[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,373,737 Views

  • 23,520 Comments

  • 43,593 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    22,653

    Overall
    2,373,737

ตอนที่ 70 : Ep.26::ความจริงที่ได้รู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 819 ครั้ง
    10 มิ.ย. 59













vEp.26v

:: ความจริงที่ได้รู้ ::

 


 

          พายัพลากผมเดินมาเรื่อยๆจนถึงห้องโถงทางด้านล่างและมีบอดี้การ์ดเดินตามหลังเขามาเป็นพรวน ภาพตรงหน้าที่ปรากฏทำเอาผมไม่อยากจะเชื่อสายตา เพลิงนิลกำลังนั่งสูบบุหรี่บนโซฟากำมะหยี่สีแดงสดอย่างไม่ทุกข์ร้อนราวกับเป็น แขกไม่ใช่ ผู้บุกรุก อย่างไรอย่างนั้น

 

          มันคงจะน่ามองกว่านี้ถ้ารอบข้างของเขานั้นไม่มีกองซากศพ...ไม่สิ บรรดาบอดี้การ์ดแปลกหน้าที่นอนจมกองเลือดต่างหาก! ไหนจะพี่ชายชุดดำซึ่งกำลังยืนอยู่มุมหนึ่งของห้องอย่างนอบน้อมอีก ผมจำได้ว่าพวกเขาเป็นคนของเพลิงนิล

 

          ทว่าผมเริ่มสงสัยว่าเขามานั่งสูบบุหรี่สบายใจเฉิบอะไรที่นี่! แล้วผ่านการ์ดมหาศาลหน้าคฤหาสน์นั่นมาได้ยังไงกัน

 

          “กูส่งคนมาคุมตัวมึง ไม่ได้ให้พวกมันมาตาย”

 

พายัพพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบเพื่อดึงความสนใจจากทุกคนในห้อง โลหะเย็นเฉียบจ่อขมับผมอีกครั้งยามเมื่อนัยน์ตาสีรัตติกาลที่แลดูเหม่อลอยตวัดมองมาวูบหนึ่ง

 

ผมกลืนน้ำลายเพราะดวงตาของเพลิงนิลมัน...ไร้ประกาย

 

“คนของมึง...มันอ่อน” น้ำเสียงของเขาฟังดูเย็นยะเยือกจนขนลุกขึ้นมาอย่างฉับพลัน ไอ้การสนทนาท่ามกลางบรรยากาศมาคุนี่มันอะไรกันวะ

 

“หึ มึงก็อ่อน กูส่งหนอนไปหลายปีก็ยังไม่รู้ตัว อ้อ!ยินดีที่ได้พบอีกครั้งอย่างเป็นทางการ...เรามาเจรจากันหน่อยไหม”

 

ผมเหลือบมองพายัพที่ยกยิ้มร้ายทางหางตา ปืนก็ยังคงจ่อขมับผมอย่างแนบแน่นจนต้องเม้มริมฝีปากด้วยความเครียด

 

ที่เครียดเพราะผมกำลังขยับมือหาทางเอาลูกกุญแจมาปลดกุญแจมือทางด้านหลังออกอยู่ไง พอดีเหลือบเห็นมันห้อยตรงกางเกงของคนด้านหลัง ผมทำทั้งหมดนั่นด้วยความเงียบเฉียบจนได้ยินเสียงกริ๊กเบาๆในที่สุด

 

ทว่าพายัพดูไม่สนใจ บางทีเขาอาจจงใจปล่อยผมก็ได้ตามแบบฉบับพวกชอบล่า

 

“...ว่ามา” ไม่น่าเชื่อว่าเพลิงนิลจะตอบรับด้วยท่าทางไม่ทุกข์ร้อน ผมเบิกตากว้างเพราะปกติเขาควรพูดว่า หุบปาก ไม่ใช่หรือไง

 

“กูจะคืนควีนให้ ถ้ามึงไม่แต่งงานกับทางตระกูลหงส์”

 

เพลิงนิลหรี่ตาวูบหนึ่ง เขาตวัดมองปืนที่ยังคงจ่อศีรษะผมจากนั้นดวงตาไร้แววราวกับหลุดไปอีกโลกก็เคลื่อนมาสบมองกันในที่สุด  ทั้งความน่ากลัวบางอย่างในนั้นและเพราะผมมีความผิดติดตัวเลยไม่กล้าจ้องตาเขาตอบเท่าไหร่นัก

 

“เรื่องแค่นี้...มึงถึงกับต้องรนหาที่ตาย?

 

ฉับพลันที่ประโยคข้างต้นถูกเอ่ยขึ้น วัตถุบางอย่างก็ลอยมายังข้อมือของพายัพส่งผลให้เขาเบี่ยงปืนออกจากหัวผมเพื่อหลบมันอย่างรวดเร็ว ไพ่โพดำลอยไปเฉียดข้างแก้มของบอดี้การ์ดคนหนึ่งซึ่งยืนเยื้องทางด้านหลังเรียกเลือดหลายหยดให้ไหลนองหน้าในทันที

 

พลั่ก!

 

ผมอาศัยจังหวะนั้นบิดตัวให้หลุดจากการเกาะกุม ทว่าคุณพายัพก็ยังเร็วพอที่จะคว้าร่างผมไว้ และเขาคงทำสำเร็จถ้าไม่มีคนที่เร็วกว่ามายืนกั้นกลาง ทั้งสองคนต่างยกปืนขึ้นจ่อศีรษะอีกฝ่ายด้วยความเร็วเท่ากันพอดิบพอดี

 

กริ๊ก!

 

นั่นเป็นสัญญาณให้บรรดาบอดี้การ์ดทั้งสองฝ่ายเริ่มเปิดศึก ข้าวของที่ผมมองดูแล้วราคาเหยียบล้านต่างมลายหายไปกับฝีไม้ลายมือการตะลุมบอนของเหล่าบอดี้การ์ด ทว่าชายชุดดำคนหนึ่งคงคิดจะทำให้เพลิงนิลเสียสมาธิ เขาเลยตรงเข้ามาทางผมด้วยแววตามาดร้าย ผมสะบัดกุญแจมือออกจากข้อมือตัวเองก่อนจะยกยิ้มหวานในทันที

 

นอกจากเพลิงนิลกับพายัพอะไรนั่นแล้ว ไม่มีใครได้กินผมหรอกโว้ย

 

ว่าพลางจัดการหยิบมีดมาปาเสียบทะลุกลางอกของไอ้คนที่หาเรื่องใส่ตัว ถ้าในระยะแค่นี้ผมพอจะปาแม่นอยู่หรอก ชายชุดดำคนเดิมล้มลงดังที่คาดไว้ คือผมไม่ได้ให้มันตายนะ รับรองว่าเฉียด(?)หัวใจแน่นอน!

 

ผมกวาดมองบรรดาคนที่คิดจะลองดีรายต่อมาพลางยกยิ้มอีกครั้ง ในมือก็แกว่งมีดพับอีกเล่มซึ่งแอบหยิบออกมาจากต้นขาทำนองว่า เข้ามาสิ เข้ามาเลย

 

ไม่ต้องห่วงว่าเพลิงนิลจะพะวงกับผม เขารู้อยู่แล้วว่าผมเอาตัวรอดได้! น่าจะรู้...มั้งนะ

 

ทว่าก่อนที่เพลิงนิลกับพายัพจะได้วัดดวงว่าลูกกระสุนใครเร็วกว่ากัน ชายแปลกหน้าคนหนึ่งก็เดินเข้ามาภายในนี้พร้อมขมวดคิ้วกับภาพความระเนระนาดที่เห็น

 

“พายัพ แกกำลังทำอะไร...แล้วปีศาจยุคมืดทำไมถึงได้มาอยู่ที่นี่”

 

ฉับพลันนั้นทุกคนต่างชะงักกึก บรรยากาศน่ากลัวมหาศาลแผ่ออกมาจากร่างชายวัยกลางคนเสียจนขนลุกซู่ บรรดาบอดี้การ์ดทั้งสองฝ่ายต่างหยุดชะงักและกลับมายืนนิ่งตรงมุมใครมุมมันราวกับก่อนหน้านี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

“พ่อมาทำไมวันนี้น่ะหืม? ผมกำลังจะสะสางธุระของเราไง”

 

“วางปืนลงซะ ฉันจะเจรจากับทางไฟร์ อภิเกียรติวงศ์เอง”

 

คุณพายัพลดปืนลง สีหน้าของเขาดูหงุดหงิดขึ้นมาอย่างฉับพลัน ส่วนเพลิงนิลก็เดินไปนั่งตรงโซฟาตัวเดิมอย่างรู้หน้าที่แถมยังเคาะบุหรี่จุดสูบไม่เห็นหัวเจ้าบ้านอีกด้วย ว่าแต่ผมล่ะ ผมควรไปอยู่ไหน?

 

“นี่ใคร”

 

ชายที่น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับคุณโลคัสหันมาใช้ดวงตาสีน้ำตาลประกายแดงอันทรงอำนาจจ้องมองผม เขาหน้าตาดีทีเดียวแม้อายุจะล่วงเลยวัยหนุ่มไปหน่อยแล้ว ไม่แปลกใจที่สองฝาแฝดมหันตภัยจะหน้าตาดี

 

“มานี่” เพลิงนิลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น ผมเดินไปทางเขาก่อนจะถูกกระชากแขนให้นั่งลงทางด้านข้างอย่างมึนงง

 

“ลูกชายฉันเสียมารยาทกับทางตระกูลมังกร แต่จะไม่ขอโทษหรอกนะเพราะทางนั้นก็สร้างความเสียหายเช่นกัน”

 

ท่านราชาพยัคฆ์ว่าพลางกวาดมองรอบบริเวณประกอบคำพูด เขาเหมือนตัวต้นแบบของอาคเนย์ผสมพายัพยังไงไม่รู้

 

“ลูกชายคุณเล่นไม่ซื่อ” เพลิงนิลเปรยขึ้น บิดาของพายัพตวัดสายตามองผมชั่ววูบคล้ายล่วงรู้ความเป็นมาทั้งที่ไม่มีใครได้อธิบายแม้แต่นิด

 

“แต่กล้าบุกบ้านฉันมาขนาดนี้ คิดว่าจะออกไปได้ง่ายๆหรือยังไง” คาดไม่ถึงว่าราชาพยัคฆ์จะพูดอะไรแบบนี้ออกมา ความเงียบครอบคลุมพื้นที่พร้อมควันบุหรี่ซึ่งลอยฟุ้งในอากาศอย่างฉับพลัน อา...เริ่มเวียนหัวแล้วว่ะ

 

ทว่าก่อนบรรยากาศรอบด้านจะได้กระอักกระอ่วนไปมากกว่านั้น...

 

“หยุดข่มขู่ลูกชายฉันแล้วมาเจรจากันแทนดีไหม บูรพา” ผมเบิกตากว้างเมื่อได้สบมองผู้มาใหม่

 

คุณโลคัส! เอ่อ...ผมตาฝาดสินะ ราชามังกรตัวเป็นๆเดินเข้ามานั่งโซฟาทางฝั่งด้านซ้ายโดยไม่ทันให้มีใครได้ตั้งตัว แถมไม่รอเจ้าของบ้านอัญเชิญด้วย

 

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะโลคัส” พ่อของพายัพหันมาเปรยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งคล้ายไม่ทุกข์ร้อนที่มังกรสองตัวบุกบ้านเลยสักนิด!

 

“ก็ตั้งแต่เรื่องคราวนั้น ยังดูเลือดเย็นเหมือนเดิมนี่...หึ” ราชามังกรเอ่ยตอบด้วยท่วงท่าทรงอำนาจ ทว่าใบหน้าของท่านไม่ได้หันมองคู่สนทนาแม้แต่น้อย

 

“แกก็ไม่ได้ต่างจากฉันหรอกมั้ง” ราชาพยัคฆ์ยกยิ้มร้ายตรงมุมปากพลางว่า

 

คือตอนนี้เพลิงนิลกำลังนั่งจ้องตากับพายัพอยู่อย่างเยือกเย็นโดยมีผมเป็นตัวประกอบ ไหนจะคู่ตัวพ่อที่แผ่รังสีฟาดฟันกันอย่างต่อเนื่องอีก ในที่สุดผมก็ได้รับบทตัวประกอบอันทรงเกียรติ! ว่าแต่...ไม่มีใครคิดจะสนใจผมจริงดิ

 

“ถ้าทางไฟร์ อภิเกียรติวงศ์ต้องการเกี่ยวดองกับสายหลักของตระกูลหงส์จริง ทางเราก็จำเป็นต้องเปิดศึกกันก่อนจะถึงตอนนั้นหน่อยล่ะมั้ง”

 

“ตระกูลหงส์ยังไม่ถึงคราวล่มสลาย แต่งเพียงแค่ไม่กี่เดือนก็ต้องยกเลิกกันไปอยู่ดีเพราะลูกชายฉันมีบางอย่างที่ทำให้ไม่สามารถอยู่ในสถานะนั้นได้นานเท่าไหร่ เรื่องแค่นี้ถึงกับทำให้ทางพยัคฆ์ร้อนรนได้ขนาดนั้นเชียว” ราชามังกรว่ากระทบเพลิงนิลนิดหน่อย แต่มันลอยมาโดนผมเต็มๆ!

 

“หมายถึงเด็กคนนี้?

 

ผมเผลอสะดุ้งเมื่อนิ้วที่ราชาพยัคฆ์ชี้มานั้นเกือบจะจิ้มโดนข้างแก้ม ทว่าร่างทั้งร่างก็เอนตัวหลบไปขยับชิดคนด้านข้างอยู่ดีตามสัญชาติญาณซึ่งกู่ร้องว่าอย่าได้เข้าไปยุ่งกับพยัคฆ์ตัวพ่อเด็ดขาด

 

เพลิงนิลไม่ได้เอ่ยอะไรที่ผมเบียดเขา ทว่านัยน์ตาสีรัตติกาลกลับตวัดมองคุณบูรพาอย่างฉับพลัน คนสูงวัยยกยิ้มร้ายตามแบบฉบับลูกชายตัวเองก่อนจะหัวเราะหึในลำคอ

 

“เห็นทีตระกูลมังกรรุ่นนี้จะมีจุดอ่อนแล้วกระมัง”

 

“หยุดพล่ามแล้วมาตัดสินกันสักที...น่ารำคาญ”

 

ทุกอย่างหยุดชะงักกึกลงตรงนั้น ราชาทั้งสองหันมองเพลิงนิลด้วยสีหน้าที่แตกต่างกัน คุณโลคัสนั้นช่างดูราบเรียบราวกับคาดการณ์ไว้แล้วว่าเพลิงนิลต้องพูดอะไรแบบนี้ ส่วนคุณพายัพ...ผมเดาไม่ออกว่าเขาคิดอะไรอยู่

 

“นั่นสินะ ว่าแต่คุณชายน้อยจากตระกูลมังกรต้องการตอบรับการแต่งงานหรือเปล่าล่ะ เพียงคำเดียวเท่านั้น...ทางเราก็พร้อมประกาศศึก” นัยน์ตาของราชาพยัคฆ์วาววาบอย่างน่ากลัว ผมรู้สึกได้ถึงบรรยากาศบางอย่างที่ไม่น่าพิสมัยเอาเสียเลย

 

ผมเดาไม่ออกว่าเพลิงนิลจะตอบอะไร เพราะฉับพลันนั้นรอยยิ้มเย็นตรงมุมปากอย่างหาได้ยากยิ่งของเขาก็ผุดขึ้น จะผิดไหม...ถ้าผมคิดว่าเพลิงนิลกำลังกระหายการนองเลือด!

 

Loading 40%

 

“หึ ตัวต่อตัวกับลูกชายคุณ...ถ้าแพ้จะไม่ยุ่งกับตระกูลหงส์”

 

ดูเหมือนเพลิงนิลจะกัดไม่ปล่อย นัยน์ตาสีรัตติกาลตวัดมองพายัพอย่างหมายมาด ประมาณว่าถ้าวันนี้ไม่ได้ทำร้ายใครอีกคนเขาต้องอกแตกตายแน่

 

“ว่าไงพายัพ?” คุณบูรพาหันไปถามความเห็นลูกชาย

 

“นั่นล่ะที่ผมต้องการ” พายัพยกยิ้มร้ายพลางมองศัตรูด้วยแววตายากเดาความคิด

 

และแล้วการประลองตัวต่อตัวก็ถูกจัดขึ้นในสวนหลังคฤหาสน์อย่างมึนงง ผมรู้สึกไม่ดีจนต้องกำชายเสื้อเพลิงนิลไว้แน่น คุณพายัพไม่เหมือนคนอื่น ผมไม่ไว้ใจเขาเลยจริงๆ

 

“นิล ห้ามเป็นอะไรนะ” ผมพูดพึมพำ ถ้าจะให้ห้ามสู้ก็คงไม่ได้ เพลิงนิลเล่นทำเหมือนอยากเอาเลือดหัวพายัพออกจะแย่

 

นัยน์ตาสีรัตติกาลทำเพียงมองผมทางหางตาก่อนจะดึงเสื้อตัวเองออก อารมณ์คล้ายผมกำลังโดนเมินเลยว่ะ ผมเกาหัวแกรกๆอย่างไม่เข้าใจว่าตัวเองไปทำให้เขาไม่พอใจตอนไหน

 

ตัวต่อตัวที่ว่าคือไม่มีอาวุธใดๆทั้งสิ้น ฝ่ายใดล้มก่อนก็แพ้...แค่นั้นแหละ ฟังเหมือนง่ายแต่ยากนะ ยิ่งมีศักดิ์ศรีค้ำคอกันอย่างนี้ด้วยแล้ว

 

น่าแปลกที่คุณโลคัสไม่ได้ค้านการตัดสินใจของลูกชาย ผมรู้ว่าเพลิงนิลทำเพราะยั่วโมโหทางฝั่งพยัคฆ์ เขาไม่ได้สนใจอยากแต่งงานกับตระกูลหงส์อะไรนั่นหรอกเชื่อสิ ทั้งสองราชาต่างนั่งจิบชายามค่ำกันอย่างสบายอารมณ์ข้างโต๊ะในสวน คือจะตื่นเต้นกับพวกลูกชายหน่อยก็ไม่มี

 

เหลือแต่ผมที่นั่งหัวเดียวกระเทียมลีบข้างๆคุณบูรพานี่ไง คือเข้าใจหน่อยว่าผมไม่อยากไปนั่งใกล้คุณโลคัสน่ะ เปอร์เซ็นต์การโดนลอบสังหารจากท่านหลังมันสูงกว่าเยอะ!

 

โอเค...พอทั้งสองประจันหน้ากันปุ๊บก็แม่ไม้มวยไทยใส่กันปั๊บ ผมเบิกตากว้างเพราะเพิ่งเคยเห็นเพลิงนิลสู้แบบระยะประชิดเช่นนี้เป็นครั้งแรก ปกติพวกลูกรักอาทิปืน ไพ่ มีดต้องออกโรงไง จะว่าไปคุณพายัพนี่เหนียวดีจริงๆ

 

ผมไม่ได้อวยเพลิงนิลนะ ทว่าจากประสบการณ์ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครทนมือทนเท้าเขาได้เกินสามนาทีหรอก นี่ก็เล่นไปห้านาทีแล้วทั้งสองคนก็เหมือนจะไม่ได้แผลกันอยู่ดี ถ้าจะต่างคนต่างหลบได้ขนาดนั้นก็เลิกเสียเถอะ เห็นทีว่าต่อให้ถึงพรุ่งนี้เช้าคงยังตัดสินไม่ได้

 

“อากาศเย็น...”

 

ผ้าผืนหนาหล่นปุลงบนศีรษะทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาสีน้ำตาลเฉดแดงแปลกประหลาดจ้องกลับมาก่อนที่ร่างสูงจะนั่งเก้าอี้ทางด้านข้างอย่างไม่ทุกข์ร้อนและไม่ได้สนใจสักนิดว่าแฝดของเขากำลังเผชิญกับศัตรูอยู่

 

เอ่อ...คุณอาคเนย์เอาผ้ามาคลุมหัวผมทำไมน่ะ? เรารู้จักกันหรอวะ

 

ผมตะเกียกตะกายเอาผ้าลงจากหน้าก่อนจะมองทางคู่ต่อสู้อันดุเดือดต่อ ฉับพลันนั้นผมเห็นนัยน์ตาสีรัตติกาลเย็นเฉียบมองมาวูบหนึ่ง

 

ผัวะ!

 

“อย่ามองทางอื่นสิ...หึ” และนั่นทำให้เขาโดนหมัดของพายัพซัดเข้าที่ปากจนหน้าหัน

 

ผมอ้าปากค้าง หางตาก็เห็นคุณอาคเนย์ยกยิ้มมุมปากเพียงเสี้ยววินาที หรือนี่จะเป็นแผนของเขาที่ต้องการให้เพลิงนิลเสียสมาธิ! ผมเริ่มขยับตัวออกห่างฝาแฝดของคุณพายัพอย่างรวดเร็ว

 

คนคนนี้...ร้ายลึก

 

ผมกลับมามองเพลิงนิลที่กำลังยกนิ้วโป้งปาดคราบเลือดตรงมุมปากอย่างนึกห่วง อา...แม้แต่ตอนโดนต่อยยังดูเท่ ผมสะบัดหัวไปมาเมื่อเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่สมควรคิดเรื่องนั้นในเวลาคอขาดบาดตายเช่นนี้!

 

ฉับพลันนั้นบรรยากาศกลับดูน่ากลัวกว่าเมื่อครู่หลายเท่าตัว นัยน์ตาสีรัตติกาลกลับมาไร้แววอย่างที่ผมไม่ได้เห็นมาเนิ่นนานเป็นสัญญาณของการเริ่มเอาจริง ล่าสุดก็เมื่อครู่กับตอนที่เขาคลั่งเมื่อหลายปีที่แล้ว เพลิงนิลยกนิ้วเปื้อนคราบเลือดขึ้นไล้เลียก่อนจะฉีกยิ้มเย็น

 

อะเฮือก...แอบขนลุกซู่เลยว่ะ

 

ผัวะ! พลั่ก ตุ้บ!

 

ผมเผลอช็อกค้างอีกครั้งเมื่อร่างสูงก้าวเข้าประชิดใครอีกคนและปล่อยหมัดหนักๆลงบนหน้าของคุณพายัพอย่างรวดเร็ว เขาไม่ทันให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัวก็จับบิดแขนก่อนจะศอกเข้าที่ใบหน้าหล่อๆนั่นจนหันไปอีกด้าน

 

ไม่ได้คิดไปเองใช่ไหมว่าเพลิงนิลเร็วขึ้น!

 

อา...ผมชักจะเข้าใจกับฉายาปีศาจยุคมืดของเขาแล้วล่ะ พอได้มาเห็นกับตาแบบนี้ก็เหมือนปีศาจดีๆนี่เอง

 

คราวนี้คุณพายัพเป็นฝ่ายเลือดกบปากบ้าง ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีฝีมือนะแต่เพลิงนิลเล่นไม่ปล่อยให้ศัตรูหายใจหายคอเลยไง ผมนั่งนิ่งตาไม่กระพริบอยู่เช่นนั้นและตัดการรับรู้รอบตัวไปจนหมด แม้แต่แขนของใครอีกคนซึ่งพาดผ่านเก้าอี้มาผมก็ไม่รับรู้

 

“เก่งดีนะ...” เสียงทุ้มพร่ากระซิบใกล้หูพร้อมลมหายใจซึ่งเป่ารินรดข้างแก้ม

 

ผัวะ!

 

จังหวะนั้นเหมือนเพลิงนิลจะเตะส่งท้ายไปเต็มแรงเพราะอะไรบางอย่าง ร่างของคุณพายัพกระเด็นออกไปหลายเมตร ผมคิดว่าเพลิงนิลจะหยุดอยู่แค่นั้น แต่ไม่...

 

ปลายเท้าของเขาสะกิดกิ่งไม้ขนาดเหมาะมือให้ลอยขึ้นในระดับใบหน้าก่อนจะคว้ามันไว้และปามาทางนี้อย่างรวดเร็ว ผมทันเห็นดวงตาไร้แววที่น่าสะพรึงสบมองมาในเสี้ยววินาที

 

ฟิ้ว!

 

ทุกอย่างมันเร็วมากเสียจนกิ่งไม้ที่ลอยเฉียดแก้มส่งผลให้ใครอีกคนผงะได้ เพลิงนิลปาแม่นซะจนผมอึ้ง แถมเร็วกว่าตัวผมซึ่งกำลังจะขยับออกห่างคุณอาคเนย์เองเสียอีก!

 

“หึ...หวงจริง”

 

สองแฝดนี่มันอะไรกัน ทำไมชอบมาวุ่นวายใกล้ผมวะ!

 

เพลิงนิลเดินมาทางนี้อย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจคู่ต่อสู้แม้แต่นิดเพราะแผ่นหลังของอีกฝ่ายแตะพื้นเป็นสัญญาณว่าแพ้แล้ว ทว่าก่อนร่างสูงจะก้าวเท้ามาถึงนั้น คุณบูรพาที่นั่งห่างเพียงสองเมตรกลับยกปืนขึ้นจ่อศีรษะผมอย่างกระทันหัน

 

เอ่อ...ผมยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยนะ!

 

เลวบริสุทธิ์ทั้งพ่อทั้งลูกเลยแหะ ทว่าคุณอาคเนย์กลับทำเพียงปรายหางตามองฝาแฝดที่พยุงตัวลุกขึ้นอย่างเบื่อหน่ายเสียอย่างนั้น เขาไม่สนด้วยซ้ำว่าผมกำลังโดนพ่อเขาเล็งปืนใส่อยู่!

 

เพลิงนิลชะงักกึก คุณโลคัสก็ไม่ได้มีท่าทีทุกข์ร้อนอะไรเพราะเขาไม่ได้สนใจผมตั้งแต่แรก ผมจะตายไหมก็ขึ้นอยู่กับลูกชายของเขา ปกติราชามังกรไม่มาวุ่นวายกับการแก้ปัญหาของลูกชายตนเองอยู่แล้ว บางทีอาจต้องการดูไหวพริบของเพลิงนิลว่าจะแก้สถานการณ์นี้อย่างไร

 

อาจฟังดูแปลก...แต่บ้านตระกูลมังกรเขาเลี้ยงลูกแบบนี้จริง

 

“ทางเราจะไม่ยุ่งกับตระกูลหงส์ก็ได้ แต่ขอชีวิตของเด็กนี่ก็แล้วกัน”

 

คุณบูรพากล่าวเสียงเรียบพร้อมรอยยิ้มตรงมุมปาก ผมเดาไม่ได้เลยว่าเขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร สะใจงั้นหรือ?

 

ทว่าไม่ทันให้บรรยากาศได้กระอักกระอ่วนไปมากกว่านั้น รถเฟอร์รารี่สีแดงสดก็แล่นเข้ามาจอดใกล้บริเวณสวน ทุกคนหันไปมองรวมทั้งบรรดาบอดี้การ์ดของทั้งสองฝ่ายด้วย

 

ผู้หญิงคนหนึ่งก้าวลงมาจากรถด้วยความรวดเร็ว ออร่าความสวยพุ่งพล่านราวกับดารานางแบบ เธอสวมแว่นสีชาและใส่ชุดเดรสรัดรูปสีฟ้าอ่อน มองผิวเผินคล้ายอายุยี่สิบปลายๆเพียงเท่านั้น ยิ่งเธอเดินเข้ามาใกล้ผมก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด และทันทีที่มือบางยกขึ้นถอดแว่นตากันแดดของตนเองออก ความรู้สึกบางอย่างก็กระแทกเข้ากลางอกจนจุก

 

อยู่ดีๆผมก็อยากร้องไห้ขึ้นมาเสียอย่างนั้น ผู้หญิงที่ไม่คาดคิดว่าจะได้เจออีกครั้งในชีวิตกำลังปรากฏกายตรงหน้า คนที่ผมเฝ้ารอเธอมาตลอด

 

“ปล่อยลูกชายฉันเดี๋ยวนี้...พวกคุณไม่มีสิทธิ์ทำร้ายเขาเหมือนที่ทำร้ายฉัน!

 

Loading 70%

 

“ดารินนี่เธอ...ลูกชาย?” ราชาพยัคฆ์ลดปืนลงจากศีรษะผมก่อนจะมองสลับผมกับผู้หญิงคนนั้นไปมา

 

ฟังไม่ผิดหรอก...เธอคือแม่ของผม แม่ที่เกือบจะลืมหน้าตาไปแล้ว

 

“ดารินงั้นหรือ...” ไม่ได้มีเพียงคุณบูรพาที่นิ่งอึ้ง คุณโลคัสก็หลุดมาดขรึมพลางจ้องแม่ผมเขม็งเช่นกัน

 

“เธอท้องตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วลูกชายนี่มันอะไร” คราวนี้เป็นคุณบูรพาที่ลุกพรึ่บเข้าไปประชิดแม่ผมในทันทีพร้อมจับของแขนเธอแน่น

 

“มันเรื่องของฉัน! อย่ามาจับ” แม่พูดพลางสะบัดตัวออกห่างก่อนจะเดินมาทางผม

 

“แม่จะอธิบายทีหลัง ตอนนี้ไปกันก่อนเถอะ”

 

เธอทำท่าจะตรงเข้ามาลากผม แต่ผมก้าวถอยหลังออกห่างพลางมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างกับไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต แววตาคู่สวยสีน้ำตาลเข้มสะท้อนความเสียใจวูบหนึ่งทว่าไม่นานนักความเด็ดเดี่ยวก็ฉายชัดขึ้นมาแทน

 

“เบนซิน...”

 

“มะ...คุณหายไปไหนมา” ผมเปลี่ยนคำพูดได้ทัน ผมไม่รู้ว่าตอนนี้แม่ต้องการผมไหม ถ้าต้องการแล้วเพื่ออะไรทั้งที่ตลอดมาก็ไม่เคยโผล่หน้ามาเยี่ยมเยือนกันสักครั้ง

 

“ดาริน เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง” คุณบูรพาก้าวเข้ามาดึงแขนแม่ผมอีกครั้ง ผมขมวดคิ้วเพราะเริ่มมึนงงว่านี่มันเรื่องบ้าอะไร!

 

“ไม่มีอะไรจะต้องคุย คุณหักหลังฉันเหมือนที่โลคัสทำแล้วยังจะต้องพูดอะไรกันอีก!

 

“เด็กคนนี้เป็นลูกของใคร อย่าบอกนะว่า...”

 

“ถ้าบอกว่าเป็นลูกของคุณจะยอมจบเรื่องบ้าๆนี่ไหมล่ะ เลิกทำให้พวกเราเสียใจเพราะการแต่งงานทางธุรกิจอะไรนี่เสียที! คุณก็ด้วยโลคัส เลิกจองเวรจองกรรมฉันกับลูกชายได้แล้ว”

 

แม่หันขวับไปด่ากราดราชามังกร ผมอึ้งไปนิดที่เห็นเขาสลดวูบหนึ่งราวกับคนมีความผิดติดตัว ทว่าเหนือสิ่งอื่นใดคือความนิ่งอึ้งของทุกคนต่างหาก น...นี่มันอะไรกัน แม่บอกว่าผมเป็นลูกคุณบูรพางั้นหรอ แล้วพ่อล่ะ พ่อที่เป็นเจ้าของธุรกิจโรงพยาบาลอะไรนั่น

 

“เรื่องคราวนั้นมันจำเป็น ฉันทำตามหน้าที่ของไฟร์ อภิเกียรติวงศ์ที่พึงมี” คุณโลคัสเอ่ยขึ้นเสียงเย็น

 

“ได้ยินแล้วใช่ไหมเบนซิน! เพราะฉะนั้นลูกต้องเลิกพัวพันกับตระกูลบ้าๆนี่ซะ” แม่ส่งสายตาเว้าวอนมาให้ผมที่กำลังมองคนโน้นทีคนนี้ทีอย่างมึนงง

 

“แต่ความรู้สึกของฉันเป็นเรื่องจริง...ดาริน” ผมหันขวับไปจ้องคุณโลคัสที่มองมาทางแม่ด้วยประกายตาบางอย่าง เธอดูช็อกไปเหมือนกันทว่าพอตั้งสติได้ก็สะบัดตัวออกห่างคุณบูรพาแล้วตรงเข้ามาดึงข้อมือผมทันที

 

 

“ไปกันเถอะเบนซิน ถ้าอยู่ต่อไปลูกต้องเจ็บปวดมากกว่านี้”

 

ผมอยากยื้อไว้เพราะไม่รู้เรื่องว่าพวกผู้ใหญ่กำลังคุยอะไรกันแน่ และเหมือนเพลิงนิลจะรู้ใจเขาจึงกระชากข้อมืออีกข้างจนผมหลุดออกจากการเกาะกุมของแม่ในที่สุด

 

“ไม่ให้ไป” เอ่อ...บางทีเขาอาจจะไม่รู้ก็ได้ โธ่เอ้ย ไอ้เราก็คิดว่าจะรู้ใจกันซะอีก!

 

“อธิบายให้ผมฟังก่อนได้ไหม ทำไมผมเป็นลูกคุณบูรพา แล้ว...แล้วพ่อล่ะ พ่อไม่ใช่พ่อผมงั้นหรอ” ผมถามด้วยสมองที่กำลังตีรวนอย่างหนัก ทุกคนก็ดูจะสนใจกับคำถามเช่นกัน

 

แม่มองเพลิงนิลวูบหนึ่งก่อนจะจ้องตาผม เธอถอนหายใจพร้อมกับหยดน้ำตาที่ค่อยๆไหลริน นิ้วเรียวสวยปาดคราบน้ำตาออกอย่างฉับพลันแลดูเป็นหญิงแกร่งไม่น้อยก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วเอื้อนเอ่ยออกมา

 

“พ่อของลูกกับแม่...เราแต่งงานกันเพราะผลประโยชน์ทางครอบครัว ต่างฝ่ายต่างปิดบังความลับของกันและกันเอาไว้ เขาเป็นคนดีและเป็นพี่ชายที่ดีซึ่งเรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ หลังจากแม่หนีไปต่างประเทศไม่นานเราก็หย่ากันเนื่องจากเขามีคนรักอยู่แล้ว ความจริงเขาเป็นเกย์และคฤหาสน์หลังที่ลูกอาศัยก็เป็นของแม่ไม่ใช่ของเขา”

 

ผมช็อกกับความจริงที่ได้รับรู้ แล้วเงินที่พ่อส่งเสียผมเรียนล่ะ เงินทั้งหมดนั่นมันอะไร...

 

“ขอโทษที่แม่ต้องตัดขาดจากลูกทุกช่องทาง ได้แต่ส่งเงินจำนวนหนึ่งผ่านเขาให้เอาไปมอบให้ลูก มันเป็นความเห็นแก่ตัวและความขี้ขลาดของแม่เอง ทั้งเงินที่ได้จากเขาและจากแม่ล้วนเป็นเงินของแม่”

 

ว่าแล้วเธอก็ยกมือขึ้นปิดปากกั้นเสียงสะอื้น ผมรู้สึกหดหู่ขึ้นมารวมทั้งรู้สึกชาไปทั้งร่าง พ่อที่คิดว่าเป็นพ่อแท้ๆกลับไม่ใช่...

 

“ทำไมแม่ถึงหนีผมไปตอนนั้น...” ผมหลุดเรียกเธอว่า แม่จนได้

 

“เพราะเขาตามหาแม่” ผู้หญิงตรงหน้าพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือพลางชี้ไปทางคุณบูรพา

 

“เรามีเรื่องต้องคุยกัน” ฉับพลันนั้นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายจะขาดลง คุณบูรพาลากตัวแม่ผมไปทางไหนไม่รู้ ที่รู้ๆคือผมยังยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงจุดเดิม

 

นี่มันเรื่องบ้าอะไร...เหตุผลหนักหนาขนาดไหนงั้นหรือที่ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งตัดการต่อต่อกับลูกชายได้!

 

“คุณโลคัส ช่วยบอกผมเกี่ยวกับแม่ได้ไหมครับ”

 

ผมหันไปถามราชามังกรอย่างข้องใจ เขาจ้องตอบกลับมาพลางถอนหายใจยาวเหยียด ดูเหมือนคุณโลคัสก็ช็อกกับเรื่องนี้พอควรทว่าเขาค่อนข้างคุมสีหน้าตนเองได้ดี

 

“ไม่ปฏิเสธว่าดารินเป็นรักแรกของฉัน เราคงมีความสุขด้วยกันถ้าฉันไม่เลือกแต่งงานกับภรรยาที่ล่วงลับไปแล้วเพื่อตระกูล หลังจากนั้นเธอก็หายหน้าไปและไม่มาพบฉันอีก ยอมรับว่าฉันเลวที่ลืมเธอได้อย่างง่ายดายและเริ่มต้นรู้สึกดีๆกับภรรยาของฉัน”

 

เลว...จริงๆนั่นล่ะ ถ้าผมเป็นแม่ผมคงเสียใจมาก แค่ลองจินตนาการว่าเพลิงนิลจะแต่งงานผมยังทุรนทุรายเลย แล้วแม่ล่ะ หัวใจเธอจะสลายแค่ไหนที่คนรักไปแต่งงานกับหญิงอื่นแบบนั้น แต่อย่างว่า...รักแท้แพ้ใกล้ชิด ไม่แปลกเท่าไหร่ที่คุณโลคัสจะมีรักครั้งที่สองกับแม่ของเพลิงนิล

 

ถึงกระนั้นผมก็ยังเชื่อว่าถ้าให้เลือกระหว่างตระกูลกับภรรยา ราชามังกรก็ต้องเลือกตระกูลอยู่ดี แต่คิดไม่ถึงเลยว่าคุณโลคัสจะรู้จักกับแม่ของผมมาก่อน

 

“แล้วคุณบูรพา...”

 

“นายต้องไปถามเอง ฉันไม่รู้เรื่องนั้น” แววตาของเขาวาววับขึ้น ก็นะ...ผู้หญิงที่เคยเป็นของตัวเองไปท้องกับศัตรูเป็นใครก็ต้องนึกโกรธกันทั้งนั้น

 

แต่ผมน่ะหรอจะเป็นหนึ่งในตระกูลพยัคฆ์ ถ้าอย่างนั้นผมก็ต้องเป็นศัตรูกับเพลิงนิลน่ะสิ ไม่นะ...ผมไม่ต้องการ! ขอชีวิตแบบเดิมคืนมาเถอะ

 

ผมหันไปมองเพลิงนิลก็เห็นเขามองมาเช่นกัน พวกฝาแฝดก็ด้วย ทุกคนขมวดคิ้วแม้แต่อาคเนย์ที่หน้าตายด้านยังแสดงความยุ่งยากใจออกมา นัยน์ตาสีรัตติกาลของเพลิงนิลฉายประกายบางอย่างที่อ่านไม่ออก ทว่าก่อนที่ผมจะได้เอ่ยอะไรออกมาแม่และคุณบูรพาก็เดินมาทางนี้เสียก่อน

 

เปลือกตาของเธอบวมช้ำคล้ายเพิ่งร้องไห้หนักมาหมาดๆ คุณบูรพาเดินมาทางผมแล้วกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเพียงนิด

 

“ขอคุยด้วยหน่อย”

 

ผมเดินตามเขาไปนั่งเก้าอี้พร้อมกับแม่ที่นั่งด้านข้าง คนนอกไม่ได้เข้ามาร่วมวงสนทนาทว่าผมรับรู้ได้ว่าเพลิงนิลกำลังจ้องมองมาเสียเขม็ง...สองฝาแฝดก็ด้วย ทว่าคุณโลคัสกลับจิบชาต่อเสียอย่างนั้น

 

“ฉันกับดารินเจอกันเมื่อหลายสิบปีก่อน เธอดูเข้มแข็งมากและฉันก็รู้สึกรักเธอขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ฉันตามจีบเธอและในที่สุดความรู้สึกของเราก็ตรงกัน ทว่าวันหนึ่งหลังตกลงคบกันแล้วดารินดันล่วงรู้ว่าฉันจำต้องแต่งงานเพื่อตระกูลเหมือนโลคัส เธอเลยหอบลูกหนีไป ฉันพยายามพลิกแผ่นดินหาแต่ไม่พบร่องรอยเลย และตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าเธออุ้มท้อง...ต้องขอโทษจริงๆที่ไม่ได้ดูแล และขอโทษที่ฉันไม่ได้เลือกแม่ของนาย”

 

อยู่ดีๆผมก็อยากร้องไห้ขึ้นมาเสียอย่างนั้น ขอโทษงั้นหรือ...ทำไมต้องขอโทษผมกัน เรื่องแบบนี้มันหนักเกินไปสำหรับผู้หญิงคนหนึ่ง คุณบูรพาควรขอโทษแม่ผมต่างหาก!

 

“จากนั้นแม่ก็เลี้ยงดูลูกมาหลายปี ทว่าเขายังไม่หยุดค้นหาแม่จนวันหนึ่งแม่รู้ข่าวว่าเขามาลงธุรกิจที่ไทย แม่จึงจะย้ายไปประเทศอื่น สถานที่ที่เขาจะไม่สามารถมายุ่งกับพวกเราได้ ตอนแรกแม่จะพาลูกไปด้วยทว่าคิดไปคิดมา...ถ้าเขาจับได้ว่าแม่อยู่ที่ไหนลูกก็ต้องเป็นคนของพยัคฆ์ ต้องพัวพันกับวังวนอันไร้ความสุขนี่ ไม่ว่าลูกจะรักใครลูกก็ต้องแต่งกับคนอื่นเหมือนที่เขาจำต้องทำ”

 

“....”

 

“แม่เลยตัดขาดทุกการติดต่อเพื่อกันลูกออกห่างวังวนของสามตระกูลใหญ่ให้มากที่สุด แม่กลัวว่าสักวันเขาจะหาเราพบถ้าอยู่ด้วยกัน แต่ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่ง...ฮึก...ลูกต้องมาเดินซ้ำรอยอดีตของแม่”

 

ผมน้ำตาไหลพรากออกมาอย่างไม่รู้ตัว ทำไมแม่ของผมจึงน่าสงสารเช่นนี้ ความรู้สึกมันผสมปนเปไปหมดไม่ว่าจะเป็นสงสาร โกรธ หรือน้อยใจ ผมไม่ได้โกรธแม่แต่โกรธคุณบูรพากับคุณโลคัสต่างหากที่กรีดใจแม่ผมซ้ำๆ

 

“ขอโทษดาริน อาจฟังดูเห็นแก่ตัวแต่ฉันวางแผนหย่ากับภรรยาหลังคลอดบุตรเพื่อจะได้อยู่กับเธอแล้ว ขอโทษจริงๆที่ฉันละทิ้งหน้าที่ไม่ได้ แม้ตอนนี้ฉันจะเลิกรากับภรรยาไปทว่าคนเดียวที่ฉันรักคือเธอเสมอมา”

 

แววตาของคุณบูรพาดูเศร้าสร้อย เขาดึงแม่ของผมเข้าไปกอดแน่น  เดี๋ยวนะ...แม่ท้องก่อนคุณบูรพาจะแต่งงาน ถ้าเช่นนั้นผมก็เป็นลูกชายคนโตของตระกูลพยัคฆ์น่ะสิ!

 


 


Writer talk3

มีปมบางจุดที่ยังไม่ได้คลายนะคะ ยกยอดไปบทหน้าเนอะ ส่วนเรื่องผีที่ออกในบทแรกกับสาเหตุที่เพลิงนิลนอนโรงพยาบาลจะแต่งเป็นตอนพิเศษหลังจบเรื่องให้ค่ะ เอาแล้ว...เบนซินกลายเป็นลูกชายคนโตของตระกูลพยัคฆ์ แต่สองตระกูลเขาไม่ถูกกันนี่นา คุณดารินเป็นคนเข้มแข็งนะคะแต่เธอขี้ระแวงเลยทำให้เบนโดดเดี่ยว แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

10/06/2016

Writer talk2

คุณแม่ปรากฏตัวค่ะ รู้สึกซีนนี้พี่อาคจะมาแรงพอกันกับเพลิงนิลเลยเนอะ พายัพโดนจนได้ไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวนะคะ เบนดูฮอตมากนะถ้าไม่ติดตรงอาวุธเป็นกิ่งไม้...แค่กๆ เฮียนิลคะ หวงก็บอกมาเถอะทำเป็นเมินเบนอยู่ได้//หลบปืน แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

09/06/2016

Writer talk

หลังจากพี่อาคของเค้า(โดนแม่ยกดักตบ)แย่งซีนเพลิงนิลมานาน  ก็ถึงคราวพระเอก(?)ต้องออกโรงบ้าง คิดว่าเฮียนิลจะตอบคุณบูรพาว่าอะไรคะ กระแสพี่อาคมาแรงจนน่ากลัว 555 สามพีดีไหมคะหรือสี่พี?//จ..ใจเย็นนะคะ อย่าหันปืนมาทางนี้นะเฮียนิล! แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

08/06/2016



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 819 ครั้ง

503 ความคิดเห็น

  1. #23469 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 07:51

    ทรมานกับความจริง

    #23469
    0
  2. #23340 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:11
    โอ๊ยยยย อะไรกัน ซับซ้อนไปอีกจ้า
    #23340
    0
  3. #23303 BowAr_taeki (@BowAr_taeki) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:32
    เชรดเข้ โครตพีค นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ยย ถ้านี่เป็นเบนซินนะ คงปวดหัวตายอะ มยื้ออ
    #23303
    0
  4. #23289 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 13:06
    เรื่องยุ่งยากมาอีกแล้ว
    #23289
    0
  5. #23157 someonelol (@someonelol) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 02:52
    พีคไปอีกกกกก
    #23157
    0
  6. #22955 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 16:11
    เยรดดดด พีคคคคคค
    #22955
    0
  7. #22865 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 19:29
    อมกกกกพีคคคค
    #22865
    0
  8. #22776 PameeManipakone (@PameeManipakone) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 02:41
    พี่ชายที่ดูเตี้ย
    #22776
    1
    • #22776-1 newsily (@newsily) (จากตอนที่ 70)
      8 สิงหาคม 2561 / 16:57
      เค้าเรียกตัวเล็กน่ารัก555
      #22776-1
  9. #22764 1000Nara (@goldcyber) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 02:27

    Omgggg

    #22764
    0
  10. #22645 tanlom (@tanlom) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 13:49
    อห ช๊อคในช๊อค 0.0
    #22645
    0
  11. #22548 RY_raiya (@RY_raiya) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 19:53
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!! พีคจนหายใจไม่ออก จะบ้าตาย!! 😱😱😱
    #22548
    0
  12. #22530 แกงส้มไข่เจียว (@meawmima) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 20:47
    ตอนนี้เป็นตอนที่โคตรหยุดลมหายใจ ช๊อคค่ตๆ
    #22530
    0
  13. #22501 335360 (@335360) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 18:20
    ช้อคคับช้อตนี้!!!
    #22501
    0
  14. #22440 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 09:30
    เบนซินนี่มีเรื่องเข้ามาไม่จบไม่สิ้น55555
    #22440
    0
  15. #22370 Loup_Nightmare (@Loup_Nightmare) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 12:48
    อห พีคค แล้วคือลูกเบนก็มีทั้งสายเลือดจาก 3ตระกูลเลยสิ มังกรมาจากเพลิงนิล หงส์มาจากแม่ของเพลิงนิล พยัคฆ์มาจากบูรพาพ่อของเบน แล้วที่พีคยิ่งกว่าคือเบนเป็นลูกคนโต อมก
    #22370
    0
  16. #22365 Kamuki (@na--) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 00:41
    มีอะไรพีคกว่านี้มั้ย ต้องทำยังไงอ่ะทีนี้5555555555
    #22365
    0
  17. #22302 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 17:40
    ...................พีคสุดตรงที่เบนซินเป็นพี่ใหญ่เนี่ย555 เชร้ดเข้ คือพีค อยากกรี๊ดๆๆๆ พีคเกิ๊นนเห้อตูจะบ้า
    #22302
    0
  18. #22264 nutfloksong (@nutfloksong) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 20:36
    นับญาติไม่ถูกเลยกรู เด็กในท้องของเบนก็แม่งเป็นสายเลือดสามตระกูลใหญ่เลยดิมีเสี้ยวหงส์หน่อยๆ ทางพ่อ เยดดดดด
    #22264
    0
  19. #22188 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:17
    เหย มันพีคว่า เเต่ที่พีคกว่าคือเบนเป็นพี่ใหญ่555 ทําไมขํา
    #22188
    0
  20. #22089 SPDDP Dayn (@pernar) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 16:35
    เชดเข้ กุนึกว่าเบนจะเป็นน้องเล็ก ที่แท้เป็นพี่ใหญ่สุด-..-
    #22089
    0
  21. #22018 TUANG_PUT (@TUANG_PUT) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 10:53
    งั้นโซดาก็เป็นน้องสะใภ้?
    #22018
    0
  22. #22017 TUANG_PUT (@TUANG_PUT) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 10:52
    พีคไปได้อีก
    #22017
    0
  23. #22004 DONOVANK (@DONOVANK) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 06:11
    ลูกชายคนโต หูยยย
    #22004
    0
  24. #21969 SamirunSpirit (@SamirunSpirit) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 15:12
    เชรดดดด เส้นใหญ่ไปอีก
    #21969
    0
  25. #21934 zton9397 (@zton901) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 20:42
    ตระเถนจากเด็กธรรมดาๆเอาสิไม่อยากให้พัวพันเเหม่เรียบร้อยย55555555
    #21934
    0