[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,371,842 Views

  • 23,520 Comments

  • 43,573 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    20,758

    Overall
    2,371,842

ตอนที่ 82 : Ep.34::สัมผัสลูกไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56733
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 941 ครั้ง
    4 ก.ค. 59












vEp.34v

:: สัมผัสลูกไหม ::


 

 

          ผมเข้ามานั่งเล่นในบ้าน เพลิงนิลก็เดินตามหลังมาแต่ผมไม่รู้นะว่าเขาจะลงโทษพวกพี่บอดี้การ์ดลับหลังผมหรือเปล่า

 

          “เบนอยากกินสตอเบอรี่” เอาอีกแล้ว เมนูแต่ละวันผมจะขาดสตอเบอรี่ได้ไหมให้ทาย?

 

          เพลิงนิลไม่ได้ตอบรับอะไร แต่เขาก็ปรายหางตามองเมดให้ไปเอามาให้ผมล่ะนะ ไม่นานนักสตอเบอรี่สดๆก็มาเสิร์ฟถึงที่ จิ้มกับน้ำจิ้มยิ่งอร่อย

 

          แต่กินได้แค่คำเดียวดันโดนดึงถาดตัดหน้าและโยนไปอีกมุมซะงั้น! ผมมองตัวการตาปริบๆ เพลิงนิลก็มองกลับมาด้วยความเฉยเมย มือหนาปลดกระดุมเสื้อตัวเองสองสามเม็ดอย่างเคยชินก่อนจะกล่าวกับเมดเสียงเรียบ

 

“เอาอาหารมา”

 

“ค่ะ นายน้อย” ผมแอบยู่ปากนิดๆ อะไรวะ! ให้ผมกินข้าวก่อนอีกแล้ว

 

“เบนจะกินสตอเบอรี่” ผมกล่าวเสียงขุ่น ภาวะของอาการโดนตามใจมากเกินไปไง เหอๆ

 

“กินข้าว” เพลิงนิลสั่งเสียงเข้ม เขาตวัดตามองข้าวผัดทะเลกับต้มจืดสาหร่ายตรงหน้าผม แต่ผมสะบัดหน้าหนีไง ก็จะกินสตอเบอรี่ก่อนนี่หว่า

 

เขาต้องตามใจผมสิถึงจะถูก!

 

“เบนซิน...”

 

          ท...ทำไมผมชอบรู้สึกเสียวสันหลังวูบตอนเขาเรียกชื่อเต็มๆทุกครั้งเลยให้ตายสิ! แบบว่ามันดูน่ากลัวแปลกๆยังไงก็ไม่รู้ ผมอธิบายไม่ถูกเหมือนกันรู้แค่มันน่าสะพรึงก็พอ

 

          “เบนจะกินสตอเบอรี่” ผมยังยืนยันคำเดิม แถมยังเบือนหน้าหนีจานข้าวพร้อมยกมือกอดอกไปด้วยอีก

 

ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะกินข้าวนั่นแหละ แต่มันอยากกินสตอเบอรี่ก่อนไง รู้สึกว่าตั้งแต่ท้องผมจะเอาแต่ใจขึ้นยังไงก็ไม่รู้ เหมือนไม่ใช่ตัวตนของผมเลย ทว่าก็ยังทำตัวแปลกๆตั้งหลายอย่าง จนเดียวนี้เริ่มชินไปซะงั้น

 

เพลิงนิลไม่ได้กล่าวอะไร ทว่าเขากลับลุกพรึ่บแล้วมาทรุดตัวนั่งลงด้านข้างผม จากนั้นก็เลื่อนมือมาลูบๆตรงต้นคอแล้วกำไว้หลวมๆเป็นเชิงข่มขู่

 

“จะกินดีๆ...หรือจะให้ยัดปาก”

 

สุ้มเสียงเย็นยะเยือกกระซิบข้างหู แต่คิดว่าผมจะเชื่อหรือไง! ช่วงนี้เพลิงนิลไม่รุนแรงกับผมหรอก ดังนั้นผมจึงสะบัดหน้าหนีไปอีกทางอย่างดื้อดึง

 

“จะกินสตอเบอรี่” ผมย้ำด้วยอารมณ์เริ่มหงุดหงิดเป็นรอบที่สาม

 

เพลิงนิลนิ่งไปนานมาก หลังจากนั้นเขาก็เลื่อนจานข้าวผัดเข้าหาตัว นัยน์ตาสีรัตติกาลดูเย็นลงในแบบที่ใครๆก็ลงความเห็นว่าไม่น่าเข้าใกล้แบบสุดๆ แต่ผมควรสนไหม? ไม่...ผมจะกินสตอเบอรี่!

 

พรึ่บ!

 

ผมเบิกตากว้างเมื่อมือหนาบีบคางให้หันไปมอง จากนั้นมืออีกข้างก็จับช้อนตักข้าวขึ้นมาจ่อปาก แรงบีบที่ส่งมาทำให้ผมต้องอ้าปากอย่างช่วยไม่ได้ ฉับพลันนั้นข้าวก็ถูกยัดเข้ามาเต็มกระพุงแก้มทันที

 

“อะ...แค่กๆๆ” ผมถึงกับสำลักหน้าดำหน้าแดง

 

สัด...นี่กูเกือบถูกฆาตกรรมแล้วไหมล่ะ ถ้าตายเพราะข้าวติดคอมันจะน่าอนาถมากเลยนะโว้ย!

 

น้ำตาผมนี่เล็ดเลยทีเดียว พอใช้ผ้าเช็ดปากและดื่มน้ำเสร็จผมก็หันขวับมองเพลิงนิลอย่างไว เขายังมีท่าทางเฉยชาเช่นเดิม แววตาก็ยังดูน่าสะพรึงไม่เปลี่ยน ไอ้ว่าที่ฆาตกรมันเตรียมตักข้าวให้ผมอีกคำแล้ว!

 

ม...ไม่ ไม่เด็ดขาด ฮือ ผมยอมกินข้าวก่อนสตอเบอรี่ก็ได้

 

“เบนกินแล้ว นิลไม่ต้องยั...เอ้ย ป้อนนะ! เบนกินเองได้” ผมรีบพูดเสียงหลงทันที

 

คนด้านข้างยอมคลายมือจากช้อนในที่สุด พ่อแก้วแม่แก้ว...กูจะจำไว้เลยว่าจะไม่ยอมให้เพลิงนิลป้อน(?)ข้าวอีกเป็นครั้งที่สอง!

 

หลังจากนั้นเขาก็เลื่อนจานข้าวผัดของตัวเองมากิน แถมยังเขี่ยกุ้งไว้ขอบจานเช่นเคยอีก ว่าแต่เพลิงนิลผมก็เขี่ยวะ เหมือนจะไม่รู้สึกอยากกินไง แค่เห็นมันก็รู้สึกแปลกๆทั้งที่ผมเลยช่วงแพ้ท้องไปนานแล้ว

 

แต่พวกปลาหมึกกินได้นะ สาหร่ายก็กินได้แถมยังอร่อยอีก

 

ผมเคี้ยวข้าวเต็มกระพุงแก้ม สายตาก็มองถาดสตอเบอรี่ตาละห้อย ไอ้ใจร้าย! ให้ผมกินสตอเบอรี่ก่อนก็ไม่ได้

 

“กินให้หมด...ไม่งั้นอดไอ้นั่นไปอีกอาทิตย์”

 

น้ำเสียงเรียบเย็นเปรยขึ้นโดยไม่ได้มองหน้าผม เขาตวัดหางตามองถาดสตอเบอรี่ประกอบคำพูดราวกับล่วงรู้ว่าผมกำลังด่าในใจอย่างไรอย่างนั้น ผมนี่รีบหันมองคนด้านข้างอย่างไว มาขู่ว่าจะงดสตอเบอรี่แบบนี้มันเกินไปหน่อยนะโว้ย

 

เดี๋ยวผมก็ลงแดงตายกันพอดี ทำไมเพลิงนิลใจร้ายแบบนี้!

 

ผมกัดช้อนและกลืนข้าวลงคอทั้งน้ำตา เปล่านะ...มันไม่ได้ไหลแค่ปริ่มๆ ไหนสีหน้ากูจะไม่ปานว่าร้องไห้อย่างหนักหน่วงไปแล้วไง ตาก็มองข้าวผัดในจานที่เหลือเกินครึ่งอย่างเศร้าสร้อย

 

จากที่ดื้อดึง...ผมนี่สลดไปเลย

 

กินไปกินมาดันเหลือซะงั้น ผมเหลือบมองเพลิงนิลตาปริบๆ คือกำลังสงสัยว่าถ้ากินไม่หมดผมจะโดนงดสตอเบอรี่จริงดิ ก็คนมันอิ่มแล้วนี่หว่า จะให้ยัดเข้าไปได้ยังไงกันเล่า!

 

“เบนอิ่มแล้ว” เพลิงนิลไม่พูดอะไร เขาทำเพียงตวัดหางตามองจานข้าวของผมสลับกับมองหน้าผมเท่านั้น

 

หรือผมต้องกินให้หมดจริงๆวะ กินอีกนิดนี่กูอ้วกเลยนะโว้ย

 

“จะอ้วก...” พอฝืนใจกินไปได้อีกคำผมก็เปรยขึ้น หน้าตานี่พะอืดพะอมตามที่ปากบอกเลย

 

เพลิงนิลแม่งไม่สนใจผมอีกแล้วว่ะ เขาตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปากเสร็จปุ๊บก็ดื่มน้ำตาม ผมเขี่ยข้าวในจานไปมาก่อนจะนึกได้ว่ามันไม่ดี เลยวางช้อนไว้นิ่งๆอยู่แบบนั้น

 

ไม่นานนักสาวเมดก็มาเก็บข้าวไป ผมนั่งนิ่งอยู่เช่นเดิมจนกระทั่งมือหนาเลื่อนถาดสตอเบอรี่มาวางไว้ตรงหน้า พอผมหันมองก็เห็นเพลิงนิลมองไปทางทีวีพลางหยิบรีโมทมากดเปิดสารคดีดู

 

เอ่อ...สารคดีจำพวกงูกินเหยื่อ สิงโตแทะเนื้ออะไรประมาณนี้ สงสัยจะเบื่อหนังฆาตกรรมแล้วมั้ง ไม่สิ เขาเริ่มเปลี่ยนช่องไปเป็นหนังเลือดสาดจอแล้วนี่หว่า

 

“จะกินก็กิน”  ไอ้อาการพูดลอยๆโดยไม่มองหน้าผมนี่คือ?

 

“นิลจะไม่งดสตอเบอรี่เบนอาทิตย์นึงใช่ไหม” ผมสะกิดแขนเขาเบาๆ จากนั้นก็ช้อนตาถามไปด้วย

 

“ถ้ามึงไม่ดื้อ” เพลิงนิลตวัดตามองลงมานิดหน่อย ผมไม่เข้าใจว่าดื้อตอนไหน! ก็แค่อยากกินสตอเบอรี่มากไปเท่านั้นเองนะ

 

“เบนไม่ได้ดื้อ” ผมเริ่มมองเขาตาขุ่นเมื่อโดนกล่าวหาว่าตัวเองดื้อ

 

เพลิงนิลไม่ได้ต่อล้อต่อเถียงอะไรด้วยอีกจนกระทั่งผมหันไปสนใจหนังแทน มือหนาเอื้อมหยิบโน้ตบุ๊กขึ้นมาเปิดทำอะไรสักอย่าง เนิ่นนานเป็นชั่วโมงที่เราอยู่กันแบบนั้น ผมก็เอื้อมมือหยิบสตอเบอรี่เข้าปากไปเรื่อย ถามว่าเบื่อไหม? ไม่นะ แม้เพลิงนิลจะพูดโคตรน้อยในแต่ละวันก็เถอะ

 

แต่เขาพูดเยอะกว่าแต่ก่อนอยู่หรอก เอิ่ม...นับรวมในแต่ละวันก็เฉลี่ยสิบประโยคได้ ส่วนมากจะใช้สายตาสั่งการมากกว่า ถ้าเป็นพวกที่ไม่เคยชินกับเขามาก่อนผมว่าต้องมีเอ๋อกันบ้างล่ะ

 

“เบนซินน้องรัก เป็นไงบ้างวะกูซื้อสตอเบอรี่มาฝาก”

 

อยู่ๆพี่แสบก็โผล่หน้ามาในห้องโถง จากนั้นก็ส่งถุงสตอเบอรี่ขนาดใหญ่ให้เมดคนหนึ่งนำไปเก็บ สายตาของพี่มันมองหน้าท้องผมอย่างสนอกสนใจ ไม่ได้เจอพี่มันนานเลยว่ะ เหมือนจะหลายเดือนแล้วมั้ง ปกติมีแต่คุยกันทางโทรศัพท์เพราะพี่แสบก็วุ่นๆกับเรื่องอื่นอยู่

 

“สบายดีฮะ พี่ล่ะ” ผมทักทายด้วยรอยยิ้ม พี่แสบก็ยิ้มกลับมาก่อนจะเดินเข้าหาอย่างรวดเร็ว

 

“สบายดีว่ะ แต่โคตรเซ็งตรงช่วงนี้กูหนีเที่ยวไม่ค่อยได้...” พี่มันกระซิบกระซาบข้างหู ประจวบเหมาะกับพี่เพลิงกัลป์โผล่เข้ามาในครรลองสายตาพอดี

 

“มึงพูดอะไรนะเมีย”

 

พี่เพลิงกัลป์ถามเสียงเรียบก่อนจะเดินไปนั่งอีกด้าน สายตาก็จ้องเขม็งมาที่เมียตัวเองแบบเย็นๆ เย็นจนผมเผลอขนลุกซู่เลยไง

 

“บอกว่ากูอยากเก็บเกี่ยวสตอเบอรี่ แต่เก็บไม่ได้” ลื่นไหลเป็นปลาไหลเลยว่ะพี่ ข้าน้อยขอคารวะ! จาก หนีเที่ยว เป็น เก็บเกี่ยว เนี่ย

 

ผมเหลือบมองพี่แสบที่ยกยิ้มสวยด้วยสายตาอิหลักอิเหลื่อ ดีนะที่พี่เพลิงกัลป์ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร ไม่งั้นคงได้มีลากกันกลับไปอีกแน่ เฮ้อ!

 

“ว่าแต่กูจับหลานได้ไหม” พี่แสบมองท้องผมด้วยสายตาเป็นประกายวาววับ

 

“ได้ฮะ” ผมหันไปยิ้มให้ ดังนั้นพี่มันเลยยื่นมือมาลูบท้องผมเบาๆ อา...รู้สึกได้เลยว่าลูกดิ้น สงสัยจะชอบพี่แสบอยู่ไม่น้อย

 

Loading 40%

 

          “หลานดิ้นด้วยว่ะ” พี่แสบอุทานอย่างตื่นเต้น อย่าเตะท้องมากดิลูก มันเริ่มจุกแล้วน่ะไม่ใช่อะไร

 

“ช่วงนี้ก็ดิ้นบ่อยฮะ” ผมตอบรับ

 

“อืม...กูซื้อสตอเบอรี่มาให้ เห็นมึงบ่นอยากกิน แต่มึงกินทุกวันเลยหรอวะ” พี่แสบพูดเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้

 

“บางวันฮะ แล้วแต่อารมณ์ผมเลย” ผมหัวเราะในลำคอ เอ่อ...ทำไมรู้สึกเหมือนสองพี่น้องตระกูลมังกรเขานั่งจ้องตากันเขม็งแบบนั้นล่ะวะ

 

“เมียมึงท้องหรือยัง”

 

เพลิงนิลเอ่ยขึ้น คือมันเป็นเรื่องน่าเครียดนะถ้าพี่แสบไม่ท้องซักที แม้จะหยุดกินยาไปถ้าครบหกปีก็เถอะ แต่เราไม่รู้ไงว่าถ้าหยุดกินยาแล้วจะมีผลข้างเคียงอะไรอีกไหม

 

“อย่างที่เห็น” พี่เพลิงกัลป์ทำเพียงเหลือบมองพี่แสบนิดหน่อยก่อนจะหันไปตอบน้องชาย

 

“ไร้น้ำยา?

 

โอ้...บางทีเพลิงนิลก็พูดแรงไปนะโว้ย! ผมนี่ถึงกับหน้าซีดเลยไง ย...อย่ามาทะเลาะกันแถวนี้นะ! ผมขอลากพี่แสบหลบมุมก่อน!!

 

“หึ...กูทำทุกวันไม่เหมือนมึง ได้แต่ลูบๆคลำๆ”

 

ผมลืมไปว่าสองพี่น้องเขาชอบเล่นสงครามเย็นกันมากกว่า เหอๆ ไอ้ท่วงท่าจ้องตากันแล้วต่างคนต่างส่งสายตาเย็นยะเยือกนี่มันอะไร! พอหันมองพี่แสบ รายนั้นกำลังหยิบสตอเบอรี่ในถาดกินตุ้ยๆอยู่

 

ผมไม่ได้หวงอะไรนะเพราะเริ่มอิ่มแล้วด้วย ขืนเอาไว้นานๆมันก็ไม่อร่อยอยู่ดีไง แต่พี่มันไม่คิดจะสนใจสถานการณ์ตอนนี้จริงๆหรอวะ!

 

“เดี๋ยวถ้าท้องมันก็มาเองนั่นแหละ น้ำยามึงคงไม่ดีจริงๆมั้งสามี” พี่แสบเลิกคิ้วมองพี่เพลิงกัลป์ ยิ้มท้าทายแบบนั้นเดี๋ยวก็ไม่ได้ลุกจากเตียงหรอกพี่!

 

เอ่อ พี่เพลิงกัลป์อย่ากริ้วนะอย่ากริ้ว! อย่าหน้าทะมึนลงแบบนั้นเลยเนอะ ปกติพี่เขาดูนิ่งๆไม่ค่อยน่ากลัว(?)หรอกนะ แต่อย่าให้โกรธเพราะไม่สามารถเอาอะไรมาบรรยายได้เหมือนกัน

 

“งั้นกูคงต้องกลับก่อน...จะได้รู้ว่าน้ำยาดีไม่ดี”

 

พี่เพลิงกัลป์หันไปบอกกับเพลิงนิลเสียงเย็นเฉียบ จากนั้นก็ลากคอพี่แสบออกจากบ้านผมไป ขนาดโดนลากพี่มันยังหันมาโบกมือบ๊ายบายผมพร้อมรอยยิ้มได้ เชื่อเขาเลย!

 

“นิล เบนอยากออกไปไหนมาไหนบ้าง มันเบื่อออออ” ผมลากยาวคำว่าเบื่อเพื่อย้ำว่าเบื่อจริงๆ

 

“ขึ้นไปนอน” เพลิงนิลทำเพียงละสายตาจากจอโน้ตบุ๊กมามองแวบหนึ่งเท่านั้น

 

 

เฮ้ยๆ มันใช่เรื่องไหมวะเนี่ย เพิ่งบอกไปอยู่ว่าอยากออกจากบ้าน เขาดันสั่งให้ผมไปนอนซะงั้น!

 

“ไม่เอา เบนอยากไปสูดอากาศนอกบ้าน” ผมกล่าวพลางยกมือจับแขนเขาเขย่าๆไปด้วย

 

ผมอยู่ในบ้านมาหลายเดือนแล้วนะโว้ย มันเบื่อ เซ็ง เครียดมากเลยว่ะ หันไปทางไหนก็เจอแต่สภาพแวดล้อมเดิมๆ แทบจะไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันแล้ว!

 

“....” คราวนี้เขาก็ยังไม่หันมาสนใจผมจนต้องเขย่าแรงขึ้น

 

พรึ่บ!

 

ง้ะ...โดนสะบัดออก ฮือ เพลิงนิลสะบัดแขนผม! เหอะ ไม่พูดด้วยก็ได้ อยากอยู่กับโน้ตบุ๊กนักก็อยู่ไป ผมรู้สึกน้อยใจที่เขาสนใจไอ้เครื่องสี่เหลี่ยมเล็กๆนั่นมากกว่า มันมีดีตรงไหน!

 

ว่าแล้วก็เดินงอนตุ๊บป่องขึ้นบันไดบ้านไป พอมาถึงเตียงก็ค่อยๆนอนหงายลงบนนั้น บ้าเอ้ย! เพลิงนิลแม่งโหดร้ายกับผมได้ลงคอ ว่าแล้วก็ปาหมอนที่คว้ามาได้สะเปะสะปะ พอหัวถึงหมอนได้ไม่นานก็เริ่มง่วง หลังจากนั้นผมก็หลับไปโดยมือยังกำอยู่ที่หมอนแน่น

 

พอปรือตาตื่นขึ้นมาอีกทีผมก็พบว่าหมอนในมือหายไปแล้ว เหลือบดูนาฬิกาก็พบว่าเข้ายามเย็น ผมค่อยๆลุกขึ้นนั่งพลางกวาดตามองรอบห้องอย่างเบลอๆ

 

อะเฮือก!

 

เกือบสะดุ้งล่ะตอนที่หันไปเจอเพลิงนิลนั่งมองอยู่ด้านข้าง ผมเบือนหน้าหนีในทันที ริมฝีปากก็เม้มแน่น ไม่ไปสิงกับโน้ตบุ๊กลูกรักต่อล่ะ! เอามันเข้ามานอนด้วยเลยก็ดีนะ

 

“เป็นอะไร”

 

“เบนงอน” เอ่อ...แล้วกูจะตอบไปเพื่อ?

 

พอลองเหลือบมองทางหางตาก็เห็นร่างสูงมองมาด้วยแววตาที่เรียบเฉยมาก...มากถึงมากที่สุด! ผมกระเถิบตัวหนีเตรียมลุกออกจากเตียงแต่แขนก็ดันถูกคว้าไว้เสียก่อน

 

พรึ่บ!

 

คราวนี้เป็นผมที่สะบัดออกบ้าง ประกายตาคมดุดูเย็นชาขึ้นหลายส่วน มือหนาสอดมาตรงใต้รักแร้ทั้งสองข้างก่อนจะออกแรงลากผมไปนั่งเกือบชิดอกของเขา ผมก็ไม่ได้ดิ้นหนีหรอก ดิ้นมากๆกลัวกระทบกระเทือนลูกไง

 

“จะไปไหน” น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้นข้างหู

 

เอ๊ะ...คือจะยอมให้ผมออกไปจริงดิ?

 

ถึงจะคิดแบบนั้นแต่ผมก็ไม่หันมองเขาอยู่ดี อีกทั้งยังพองลมเต็มแก้มไม่ตอบรับอีกต่างหาก ไม่สน! ผมงอนอยู่ดังนั้นอย่างคิดว่าแค่นี้จะง้อได้เลย!!

 

“เบนซิน...” ง้ะ...เสียงน่าสะพรึงชิบหาย

 

“ไปไหนก็ได้” เปล่านะ...ไม่ได้กลัวแค่แอบหวั่นนิดๆ!

 

ถึงบอกไปแบบนั้นผมก็ไม่หันไปมองเขาอยู่ดี คือยังงอนไม่หายไง เขาสะบัดมือผมออกเชียวนะ ใจร้ายโคตรๆ! ดังนั้นผมไม่ยกโทษให้ง่ายๆหรอก

 

เพลิงนิลลุกออกไปนั่งตรงโซหาปลายเตียงเมื่อได้คำตอบจากผม มือก็หยิบรีโมทมาเปิดหนังดูอย่างเฉยเมย เอิ่ม...จะง้อแค่นี้จริงดิ ไมง้อต่ออีกหน่อยหรอ

 

“เบนยังไม่หายงอนนะ” ผมย้ำ ตาก็เหลือบมองเขาแวบหนึ่ง

 

“กูต้องง้อ?” เกลียด! ทำไมต้องเลิกคิ้วมองมาเหมือนเพิ่งรู้ว่ากูงอนไม่หายแบบนั้นวะ

 

ผมมองเขานิ่งงันก่อนจะนอนลงกับเตียงใหม่ ฮือ...ชีวิตช่างน่าเศร้า เพลิงนิลแม่งไม่รู้ว่าผมยังงอนอยู่อ่ะคิดดู วันนี้ผมจะไม่พูดกับเขาแล้ว!

 

หลังจากเวลาล่วงเลยผ่านจนถึงหกโมงเย็น ผมก็เป็นฝ่ายทนไม่ไหวจนต้องลุกขึ้นเพื่อจะเดินออกไปจากห้อง บรรยากาศช่างน่าอึดอัด เพลิงนิลไม่เข้าใจผมเลยแม้แต่นิด!

 

“จะไปไหน”

 

“....” เงียบกริบ คือกูกำลังประท้วงอยู่ไง

 

“เบนซิน...” ใช้ไม่ได้ผลหรอกเว้ย ตอนนี้ผมเพิ่มระดับจากน้อยใจเป็นหงุดหงิดแล้ว

 

“....” ผมยังคงเดินไปที่หน้าประตูต่อ และทันทีที่ยกมือเตรียมผลักประตูออก...

 

“จะตอบดีๆ...หรือจะตอบทั้งน้ำตา” น้ำเสียงเฉยชาแฝงไปด้วยความน่าสะพรึงดังแว่วมาจากด้านหลัง ที่สำคัญคือมันดังในระยะประชิด!

 

มือหนาวางลงบนประตูในตำแหน่งเยื้องกับศีรษะผมไปนิด ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดตรงซอกคอจนรู้สึกได้ ผมกำลังถูกคุกคามทั้งร่างกายและจิตใจอยู่สินะ ซึ่งดูเหมือนจะได้ผลซะด้วยเพราะใจเริ่มเต้นระรัวด้วยอารามหวาดกลัวแล้วไง

 

ผมยังคงเม้มริมฝีปากแน่น ตาก็จ้องประตูเขม็งอย่างดื้อดึง พอตัดสินใจจะผลักประตูอีกครั้งความเจ็บจี๊ดตรงผิวเนื้อก็หยุดยั้งมือไว้เสียก่อน

 

“โอ้ย!” ผมร้องเสียงหลงเลยทีเดียวเมื่อเพลิงนิลขบตรงหลังคอ ถ้าขบด้วยปากก็ไม่อะไรหรอกแต่ขบด้วยฟันนี่โคตรเจ็บ

 

ที่บอกจะให้ตอบทั้งน้ำตาคือแบบนี้ใช่ไหม น้ำตาเริ่มเล็ดเลยไง!

 

Loading 70%

 

“เบนจะลงไปด้านล่าง” ผมเอ่ยขึ้นในที่สุด มือก็ลูบๆหลังคอด้วยความเจ็บ เป็นรอยแน่เลยว่ะ เขามันเป็นพวกชอบใช้ความรุนแรง!

 

พอจะผลักประตูออกอีกครั้งมือหนาก็ดันดึงประตูไว้ซะงั้น ผมหันมองเขาตาขุ่นเพราะยังไม่หายเจ็บเลยไง แล้วคือจะมายื้อยุดกันทำไมอีกล่ะเนี่ย อยู่ในห้องนอนมากๆผมก็เบื่อเป็นนะโว้ย

 

“ปล่อย เบนจะลงไปด้านล่าง” ผมกล่าวเสียงเรียบ จากนั้นก็ละสายตามามองประตูต่อ

 

“ไปนั่งนิ่งๆ” เพลิงนิลกล่าวขึ้นเสียงเย็น มือหนาก็ดึงแขนผมให้ออกห่างจากประตูไปด้วย

 

ดังนั้นผมเลยเดินกลับไปนั่งอย่างจำยอมเมื่อเห็นสายตาที่เริ่มติดจะหงุดหงิดจากเขาแล้ว ให้ตายสิ...นี่คิดจะขังกันไว้ในห้องหรือไง ไหนทำท่าว่าจะพาผมออกไปข้างนอกตอนแรก ตกลงเขาจะเอายังไงกันแน่!

 

ผมพยายามผ่อนคลายอารมณ์ตัวเองด้วยการลุกขึ้นเปิดระเบียงไปสูดอากาศภายนอก มือก็ลูบๆท้อง อยู่อย่างนั้นได้ไม่นานก็เริ่มอารมณ์ดีขึ้นมานิด อืม...ลูกผมจะหน้าตาเป็นยังไงนะ จะน่ารักเหมือนผมหรือเปล่า

 

ต...แต่ขออย่าให้ได้ความร้ายกาจของเพลิงนิลมาได้ไหม ผมไม่อยากให้ลูกเป็นเด็กที่ดูเก็บกดเหมือนเขานะ! ถ้าโหดร้ายขนาดนั้นลูกผมจะมีเพื่อนได้ยังไงล่ะ สังคมทุกวันนี้มันก็ต้องสร้างมิตรภาพเข้าไว้สิ

 

ยืนเหม่อมองด้านล่างได้ไม่นานร่างสูงก็โผล่มาพิงประตูระเบียงด้านหลัง เขาทำท่าจะยกบุหรี่ขึ้นจุดสูบแต่แล้วก็ชะงักก่อนจะโยนมันกลับเข้าห้องแทน ผมหันไปมองเขานิดหน่อย ถ้าไม่เปิดประเด็นก่อนวันนี้คงคุยกันไม่รู้เรื่องแน่

 

“จะพาเบนไปไหน”

 

ถึงจะเคยบอกเพลิงนิลว่าไปไหนก็ได้ แต่ผมก็อยากรู้นะว่าเขาจะพาไปไหน มีสถานที่อยู่กี่ที่กันให้ไป แน่นอนว่าต้องไม่ใช่ที่ร้านเพราะคนเยอะ

 

“ไม่รู้” เพลิงนิลตอบกลับมาเสียงเรียบ

 

อ้าว...ไม่รู้แล้วจะพาผมไปได้ยังไงกันเล่า! หมดกัน...ผมลืมไปสินะว่าเขามันช่างไร้ความโรแมนติก เพราะฉะนั้นอย่าคิดว่าจะนึกถึงสถานที่ดีๆอาทิภูเขา ทะเล น้ำตกอะไรอย่างนี้เลย

 

ถ้าบอกว่าตั้งแต่คบกันมายังไม่เคยพากันไปทะเล จะมีใครเชื่อผมไหม? แต่ภูเขานี่ไปมาแล้ว ก็ตอนค่ายอาสาไง ครั้งนั้นแหละ...ฮือ ชีวิตช่างน่าเศร้า

 

“งั้นขี่รถเล่นกัน เบนอยากดูดาว”

 

เป็นไงล่ะ! ความคิดของผมแจ่ม(?)ไปเลยใช่ไหม หลังกินอาหารก็ไปขี่รถเล่น...เปิดประทุนดูดาวตอนกลางคืน แค่คิดก็น่าสนุกแล้ว

 

“อืม” เพลิงนิลตอบรับในลำคอ แต่แววตาเขาฉายความเอือมระอาวูบหนึ่ง นี่ไม่ใช่แอบด่าว่าผมสิ้นคิดในใจอยู่หรอกนะ!

 

 

และแล้วหลังจากลงไปกินข้าวเสร็จผมก็เตรียมเสบียง...สตอเบอรี่หนึ่งถุง เอาไว้ไปกินบนรถด้วย แทบจะร้องไห้ ผมจะได้ออกจากบ้านในรอบหลายเดือนมานี้แล้วโว้ย

 

“คุณเบนซินดูร่าเริงดีนะคะ” ป้าสร้อยหันมาแซวพลางยื่นถุงสตอเบอรี่ให้ผม

 

“ผมจะได้ออกไปสูดอากาศภายนอกแล้วฮะ” ผมทำตาเป็นประกายก่อนจะล้วงสตอเบอรี่มากินลูกหนึ่ง ง่ำๆ อร่อยเหาะเช่นเคย

 

พอหันไปมองด้านหลังอีกทีก็เห็นเพลิงนิลเดินลิ่วๆไปโรงจอดรถแล้ว ไม่มีชวนกันเลยสักนิด! ผมหันมาโบกมือลาป้าสร้อยกับบรรดาเมดก่อนจะค่อยๆเดินอุ้ยอ้ายตามหลังเขาไป

 

เฮ้ๆ!ขบวนลีมูซีนประมาณสามคันตรงด้านหน้าบ้านมันอะไรกันน่ะ

 

“นิลจะเอาพวกพี่ๆไปด้วยหรอ” ผมขมวดคิ้วถามเมื่อเดินมานั่งในรถเรียบร้อยแล้ว ขืนให้ลีมูซีนล้อมหน้าล้อมหลังได้โด่งดังกลางถนนกันพอดี

 

“อืม” พูดคำอื่นเป็นไหมวะเนี่ย

 

“ให้พวกพี่เขาตามห่างๆได้ไหม” ผมบอกออกไปตามตรง แค่ออกจากบ้านทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วยล่ะ อีกอย่างผมต้องการความเป็นส่วนตัวไง

 

เพลิงนิลไม่ได้ตอบรับอะไร แต่อย่างน้อยเขาก็เปิดกระจกรถแล้วส่งสายตาเรียกลูกน้องตัวเองมาคุย เอ่อ...หรือจะเรียกว่าสั่งดี พูดไม่กี่คำก็ปิดกระจกก่อนจะขี่รถไปเรื่อยๆ หลีกเลี่ยงการจราจรในเมืองไปยังถนนโล่งๆ

 

ผมมองวิวข้างทางไม่ปานว่าเด็กบ้านนอก ใครไม่อยู่กับบ้านนับหลายเดือนไม่เข้าใจผมหรอก มันรู้สึกเหมือนได้รับอิสรภาพอีกครั้งทั้งที่ผมไม่ได้ถูกขังแท้ๆ

 

เสียงเพลงในรถดังกลบบรรยากาศเงียบงัน ผมฮัมเพลงตามเบาๆก่อนจะมองแสงไฟตามบ้านเรือนด้านนอก มองไปมองมาชักตาลายจนต้องหันกลับมามองกระจกด้านหน้าแทน

 

“ทำไมนิลไม่ถูกกับคุณพายัพล่ะ” ผมเอ่ยถามขึ้นเพราะรู้สึกสงสัยมานานแล้ว

 

ให้ตายสิ! เหมือนรถจะกระตุกวูบหนึ่งด้วย ดีนะที่ผมนั่งทรงตัวดีๆไม่งั้นคงได้เจ็บกันบ้างล่ะ คราวนี้ผมหันมองหน้าเขาเลยทีเดียว แต่เพลิงนิลก็ยังจับจ้องถนนด้วยแววตาเรียบเฉยอยู่ดี

 

“เรื่องไร้สาระ” น้ำเสียงที่เขาเอ่ยขึ้นมันฟังดูขุ่นมัว คล้ายเขาไม่ชอบหน้าคุณพายัพอย่างแรง...ประมาณนั้นเลย

 

“เบนอยากฟัง” ผมตะล่อมถาม

 

“กูไม่อยากพูดถึง” แบบนี้คือไม่อยากเล่าสินะ ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก จนกระทั่งรถแล่นมาจอดตรงเนินดินแห่งหนึ่ง รอบด้านมืดสนิทและไร้ผู้คน เป็นป่าหญ้าล้วนๆ

 

อา...ถ้าเป็นแต่ก่อนผมคงคิดว่าเพลิงนิลจะพามาฆ่าแน่นอน!

 

ร่างสูงกดเปิดหลังคารถ ไม่นานนักลมกลางคืนก็ลอยพัดผ่านหน้า มันเย็นสบายไม่เหมือนกลางเมืองที่เต็มไปด้วยฝุ่นควันและมลพิษ ผมเหม่อมองต้นหญ้าข้างทางนิดหน่อย มือก็ลูบๆท้อง

 

ลูกดิ้น...สงสัยจะชอบบรรยากาศแบบนี้เหมือนผมใช่หรือเปล่า

 

“นิลยังไม่เคยจับลูกเลยนะ”

 

ผมหันไปมองเขา เพลิงนิลก็ตวัดตามองผมวูบหนึ่งก่อนจะเลื่อนสายตาลงมองท้องของผม จากนั้นก็เบือนหน้าไปมองวิวข้างทางอย่างไร้อารมณ์

 

“....” ผมกำลังพูดกับรูปปั้นหรืออะไร? แล้วไอ้ท่าทางเฉยชาสิ้นดีนี่มันน่า...

 

“สัมผัสลูกไหม”

 

ผมเป็นฝ่ายดึงมือหนามาจับท้องตัวเองเลยไง ขืนรอเขาตอบรับชาตินี้ก็ไม่คิดจะแตะลูกอ่ะผมว่า แต่เพลิงนิลก็ไม่ได้ยกมือออกนะ แววตาเขาฉายความแปลกใจวูบหนึ่งเมื่อลูกดิ้นตอบรับ

 

เอ่อ...อย่าเตะแรงสิลูก นี่เกลียดพ่อหรือรักพ่อกันแน่เนี่ย

 

เพลิงนิลละมือออกห่าง ค่อยยังชั่ว ลูกหยุดดิ้นไปหน่อยแล้ว เตะทีก็สะเทือนที ผมมองหน้าท้องตัวเองยิ้มๆ รู้ตัวอีกทีแขนแกร่งก็พาดผ่านมาด้านหลังพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาที่เคลื่อนเข้าใกล้ในระยะประชิด

 

“ม...มีอะไรหรอ” ไม่ได้ตั้งใจจะเสียงสั่นนะโว้ย แต่สายตาของเพลิงนิลมันดูน่ากลัวแปลกๆไง!

 

“สัมผัสลูกแล้ว...”

 

เอ่อ...ทำไมรู้สึกถึงรังสีอันตรายแปลกๆยังไงก็ไม่รู้ ผมเบี่ยงตัวหลบแต่มันดันติดประตูรถเสียก่อน เดี๋ยวนะ! เมื่อครู่เพลิงนิลพูดคำว่าลูกด้วย ของแรร์...แรร์สุดๆ!

 

“อยากสัมผัสเมีย”

 

ผมเบิกตากว้างเมื่อริมฝีปากสีซีดประกบลงมา ใบหน้าเริ่มเห่อร้อนในแบบที่ยิ่งกว่าน้ำต้มจนเดือดซะอีก พอสบมองกับนัยน์ตาสีรัตติกาลผมก็แทบจะละลายคาเบาะ อา...ช่างดาเมจ ผมกำลังโดนเขาควบคุมสติอยู่ชัดๆ!

 

เพลิงนิลพูดอะไรแบบนี้ไม่บ่อย...แต่พูดทีผมก็อยากจะมุดดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด!

 

 



[ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่อง] บทสัมภาษณ์เล็กๆน้อยๆของพี่รหัสผู้เย็นชากับน้องกอแก้วผู้น่ารัก

กอแก้ว : อะแฮ่ม! พี่เพลิงนิลคะ รู้สึกยังไงบ้างที่พี่เบนท้อง”

เพลิงนิล : เหลือบตามอง “....”

กอแก้ว : “งะ งั้นคำถามต่อไปเลยเนอะ ใครๆก็บอกว่าอยากได้พี่...เอ้ย! ต้องทำยังไงถึงจะได้ผู้ชายแบบพี่บ้างคะ”

เพลิงนิล : “ไปตายแล้วเกิดใหม่...”      

กอแก้ว : “ม้ายยยย อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ! ถ้าคนอ่านของยัย...เอ้ย คุณไรท์หายหดจะทำยังไง!! แล้ว...แล้วฉันก็จะไม่ได้จิ้นต่อ”//นั่งร้องไห้น้ำตาไหลพราก

เพลิงนิล : “...เป็นเบนซิน”

กอแก้ว : “กะ กรี๊ดดดดดด”

และแล้วกอแก้วก็ไม่ได้สัมภาษณ์ต่อเพราะมัวแต่จิกหมอนนอนดิ้น เหอๆ           

 

 

Writer talk3

ตอนหน้าก็คลอดแล้วค่ะ! จะได้เห็นหน้าหลาน ฮูเล่~ ใครรอพาร์ทเฮียนิลก็ตอนหน้าเลยค่ะ ตอนแรกก็มาแบบนิ่งๆทำไมหลังๆมันดันหื่...//หลบลูกปืน เบนซินจะละลายคาเบาะแล้ว เดี๋ยวไรท์ขุดดินให้มุดหนีเอง//หลบฟาดหางจระเข้ แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

04/07/2016

Writer talk2

รุนแรงตลอดเลยนะคะเฮียนิล//หลบปืน พี่กัลป์ว่าไงคะ? โดนกล่าวหาว่าไร้น้ำยาไปเสียแล้...//ปืนเจาะหัว พี่แสบก็ไปท้าทายเขาได้ 555 เบนซินก็ยังคงความดื้ออยู่นิดหน่อย(?) แอบกลัวเฮียนิลด้วยสิ ใครไม่กลัวก็แปลกแล้วค่ะ เล่นอยู่ด้วยกันจนรู้ไส้รู้พุงขนาดนี้ แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

03/07/2016

 

Writer talk

เบนดื้อ! คนดื้อต้องจับกดค่ะเฮีย...แค่กๆๆ โดนเอาข้าวยัดปากเลยเห็นไหมนั่น ไม่น่าเลยนะคะเบนซิน อะไรจะติดสตอเบอรี่ปานนั้น และแล้วพี่แสบก็มา ว่าแต่เมื่อไหร่จะท้องคะ?//หลบมือพี่แสบ ชื่อตอนแลดูอบอุ่นหัวใจดีนะคะ สัมผัสลูกไหม แต่งเองเคลิ้มเอง 555 แล้วพบกันค่า

#ขอบคุณคุณ wickynana สำหรับข้อมูลดีๆของฝาแฝดด้วยนะคะ เป็นประโยชน์กับการแต่งนิยายมากเลยค่ะ ^^

รักรีดเดอร์

01/07/2016



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 941 ครั้ง

410 ความคิดเห็น

  1. #23519 pcy_light (@pcy_light) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:55
    เขินคุณนิล
    #23519
    0
  2. #23475 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 22:42

    โอ้ยยยย หาความละมุนไม่เจอจากเพลิงนิลจริงๆ

    #23475
    0
  3. #23349 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 06:31
    55555 สงสารเพลิงนิลขึ้นมาเลย
    คุณแม่เป็นไบโพลาร์นะช่วงแบบนี้
    ต้องเข้าใจเค้าหน่อย
    #23349
    0
  4. #23296 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 16:36
    งื้อออออ เขินได้มั้ย
    #23296
    0
  5. #23105 SUNOBA (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 18:49
    มาตามอ่านพาทย์หลัวเพราะคิมหันต์ รู้เลยว่าที่คิมติดสตอเบอร์รี่เพราะใคร โหดกระทั่งในท้องแม่อ่ะคิม
    #23105
    0
  6. #23009 (@mppotn22) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 23:00

    พอกลับมาอ่านเรื่องนี้อีกรอบนึงรู้เลยคิมหันต์ติดสตอร์เบอร์รี่มาจากใคร55555

    #23009
    0
  7. #22870 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 23:21
    น่ารักกกก
    #22870
    0
  8. #22811 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 14:16
    น่าร๊ากกกก
    #22811
    0
  9. #22783 bunthida_85266 (@aombunthida) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 10:54
    เขินนนนนนน งื้อออ
    #22783
    0
  10. #22669 130143m (@130143m) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 23:51
    พระเอก ประหยัดคำพูด นายเอก ประหยัด (เงิน) สุดขีด!!!!!
    #22669
    0
  11. #22582 sukanya_2541 (@sukanya_2541) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 11:35
    นี่กลับมาอ่านรอบที่ 8 แล้วเด้ออออ ><
    #22582
    0
  12. #22557 เงารัตติกาลมายา (@black282) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:46
    อ่านกี่รอบก็เขิลลลล ฮือออออ
    #22557
    0
  13. #22506 335360 (@335360) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:21
    หุบยิ้มไม่ลงอ่ะ!!!>//////<
    #22506
    0
  14. #22452 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 10:35
    เขินนนนนนน
    #22452
    0
  15. #22311 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 21:38
    งี้เบนซินก็ต้องมีเมนส์ดิถูกมั้ย
    #22311
    0
  16. #22123 แอมเฮียร์ (@mmp1809) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 16:55
    คือสงสัย?? ...มีีมดลูกต้องมีเมนส์ .....ตั้งท้องต้องมีน้ำนม ......แล้วอย่างนี้้......เบนของเราก็ต้องมีเต้าแล้วสินะ 
    #22123
    0
  17. #22121 aum4501 (@aum4501) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 16:36
    อร้ายยกรี๊ดดดดดด
    #22121
    0
  18. #22105 artitaya122 (@artitaya122) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 09:43
    อ่านคำนี้กี่ครั้งๆแล้วก้ยัง อาย. กรี้ดดดดด
    #22105
    0
  19. #22014 DONOVANK (@DONOVANK) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 23:23
    อ่านแล้วชอบจัง
    #22014
    0
  20. #21683 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 11:39
    อยากขนาดนั้นเลยหรอเพลิงนิล
    #21683
    0
  21. #21166 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 00:22
    ให้ลูกคลอดก่อนเว้ยยยยยย หลังจากนนั้นจะสัมผัส แล้วได้อีกเป็นโหลก็ทำได้ หึหึ
    #21166
    0
  22. #20844 saengthxngk (@saengthxngk) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 21:01
    กำลังซึ้ง พอตอนจบ อยากสัมพัสเมีย อ้ายยยย
    #20844
    0
  23. #20672 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 10:43
    อ๊ายยยยย อยากสัมผัสเมีย
    #20672
    0
  24. #20577 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:19
    อยากสัมผัสเมีย โอ๊ยๆๆๆๆๆๆๆ
    #20577
    0
  25. #20473 NARAQUEEN (@NARAQUEEN) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 17:24
    เป็นเบนซิน
    กรี๊ดสิคะรออะไร ฟินหมอนขาด
    ชาตินี้อิฉันก็เป็นไม่ได้หรอกเบนซิน
    #20473
    0