อวิชชา [Yaoi]

ตอนที่ 3 : ภาคกาลวิบัติ - บทที่ 1 ความทรงจำแปดปี (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    27 เม.ย. 55

บทที่ 1

ความทรงจำแปดปี (1)

           

แปดปีก่อน...ท้องฟ้าในคืนข้างแรมวันนั้นมืดสนิท

“พ่อครับ...เราจะไปไหนกันเหรอครับ”

เด็กชายหน้าตาน่ารักวัยสิบขวบเดินตามร่างสูงใหญ่ของ ศักดิธัชผู้เป็นบิดา ลึกเข้ามาในเขตหวงห้ามที่ไม่เคยได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้ ทางเดินที่แยกออกมาจากคฤหาสน์ปูด้วยพรมสีแดงทอลายกนกดิ้นทอง ผนังไม้ขัดถูจนเงาวับ

ตามมาเถอะ ธาวิน” คนที่เดินนำยิ้มตอบอย่างอ่อนโยนพลางลูบศีรษะเล็กๆ

ธาวิน สุวรรณการเหลียวมองรอบๆ อย่างตื่นเต้น ขณะบิดาทาบฝ่ามือลงบนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ข้างผนัง มีเสียง ปิ๊บเบาๆ เป็นสัญญาณ ก่อนบานประตูไม้หนาหนักจะเลื่อนออกจากกัน

เด็กน้อยธาวินเพิ่งจะก้าวเข้ามา แสงในห้องลับก็สว่างขึ้นโดยอัตโนมัติ

“หวาว!

ทายาทของสุวรรณการแทบไม่อยากเชื่อสายตาว่ามีของแบบนี้ซ่อนอยู่ในบ้าน ผิดกับกลิ่นอายไทยประยุกต์ด้านนอก ห้องโลหะสีเงินนี้เหมือนหลุดออกมาจากหนังแนวไซไฟ-วิทยาศาสตร์ กลางห้องมีแคปซูลแก้วขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ความสูงเกือบจรดเพดาน ล้อมรอบด้วยแผงควบคุมที่เต็มไปด้วยปุ่มน่าเวียนหัว

ธาวินน้อยเดินเข้าไปใกล้อย่างลืมตัว เหมือนจะเห็นเงาร่างลางๆ ของอะไรบางอย่างลอยตัวอย่างอิสระอยู่ในหลอดแคปซูล

“ทำไมมีเด็กนอนอยู่ในนี้ล่ะครับพ่อ” ธาวินมองผ่านกระจกที่กั้นระหว่างเขากับเด็กผู้ชายที่หลับอยู่

อายุน่าจะมากกว่าเขานิดหน่อย แต่โครงหน้ากับรูปร่างกลับบอบบางจนชวนให้นึกว่าเป็นเด็กผู้หญิง เส้นผมสีแดงลอยพลิ้ว ริมฝีปากเล็กๆ ได้รูปดูนุ่มนิ่มน่าสัมผัส

สวยจัง

ธาวินรู้สึกว่า...เด็กคนนี้สวยจริงๆ...สวยจนไม่อยากละสายตา อยากเฝ้ามองแบบนี้ไปตลอด

“นี่คือ...อัคนิรุทธ์ สุวรรณการ...พี่ชายของลูก”

คำตอบของบิดาทำเอาเด็กน้อยเบิ่งตากว้าง

ผมมีพี่ชายด้วยเหรอ...? ทำไมถึงไม่เคยรู้มาก่อน!’

ศักดิธัชกดปุ่มบนแผงควบคุมเพื่อหยุดการทำงานของระบบเลี้ยงชีวิต ของเหลวในแคปซูลลดลงอย่างรวดเร็ว กระจกแก้วหนาเลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นร่างกึ่งนั่งกึ่งนอนบนพื้นแคปซูลชัดๆ

ร่างเปลือยเปล่ามีผิวขาวจัด เส้นผมสีแดงเปียกชุ่มแนบสองแก้ม

เด็กผู้ชายที่ดูแล้วอายุไม่เกินสิบสองปี กะพริบแพขนตาสีแดงถี่ๆ ก่อนปรือตามองเหมือนยังไม่คุ้นกับแสงสว่างภายในห้อง ริมฝีปากเผยอขึ้นเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง...แต่ร่างกายและสติยังไม่ตื่นเต็มที่

เจ้าบ้านสุวรรณการถือผ้าขนหนูเข้าไปประคอง พี่อัคนิรุทธ์ ของธาวินออกจากแคปซูล เขาซับผ้าบนร่างเล็กๆ อย่างอ่อนโยนก่อนจะห่มไว้ให้อบอุ่น

ธาวินน้อยมองอัคนิรุทธ์ตาแป๋ว นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนมีแววตื่นเต้นเหมือนลูกหมาเห็นของเล่นใหม่  

ตาของพี่เป็นสีแดงเหมือนเปลวไฟเลย

“คราวนี้ผมหลับไปกี่ปีครับพ่อ” อัคนิรุทธ์ถามด้วยน้ำเสียงเรียบสนิทขณะบิดตัวไปมาเพื่อทดสอบกล้ามเนื้อ เขาสังเกตเห็นสายตาของบุคคลที่สาม แต่ยังไม่สนใจ

"เก้าปีพอดี"

“แล้วลูกหมายังไม่หย่านมตัวนี้ใคร?” นัยน์ตาสีแดงปรายไปทางเด็กที่ยืนเก้ๆ กังๆ เหมือนอยากจะพูดอะไร

ธาวินยิ้มร่า ร้องตะโกนในใจ

ในที่สุดพี่ก็สนใจผมแล้ว จริงๆ แล้วพี่ก็แอบสนใจผมอยู่ใช่ไหมล่ะ!’

“น้องชายของลูก ธาวิน”

จบคำบิดา อัคนิรุทธ์หันมองเด็กน้อยช้าๆ

“โตขนาดนี้แล้วเหรอ เจอคราวที่แล้วยังเป็นหนอนในห่อผ้าอยู่เลย”

“พะ...พี่ฮะ” ธาวินลองเรียกอีกฝ่าย หัวใจดวงเล็กๆ เต้นตึกตัก อยากรู้ว่าพี่อัคนิจะพูดอะไร พี่จะโผเข้ามากอดเขาแน่นๆ เหมือนพี่น้องในละครทีวีไหม

ทว่า...

“ผมหิวแล้ว ถ้าจะให้ทำนาย ผมขอหาอะไรกินก่อนนะครับ” อัคนิรุทธ์หันหน้าเมินไปอีกทาง สนใจแค่พูดกับพ่อแล้วเดินผ่าน น้องชายเหมือนอยากสลัดลูกหมาน่ารำคาญที่กำลังจะเข้ามาพันแข้งพันขาออกไป

ทำเหมือนว่าธาวินไม่มีตัวตน หรือไม่ก็เป็นส่วนเกิน

เด็กน้อยผมเงินเดินหน้างอง้ำ รู้สึกน้อยใจเป็นครั้งแรกในชีวิต พี่ชายที่เขาเพิ่งรู้ว่ามีกลับมองไม่เห็นหัวเขาด้วยซ้ำ

“พี่เค้าคงยังไม่ชินกับการเป็น พี่ชายละมั้ง แถมนอนอยู่ในนั้นตั้งหลายปี ก็เลยไม่ค่อยได้พูดกับใคร ท่าทางเลยดูเย็นชาไปหน่อย อย่าคิดมากเลยนะธาวิน ให้เวลาพี่เค้าหน่อย” ศักดิธัชจูงลูกชายคนเล็กกลับมาที่ห้องนอนแล้วแก้ตัวแทนลูกชายคนโต

“จริงเหรอครับ!” เจ้าหนูธาวินถามเสียงใส

ใจหนึ่งผมก็อยากจะเชื่อแบบนั้น...แต่สายตาของพี่มันค้านกับคำพูดของพ่อเหลือเกิน

“จริงสิลูก...นี่ก็ดึกแล้ว ไม่ง่วงรึไง” ศักดิธัชรุนหลังเจ้าตัวเล็กขึ้นเตียงแล้วกล่อมให้เข้านอน

คืนนั้น...ธาวินแกล้งทำเป็นหลับทั้งที่ไม่รู้สึกอยากนอนเลยสักนิด ภาพที่พี่อัคนิรุทธ์เมินเขายังติดตรึงอยู่ในหัว 

เขาหงุดหงิด... ไม่พอใจ...

ไม่พอใจที่ดวงตาสีแดงแสนสวยของพี่ไม่หันมามองเขา...ไม่แม้แต่จะให้โอกาสเขาพูดด้วยเลยสักคำ


-----------------------------------

เรื่องนี้มีไรท์เตอร์ 2 คนช่วยกันเขียนน๊า

เมกาเนะ : ผมส่งเนื้อหาไปครบบทแล้วทำไมมันได้ลงแค่นี้ครับ?

อิเรย์ : แบ่งลงนะจ๊า >.< เค้าเขียนมะทันอะ

ผิดเทค

ทำไมมีเด็กนอนอยู่ในนี้ล่ะครับพ่อ

ธาวินจิ๋วมองตาวิบวับ

“ตัวขาวจ๋องเหมือนหัวไชเท้าเลย!

อัคนิที่นอนเป็นผักอยู่ในแคปซูลคิ้วกระตุกดุ๊กๆ ทันที

กรูได้ยินนะเฟร๊ย ไอ้ลูกหมา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #270 more (@mirer) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 20:59
    เอิ่ม...น่าสงสารเจ้าลูกหมาแหะ
    #270
    0
  2. #259 ++K[u]ro++ (@mintoecho) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2555 / 23:06
    โธ่ ธาวินผู้น่าสงสาร
    #259
    0
  3. #245 Kagerou-คาเงโร่ (@takky62) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2555 / 16:09
    สนุกอ่ะครับ กรี๊ดอ่ะรักเลยชอบบบบบ>^<
    #245
    0
  4. #241 MarshMalloW KinG (@bookachook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2555 / 21:47
    น่ารักอ่า
    #241
    0
  5. #227 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2555 / 11:47
    น้องชายที่น่าสงสาร พี่ไม่สนใจ
    #227
    0
  6. #215 Chocolate Black (@rattanawong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2555 / 19:23
    แหม่...ถ้าข้าน้อยทำสายตาเยี่ยงนี้กับน้องชายตัวเองได้คงจะเยี่ยมไม่น้อย=w=
    #215
    0
  7. #204 `latico.bethis? (@opallovepoy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2555 / 20:34
     =[]=
     เฮ้ยยยยย น้องชายนาย T^T
    #204
    0
  8. #190 D-u-n-k-e-l-h-e-i-t (@clover-sp126) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2555 / 11:12
    เป็นน้องชายก็น้อยใจน้า
    #190
    0
  9. #156 แกงส้ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 15:51
    อัค นิสัยไม่ค่อยดีเลยนะเนี่ย

    สงสารธานิดๆแฮะ 5555
    #156
    0
  10. #134 Just A Pie (@pie-handsome) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 16:03
     น่ารักโคตรๆ
    สงสารธาวินทำไมพี่ชายเย็นชาจังฟระครับ = ="
    #134
    0
  11. #119 SA★KURA.I (@whitetia) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 06:57
    ฮ่าๆ น่าสนุกจัง ><
    #119
    0
  12. #110 NKEE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 06:28
    ทำไมใจร้ายกับน้องชายแบบนี้ คิคิ

    น้องออกจะน่ารัก(มั้ง)นะ
    #110
    0
  13. #101 spsygk (@spsygk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 00:20
    555ชอบๆ 
    #101
    0
  14. #58 NAMTIP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 21:08
    น่าร๊อค อ่าาา >
    #58
    0
  15. #50 saikoux (@saikoux) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 13:40
     + โฮกกกกกกกก เจ้าน้องชายน่ารักไร้เดียงสามาก -,.-
    ทำไมอัคนิทำแบบนั้นกับน้องล่ะ ไม่ดีเลย /ขำ
    #50
    0
  16. วันที่ 30 เมษายน 2555 / 12:25
    สนุกมาก
    #47
    0
  17. #26 arthen (@arthen) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 22:08
    สนุกมาก
    #26
    0
  18. #21 Insidious (@maco) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 02:08
    มีผิดเทคให้อ่านด้วย แอบฮา 555+
    #21
    0
  19. #20 Zozo - Lazy - FoX (@zozo-lazy-fox) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 22:25
    เอิ่ม...เอาชนะใจท่านพี่ให้ได้ก็แล้วกันนะ เจ้าหมาน้อย
    #20
    0
  20. #19 U_ton (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 21:46
    อิอิ... ที่มาของความวิปริต... เหอๆ ก็แค่ผมอยากให้พี่สนใจอ่ะ
    #19
    0
  21. #18 ท่านบาทฯ (@bathmunglung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 20:58
     5555
    ฮา
    มีผิดเทคให้อ่านด้วย
    ชอบจัง
    >O<
    #18
    0
  22. #17 Pinkey-Chang(Hibari-kun) (@hibari-san) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 19:59
    ตอนผิดเทคน่าร้ากกกกกกกกก!!!

    ส่่วนเนื้อเรื่องจริง...อัคคิ ฉันสมน้ำหน้านายที่โดนน้องชายตามจีบ =_=
    #17
    0