[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,379,548 Views

  • 23,529 Comments

  • 43,699 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    28,464

    Overall
    2,379,548

ตอนที่ 91 : Ep.42::ช่องว่างของเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 75160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 987 ครั้ง
    10 ส.ค. 59










vEp.42v

:: ช่องว่างของเรา ::

 


 

          ตอนเช้าร่างกายของผมตื่นขึ้นมาโดยอัตโนมัติ เพียงแต่วันนี้มันแตกต่างตรงที่เพลิงนิลนอนอยู่ด้านข้าง หลายวันมานี้เขาแทบจะไม่ได้เข้าห้องนอนเพราะหมกตัวอยู่ในห้องทำงานอย่างเดียวไม่ก็ออกไปไหนไม่รู้

 

          และที่สำคัญคือเขาไม่ได้กอดผม...

 

          ผมสะบัดหัวไล่เรื่องหยุมหยิมออกจากสมอง ทำไมกูถึงคิดเล็กคิดน้อยเป็นผู้หญิงไปได้วะ ขนาดนอนดึกคนที่นอนคล้ายเสือหลับยังดูไม่ซีดโทรมเท่าไหร่เลย ทั้งๆที่เพลิงนิลนอนดึกทุกคืนในช่วงนี้แท้ๆ โลกโคตรไม่ยุติธรรม!

 

          ผมนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นก่อนจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมพาลูกๆไปโรงเรียน  อันดับแรกคงต้องลงไปทำอาหารด้านล่างก่อน...

 

อะเฮือก!

 

ผมสะดุ้งเมื่อเดินผ่านเตียงแล้วพบกับร่างสูงที่นั่งอยู่บนนั้น เพลิงนิลเสยผมขึ้นพร้อมไอทะมึนรอบร่างเป็นสัญญาณที่ไม่น่าเข้าใกล้อย่างยิ่ง และผมกำลังค่อยๆกระดึ๊บๆออกจากห้องช้าๆ

 

“ไปไหน” เสียงเรียบเย็นเอ่ยถามทำเอาชะงักกึก

 

“ไปทำอาหารเช้า” ผมตอบกลับไปพลางถอยหลังกรูดอย่างระแวดระวัง

 

แต่ผิดคาด...เพลิงนิลดันทำเพียงคว้าโทรศัพท์ก่อนจะเดินออกไปสูบบุหรี่ตรงระเบียงแทนซะงั้น ปกติต้องหาเรื่องตะครุบตัวผมตอนเช้าๆไม่ใช่หรอวะ! ผมเกาหัวแกรกๆอย่างไม่เข้าใจเท่าไหร่นักก่อนจะเปิดประตูออกจากห้องไป

 

กิจวัตรประจำวันตอนเช้าก็เช่นเคย หลังส่งคิมหันต์กับลาวาไปเรียนผมก็กลับมาทำเค้กที่บ้านแล้วส่งไปยังร้านคาเฟ่ ดวงตาของผมมองครีมบนหน้าเค้กทว่าสมองไม่ได้จดจ่อกับการละเลงครีมบนเนื้อขนมปังหอมกรุ่นแม้แต่นิด

 

“ตาเถร! คุณเบนซินคะ ครีมเลอะหมดแล้ว”

 

หืม?

 

ผมชะงักนิดหน่อยเมื่อสติคล้ายถูกดึงดูดกลับมาให้สนใจภาพตรงหน้า เชี่ย! ผมละเลงครีมบนเคาน์เตอร์ครัวแทนหน้าขนมปังซะงั้น

 

“ขอบคุณที่ทักฮะป้าสร้อย ผมเหม่อไปหน่อย” ผมยิ้มแหยพลาดหยิบผ้ามาทำความสะอาดไปด้วย

 

“ช่วงนี้คุณเบนซินดูใจลอยแปลกๆ เหงาเพราะคุณชายกับคุณหนูไม่อยู่บ้านหรือคะ”

 

“เปล่าฮะ ผมชินแล้ว” ชินแล้ว...ถูกหมางเมินมาเป็นอาทิตย์นี่โคตรชิน เฮ้ย! ผมเปล่าคิดตัดพ้อต่อว่าใครนะ ไม่มี๊

 

          หลังจากที่ผมทำเค้กจนเสร็จ ก็ไปนั่งเล่นนอนเล่นในห้องโถง ชีวิตดูสุขสบายแต่มันไม่เหมือนเดิม ใจของผมรู้สึกตงิดๆเหมือนมีเรื่องบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น เรื่องบางเรื่องที่ผมไม่รู้

 

          จนกระทั่งพลบค่ำ ผมก็ยังไม่เห็นวี่แววของเพลิงนิล ดวงตาจ้องโทรศัพท์ในมือซึ่งปรากฏเบอร์คุ้นเคย เพียงแต่ผมกำลังชั่งใจว่าจะกดโทรออกดีไหม

 

แต่ด้วยความเป็นห่วงผมเลยกดโทรออก...

 

รอจนกระทั่งสายตัดไป ไม่มีคนรับ

 

ผมถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนจะยกมือลูบใบหน้า นี่มันอะไรกันวะเนี่ย ติดงานจนกระทั่งผมโทรหายังไม่รับเลยหรอ แต่...บางทีเขาอาจยุ่งอยู่ล่ะมั้ง ก็ได้แต่คิดแบบนี้มาเป็นอาทิตย์แล้วนี่หว่า ผมจะห้ามความรู้สึกคิดร้ายของตัวเองไม่ได้แล้วนะ!

 

“ม๊า ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้นคะ” ลาวาเดินมากระตุกชายเสื้อ ผมจึงเพิ่งรู้ตัวว่าตนเองทำสีหน้าแบบไหนออกมา

 

ใบหน้าของผมมันแสดงออกจนแม้แต่เด็กปอหนึ่งยังรู้เลยหรอ

 

“เปล่าลูก หิวหรือยังแม่ทำของโปรดไว้ให้ ไปกินกันๆ” ผมยิ้มพลางจูงมือลูกทั้งสองไปยังห้องอาหาร

 

“เบน...พ่อไปไหน” คิมหันต์เอ่ยถามพลางจ้องมาตาแป๋ว ผมเม้มปากนิดหน่อยก่อนจะคลี่ยิ้มอ่อนโยนออกมา

 

“คุณพ่อติดงาน คิมกินข้าวก่อนเลยจะได้เข้านอน พรุ่งนี้ตื่นเช้าด้วยน้า” ผมหยอกล้อลูกชาย

 

“...แล้วเบนได้นอนบ้างไหม” อึก!

 

บางทีผมก็เกลียดการรู้ทันของลูกชายว่ะบอกเลย

 

“นอนสิ ทำไมแม่จะไม่นอน” ก็นอนแบบลืมตาจ้องเพดานโพล่งเลยไง นอนหลับซะที่ไหน ผมเปล่ามุสาลูกนะเว้ย

 

“....” คิมหันต์ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ คุณลูกหน้าตายด้านทำเพียงตักอาหารกินเท่านั้น แถมชั่ววูบหนึ่งยังทำหน้าเบื่อโลกขึ้นมาด้วย พอผมหันมองคิมหันต์ก็จ้องตอบกลับมาตาใส

 

ไม่ทันแล้วมั้งคุณลูกชาย ไร้เดียงสามันกลายเป็นร้ายเดียงสาไปแล้ว!

 

หลังส่งลูกๆเข้านอนผมก็เข้าห้องไปอาบน้ำและนอนบ้าง พอหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาจับจ้องอีกครั้ง ผมก็ลองกดโทรหาเพลิงนิลรอบที่สอง

 

ครั้งนี้มีคนรับ...

 

“ฮัลโห...”

 

(มีอะไร)

 

น้ำเสียงเฉยชาเช่นเดิม แต่ทำไมคนที่อยู่ด้วยกันมานานจะไม่รู้ว่ามันแฝงไปด้วยความรำคาญมากแค่ไหน แถมเสียงเพลงที่เล็ดรอดเข้ามามันทำให้ผมเผลอกำโทรศัพท์ในมือแน่นขึ้น ตกลงเขาไปทำงานหรือไปทำอะไร

 

ไม่...ผมต้องไม่งี่เง่า ผมเป็นคนที่รู้จักเพลิงนิลดีที่สุดดังนั้นต้องเชื่อใจเขาสิ ผมถอนหายใจนิดหน่อยก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้มันร่าเริง

 

“นิลกลับตอนไหน เบน...”

 

(เดี๋ยวกูกลับ แค่นี้นะ) ...เป็นห่วง

 

ติ๊ด!

 

ผมยังคงถือสมาร์ทโฟนค้างไว้จนมันเลื่อนหลุดจากมือถึงเพิ่งรู้สึกตัว พยายามแล้วที่จะไม่คิดอะไรแต่มันยากเหลือเกิน

 

บอกว่าผมเป็น เมีย แต่เพลิงนิลไม่เคยให้สิทธิ์อะไรเลยในการยุ่งเรื่องส่วนตัว เขากันผมออกห่างราวกับเราไม่ใช่คนรักกัน

 

คนรัก? ฮะๆนี่ผมเป็นด้วยหรอ น่าขำ คนรักกันเขาต้องรู้เรื่องของอีกฝ่ายอย่างลึกซึ้งและไม่มีอะไรปิดบังกันสิ คนรักกันต้องแคร์ความรู้สึกของอีกคนด้วยใจจริงไม่ใช่หรอ หรือผมจะนิยามคำว่า คนรัก ผิดไป แม้แต่คำว่ารักจากเขา...ผมยังไม่เคยได้ยินเลย

 

การกระทำของเพลิงนิลเคยบอกว่าผมสำคัญมาตลอด ผมเชื่ออย่างนั้นจนกระทั่งช่วงนี้มีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป

 

การกระทำของเขาไม่เหมือนเดิม ทำเหมือนหลีกเลี่ยงผมและไม่อยากพูดคุยด้วย ไม่แน่ใจว่าเขาอ้างติดงานๆด้วยหรือเปล่าแต่ผมอดจะคิดในแง่ร้ายไม่ได้เลยว่ะ ใครไม่เป็นผมไม่เข้าใจหรอก

 

ผมมีความรู้สึกว่าเพลิงนิลเย็นชาขึ้น เขาไม่กอดผมตอนนอนเหมือนเดิม บางวันไม่ได้เข้ามานอนด้วย พูดกันก็น้อยครั้งและประโยคที่ผมจำได้ขึ้นใจเลยคือ กูยุ่งอยู่ กับ กูไม่ว่าง

 

ที่สำคัญคือเมื่อครู่...เขาตัดสายผม

 

โอเคว่าผมโดนตัดสายมาหลายครั้ง แต่สถานการณ์เมื่อครู่มันน่าอึดอัดในอกสุด ไหนจะน้ำเสียงที่บ่งบอกว่ารำคาญอีก นี่พวกเรามาถึงจุดๆนี้กันได้ยังไง

 

มันคือ จุดอิ่มตัว ใช่ไหม

 

การกระทำของเพลิงนิลเคยรั้งให้ผมมั่นใจมาตลอด แต่ตอนนี้มันเริ่มสั่นคลอนก็เพราะการกระทำของเขาเช่นกัน หรือเขาจะเริ่มเบื่อผมแล้ว เสียงเพลงที่เล็ดลอดออกมาจากสมาร์ทโฟนเมื่อครู่นั้น...เดาได้ไม่ยากว่าเป็นผับใต้ดินซักแห่ง

 

ผมรู้ว่าเพลิงนิลไม่ใช่คนเหลวไหล และที่ผมกังวลคือเขาต้องเบื่อผมแล้วแน่ๆ

 

หลังยกมือขยี้ผมไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว ผมก็เอนตัวนอนซุกหมอนใบใหญ่ ห้องเงียบมีเพียงเสียงเครื่องเป่าอากาศดังเป็นระยะ เนิ่นนานที่ผมนอนไม่หลับแม้จะพลิกตัวเปลี่ยนท่าไปหลายตลบแล้วก็ตาม

 

เดี๋ยวกูกลับ แค่นี้นะ

 

เดี๋ยวกลับ...แต่นี่มันจะตีหนึ่งแล้วนะโว้ย!

 

          ผมผุดลุกขึ้นมานั่งอย่างเริ่มหงุดหงิด ฉับพลันนั้นเสียงรถที่คุ้นเคยก็แล่นเข้ามาบริเวณหน้าบ้านพอดี ตายยากชิบ

 

          ผมยังคงนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นจนกระทั่งเพลิงนิลเปิดประตูเข้ามา เขาชะงักเล็กน้อยที่เห็นผมนั่งกลางเตียงในความมืดสลัว ใบหน้าที่เห็นเลือนรางแลดูไม่ยินดียินร้ายก่อนจะเดินผ่านผมไปหยิบผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำ

 

และพอเพลิงนิลออกมา ผมก็ยังคงนั่งนิ่งอยู่แบบนั้น ไม่ได้ประท้วงแต่ไม่รู้จะพูดอะไร มันตื้อๆไปหมดเหมือนระหว่างเราไม่มีเรื่องจะพูดแล้วอย่างไรอย่างนั้น

 

“ทำไมไม่นอน” เขาถามเสียงเรียบก่อนจะเดินมานอนด้านข้าง

 

“ไหนบอกว่าเดี๋ยวกลับไง” ผมท้วงเสียงเรียบ ไม่ได้ออกอาการงี่เง่าหรือหงุดหงิดใดๆทั้งสิ้น แค่ถามธรรมดาๆเฉยๆนะสาบานได้

 

“ทีหลังไม่ต้องรอ”

 

เหมือนคนที่นอนอยู่ด้านข้างจะรับรู้ว่าผมรอเขากลับบ้าน เพลิงนิลทำเพียงเอ่ยเสียงเรียบและหลับตาลงเท่านั้น

 

“อืม”

 

          ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรเช่นกัน ดังนั้นจึงทำเพียงเอ่ยตอบรับในลำคอแล้วล้มตัวนอน ในหัวมีคำถามสารพัดไปหมดแต่พอจะเอ่ยถามก็สังเกตได้ว่าอีกฝ่ายนอนหลับไปแล้ว

 

ที่บอกว่าไม่ต้องรอ เพราะเป็นห่วงผมหรือไม่อยากจะใส่ใจเลยพูดปัดๆไปกันแน่

         

         

เช้าแล้ว...แน่นอนว่าผมตื่นแล้ว

 

แต่ประเด็นมันอยู่ตรงที่เพลิงนิลหายไป ผมมองเตียงด้านข้างด้วยสายตาเจ็บปวดวูบหนึ่งก่อนจะลุกออกจากที่นอนและทำกิจวัตรประจำวันดังเช่นที่เคยเป็นมา

 

เหมือนจะลืมบอกว่าคุณแม่รู้เรื่องที่ผมสามารถตั้งครรภ์ได้รวมทั้งเรื่องยาอะไรนั่นแล้ว ตอนแรกท่านโกรธสุดๆเลยล่ะ เล่นเอาคุณโลคัสก็ไม่กล้าหือด้วย แม่ผมนี่ดูยิ่งใหญ่ชะมัด ฮะๆๆ

 

คุณโลคัสกับคุณพ่อก็มาเยี่ยมดูหลานนานๆครั้งตามที่พวกท่านว่าง ช่วงนี้คิมหันต์ก็ยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความร้ายที่ดูเหมือนจะมากขึ้นตามช่วงอายุ ทำไมผมจึงกล่าวแบบนั้นน่ะหรือ?

 

“ม๊าคะ...คิมตีเพื่อนผู้ชายทุกคนที่จะเข้ามาเล่นกับหนู”

“คิมกลายเป็นหัวโจกของชั้นแล้วค่ะม๊า”

“ทำไงดีคะม๊า คิมจะฆ่าแฮมเตอร์ของหนู!

 

ลาวามักมาฟ้องผมทำนองนี้ แม้จะไม่เข้าใจว่าแฮมเตอร์ที่กล่าวถึงคืออะไร...แต่ผมก็ทำเพียงยิ้มแหยรับเท่านั้น สงสัยต้องปรามๆความดุร้ายของคุณลูกชายลงบ้างแล้ว ผมสลัดเรื่องหน่วงในอกออกพลางกวักมือเรียกคิมหันต์เข้ามาใกล้

 

ขณะนี้เราอยู่บริเวณหน้าโรงเรียนสามคนแม่ลูก ดังนั้นผมจึงควรรีบบอกก่อนเด็กๆจะเข้าเรียน

 

“คิมหันต์ มีเพื่อนบ้างไหมลูก” ผมเริ่มจากการไถ่ถาม

 

“....” คุณลูกชายส่ายหัวพลางจ้องมองมาตาแป๋ว

 

“แล้วรู้ไหมว่าทำไมหนูถึงไม่มีเพื่อน” ผมยิ้มรับพลางลูบกลุ่มผมสีดำสนิทไปด้วย

 

“...ไม่รู้”

 

“ลองเปิดใจสิครับ ถ้าคิมแบ่งปันสิ่งต่างๆให้คนอื่นและยิ้มบ่อยๆ ลูกแม่ต้องฮอตมากแน่ๆ คราวนี้เพื่อนๆก็จะอยากเล่นกับคิมด้วยนะ”

 

“....” คิมหันต์ขมวดคิ้วในขณะที่ลาวาทำหน้าปุเลี่ยนๆ

 

“ม๊าคะ เรื่องยิ้มมันออกจะ...ส่วนความฮอต แม้ไม่ยิ้มคิมก็กลายเป็นสุดหล่อประจำชั้นแล้วค่ะ” คุณลูกสาวบอกกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างมีแผนการ

 

“คิมไม่อยากมีเพื่อนหรอครับ”

 

“...ไม่” โอเค จบเลย!

 

          ผมมองคุณลูกชายด้วยสายตาว่างเปล่าก่อนจะยิ้มกลบเกลื่อนแล้วส่งลูกๆที่หน้าประตู หลังจากถอนหายใจเฮือกหนึ่งกับบุคลิกเกินวัยเด็กของลูกชาย...ผมก็ได้แต่ภาวนาให้คิมหันต์มีเพื่อนกับเขาบ้าง

 

          หลังจากกลับมาบ้านความรู้สึกหน่วงๆก็กลับคืนมาด้วย ผมพยายามสลัดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองออกไปแล้วเปิดรายการทำอาหารดู

 

          เวลาล่วงเลยเข้ายามเย็น ผมไปรับลูกๆกลับบ้านเรียบร้อย วันนี้ผมไม่กล้าโทรหาเพลิงนิลเพราะกลัวจะเจอน้ำเสียงแบบเมื่อวาน ผมอยากถามไปตรงๆใจจะขาดว่ารู้สึกเฉยๆต่อกันแล้วใช่ไหม

 

          เสียงโทรศัพท์ดังขัดจังหวะความคิดฟุ้งซ่าน ผมหยิบมันขึ้นมากดรับอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย

 

          “ฮัลโหลครับ” ความจริงไม่ได้ดูเบอร์เลยด้วยซ้ำ

 

          (เบนซิน นี่น้ำเองนะ) น้ำ? ทำไมหนึ่งในเพื่อนสมัยมหาลัยถึงโทรหาผมได้ แถมน้ำเสียงยังฟังดูเคร่งเครียดอีก

 

          “มีอะไรหรอถึงโทรหาเรา”

 

(วันนี้ฉันกับเอมนัดกันมากินข้าวที่ห้าง แล้วบังเอิญเจอ...เอาเป็นว่าเบนดูเองก็แล้วกัน) ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย สักพักก็มีข้อความเข้าแต่ผมยังไม่ได้กดเปิดดู

 

(ส่งรูปไปแล้ว ฉันกับน้ำไม่อยากทำให้ลำบากใจ แต่ในฐานะที่เป็นเพื่อนกันพวกเราจำเป็นต้องให้เบนรู้เรื่องนี้จริงๆ ถ้ามันไม่มีอะไรก็ดีไป แค่นี้นะเรามีธุระกันต่อ)

 

“อืม” ผมตอบรับ สมองก็งุนงงกับประโยคที่น้ำเอ่ยเมื่อครู่

 

ทว่าเมื่อวางสายและกดดูรูปที่ถูกส่งมา ผมก็เกือบจะทำสมาร์ทโฟนร่วงมือ...

 

เพลิงนิลกำลังเดินข้างผู้หญิงคนหนึ่งที่สวยมาก ในภาพเธอยิ้มให้เขาราวกับกำลังพูดคุยหยอกล้อบางอย่าง ทว่าใบหน้าหล่อเหลาก็ทำเพียงเหลือบมองด้วยความเฉยชาเท่านั้น

 

อาจจะไม่มีอะไร เหมือนคราวของคุณประกายฟ้านั่นไง ผมปลอบใจตัวเองก่อนจะวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะดีๆ ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามือสั่นขนาดไหน

 

อีกแล้วหรอ...นี่ผมได้เห็นรูปเขาเดินข้างผู้หญิงแปลกหน้าเป็นรอบที่สอง!

 

คราวนี้ผมไม่ทนแล้ว หลังจากตั้งสติได้ผมก็กดโทรหาเพลิงนิลอย่างรวดเร็ว รอสายไม่นานเขาก็กดรับ

 

“นิลอยู่ไหน”

 

(....)

 

เพลิงนิลไม่ตอบผม เขาเงียบแบบนี้คือยอมรับสินะ และเพราะเขาไม่เคยโกหก...ผมถึงอยากรู้ไงว่าเขาจะตอบว่าอะไร ทำงานดีไหมล่ะ? หึ

 

“เบนถามว่าอยู่ไหน”

 

มีน้อยครั้งที่ผมจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้แบบนี้จนเผลอขึ้นเสียงใส่เขาไป คิดแล้วก็รู้สึกว่าตัวเองโคตรงี่เง่า ไม่ต่างอะไรกับพวกผู้หญิงที่ตามแว้ดๆสามีให้กลับบ้านเลย

 

(ไม่ใช่เรื่องของมึง) ดูเหมือนปลายสายก็ไม่ชอบให้ผมขึ้นเสียงใส่เช่นกัน

 

ผมชะงักกึก รู้สึกขอบตาร้อนผ่าวก่อนจะสูดหายใจลึกๆ

 

“งั้นหรอ อืม...เบนเข้าใจแล้ว”

 

ผมตอบกลับเสียงเรียบทว่าแผ่วเบาอย่างใจเย็น ไม่ได้ขึ้นเสียงใส่อีกเพราะถ้าพูดเสียงดัง เพลิงนิลต้องจับได้แน่ว่าเสียงผมสั่นแค่ไหน

 

สั่นพอๆกับริมฝีปากที่เริ่มแห้งผาดและจมูกที่ร้อนขึ้น ผมกดตัดสายไปก่อนจะเดินออกจากห้องครัวแล้วขึ้นไปยังห้องนอน ใจจริงอยากตะโกนถามด้วยซ้ำว่าเขาเป็นอะไร ทำไมเปลี่ยนไปหรือเพราะว่าผมไม่ดีพอ

 

เพลิงนิลมีเวลาเดินห้างกับผู้หญิง...แต่ไม่มีเวลาให้ผม น่าสมเพชชะมัด ผมควรเชื่อใจเขาต่อดีไหมในเมื่อทุกๆอย่างมันลงล็อกแบบนี้

 

ป้าสร้อยรับรู้ถึงสีหน้าของผมตอนเดินผ่านท่านมา ที่ลูกๆไม่ได้มาวิ่งรอบตัวคงเพราะได้ป้าสร้อยดูแลอยู่ ตอนนี้ผมอยากอยู่คนเดียว แม้แต่ลูกก็บรรเทาอาการเจ็บปวดในอกไม่ได้หรอก

 

...ผมผิดหรอที่ขึ้นเสียงใส่เขา

...ผมผิดที่โทรหาจนก่อความรำคาญใช่ไหม

หรือผมผิดที่น่าเบื่อเกินไป ไม่ได้สวยเร้าใจเหมือนผู้หญิงในรูปนั่น

 

ผมไม่อยากร้องไห้เลยสักนิด แต่คนเรายามรักมากๆแล้วน้ำตาก็ย่อมไหลออกมาเองเมื่อใจถูกกระทบกระเทือน ผมรักเขา แล้วเขาล่ะรักผมบ้างไหม คิดไปก็ปาดน้ำตาไป ผมไม่ได้สะอึกสะอื้นจนจะขาดใจแต่น้ำตามันดันไหลไม่หยุด

 

บางทีเพลิงนิลคงรู้สึกดีๆกับผม ทว่าเขาก็คงเริ่มเบื่อแล้วเช่นกัน

 

 

ผมหลับไป...

 

คงเพราะช่วงนี้ผมนอนน้อยเลยร้องไห้จนเพลีย พอสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาอีกทีผมก็เห็นเพลิงนิลนั่งอยู่ตรงโซฟาปลายเตียง และเหมือนเขาจะรู้ว่าผมขยับตัวเลยปรายหางตามองมานิดหน่อย

 

รู้สึกอึดอัดโคตรๆเลยว่ะ ผมเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะจ้องเขากลับอย่างไม่หลบสายตา เป็นไงเป็นกันวันนี้ผมต้องรู้ให้ได้...ว่าเขาเบื่อผมแล้วใช่ไหม

 

แต่ประเด็นอยู่ตรงที่ไม่มีใครเปิดบทสนทนาก่อน ร่างสูงลุกขึ้นยืนและเดินมาทางผมที่กึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง จากนั้นก็นั่งลงด้านข้างแล้วกระชากแขนผมเข้าหาตัว

 

“ร้องทำไม” มือหนายกขึ้นมาจับที่ข้างแก้ม ตรงบริเวณคราบน้ำตาแห้งกรัง

 

ผมกัดปากจนเลือดซิบ นอกจากจะไม่เอ่ยตอบแล้วยังหันหน้าหนีก่อนจะกดๆโทรศัพท์แล้วยื่นภาพล่าสุดที่ได้รับมาให้อีกฝ่ายดู

 

น่าแปลก...นอกจากจะไม่มีท่าทีตกใจแล้วเพลิงนิลยังดูไม่ทุกข์ร้อนอีก!

 

“เบื่อเบนแล้วใช่ไหม...” ผมถาม น้ำตาก็ทำท่าคลอหน่วยจะไหลอีกรอบ

 

“....” คนด้านข้างปล่อยมือจากข้างแก้มของผมแล้วมองมาด้วยแววตาอ่านยาก แน่นอนว่าท่าทางแบบนี้มันทำให้สติเริ่มขาดผึง

 

พรึ่บ!

 

ผมดึงคอเสื้อของเพลิงนิลไม่เบาแรงนัก แทบจะกระโดดไปเกยตักเขาได้ก่อนจะเอ่ยความรู้สึกที่อัดอั้นทั้งหมดออกมา

 

“นิลเปลี่ยนไป...ทำไมต้องทำเสียงเหมือนรำคาญเบนด้วย ไหนจะภาพคู่กับผู้หญิงคนนี้อีก เบนพยายามจะเชื่อใจแล้ว...แต่ แต่มันยากเกินไป ถ...ถ้านิลยังทำเหมือนไม่อยากคุยกันแบบนี้ นิลเห็นเบนเป็นตัวอะไร ฮึก...เคยรักกันบ้างไหมหรือที่อยู่ไปวันๆเพราะนิลฆ่าเวลากันแน่! ตอบสิ ตกลงเบื่อแล้วใช่ไหม...”

 

ผมแทบจะหอบหายใจหลังร่ายยาวรัวๆเสร็จ ชิบ...น้ำตาไหลอาบแก้มจนได้ ผมไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย ความรู้สึกที่คล้ายผมระเบิดใส่รูปปั้นไร้ชีวิตแบบนี้ แต่พอได้ระบายออกมามันก็สงบขึ้น ยังดีกว่าผมเงียบโดยไม่พูดอะไรเลย!

 

“อืม” เพลิงนิลตอบรับเสียงเรียบ แววตาของเขามันอ่านยากทว่าไม่เท่าการตอบรับซึ่งบีบคั้นใจไปแล้ว

 

“เบน...เข้าใจแล้ว”

 

ผมปล่อยมือออกจากคอเสื้อของคนตรงหน้า ยกมือปาดน้ำตาด้วยเสียงสั่นๆ คนมันเบื่อไปแล้วจะให้รั้งกลับมาก็สูญเปล่า ดังนั้น...

 

พรึ่บ!

 

ผมเบิกตากว้างเมื่อร่างทั้งร่างถูกผลักลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว เพลิงนิลตามมาคร่อมทับในขณะที่ผมยังงุนงงปนหน่วงในอกไม่หาย

 

“เข้าใจอะไรของมึง” น้ำเสียงเย็นเฉียบคล้ายหงุดหงิดของเขาทำให้ผมรู้สึกไม่ดียิ่งขึ้นไปอีก นี่ผมจะต้องมาอธิบายซ้ำงั้นหรือ

 

“ก็นิล...ไม่ต้องการเบนแล้ว ฮึก ดังนั้นก็...ต่างคนต่างไป”

 

ผมเบ้หน้าเมื่อถูกจับล็อกข้อมือและบีบอย่างรุนแรงคล้ายคำพูดเมื่อครู่ไปกระตุ้นอะไรบางอย่างจากเขาเข้า

 

“มึงไปได้แค่นรกเท่านั้น”

 

ผมเริ่มตื่นตระหนกเมื่อมือหนาข้างที่ว่างเอื้อมมาดึงรั้งเสื้อผ้าออกจากกาย แววตาของคนตรงหน้าวาววาบอย่างน่ากลัวในขณะที่ผมดิ้นรนหนี นานแล้วที่เพลิงนิลไม่ได้มีท่าทีเหมือนจะขืนใจผมแบบนี้!

 




มีต่อหน้าถัดไปค่ะ



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 987 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #23487 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 00:40

    อีเพลิงงงง เมิงโหดร้ายใส่เบนอีกแล้ววว น้องคิมรีบมาช่วยแม่เร็ว!

    #23487
    0
  2. #23458 0940527402 (@0940527402) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:05
    พอถึงช่วงนี้อ่านทีไรก็ร้องให้ ฮือออ
    #23458
    0
  3. #23377 ilovejaebum (@ilovejaebum) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 22:52
    กลับมาอ่านรอบที่สิบ5555555555 เราเปิดแอพนี้ทีไรต้องเข้ามาอ่านเรื่องนี้ตลอดอ่านซเำไปซ้ำมาวนอยู่นั่น ฮือออ คิดถึงเบนซินนน
    #23377
    0
  4. #23357 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:20
    อะไรของพ่อคะ เพลิงนิลเป็นบ้าหรอ
    #23357
    0
  5. #23269 NamfonSunisa (@NamfonSunisa) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 23:19
    ชอบฉากดราม่าแบบนี้จัง อ่านแล้วสะเทือนใจโคตรๆ ชอบสุดๆ อยากให้เบนหนีไปเหมือนที่แม่ของเบนหนีไปบ้างจัง แบะก็ถอดเครื่องติดตามออกให้หมด เอาให้เพลิงนิลคลั่งไปเลย ถ้าเกิดว่าสนใจเบนจริงๆอะนะ🙂
    #23269
    0
  6. #22722 sopitnapa1789 (@sopitnapa1789) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 15:53
    เมิงจะทำลูกเพิ่มไม่ได้นะ=,,=
    #22722
    0
  7. #22576 Mongcaron (@Mongcaron) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 00:29
    อ่านทั่งวันจนตาแห้งไปหมดแล้วค่ะ 😂 มาดึงดราม่าจนหนูใจไม่ดีตะไมม งื้อออ
    #22576
    0
  8. #22322 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 21:19
    .......เชื่อใจนิลนะ รู้อยู่ว่ามันไม่มีอะไร แต่สงสารเบนอ่ะ
    #22322
    0
  9. #22033 DONOVANK (@DONOVANK) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 12:07
    น้อยใจ
    #22033
    0
  10. #21992 nokblue1 (@nokblue1) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 15:31
    ในความคิดเหน เบนเหมือนผู้หญิงคนนึงที่วุ่นเลี้ยงลูก อยู่เพียงแต่บ้านและกิจวัตรประจำวันกะลูก หากจะคิดมากคิดไปเองมโนไปไกลก้ไม่แปลก คนอยู่ด้วยกันเปน10ปี แม้จะเย็นชาหน้านิ่งตลอด แต่พฤติกรรมที่ไม่ปกติจะรู้สึกได้ ยิ่งเบนเองคำบอกรักจากนิลไม่เคยมี การกระทำนิ่มนวลจากนิลไม่เคยปรากฏ จะไม่คิดมากคิดไปเองไงไหว
    หากปรับใหม่นิลเองควรลดหน้านิ่งเย็นชาพูดน้อยลง เบนคงจะปลื้มปริ่มมากกว่านี้นะ
    #21992
    0
  11. #21963 Tipphy_614 (@Tipphy_614) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 05:39
    รุ้สึกไม่ชอบเม้นล่างเลยจ้า นี่ว่าเบนไม่งี่เง่าเลยนะ ลองคิดดูดิถ้าผัวเราทำแบบนี้บ้างเปนแบบนี้บ้างพูดแบบนี้บ้าง ยังจะคิดในแง่บวกได้อยู่อีกมั้ยล่ะ โถ่ละคิดดูอยู่กันมาตั้งสิบปีกว่าคำบอกรักก้ไม่เคยได้ยิน เปน-จะคิดไงอะ เหอะๆ (ขอโทดจ้าเม้นหยาบ)
    #21963
    0
  12. #21858 saru1234 (@saru1234) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 18:35
    อ่านแล้วเราหงุดหงิดตรงความงี่เง่าของเบนในหลายครั้ง ตอนท้องพอเข้าใจว่าอารมณ์แปรปรวนแต่ตอนอื่นเนี่ยสิ เหมือนเบนจะดูฉลาดแต่ไม่ฉลาดอ่ะ
    #21858
    0
  13. #21692 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 19:33
    ไหนเบื่อก้อเลิกสิเพลิงนิล
    #21692
    0
  14. #21174 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 01:03
    อะไร???
    #21174
    0
  15. #20071 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 21:08
    เกิดอะไรกันแน่
    #20071
    0
  16. #19421 ลมมรณะ (@wayuwayo1214) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 06:00
    ไม่รู้สิ เราเชื่อใจนิลนะ???????? ประเด็นหลงผู้ชายคร่าาา555
    #19421
    0
  17. #19317 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 02:07
    มาล่ะตอนสุดท้ายที่จะถึงงฮื่ออออไม่อยากให้จบเมื่อกันนะเนี้ยใจหาย
    #19317
    0
  18. #19048 aii016 (@aii016) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 22:54
    ไรท์จ๋าาาาาาาาา
    #19048
    0
  19. #19001 YB229 (@YB229) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 02:17
    แล้วตกลงเฮียแกเป็นบ้าอะไรวะ -_- งง
    #19001
    0
  20. #18997 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 06:18
    ยังไงกันแน่เนี่ย......เฮียนิล?
    #18997
    0
  21. #18949 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 23:20
    นิลพูดบ้างก็ดีนะ
    #18949
    0
  22. #18699 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 09:31
    เห้แล้ว เห้แล้ว
    #18699
    0
  23. #18360 Gin (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 21:55
    โอยยย บทก่อนส่งท้ายมีขอดราม่าอีก เบนน่าสงสารตั้งแต่ต้นเรื่องยันท้ายเรื่องอ่ะ ฮือออออ
    #18360
    0
  24. #18359 Gin (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 21:55
    โอยยย บทก่อนส่งท้ายมีขอดราม่าอีก เบนน่าสงสารตั้งแต่ต้นเรื่องยันท้ายเรื่องอ่ะ ฮือออออ
    #18359
    0
  25. #18308 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 23:13
    อ่านไปหน่วงไปเจ็บจึกๆๆๆ เลย YY
    #18308
    0