[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,377,744 Views

  • 23,528 Comments

  • 43,664 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    26,660

    Overall
    2,377,744

ตอนที่ 69 : Ep.25::เคราะห์ซ้ำกรรมซัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 707 ครั้ง
    7 มิ.ย. 59













vEp.25v

:: เคราะห์ซ้ำกรรมซัด ::

 


 

          ผมหันมองเพลิงนิลที่เดินเข้ามาใกล้ จ้องตาเขาสักพักแล้วตัดสินใจเอ่ยออกไป

 

          “เรื่องตระกูลหงส์”

 

          “....”

 

เพลิงนิลไม่ได้ตอบอะไรกลับมา เขาเดินนำไปยังห้องโถงและนั่งลงบนโซฟาก่อนจะปลดกระดุมลงอีกหนึ่งเม็ดจากที่ปลดอยู่แล้วสองเม็ด ให้เดาก็คงร้อนตามประสาพวกเกลียดอากาศร้อน เป็นอีกครั้งที่ผมเริ่มคิดจะเปลี่ยนเครื่องปรับอากาศในชั้นล่างอย่างจริงจัง!

 

“นิลคิดว่ายังไง” ผมถาม แม้เมื่อคืนเขาจะย้ำชัดว่าไม่แต่งทว่าตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกไม่มั่นคงแล้วไง เรื่องสำคัญแบบนั้นมันเป็นหน้าที่ของเขาเลยนะ

 

ความจริงผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมไม่ให้พี่เพลิงกัลป์มาแต่งแทน อีกอย่างก็ดีแล้วที่ไม่ใช่พี่กัลป์ ไม่งั้นพี่แสบคงอกแตกตาย รายนั้นไม่ได้อารมณ์เย็นเท่าผมเสียด้วย

 

“กูจะไม่พูดซ้ำ” ร่างสูงเอ่ยคล้ายไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีก ผมกำมือสลับคลายไปมาอย่างรู้สึกกดดัน

 

ถามว่าโล่งใจไหม? มันโล่งที่เขาไม่ตอบรับการแต่งงาน ทว่าผมรู้สึกผิดที่อาจเป็นต้นเหตุของการนองเลือดในอนาคตยังไงไม่รู้

 

เรานั่งเงียบใส่กันสักพักจนกระทั่งเพลิงนิลขยับตัว เขารับโน้ตบุ๊กจากบอดี้การ์ดแล้วลุกขึ้นยืนเตรียมออกไปทำงาน ผมไม่เคยเห็นการทำงานของเขาหรอกนอกจากที่บริษัท เพราะนอกเหนือจากนั้นมันคงสยองน่าดู

 

นิ้วเรียวแกว่งกุญแจรถในมือ จังหวะที่กำลังจะเดินผ่านเพลิงนิลก็ก้มลงมาย้ำเตือนผมซึ่งยังคงนั่งนิ่งและเอาหน้าซุกหมอนอิงบนโซฟาตัวนุ่ม

 

“อยู่บ้านดีๆ” แปลได้ว่า อย่าหาเรื่องใส่ตัวด้วยการเพ่นพ่านไปที่ไหน

 

ผมพยักหน้ารับอย่างเหม่อลอยเพราะความเครียดยังสุมอยู่ในอก รอจนกระทั่งเสียงฝีเท้าลาลับไปแล้วจึงเงยหน้าขึ้นมาอย่างอ่อนเพลีย เกิดเป็นผมนี่มันช่างวุ่นวายใจจริงๆสิพับผ่า!

 

ผมเดินไปอบเค้กในครัวฆ่าเวลา คิดว่าทำเสร็จจะนำไปฝากป้ามะลิเสียหน่อยเพราะไม่ได้ไปเยี่ยมท่านนานแล้ว อ่า...เหมือนเพลิงนิลจะสั่งอะไรไว้ก่อนออกไปทำงานนะ ช่างเถอะ ผมไปไม่นานนักหรอก

 

ว่าพลางฮัมเพลงไปด้วยทำไปด้วยแก้เครียด หลายชั่วโมงต่อมาเค้กนมสดหน้าตาน่ารับประทานก็เสร็จ ผมห่อใส่กล่องที่ซื้อมาเก็บไว้ก่อนจะใส่ถุงหิ้วอีกชั้นหนึ่ง

 

“จะไปไหนครับ” ง้ะ ยังไม่ได้ทันก้าวข้ามประตูบ้านเลยคิดดู๊!

 

ผมว่าจะไปแบบเงียบเฉียบโดยไม่มีขบวนบอดี้การ์ดตามเป็นพรวนเสียหน่อย แล้วคุณพี่ชายชุดดำนับสิบคนที่ยืนขวางทางไว้นี่มันอะไรกัน! ชีวิตช่างเศร้า...

 

“ไปบ้านเดิมของผมฮะ ขอทางด้วย”

 

พวกพี่เขาก็แสนดี แหวกทางให้จนคิดว่าตัวเองเป็นดารานายแบบฮอลลีวูดไปแล้ว ถ้ามีสปอร์ตไลท์นะใช่เลย

 

สายตานับสิบจ้องมายังผมเขม็งคล้ายล็อกเป้าหมายว่า ห้ามคาดสายตาจากไอ้หมอนี่ที่ทำเราซวยคราวก่อนไปเด็ดขาด ถ้าคาดสายตาล่ะก็ชะตาขาดแน่กู!’...อะไรประมาณนี้ พอผมจ้องตากลับก็ทำหน้านิ่งและเคลื่อนลูกตาไปทางอื่นกันเป็นแถว ไม่ทันแล้วพี่! เมื่อกี้ยังจ้องซะผมแทบพรุน

 

“ถ้าพวกพี่จะไปด้วยก็ไม่เป็นไร แต่ว่าตามแบบห่างๆได้ไหมฮะ” อย่าพากันเดินเป็นขบวนปิดหน้าปิดหลังผมเลย พลีสสสส

 

“ครับควีน” พวกเขาพยักหน้ารับพร้อมกันเหมือนหุ่นยนต์เป๊ะ ผมยิ้มแหยก่อนจะเปิดประตูรถลีมูซีนคันเดิมขึ้นนั่ง บนรถคันนี้มีเพียงคนขับซึ่งเป็นหนึ่งในบอดี้การ์ดเท่านั้น

 

ส่วนคนอื่นๆก็ขึ้นรถอีกคันและขับตามรถที่ผมนั่งอยู่ พวกเขาทิ้งระยะห่างเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ผมรู้สึกอึดอัดนัก เล็กน้อยจริงๆ...ตั้ง สามเมตร เลยนะ

 

นี่พวกพี่ได้ฟังที่ผมพูดก่อนหน้านี้แน่เรอะ!

 

ฮือ อิสระของผมอยู่ไหน ไม่น่าแอบหนีไปภัตตาคารเมื่อเย็นวานเลยให้ตาย เลยได้ผู้ติดตามมาแบบกระชั้นชิดเสียจนน่าปลื้มปริ่มเป็นอย่างยิ่ง นี่ก็เกือบบ่ายสามแล้ว คงเหลือเวลาคุยกับป้ามะลิไม่มากเพราะผมต้องกลับไปบ้านก่อนหกโมงเย็นเพื่อทำอาหาร

 

เกือบครึ่งชั่วโมงรถก็แล่นมาจอดในบริเวณคฤหาสน์อันแสนโดดเดี่ยวซึ่งผมอยู่คนเดียวมาตั้งแต่เด็กจนโต ทันทีที่เท้าสัมผัสพื้นป้ามะลิก็โผเข้ากอดผมด้วยความตื้นตัน คงเพราะไม่ได้เห็นหน้ากันมาหลายเดือนแล้ว

 

ป้ามะลิเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ว่าผมไปอยู่กับมาเฟียอันทรงอิทธิพล แต่ท่านไม่รู้เรื่องที่ผมกินยาอะไรนั่น

 

“คุณหนูหายไปนานมากเลยนะคะ เข้ามาในบ้านก่อนค่ะเดี๋ยวป้าไปเอาผลไม้โปรดมาให้ อากาศร้อนๆแบบนี้ทานแล้วน่าจะชื่นใจ ส่วนพวกคุณเชิญเข้าบ้านได้นะคะ”

 

“พวกพี่เข้าบ้านกันก่อนฮะ”

 

บอดี้การ์ดนิ่งยังไงก็นิ่งยังงั้น ไม่มีการเอ่ยปากอะไรทั้งสิ้นจนผมต้องหันไปถาม มือก็ส่งถุงเค้กให้ป้ามะลิเอาไปแช่เย็นและแบ่งให้บรรดาคนดูแลบ้านกิน ถึงแม้บ้านหลังนี้จะไม่มีเจ้านายอยู่ทว่าพ่อผมก็ไม่ได้หยุดจ้างคนใช้เพื่อทำความสะอาดหรอก

 

พูดถึงพ่อ...ท่านไม่รู้ว่าชีวิตผมตอนนี้เป็นยังไงด้วยซ้ำ รู้เพียงผมไม่ได้อยู่ในคฤหาสน์ของท่านแล้ว

 

“ไม่เป็นไรครับควีน พวกเรามีหน้าที่ต้องคอยระวังด้านนอก”

 

ขยันทำงานกันเสียเหลือเกิน ชักสงสัยว่าเพลิงนิลให้เงินค่าแรงเท่าไหร่หรือใช้อะไรปลุกความสวามิภักดิ์จากบรรดาบอดี้การ์ดกันแน่ ผมพยักหน้ารับพลางคิดว่าค่อยหอบเอาผลไม้กลับมาให้พวกพี่ชุดดำก็แล้วกัน

 

บ้านยังคงมีกลิ่นอายเช่นเดิม บรรดาคนใช้มองผมด้วยความตื้นตัน บางคนน้ำตาคลอเบ้าราวกับผมหนีออกจากบ้านไปหลายปีแล้วเพิ่งกลับเข้ามาด้วยความสำนึกผิด เอ่อ...ความจริงผมก็หายไปหลายปีอยู่ช่วงหนึ่งนะ

 

แลดูเป็นเด็กดีชะมัด หนีไปอยู่กับผู้ชาย เหอๆ

 

ไม่นานผลไม้ก็ถูกทยอยมาเสิร์ฟ ผมไม่รู้ว่าฤดูนี้มีอะไรบ้าง เท่าที่เห็นก็มีแอปเปิ้ลทั้งเขียวและแดงกับสับปะรดที่ปอกเปลือกแล้ว แตงโมก็ฝานเป็นชิ้นน่ารับประทานข้างกัน ไหนจะมะม่วงทั้งสุกและดิบอีก

 

ผมคว้าสับปะรดมากินอย่างเปรี้ยวปาก รสชาติของมันอร่อยแบบที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ไหนจะแอปเปิ้ลเขียวอีก แต่เหมือนจะยังเปรี้ยวไม่สุดเลยหยิบมะม่วงดิบมาเคี้ยวกรอบๆ

 

“อร่อยมากเลยฮะป้ามะลิ”

 

ไม่นานนักมะม่วงดิบก็หมดลง ผมไม่แตะมะม่วงสุกเพราะไม่นึกอยาก ป้ามะลิมองอย่างนึกฉงนพลางเอ่ยถาม

 

“ไม่ทานแตงโมของโปรดหรือคะ” ผมส่ายหน้า อารมณ์ประมาณว่าอยากกินมะม่วงรสเด็ดอีก

 

คนใช้อีกคนนำถาดมะม่วงดิบมาให้อย่างรู้ใจ เธอฉีกยิ้มหวานพลางเอ่ยด้วยเสียงร่าเริง

 

“มะม่วงนี่เปรี้ยวเข็ดฟันเลยนะคะ เอาน้ำจิ้มไหมเดี๋ยวหนูไปทำมาให้ค่ะ” ผมส่ายหน้าอีกครั้ง ในมือมีมะม่วงชิ้นใหม่ที่รอเข้าปาก

 

แลดูหิวกระหายมาก...หลังจากได้กินเพียงข้าวต้มหนึ่งชาม โอ้สวรรค์!

 

หลังจากอิ่มหนำสำราญผมก็อยู่คุยกับป้ามะลิสักพัก ปรึกษาท่านเรื่องการแต่งงานกับทางตระกูลหงส์อะไรนั่น ป้ามะลิไม่แพร่งพรายบอกใครแน่นอนผมมั่นใจ พอถามความเห็นท่านก็บอกให้ผมตัดสินใจเอาเอง

 

จนเวลาล่วงเลยเข้ายามเย็นผมจึงขอตัวกลับในที่สุด ป้ามะลิส่งถุงผลไม้มาให้จนแทบแบกไม่ไหว ท่านว่าญาติทำสวนอยู่ต่างจังหวัดเพิ่งแวะเอามาให้ จะกินก็กินไม่หมด

 

“ขอบคุณฮะ ไว้ผมมาเยี่ยมใหม่นะ”

 

“ค่ะ เดินทางกลับดีๆนะคะ”

 

คนสูงวัยทำตาปรอย ผมส่งยิ้มให้ก่อนจะขึ้นรถมาแล้วยื่นถุงผลไม้จำนวนหนึ่งแบ่งให้บรรดาพี่บอดี้การ์ด พวกเขาหันมารับตามมารยาทด้วยท่าทีเรียบนิ่ง

 

“ขอบคุณครับควีน” ควีนมันทุกคำ ฟังแล้วจักจี้เหมือนผมเป็นผู้หญิงเลยว่ะ

 

“เรียกว่าเบนซินเฉยๆดีกว่าฮะ”

 

“ไม่เป็นไรครับควีน” เอิ่ม...ตามสบายเลยครับ อยากเรียกอะไรก็เรียก บรรยากาศเดียวกับไอ้เกรียนเรียกผมว่าเจ้เป๊ะ

 

รถเริ่มเคลื่อนตัวออก ผมมองวิวข้างทางไปเรื่อยจนจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ คนขับก็หน้านิ่งเสียเหลือเกิน ไอ้เราจะชวนคุยก็ต้องกลืนน้ำลายลงคอเพราะไม่อยากขัดบรรยากาศพี่ท่านเสียอย่างงั้น

 

ผมมองวิวข้างทางไปเรื่อย...จนตัวคฤหาสน์ลอยฟิ้วผ่านหน้าอย่างฉับพลัน

 

เอะ...เอ้ะ...เอ๊ะ!

 

“พี่ฮะ เลยบ้าน...แล้....”

 

ภาพสุดท้ายซึ่งปรากฏในครรลองสายตาคือพี่คนขับสวมอะไรสักอย่างครอบจมูกไว้ จากนั้นผมก็ล่องลอยเข้าสู่ห้วงนิทรารมย์โดยไม่รู้ตัว

 

Loading 40%

 

เมื่อแน่ใจว่าควีนหลับลึกแล้ว คนขับก็กดส่งสัญญาณให้คนอีกกลุ่มโจมตีบรรดาบอดี้การ์ดที่อยู่บนรถอีกคันไม่ให้แล่นตามทัน เขาต่อสายหานายตัวจริงเมื่อมองกระจกหลังแล้วไม่เห็นรถคันใดขับตามมาอีก

 

แผนการที่วางไว้เป็นไปได้สวย...การแอบแฝงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลมังกรตลอดระยะเวลาหกปีมานี้ เรียกง่ายๆคือเขาเป็น หนอนบ่อนไส้ นั่นเอง

 

“เรียบร้อยแล้วครับ นายน้อย”

 

(ดี...) เสียงราบเรียบแฝงความพึงพอใจตอบกลับมาก่อนจะวางสายไปอย่างสบายอารมณ์

 

คนขับเปิดกระจกรถเพื่อไล่กลิ่นยาสลบในบรรยากาศ  สักพักใหญ่เขาจึงถอดที่ครอบจมูกออกแล้วปิดกระจกป้องกันสายตาจากคนภายนอก นายน้อยเพียงหนึ่งเดียวของเขาไม่ใช่ปีศาจยุคมืดแต่เป็นใครอีกคน

 

ต่อให้ควีนจะใจดีมีเมตตาแค่ไหน เขาก็จำเป็นต้องกระทำเช่นนี้

 

 

ตุ้บ!

 

ผมตื่นแล้วแต่ยังไม่เปิดเปลือกตาแม้ร่างทั้งร่างจะถูกโยนลงบนอะไรบางอย่างซึ่งนุ่มนิ่มก็ตาม...อาจเป็นเตียงนอน ช่างเถอะเพราะตอนนี้สัญชาติญาณการเอาตัวรอดของผมกำลังกู่ร้องอย่างหนักหน่วง

 

ผมรอจนฝีเท้าของคนทรยศเงียบหายไปจึงค่อยหรี่ตาขึ้นมองรอบๆ ถามว่าทำไมถึงรู้ว่าโดนทรยศ เอิ่ม...ลองมาสลบแบบไม่รู้ตัวแล้วคนขับมีที่ครอบจมูกไว้แบบผมดูสิ! ใครไม่รู้ก็เรียกว่าโง่เง่าเต็มทน

 

ซวยชะมัด ไม่คิดว่าจะมีคนของศัตรูแฝงอยู่ในบรรดาบอดี้การ์ดของเพลิงนิลด้วย เรื่องนี้ทำให้ผมช็อกพอควรเพราะคนของเขาซื่อสัตย์มาก ไม่น่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้เลยจริงๆ

 

ทว่าสี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง นับประสาอะไรกับการตรวจบอดี้การ์ดล่ะเนอะ นับว่าคนขับนั่นเก่งเอาเรื่องที่รอดสายตาใครต่อใครมาได้และไม่ถูกเปิดเผยเสียก่อน

 

รอบห้องนั้นกว้างขวางประดับไปด้วยเครื่องเรือนที่มองแวบเดียวก็รู้ว่าราคาสูงลิบลิ่ว ผมนอนอยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์สีแดงสดที่มองแล้วให้อารมณ์สยองไม่เบา การตกแต่งภายในห้องเน้นโทนสีหม่นอาทิดำและเทาเป็นหลัก สไตล์คล้ายเพลิงนิลเลยแหะ

 

รู้สึกเหมือนกันไหม? ห้องนี้มันไม่น่าไว้ใช้ขังตัวประกันได้นะ แล้วกับไอ้เชือกหลวมๆซึ่งมัดข้อมือทางด้านหน้าเข้าหากันนี่คืออะไร ประมาทผมคนนี้เกินไปหน่อยแล้วโว้ย

 

ว่าพลางงัดกลยุทธ์ฟันฉับ ฟังไม่ผิดหรอกก็ฟันฉับไง! แค่เลาะฟันไปตามแนวเชือกน่ะ จะบ้าเรอะ...ทำอย่างนั้นฟันผมก็ร่วงยกแผง(?)กันพอดี เอาเป็นว่าข้ามความคิดไร้สาระเมื่อครู่ไปแล้วกัน ถือว่าผมไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น

 

ผมลดมือที่ถูกมัดเข้าด้วยกันเพื่อเคลื่อนลงต่ำไปสะกิดมีดพับใต้กางเกง คนทรยศนั่นคงตรวจหาอาวุธในตัวผมหมดแล้ว แต่เชื่อเถอะว่ามันต้องไม่กล้าล้วงมาตรวจตรงขาอ่อนผมแน่...ที่ซ่อนชั้นเลิศซึ่งคงไม่มีผู้ชายคนไหนทำตามเลยนะนั่น หึๆ

 

พอได้ของดีมาไว้ในกำมือ ผมก็ตวัดปลายมีดกรีดเชือกด้วยความชำนาญ อย่างที่รู้กันว่าไอ้การลักพาตัวบ้าๆนี่ผมโดนโคตรบ่อย ดังนั้นแค่นี้ไม่คณามือผมหรอก!

 

เส้นเชือกร่วงหล่นลงพื้นแสดงถึงชัยชนะอันหอมหวาน ผมลุกขึ้นแล้วกวาดตามองรอบห้องอีกครั้งเพื่อหาสิ่งผิดปกติ บนผนังห้องมีสัญญาณอะไรบางอย่างกระพริบอยู่ กล้องวงจรปิด?

 

ไอ้คนที่สั่งจับผมมามันกำลังเล่นอะไรวะ คิดว่าจะใช้ของเล่นเด็ก(?)นั่นจับตามองผมได้จริงดิ ผมบ่นในใจไปพลางเบี่ยงตัวหลบมุมกล้องไป ก่อนจะถือมีดหนึ่งในคอลเล็คชั่นหลายปีมานี้ไว้ให้มั่น

 

ไม่ได้จะเอาไว้ปากล้องนะอย่าเข้าใจผิด ผมไม่ได้มือแม่นเหมือนเพลิงนิลนะโว้ย รายนั้นเล็งคอก็ปาดโดนคอแถมยังลึกซะด้วย คิดแล้วสยองเบาๆ

 

ผมแปลกใจนิดหน่อยที่ลูกบิดประตูมันไม่ได้ถูกล็อกจากด้านนอก คิ้วเริ่มขมวดเข้าหากันและขาก็ก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ บอกเลยว่าไม่ไว้ใจบางอย่างเบื้องหลังประตูนี้เป็นอย่างยิ่ง

 

บางทีคงต้องหาที่หนีใหม่ การออกไปทางประตูไม่โอแน่

 

ว่าแล้วก็เดินหลบมุมกล้องไปเรื่อยจนกระทั่งถึงริมระเบียง ผมเปิดมันออกพลางนึกฉงนที่ห้องนี้มันช่างอำนวยให้ตัวประกันหนีง่ายเสียเหลือเกิน พอแง้มผ้าม่านดูก็เห็นบรรดาบอดี้การ์ดด้านล่างเดินกันอย่างขวักไขว่ ชัดเลย...ชัดเจน!

 

ไม่ใช่อำนวย แต่มันมั่นใจว่าผมหนีไม่รอดต่างหาก!

 

ผมเลื่อนบานระเบียงออกอย่างแผ่วเบาเสียจนแทบจะไร้สุ้มเสียง สายตาก็กวาดมองเหล่าบอดี้การ์ดแปลกหน้าทางด้านล่างในขณะที่ขยับตัวออกมาอย่างเชื่องช้า ถ้ากระโดดลงไป...ไม่ตายก็พิการล่ะผมว่า พื้นหินอ่อนนะไม่ใช่พื้นหญ้า!

 

และการปีนลงไปก็คงไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไร ผมครุ่นคิดจนสมองแทบระเบิดก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นระเบียงห้องด้านข้าง ผมฉีกยิ้มหมายมาดก่อนจะปฏิบัติการปีนข้ามระเบียงทันที!

 

ช่องว่างกลางอากาศยามมองลงไปช่างน่าหวาดเสียว ว่าแล้วก็ก้าวขาทรงตัวต่อไป

จังหวะที่ผมปีนข้ามมาได้สำเร็จ บอดี้การ์ดคนหนึ่งก็เงยหน้าขึ้นมองพอดิบพอดี ผมรีบก้มตัวหลบด้วยความสั่นระทึกจนแน่นอก รอจนเสียงฝีเท้าทางด้านล่างเงียบไปแล้วจึงคลานไปแง้มระเบียงห้องใหม่ดู

 

ชีวิตผมดี๊ดี...ผจญพ่อสามีแล้วก็มาผจญภัยอ่ะคิดดู!

 

ปรากฏว่าประตูระเบียงเปิดได้ ผมรีบมุดช่องว่างเข้าไปสัมผัสบรรยากาศเย็นฉ่ำราวกับอยู่ขั้วโลกเหนือในห้องนั้นทันทีพลางเอื้อมมือปิดประตูอย่างมีมารยาท

 

กริ๊ก!

 

“ใคร...”

 

เสียงขึ้นนกปืนดังใกล้หูพร้อมโลหะเย็นวาบซึ่งจ่อตรงขมับด้านซ้ายโดยไม่ทันให้ได้ตั้งตัว ผมระงับอาการตื่นตระหนกก่อนจะเงยหน้ามองเจ้าของห้องโทนสีดำทั้งหมด

 

ฟังไม่ผิดหรอก...ห้องนี้น่ะมีผนังสีดำทั้งหมด ย้ำว่าทั้งหมดเพราะแม้แต่เตียงกับเครื่องเรือนยังเป็นสีดำ! ให้อารมณ์โคตรหดหู่เลยว่ะ ถ้าสีแดงจากเลือดหัวผมออกมาแต่งแต้มสักหน่อยคงน่ามองกว่านี้

 

เวรเอ้ย! ผมจะแช่งตัวเองทำไมล่ะเนี่ย

 

“ส...สวัสดี” คือสมองไม่คิดจะประดิษฐ์คำแล้วสินะ เหอๆ

 

“ใคร...” ปืนยังคงรักขมับผมอย่างแนบแน่น พร้อมหยาดเหงื่อที่เริ่มผุดพรายตามหน้าผากมากขึ้น

 

ผมเหลือบตามองคนด้านบนก่อนจะช็อกค้าง คุณพายัพ? ไม่สิ...ดวงตาสีน้ำตาลประกายแดงแบบนี้มันไม่คุ้นเท่าไหร่ แต่เครื่องหน้าคล้ายคุณพายัพอะไรนั่นมาก หรือว่าเขาจะใส่คอนแทคเลนส์กันนะ

 

“คุณพายัพใจเย็นๆครับ ผมว่าวางปืนลงก่อนดีกว่า”

 

ผมเจรจา ร่างสูงผู้มีเครื่องหน้าหล่อเหลาไม่น้อยขมวดคิ้วนิดก่อนจะละปืนออกห่าง แต่ถึงจะหล่อยังไงสำหรับผมเพลิงนิลก็หน้าตาดีกว่าหลายส่วนล่ะนะ

 

“เด็กไอ้ยัพ?” ผมเหวอโดยฉับพลัน...อะไรของเขาวะ พายัพก็คือตัวเขาไม่ใช่หรือไง!

 

ปัง!

 

“ไอ้อาค มึงเห็น...” คราวนี้ผมถอยติดผนังเลยทีเดียวเมื่อพายัพอีกคนเปิดประตูห้องเข้ามา

 

อาคกับพายัพ หรือสองคนนี้จะเป็นฝาแฝด! หน้าตาดีกันทั้งพี่ทั้งน้องแต่ผมว่าคนตาสีน้ำตาลเฉดแดงดูเย็นชากว่าหลายส่วน เดี๋ยวนะ...นี่ไม่ใช่เวลาที่ผมควรมานั่งพล่ามความหน้าตาดีของไอ้พวกนี้นะโว้ย

 

“หาไอ้นี่อยู่?

 

 มือหนาคว้าคอเสื้อผมอย่างรวดเร็วแล้วเหวี่ยงไปทางพายัพตัวจริงเสียงจริง ผมอ้าปากค้างเพราะเขาเร็วมากจนผมยังไม่ทันตั้งรับด้วยซ้ำ ไม่ได้เย็นชาอย่างเดียวแต่ไอ้เวรนี่มันแรงควายด้วย!

 

Loading 70%

 

หมับ!

 

โชคดีที่พายัพรับร่างผมทัน ไม่งั้นล่ะมีหน้าทิ่มพื้น!

 

Thanks...อาคเนย์”

 

พายัพเดาะลิ้นก่อนจะปิดประตูดังปัง นัยน์ตาสีเทาขุ่นก้มมองผมที่ยังคงอยู่ในอ้อมแขนเขาอย่างมาดร้าย ผมอาศัยจังหวะนั้นลอดวงแขนออกมาและถอยห่างออกไปสองสามก้าว

 

“จับผมมาทำไม”

 

“หึ ไม่น่าถามนะ”

 

โคตรอันตรายเลยกับสถานการณ์เช่นนี้ ผมล้วงหาอาวุธในกระเป๋ากางเกงก่อนจะก้าวถอยหลังแล้วออกวิ่งสุดแรงเกิด ให้มัวมายืนเจรจากับพายัพผมก็เสียสิทธิ์ในการหนีน่ะสิ!

 

เสียงฝีเท้าวิ่งตามมาทางด้านหลังพร้อมบรรดาบอดี้การ์ดซึ่งวิ่งมาดักหน้า ผมหยุดกึกก่อนจะเริ่มรู้สึกอ่อนเพลียขึ้นมาทั้งที่ปกติวิ่งเป็นกิโลก็ยังได้ ลมหายใจเริ่มถี่กระชั้นขึ้นจนพายัพไล่จับได้ในที่สุด

 

“แสบดีนี่...แบบนี้ค่อยเร้าใจหน่อย” เร้าใจพ่อง คือกูหายใจไม่ทันไง!

 

ผมถูกลากและเหวี่ยงลงเตียงในห้องเดิมที่ตื่นขึ้นมา พายัพปลดกระดุมสองสามเม็ดคลายร้อนหลังจากเพิ่งเล่นวิ่งไล่จับกับผมเสร็จ

 

“คุณจับผมมาทำไม” ผมถามย้ำอีกครั้ง

 

“เพราะนายคือตัวต่อรองชั้นเยี่ยม หึ” ใครอีกคนว่าพลางเดินลงมานั่งด้านข้างให้ผมต้องขยับตัวลุกและถอยห่างออกไปเอง

 

ตอนนี้บอดี้การ์ดข้างนอกคงคุมเข้มแบบไม่ต้องสงสัย หนทางรอดหมดลงแล้วทว่าเหลืออยู่ทางหนึ่งซึ่งมีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่คิดจะทำ อะไรน่ะหรือ? ก็ยัดเยียดสถานะตัวประกันให้พายัพแทนผมไงล่ะ

 

ผมนี่แหละจะเป็นคนบ้าอะไรนั่นเอง!

 

“แล้วทำไมต้องจับผมมาไว้ในห้องนี้ครับ ทั้งที่มันมีทางหนีตั้งหลายทาง” อันนี้ผมข้องใจมาก

 

“เพราะฉันชอบล่า...” ไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังเดินมาประชิดด้วย ผมถอยหลังติดประตู มือก็ล้วงอาวุธลับในกระเป๋ากางเกง มีดพับที่ใช้ตัดเชือกไงล่ะ

 

“คุณจะเอาผมไปต่อรองอะไรครับ” ผมพยายามพูดอย่างสุภาพเพื่อหาทางประนีประนอมและช่องทางพลิกสถานะของตัวเอง

 

“การแต่งงานกับทางตระกูลหงส์จะไม่ถูกจัดขึ้น เพราะนายอยู่ในเงื้อมมือของฉัน” อย่างนี้นี่เอง เรื่องของธุรกิจอีกแล้ว

 

“....” ผมไม่ได้พูดอะไรเพราะยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะยอมเอ่ยปากขอให้เพลิงนิลแต่งดีไหม หรือจะเห็นแก่ตัวรั้งเขาไม่ให้ทำหน้าที่เพื่อตระกูลดี

 

“ทำหน้าเครียดแบบนี้แสดงว่าใกล้ถูกเขี่ยทิ้งแล้วสินะ กระต่ายน้อย” ทำไมรู้สึกว่าคุณพายัพพูดมากกว่าครั้งแรกที่เจอกัน ผมเม้มริมฝีปากพลางปล่อยให้เขาคิดไปคนละเรื่องแบบนั้นน่ะดีแล้ว

 

“ถ้ายอมหักหลังปีศาจยุคมืดแล้วบอกแผนการต่อไปของพวกมันมา จะช่วยรับเลี้ยงต่อก็ได้...หึ”

 

รอยยิ้มร้ายปรากฏตรงมุมปากของคนตรงหน้าพร้อมแววตาที่พราวระยับขึ้น คำพูดข้างต้นคงล่อลวงได้จริงถ้าผมกำลังถูกเพลิงนิลเขี่ยทิ้งดังที่เขาว่าน่ะนะ ผมขยับร่างอย่างอึดอัด สายตาก็กวาดมองหาช่องทางได้เปรียบและพบว่ามัน...ไม่มี

 

“คุณพูดจริงหรอครับ” ผมแสร้งว่าไปตามน้ำ คิดถึงความเจ็บปวดตอนปวดท้องเมื่อหลายปีก่อนแล้วบีบน้ำตาออกมาให้คลอเบ้า

 

สะกดจิตไว้ว่ากำลังเจ็บ ต้องเจ็บอยู่ เจ็บมากๆจนแทบตายคาปืนเพลิงนิลในวันนั้นไง!

 

คุณพายัพชะงักไป น้ำตาอันขมขื่นของผมหยดแหมะราวกับสั่งได้ แหม...ไม่ได้มีแต่ผู้หญิงนะครับที่มารยาทร้อยล้านเล่มเกวียน ผู้ชายอย่างผมก็มีไอ้มารยาอะไรนั่นน่ะ

 

เขาถอยห่างผมที่ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาป้อยๆ จังหวะนั้นผมก็เข้าประชิดพลางยึดปืนจากกางเกงของคนตรงหน้ามาไว้ในมือทันที ดวงตาผมกร้าวขึ้นในขณะที่จ้องคุณพายัพเขม็งก่อนจะเล็งปืนไปยังศีรษะเขาภายในเสี้ยววินาที

 

“ถ้าคิดว่าผมไม่กล้ายิง ลองขยับดูก็ได้นะครับ” ผมยกยิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาของใครอีกคนแลดูคาดไม่ถึง ทว่าเพียงแค่กระพริบตารอยยิ้มร้ายก็ถูกส่งกลับมาให้ผมเช่นกัน

 

“หึ...ลดปืนลงจากหัวฉันจะดีกว่า” ฉับพลันเขาก็เข้ามาโจมตีอย่างรวดเร็ว

 

ปัง!

 

ผมลั่นไกจริงดังปากว่า คุณพายัพเบี่ยงหัวหลบไปอย่างฉิวเฉียดก่อนจะตรงเข้ามาตะครุบตัวผม ทว่าผมอาศัยจังหวะนั้นลอดแขนเขาออกมาแล้วยิงไปที่ไหล่ข้างหนึ่งของคุณพายัพทางด้านหลังทันที

 

ปัง!

 

ทว่าคนตรงหน้าก็เบี่ยงตัวหลบทันส่งผลให้ผมนึกหวั่น ผมว่าเมื่อครู่การก้าวเท้าของเขารวดเร็วมากจนมองตามไม่ทันเลยทีเดียว ตั้งแต่เห็นศิลปะการต่อสู้จากหลายๆคนมา มีเพียงเพลิงนิลเท่านั้นที่มีความเร็วระดับเขา!

 

ปั่ก!

 

          ก็อย่างที่บอกว่าจากการประเมินแล้วคนคนนี้ไม่ธรรมดา ผมเลยโดนเตะปืนออกจากมือและโดนล็อกร่างจากทางด้านหลังให้หน้าแนบไปกับเตียง ทุกสิ่งที่เป็นประสบการณ์รวมทั้งศิลปะการป้องกันตัวของผมดูสูญเปล่าไปเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา

 

          คนที่ให้ความรู้สึกว่ามีฝีมือใกล้เคียงกับเพลิงนิลที่สุด!

 

          “หึ ฉันล่ะชอบพวกพยศนัก” พายัพกระซิบชิดริมหู ลมหายใจของเขาที่กระทบผิวทำให้ผมหายใจติดขัดอย่างฉับพลัน ความอึดอัดแล่นทั่วอกจนอยากหลุดจากพันธนาการนี้ให้รู้แล้วรู้รอด

 

          ก๊อกๆๆ!

 

          ร่างสูงเปิดลิ้นชักหัวเตียงแล้วนำกุญแจมือมาล็อกข้อมือทั้งสองข้างของผมไว้  เขามองผลงานตัวเองด้วยแววตาเรียบเฉยก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทรงพลัง

 

“เข้ามา” เพียงเท่านั้น ลูกน้องคนหนึ่งก็เปิดประตูและรายงานบางอย่าง

 

“ปีศาจยุคมืดมาแล้วครับ”

 

“เร็วดี...นายคงสำคัญมากกว่าที่ฉันคิดไว้ หึ นั่นล่ะดี”

 

นัยน์ตาสีเทาเป็นประกายวาววาบอย่างยากเดาความคิด เขากระชากร่างผมให้ลุกยืนขึ้นก่อนจะลากตัวออกจากห้องไปตามริมทางเดิน ผมกัดฟันกรอดอย่างไม่ยอมแพ้และไม่คิดจะเดินดีๆด้วย ในที่สุดคุณพายัพก็หมดความอดทน เขายกมือขึ้นพลางทำท่าจะซัดเปรี้ยงลงมาทว่าเสียงราบเรียบของใครคนหนึ่งดันขัดขึ้นเสียก่อน

 

“ไอ้ยัพ...มีเรื่องสนุก?” ฝาแฝดอีกคนกำลังยืนพิงผนังตรงริมทางเดินพลางยกบุหรี่ขึ้นสูบอย่างเฉยชา พายัพหันไปมองต้นเสียงพร้อมลดมือที่จะต่อยผมลง

 

“เออ สนใจไหม” น้ำเสียงของคนที่ลากผมฟังดูไม่สบอารมณ์ก่อนจะเอ่ยตอบฝาแฝดของตนไป

 

“ไม่...เด็กนั่นวุ่นวาย ระวังจะตายก็แล้วกัน” เหมือนคนที่ชื่ออาคเนย์จะเอ่ยขึ้นลอยๆพร้อมปรายหางตามองผมประกอบคำพูด

 

“หืม?มึงก็รู้ว่ากูไม่เคยแพ้มัน...อาคเนย์” พายัพเอ่ยตอบพลางกระตุกยิ้มเย็นตรงมุมปาก นัยน์ตาสีเทาแลดูขุ่นมัวขึ้นอย่างฉับพลัน

 

“เรื่องของมึง” แววตาของชายที่ชื่ออาคเนย์เอือมระอาเสี้ยววินาทีหนึ่ง จากนั้นเขาก็หมุนร่างเดินไปอีกทางอย่างไม่อยากจะเสวนาด้วย เอ่อ...ดูติสท์ไปไหมล่ะนั่น ไอ้เราก็คิดว่าจะห้ามปรามอะไรเสียอีก

 

“เดินมา” พายัพตวัดหางตามองผมก่อนจะกระชากแขนอีกครั้ง ผมไร้ทางเลือกจึงเดินตามเขาไปอย่างช่วยไม่ได้

 

น่าประทับใจจริงๆ เมื่อวานเจอเรื่องดราม่า วันนี้เจอเรื่องเสี่ยงตาย!

 


 


Writer talk3

ตอนหน้าเพลิงนิลก็โผล่แล้วค่ะไม่ต้องห่วง แต่แม่ยกพี่อาคเยอะมาก งื้อ...เค้าก็ชอบพี่อาคนะ//โดนตบ ความจริงคือรอแต่งคาแรกเตอร์ใครคนหนึ่งไม่ไหวมันเลยออกมาเป็นพี่อาคขนาดย่อ แต่ใครคนนั้นไม่ได้เหมือนพี่อาคหมดทุกอย่างหรอกค่ะ//ยิ้มหวาน ช่วงนี้เป็นหวัดสมองตื้อมาก แต่งได้แบบเบลอๆถ้าเจอคำผิดตรงไหนก็ทักได้นะคะ

รักรีดเดอร์

07/06/2016


Writer talk2

พี่อาค(อาคเนย์)ผู้เฉยชา นิสัยต่างกับคุณพายัพสุดขั้ว...ไม่สิ ไม่งั้นเขาคงไม่เป็นแฝดกันหรอกเนอะ ทำไมเบนถึงซนจนปีนระเบียงมาแบบนี้คะ! ถ้าตกลงไปล่ะก็เรื่องใหญ่เลยนะ พี่อาคไม่ได้ร้ายนะคะ เขาแค่ติสท์ กำลังมโนภาพห้องโทนสีดำทั้งหมดแล้วจินตนาการแสงไฟในห้องนั้นไม่ออก//ปาดเหงื่อ แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

06/06/2016

Writer talk

เอาแล้วสิคะมีหนอนบ่อนไส้! ไม่น่าซนออกมาจากบ้านเลยน้าเบนซิน เฮ้อ...เบนโดนอีกแล้วหรือช่วงนี้จะใกล้วัยเบญจเพสกันนะ 555 คนที่คุณก็รู้ว่าใครเป็นคนบงการค่ะ(ไม่ใช่ฟิคแฮรี่อย่ายืมคำเค้ามา!) ปมใกล้เผยแล้วนะคะรออีกนิด//หลบระเบิด  แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

05/06/2016



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 707 ครั้ง

303 ความคิดเห็น

  1. #23502 mmamaexx (@mmamaexx) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:39
    หาเรื่องจริงๆ เวลาเขาให้อยู่บ้านก็ชอบออกมาข้างนอกตลอด
    #23502
    0
  2. #23339 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:58
    เบนซินเอ้ยย ลูกต้องแข็งแรงมากแน่นอน
    แม่สมบุกสมบันขนาดนี้

    #23339
    0
  3. #23287 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 11:54
    ตื่นเต้น
    #23287
    0
  4. #22954 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 15:58
    เดี๋ยวๆ อาคเนย์ นี้คนไหนอะ เหมือนในเม้นจะมีสปอยว่า โซดาซัมติงกะอาคะ อะไรซักอย่าง เค้าสปอยมาแค่ว่า อาคะ เฉยๆๆๆๆ ฮือออ
    #22954
    0
  5. #22664 130143m (@130143m) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 16:20
    เริ่มเชื่อตามคำพูดของเพลิงนิลที่เคยพูดไว้ว่า จะจับล่ามโซ่ เออ ล่ามเหอะ ถ้าจะโดนจับบ่อยขนาดนี้
    #22664
    0
  6. #22612 Lizt (@zealend) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:23
    ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่าตระกูลไฟร์มันยิ่งใหญ่ได้ไงฟระ มีดีแค่ผู้นำโหด?? ลูกน้องกากชะมัดพลาดให้ควีนโดนจับไปกี่รอบละ บ้าป่าววะ แล้วเหล่าควีนก็รนหาที่กันจังนะ แต่ก็แบบสงสารแค่จะกลับบ้าน ออกไปซื้อข้าวกินก็โดนดักลักพาตัวตลอด เหอๆ
    #22612
    1
    • #22612-1 saengthxngk (@saengthxngk) (จากตอนที่ 69)
      15 พฤษภาคม 2561 / 21:17
      อินหนักเลยนะเนี่ย5555
      #22612-1
  7. #22439 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 09:11
    อีกสักหน่อยต้องเป็นไบโพล่า55555
    #22439
    0
  8. #22299 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 08:58
    อาคเนย์ผัวโซดาาาาาาาา พายัพผัวลู่ฟางงงงงงงง
    เราวาร์ปมางัยจำได้มั้ย นี่พิมพ์คำนี้กี่รอบแล้วถ่มใจดู
    #22299
    0
  9. #22127 Tan81142 (@Tan81142) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 23:54
    อาร์คเนย์ของโซดาน้อยๆๆๆ
    #22127
    0
  10. #22103 Siriyakorn8527 (@Siriyakorn8527) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 13:20
    แล้วอาร์คก็เป็นผัวโซดา55555555555555555
    คือ..เพื่อนทั้งกลุ่มได้ผัวทุกคนอธ
    คิมก็ได้ดินแดนและแน่นอนว่าติมได้ผัว ส่วนโซดาก็มาทำงานใช้หนี้จนได้ผัวเป็นเจ้าหนี้อี๊ก5555555555555555 ชอบเซ็ทนี้
    รักคนเขียนน งื้ออออติดตามๆ จุ๊บบบบบบบบ
    #22103
    0
  11. #21749 JaneWii (@Janelux) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 14:36
    ต่อพี่อาร์คหน่อยไรท์ คิดถึงงง
    #21749
    0
  12. #21748 JaneWii (@Janelux) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 14:36
    พี่อาร์คคคค
    #21748
    0
  13. #21671 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 00:09
    กำของเบนซินมีแต่เรื่อง
    #21671
    0
  14. #21153 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:42
    บางครั้งก็คิดว่า เป็นเมีย นิลมันจำเป็นต้องถึกขนาดนนี้เลยหรอ
    #21153
    0
  15. #20709 คนคนหนึ่ง (@beamkat) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 16:21
    น้องอาคคคคคคค น้องอาคๆๆๆๆๆๆๆๆ อาคคคคคคคคคคคค??????


    #ถือป้ายไฟแฟนคลับตระกูลพยัคฆ์ ฝ
    #20709
    0
  16. #20610 Just Right (@kae-7-) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 22:50
    ใครจิ้นพี่อาคกับหนูเบนเรือแตกนะคะพูดเลย~~ พี่อาคแกคู่กับเพื่อนหนูเบนจ้า โซดาไง555555 ^^
    #20610
    0
  17. #20600 ph_foammy (@foambaka) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 17:04
    ทำไมแอบเชียร์อาคเนย์ก็ไม่รู้55555
    #20600
    0
  18. #20442 Thitima Sittihkma (@iceasdfk01) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 16:52
    จิ้นเบนซินกับอาคเนย์เฉยเลย
    #20442
    1
    • #20442-1 2222548 (@2222548) (จากตอนที่ 69)
      28 พฤษภาคม 2560 / 14:20
      คิดเหมือนกัน -_- ทำไมว่ะ งงๆๆๆ!!!!????
      #20442-1
  19. #20053 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 17:09
    มีความมารยานะคะ หนูเบน
    #20053
    0
  20. #19401 ลมมรณะ (@wayuwayo1214) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 07:20
    ทำไมชอบแฝดคู่นี้5555
    #19401
    0
  21. #19291 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 14:03
    มีเรื่องเยอะแย่เลยลูก โอ้ย5555555
    #19291
    0
  22. #18975 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 18:13
    เนย์น่ารักอ่าาาา
    #18975
    0
  23. #18681 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 12:51
    เจริญค่ะชีวิตน้องเบน55
    #18681
    0
  24. #18541 phet1324 (@phet1324) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 01:11
    กลับบ้านเรารักรออยู่
    #18541
    0
  25. #18495 WSLP88 (@WSLP88) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 21:28
    คิดถึงพี่อาคค
    #18495
    0