”

 

เพลิงนิลตอบเสียงติดจะรำคาญ เขาเดินตามหลังผู้ชายที่ผมสันนิษฐานว่าเป็น หมอเข้ามาภายในห้อง ผมที่เริ่มคลายความเจ็บปวดลงเป็นบางช่วงจึงหันมาสนใจคนแปลกหน้าแทน

 

“ผมชื่อต้นกล้า เป็นว่าที่แพทย์ประจำตระกูลของนายน้อยครับ”

 

“ผมเบนซินฮะ...”

 

ผมเอ่ยเสียงแผ่วเบาพลางมองชายตรงหน้าตาไม่กระพริบ รอยยิ้มเจิดจ้าถูกส่งกลับมาทำให้เผลอมองนิ่งไปชั่วขณะ หญิงงามคนใดได้รับรอยยิ้มนี้คงจะไปไหนไม่รอดแน่ๆ เล่นยิ้มแล้วไปทั้งตาทั้งปาก แถมมีลักยิ้มข้างเดียวอีก

 

“ตรวจซะ” น้ำเสียงเย็นยะเยือกดังขึ้นใกล้ตัว

 

บรรยากาศทะมึนที่แผ่กลิ่นไอน่ากลัวเริ่มปกคลุมไปทั่วห้อง ทำให้คุณหมอต้องเตรียมอุปกรณ์ทางการแพทย์ออกมาจากกระเป๋าทันทีทันใด

 

“ชีพจรปกติดีครับ ลองไปเอกซเรย์ดูหน่อยไหม แล้วก่อนหน้าที่ควีนจะเจ็บท้องได้ทานอะไรเข้าไปหรือเปล่าครับ”

 

คุณหมอตรวจชีพจรพลางเลิกเสื้อดูหน้าท้องแล้วจับคลำไปมารวมทั้งตรวจหาร่องรอยบาดแผลที่อาจทำให้เจ็บด้วย

 

พรึ่บ..!

 

“ใครให้มึงเปิดเสื้อ”

 

เพลิงนิลจับชายเสื้อมาปิดไว้ตามเดิมพลางตวัดสายตาคมดุไปมองยังคุณหมอต้นกล้า ผมอ้าปากพะงาบๆขึ้นมาแบบฉับพลัน อยากเถียงว่าถ้าคุณหมอไม่เลิกเสื้อดูแล้วจะตรวจท้องผมได้ยังไง แต่อารมณ์ตอนนี้คือไม่อยากจะพูดอะไรทั้งนั้น

 

“ไม่ให้ผมเปิดเสื้อ แล้วจะให้ผมตรวจยังไง(วะ)ครับ”น้ำเสียงของคุณหมอเริ่มแฝงอารมณ์ระคนเหนื่อยหน่าย

 

“มันกินไอ้นี่เข้าไป”

 

ทว่าเพลิงนิลไม่ได้สนใจประโยคข้างต้น เขาหยิบกระปุกยาบริเวณหัวเตียงขึ้นมาแล้วส่งให้คุณหมอที่นั่งทำหน้ากวนประสาทขัดภาพลักษณ์โดยสิ้นเชิง ทำไมถึงเป็นคนตอบอะไรช้าได้ขนาดนี้!...คุณหมอต้นกล้าคงคิดอย่างเดียวกันกับผมสินะ เหอะๆ

 

ความเจ็บเริ่มทุเลาลงแล้ว ผมเหลือบสายตามองว่าที่แพทย์ประจำตระกูลซึ่งรับกระปุกยาไปเปิดดู ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเมื่อมองเห็นว่าข้างในบรรจุสิ่งใดไว้

 

“นี่มัน...ยาที่พ่อผมเพิ่งทำขึ้นมาเมื่อปีก่อนครับ ไม่ผิดแน่”

 

ว่าแล้วคุณหมอก็หยิบมันขึ้นมาดมและกวาดสายตามองลักษณะภายนอกนิดหน่อย ผมตาเหลือกเพราะห้ามคำพูดของเขาไม่ทัน แบบนี้เพลิงนิลก็รู้แล้วน่ะสิว่าคุณโลคัสมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้!

 

อา...ช่างเถอะ ยังไงผมก็จะบอกอยู่แล้ว แต่แค่คิดไว้ว่าจะพยายามไม่พาดพิงถึงท่านราชามังกรก็แค่นั้น

 

“ยาอะไร”

 

เพลิงนิลกระตุกตาวาบยามได้ยินว่าพ่อของคุณหมอก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับยาที่ผมได้กินเข้าไป เขาคงเดาได้ไม่ยากว่าใครบงการอยู่เบื้องหลัง

 

“อาจฟังดูแปลก แต่สรรพคุณของมันคือทำให้ผู้ชายสามารถตั้งครรภ์ได้ถ้ากินเจ้านี่ติดต่อกันประมาณหกปี ความจริงเป็นยาอันตรายที่ยังไม่ได้ทดลองกับมนุษย์...และควีนอาจเป็นคนแรกที่ได้กินมันตั้งแต่พ่อผมสร้างสิ่งนี้ขึ้นมาก็ได้ ดีนะที่ผมชอบแอบเข้าไปค้นข้อมูลการทดลองของพ่อบ่อยๆเลยพอจะกลับไปรวบรวมมาให้ได้อยู่ ไม่คิดว่าการทำยานี้จะสำเร็จขึ้นมาเป็นชิ้นเป็นอันได้นะครับ เอาเป็นว่าผมจะขอตัวอย่างสักเม็ดสองเม็ดไปตรวจดูให้แน่ใจกว่านี้ก็แล้วกัน”

 

เนิ่นนานที่ความเงียบเข้าปกคลุมห้อง เงียบมากซะจนผมไม่กล้าหายใจดังนัก เพลิงนิลนิ่งเกินไปจนผมอดคิดไม่ได้ว่า...เขากำลังช็อก โกรธ หรือไม่รู้สึกอะไรเลย

 

“ระหว่างพ่อกูกับกู มึงเลือกใคร”

 

เสียงเย็นยะเยือกเอ่ยถามในขณะที่แววตาเริ่มวาวโรจน์บ่งบอกคำตอบที่นึกสงสัยเมื่อครู่แล้ว คุณหมอยิ้มแหยพลางหยิบยาในกระปุกออกมาเก็บใส่ซอง ก่อนจะเริ่มคุ้ยหาบางอย่างในกระเป๋าเพื่อนำมาจัดใส่ถุงยาขนาดเล็ก

 

อา...ฟังดูดีๆทำไมคำพูดของเพลิงนิลช่างชวนคิดลึกขนาดนี้

 

“ก็คุณโลคัสมีพ่อผมแล้วนี่นะ ถ้าไม่อยู่ฝั่งนายน้อยผมคงถูกฆ่าหมกห้องนี้แน่ๆ...ใช่ไหมครับ”

 

น้ำเสียงสุภาพขัดกับใบหน้ายียวนกวนประสาทและแววตาร้ายลึกโดยสิ้นเชิง เป็นครั้งแรกที่ผมพบพานผู้กล้าซึ่งอาจหาญทำใบหน้าเช่นนี้ใส่คนที่แผ่กลิ่นไอน่ากลัวไปรอบบริเวณได้!

 

“รู้ตัวก็ดี” แถมยังไม่โดนฆ่าอีก ชักสงสัยแล้วว่าสองคนนี้ต้องสนิทกันมากแน่

 

อา...นึกภาพเพลิงนิลสนิทกับใครเขาไม่ออกเลยแหะ

 

“นี่เป็นยานอนหลับครับควีน อาจช่วยบรรเทาไม่ได้มากแต่ทำให้ไม่ต้องตื่นมาทรมานได้แน่ วันนี้ผมจะฉีดยานอนหลับอ่อนๆให้ก่อนก็แล้วกัน”

 

คุณหมอส่งถุงยามาให้ผมที่นอนนิ่งหน้าซีดมอง...ก่อนจะวางไว้ตรงหัวเตียง อึก ผมเริ่มเจ็บแปลบขึ้นมาอีกแล้วสิทั้งที่เมื่อกี้คล้ายจะเริ่มหายไปแล้วด้วยซ้ำ ไม่ชอบอาการเจ็บเป็นช่วงๆแบบนี้เลยแหะ สมองของผมไม่ได้สนใจเข็มฉีดยาที่เจาะลงบนผิวเลยแม้แต่น้อย ยานอนหลับถูกส่งเข้ามาในกระแสเลือดทว่าสติดันจดจ่ออยู่เพียงความเจ็บที่ช่องท้องเท่านั้น

 

“ขอบคุณฮะ เรียกผมว่าเบนซินเฉยๆเถอะฮะ”

 

ผมฉีกยิ้มซีดเซียวให้อย่างเป็นมิตร คุณหมอดูอายุมากกว่าผมตั้งหลายปี ให้เขามาอ่อนน้อมเรียกควีนๆอยู่นั่นมันยังไงก็ไม่รู้

 

“ครับคุณเบนซิน เดี๋ยวเรามาทำแผลกันก่อนดีกว่า”

 

คุณหมอต้นกล้าพูดราวกับประเลอะเด็กน้อยให้ทำแผลทว่าก็ยังมี คุณ นำหน้าชื่อผมอยู่ดี...จะสุภาพไปไหน! ผมยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนกับคำพูดที่ไม่ได้เข้ากับหน้าตากวนอารมณ์ของชายคนนี้เลยสักนิด

 

“ไม่ต้อง”

 

เสียงเย็นเฉียบดังผ่าขึ้นมากลางวง คุณหมอชะงักมือที่ถือขวดแอลกอฮอล์เตรียมล้างแผล ผมเห็นแววตาคุณต้นกล้าวาววับคล้ายพบเจอเรื่องสนุก...ก่อนจะส่งต่อแอลกอฮอล์ล้างแผลและสำลีในมือให้เพลิงนิลแทน

 

“ได้เลยครับ” คนเป็นหมอพูดด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะขยับให้ใครอีกคนมานั่งแทนที่

 

ผมเริ่มรู้สึกแปลกประหลาด...อึดอัดก็ไม่ใช่กระอักกระอ่วนก็ไม่เชิง คือเพลิงนิลจะทำแผลให้ผมงั้นหรอ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังเงียบใส่กันเป็นเป่าสากเนี่ยนะ

 


Loading 70%

 


น่าแปลกที่เพลิงนิลทำแผลได้อย่างราบเรียบไร้ร่องรอยเงอะงะอย่างคนที่ทำไม่เป็น ทีกินข้าวก่อนกินยานี่ไม่รู้(หรือรู้?) แต่พอเป็นเรื่องเกี่ยวกับเลือดทีไร...เขาทำได้ทุกอย่างจริงๆตั้งแต่ทำให้มีเลือดยันรักษาไม่ให้มีเลือด

 

แม้จะมือหนักไปหน่อยจนผมอดคิดขึ้นมาไม่ได้ว่า เลือดจะไหลออกมาอีกรอบหรือเปล่า ก็เถอะ! อา...ช่างเรื่องนั้นก่อนเพราะผมสนใจอาการเจ็บที่ช่วงท้องมากกว่าแผลตรงหน้าผากเยอะ

 

“ดูจากสภาพด้านนอกห้องแล้ว เพิ่งทะเลาะกันหรอครับ”

 

“เสือก” คำเดียวสั้นๆ แต่ดาเมจรุนแรงกระแทกใจพี่หมอจนแกหน้าเหวอไปเลย

 

“ผมก็เตือนไปแล้วแท้ๆ ว่าระวังควีนจะพังคามือน่ะ”

 

คุณหมอส่ายหน้าเบาๆอย่างอ่อนใจพลางเก็บอุปกรณ์ทุกอย่างเข้าที่เดิมด้วยรอยยิ้ม คุณต้นกล้าบอกว่าเขาคือว่าที่แพทย์ประจำตระกูลของเพลิงนิล ดูท่าทางแล้วน่าจะร้ายกาจเอาเรื่องต่างจากภาพลักษณ์ภายนอกที่ดูสุภาพโดยสิ้นเชิง

 

“แล้วจะมาใหม่นะครับควีน ไม่สิ...คุณเบนซิน ตอนตื่นน่ารักกว่าตอนหลับเยอะเลยล่ะ ถ้าทนนายน้อยไม่ไหว มาหาผมได้ทุกเมื่อเลยนะครับ”

 

ฉึก!

 

ผมผงะลืมอาการเจ็บเมื่อเพลิงนิลขว้างมีดเฉียดมือคุณหมอที่เอื้อมมาคล้ายจะลูบหัวผมให้ได้สะดุ้งกันคนละเฮือก คุณต้นกล้ายิ้มแหยในขณะที่ผมฉีกยิ้มหน้าซีดส่งกลับไป ความสงสัยอาจผุดขึ้นมาในหัวของพวกเราพร้อมกันว่า

 

...มันไปเอามีดมาจากไหน เมื่อไรวะ!

 

“ดูแต่ตา มืออย่าต้อง...” น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้นในขณะที่ดวงตาฉายแววเฉยชา

 

“....!

 

“คนของกู”

 

“เออ...ครับๆ ไม่แตะไม่ต้องก็ได้ครับ”

 

คุณหมอตีสีหน้าเหนื่อยหน่ายได้อย่างรวดเร็วทั้งที่เมื่อครู่ยังยิ้มแหยอยู่แท้ๆ ว่าที่แพทย์ประจำตระกูลทำกลบเกลื่อนด้วยการฉีกยิ้มสดใสอีกครั้ง ก่อนจะเดินหิ้วกระเป๋าอุปกรณ์ออกจากห้องไปด้วยความไวแสง

 

ความเงียบคืบคลานเข้าหา...ชั่วขณะนั้นผมยังคงนอนตาค้างมองมีดซึ่งปักเฉียดไปตกอยู่ข้างเตียง ยาที่คุณหมอฉีดให้เริ่มส่งผลต่อร่างกายในเวลาต่อมาไม่นาน ผมหาวนอนโดยมืออีกข้างยังกุมหน้าท้องไว้อยู่

 

เพราะไม่รู้จะเริ่มพูดกับใครอีกคนอย่างไรเลยทำได้แต่เพียงนอนนิ่งเป็นผักปลาอยู่แบบนี้

 

เนิ่นนานที่ผมพยายามฝืนตัวเองไม่ให้หลับบวกกับอาการเจ็บที่ทุเลาลงเพียงนิดเดียวเท่านั้น ผมอยากรู้ว่าเราจะเงียบใส่กันแบบนี้ไปจนถึงรุ่งเช้าเลยหรือเปล่า เวลาที่ผนังห้องฉายตัวเลขดิจิตอลอยู่ที่ 02:03 และเพลิงนิลยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมราวกับรออะไรบางอย่าง

 

จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นในจังหวะที่ผมเคลิ้มจะหลับ สติถึงถูกดึงกลับมาอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้

 

ผมไม่ได้ยินว่าปรายสายพูดอะไร รู้เพียงฝ่ายนั้นคุยนานมากแต่เพลิงนิลไม่ได้ตอบกลับไปแม้แต่นิด จนหลายนาทีต่อมาเขาถึงตอบรับว่า อืม เบาๆก่อนจะกดวางสายในที่สุด

 

ผมพลิกตัวนอนหันหลังเพราะเริ่มเมื่อย สัมผัสได้ว่าฟูกเตียงยุบลง...ร่างสูงไม่ได้เอนตัวนอนแต่กลับนั่งพิงหัวเตียงและจ้องมองมา

 

“เบน...” กำลังจะเอ่ยปากทำลายความเงียบ ทว่า...

 

“อย่าเพิ่งพูด”

 

ผมชะงักแม้จะไม่ได้หันไปมองว่าเขามีสีหน้าแบบไหน แค่ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ว่ากำลังอยู่ในอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

 

พรึ่บ!

 

เพลิงนิลพลิกตัวผมให้นอนหงายก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้ามามองในระยะประชิดทั้งที่ยังนั่งพิงหัวเตียงอยู่

 

“ทำไมต้องกินมัน” เขาคงหมายถึงยา

 

ผมไม่ได้หลบสายตา ยังไงเสียอาการเจ็บท้องก็ดีขึ้นแล้วแม้จะยังหน่วงอยู่บ้าง ส่วนคำถามข้างต้น...จะตอบว่ายังไงดีนะ โดนคุณโลคัสบังคับให้กิน? ถ้าบอกแบบนั้นคุณโลคัสก็ต้องผิดใจกับลูกชายยิ่งกว่าเดิม อีกทั้งเพลิงนิลก็จะถูกตัดออกจากตระกูล

 

ผมควรจะตอบว่าอย่างไร...

 

“มึงอยากท้องได้งั้นหรอ” ผมขมวดคิ้วเครียดเมื่อได้ยินน้ำเสียงราบเรียบเอ่ยประโยคถัดมา

 

“จะมีผู้ชายคนไหนอยากท้องบ้างล่ะ” เอ่ยเสียงติดจะไม่ชอบใจที่เขาพูดราวกับผมอยากตั้งครรภ์จนต้องไปวิ่งหายามากินเสียอย่างนั้น

 

“งั้นมึงโดนบังคับใช่ไหม”

 

“....”

 

ผมเงียบ ถือว่าไม่ได้เอ่ยอะไรออกไป...เท่านี้ก็คงไม่ผิดสัญญาแล้ว ทว่าถ้าจำเป็นต้องพูดขึ้นมาผมก็จะพูด ต่อให้คำขู่ของคุณโลคัสจะยังคงวนเวียนอยู่ในหัวก็เถอะ

 

“นิลไม่อยากมีลูกหรอ”

 

ผมเงยหน้าถาม ที่สำคัญคือต้องการเบี่ยงเบนการตอบคำถามเมื่อครู่ด้วย แม้คิดไว้ว่า...จะบอกทุกอย่าง แต่มันไม่ง่ายเลยนะ ผมปิดบังก็เพื่อตัวเขาเองทั้งนั้น

 

พรึ่บ!

 

คล้ายความอดทนของเพลิงนิลจะสิ้นสุดลง เขาจึงพลิกตัวมาคร่อมทับผมจนเผลอสะดุ้งผลักออก ทว่ามือหนาก็ตามมาตรึงข้อมือไว้ไม่ให้ดิ้นรนหนีไปได้

 

“พูดแบบนี้ มึงเต็มใจกินมันงั้นหรอ” เพลิงนิลถามด้วยแววตาวาวโรจน์ ส่วนสาเหตุนั้นผมไม่รู้...

 

หรือเขาจะโกรธและคิดไปเองว่าผมต้องการตั้งครรภ์? หึ...ก็บอกไปตั้งแรกแล้วนี่นาว่าไม่มีผู้ชายคนไหนอยากท้องได้น่ะ!

 

“นิลรู้จักเบนดีแล้วแน่หรอ” ผมสบตาคนด้านบนอย่างไม่ละห่างคล้ายจะตัดพ้อ จ้องมองเผื่อจะรู้ว่าคนตรงหน้าคิดอะไรอยู่

 

“เบนซินที่กูรู้จัก...ไม่ลังเลที่จะพูดความจริงแบบมึงหรอก”

 

ฉับพลันที่ดวงตาผมแข็งกร้าวขึ้น ลืมความง่วงนอนไปจนหมดสิ้น เขาจะเอาแบบนี้สินะ...จะชวนทะเลาะให้ได้ใช่ไหม

 

“นิลที่เบนรู้จัก...ก็ไม่หันปืนมายิงกันง่ายๆหรอก”

 

ผมตอกกลับไปเสียงเรียบติดจะสั่นนิดๆ เหตุการณ์ยังตราตรึงในความทรงจำอยู่เลยด้วยซ้ำ

 

เงียบกริบ...

 

ร่างสูงคลายแรงบีบที่ข้อมือลงยามเมื่อได้ฟังประโยคข้างต้น ผมหันหน้าหนีเขาแล้วดึงข้อมือกลับมาพลิกตัวขดนอนตะแคงข้างโดยที่เพลิงนิลก็ยังคงกักร่างไว้เช่นเดิม ไม่ได้เด็ดขาด...ถ้าขืนมองสีหน้าเย็นชานั่นต่อไปล่ะก็ ต้องเจ็บที่ใจกว่านี้แน่

 

ผมไม่อยากเสียน้ำตาอีกแล้ว ที่ร้องไปวันนี้มันก็มากเกินพอ

 

 



Writer talk3

ใครเดาถูกว่าเพลิงนิลหงุดหงิดเรื่องอะไร ไรท์ออกเงินค่าระเบิดให้มาบึ้มบ้านโทษฐานชอบทำคนอ่านค้างได้เลยค่ะ//ล้อเล่นน้า แต่ถ้าเดาไม่ออกเดี๋ยวเฉลยในบทหน้าแน่นอนค่ะ ต่างคนต่างมีน้ำโหแล้วล่ะตอนนี้ บรรยากาศกำลังมาคุสุดๆ...โดยเฉพาะความกดดันให้อัพเร็วๆจากคนอ่านที่น่ารัก 555//ยิ้มหน้าซีด แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

22/04/2016


Writer talk2

เอาคุณหมอต้นกล้ามาเสิร์ฟค่ะ ไม่มีอะไรจะพูดมากนักนอกจาก...เพลิงนิล นายหวงได้ทุกสถานการณ์ไปแล้วนะ! ได้ข่าวว่าเมื่อตอนก่อนหน้านี้ยังทำร้ายเบนของเค้า(?)ให้เจ็บช้ำอยู่เลย แถมยังไม่พูดอะไรกับเบนซินอีก มันน่าจับไปหมกป่า...//หลบลูกปืน ช่างเถอะค่ะ อย่างน้อยก็คงทำให้ฟิน(?)ได้บ้างท่ามกลางบรรยากาศหม่นหมองล่ะเนอะ แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

20/04/2016


Writer talk

จ้ะ...เพลิงนิล เอาตามที่สบายใจเลยจ้ะ แค่สงสารไม่ได้เกี่ยวกับใจเลยสักนิ๊ด//หลบปืน  เพลิงนิลโทรตามใครหลายๆคนคงรู้อยู่แล้วเนอะ เบนซินท่าจะหนักค่ะเล่นเจ็บซะขนาดนี้ คล้ายกับผู้หญิงปวดท้องเมนส์เลยอ่ะ ไรท์เคยปวดแบบสุดๆครั้งนึงนะคะ แบบว่าลุกไม่ขึ้นเลย ไม่อยากขยับไปไหนประมาณสามชั่วโมงได้(ใช่เรื่องที่ควรเอามาพูดไหม 555) แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

18/04/2016



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 818 ครั้ง

314 ความคิดเห็น

  1. #23324 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 14:35
    ดราม่ากันหนักมากค่ะ
    แต่ก็ไม่มีใครคำตอบว่าทำทำไม
    #23324
    0
  2. #23280 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 21:06
    หน่วงมากแต่ชอบนะ
    #23280
    0
  3. #23134 mars-cz (@mars-cz) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 10:06
    หน่วงดี

    ชอบ
    #23134
    0
  4. #22945 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 13:40
    อย่าทะเลาะกันนะที่รักกแ
    #22945
    0
  5. #22808 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:20
    หน่วงงง
    #22808
    0
  6. #22711 magicofwich (@magicofwich) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 21:12

    สงสารเบนอ่ะ

    แต่ก็ฮาหมอ

    #22711
    0
  7. #22426 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 10:26
    เบนต้องเข็มแข็งนะลูก
    #22426
    0
  8. #22286 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 18:58
    ........สงสารเบน สงสารมาก ...
    สงสารจริงๆนะ //ออตอกเค
    #22286
    0
  9. #21657 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 22:09
    อย่าทะเลาะกันสิ
    #21657
    0
  10. #21548 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 08:53
    หน่วงงงงง
    #21548
    0
  11. #21134 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:43
    แค่สงสารหรอ อืม ถ้าแค่นั้นก็ปล่อยให้เบนไปที่ๆ ดีกว่านี้เหอะ เบนทำทุกอย่างเพื่อใคร นายไง แต่นายทำแบบนี้.....
    #21134
    0
  12. #20660 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 16:52
    อย่ายอมมากเบน
    #20660
    0
  13. #20073 The-ChaBae (@The-ChaBae) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 21:23
    อึดอัดแทนเลย
    #20073
    0
  14. #20041 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 13:33
    มีอิมเมจหมอ มั้ยอ่ะ หมอน่ารัก จัง ถึง จะโกรธ นางก็ยัง คงหวงของนะ นิล
    #20041
    0
  15. #19391 ลมมรณะ (@wayuwayo1214) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 05:16
    ดูแต่ตามืออย่าต้อง เอิ่มนิล สมมตินะ ถ้าเบนโดนยิงที่ท้อง แกไม่ต้องเข้าไปผ่าตัดเองเลยเหรอ5555
    #19391
    0
  16. #18964 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 15:33
    วันนี้ร้องให้พอ หลังจากนี้ก็ต้องเข้มแข็ง!!!
    #18964
    0
  17. #18932 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 21:53
    พี่นิลก็อารมณ์ร้อน
    #18932
    0
  18. #18662 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 15:24
    อืมใช่ น้องเบนควรพักนะลูกร้องไห้เยอะเกินไปแล้วนะ ฮือToT
    #18662
    0
  19. #18342 sprinkle_star (@aleenaaom) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 17:34
    อืมจ้ะ...เต็มที่เลยค่ะเฮียนิล โหดสลัดกันเข้าไปปปป สงสารควีนหน่อยเถอะจ้ะ =..= //หลบหลังเบนซิน

    เบนสตรองเข้าไว้นะลูก เป็นเมียราชายุคมืดก็เงี้ย..เราต้องเข้มแข็งแบบพี่แสบไง!!
    #18342
    0
  20. #17597 saowalakpk2026 (@saowalakpk2026) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 11:20
    อยากให้มีเรื่องของพี่หมอจัง
    #17597
    0
  21. #16343 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 14:12
    คือสงสารเบน แล้วแบบ...ร้องไห้หนักมาก เล่นเอาซะปวดหัวเลย ไรท์ใจร้าย!
    #16343
    0
  22. #15187 POPPILZ (@livinpoppilz) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 16:56
    การที่เค้าสงสารเป็นสัญญาณตอบรับที่ดีว่า ชายคนนี้ไม่ใช่คนไร้หัวใจอีกต่อไป
    ฮิ้วววววววว  เออ เเล้วเพลิงนิลเเกไม่อยากมีพยานรัก ไว้ตั้งทีมฟุตบอลหรอ ??
    #15187
    0
  23. #14679 lovelove_empty (@lovelove_empty) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 02:58
    ถ้าจะบอกว่าหลงรักหมอต้นกล้าขะผิดไหม 555
    #14679
    0
  24. #13385 dlky (@plky) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 22:53
    ถถถถถ เพลิงนิลพ่อคนซึนนนน ซึนได้กระทั่งตัวเอง ยอมใจนางจริงๆ
    #13385
    0
  25. #13134 Aoyyah (@jxperyah) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 03:11
    สรุปก็คุนกันไม่รู้เรื่องสินะ
    #13134
    0