[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,372,966 Views

  • 23,520 Comments

  • 43,585 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    21,882

    Overall
    2,372,966

ตอนที่ 86 : Ep.38::พัฒนาการของลูก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 93237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 895 ครั้ง
    16 ก.ค. 59











vEp.38v

:: พัฒนาการของลูก ::

 

 

 

เพลิงนิลคว้ารีโมทบนพื้นขึ้นมาอย่างเคยชิน จากนั้นก็กดเปิดทีวีที่ฉายหนังฆาตกรรมเลือดสาดจอ ผมทำหน้าแขยงวูบหนึ่งก่อนจะลุกไปเล่นกับลาวาบนพื้นแล้วอุ้มคิมหันต์ไปนั่งข้างเพลิงนิลแทน

 

ลาวาดูไม่ค่อยสนใจหนังแนวนี้ ลูกสาวดึงทึ้งตุ๊กตาเล่นเสียมากกว่า แต่ลูกชายนี่นั่งนิ่งเลยทีเดียว ตาก็มองโทรทัศน์คล้ายสงสัยใคร่รู้ ทั้งที่เวลาเรียกดูการ์ตูนแล้วทำเมินแท้ๆ!

 

แค่ได้ยินเสียงผมก็หลอนแล้วโว้ย...อย่านะ! อย่าคิดว่าการดูหนังฆาตกรรมตอนท้องจะทำให้ผมชินได้เชียวล่ะ มันชินก็จริงแต่ปัจจุบันมักรู้สึกกระอักกระอ่วนตอนมองไง

 

นั่งเล่นไปได้ไม่นานจนให้ลูกกินนมกับอาหารเสริมเสร็จ ผมวางแก้วพลาสติกลวดลายการ์ตูนต่างๆลงตรงหน้าคิมหันต์กับลาวา ลูกสาวดูจะสนใจจนต้องเอื้อมมือคว้าดูแต่ลูกชายดันทำเพียงยกมือแตะๆ พอแตะแล้วก็ชักมือกลับซะงั้น

 

“น้องวากับน้องคิม ชอบอันไหนครับลูก” ผมดึงแก้วออกจากมือลาวาเพราะลูกสาวเริ่มจะเอาเข้าปาก แก้วสีขาวลายมิกกี้เมาท์ สงสัยลาวาจะชอบตัวนี้

 

“ปัญญาอ่อน”

 

ผมหันขวับไปมองเพลิงนิลทันที ไม่ช่วยดูลูกแล้วยังมีหน้ามาว่าผมอีกนะ!

 

“ให้ลูกเลือกไง คิมหันต์ยิ่งไม่ชอบกินน้ำอยู่ เผื่อเปลี่ยนลายแก้วจะชอบกินขึ้นมาบ้าง”

 

ผมหันมองลูกชายซึ่งกวาดตามองแก้วนิ่งๆ มือเล็กก็แตะๆแก้วทุกใบอย่างทำความคุ้นเคย สักพักก็หยิบแก้วสีแดงลายการ์ตูนตัว devil สีดำที่มีเขาสีแดงเข้าอก เลือกลายได้น่ารักมากเลยลูกชายใครน้า

 

“นิลเลือกสีอะไรดีเอ่ย”

 

ผมหันไปเล่นกับเขาบ้าง เพลิงนิลตวัดหางตาเย็นๆมองมาแล้วส่งเสียงเหอะในลำคอ จากนั้นก็หันไปมองทีวีต่อ

 

“สีนี้ดีไหม เข้าดีกับนิลดีนะ” ผมหยิบแก้วสีชมพูลายคิตตี้ขึ้นมาแล้วชูขึ้นต่อหน้าเขา

 

“หึ อยากตาย?” เพลิงนิลปรายหางตามองอีกครั้ง อะไรวะ หยอกเล่นแค่นี้ทำมาขู่

 

“ปะ..”

 

ผมมองลูกสาวที่ปล่อยแก้วแล้วคลานไปยังตักของคุณปะป๋าซึ่งนั่งด้านข้าง ลืมบอกว่าเราย้ายมานั่งบนพื้นพรมกันหมดแล้ว ส่วนลูกชายก็ลูบๆแก้วเล่นไปเรื่อย แต่พอทำท่ายกมือคล้ายจะขว้างแก้วปุ๊บผมก็รีบตะครุบไว้ในทันที

 

“ไม่ได้นะคิมหันต์ ขว้างสิ่งของไม่ดีนะลูก” ผมปรามก่อนจะดึงแก้วออกจากมือ คิมหันต์จ้องมองมาตาแป๋ว จากนั้นก็หันไปมองโทรทัศน์นิ่งๆ

 

ผมเล่นกับลูกจนเข้ายามเย็น ไม่ต้องห่วงหรอกแม้จะต้องดูเจ้าตัวน้อยแต่ผมกับเพลิงนิลก็ได้กินข้าวนะ วันนี้นึกคึกอยากพาลูกๆไปนั่งเล่นที่สวนหลังบ้านมากเลยแหะ แถมยังน้อยครั้งที่เพลิงนิลจะหยุดทั้งวันแบบนี้ ว่าแล้วก็หันไปหาร่างสูงที่เหลือบตามองลาวาเล่นตุ๊กตาเป็นพักๆ

 

“พาลูกไปที่สวนกัน” ผมชักชวน

 

“ไม่...วุ่นวาย” เพลิงนิลทำเพียงตวัดตามองมาอย่างเรียบเฉยเท่านั้น

 

“แต่ลูกๆอยากไป ใช่ไหมคิมหันต์”

 

ผมหันไปถามคิมหันต์ที่นั่งนิ่ง ลูกกระพริบตากลับมาก่อนจะเบือนหน้าไปอีกทาง เอ๋? แต่ก่อนเหมือนจะร้องยิ่งกว่านี้นะ ทำไมยิ่งโตยิ่งเงียบ ชักจะตงิดๆใจยังไงก็ไม่รู้

 

“ลาวาไปสวนกับคุณแม่ดีกว่าเนอะ ทิ้งน้องกับปะป๋านิลไว้นี่แหละ เราไปเที่ยวเล่นกันดีกว่า”

 

“มะ แอ...มา” ลาวายิ้มพลางหัวเราะคิก จากนั้นก็ชูมือชูไม้เมื่อผมทำท่าจะเข้าไปอุ้ม พอผมอุ้มลาวาขึ้นมาได้ก็หันมองคิมหันต์อีกครั้ง

 

“ไปกับแม่ไหมเอ่ย คิมหันต์” พอเรียกปุ๊บก็กระเถิบก้นมาหาทันทีโดยทำเพียงเคลื่อนดวงตากลมๆมามองเพียงวูบเดียวเท่านั้น

 

“นิล อุ้มลาวาหน่อย เดี๋ยวเบนจะอุ้มคิมหันต์เอง” ผมส่งลาวาให้เพลิงนิล แต่เขาดันมองกลับมาอย่างเฉยชาแล้วไม่ยื่นมือรับซะงั้น!

 

“นิล...พาลูกไปเล่นด้านนอกกัน” เพลิงนิลไม่ตวัดตามองแม้แต่น้อย และก็เป็นลาวาที่ยื่นมือไปแตะๆข้างแก้มคุณปะป๋าพลางเอ่ยว่า...

 

“ปะ...” จากนั้นก็พึมพำเสียงอ้อแอ้เหมือนพูดคนเดียวแต่ไม่มีใครเข้าใจไง 

 

“เออ” ในที่สุดร่างสูงก็ตอบรับมาพลางยื่นมือรับลาวาไว้ด้วยใบหน้าตายด้าน เห็นดังนั้นผมเลยอุ้มคิมหันต์ ตัวหนักขึ้นนะคุณลูกชาย ฮึ้บ!

 

ในสวนหลังบ้านผมกำลังหัดให้ลูกชายยืนโดยประคองตัวไว้แล้วให้เท้าแตะๆพื้น พอปล่อยปุ๊บลูกก็ทรุดลงนั่งพื้นหญ้าไม่ปานว่าหุ่นยนต์ ส่วนลาวาก็คลานเล่นอยู่ด้านข้าง ผมต้องคอยดูไม่ให้ลูกสาวคว้าหญ้าหรืออะไรเข้าปาก

 

มอมแมมเป็นลูกหมาเลยว่ะ แต่เดี๋ยวค่อยอาบน้ำ ลาวานี่ซุกซนและไล่คลานตามผีเสื้อไปหมด พอจะคลานห่างออกไปเพลิงนิลก็มายืนกอดอกกันเอาไว้

 

คิดแล้วมันฮา ไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะมีวันที่เพลิงนิลต้องมานั่งเลี้ยงลูกกับผม ฮ่าๆๆ

 

คิดถึงพี่แสบแหะ ป่านนี้คงกำลังวุ่นวายกับลูกแหงๆ ผมที่ผ่านช่วงนั้นมาแล้วก็อดจะเป็นห่วงไม่ได้ พี่แสบเป็นคนใจเย็น หวังว่าจะไม่ระเบิดตอนนอนแล้วถูกปลุกเพราะเสียงลูกร้องนะ

 

          พอลาวาเริ่มเหนื่อยจนนั่งนิ่งๆได้ เพลิงนิลก็อุ้มลูกมาวางข้างกันกับท่อนไม้...เอ้ย! คิมหันต์ ลูกสาวส่งเสียงไม่เป็นภาษาและจับใจความได้แต่ตัวอออ่างเหมือนคุยกับลูกชาย แต่คิมหันต์ดันทำเพียงมองแฝดผู้พี่อย่างเฉยชาซะงั้น

 

ลูกชาย...บางทีเราควรมาเข้าคอร์สความสดใสกันนะ!

 

“นิลฟังลาวารู้เรื่องไหม” ผมหันไปถามร่างสูงที่มองลูกๆเช่นกัน

 

“ก้อนชมพูชวนก้อนขาวไปคลาน” เอ่อ...จริงดิ ว่าแต่ไอ้ก้อนๆนี่มันอะไรวะเฮ้ย!

 

“ฟังรู้เรื่องด้วยหรอ นิลทำได้ยังไง” ผมถามด้วยแววตาเป็นประกายก่อนจะจับแขนเขาเขย่าประกอบคำพูด

 

“....” เพลิงนิลไม่ได้ตอบกลับมา แต่เขาส่งสายตาประมาณว่าเซ้นส์มันบอก เอิ่ม คนไม่ค่อยพูดแบบเขาสังเกตความต้องการของคนอื่นจากแววตาสินะ แม้แต่ลูกก็ไม่เว้น!

 

ลาวาเริ่มอยู่ไม่สุขและสะบัดหน้าหนีแฝดน้อง มือก็ปัดป่ายไปทั่วพื้นหญ้าอย่างสำรวจ โชคดีที่คนสวนดูแลอย่างดี และบ้านนี้ไม่ได้เลี้ยงหมาหรือแมว แต่ขี้นกก็ไม่แน่ลานกว้างแบบนี้มีต้นไม้อยู่อีกด้าน นกคงไม่ค่อยมาบริเวณที่ผมนั่งหรอกมั้ง

 

“นิล ทำไมลูกชายนิ่งจัง” ผมถามอย่างสงสัย ทำไมคิมหันต์ทำหน้าเบื่อหน่ายทุกสิ่งอย่างนั้นล่ะลูก สนใจธรรมชาติเหมือนพี่สาวบ้างก็ได้

 

“ปกติ” ปกติอะไรเล่า ต่อมการเรียนรู้และความสนใจของคุณลูกชายตายด้านงั้นเรอะ!

 

“เบนว่าไม่ปกติ”

 

ผมกล่าวพลางหันมองเขา และเราหันพร้อมกันใบหน้าจึงแทบจะชนอยู่รอมร่อ ผมผงะนิดหน่อยแต่มือหนาดันคว้าหมับและบดจูบลงมาอย่างรวดเร็ว ผมเบิกตากว้างและมองแพขนตาคมดุของใครอีกคนด้วยความช็อก

 

กลางสวนหลังบ้าน!

 

ตุ้บ!

 

เพลิงนิลผงะออกห่างเมื่อลูกบอลกลิ้งมาโดนตักของเขา พอมองทางต้นเหตุก็เห็นคิมหันต์จ้องมาตาเขม็ง แต่ร่างสูงดันยกยิ้มเย็นและดันคอผมเข้าไปจูบต่อซะงั้น

 

“ปะ!

 

โอ้...ลูกชายส่งเสียงแล้ว! ผมหูฝาดไปใช่ไหม เหมือนเพลิงนิลก็ดูแปลกใจเหมือนกันเพราะเขาผละออกห่างผมอีกครั้งพลางจ้องมองลูกชายที่กระเถิบก้นเข้ามาแล้วยื่นมือจะให้ผมอุ้ม

 

“มีอะไรครับลูก ไม่ไปเล่นกับพี่สาวหรอหนุ่มน้อย”ผมยกคิมหันต์มาอุ้มอย่างมึนงง ตาก็กวาดมองหาลาวาที่นั่งเหม่อมองผีเสื้อบินไปเรื่อย

 

“....” คิมหันต์ไม่ได้ตอบแต่ซบหน้าลงบนอกผมแทน

 

ว่าแต่ลูกชาย...ทำไมต้องจ้องตากับคุณปะป๋าอีกแล้วเนี่ย! แถมยังจ้องแบบนิ่งและนานด้วย

 

“สงสัยจะอยากให้คุณปะป๋านิลอุ้มล่ะซี่”

 

ผมหยอกลูกพลางอุ้มมาฟัดแก้ม ดวงตาสีน้ำตาลเฉดแดงแบบนี้ทำให้คิดถึงคุณพ่อกับคุณอาคเนย์เลยแหะ แต่ว่านะ พอมาสังเกตใกล้ๆแล้วคิมหันต์มีสีแดงเจือปนมากกว่า น่าแปลกที่บางครั้งถ้านั่งนิ่งๆตาลูกจะเป็นสีน้ำตาลเฉดแดง แต่พอร้องขึ้นมาทีตาจะมีสีแดงเข้มขึ้นกว่าเดิม

 

ให้อารมณ์เหมือนแวมไพร์ในหนังที่ผมเคยดูเลย...

 

“หึ...ขี้อิจฉา” เพลิงนิลพึมพำอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมหันขวับ

 

“พูดว่าอะไรนะนิล” คนด้านข้างไม่เอ่ยตอบกลับมาแถมยังลุกขึ้นแล้วเดินไปดูลาวาที่เริ่มคลานใหม่แล้วอีกต่างหาก

 

ชีวิตดูสงบสุขแบบแปลกๆดีจังแหะ

 

 Loading 40%


       เมื่อลูกๆของผมจะอายุครบห้าขวบในอีกสามวันข้างหน้า

       ตอนนี้ผมกำลังยุ่งๆ...

 

          คือลูกสาวและลูกชายเริ่มเรียนตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่เป็นเรียนแบบจ้างครูมาสอนในบ้าน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมไม่ให้ลูกไปเรียนอนุบาลกับคนอื่นเขา แต่เห็นเพลิงนิลบอกว่าวิถีชีวิตของเขาก็เป็นแบบนี้มาเหมือนกัน

 

และคิมหันต์ต้องเตรียมตัวเข้าเขาวงกตในอีกสามวันข้างหน้า!

 

จำได้ไหม? ประเพณีของไฟร์ อภิเกียรติวงศ์คือโยน...เอ่อ ให้ทายาททุกคนเข้าเขาวงกตและหาทางออกมาเองในตอนห้าขวบ โชคดีที่ลาวาเป็นข้อยกเว้นเพราะไม่ใช่ทายาทที่มีโอกาสสืบสกุล และเป็นเหมือน เจ้าหญิงของตระกูล

 

เอิ่ม ผมก็เพิ่งรู้ว่าไฟร์ อภิเกียรติวงศ์ไม่มีลูกผู้หญิงมาสองรุ่นได้แล้วมั้ง และที่ผมบอกว่ากำลังยุ่งๆในตอนแรกคือ...

 

“คิมหันต์ แม่ว่าพอก่อนดีไหมลูก”

 

ผมมองคุณลูกชายที่ยืนปาลูกดอกเล่นนิ่งๆด้วยแววตาทึ้งนิดหน่อย ระยะปาโคตรแม่นแถมยังได้ไกลกว่าผมปาตอนท้องเสียอีก!

 

“....”

 

คิมหันต์ไม่ตอบแต่ละมือออกห่างของเล่นในทันที ลูกชายเดินเข้ามาหาและเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาไร้เดียงสา คิดแล้วยังอดจะใจหายไม่ได้! ลูกชายผมใสซื่อขนาดนี้จะหาทางออกจากเขาวงกตได้ยังไง แถมในนั้นมีตัวอะไรด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้!

 

“ม๊าจ๋า!

 

ลาวาวิ่งมาทางนี้พร้อมเกาะกางเกงผมอีกด้าน พอดีเราจะไปที่ร้านคาเฟ่กัน ผมลูบหัวลูกสาวด้วยรอยยิ้มก่อนจะจูงมือทั้งสองคนไปที่รถ

 

วิชาที่ลูกผมเรียนก็เหมือนเด็กอนุบาลสองทั่วไป  แต่เพิ่มเติมคือพื้นฐานป้องกันตัวและการใช้อาวุธต่างๆ ถ้าไม่เรียนลูกผมก็จะเป็นอันตรายน่ะสิ กลุ่มที่อยากหาผลประโยชน์จากตระกูลมังกรคงได้ลักพาตัวลูกผมไปแบบถี่ๆแน่

 

“วันนี้หนูอ่านหนังสือกับคุณครูสนุกมาก ประเทศจีนสุดยอดเลยจ้ะ”

 

ลูกสาวผมยังจ้อไม่หยุด เธอชอบหนังสือประวัติศาสตร์ในขณะที่เด็กรุ่นเดียวกันชอบการ์ตูน ผมไม่รู้ว่าลูกๆมีไอคิวเท่าไหร่แต่เห็นคนที่มาสอนบอกว่าเป็นเด็กที่ค่อนข้างเรียนรู้เร็วแล้วก็สนใจอะไรที่มันแปลกๆกว่าชาวบ้าน

 

ดูอย่างประวัติศาสตร์จีน...บอกตามตรงว่าตอนผมเรียนยังต้องมานั่งจำราชวงศ์นู่นนี่นั่น คิดแล้วมันปวดหัว!

 

“ไปกินขนมร้านแม่กันดีกว่า ดีไหมคิมหันต์ มีเค้กสตอเบอรี่ด้วยน้า”

 

ฉับพลันนั้นลูกชายที่ดูจะไม่ได้สนใจฟังพี่สาวก็หันขวับมองมาทันใด ลืมบอกไปว่าลูกชายติดสตอเบอรี่หนักกว่าลูกสาวอีก เห็นนิ่งๆแบบนี้ตอนแรกผมคิดว่าจะเหมือนเพลิงนิล แต่ความจริงก็มีข้อแตกต่างอยู่

 

จากที่สังเกตดูคิมหันต์เป็นพวกอารมณ์ร้อนกว่าเยอะ...

 

“ใช่แล้ว ตัวต้องไปกับเค้าและม๊า” ลูกสาวหันไปกอดอกใส่ลูกชาย

 

“....” ลูกชาย บอกแม่มาสิว่าไม่ได้เป็นใบ้!

 

“จะไปหรือยัง...ร้อน”

 

ผมหันมองทางด้านหลังก็เห็นเพลิงนิลวนรถมารับ พอลาวาหันมองปุ๊บผมก็เปิดประตูให้ลูกๆขึ้นไปนั่งเบาะหลังแล้วเข้าไปนั่งด้านข้างคนขับในทันที

 

“นี่ๆ ตัวดูนู่น ทำไมคนถึงบินไม่ได้เหมือนนกน้า” ลาวาเอ่ยเสียงหวานตามความอยากรู้อยากเห็นของเด็กในวัยนี้ คิมหันต์ก็มองตามพลางเบือนหน้ากลับมามองผมต่อ

 

“มีอะไรหรอลูก” ผมขมวดคิ้วถาม คิมหันต์กระพริบตานิ่งๆแล้วหันไปมองวิวข้างทางแทน สรุปคือลูกต้องการอะไรวะ ผมงงนะเนี่ย

 

“ทำไมตัวไม่พูดกับเค้าเลยล่ะ จิ๊...เดี๋ยวโป้งซะหรอก”

 

ลูกสาวเริ่มหันไปสะกิดลูกชาย คิมหันต์ปรายตามองพี่สาวก่อนจะทำตาเอือมวูบหนึ่ง เฮ้ยๆ! ผมตาฝาดหรือเปล่าวะ พอขยี้ตามองอีกครั้งคุณลูกชายก็มองพี่สาวตัวเองตาแป๋วเช่นเดิม

 

“ตกลงตัวเป็นอะไร หรือโกรธเค้าที่แย่งสตอเบอรี่กินเมื่อเช้า” ลาวาพองลมเต็มแก้มอย่างน่ารักพลางสะบัดหน้าหนีน้องชายตัวเอง

 

“...เปล่า” พยางค์แรกของวัน! พระเจ้า...ผมอยากร้องไห้

 

“จริงหรอ! ตัวน่ารักเหมือนเสือจากัวร์ที่เค้าดูในทีวีเลย คิกๆ”

 

น...น่ารักเหมือนเสือ เอ่อ คุณลูกสาว เสือมันน่ารักตรงไหนไม่ทราบวะ!

 

“ปะป๋า หนูอยากกินไอติมด้วย”

 

“อืม”

 

เพลิงนิลตอบรับเสียงเรียบในลำคอ ลาวาตะเกียกตะกายมาด้านหน้าและปีนขึ้นมาจุ๊บแก้มเพลิงนิลครั้งนึง ลูกหอมแก้มยังจะมาตีหน้าตายได้อีกนะ!

 

“ปะป๋าน่ารักที่สุด รองจากม๊านะ ฮิๆ”

 

“จริงหรอ แม่งอนแล้วนะจุ๊บแต่ปะป๋าแบบนี้” ผมแกล้งพองลมเต็มแก้มใส่ลูก เป็นจังหวะเดียวกับที่เพลิงนิลจอดรถหน้าร้าน

 

“งั้นหนูให้ปะป๋าจุ๊บแม่ต่อก็ได้จ้ะ นะป๋านะ” ดาเมจ! ลูกสาวช่างออดอ้อนได้น่ารักที่สุด ยิ่งโตยิ่งมีเค้าโครงหน้าเหมือนผมนะเนี่ย

 

พรึ่บ!

 

เพลิงนิลไม่ได้ตอบลูกสาวแต่ดึงผมไปประกบริมฝีปากทันที เฮ้ย! ลูกมองอยู่นะ ตัวอย่างที่ไม่ดีสุดๆ! ผมจะดิ้นหนีแต่ติดตรงมือหนาล็อกคอไว้ เขาไม่ได้สอดลิ้นเข้ามาและผงะห่างอย่างอ้อยอิ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่คิมหันต์เอ่ยขึ้น

 

“เบน!...หิวแล้ว” เสียงแหลมเล็กตามประสาเด็กชาย...แต่เชื่อเถอะว่าฟังดูเย็นชากว่าเด็กทั่วไปเยอะ! อย่าสงสัย คิมหันต์ไม่ได้เรียกผมว่าแม่ ม๊า พ่อหรืออะไรทั้งนั้นแต่เรียกเบนเลย! พอสอนให้เรียกใหม่ก็ทำเมิน

 

“อือ นิลทำอะไรเนี่ย ลูกมองอยู่นะ!

 

“จุ๊บตรงแก้มไม่ใช่หรอปะป๋า เค้าจุ๊บตรงปากกันได้ด้วยหรอ” ลาวาเอียงคอสงสัยในขณะที่คิมหันต์มองมาด้วยแววตาขุ่นมัวก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นราบเรียบเพียงแค่ผมกระพริบตา

 

“อยากจูบตรงไหนก็จูบ”

 

เพลิงนิลหันไปตอบลูกสาวด้วยใบหน้าเรียบเฉยก่อนจะตวัดหางตามองลูกชาย ผมเห็นนะว่าเขายกยิ้มเย็นตรงมุมปากแวบหนึ่ง ทั้งสองจ้องมองกันชั่วครู่ก่อนที่ร่างสูงจะเปิดประตูรถแล้วลงไปด้านนอก

 

จะบ้าเรอะ! เกิดลาวาโตขึ้นแล้วจูบกับเขาไปทั่วจะทำไง!!

 

“ไม่ได้นะลูก จุ๊บที่ปากไว้ใช้กับคนรักเท่านั้น” ผมหันไปอธิบายให้ลูกสาวฟังในขณะที่อุ้มลูกๆลงจากรถ

 

“อย่างนี้นี่เอง งั้นหนูคงต้องหาคนรักมาลองจุ๊บ”

 

คราวนี้ทั้งคุณปะป๋าและคุณลูกชายต่างหันมองลาวากันเขม็ง แน่นอนว่าประกายตาของเพลิงนิลเย็นเฉียบในขณะที่คิมหันต์เย็นกว่า เด็กหญิงแย้มยิ้มหวานคล้ายไม่รู้เรื่องรู้ราวก่อนจะเอ่ยว่า...

 

“หนูล้อเล่นน้าปะป๋า เค้าล้อเล่นนะตัว”ว่าแล้วก็ลากแขนคิมหันต์เดินดิ่งๆเข้าร้าน

 

คุณลูกสาว อย่าล้อเล่นแบบนี้บ่อยนะลูก! ไม่อยากบอกหรอกนะว่าเพลิงนิลน่ะไม่เท่าไหร่(?) แต่คิมหันต์...รายนั้นหวงของยังกับอะไรดี ยิ่งเป็นคนในครอบครัวแล้วโคตรหวง ผมเลยจะสอนให้ลูกเพลาๆเรื่องนี้ลงบ้าง

 

สงสัยต้องปรามเวลาหวงอะไรมากๆหน่อยแล้ว

 

Loading 70%

 

“สวัสดีค่ะคุณเพลิงนิลกับคุณเบนซิน พาลูกๆมาดูร้านหรือคะ”

 

“ครับ ขายดีไหมครับพี่ตาล”

 

พี่ตาลคือคนที่ผมจ้างมาดูแลร้านในช่วงที่ยุ่งๆ ฝีมือทำเค้กกับชงกาแฟก็โอเคเลย ส่วนเด็กๆในร้านทั้งไอ้เกรียน ใฝ่ฝันและน้องปลายต่างก็แยกย้ายไปทำงานและเรียนกันหมดแล้ว เด็กเสิร์ฟหน้าใหม่ในร้านก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกันเท่าไหร่

 

“ดีค่ะ เชิญนั่งตรงโซนนู้นได้เลยนะคะ เดี๋ยวดิฉันขอตัวไปดูเค้กก่อนค่ะ”

 

“ครับ”

 

ผมตอบรับพร้อมจูงมือลูกๆไปนั่งติดกับกระจกในร้าน บรรยากาศดีแถมวิวยังสวยเหมือนเดิม พอมาอยู่ข้างนอกลาวาก็ดูนิ่งเรียบร้อยกว่าตอนอยู่ในบ้าน แต่สายตานี่จับสังเกตสิ่งรอบข้างตลอด

 

“เอาเค้กสตอเบอรี่สองที่แบบเดิมครับ ลาเต้หนึ่ง แล้วก็เอสเปรสโซ่หนึ่ง” ผมสั่งเด็กเสิร์ฟด้วยรอยยิ้ม มานั่งกินที่ร้านตัวเองนี่รู้สึกแปลกยังไงไม่รู้ แต่ก็พาลูกมาหลายครั้งจนเด็กเสิร์ฟรู้เมนูแล้วล่ะนะ

 

รอไม่นานทุกอย่างก็มาเสิร์ฟ ผมเลื่อนเอสเปรสโซ่ให้เพลิงนิลก่อนจะวางเค้กสตอเบอรี่ตรงหน้าลูกๆทั้งสอง ของลาวาเป็นเค้กที่มีแยมสตอเบอรี่สอดแทรกในเนื้อครีมนมสด แต่ของคิมหันต์เป็นสตอเบอรี่สดๆกับแยมล้วนๆ

 

“คิมหันต์ แม่ว่าจะถามหลายทีแล้ว ไม่อยากลองกินแบบลาวาบ้างหรอลูก”

 

“ของเค้าอร่อยนะตัว ลองๆ” ลูกสาวเอ่ยเสียงงุ้งงิ้งก่อนจะดึงช้อนออกจากปากแล้วตักเค้กของตัวเองไปจ่อปากน้องชาย

 

“....” คิมหันต์เหลือบตามองเค้กตรงหน้านิดหน่อย จากนั้นก็อ้าปากรับไปเคี้ยวๆแล้วกลืนลงคอ

 

“เป็นไง ของเค้าอร่อยไหม” ลาวาทำตาเป็นประกายถาม

 

“...เลี่ยน” ลูกชายเอ่ยตอบเสียงเรียบ แต่สีหน้านี่ดูไม่ออกว่าเลี่ยนเลยนะลูก!

 

“จิ๊...งั้นให้เค้ากินของตัวบ้าง” และเมื่อลาวาเตรียมจิ้มช้อนลงเค้กของคิมหันต์ คุณลูกชายก็ดึงจานหนีในทันที

 

“แบ่งพี่สาวบ้างสิลูก พี่วายังแบ่งให้คิมกินเลย ดังนั้นก็ให้พี่สาวชิมหน่อยนะครับเด็กดี” ผมปรามพร้อมแนะนำ และฉับพลันนั้นคิมหันต์ก็เงยหน้ามองมาด้วยแววตาที่ไร้เดียงสาแบบสุดๆ

 

สงสัยจะเข้าใจที่ผมบอกแล้วแน่ๆ ว่าแต่ทำไมยังไม่ปล่อยจานล่ะคุณลูกชาย

 

“แต่นี่...ของคิม” โอ๊ย สงสัยต้องใช้ไม้แข็ง! ต...แต่คิมหันต์มองมาตาแป๋วแบบนี้มันทำเอาผมดุไม่ลง โฮก!

 

“หวงเฉพาะของสำคัญ...”

 

เพลิงนิลที่นั่งมองวิวอยู่นานปรายนัยน์ตาคมดุมองลูกชาย ทั้งสองจ้องตากันคล้ายสื่อสารอะไรบางอย่าง และที่สำคัญคือผมอ่านไม่ออกไง!

 

“นอกนั้นไร้ค่า”

 

และพอเขากล่าวขึ้นอีกครั้ง ไม่นานนักคิมหันต์ก็เลื่อนจานเค้กไปตรงหน้าพี่สาวด้วยแววตาคล้ายจะเข้าใจในอะไรบางอย่าง เออเฮ้ย! แค่เพลิงนิลพูดไม่กี่ประโยคก็ยอมซะงั้นทั้งที่ตอนแรกตั้งแง่หวงเค้กมาก ว่าแต่เขาสอนอะไรลูกวะ นอกนั้นไร้ค่าคืออะไรยิ่งฟังก็ยิ่งงง

 

“ตัวกินไปเลยก็ได้นะ เมื่อกี้เค้าล้อเล่นเฉยๆ”

 

ลาวาอมลมเต็มแก้ม ปากบอกล้อเล่นแต่ไอ้ท่าทางกอดอกหันหน้าหนีน้องชายเป็นเชิงงอนนี่มันอะไรครับคุณลูกสาว!

 

          “เค้าเปล่าน้อยใจนะ เพราะฉะนั้นง้อเลยด้...อุ๊บ!

 

          รู้ไหมว่าลูกชายผมทำอะไร? คิมหันต์ใช้ช้อนตักเค้กตัวเองขึ้นแล้วยัดปากลาวา! ผมเบิกตากว้างวูบหนึ่งแต่พยายามทำใจว่ามันคงเป็นการเล่นกันของเด็กๆ อื้ม...ขนาดหยอกพี่สาวสีหน้ายังนิ่งสนิทเลยนะคุณลูกชาย

 

“งื้อออ อร่อย!” และแทนที่ลาวาจะสำลักกลับทำตาเป็นประกายและเคี้ยวๆเค้กที่ถูกยัดปากลงคอซะงั้น จากนั้นก็หันไปจุ๊บแก้มน้องชายในจังหวะที่คิมหันต์เบี่ยงหน้าหลบพอดี

 

“ง้ะ ตัวไม่ให้เค้าจุ๊บเหมือนแต่ก่อนเลย”

 

“....”

 

ลาวาเบ้ปากพลางส่งเสียงงุ้งงิ้งในขณะที่คิมหันต์ทำตาเอือมใส่พี่สาว พอผมกระพริบตาอีกครั้งลูกชายก็กลับมาทำตาแป๋วดังเดิม สงสัยเมื่อครู่จะตาฝาดไปแน่ๆ

 

ไม่มีทางที่ลูกชายผมจะอารมณ์ซับซ้อนขนาดนั้นหรอกเนอะ เขาเป็นเพียงเด็กอายุย่างห้าขวบธรรมดาๆเท่านั้นเอง!

 

“นิล เสร็จแล้วพาลูกๆไปเดินเล่นกันไหม หลังร้านมีผัดไทยขายอยู่ถัดไปไม่กี่ซอย อร่อยมากเลยนะ”

 

ผมชักชวน พอลาวาได้ยินเรื่องของกินก็หันขวับมองมาทันใด

 

“หนูก็อยากไปจังปะป๋า” แถมยังส่งเสียงหวานออดอ้อนอีก อั่ก!ลูกสาว...อย่าเอาหน้าหวานๆแบบนี้ไปอ้อนใครเชียวนะ เดี๋ยวได้มีเหตุนองเลือด!

 

“ไปสิ แต่กูจะรอที่รถ” เขาหันมามองก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ บ่งบอกว่าไม่อยากเดินเล่นหรืออะไรทั้งสิ้น

 

“โอเค งั้นสักสามนาทีก็วนรถไปรับหน้าร้านผัดไทยด้วย เบนจะพาลูกเดินย่อย คิมหันต์...ไปกับแม่ไหมลูก”

 

คุณลูกชายกระพริบตาปริบๆมองมาก่อนจะพยักหน้าแค่ครั้งเดียว ถ้าไม่สังเกตนี่ไม่รู้เลยนะว่าพยักหน้า! ฮือ ตกลงเป็นหุ่นยนต์หรือคนกันคิมหันต์

 

พอทานเสร็จเรียบร้อยผมก็จูงมือลูกคนละข้างพาเดินเลาะทางไปหลังร้าน คนที่เดินผ่านไปผ่านมาก็มองพวกเรากันเป็นพรวน โดยเฉพาะลูกสาวกับลูกชายผม ไม่แปลกหรอก...ลูกสาวออกจะน่ารักขนาดนี้ ส่วนลูกชายก็ขาวจั๊วะน่ารักน่าหยิก ไม่รู้เหมือนกันว่าโตขึ้นคิมหันต์จะหน้าตาเหมือนใคร

 

ส่วนพวกพี่บอดี้การ์ดก็ตามมาแบบห่างๆ ห่างมากแบบไม่ให้รู้ตัวเลยแต่ผมรู้ตัวไง พวกพี่เขาทำตามหน้าที่นั่นแหละ

 

“ตัวๆ เค้าอยากลองทำอาหาร เมนูกิ้งก่าหมักไส้เดือนดีไหม”

 

“....”

 

          “หรือว่าจะทำบอระเพ็ดอบเนยดี! ว้าว...ถ้าทำเสร็จจะเอามาให้ป๊า ม๊า และตัวกินคนแรกเลย”

 

          ผมเหงื่อตกกับเมนูที่ลาวาคิดจะทำในอนาคต แต่ลูกชายก็ยังคงมองไปด้านหน้าอย่างนิ่งไม่ไหวติ่ง มีบ้างที่เหลือบตามองเวลาลูกสาวชะโงกหน้าถาม เขาว่ากันว่าควรหัดให้เด็กมีจินตนาการ

 

เพราะฉะนั้นผมไม่ควรไปขัดขวางจินตนาการอันล้ำเลิศของลาวาใช่ไหม?

 

“ไม่ๆ เอาเป็นต้มยำแมวป่าผสมเสือชีต้าร์ดีกว่า เค้าเห็นในทีวีด้วย งื้อออ น่ารักน่ากิน”

 

ล...ลูกสาว! จินตนาการนี้เริ่มไม่ปกติแล้วโว้ย!!

 

“ลาวา เสือชีต้าร์กับแมวป่ากินไม่ได้นะลูก” ผมก้มลงมองคุณลูกสาวด้วยรอยยิ้มแหย

 

“ทำไมล่ะม๊า” ลาวาเอียงคอด้วยความสงสัย ม...โมเอะชิบ!

 

“เพราะพวกมันไม่ใช่อาหารของเรา มันผิดวิถีชิวิตที่เคยเป็นมาของมนุษย์ไงครับ”

 

ไม่รู้ว่าเวลาไปอธิบายเด็กห้าขวบแบบนี้คนอื่นจะเข้าใจไหม แต่ลูกสาวผมพยักหน้าพลางยกมือจับปอยผมเล่นอย่างครุ่นคิด

 

“งั้นหนูคงต้องเป็นมนุษย์คนแรกที่คิดค้นเมนู...ว่าแต่แมวป่ากับเสือชีต้าร์ก็มีเนื้อเหมือนๆกับน้องไก่และน้องหมู ทำไมไม่มีคนคิดกินมันล่ะจ๊ะม๊า”

 

เอิ่ม ลูกสาว...ช่วยสงสัยอะไรให้มันเหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาหน่อยเถอะ!

 

“แมวป่าเป็นสัตว์น่าสงสารนะลูกดังนั้นไม่ควรกินมัน ส่วนเสือก็น่ากลัวเกินไป กว่าจะได้กินเราคงตกเป็นอาหารของมันเสียก่อน ไว้วันหลังแม่จะพาไปสวนสัตว์ เสือตัวใหญ่กว่าที่ลูกคิดนะครับลาวา”

 

ผมเอ่ยอธิบายด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ลาวาพยักหน้ารับพลางยิ้มหวานกลับมา

 

“เข้าใจแล้วจ้ะ ตัวใหญ่ๆทำอาหารได้หลายมื้อเลย” ลูกสาว...เข้าใจแน่นะโว้ย!

 

 



Writer talk3

ลืมชี้แจงค่ะ ลืมแบบสนิทเรื่องที่ท่านชายไม่เรียกเบนว่าแม่หรือม๊า คิมหันต์มีเหตุผลส่วนตัวบางประการแต่ไม่ใช่เพราะอยากทัดเทียมพ่อหรืออะไรแบบนั้นนะคะ ไม่ใช่เรื่องชู้สาวแน่นอน//ปาดเหงื่อ แล้วท่านชายเรียกแม่แน่ค่ะแต่เป็นในบางสถานการณ์เท่านั้น ไม่ขอสปอยว่าตอนไหน ต้องขอโทษถ้าคาแรกเตอร์การเรียกของคิมหันต์จะทำให้ดูเหมือนไม่เคารพแม่นะคะ แต่อย่างที่บอกว่าครอบครัวนี้เขาเน้นการกระทำค่ะ ส่วนลาวา...เริ่มเผยทีละนิดแล้วค่ะแต่ยังไม่สุด แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

16/07/2016

Writer talk2

อย่าสงสัยว่าทำไมวันนี้ลงซ้ำค่ะ พอดีพรุ่งนี้มีธุระเลยปั่นเนื้อหาของวันพรุ่งนี้มาลงวันนี้แทน เด็กๆน่ารักกันใช่ไหมคะ//ปาดเหงื่อ บอกแล้วว่าคิมหันต์ไสยๆ เอ้ย! ใสๆค่ะ ดูประหยัดคำพูดเกินในขณะที่ลาวาจ้อไม่หยุด ได้ยินแว่วๆว่าลูกเฮียนิลมีคนธรรมดาด้วยหรอ? นั่นสิคะ//ยิ้มหวาน แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

14/07/2016

Writer talk

ตอนหน้าเด็กแฝดคงจะโตแล้วค่ะประมาณสี่ขวบใกล้ห้าขวบ คิมหันต์...ทำไมช่างน่ารักน่าฟัดแบบนี้คะ!//หลบปืนน้อย? การทำสงครามทางสายตาช่างน่าสะพรึงแบบสุดขั้ว เฮียนิลก็อย่าไปจ้องลูกมากสิคะคุณชายน้อยออกจะไสยๆ แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

14/07/2016


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 895 ครั้ง

671 ความคิดเห็น

  1. #23479 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 11:43

    ถ้าเพลิงนิลเป็นปีศาจ คิมก็คงเป็นซาตานสินะ หึ่ย สยองอ่ะถ้าพ่อลูกมันพร้อมใจกันฆ่า คงจะหาซากไม่เจอ

    #23479
    0
  2. #23409 KanunChonlatorn (@KanunChonlatorn) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 14:49
    ลูกชายมีความหวงแม่อ่ะ ไม่อยากให้พ่อจุ๊บ
    #23409
    0
  3. #23353 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 08:47
    โอ๊ยยยย ลูก จะเป็นแบบนี้กันไม่ได้
    มีแววไปทางเพลิงนิลหมด
    #23353
    0
  4. #23298 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 17:56
    เมนูน่าสะพรึงมาก
    #23298
    0
  5. #23271 bongkot25022018 (@bongkot25022018) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 13:28
    เเต่ละเมนูของน้องงงง สงสัยจะได้พ่อมาเยอะ
    #23271
    0
  6. #23109 SUNOBA (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 19:39
    ลาว้าาาาา 5555 โอ้ย
    #23109
    0
  7. #23068 ㅃㅏㄷ (@elfsarangsj) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 03:09
    ได้พ่อมาเยอะมากๆ 55555555
    #23068
    0
  8. #23021 Pookpik Tyanitto (@pookpikmyungjong) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 16:10
    ลูกได้เชื้อโหดมาจากพ่อ555
    #23021
    0
  9. #22968 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 18:26
    ลาวาลูกกก5555 น่ารักทั้งสองคนเลยย
    #22968
    0
  10. #22875 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 00:30
    โอ้ยยยยชอบคิมหันต์ๆๆๆๆ
    #22875
    0
  11. #22855 NaokiChun (@NaokiChun) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 19:39
    คือ...ลาวาความคิดหนูจะล้ำไปไหมลูกกกก
    #22855
    0
  12. #22646 tanlom (@tanlom) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 20:40
    น้องลาวาน่าร๊ากกกก
    #22646
    0
  13. #22554 RY_raiya (@RY_raiya) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 00:42
    ใครก้อได้ช่วยอธิบายความรู้สึกกูในตอนนี้ที๊! จะบ้าตัยยยย-_-;;;
    #22554
    0
  14. #22534 3333 (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:53
    <p>5555555555โหดทั้งครอบครัส</p>
    #22534
    0
  15. #22512 335360 (@335360) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 11:56
    ความสังหารโหดนี่เข้มข้นในเลือดจริงๆ
    #22512
    0
  16. #22456 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 12:32
    ลูกของคนไม่ธรรมดาก้มักจะไม่ธรรมดา
    #22456
    0
  17. #22383 CK 27 (@noblesse_1) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 15:35
    น่ารักกันจังเลย ยิ่งคิมเนี่ยน่ารักมากๆ ไม่น่าโตเลยลูก
    #22383
    0
  18. #22329 angrymuse (@angrydada) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 20:06
    คิมเป็นเพลืงนิลเวอชั่นจูเนียร์ ส่วนลาวาเป็นเบนซินจูเนียร์
    #22329
    0
  19. #22316 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 23:30
    คิม/ก้อนสีขาว น่ารักมากกกก ฮื่อออออ อยากขโมยยมากกก น่าร๊ากกกกกกกก
    #22316
    0
  20. #22207 _Late_ (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 17:18
    แฝดน่ารักค่ะ คิมร้ายมาก วาโมเอะ
    #22207
    0
  21. #22204 thfn (@thanaporn123) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 15:30
    ก้อนขาวร้ายแต่เด็ก 55555555
    #22204
    0
  22. #22194 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:29
    แฝดน่ารักจริงๆ เอ็นดูอ่ะ ดูฉลาดกันมาก
    #22194
    0
  23. #21979 เอเอ (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 19:18
    555แฝดได้แม่กับพ่อมาอย่างละครึ่งน่ารักๆ
    #21979
    0
  24. #21938 zton9397 (@zton901) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:11
    ชอบๆดูสนิทดีไม่เรียกว่าเเม่เเบบรักมากก 5555โอ้ยยลูกชายลูกสาวบ้านนี้เเบบบยบเกินบรรยาย
    #21938
    0
  25. #21932 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 19:31
    ลาวาฉลาดที่อ้อนพ่อ แล้วนิลก็ตามใจลูกสาวหนักมาก กรี้ดดด>๐< ขออะไรก็ให้
    #21932
    0