[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,371,067 Views

  • 23,518 Comments

  • 43,554 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    19,983

    Overall
    2,371,067

ตอนที่ 71 : Ep.27::อาการนี้เขาเรียกกันว่า...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 92335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 899 ครั้ง
    13 มิ.ย. 59













vEp.27v

:: อาการนี้เขาเรียกกันว่า... ::

 


 

          “ฉันจะไม่ขอให้นายยกโทษให้ แต่ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะไถ่โทษได้ล่ะก็ ฉันยินดี”

 

คุณบูรพาหันมาพูดคุยด้วย เขายังดูไม่กล้าเรียกผมว่าลูก ไม่รู้เป็นเพราะสีหน้าของผมหรือการไม่คุ้นชินของเขากันแน่

 

“ยกเลิกการกวาดต้อนตระกูลหงส์ได้ไหมฮะ ถ้า...ถ้าคุณผู้เป็นนายใหญ่ของตระกูลพยัคฆ์ปล่อยวางตระกูลหงส์ลง ผมให้สัญญาได้ว่านิลจะไม่แต่งงานกับทางตระกูลหงส์แน่นอน แล้ว...แล้วแก้ปัญหาด้วยการช่วยกันประคับประคองตระกูลหงส์จนกว่าผู้นำตระกูลคนต่อไปจะสืบทอดตำแหน่งได้ไหมฮะ”

 

ผมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมปาดน้ำตาออกลวกๆ มันค่อนข้างยากมากกว่าผมจะเอื้อนเอ่ยแต่ละคำออกมาได้ ผมรู้สึกกระอักกระอ่วนไม่น้อยที่ได้คุยกับคุณบูรพา พ่อแท้ๆของผมซึ่งเพิ่งยกปืนจ่อหัวกันเมื่อครู่

 

ความเงียบครอบคลุมพวกเราพร้อมสีหน้าเคร่งเครียดของราชาพยัคฆ์ ทว่าไม่นานนักเขาก็เอ่ยตอบกลับมา

 

“ต้องการให้ทางเราเป็นพันธมิตรกับมังกรงั้นหรือ”

 

ผมพยักหน้า แววตาของคุณบูรพาเย็นเฉียบคล้ายจะไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้ แม่ผมนั่งนิ่งไปก่อนที่เธอจะหันมามองเขม็ง

 

“ทางที่ดีลูกเลิกยุ่งเกี่ยวกับทางตระกูลมังกรและตระกูลพยัคฆ์ดีกว่า ลูกเชื่อแม่นะว่าต่อให้เขาใจแข็งอย่างไรสักวันก็ต้องถูกบีบให้แต่งงานกับคนที่เหมาะสมแน่นอน อีกอย่างเขาเป็นผู้ชาย ผู้ชายแท้ๆเลยนะลูก”

 

แม่เหลือบมองทางเพลิงนิลประกอบคำพูด สายตาเธอเว้าวอนและเจ็บปวด ผมรู้...แม่ไม่อยากให้ผมต้องเผชิญความเจ็บปวดเหมือนที่แม่ได้รับ

 

แต่ แต่ว่านั่นมันเพลิงนิลนะ เขาเป็นคนที่อยู่เคียงข้างผมมาตลอด

 

“แม่ฮะ...” เสียงผมแหบพร่าคล้ายจะขมขื่น

 

“....” แม่และคุณบูรพานิ่งไป พวกเขากำลังรอฟังการตัดสินใจของผม

 

“ผมรักเขา ผมเชื่อว่าเขาไม่มีทางทำแบบนั้น ถึงเขาจะเป็นผู้ชายแต่ว่า...เขาปกป้องและดูแลผมมาตลอด”

 

“....”

 

“ก็ใช่ที่เขาโหดไปนิดและเคยเป็นชายแท้มาก่อน ผมก็เคยเป็นชายแท้เหมือนกัน แต่ผมขาดเขาไม่ได้ แม่อย่าให้ผมไปจากเขาเลยนะฮะ”

 

ผมแอบไขว้นิ้วตอนที่บอกว่าเพลิงนิลนั้นโหดไปนิด...โหดไปนิดจนถึงขีดสุดล่ะสิไม่ว่า!

 

“ฉันอยากคุยกับคนรักของนายตามลำพัง”

 

ในที่สุดคุณบูรพาก็เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบอันแสนกดดัน เขาส่งสายตาไปยังเพลิงนิล เพียงเท่านั้นร่างสูงก็ก้าวเข้ามาจนถึงบริเวณโต๊ะ แม่ดึงแขนผมให้ลุกขึ้นแล้วเดินไปนั่งอีกที่ในทันที ผมขมวดคิ้วเพราะไม่คิดว่าเพลิงนิลกับพ่อแท้ๆจะสามารถสื่อสารกันทางสายตาได้

 

ผมไม่รู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกันเพราะมัวแต่นั่งเกร็งด้านข้างแม่ อีกทั้งระยะห่างมันไกลเกินกว่าจะได้ยิน แม่ยังดูสวยเหมือนเคยทว่าผมอึดอัดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

 

“แม่...แม่ต้องขอโทษจริงๆสำหรับเรื่องที่ผ่านมา แต่แม่...ขอกอดลูกได้ไหม” ดูเหมือนแม่ผมก็รับรู้บรรยากาศระหว่างเราได้

 

ผมนิ่งไปนิด สมองคิดทวนถึงทุกวันคืนที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว เพียงเท่านั้นก็เผลอจิกเล็บกับขากางเกงแน่น ผมก็อยากกอดแม่แต่ว่ามัน...เหมือนอะไรบางอย่างในหัวมันต่อต้านว่าผู้หญิงคนนี้ทอดทิ้งผม

 

“ถ้า ถ้าแม่ทำลูกลำบากใจ ฮึก...ไม่เป็นไร แม่ไม่กอดก็ได้”

 

แม่เริ่มสะอื้นอีกครั้งพร้อมสมองของผมที่ตีรวนจนปวดหนึบ ในที่สุดผมก็ละทิ้งความน้อยใจบ้าๆของตัวเองแล้วเอื้อมแขนสั่นระริกไปกอดเธอเบาๆอย่างไม่รู้ตัว

 

อุ่นเหลือเกิน...ผมเริ่มรู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมาอีกครั้ง

 

แม่กอดผมตอบอย่างแนบแน่นพร้อมหยดน้ำตาที่ไหลซึมเนื้อผ้าตรงลาดไหล่ เรากอดกันอยู่แบบนั้นจนกระทั่งผมเกิดสงสัยบางอย่างขึ้นมา

 

“แม่ฮะ ทำไมแม่รู้เรื่องของผม”

 

“ป้ามะลิบอกแม่ และเรื่องของลูกทุกเรื่องไม่มีเรื่องไหนที่แม่ไม่รู้ ขอโทษนะ...แม่โกหกว่าแต่งงานใหม่ แม่ไม่อยากให้ลูกคิดถึงแม่และมองแม่เป็นเพียงผู้หญิงเลวๆคนหนึ่ง ลูกจะได้ไม่ต้องคอยแม่อีก ความจริงแม่ไม่อยากมาที่นี่เลยถ้าไม่ติดว่าลูกกำลังลำบาก แม่รู้เรื่องที่ลูกพัวพันกับตระกูลมังกรเมื่อหลายปีก่อนแต่แม่ไม่สามารถเปิดเผยตัวได้ เพราะความขี้ขลาด...แม่กลัวว่าคุณโลคัสจะพบแม่แล้วเรื่องนี้จะไปถึงหูคุณบูรพา”

 

“....”

 

“ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง แม่ต้องใช้ความกล้าอย่างมากเพื่อที่จะปรากฏตัวที่นี่ แม่ไม่อยากให้ลูกเป็นเหมือนแม่ เข้าใจไหมเบนซิน แต่...ถ้าลูกรักเขา...แม่ก็จะพยายาม จะ...ปล่อยวางเพื่อลูก เพื่อทดแทนความผิดที่แม่ไม่ได้ดูแลลูก แม่จะไม่ขัดขวางอะไร”

 

.... ผมรู้ว่าแม่เป็นห่วง และก็รู้ว่าเธอกลัวการเผชิญหน้ากับคุณบูรพาและคุณโลคัสแค่ไหน

 

“แต่ถ้าวันหนึ่งเขาทำลูกเจ็บ สัญญากับแม่นะว่าห้ามดันทุรัง ลูกต้องถอยออกมาเพื่อตัวเอง การที่เขาเลือกคนอื่นก็หมายความว่าเขาไม่ได้รักเราแล้ว...ไม่ได้รักเรามากไปกว่าอะไรบางอย่างที่คนคนนั้นมี”

 

“ผม...สัญญาฮะ” ผมก็ไม่คิดจะยื้อหรอกนะถ้าเพลิงนิลมีคนอื่น

 

แต่การไปพังงานแต่งงานของเขาก็อีกเรื่อง!

 

อา...นี่แค่สมมุติใช่ไหม ทำไมอารมณ์ผมเริ่มขึ้นแล้วล่ะเนี่ย มันคันมือคันไม้ไปหมดเพียงแค่คิดว่าเพลิงนิลจะมีคนใหม่ แต่คงไม่หรอกมั้ง คราวของคุณประกายฟ้าเขายังไม่แต่งเลยนี่เนอะ ผมพยักหน้ากับความคิดตัวเองเบาๆ

 

“ดูเหมือนคุณบูรพาจะเรียกแล้ว ไปคุยกับเขาเถอะ”

 

แม่เดินนำผมไปยังโต๊ะเดิมอีกครั้ง ที่นั่นเพลิงนิลยังคงไม่ได้ลุกออกไปไหน ผมเดินไปนั่งข้างๆเขาโดยฝั่งตรงข้ามเป็นพ่อหมาดๆและแม่ของผมเอง

 

“ฉันจะเป็นพันธมิตรกับตระกูลมังกรตามที่นายต้องการ...แค่ชั่วคราวเท่านั้น” น้ำเสียงเด็ดขาดถูกเอื้อนเอ่ยออกมา คุณบูรพาจ้องมองหน้าผมสลับกับเพลิงนิลนิ่ง

 

“ส่วนการคบกันของพวกนาย ฉันคงไม่สามารถห้ามอะไรได้เพราะมันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว ถ้ารู้ก่อนหน้านี้สาบานได้ว่าจะไม่มีวันให้สายเลือดของฉันไปยุ่งเกี่ยวกับตระกูลมังกรเด็ดขาด” คุณบูรพาทำหน้าไม่พึงพอใจนักที่ได้ลูกเขย(?)เป็นคนของตระกูลมังกร

 

“ขอบคุณฮะ คุณบูรพา”

 

“ฉันไม่ต้องการ...”

 

ผมสะอึก เพลิงนิลยังคงนั่งเงียบมองวิวยามค่ำอย่างเฉยชาคล้ายไม่สนใจสิ่งที่ชายวัยกลางคนกำลังพูดเลยสักนิด ทว่าผมเห็นทางหางตาว่าเขาก็ลอบมองบรรยากาศภายในโต๊ะเช่นกัน แถมยังช่วยแผ่กลิ่นอายกดดันพอๆกับคุณบูรพาอีก!

 

“เรียกพ่อสิ ใครสั่งสอนให้เรียกฉันว่าคุณบูรพา” เป็นผมที่นั่งนิ่งบ้างพลางมองคนตรงหน้าอย่างไม่คาดฝัน ความตื้นตันมันท้วมท้นในอกแต่ผมก็ยังกระอักกระอ่วนไม่น้อย

 

“ขอบคุณฮะ...คุณพ่อ”

 

“มานี่” คุณบูรพา...ไม่สิ คุณพ่อกวักมือเรียก ผมลุกขึ้นอย่างมึนงงก่อนจะเดินไปทางท่าน

 

“ลูกอยากมาอยู่บ้านเราไหม” น้ำเสียงของชายตรงหน้าฟังดูอ่อนลง และฉับพลันนั้นเพลิงนิลก็หันมาจ้องผมเขม็ง

 

อะเฮือก! ถ้ากูตอบว่า อยากนี่คงมีการสังหารโหดกันไปข้าง

 

“ผมขออยู่ที่เดิมดีกว่าฮะ” คุณบูรพาพยักหน้าพลางส่งสายตาให้ผมนั่งทางด้านขวา ส่วนทางด้านซ้ายเป็นแม่ แลดูเหมือนเขาไม่ชอบใจเท่าไหร่ที่ผมนั่งใกล้ชิดกับเพลิงนิล

 

“แม่เคลียร์กับคุณบูรพาแล้วว่าเรื่องของเรามันมีรอยร้าวนานเกินไป ยังไงก็ประสานกันไม่ได้ดังนั้นแม่คงอยู่ไทยอีกไม่กี่วันก็กลับ ขอให้ลูกรักษาตัวให้ดี ส่วนคุณเพลิงนิล...แม่ได้ยินเรื่องของคุณกับลูกมามากดังนั้นแม่ฝากลูกชายด้วย”

 

“ครับ” เพิ่งเคยได้ยินเพลิงนิลพูดอะไรที่มันสุภาพ! ผมเบิกตากว้างมองใครอีกคนซึ่งเอ่ยตอบแม่ผมด้วยสีหน้าอันตายด้าน

 

“แต่ถ้านายทำลูกฉันเจ็บเมื่อไร...คงรู้นะว่าจะเจอกับอะไร” คุณพ่อหมาดๆเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ ผมเห็นเพลิงนิลกระตุกยิ้มมุมปากชั่ววูบหนึ่งก่อนจะตอบรับ

 

“หึ...ก็อยากลองประกาศสงครามเหมือนกัน”

 

เดี๋ยวๆ! คือเพิ่งตกลงเป็นพันธมิตรกันไม่ใช่?

 

“ถ้าพูดคุยกันเสร็จเรียบร้อยฉันจะกลับแล้วนะ สรุปคือทางฉันกับแกต้องร่วมมือกันช่วยเหลือตระกูลหงส์ใช่ไหม ใครมันกล้าเสนอความคิดน่าตายนี่...หึ แต่ก็เหลือแค่ทางนี้ทางเดียวจริงๆนั่นล่ะ”

 

คุณโลคัสโผล่มาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง ผมเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ตอนที่เขากล่าวว่าคนเสนอความคิดช่างน่าตาย เอ่อ...ไม่ใช่ว่าเขาแอบฟังตั้งแต่แรกแล้วหรอ!

 

“ถ้าแกกล้าฆ่าลูกฉันล่ะก็ สาบานได้ว่าไฟร์ อภิเกียรติวงศ์จะต้องจบสิ้นในรุ่นนี้”

 

คุณพ่อส่งสายตาวาววาบปกป้องผมทันที อา...ปลื้มปริ่ม ในที่สุดผมก็หาคนต่อกรกับราชามังกรจอมกดขี่ได้แล้ว!

 

Loading 40%

 

         “พวกคุณจะทะเลาะกันให้มันได้อะไร เอาเถอะ...ฉันก็จะกลับแล้วเหมือนกัน”

 

          แม่สลัดคราบสาว(?)ที่ร้องห่มร้องไห้เมื่อครู่ทิ้งพลางจิกตามองราชาทั้งสองอย่างเบื่อหน่าย เธอลุกขึ้นยืนพลางสะบัดแว่นกันแดดขึ้นสวมใส่ เอ่อ...แม่ครับ ได้ข่าวว่านี่มันตอนกลางคืนแล้วนะ!

 

          “เธอจะไปอยู่ไหน พักบ้านฉันก่อนก็ได้” คุณบูรพาเอ่ยดักทางไว้ ทว่าแม่ผมก็ทำเพียงกรีดยิ้มมุมปาก

 

          “ฉันก็มีบ้านเป็นของตัวเองเหมือนกัน ไม่รบกวนคุณหรอก อีกอย่างต่างประเทศน่าอยู่กว่าที่นี่เยอะ สนใจไปอยู่กับแม่สักปีสองปีไหมลูก อาหารตาทางโซนยุโรปยอดเยี่ยมเลยนะ”

 

ว่าแล้วเธอก็หันมาถามผม รังสีสังหารแผ่ออกมาจากเพลิงนิลที่นั่งชิวๆด้านตรงข้ามแทบจะทันที ผมเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่พลางจินตนาการว่าถ้าตัวเองตอบตกลง...สภาพคืนนี้จะเป็นอย่างไร

 

“ขอบคุณฮะแม่ แต่เอาไว้ผมเดินทางไปเยี่ยมเองดีกว่า” ใครจะกล้าท้าทายอำนาจมืดกันเล่า!

 

อา...ผมก็อยากไปต่างประเทศบ้างจัง แต่แม่ค่อยมาชวนตอนผมอยู่คนเดียวจะปลอดภัยกับชีวิตที่สุดนะครับ

 

“ให้ฉันไปส่งไหม” คุณโลคัสเอ่ยขึ้น แม่หันไปมองทางเขานิ่งงันก่อนจะถอนหายใจออกมา

 

“ไม่ ฉันไปเองได้ ทางที่ดีคุณเอาเวลาไปบ้ากับตระกูลของคุณจะดีกว่า”

 

“นั่นสินะ” คุณโลคัสยกยิ้มมุมปากด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว ในใจเขาคงคิดแล้วล่ะว่าปากแม่ผมนี่ราวกับกรรไกร!

 

ผมยังสงสัยกับสองราชาอยู่เลย พวกเขาดูปล่อยให้แม่ผมเสียดสีหลายทีแล้วนะ ถ้าเป็นคนอื่นล่ะก็ตายตั้งแต่ยังพูดไม่จบแน่นอน ผมฟันธง

 

“แล้วแม่จะไปหาอีกสองสามวัน ขอเคลียร์ธุระที่นี่ให้เสร็จก่อน”

 

แม่หันมายิ้มให้ผมก่อนจะก้าวเดินไปทางรถเฟอร์รารี่คันเดิม ผมมองตามหลังเธอจนลาลับไปในที่สุด เพลิงนิลลุกออกมาจากที่นั่นเช่นกันทำให้ผมต้องลุกตาม บรรยากาศที่มีเพียงสองราชาอยู่ด้วยกันจะเป็นอย่างไรนะ

 

หวังว่าจะไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตาย...

 

“สรุปนายเป็นพี่ชายพวกฉัน” พายัพที่รออยู่ก่อนแล้วเดินเข้ามาถาม ผมมองสภาพเขาซึ่งยังคงเดินได้ทั้งที่โดนหนักขนาดนั้น...นับว่าอึดพอตัว

 

เพลิงนิลเดินย้อนกลับมาแล้วแทรกร่างบังไม่ให้พายัพเข้าประชิดผมพอดิบพอดี เขาทำท่าจะผลักคนเจ็บ ทว่าคุณอาคเนย์มาแทรกกลางพลางดึงพายัพออกห่างและเผชิญหน้าแทนเสียก่อน

 

“....” ทั้งสองจ้องตากันโดยไร้คำพูดใดๆ นัยน์ตาสีน้ำตาลเฉดแดงของคนตรงข้ามดูเอื่อยเฉื่อย ทว่าแฝงไปด้วยความน่ากลัวไม่น้อย

 

“พวกเราอยากทักทาย...พี่ชาย” ในที่สุดคุณอาคเนย์ก็เป็นฝ่ายเปิดปากพูด เขาเหลือบมองมาทางผมอย่างยากเดาความคิด

 

“เอ่อ...ไว้วันหลังได้ไหมฮะ” ผมเสียวเพลิงนิลมือกระตุกเอาไพ่ปาดคอใครตายจริงๆนะ!

 

“ก็ได้” คนตรงข้ามตอบอย่างไม่ยินดียินร้าย เขาปรายหางตามองพวกเราเพียงนิดก่อนจะลากคนเจ็บติดมือเข้าคฤหาสน์ไป

 

 

ปัง!

 

อย่าคิดว่ามันคือเสียงปืน...มันก็แค่เสียงปิดประตูห้องดังไปหน่อย เพลิงนิลเดินผ่านหน้าผมไปนั่งโซฟาตรงปลายเตียง เขาคลายกระดุมหมดแผงก่อนจะตวัดมือหยิบผ้าขนหนูแล้วลุกเข้าห้องน้ำไป

 

ตั้งแต่เรากลับมาเพลิงนิลยังไม่ได้เอ่ยอะไร เขาเหมือนระเบิดเวลาที่รอการปลดปล่อย โดยเฉพาะสีหน้านิ่งสนิททว่าทำให้คนมองรู้สึกขนลุกนั่น

 

ผมเดินไปนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา ยกขาทั้งสองข้างขึ้นกอดพลางวางคางไว้บนนั้น เรื่องที่ทำให้ใจเต้นตอนนี้ไม่ใช่ความจริงที่เพิ่งรับรู้แต่เป็นความผิดที่ออกจากบ้านแล้วไม่ได้โทรรายงานเขาต่างหาก

 

คือ...ผมลืมจริงๆนะ!

 

เพลิงนิลเดินออกมาหลังอาบน้ำเสร็จไม่นานนัก ผมก็เข้าไปอาบน้ำต่อทันที ไม่รู้ว่าใช้เวลาอยู่ในอ่างเท่าไหร่เสียงเคาะประตูจึงดังขึ้น

 

“ตายหรือยัง” น้ำเสียงเย็นเฉียบเอ่ยถาม ผมอ้าปากค้างเพราะคิดว่าเขาจะสรรหาคำพูดที่มันดีกว่านี้เสียอีก

 

“เดี๋ยวเบนออกไป” ไม่กล้าออกเลยว่ะ แต่ช่างเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

 

ผมสวมเสื้อคลุมและเปิดประตูออกไปใส่ชุดนอน สายตาก็เหลือบมองเพลิงนิลกำลังนั่งดูหนังฆาตกรรมบนโซฟาเงียบๆ เมื่อทาครีมเสร็จก็เดินไปนั่งกอดเข่าข้างๆเขา เผื่อท่าทางน่าสงสารจะช่วยอะไรได้บ้าง

 

“....”

 

เรานั่งเงียบใส่กันอยู่แบบนั้น จู่ๆผมก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมาไม่น้อยจนต้องขยับร่างอย่างอ่อนเพลีย รู้สึกว่าวันนี้ผมจะเหนื่อยมากเป็นพิเศษทั้งที่ไม่ได้ออกแรงมากมายอะไรด้วยซ้ำ

 

เพลิงนิลยังคงจ้องมองโทรทัศน์ เขาไม่แม้แต่จะปรายหางตามองผมสักนิด ผมเม้มริมปากแน่นเมื่ออาการมองเมินราวกับผมเป็นธาตุอากาศมันกลับมาอีกแล้ว อาการเช่นนี้จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเขาโกรธจนอาจควบคุมตัวเองไม่อยู่ ผมว่าให้เขาอาละวาดยังดีเสียกว่า

 

“นิล...” ผมสะกิดแขนคนด้านข้างเบาๆ

 

เอิ่ม นั่งนิ่งเป็นตอไม้เลยโว้ย!

 

“เบนขอโทษ จะไม่ทำอีกแล้ว” จะไม่ลืมบอกว่าไปที่ไหนก่อนออกนอกบ้านแน่นอน

 

ผมกระพริบตาปริบๆ เมื่อใครอีกคนคล้ายไม่รับรู้ตัวตนของผม ว่าแล้วก็ลองขยับร่างเข้าไปชิดอีกนิด คราวนี้เขามองมาทางหางตาเพียงวูบเดียวเท่านั้น

 

“นิล...” ทำไมรู้สึกเหมือนผมกำลังตามง้อตัวอะไรบางอย่างเลยวะ

 

ผมเอียงหัวซบไหล่คนด้านข้างพลางถูไถไปมา จำได้ว่าพี่แสบทำท่านี้แล้วพี่กัลป์ใจอ่อนทันทีเลยนะ! ตอนนั้นแบบพี่มันอยากไปเที่ยวกับเพื่อนไง พอทำปุ๊บได้ไปเลย

 

พลั่ก!

 

อา...คงต้องจำไว้ว่าการออดอ้อนแบบปกติใช้กับเพลิงนิลไม่ได้ หัวผมถูกผลักออกจนเอียงไปอีกด้านเลยคิดดู ลองจินตนาการความแรงตอนผลักเอาก็แล้วกัน อู้ย...คอแทบหลุด

 

“น่ารำคาญ”

 

เหอะ! อยากนั่งแผ่ไอสังหารมากนักก็นั่งไป พูดมาได้ว่ารำคาญผม ไม่รู้ล่ะ...ตอนนี้ผมรู้สึกเจ็บจี๊ดที่ใจแล้ว เชิญนั่งดูหนังเลือดสาดจอต่อไปเถอะ

 

ผมกระโดดขึ้นเตียงพลางนอนคว่ำฟุบหน้าลงกับหมอน มือก็จิกทึ้งผ้าห่มพลางเม้มริมฝีปากแน่น ผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร รู้แต่ผมไม่ชอบใจประโยคเมื่อกี้เอาเสียเลย เพลิงนิลยังคงนั่งดูหนังซึ่งส่งเสียงกรีดร้องออกมาเป็นระยะ เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนหนังจบนั่นแหละเขาถึงลุกจากโซฟาแล้วมานอนอีกด้านของเตียง

 

ไอ้เชี่ย...เพลิงนิลนอนหันหลังให้ผม!

 

ผมเม้มริมฝากจนเจ็บเพื่อข่มความหน่วงในอกก่อนจะแนบหน้าลงบนหมอนมากยิ่งขึ้น น้ำตาก็คลอหน่วยขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ผมจะร้องไห้จริงๆน่ะหรอ อึก...เริ่มหายใจไม่ออกแล้วว่ะ ผมกดหน้าตัวเองลงกับหมอนมากเกินไปใช่ไหม

 

“จะฆ่าตัวตาย?” เหมือนร่างทั้งร่างถูกดึงให้พลิกไปอีกฝั่งจนกลายเป็นว่าผมนอนหงายในขณะนี้

 

“เกือบสำเร็จแล้ว นิลสนใจด้วยหรอ” เหมือนแขนที่รัดเอวอยู่จะแน่นขึ้น เพลิงนิลมองมาด้วยประกายตาวาวโรจน์ก่อนที่เขาจะหลับตาลงพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่

 

“ไม่สน...กูจะกอดไหม”

 

Loading 70%

 

          น่าแปลกที่คำพูดไม่กี่พยางค์ข้างต้นปัดเป่าความขุ่นเคืองในใจไปจนหมด ผมกระพริบตาเดี๋ยวอ้าปากเดี๋ยวหุบปากคล้ายคนพูดไม่ออก

 

“นิลคิดยังไงกับเรื่องวันนี้” ผมถามขึ้น เขาจะมองผมเป็นศัตรูไหม...ผมเป็นถึงลูกชายคนโตของตระกูลพยัคฆ์เชียวนะ

 

“ก็ดี” น้ำเสียงเรียบเย็นเอ่ยตอบข้างหูพร้อมลมหายใจอุ่นๆที่รินรดข้างแก้ม

 

ผมเบิกตากว้างเพราะไม่คิดว่าเพลิงนิลจะตอบอะไรที่มันแปลกประหลาดเช่นนี้ เขาทำเหมือนเราเพิ่งไปเดทกันแล้วผมถามว่าเป็นไงบ้างยังงั้นแหละ!

 

“นิล...ไม่เกลียดที่เบนเป็นคนตระกูลพยัคฆ์หรอ” นี่ผมต้องรวบรวมความกล้าด้วยการสูดหายใจลึกๆสามครั้งเชียวนะกว่าประโยคนี้จะถูกถ่ายทอดออกมาได้

 

“ไร้สาระ” เอิ่ม...ตามสบายเลย พ่อคนไม่สนโลก

 

“ถ้าวันหนึ่งเบนต้องไปอยู่กับทางพยัคฆ์จริงๆล่ะ แล้วเบนก็มีสายเลือดของคุณบูรพาด้วย ถ้าถึงตอนนั้น...”

 

“มึงก็คือมึง เรื่องแบบนั้นมันยังไม่เกิดขึ้น เลิกฟุ้งซ่านแล้วนอนซะ” ผมเงียบไปเมื่อเริ่มจับความหงุดหงิดจากน้ำเสียงของคนข้างตัวได้

 

ทำไมต้องเป็นผมที่คิดมากอยู่คนเดียววะ!

 

 

ตอนเช้า

ผมตื่นขึ้นมาพลางยันร่างขึ้นนั่งอย่างมึนงง รู้สึกพะอืดพะอมอยากอ้วกจนต้องลุกขึ้นก้าวขาเร็วๆไปทางห้องน้ำ โชคดีที่เพลิงนิลไม่ได้ล็อกตัวไว้เหมือนเมื่อวาน ไม่งั้นผมคงได้อ้วกรดหัวเขาแน่

 

“อ...อ่อก” ผมเผชิญมรสุมความวิงเวียนได้ไม่นานก็ต้องเท้าแขนกับอ่างล้างหน้าด้วยความเพลีย

 

เริ่มสงสัยแล้วว่าสองสามวันมานี้ผมเป็นอะไร ทั้งที่ปกติก็ไม่เคยอ้วกตอนเช้าแท้ๆ ผมล้างหน้าล้างตาก่อนจะเดินลากเท้าออกมาจากห้องน้ำอย่างเชื่องช้า

 

“เป็นอะไร” ผมหันขวับไปมองทางต้นเสียงทันที

 

เพลิงนิลลุกขึ้นนั่งบนเตียง เพิ่งสังเกตเห็นว่าเสื้อนอนเขากระเด็นเซ็นซ่านไปไหนแล้วก็ไม่รู้ สงสัยจะร้อนจัดจนเผลอละเมอถอดออกไป แต่ว่านะ...แอร์เย็นเฉียบขนาดนี้ยังกล้าท้าทายโชว์ซิกแพคอยู่ได้ เชื่อเขาเลย!

 

“คลื่นไส้ เบนเพิ่งไปอ้วกมา”

 

ผมนั่งลงบนเตียงอย่างมึนๆ ฉับพลันนั้นร่างกายก็ถูกคว้าไปพิงคนด้านหลัง มือหนาดันปลายคางผมให้เอี้ยวมองเขา นัยน์ตาสีรัตติกาลก้มมาใกล้ในระยะประชิดจนหน้าผากของเขาแตะหน้าผากผมในที่สุด

 

“หน้าซีด...”

 

ผมหูอื้อตาลายคล้ายสุ้มเสียงแหบพร่าเมื่อครู่ไม่ได้เข้าหูแม้แต่นิด!

 

อา...เหมือนโดนสูบวิญญาณยังไงไม่รู้ ดวงตาผมคงลอยคว้างแบบไร้สติอยู่แน่ๆ เราจ้องตากันอยู่เช่นนั้นจนผมเริ่มรู้สึกว่าสายตาที่มองมามันมีประกายบางอย่าง และไม่ทันให้ได้ตั้งตัวร่างทั้งร่างก็ถูกผลักลงบนเตียงก่อนที่ใครอีกคนจะขึ้นคร่อมพร้อมประทับจุมพิตลงมาอย่างรวดเร็ว

 

เวรล่ะ ลืมไปว่าตอนเช้าๆมันมีอารมณ์อันไม่เสถียรของเพลิงนิล!

 

“อื้อ!” ผมขัดขืนประท้วง คือเพิ่งอ้วกมาไง ถึงจะบ้วนปากจนสะอาดแล้วแต่นี่มันไม่ตลกเลยนะโว้ย

 

“ดื้อด้าน” เขาผละริมฝีปากออกห่างเพื่อด่าเสียงเย็น...ก่อนจะประกบลงมาแนบแน่นกว่าเดิมเสียอย่างนั้น

 

ฮือ...ช่วยด้วย! ไม่เอาเพลิงนิลเวอร์ชั่นนี้ ผมไม่ชอบ ผมไม่เอา เดี๋ยวหัวใจวาย อ๊ากกกก

 

“ด เดี๋...อื้อ ไม่...”

 

ทีนี้เข้าใจกันหรือยังว่าตอนเช้าๆเขาน่ากลัวแค่ไหน! ผมมักรู้สึกเหมือนตัวเองจะโดนบดขยี้ทุกครั้งที่เขาสัมผัสได้เลยล่ะ ใครก็ได้ช่วยผมด้วย ผมยังไม่อยากทำตอนนี้นะ ผมยังพะอืดพะอมอยู่เลย

 

เมื่อเห็นว่าผมเริ่มดิ้นเพลิงนิลจึงตรึงข้อมือทั้งสองข้างของผมไว้เหนือหัว เขาใช้มือข้างที่ว่างสอดลึกเข้ามาในชายเสื้อและลูบไล้หนักๆผ่านผิวเนื้อสั่นระริก ริมฝีปากก็ละห่างมาสัมผัสข้างแก้มก่อนจะเลื่อนลงไปบดจูบผิวตรงซอกคอ ฟันคมขบย้ำคล้ายจะหยอกเย้าเหยื่อแต่เชื่อเถอะว่ามันเจ็บจนผมสะดุ้ง

 

“ปล่อย เบนไม่เล่นนะ มันเจ็บ!” ผมเริ่มโอดครวญ ฉับพลันนั้นลิ้นร้อนก็ไล้เลียรอยกัดจนสะท้านวูบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

 

“ก็ไม่ได้จะเอาเล่นๆ” ดู...ดูคำย้อนเขาสิ ผมนี่โคตรช็อก

 

ซาดิสม์สินะ เพลิงนิลต้องเป็นพวกซาดิสม์แน่ๆ ว่าแต่ผมควรรู้ตั้งนานแล้วเถอะ!

 

ก๊อกๆๆ

 

เสียงเคาะประตูไม่ได้ช่วยอะไรเลยจริงๆสิพับผ่า กระดุมผมหลุดหมดแผงแล้วนะไหนจะกางเกงที่ร่นลงไปถึงเข่าอีก ในที่สุดก็มีคนมาช่วยผมเสียที ตื้นตันจนพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ผมจะได้เป็นอิสระจากปีศาจในยามเช้าแล้ว!

 

“อ้ะ...นิล อื้อ ประตู”

 

ก๊อกๆๆ

 

เพียงเท่านั้นคนด้านบนก็ตวัดหางตามองไปทางต้นเสียงอย่างฉับพลัน ผมกลัวว่าคนที่มารบกวนเขาจะไม่ได้ตายดีเสียแล้วสิ แต่ผมจะขอชีวิตให้เพราะได้ช่วยผมไว้แล้วกันนะ

 

เพลิงนิลผละออกห่างพลางเสยผมที่ปรกใบหน้าออก แววตาเขาเย็นเฉียบทำนองว่าถ้าผู้ขัดจังหวะไม่มีเหตุผลดีๆล่ะก็งานนี้คงได้มีใครตายกันไปข้าง ผ้าห่มถูกตวัดขึ้นคลุมร่างผมก่อนที่เขาจะเดินไปเปิดประตู

 

ผมอาศัยจังหวะนั้นจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย พ่อแก้วแม่แก้วลูกรอดแล้ว! สาบานได้ว่าจะไม่อยู่ใกล้เพลิงนิลในตอนเพิ่งตื่นนอนเด็ดขาด

 

“หวัดดีครับนายน้อย...เฮ้ๆ! จะทำอะไรน่ะใจเย็นๆ เล่นไพ่แต่เช้ามันไม่ดีนะครับ!

 

เสียงของใครสักคนเล็ดลอดเข้าหู เสียงพี่หมอต้นกล้า? ว่าแต่ทางด้านนอกเขามีอะไรกันหรอ พี่หมอห้ามไม่ให้เพลิงนิลเล่นไพ่ตอนเช้า...แปลกแหะ เขาเอาเวลาที่ไหนไปเล่นน่ะ

 

ไม่รอให้ผมได้สงสัยนานพี่หมอก็เดินเข้ามาทางผมอย่างรวดเร็วเหมือนกำลังหนีอะไรบางอย่างอยู่ เขาปาดเหงื่อในขณะที่ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

 

“พี่หมอมีอะไรฮะ” หลายปีมานี้ผมพอจะได้คุยกับคุณต้นกล้าบ้าง จนเรียกเขาติดปากว่าพี่หมอเสียแล้ว

 

“นายน้อยสั่งให้มาตรวจอาการครับ บอกตั้งแต่เมื่อเย็นแต่เลื่อนนัดมาเป็นวันนี้”

 

ผมพยักหน้ารับแต่ยังไม่คลายหัวคิ้ว เหมือนจะบอกเพลิงนิลไปแล้วนะว่าผมไม่เป็นอะไรมาก คุณต้นกล้าจัดแจงอุปกรณ์ต่างๆออกจากกระเป๋าก่อนจะหันมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้ผม อา...เจิดจรัสตั้งแต่เช้าเลยแหะ

 

ผมเห็นเพลิงนิลเดินมาทิ้งตัวนั่งตรงโซฟาปลายเตียง เขาเหลือบหางตามองพวกเรานิดหน่อยก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปชำระล้างร่างกาย ไม่นานนักก็ออกมาแต่งตัวพลางนั่งอ่านตำราภาษาอะไรไม่รู้ซึ่งผมไม่คิดจะแตะมันเด็ดขาด

 

“มีอาการอย่างไรบ้างครับ”

 

“ผมเวียนหัวถ้าได้กลิ่นน้ำหอมฮะแต่ไม่แน่ใจว่าเป็นทุกกลิ่นหรือเปล่า แล้วก็สองสามวันมานี้ผมอ้วกบ่อยโดยเฉพาะตอนเช้า พอออกแรงก็เหนื่อยง่ายกว่าเดิม แถมยังไม่ค่อยรู้สึกอยากอาหารเหมือนแต่ก่อนด้วยฮะ”

 

“ปวดหัวหรือไม่สบายตัวไหมครับ” พี่หมอต้นกล้าแลดูเป็นการเป็นงานมาก เขาเอาเครื่องวัดความดันขนาดพกพาออกมาแล้วเริ่มต้นวัดความดันให้ผม

 

“ไม่ฮะ แต่หลังอ้วกแล้วเพลียมากเลยฮะ” คนเป็นหมอขมวดคิ้วไปนิดก่อนที่เขาจะแย้มยิ้มซึ่งดูไม่น่าไว้วางใจนัก คุณต้นกล้าเก็บเครื่องวัดความดันและเริ่มตรวจชีพจรของผมไปด้วย

 

“เอาเป็นว่าขอเจาะเลือดไปตรวจเพื่อยืนยันบางอย่างนะครับ ความดันของควีนเป็นปกติ ส่วนชั่งน้ำหนักรบกวนไปทำที่ห้องฟิตเนสด้านล่างด้วยครับ”

 

“พี่หมอ...คือผมเป็นอะไรฮะ”

 

ผมนั่งขมวดคิ้วถามในขณะที่คุณต้นกล้าหยิบเข็มและอุปกรณ์ออกมาเตรียมเจาะเลือดของผม เมื่อเขาทำการเก็บเลือดเสร็จก็เอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มนึกสนุก

 

“อาจมีข่าวดีเร็วๆนี้ก็ได้นะครับ อาใช่...นายน้อยมีอะไรกับควีนครั้งสุดท้ายเมื่อไรครับ”

 

“อึ่ก...แค่กๆๆ” ผมสำลักน้ำลายตัวเองอย่างฉับพลัน

 

ไอ้พี่หมอ! ถามบ้าอะไรวะ

 




Writer talk3

พี่หมอเกือบตายค่ะ ฟู้ว! อารมณ์อันไม่เสถียรของเพลิงนิลนี่น่ากลัวนะคะ เหอๆ ว่าแต่ไอ้ประโยคสุดท้ายที่พี่หมอถามทำเอาเบนเหวอหนักเลยค่ะ วันนี้จะตามแก้ชื่อตัวละครหนึ่งในเนื้อเรื่องนะคะ คุณ Aon Jariya ทักมาว่าตอนแรกชื่อครีมหลังๆเริ่มเป็นดรีม เดี๋ยวขอพิจารณาจากเนื้อเรื่องก่อนว่าจะเอาชื่อไหนกันแน่(ขอบคุณที่ทักค่ะ ^^ ตอนแต่งนั้นไรท์คงเบลอหนักมาก) ดังนั้นอาจขึ้นแจ้งเตือนบ่อยในวันนี้ แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

13/06/2016

          Writer talk2

          จากคนง้อกลายเป็นคนงอนแทนแล้วหรือคะเบน//จระเข้ฟาดหาง คุณแม่ดารินนี่ยิ่งใหญ่มากค่ะ ทำเอาสองราชาหงอได้ 555 กำลังจินตนาการถึงลูกของสองคนนี้อยู่ วางคาแรคเตอร์แบบพิศดา...แค่กๆๆ แบบปกติให้เรียบร้อยแล้วค่ะไม่ต้องห่วง แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

12/06/2016

Writer talk

ทำไมหลายคนกลัวดราม่าคะ 555 คือมันดราม่าตอนนี้ไม่ได้เพราะถ้าคุณแม่จะห้ามก็น่าจะห้ามตั้งแต่เบนเริ่มตามจีบเพลิงนิลค่ะ ส่วนสองตระกูลทำไมยอมรับได้? ทางฝั่งคุณบูรพาต้องการไถ่โทษที่ตัวเองทำผิดกับลูกและภรรยาไว้ค่ะ ส่วนคุณโลคัสที่ไม่ค้านอาจเป็นเพราะเกรงใจคุณดารินอยู่หลายส่วน คิดดูว่าทำแม่เบนเจ็บแล้วยังจะให้ลูกเขาเจ็บซ้ำรอยหรือ? อะไรประมาณนี้ค่ะ แต่ไม่ได้หมายความว่าสองตระกูลนี้จะญาติดีกันนะคะ คงรบกันอีกนาน อีกอย่างคุณบูรพายังไม่รู้เรื่องยาที่เบนกินอะไรนั่นด้วย จะว่าไปเฮียนิลก็มีมุมสุภาพ...น่าร๊าก//หลบปืน แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

11/06/2016



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 899 ครั้ง

423 ความคิดเห็น

  1. #23470 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 10:48

    แงงงง ตัวเล็กมาแล้วใช่มั้ย?

    #23470
    0
  2. #23342 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:55
    55555 เกือบไปแล้วไหมล่ะ
    #23342
    0
  3. #23290 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 14:04
    พี่หม๊ออออออ 555555
    #23290
    0
  4. #22866 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 19:59
    55555555555น้องจะตอบยังไง
    #22866
    0
  5. #22725 Nuchziiy (@Nuchziiy) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 20:08
    เค้าจะท้องแล้ววววว
    #22725
    0
  6. #22665 130143m (@130143m) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 17:42
    ระเบิดตัวเอง ตู๊ม!!!!
    #22665
    0
  7. #22502 335360 (@335360) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 19:17
    อ่าาา///
    #22502
    0
  8. #22441 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 09:45
    เมื่อไม่นานมานี้555555
    #22441
    0
  9. #22303 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 18:00
    ท้องแน่ ยืนยัน นอนยัน นั่งยัน ตีลังกายัน ได้เบย!!
    #22303
    0
  10. #22295 9SRAM (@gsraomam) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 07:49
    ท้องแน่ๆค่ะไม่ต้องรอหวยออกก็รู้ว่าทายถูก อ้อยยยยยยยยยฟินว้อยยย
    #22295
    0
  11. #22138 ืnenaka (@nena1439) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:50
    โครตชอบพระเอกเรื่องนี้เลยค่ะ โหดเ-้ยมเย็นชา แต่ปกป้องนายเอกทุกเรื่อง ช๊อบๆๆๆๆๆ
    #22138
    0
  12. #22005 DONOVANK (@DONOVANK) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 06:40
    55555ใช่เมื่อคืนป่าว
    #22005
    0
  13. #21753 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 19:14
    ไม่บ่อยก็หนักหน่อยอะนะ5555555
    #21753
    0
  14. #21675 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 00:33
    ตายๆๆ เมื่อคืนมีรึป่าวเบน
    #21675
    0
  15. #21156 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:55
    ทุกคืน ขอให้ตอบแบบนี้ 555555
    #21156
    0
  16. #20572 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 18:27
    โอ๊ยยยยยพี่หมอ5555555555
    #20572
    0
  17. #20055 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 17:47
    พี่หมอ ดเดี๋ยวตาย
    #20055
    0
  18. #19898 khaoGik (@khaokik) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 02:07
    ถถถถถถ
    มีทุกวันนะพี่หมอ 5555555555555
    #19898
    0
  19. #19403 ลมมรณะ (@wayuwayo1214) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 07:56
    คือมีน้องเป็นแฝดมหาภัย555 แต่เบน อิจฉานายมาก ริบตัวมีเเต่คนหล่ออออ ชอบหมอกล้าอ่าาา เเต่รักนิลลล
    #19403
    0
  20. #19300 Kuraoi (@Kuraoi) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 16:04
    บางครั้งนิลก้อประหยัดคำพูดเกินไปน่ะ=_=
    #19300
    0
  21. #19295 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 14:55
    อร๊ายย
    #19295
    0
  22. #18977 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:16
    ข่าวดีย์!!!
    #18977
    0
  23. #18942 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 22:42
    มีลุกแล้วนะ
    #18942
    0
  24. #18683 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 13:50
    นายน้อยมีอะไรกับควีนครั้งสุดท้ายเมื่อไรครับ 55555 ท้องแล้วๆๆๆ
    #18683
    0
  25. #18438 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 14:03
    เย่ น้องเบนท้องแล้วววว
    #18438
    0