[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,374,971 Views

  • 23,525 Comments

  • 43,613 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    23,887

    Overall
    2,374,971

ตอนที่ 85 : Ep.37::คุณพ่อมือใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 94033
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 866 ครั้ง
    13 ก.ค. 59








#เข้ามาแก้ไขอายุลาวากับคิมหันต์จากหนึ่งสัปดาห์เป็นหนึ่งเดือนค่ะ ขอบคุณท่านที่แนะนำนะคะ ไรท์หาข้อมูลไม่ดีเอง พอไปดูอีกทีเรื่องการมองเห็นช่วงหนึ่งเดือนจะได้ประมาณ 8-12 นิ้ว(ซึ่งไรท์เบลอตอนหาข้อมูลคิดว่าเป็นหนึ่งสัปดาห์)และสนใจสีสันต่างๆนอกจากดำกับขาวตอนสองเดือนค่ะ แต่เด็กแฝดเทพดังนั้นหนึ่งเดือนพอ (เอ๊ะ?) อ่านนิยายให้สนุกนะคะ มีอะไรสามารถทักท้วงได้ค่ะ เรื่องเปลี่ยนคั้นนมเป็นปั๊มนมเดี๋ยวไรท์แก้ให้น้า 




vEp.37v

:: คุณพ่อมือใหม่ ::

 

 

  

          เพลิงนิลขมวดคิ้วกลับมา เห็นดังนั้นผมจึงส่งสายตาไปยังขวดนมอีกขวดข้างเตียงในทันที

 

          “ลาวาคงหิวนม”

 

          ผมกล่าวขึ้น ไม่นานนักมือหนาก็หยิบขวดนมขนาดเล็กขึ้นมาและยัด...เฮ้ย!

 

          “นิล! ห้ามกระแทกลงไปแบบนั้น” ผมตาเหลือกและรีบปล่อยขวดนมในมือพลางปัดมือหนาออกห่างลาวาอย่างรวดเร็ว

 

          คุณพระคุณเจ้า เกือบไปแล้วไหมล่ะมึงเอ้ย! แม้จะไม่ได้ยัดลงไปสุดแรงแต่ผมเสียวแทนลูกเลยไง ประจวบเหมาะกับคิมหันต์อิ่มพอดีเพราะลูกเบะปากหันหน้าหนีและกลับไปนอนนิ่งดังเดิม

 

          เห็นเช่นนั้นผมจึงอุ้มลาวามาให้นม กินไปแค่สองออนซ์ก็อิ่มพลางหลับคาจุกนมไปซะเฉยๆ เห็นดังนั้นผมเลยดึงออกจากปากโดยมีเพลิงนิลนั่งมองตาไม่กระพริบ

 

          “เวลาให้นมลูกต้องทำเบาๆ เอาจุกนมไปเกลี่ยปากดู ถ้าลูกกินเดี๋ยวก็ดูดเอง ถ้าไม่กินจะเบะปากไม่ก็หันหนี”

 

          ผมพูดกับร่างสูงด้วยรอยยิ้ม ทว่าในใจนี่เหงื่อตก ขอให้ลูกทั้งสองรอดตายไปได้ตลอดรอดฝั่งเถอะ สาธุ! กลัวจะตายคามือเพลิงนิลจริงๆนะบอกเลย

 

          ใครอีกคนไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แต่เขาเดินไปหยิบซองบุหรี่แล้วออกไปจุดสูบด้านนอกระเบียง ผมหลับตาพักผ่อนสมอง เมื่อครู่ถ้าคิมหันต์ไม่ได้ขัดขึ้นมาล่ะก็...ผมคงเขินจนหน้าแดงแจ๋แน่ๆ แม้แต่ในโรงพยาบาลก็ไม่เว้น

 

ทำไมรู้สึกว่าเพลิงนิลหื่นขึ้น หรือจะคิดไปเองกันนะ?

 

 

หนึ่งเดือนต่อมา

ผมออกจากโรงพยาบาลและตัดไหมตรงแผลผ่าตัดเรียบร้อย อีกอย่างก็เดินได้คล่องแล้ว ตอนนี้ผมกำลังเล่นกับลูกในห้องโถงของบ้านโดยมีแม่นมนั่งอยู่อีกฝั่ง

 

“สีไหนสวยกว่ากันน้า คิมหันต์”

 

ผมคุยกับลูกเล่น มือก็หยิบหมอนสีขาว ดำ แดง ชมพู ฟ้าขึ้นมาทีละอัน แต่เหมือนสายตาของลูกชายจะจดจ่ออยู่ตรงขาวแดงดำซะส่วนมาก จากนั้นก็ตวัดตากลมๆสีน้ำตาลเฉดแดงมามองผม

 

ใช่แล้ว...ลูกชายผมมีสีตาเหมือนคุณบูรพาเป๊ะ แต่เส้นผมนี่ออกดำเหมือนเพลิงนิล

 

คิมหันต์ไม่ได้ร้องหรือส่งเสียง แต่ยกมือขึ้นแตะๆหมอนสีดำแล้วก็กวาดแขนไปทางแดง สักพักก็แตะๆสีขาว ผมแหย่นิ้วไปตรงกลางอุ้มมือลูกดู ฉับพลันนั้นมือเล็กๆก็กำซะแน่นเชียว พอจะดึงออกก็กำเข้าไปใหญ่

 

“คิกๆ คุณชายน้อยนี่น่ารักดีนะคะ”

 

“ใช่ฮะพี่กำไล”

 

คุณกำไลเป็นแม่นมของลูกๆผม เธออายุจะย่างสามสิบได้แล้วมั้ง อีกอย่างเพิ่งคลอดลูกแต่ลูกไม่แข็งแรงจนตายจากไป ครอบครัวของเพลิงนิลมีบุญคุณกับเธอดังนั้นเลยอาสามาเป็นแม่นมให้ ช่วงแรกๆผมสงสารพี่เขานะเพราะกว่าจะตั้งครรภ์มาได้มันลำบาก แต่ลูกดันตายเสียก่อน

 

ผมยังเห็นประกายเศร้าในดวงตาของพี่กำไลอยู่เลยยามมองลูกๆของผม แต่เธอก็ปกปิดมันเอาไว้ อีกอย่างลูกทั้งสองค่อนข้างแปลก ไม่ยอมกินนมจากเต้าแต่กินจากขวด พี่กำไลเลยต้องคั้นน้ำนมใส่ขวดไว้ให้ทุกวัน

 

สงสัยไหมว่าลูกสาวผมหายไปไหน? ลาวานอนอยู่ด้านข้างนี่เองแถมเป็นเด็กที่หลับง่ายมาก จะส่งเสียงก็ต่อเมื่อหิวและไม่สบายตัวหรืออยากให้อุ้ม ส่วนคิมหันต์เพิ่งตื่นผมเลยมาเล่นกับลูกอยู่นี่ไง

 

“มองหน้าพ่อทำไมลูก จะเอาอะไรครับคนเก่ง”

 

ผมอุ้มคิมหันต์ขึ้นมาหยอกล้อ คิดดูว่าจ้องผมตาแป๋วแบบไม่หันมองทางอื่น แถมยังจ้องนิ่งและนานด้วย ขนาดพี่กำไลนั่งอยู่ยังเหลือบมองแค่แวบเดียวเอง

 

“อยากฟังพ่อร้องเพลงใช่ไหมล่ะ ฮะๆ”

 

ว่าแล้วผมก็ร้องเพลงกล่อม ไม่ใช่ว่าลูกทั้งสองจะไม่อุจจาระหรือขับถ่ายของเสียนะเพราะว่ามันถี่มากในแต่ละวัน แถมผมยังเหนื่อยแบบสุดๆ ถามว่าทำไมไม่จ้างพี่เลี้ยงเด็ก? ส่วนหนึ่งเป็นเพราะผมอยากเลี้ยงเองแต่อีกส่วนหนึ่งน่ะมันเพราะ...

 

“ป้าอยากลองอุ้มคุณชายน้อยจังเลยค่ะ”

 

“ได้ฮะ คิมหันต์ให้ป้าเค้าอุ้มหน่อยเนอะ”

 

ป้าสร้อยที่นั่งมองอยู่ด้านข้างกล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ผมยิ้มตอบพลางหยอกล้อลูกแล้วส่งให้ป้าแม่ครัว และทันทีที่ลูกชายอยู่ในมือคนอื่น ใบหน้าขาวๆนั่นก็เบ้อย่างฉับพลันและแหกปากร้องเสียงดัง

 

“แอ้! เฮะ...แอ้!!

 

ใช่แล้ว ลูกชายของผมเป็นพวกไม่เอาใคร มีแค่ผมที่อุ้มแล้วไม่ร้องเท่านั้น ส่วนลาวาก็เช่นกัน แต่ดีหน่อยตรงบางคนอุ้มได้อาทิป้าสร้อยกับพี่แสบเป็นต้น แต่พี่กำไลลาวากลับไม่ยอมให้อุ้มซะงั้น พี่เขาถึงต้องปั๊มนมใส่ขวดให้ไง

 

“ตายแล้ว ป้าขอโทษนะคะที่ทำคุณชายร้อง”

 

“ไม่ต้องขอโทษฮะป้า เป็นเรื่องปกติ ใครจะอุ้มนี่เบะหน้าใส่เขาตลอดเลยฮะ” ผมกล่าวพลางรับคิมหันต์กลับคืนมา มือก็โยกๆตัวลูกชายไปด้วย

 

“วันนี้พี่กลับก่อนนะคะ” พี่กำไลหันมาพูดพลางอมยิ้ม เธอเป็นภรรยาบอดี้การ์ดของคุณโลคัส คงจะกลับไปพักผ่อนนั่นแหละ

 

“เดินทางปลอดภัยนะฮะ”

 

“ค่ะ เดี๋ยวจะส่งนมที่ปั๊มเสร็จมาให้เหมือนเดิมค่ะ”

 

ว่าพลางลุกยืนแล้วเดินจากไป คราวนี้ก็เหลือเพียงผมกับบรรดาเมดที่วิ่งเลี้ยงเด็กกันให้วุ่น กลางวันไม่เท่าไหร่แต่กลางคืนตอนร้องจะกินนมนี่โคตรเหนื่อย

 

คิมหันต์หลับไปแล้ว ผมก้มมองลูกพลางอมยิ้ม จากนั้นก็วางห่อผ้าลงเบาๆ เพลิงนิลยังไม่กลับจากสะสางงาน เขาเฝ้าผมทั้งอาทิตย์ตอนนอนอยู่โรงพยาบาลเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน งานจะเยอะก็ไม่แปลก พอหันไปมองลูกสาวก็เห็นนอนหลับปุ๋ย ลูกสาวตาสีน้ำตาลเข้มเหมือนผมเลย แต่เส้นผมเป็นสีดำเหมือนเพลิงนิล

 

พอตกเย็นลูกสาวก็เริ่มตื่นพร้อมกันกับลูกชาย งานร้องก็มาซะวุ่นวายเลยทีเดียว โชคดีที่ลาวาให้ป้าสร้อยอุ้มได้ไม่งั้นผมคงหัวปั่นเพราะคิมหันต์ไม่เอาใครเลยไง

 

พอกล่อมให้กินนมกับเปลี่ยนผ้าอ้อมเสร็จผมก็มานั่งปาดเหงื่อโดนมีคิมหันต์ในอ้อมแขน ลูกชายนอนนิ่งพลางจ้องมองมาตาแป๋ว  ตอนนี้ก็ตกดึกแล้วผมกำลังรอให้ทั้งสองหลับจะได้ไปกินข้าว แต่ลูกสาวดันทำฤทธิ์...

 

“อะ...แอ้!

 

ลาวาเริ่มร้องคล้ายไม่พึงพอใจในอะไรบางอย่าง ผมวางลูกชายลงแล้วอุ้มลูกสาวมากอดปลอบทันที

 

“โอ๋ๆไม่ร้องนะคนเก่ง ไม่สบายตัวใช่ไหมสาวน้อย”

 

ผมพยายามมองหาความผิดปกติ นมก็กินแล้ว ผ้าอ้อมก็เปลี่ยนแล้ว อุ้มก็อุ้มแล้ว...แต่ทำไมไม่หยุดร้อง?

 

“เฮะ...แอ้!!!

 

ร้องดังกว่าเก่าอีก เอาแล้วเว้ย...คุณลูกชายเริ่มเหลือบตากลมๆมองพี่สาวตัวเองแล้วไง แต่ยังดีที่ไม่ร่วมผสานเสียงไปด้วยราวกับรู้ว่าผมกำลังหัวหมุนอย่างหนัก ลืมบอกไปใช่ไหมว่าลาวาเป็นแฝดพี่ในขณะที่คิมหันต์เป็นแฝดน้อง

 

ผมทั้งกล่อมทั้งลูบหลังแต่ลูกสาวคนงามก็ไม่คิดจะหยุดแหกปากร้อง พอแหวกผ้าดูก็ไม่เห็นสิ่งผิดปกติใดๆ ลูกชายก็มองนิ่งอย่างไม่ยินดียินร้าย แต่พอลาวาเริ่มร้องหนักๆเข้าคิมหันต์ก็ร้องตาม

 

“แอ้! แอ้!!

 

ผมก็ไม่รู้ว่าลูกเป็นอะไร แต่วันนี้เพลิงนิลกลับช้ากว่าปกติจังแหะ หรือว่าเพราะยังไม่เห็นหน้าปะป๋า? เออเฮ้ย...มีอย่างนี้ด้วยหรอวะ

 

คงไม่ใช่มั้ง ทั้งที่คิมหันต์ไม่ได้ดูติดเพลิงนิลสักหน่อย แต่ลาวานี่ไม่แน่เพราะติดแบบหนึบหนับยิ่งกว่าผมอีก ก่อนนอนต้องเห็นหน้าไม่งั้นร้องลั่นเลยเถอะ

 

“เสียงอะไรน่ารำคาญ”

 

“อะ...แอ้”

 

เสียงเริ่มแผ่วลงในทันที ดวงตากลมๆสองคู่กวาดมองหาจนเพลิงนิลมาปรากฏตัวตรงหน้า คิ้วของเขาขมวดมุ่นตอนก้มลงมองลูกๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยแววตาเรียบเฉย

 

“สงสัยวันนี้นิลมาช้ามั้ง ลาวาร้องใหญ่เลย สักพักคิมหันต์ก็ผสมโรง”

 

“อ...แอ้!

 

ลูกสาวยกๆมือขึ้นพลางมองคุณปะป๋านิลตาแป๋ว สงสัยอย่างให้อุ้ม แต่หนูลูก...หนูลืมไปไหมว่าปะป๋านิลอาจทำหนูคอหักได้นะโว้ย!

 

Loading 40%

 

“แอ้!!

 

พอเห็นเพลิงนิลนิ่งไปลาวาก็ส่งเสียงพลางเบะปากร้องใหญ่ มือก็ไขว่คว้ากลางอากาศ ผมเคยบอกไปใช่ไหมว่าลาวาชอบหลับ เป็นเรื่องปกติของเด็กแรกเกิดที่จะนอนเยอะ แต่อย่าให้ตื่นเพราะลูกสาวผมร้องได้แสบแก้วหูกว่าคิมหันต์อีก!

 

พูดถึงคิมหันต์...หลังคุณลูกชายหยุดร้องไปก็มองหน้าผมตาแป๋ว ประมาณว่า เมื่อกี้ป๋มแค่ทดลองเสียงนะ ป๋มไม่ได้จะทำให้รำคาญเลยสักนิ๊ด

 

“แอ้!” ลาวายังคงประท้วงไม่หยุดแม้ผมจะอุ้มกล่อมเข้าอกแค่ไหนก็ตาม ฮือ ชักปวดหัว

 

“นิลจับลูกดูไหม เผื่อลาวาจะหยุดร้อง”

 

ผมออกความเห็นกับร่างสูงที่ทรุดตัวลงนั่งด้านข้าง เขาปลดกระดุมสองสามเม็ดก่อนจะปรายตามองลูกสาวนิ่งงัน ไม่นานนักมือหนาก็เอื้อมมาแตะๆมือเล็กกระจิดริดและเลื่อนไปตรงข้างแก้มของลาวา คุณลูกสาวก็หยุดร้องพลางเอียงแก้มเข้าหามือเลยทีเดียว

 

“แอ้...อะ”

 

อ้อนปะป๋าก็เป็นว่ะ ผมอ้าปากค้างเพราะเคยจับแก้มลูกสาวเหมือนกัน แต่ไม่เห็นจะเอียงหน้าขนาดนี้! คือมันก็เอียงนะแบบสงสัยว่าแตะทำไม แต่พอเพลิงนิลจับนี่เอียงแบบอธิบายไม่ถูก ให้ความรู้สึกเหมือนอ้อนเลยแหะ

 

“คุณลาวาคงอยากอ้อนปะป๋านิลล่ะมั้ง ฮะๆๆ” ผมหัวเราะอย่างรื่นเริง ฉับพลันนั้นนัยน์ตาเย็นๆก็ตวัดมองมา เรียกปะป๋าทีไรเขาก็ชอบทำตาเย็นใส่ผมตลอด

 

ลูกชายมองมาตาแป๋วพลางยกมือบ้างแต่ไม่ส่งเสียง ผมมองอย่างแปลกใจก่อนจะสะกิดให้เพลิงนิลหันมอง

 

“สงสัยอยากให้ปะป๋านิลจับบ้าง ใช่ไหมคิมหันต์ของพ่อ”

 

“ถ้าเรียกกูปะป๋ามึงก็ต้องเป็นหม่าม๊า” เพลิงนิลเอ่ยเสียงเรียบพลางตวัดตามองมาเป็นเชิงเผด็จการ ผมกลืนน้ำลายอึกหนึ่งก่อนจะเถียงกลับไป

 

“คิมหันต์ไม่เห็นว่าอะไรเบนเลย”

 

“มันอยากให้มึงแทนตัวว่าแม่”

 

เพลิงนิลตวัดตาลงมองคิมหันต์คล้ายจะสื่อสารอะไรบางอย่าง ดวงตานิ่งๆสองคู่สบมองกันอย่างยากเดาความคิด เพลิงนิลน่ะไม่เท่าไหร่เพราะผมชินแล้ว แต่คิมหันต์เนี่ยสิ

 

ลูกชาย...เพิ่งเกิดได้เดือนเดียวไปหัดทำสายตาเย็นๆนี่มาจากไหนกันลูก!

 

“คิมหันต์ จริงหรือเปล่าลูก”

 

“...แอ้!

 

ส่งเสียงมาคำ เออเฮ้ย! มีแบบนี้ด้วย ชักสงสัยว่าฟังผมกับเพลิงนิลคุยกันรู้เรื่องจริงดิ แต่ลูกชายยังไม่หยุดยกมือไปทางเพลิงนิลเลย ส่วนลูกสาวก็หลับปุ๋ยไปแล้วหลังเห็นหน้าปะป๋า

 

เพลิงนิลยื่นมือไปแตะๆมือของลูกชายคล้ายตกลงเป็นพันธมิตร(?)บางอย่าง แต่สีหน้านี่ดูเฉยชามาก และพอนิ้วเรียวสอดเข้าไปในอุ้งมือเล็ก คิมหันต์ก็คว้าหมับทันที

 

“กล้ากำนิ้วกู?” อะไรคือพูดกูมึงกับลูก! ช่างเถอะ คงฟังไม่รู้เรื่องหรอกมั้ง

 

“เมื่อกลางวันก็กำนิ้วเบนแบบนี้แหละ”

 

ผมบอกไป ลูกชายยังไม่ปล่อยมือแถมพอเพลิงนิลลองขยับนิ้วยังกำแน่นขึ้นอีก แต่เมื่อกลางวันคิมหันต์ไม่ได้จ้องผมแบบนี้นี่หว่า ลูกจ้องตาแป๋วไงไม่ใช่ตาเย็นแบบนี้!

 

เพลิงนิลถอนนิ้วออกได้ในที่สุดแต่ยังไม่เลิกจ้องตากับลูกชายเขม็ง สงสัยอยากอุ้มหรือเปล่านะ?

 

“นิลลองอุ้มคิมหันต์ดูดีไหม ลูกไม่เอาใครเลยยกเว้นเบนคนเดียว”

 

“....”

 

เพลิงนิลไม่ตอบและละสายตาไปมองทีวีแทน ผมไม่ได้เปิดทิ้งไว้หรอกเพราะลูกๆหลับอยู่ ส่วนคิมหันต์ก็ละสายตามาจ้องผมตาแป๋วเช่นกัน

 

“คิมหันต์ แม่ว่าให้ปะป๋าอุ้มบ้างดีไหมครับ” แม้จะกระดากปากไปบ้างแต่ถ้าเป็นความต้องการของลูกผมก็ไม่เกี่ยงหรอกนะ

 

“....”

 

ลูกชายก็นิ่งสนิทคล้ายว่าไม่ยินดียินร้าย ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นนอกจากจ้องผมอย่างเดียว จะว่าไปแล้วคิมหันต์ชอบสังเกตมากเลยล่ะ จะมองหน้าคนมากกว่าสิ่งของเสียอีกโดยเฉพาะหน้าผม

 

“นิลห้ามขยับตัวนะ เบนจะเอาลูกวางบนตัก แล้วก็ค่อยๆประคองตัวคิมหันต์แบบนี้”

 

ผมกล่าวกับเขาพลางสาธิตให้ดู อยากรู้ว่าคิมหันต์จะเบะปากร้องไหมไง เผื่อเวลาเข้าตาจนผมไม่อยู่ อย่างน้อยก็ยังมีเพลิงนิลที่คุมได้

 

ว่าแล้วก็วางท่อนไม้ เอ้ย! ลูกชายบนตักของเพลิงนิล เขาจ้องหน้าลูกครู่หนึ่งก่อนจะสอดแขนตามที่ผมสาธิตให้ดู และคิมหันต์ไม่ร้องตามที่คาดไว้! ว่าแต่ทำไมลูกต้องจ้องหน้าปะป๋าเขม็งแบบนั้นหืม?

 

“นิลอย่ารัดแรง! เบนว่าคลายแขนหน่อยดีกว่า”

 

ฮือ ผมอยากจะบ้า! นี่ลูกนะโว้ยไม่ใช่ศัตรู รัดจะเหมือนจะทำให้แหลกเป็นผุยผงอย่างไรอย่างนั้น!

 

“หึ...กวนตีน”

 

คล้ายจะได้ยินเสียงเพลิงนิลพึมพำอะไรบางอย่าง แต่เขาไม่ได้พูดกับผมแน่นอนเพราะนัยน์ตาคมดุจ้องลูกชายในอ้อมแขนเขม็ง ไม่ใช่แววตามาดร้ายแต่เป็นแววตาที่ดูอ่อนลงอย่างประหลาด

 

มองภาพนี่แล้วผมอยากจะถ่ายรูปเก็บไว้รัวๆ ของแรร์! นี่มันแรร์เกินไปแล้ว!!

 

คือคนแบบเพลิงนิลอุ้มลูกนี่ให้อารมณ์ไม่เข้ากันอย่างรุนแรง แต่อุ้มได้ไม่เท่าไหร่เขาก็ส่งคืนผมมา ผมยิ้มกว้างพลางรับลูกชายคืนสู่อ้อมแขน คิมหันต์ละสายตาจากปะป๋าแล้วจ้องผมตาแป๋วในทันที

 

เอ่อ...ผมไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม เมื่อครู่ยังทำตาเย็นๆแล้วทำไมมาอยู่กับผมปุ๊บดันตาแป๋วไร้เดียงสาได้ล่ะเนี่ย

 

“เคลียร์งานเสร็จแล้วหรอ”

 

“อืม” ไวแหะ สมองทำจากอะไรหรือใช้แรงจัดการอย่างเดียว จะว่าไปวันนี้ไม่ได้กลับมาในสภาพเสื้อเชิ้ตเปื้อนเลือดเหมือนทุกทีนี่หว่า

 

“ตั้งโต๊ะได้เลยนะฮะ”

 

ผมหันไปมองบรรดาเมดที่ยืนค้างกันไม่หายอยู่มุมห้อง พวกเธอพยักหน้ารับอย่างรนๆและหลบสายตาเพลิงนิลกันเป็นแถว สงสัยจะดาเมจฉากเมื่อครู่มากไปหน่อย เหอๆ

 

ส่วนป้าสร้อยท่านออกไปตั้งแต่ลาวายังไม่ตื่นแล้ว เห็นว่าจะไปทำมื้อเย็นให้ผมกับเพลิงนิล ผมอุ้มลูกไปนอนบนที่นอนขนาดเล็กทีละคน จากนั้นก็เดินไปกินข้าวในห้องอาหาร ถ้าลูกร้องสงสัยต้องคาบช้อนวิ่งกลับมาใหม่อีกแน่

 

โชคดีที่คิมหันต์กับลาวาหลับไปแล้ว...

 

เชื่อไหมว่าของใช้เด็กมากมายมหาศาลแทบจะล้นบ้าน ให้ทายว่าคุณโลคัสกับคุณพ่อส่งอะไรมานอกจากของบำรุงเด็กต่างๆ

 

ของเล่นไง แถมเป็นของเล่นเด็กที่ค่อยข้างจะ...อืม ผมไม่อยากอธิบายเลย เอาเป็นว่าผมจะไม่ยอมให้ลูกแตะจนกว่าจะรู้ความก็แล้วกัน เพราะอะไรน่ะหรอ มันเป็นของเล่นจำพวก ปืน มีด ลูกดอก อันหลังนี่คุณพ่อส่งมามหาศาลเพราะเห็นผมเล่นตอนท้อง ส่วนของลาวาก็เป็นตุ๊กตาครบเซตได้เลยมั้ง

 

ตัวไหนที่ผมเคยเห็นผ่านๆในทีวีน่ะมากองอยู่ที่บ้านผมหมด! ลูกเล่นทั้งชาติก็ไม่ไหวหรอกเชื่อผม!!

 

Loading 70%

 

“ไม่น่าเชื่อว่าคิมหันต์จะให้นิลอุ้มด้วย”

 

ผมเอ่ยขึ้นกลางโต๊ะอาหารด้วยรอยยิ้ม เลี้ยงเด็กเป็นอะไรที่โคตรเหนื่อย กลางวันไม่เท่าไหร่แต่แข่งกันร้องตอนกลางคืนนี่แทบปวดประสาท แถมลาวายังร้องดังกว่าคิมหันต์อีก คุณลูกชายเป็นทารกที่นิ่งที่สุดเท่าที่ผมเคยพบมา จากที่สังเกตถ้าไม่มีตัวกระตุ้นอาทิเช่นผมไปเล่นด้วย ลูกชายก็จะนอนนิ่งอยู่แบบนั้น

 

ยกเว้นเสียแต่ว่าจะหิวนม ไม่สบายตัวหรือขับถ่าย อันนี้แหกปากร้องนิดหน่อย อ้อ...อีกอย่าง ติดสัมผัสผมด้วย

 

“....” เพลิงนิลไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แววตาของเขาคล้ายกำลังครุ่นคิดบางอย่างอยู่

 

“ช่วงนี้พี่แสบไม่ค่อยมาหาเลยเนอะ เบนจะไปก็ติดเลี้ยงลูก” ผมชวนคุย ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลพี่แสบก็หายเงียบไปเลยไง

 

“ท้อง”

 

“จริงหรอ!” ผมเบิกตากว้าง เออเฮ้ย! ทำไมเพิ่งรู้ แสดงว่าพี่กัลป์ก็มีน้ำยาดีเหมือนกันนี่หว่า ไม่ๆ นั่นไม่ใช่ประเด็น

 

“อืม”

 

คือถ้าจะตอบได้หน้าตายขนาดนี้ ไม่มีร่องรอยยินดีจะได้หลานเลยหรือไงกันเนี่ย ชักอยากรู้ว่าเวลาพี่แสบแพ้ท้องจะเป็นยังไงแล้วสิ จะพาลูกหนีเที่ยว...เอ่อ บางทีอาจอยู่กับบ้านก็ได้นะ

 

หลังกินข้าวเสร็จผมก็มาหาลูกที่หลับปุ๋ย ชั้นล่างมีห้องว่างอยู่ผมก็ย้ายมานอนในห้องนั้นแหละเพราะจะได้สะดวกสบายตอนย้ายลูกทั้งสองเข้าออกระหว่างห้องโถงกับห้องนอนชั่วคราว

 

ส่วนเพลิงนิลก็ย้ายตามมา สรุปคือเจ้าของบ้านมานอนชั้นล่างกันหมดเล่นเอาเมดหัวปั่นในช่วงแรกๆ

 

“นิลไปนอนบนห้องก็ได้นะ ชั้นล่างมันไกลห้องทำงาน” ผมเปรยกับเขาเมื่ออุ้มลาวาเข้ามานอนในห้อง จากนั้นก็เดินไปอุ้มคิมหันต์เข้ามานอนเป็นลำดับถัดไป

 

ที่บอกนี่ไม่ใช่อะไร เพลิงนิลชอบแวบหายไปห้องทำงานตลอด ผมเลยแนะนำให้เขาไปนอนข้างบน เดินขึ้นลงมันลำบากไง

 

“....” เขาไม่ได้ตอบผมแต่ปรายตามองแล้วนอนบนเตียงเพียงเท่านั้น ผมมองลูกๆที่นอนอยู่ข้างเตียงสลับกับร่างสูงบนเตียงนิ่ง จากนั้นก็ถอนหายใจแล้วคว้าผ้าขนหนูไปอาบน้ำ

 

พอออกมาก็เห็นหลับกันหมดแล้วทั้งคุณพ่อและคุณลูก ผมหยิบหวีมาสางผมสองสามครั้งแล้วทาแป้ง จากนั้นก็เดินไปนอน เพลิงนิลอาบน้ำแล้วตั้งแต่ที่ผมกำลังเคลื่อนย้ายลูก แลดูเป็นกิจวัตรที่ดีใช่ไหม แต่โปรดอย่าคิดอย่างนั้น...

 

เพราะข่มตาหลับไปได้ไม่เท่าไหร่ในความรู้สึก ผมก็สะดุ้งตื่นเพราะเสียงของคิมหันต์

 

“แอ้!

 

แล้วถ้ายังจำได้ ตอนหลับเพลิงนิลจะชอบเผลอมากอดผม คราวนี้ผมก็ลุกไปดูคุณลูกชายไม่ได้ไง! โว้ย...โคตรวุ่นวายเลยเถอะ

 

และที่สำคัญคือถ้าสะกิดปลุกเพลิงนิลตอนดึกอาจตายได้!

 

“แอ้ เฮะ...แอ้!” เอาล่ะเหวย ลาวาเริ่มผสมโรง ไม่อยากจะบอกว่าคนด้านข้างผมเนี่ยตื่นยากในตอนหลับลึกไปแล้ว แต่ผมก็จำเป็นต้องปลุกล่ะวะ

 

ผมดึงแขนที่พาดเอวออกแต่ร่างสูงกลับกระชับเข้าหาตัวใหม่ ผมเหลือบตามองเพลิงนิลท่ามกลางเสียงร้องของลูกๆประกอบฉาก  WTF! กูจะบ้า!!

 

“นิล ปล่อยก่อนลูกร้อง” ผมเขย่าแขนเขาเบาๆ และเมื่อไม่ปล่อยสักทีผมเลยกลั้นใจเขย่าแรงขึ้น

 

พรึ่บ!

 

อะเฮือก!

 

ผมเบิกตากว้างพลางมองคนด้านบนตาค้าง เพลิงนิลพลิกร่างคร่อมทับและมองมาด้วยแววตามาดร้ายในเสี้ยววินาทีหนึ่ง พอเห็นว่าคนใต้อาณัติเป็นผม นัยน์ตารัตติกาลก็ฉายความว่างเปล่าก่อนจะลดไพ่โพดำที่จ่อคอกันอยู่ทันทีทันใด

 

พ่อแก้วแม่แก้ว...เพราะแบบนี้แหละถึงไม่อยากปลุก!

 

“แอ้! แอ้!!

 

เพลิงนิลพลิกร่างไปนั่งบนเตียงอีกครั้งพลางเสยผมลวกๆ เขาตวัดหางตามองคิมหันต์กับลาวาด้วยความเยือกเย็นวูบหนึ่ง ให้เดาคงรำคาญเสียงร้อง ยิ่งกับคนที่รักสงบแบบเขาแล้วด้วยคงยิ่งรำคาญเข้าไปใหญ่

 

อย่าเขวี้ยงไพ่ในมือมาปาดคอลูกๆเชียวนะโว้ย!

 

“โอ๋ๆ ไม่ร้องนะลูก หิวนมหรืออะไรเอ่ย” ผมลุกไปอุ้มลาวาขึ้นมาก่อนเพราะร้องดังลั่นในขณะที่คิมหันต์เลิกร้องตั้งแต่เพลิงนิลตื่นแล้ว

 

เอ่อ คิมหันต์...ลูกจ้องตากับคุณปะป๋านิลแบบนั้นทำไมน่ะ?

 

ผมให้นมลาวาในขณะที่สายตาก็สังเกตพฤติกรรมคุณปะป๋ากับคุณลูกชายไปด้วย เพลิงนิลก็ยังมีอารมณ์จ้องตอบ แถมยังเป็นสายตาที่อ่านไม่ออกอีก

 

สรุปคือคืนนั้นผมก็ตื่นเพราะเสียงลูกร้องเป็นระยะ ตีสามก็เคยตื่นมาแล้ว เล่นเอาโทรมกันไปเลยทีเดียว!

 

 

เมื่อคิมหันต์กับลาวาอายุได้ 9 เดือน

ช่วงนี้เด็กๆกำลังอยู่ในวัยอยากรู้อยากเห็นและซุกซนมาก ลาวานี่คลานไปได้ทุกที่ที่อยากไป ส่วนคิมหันต์จะชอบนั่งนิ่งๆ ลูกชายผมไม่คลานนะแต่ใช้การกระเถิบก้นไปบนพื้น

 

ที่สำคัญคือ...คิมหันต์สนใจหนังสือและหนังชนิดหนึ่งเป็นพิเศษ!

 

แลดูเป็นเด็กฉลาดใช่ไหม คิดว่าหนังสืออะไรดี นิทาน? สัตว์น้อยน่ารัก? การ์ตูน? หุ่นยนตร์และรถบังคับ? ไม่ล่ะ ลูกผมชอบหนังสือเกี่ยวกับ...อา ไม่อยากจะพูดเลยให้ตายสิ

 

“คิมหันต์ของแม่ การ์ตูนมาแล้ว ดูไหมลูก” ผมร้องเรียกลูกชายที่นั่งนิ่งบนพื้น ดวงตาสีน้ำตาลเฉดแดงหันมามองตามต้นเสียง พอผมชี้การ์ตูนในทีวีให้ดูคุณลูกก็ตวัดตามองตามก่อนจะเบือนหน้าหนี

 

เด็กๆเขาชอบดูการ์ตูนกันไม่ใช่หรอวะ? ขนาดลูกสาวผมยังคลานมานั่งดูตาแป๋วเลย

 

ส่วนคุณลูกชายที่รัก รายนั้นหันไปหยิบของเล่นที่เป็นลูกบอลขนาดเหมาะมือเด็กมาโยนไปมา น้ำหนักมันเบาราวกับขนนกไม่ต้องห่วง ผมสังเกตพฤติกรรมคิมหันต์มาหลายวันแล้ว คือลูกชายจะหยิบลูกบอลขึ้นแล้วปล่อยลงพื้น ทำแบบนั้นซ้ำๆจนเริ่มเรียนรู้ที่จะโยนแล้วปล่อยลงพื้น

 

เอ่อ...เล่นอะไรน่ะลูก?

 

“มะ”

 

ลูกสาวส่งเสียงพลางหันมามอง จากนั้นก็คลานไปทางกองตุ๊กตา ผมจึงลุกขึ้นไปนั่งเล่นด้วย หางตาก็เหลือบมองคิมหันต์วูบหนึ่ง

 

ภาพที่ปรากฏคือคิมหันต์โยนลูกบอลแล้วรับ เฮ้ย! ผมขยี้ตาแล้วเพ่งมองอีกครั้ง ทว่าคราวนี้คุณลูกชายก็หยิบลูกบอลขึ้นแล้วปล่อยลงพื้นคล้ายเมื่อครู่ผมตาฝาดไปเอง ต้องใช่แน่ๆ เด็กอะไรจะตาไวจนรับลูกบอลที่ตัวเองโยนทันกันเล่าโดยเฉพาะเด็กในวัยนี้ ส่วนมากก็แค่หยิบขึ้นมาดูแล้วจับเข้าปากไม่ใช่หรอ

 

หรือผมเข้าใจอะไรผิดไป?

 

เขาว่ากันว่าเมื่อเด็กคลานมันจะวุ่นวายขั้นสุดยอด ผมต้องตาไวพอจะดูทั้งสองคนให้ทัน แต่คิมหันต์กับลาวาเป็นเด็กที่แปลก ลูกๆจะคลานก็ต่อเมื่อมีสิ่งน่าสนใจจริงๆ ลาวามักจมอยู่กับกองของเล่นในขณะที่คิมหันต์จะรอเวลาเพลิงนิลกลับบ้านเพื่อ...

 

คิดได้ไม่ทันไรเสียงก้าวเดินก็ดังเข้ามาในห้อง ลูกของผมต่างหันมองต้นเสียงและลาวาก็คลานเข้าไปหาในทันที

 

“ปะ”

 

ลาวาเริ่มพูดบ้างแล้วแต่ได้แค่ มะ กับ ปะ นอกนั้นก็ร้องอะไรและพูดอะไรไม่รู้ที่ผมไม่เข้าใจในภาษา ส่วนคิมหันต์นั้นเงียบสนิท แทบจะไม่ร้องนอกจากต้องการอะไรบางอย่างเท่านั้น

 

“ก้อนชมพู”

 

เพลิงนิลกล่าวเสียงเฉยชาพลางดึงลูกขึ้นมาอุ้มเมื่อลาวาเริ่มเกาะขากางเกง ไม่อยากคุยว่าตอนนี้เขาอุ้มลูกเป็นแล้วนะ! ไม่ใช่หิ้วเหมือนแต่ก่อน เหอๆ แม้ผมจะเสียวตกไปหลายรอบแล้วก็เถอะ

 

“ปะ ปา...”

 

ว่าแต่ยังไม่เลิกเรียกลูกเป็นก้อนๆอีกเรอะ!

 

“ลูกชื่อลาวานะนิล เรียกก้อนชมพูทำไม”

 

เพลิงนิลไม่ตอบแต่อุ้มลาวามาโยนให้ผม ย้ำว่าโยนเพราะถ้ารับไม่ทันนี่อาจมีเคล็ด และฉับพลันนั้นคิมหันต์ก็กระเถิบก้นเข้ามาใกล้ก่อนจะใช้มือเขี่ยๆรีโมทบนพื้นพลางเงยหน้ามองคุณปะป๋าเขม็ง

 

ไม่ร้องสักแอะ...เดาออกหรือยังว่าลูกชายผมต้องการอะไร

 

 



Writer talk3

คุณชายน้อย...ไม่มีอะไรจะสามารถนำมาบรรยายได้ คุณชายช่างน่ารักน่าชัง ยิ่งโตขึ้นยิ่งน่ารักนะคะ//ปาดเหงื่อ ส่วนคุณหนู...แลดูเป็นเด็กใสๆไร้พิษภัยดีค่ะ น่าร๊าก เพลิงนิลอุ้มลูกเป็นแล้วค่ะ! ข่าวนี้ต้องป่าวประกาศ...//หลบปืน แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

13/07/2016 

Writer talk2

สองราชาไม่ยอมน้อยหน้าค่ะ ความเปย์หลานนี้...//หลบปืน กว่าเพลิงนิลจะอุ้มลูกได้นี่แทบปาดเหงื่อ ตอนแรกคิดว่าจะอุ้มลาวาแต่ดันได้อุ้มคิมหันต์ก่อนซะได้ ว่าแต่ทำตาเย็นใส่คุณปะป๋าทำไมคะท่านชายน้อย//หลบปืนน้อย? แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

12/07/2016 

Writer talk

งานวุ่นวายก็มาเป็นกระบุงค่ะ เหอๆ ไรท์บอกแล้วว่าท่านชายกับท่านหญิงนี่น่าร๊าก//ปาดเหงื่อ ช่วงนี้นิยายสงบแปลกๆปกติมันต้องมีอะไรโผล่มา หึๆ รอน้องวากับคิมโตกว่านี้ก่อนเถอะค่ะ มีคนบอกชื่อสั้นๆของคิมหันต์ซ้ำกับคิมเพื่อนเบน ไม่ต้องห่วงค่ะ มันให้อารมณ์ต่างกันเยอะ(เอ๋?) แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

11/07/2016


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 866 ครั้ง

588 ความคิดเห็น

  1. #23478 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 02:37

    เพลิงนิลได้ปีศาจร่างสองมาเป็นกำลังเสริมแล้วหละ 555555 คุณชายน้อยถอดแบบมาเป๊ะ

    #23478
    0
  2. #23393 bongkot25022018 (@bongkot25022018) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 22:10
    คิมหันต์นี่เหมือนเพลิงนิลอย่างกับเเกะที่มันเพลิงนิลเวอร์ชั่นจูเนียร์ชัดๆ
    #23393
    0
  3. #23352 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 08:35
    55555 ตามรอยพ่อมาเลยนะคิมหันต์
    ลาวานี่สายแม่เนาะ
    #23352
    0
  4. #23150 mo2ksrwi3_thawe2.ng (@sweet_black123) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 09:47
    เด็กไม่กินนมจากเต้า พี่กำไลเลยต้องคั้นนมในทุกวัน
    #23150
    0
  5. #23108 SUNOBA (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 19:27
    ก้อนชมพู!!?? สงสารลูกเถอะนิล
    #23108
    0
  6. #23067 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 12:44

    รรู้เลยว่าโตมาจะน่ารักน่าชีงขนาดนัย

    #23067
    0
  7. #22967 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 18:08
    เจ้าก้อนทั้งสองน่ารักกก
    #22967
    0
  8. #22873 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 00:11
    ก้อนชมพูโอ้ยยยยน่ารักกกกกกก
    #22873
    0
  9. #22814 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 14:47
    น่ารักเกินไปเเหล่ววว
    #22814
    0
  10. #22740 pondist (@pondist) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 18:43
    น่ารักไม่ไหวแล้วอ่ะ ช่วยด้วย จะเป็นบ้าตายเพราะฝาแฝดคู่นี้เนี่ย ฮืออออ
    #22740
    0
  11. #22729 Nuchziiy (@Nuchziiy) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 16:29
    ยิ้มจนแก้มแตก
    #22729
    0
  12. #22511 335360 (@335360) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 11:20
    โอ้ยยยฟินจิกหมอนหลายตลบน่าร้ามากกกกกกกกกกกก
    #22511
    0
  13. #22455 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 12:05
    ชอบมากจริงๆ55555
    #22455
    0
  14. #22382 CK 27 (@noblesse_1) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 15:14
    โอยคุณชายน้อยน่ารัก เด็กน้อนที่น่ารักในวันนี้กลายเป็นเครื่องจักรสังหารในวันหน้า
    #22382
    1
    • #22382-1 Nuchziiy (@Nuchziiy) (จากตอนที่ 85)
      5 กรกฎาคม 2561 / 16:30
      ชอบๆ55558
      #22382-1
  15. #22369 Kamuki (@na--) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 02:13
    เธอ คิมหันต์ต้องรอหนังฆาตรกรรมแน่ๆ ต้องรอให้นิลมาเปิดให้แน่ๆ55555555
    #22369
    0
  16. #22315 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 23:06
    หนังฆาตกรรมแน่อ่ะ555555 ชอบคิมหันต์/ก้อนสีขาวจังงงงง
    #22315
    0
  17. #22193 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:18
    ลูกบ้านนี้เเปลกอ่ะ น้องดูน่าจะชอบหนังฆาตกรรมเเหงๆอ่ะ ได้พ่อมาเต็มๆ
    #22193
    0
  18. #22145 ranchi3693 (@chida291241) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:29
    บางทีก็ไม่ชอบคำว่าไม่อยากจะพูดของเบนจริงๆหมั่นไส้5555555555
    #22145
    0
  19. #21885 stam_04 (@stam_04) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 20:30
    หนังฆาตกรรมชัวร์555+
    #21885
    0
  20. #21868 pimza22032547 (@pimza22032547) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 14:12
    คิมหันต์ไอคิวเท่าไร่เนี่ย!!!
    #21868
    0
  21. #21686 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 17:05
    โอ้ยเด็กแฝด น่ารัก
    #21686
    0
  22. #21169 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 00:36
    พ่อลูกเค้าสื่อสารกันรู้เรื่อง 5555
    #21169
    0
  23. #20697 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 07:44
    จะดูหนังฆาตรกรรมกันใช่ไหมสองคนนั่น 5555555
    #20697
    0
  24. #20677 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 14:14
    พ่อลูกคุยด้วยสายตาสินะ
    #20677
    0
  25. #20582 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 06:59
    คิมหันต์นี่ได้พ่อมาเต็มๆ
    #20582
    0