คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fan Fic Relation]ความสงสัยของโนอาร์ (Landis X Ryan)

โดย Meiar

แลนดิสกับไรอันผู้ที่มีสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ่นและก้าวข้ามความเจ็บปวดมาทั้งมวล โลกได้กลับเข้าสู่ความสงบสุข แต่แล้วความวุ่นวายนั้นก็เกิดรอยร้าวเล็กๆขึ้น จากคำพูดประโยคหนึ่งของเด็กสาวประโยคหนึ่ง ก็คือ...

ยอดวิวรวม

270

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


270

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


8
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  6 ก.ค. 58 / 23:12 น.
นิยาย [Fan Fic Relation]ʧ¢ͧ (Landis X Ryan) [Fan Fic Relation]ความสงสัยของโนอาร์ (Landis X Ryan) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แฟนฟิคเขียนด้วยความติ่งกับความฟินล้วนๆของแม่ยกหลังจากอ่านเรื่อง The Relation เล่มสุดท้าย

เรื่องนี้ใสกิ๊ง(?)ค่ะ แต่รับประกันว่าฟินกันถ้วนหน้า

แต่ถ้าใครยังไม่ได้อ่านเล่มสี่ต้องอ่านให้จบก่อนนะคะ ไม่งั้นเจอสปอย์หนักหน่วงแน่ 555

เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 ก.ค. 58 / 23:12


ตอนพิเศษ??  ความสงสัยของโนอาร์

                ภายหลังเรื่องวุ่นวายทั้งหมดได้จบลงองค์กรอีเรสก็ได้เปลี่ยนผู้นำใหม่และได้รับชื่อใหม่ ภายใต้นามขององค์กรรีเลชันซึ่งนำโดยเด็กหนุ่มผู้เยาว์วัยทั้งสอง แลนดิสกับไรอันผู้ที่มีสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ่นและก้าวข้ามความเจ็บปวดมาทั้งมวล โลกได้กลับเข้าสู่ความสงบสุข แต่แล้วความวุ่นวายนั้นก็เกิดรอยร้าวเล็กๆขึ้น

                รอยร้าวนั้นเกิดจากคำพูดประโยคหนึ่งของเด็กสาวที่แสนบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ประโยคนั้นก็คือ....

                “หนูสงสัยจังเลยค่ะ”มันเป็นคำพูดสั้นๆที่ทำให้ทุกสิ่งหยุดชะงักในทันที ฮันส์ซึ่งมาเยี่ยมผสมกับมาหาข้าวฟรีเงยหน้าขึ้นจากอาหารรสเลิศที่ลิ้มรสอยู่พร้อมกับขมวดคิ้ว

                “สงสัยเรื่องอะไรงั้นเหรอ”ฮันส์ถามหลังจากที่กลืนอาหารลงคอไปแล้ว ส่วนมาร์ธาที่กำลังดื่มชาอุ่นๆกับเนเวนเองก็เงยหน้าขึ้นมองเช่นกัน โนอาร์ขมวดคิ้วมุ่นอย่างคนกำลังใช้ความคิดอย่างหนักเพื่อเรียบเรียงคำพูดในหัว ก่อนจะพูดสิ่งที่ตนสงสัยออกมา

                “หนูกำลังสงสัยว่าช่วงนี้พี่แลนดิสแอบรังแกพี่ไรอันรึเปล่า”คำพูดของเธอทำให้ฮันส์นิ่งอึ้งก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง

                “ฮ่าๆๆๆๆ หนูโนอาร์คงคิดมากเกินไปแล้ว ท่านไรอันไม่มีทางยอมให้แลนดิสมารังแกเอาง่ายๆหรอก”ฮันส์เอ่ยอย่างขบขันก่อนเอื้อมมือไปวางบนศีรษะของเด็กสาวแล้วลูบเบาๆอย่างเอ็นดู

                “หนูโนอาร์คงคิดมากเกินไปมากกว่า”คราวนี้โนอาร์ทำปากยื่นอย่างไม่พอใจแล้วจึงกล่าวเสริมคำพูดเมื่อครู่

                “แต่เดี๋ยวนี้หนูเห็นพี่ไรอันโมโหใส่พี่แลนดิสบ่อยมากค่ะ”

                “แลนดิสก็ชอบแหย่ไรอันเป็นปกติอยู่แล้วจะโดนท่านไรอันโกรธก็คงไม่แปลก”กลับเป็นเจ้านายเขาเสียอีกที่ไม่พัฒนาการสู้แลนดิสไม่ได้เสียที เถียงทีไรเป็นแพ้ตลอด

                “แต่เวลาพี่ไรอันโกรธหน้าแดงแจ๋เหมือนคนโกรธมากเลยนะคะ ถ้าพี่แลนดิสไม่ได้รังแกพี่ไรอันหนักๆพี่ไรอันคงไม่หน้าแดงขนาดนั้นหรอกค่ะ!”โนอาร์เริ่มเสียงดังขึ้นอย่างคนไม่ยอมแพ้ แม้กิริยาของเด็กสาวจะดูเสียมารยาทไปนิดแต่ดวงตากลมโตกับใบหน้าน่ารักนั้นกลับทำให้คนเห็นรู้สึกเอ็นดูมากกว่า

                ฮันส์ยังคงตีสีหน้าไม่ทุกข์ร้อนเพราะไม่เห็นว่าเรื่องนี้ร้ายแรงตรงไหนกลับกันถ้าสองคนนี้ไม่ทะเลาะกันให้เห็นบ้างสิถึงจะเรียกว่าผิดปกติ ดังนั้นฮันส์จึงได้เอ่ยถามต่อ

                “แล้วนอกจากนี้ล่ะ”ในฐานะคนที่เคยทำอาชีพค้าข่าวย่อมต้องการรู้ข้อมูลทั้งหมดเพื่อทำการวิเคราะห์ว่าสิ่งไหนจริงสิ่งไหนลวง แต่เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญมากเขาจึงได้ฟังได้จิบเหล้าเย็นๆอย่างสบายอารมณ์ขณะที่โนอาร์กอดอกขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิมก่อนจะกระพริบตาปริบๆเหมือนนึกอะไรได้

                “จริงสิคะ! มีครั้งหนึ่งที่หนูเห็นพี่ไรอันโดนพี่แลนดิสจับกดเข้ากับกำแพงด้วยนะคะ!”เท่านั้นแหละสุรารสเยี่ยมก็พุ่งออกจากปากของฮันส์ทันที ส่วนเนเวนก็สำลักน้ำชาไอค่อกแค่กเดือดร้อนให้มาร์ธาต้องมาช่วยลูบหลังเป็นการบรรเทา

                “หา! หนูโนอาร์ว่าไงนะ!”ฮันส์เริ่มออกอาการร้อนรนขึ้นมาบ้างเพราะว่าเรื่องเหมือนดูจะรุนแรงขึ้นมากะทันหัน สำหรับองค์กรที่มีสองผู้นำแล้วสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการที่สองผู้นำแตกแยกจนกลายเป็นหายนะเหมือนครั้งอดีต ขนาดเนเวนเองที่แรกๆกะแค่นั่งฟังเฉยๆยังถึงกับลุกพรวดด้วยความตกใจ แต่แล้วสิ่งที่โนอาร์พูดต่อมากลับทำให้ความร้อนรนเมื่อครู่วิ่งไปอีกทางแทน

                “พอดีตอนนั้นหนูกำลังเอาผ้าที่ซักไปเก็บแล้วก็เห็นเข้าค่ะ หนูก็ไม่รู้ว่าพี่สองคนเค้าทะเลาะอะไรกัน แต่พี่ไรอันโวยวายด่าพี่แลนดิสเสียยกใหญ่เลยค่ะ แต่ว่าก็น่าแปลกนะคะเพราะอยู่ดีๆเสียงพี่ไรอันก็เงียบหายไปเฉยๆถึงหนูจะลองมองดูก็มองอะไรไม่เห็นเพราะตัวพี่แลนดิสบังพี่ไรอันมิดเลย”หากมาร์ธาไม่ได้คิดไปเองเธอเหมือนเห็นสีหน้าของฮันส์ดูดำทะมึนขึ้นมาทันตา สีหน้าของฮันส์ให้ความรู้สึกแปลกๆที่ยากจะอธิบายอย่างที่เธอเองก็หาคำมานิยามไม่ได้ ทว่าโนอาร์ดูจะไม่รู้สึกถึงมันเลยเพราะเด็กสาวยังคงเล่าเรื่องต่อไปเรื่อยๆ

                “เงียบกันไปได้พักหนึ่งพี่ไรอันก็โวยวายเสียงดังกว่าเดิมอีกค่ะแถมยังผลักพี่แลนดิสเสียแรง พี่แลนดิสเองก็แปลกโดนพี่ไรอันผลักแท้ๆแต่กลับเอาแต่หัวเราะด้วยรอยยิ้มที่โนอาร์เองก็ไม่เข้าใจ แต่ว่าที่แปลกที่สุดคือคืนนั้นพี่ไรอันก็ยังนอนค้างที่ห้องพี่แลนดิสทั้งที่เมื่อตอนกลางวันดูโกรธพี่แลนดิสมากแท้ๆแถมพอเช้ามาทั้งสองคนก็คืนดีกันเรียบร้อย”

                เปรี้ยะ!

                เสียงปริศนาดังขึ้นซึ่งเป็นเสียงที่มาจากมือของฮันส์ อดีตนักค้าข่าวเผลอบีบแก้วในมือแน่นจนร้าวเกือบแตก สีหน้าของฮันส์ในเวลานี้ดูน่ากลัวจนทำให้โนอาร์ถึงเผลอหลุดเสียงหวีดร้องออกมา มาร์ธาจึงรีบลุกขึ้นมากอดปลอบก่อนที่ภาพนี้จะกลายเป็นบาดแผลในใจของเด็กสาวผู้แสนบอบบาง

                “ตอนนี้ท่านไรอันอยู่ที่ไหน”ฮันส์พยายามถามโดยคุมเสียงให้ปกติมากที่สุด แต่เสียงของเขาก็ยังเหมือนกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายอยู่ดี โนอาร์ที่ถูกกอดไว้เกือบปล่อยโฮออกมาแต่เนื่องจากในอดีตมีเรื่องที่ฟันฝ่ามาเยอะเช่นกันเธอจึงสามารถทำใจแข็งพูดต่อได้

                “เมื่อตอนเย็นพี่แลนดิสชวนพี่ไรอันไปที่ห้องค่ะ หนูแอบได้ยินพี่แลนดิสกระซิบว่าจะได้ไม่มีใครมาขัดด้วย”เพียงเท่านั้นฮันส์ซึ่งมีอาการหวงเจ้านายยิ่งกว่าพ่อหวงลูกก็วิ่งพุ่งตรงไปยังห้องของแลนดิสทันที มาร์ธาคลายอ้อมกอดออกแล้วหันไปมองเนเวนที่ยังยืนอึ้งเหมือนคนเรียบเรียงเนื้อความไม่ถูกก่อนเอ่ยถามเสียงใส

                “ท่านจะไปดูแลนดิสด้วยกันไหม”

 

                ห้องของแลนดิสอยู่ที่ชั้นสามซึ่งฮันส์ก็ใช้เวลาไม่นานในการมาถึง ความจริงใจหนึ่งฮันส์ก็ยังไม่ค่อยเชื่อสิ่งที่ตนคิด เพราะเมื่อก่อนสองคนนี้ก็นอนห้องเดียวกันบ่อยไป แถมแลนดิสก็ยังดูเป็นคนเจ้าเล่ห์เป็นทุนเดิมอยู่แล้วการจะแหย่ไรอันจนโกรธหน้าดำหน้าแดงย่อมไม่ใช่เรื่องแปลก

                ดังนั้นฮันส์จึงมาหยุดสูดลมหายใจลึกๆปรับสติที่กระเจิงไปเมื่อครู่ให้กลับที่เดิม ตัวเขาก็เป็นผู้ใหญ่ผ่านโลกมามากแล้วแต่ๆแต่ดันทำตัวเลือดร้อนแบบนี้จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีได้ เมื่อฮันส์สงบสติอารมณ์ได้ก็ตั้งใจจะเคาะประตูเพื่อลองพิสูจน์ดูท่าทีของสองคนนี้ แต่ว่ายังไม่ทันที่หลังมือจะได้สัมผัสประตูห้องก็มีเสียงจากในห้องดังออกมาประจวบเหมาะกับที่พวกมาร์ธามาถึงพอดี

                “ไงล่ะ จะยอมรึยังไรอัน”เสียงทุ้มนุ่มอันเป็นเอกลักษณ์ของแลนดิสดังขึ้น น้ำเสียงของเด็กหนุ่มเจือด้วยเสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์ ขณะเดียวกันก็มีเสียงหนึ่งดังตอบกลับมา

                “ใครมันจะไปยอมเจ้ากัน”เสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บใจจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากไรอัน เพียงแต่เสียงของเจ้าตัวดูจะสั่นพร่าไปพอสมควร แว่วเสียงแลนดิสหัวเราะเบาๆก่อนจะเอ่ยต่อ

                “เจ้าก็ดื้อด้านจริงๆ แค่ยอมข้าก็หมดเรื่องแล้วแท้ๆ”พลันนั้นก็มีเสียงร้องของไรอันดังออกมา เสียงนี้ทำให้มาร์ธายกมือขึ้นปิดหูโนอาร์ที่กำลังเอียงคออย่างงุนงงต่อสิ่งที่ได้ยิน ส่วนสองชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆก็ตัวแข็งกลายเป็นรูปปั้นหินไปแล้ว แต่ถึงสถานการณ์ข้างนอกจะเป็นเช่นไรคนในห้องสองคนก็ยังดำเนินกิจกรรมของตนต่อไป

                “ว่าไงล่ะจะยอมแพ้รึยัง จะได้ไม่ต้องเสียน้ำตาไปมากกว่านี้”แลนดิสยังคงกล่าวด้วยเสียงที่คล้ายกับจะเป็นผู้ชนะ ยินเสียงเดาะลิ้นของไรอันก่อนที่เจ้าตัวจะตอบกลับ

                “ใครมันจะไปร้องไห้เพราะเจ้ากัน”ไรอันเถียงกลับแต่เหมือนจะปิดบังเสียงสะอื้นไม่มิด แลนดิสถึงได้หัวเราะออกมาเบาๆกับคำพูดของคนที่ยังไม่ยอมแพ้

                “งั้นถ้าแบบนี้ล่ะ”แล้วแลนดิสก็ได้กระทำบางอย่างที่ทำให้ไรอันต้องหลุดเสียงร้องออกมาดังลั่น

                “อ๊า!!!!!!!!!!!”แล้วเสียงนั้นก็ทำให้เส้นสติของฮันส์ขาดออกจากกันทันที รูปปั้นหินได้กลายร่างเป็นอสูรร้ายที่ยกขาขึ้นถีบประตูพังในพริบตา ชายร่างสูงถลันเข้าห้องไปแล้วตะโกนดังลั่น

                “แลนดิสเจ้าบังอาจทำ.....!”ฮันส์ยังพูดไม่ทันจบก็ต้องเกิดอาการนิ่งค้างไปกับภาพที่อยู่ตรงหน้า

                ในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายมีเด็กหนุ่มสองคนนั่งประจันหน้ากันอยู่ที่โต๊ะเล็กตัวหนึ่ง เด็กหนุ่มในชุดขาวนั่งท้าวคางอย่างสบายอารมณ์แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็ทำให้ดวงตาสีมรกตเหลือบมามองอย่างฉงนสงสัย ส่วนอีกด้านหนึ่งของโต๊ะคือเด็กหนุ่มชุดสีดำที่กำลังเกาหัวแบบคนคิดไม่ตก ไรอันกำลังก้มหน้ามองสิ่งที่อยู่บนโต๊ะอย่างเคร่งเครียดถึงขนาดไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย

                บนโต๊ะเล็กที่อยุ่กึ่งกลางระหว่างทั้งสองคนมีกระดานเกมหนึ่งซึ่งมีตัวหมากหลายตัววางเรียงกันอยู่ ตรงมุมหนึ่งของกระดานหมากดำตัวใหญ่ที่รูปร่างคล้ายมงกุฎกำลังถูกหมากสีขาวสามตัวล้อมดักเอาไว้ปิดกั้นทางหนีโดยสิ้นเชิงบ่งบอกถึงความพ่ายแพ้ของเกมกระดานที่เรียกมา หมากรุก!

                “เอ่อ...พวกเจ้าสองคน...”เนเวนเอ่ยถามด้วยเสียงแผ่วเบาที่เหมือนกับตอนเพิ่งหลุดจากการกักขังในอดีต ส่วนฮันส์ก็เริ่มรู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนขึ้นมาจนแทบไหม้และภาวนาให้แลนดิสอย่าตอบอะไรกลับมา แต่แล้วแลนดิสก็ได้เหยียบย่ำสิ่งที่ฮันส์หวังเอาไว้เป็นผุยผงด้วยการตอบสั้นๆง่ายๆ

                “ข้ากับไรอันเล่นหมากรุกกันอยู่”วินาทีนั้นฮันส์รู้สึกเหมือนหนังหน้าตัวเองถูกทุบแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ชายร่างใหญ่แทบอยากทรุดลงกับพื้นแล้วหาที่มุดหัวปิดบังความอับอายนี้เหลือเกิน

                ตอนนั้นเองที่ไรอันเหมือนเพิ่งยอมรับความพ่ายแพ้ได้แล้วจึงได้สังเกตเห็นว่ามีคนเพิ่มขึ้นมา เด็กหนุ่มเงยหน้าหันมามองฮันส์ มาร์ธากับเนเวนแล้วยังโนอาร์ที่ยืนมองพวกตนอยู่ก่อนเอ่ยถามอย่างงุนงง

                “พวกท่านมาทำอะไรกันที่นี่งั้นเหรอ”คำพูดของไรอันเปรียบเหมือนการลงดาบปลิดชีพฮันส์ให้ตายลงตรงนั้นเลยทีเดียว ฮันส์ไม่คิดจะเอ่ยปากพูดอะไรทั้งสิ้นก่าอนจะรีบชิ่งหนีไปด้วยความอับอายพร้อมก่นด่าควาคิดอกุศลของตนเองไปอีกหลายวัน ส่วนมาร์ธากลับมีชั้นเชิงกว่าหลายขุม เธอเลือกที่จะปล่อยมือจากโนอาร์แล้วพูดด้วยรอยยิ้มหวาน

                “พอดีโนอาร์กำลังสงสัยว่าลูกรังแกไรอันรึเปล่าก็เลยอยากมาดูน่ะ”หากไม่ได้คิดไปเองเธอเหมือนเห็นไรอันสะดุ้งผิดกับแลนดิสที่ระบายยิ้มตอบอย่างไหลลื่น

                “พี่ไม่ได้รังแกไรอันหรอก ไรอันก็แค่เจ็บใจที่ชนะพี่ไม่ได้สักทีก็เท่านั้นเอง”คำกล่าวที่พร้อมกับรอยยิ้มดุจเทพบุตรของแลนดิสได้ลบล้างความขุ่นข้องของโนอาร์ไปจนหมดสิ้นโดยไม่ต้องรอให้ไรอันได้พูดอะไรด้วยซ้ำไป เด็กสาวจึงเผยรอยยิ้มบริสุทธิ์แล้วกล่าวเสียงใส

                “ดีจังเลย ดูท่าโนอาร์คงคิดมากจริงๆ พี่แลนดิสไม่มีทางรังแกพี่ไรอันอยู่แล้ว”ไรอันขยับปากเหมือนตั้งใจจะพูดอะไรบางอย่างแต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ แลนดิสยิ้มแล้วโบกมือลาโนอาร์ที่เดินจากไปพร้อมกับมาร์ธา เนเวนหันมามองลูกชายด้วยสายตาเหมือนกำลังใคร่ครวญก่อนเดินหายไปอีกคน พอเหลือกันสองคนไรอันถึงได้ระบายลมหายใจออกมาอย่างคนเพิ่งยกภูเขาออกจากอก

                “เฮ้อ.....นึกว่าจะแย่ซะแล้ว ว่าแต่ฮันส์เล่นแรงไปรึเปล่า”ว่าพลางเหลือบมองบานประตูซึ่งถูกปลดระวางมานอนเล่นที่พื้นเรียบร้อยแล้วค่อยถามคนข้างตัว

                “ว่าแต่คืนนี้เจ้าจะนอนยังไงล่ะ”ความจริงแค่เอาประตูขึ้นมาซ่อมติดไปเหมือนเดิมก็เป็นอันเรียบร้อยแต่ตอนนี้ก็เริ่มดึกแล้วคงไม่มีใครนึกครึ้มอยากซ่อมประตู แต่ดูเหมือนเจ้าของห้องจะไม่ทุกข์ร้อนเลยแม้แต่นิดเดียวดวงตาสีเขียวมองประตูห้องอยู่แว่บหนึ่งแล้วจึงค่อยเลื่อนมามองคนข้างตัวก่อนผุดยิ้มที่ทำให้ไรอันถึงกับขนลุก

                “ถ้างั้นคืนนี้ข้าไปนอนห้องเจ้าก็แล้วกัน”

                “หา! ห้องว่างอื่นก็ยังมีจะมานอนเบียดข้าทำไม”ไรอันโวยอย่างไม่เห็นด้วย แต่แลนดิสไม่สนใจ

                “เจ้าเพิ่งแพ้ข้าเป็นเกมที่ยี่สิบหวังว่าคงจะรักษาสัญญานะ”คำพูดนี้ทำให้ไรอันหุบปากฉับทันทีส่วนแลนดิสก็ระบายยิ้มอย่างคนถือไพ่เหนือกว่าหลายขุม

                เด็กหนุ่มชุดขาวขยับมือมาวางบนลงไหล่ของเด็กหนุ่มชุดดำก่อนจะโน้มศีรษะมาที่บริเวณใบหู ไรอันที่โดนประชิดตัวถึงกับตัวแข็งทื่อขยับไม่ได้ ลมหายใจที่กระทบใบหูกำลังทำให้หัวใจปั่นป่วนขึ้นมาเสียดื้อๆ แลนดิสหัวเราะเสียงเบาก่อนเอ่ยกระซิบ

                “คืนนี้คงต้องขอให้เจ้ามอบรางวัลให้กับผู้ชนะอย่างสมน้ำสมเนื้อหน่อยแล้ว”ถ้อยคำที่เหมือนกับจะไม่มีอะไรแอบแฝงแต่ความจริงกลับซ่อนความนัยที่ทำให้ไรอันแทบจะต่อยแลนดิสคว่ำ เพียงแต่ยามเมื่อเจ้าตัวขยับถอยออกไปรอยยิ้มอันงดงามของอีกฝ่ายที่ทำให้ไรอันปฏิเสธไม่ลงก็ดันประดับอยู่บนใบหน้านั้นอย่างน่าเจ็บใจ

                ไรอันนึกคำมาก่นด่าอีกฝ่ายไม่ออกเพราะดวงตาคู่สวยที่ทอประกายเจิดจ้ากับรอยยิ้มซึ่งเขาไม่เคยปฏิเสธได้เลยทำให้คำพูดหายไปจนหมด ไรอันได้แต่ก้มหน้าแล้วเอ่ยเสียงเบาหวิว

                “ไอ้คนขี้โกง”มันคือคำด่าที่ทำให้แลนดิสหัวเราะอย่างนึกบันเทิงใจ พอแลนดิสหัวเราะไรอันก็ย่อมไม่พอใจ เด็กหนุ่มสีดำจึงหันหลังเดินกลับไปห้องของตัวเองโดยมีเด็กหนุ่มชุดขาวเดินไปด้วยกัน พอมาถึงห้องไรอันก็ชะงักมือที่จับลูกบิดไปครู่หนึ่งก่อนจะดึงมันเปิดออกแล้วรอให้แลนดิสเดินตามเข้าไป ชายผ้าสีขาวของชุดที่แลนดิสสวมอยู่หายเข้าไปเบื้องหลังประตูที่ปิดลง

 

Fin…..

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Meiar จากทั้งหมด 20 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 มกราคม 2559 / 21:45
    แลนดิสร้ายกาจจจจจจจจจจ 55555555
    #5
    0
  2. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 12:51
    ทะ...ทำไมมันฟินเยี่ยงนี้ #ปาดกำเดา

    แหม ต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ อยากเข้าไปแอบซุ่มดูในห้องด้วยจัง... #โดยต่อย
    #4
    0
  3. #3 Kuroshi-kun (@bloodsir) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 07:17
    //นอนจมกองเลือด
    #3
    0
  4. วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 11:07
    กรีดร้องด้วยความฟินเข้าค่ะ!!!
    แหม หนูโนอา อธิบายซะเห็นภาพจิ้นไปไกลเลยค่ะ น่ารักมากกกกก
    กดเข้ากำแพงแล้วเสียงหายนี่น่าคิดอยู่นะคะ โฮ๊ะๆๆๆๆ 
    ตายจริง ฮันส์หน้าแตกเลย แหม มาผิดช่วงเวลาไปหน่อยนะคะ ถ้ามาช้าอีกสักชัวโมงสองชั่วโมงอาจได้เห็นภาพดีๆ อุ๊ย แมวพิมพ์
    แลนดิสคนเจ้าเล่ห์ แต่ทางนี้สนับสนุนให้แกล้งไรอันด้วยวิธีฟิรๆอย่างนี้บ่อยๆนะคะ .....//ตาเป็นประกาย
    ท่านเนเวน เสียดายนะคะที่ท่านเทอริสไม่อยู่แล้ว เกือยบจะได้จิ้น 555+
    อ่านง่าย สนุกมากเลยค่ะ
    #2
    0
  5. #1 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 02:06
    ไรอันนายร้องดังเกินไปแล้ว #เม้นท์ให้คนเข้าใจผิด ฟินเวอร์ค่ะ รักแลนไรที่สุดเลย สงสารหนูไร ถถถ
    #1
    0