[Code Geass Fanfic]The Last and After Story (Yaoi)

ตอนที่ 15 : Extra : นิทานของโรโล่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 พ.ค. 52

เอาตัวเต็มไม่มีการคั่นฉากมาลงให้ค่า

ชื่อเรื่อง โลกสีขาว

ผู้เขียนและวาดภาพ แม่มดสีเทา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

ในโลกที่มีแต่การสู้รบไปเรื่อยๆ ทหารของแต่ละฝ่ายต่างก็เข้าต่อสู้และตายจากไป...

เหล่าผู้คนร้องไห้และหยิบอาวุธออกมาต่อสู้เพื่อแก้แค้นแล้วก็ตายจากไปอีก...

น้ำตา เสียงกรีดร้อง หยาดเลือดที่ไหลริน การฆ่ากันที่ไม่รู้จักจบจักสิ้น...

เสียงหัวเราะของผู้ชนะ น้ำตาของผู้แพ้สองสิ่งนี้ไม่เคยเป็นของใครคนใดคนหนึ่ง...

ทุกอย่างวนเวียนอยู่เช่นนี้บนโลกที่เต็มไปด้วยสีแดง...

ทว่าวันหนึ่งทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไป...

ในวันนั้นเทพบุตรสีดำก็ได้ปรากฏกายขึ้นบนโลกสีแดง

ไม่มีใครทราบว่าเขามากจากไหนและเหตุใดเทพบุตรนั้นจึงมิใช่สีขาว

เทพบุตรคนนั้นได้สร้างปาฏิหาริย์มากมาย

เขานำกองทัพอัศวินสีดำและมังกรเพลิงสีแดงเข้าต่อสู้และช่วยเหลือผู้คน

รอยยิ้มเริ่มกลับมาสู่ใบหน้าของผู้คนทีละนิด

ผู้คนต่างสรรเสริญเขา ทุกคนเรียกเขาว่าบุรุษแห่งปาฏิหาริย์

ทุกคนต่างหวังให้เขาช่วยโลกใบนี้ เชื่อว่าโลกนี้จะไม่ใช่สีแดงอีกต่อไป

แต่แล้วโดยที่ไม่มีใครรู้ในวันที่จักรพรรดิแห่งอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่สิ้นชีวิตลง

เทพบุตรสีดำก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย

และมีอีกคนหนึ่งปรากฏกายขึ้นมา

เขาคนนั้นคือจอมมารสีขาวผู้งดงาม...

ไม่มีใครเคยรู้ว่าจอมมารสีขาวมีตัวตนอยู่มาก่อนและรวมถึงเหตุใดจอมมารจึงมิใช่สีดำ

จอมมารตนนั้นมาพร้อมอำนาจมากมายล้นฟ้าและอัศวินนัยน์ตาสีมรกต

เขาบงการกองทัพหุ่นกระบอกสวมหน้ากากเข้าครอบครองทุกสิ่ง

ต่อสู้กับองค์ชายผมทองและองค์หญิงน้ำตาลที่นำพากองทัพอัศวินสีดำและมังกรเพลิงของเทพบุตรคนนั้น

ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันเพียงแค่ชั่วข้ามคืนผลแพ้ชนะก็ปรากฏออกมา

ชัยชนะกลับตกเป็นของจอมมารอย่างง่ายดายแม้จะต้องเสียอัศวินนัยน์ตาสีมรกตของตนเองไปก็ตาม

จากนั้นโลกที่กำลังจะกลายเป็นสีขาวก็ถูกย้อมด้วยสีแดงและสีดำอีกครั้งหนึ่ง

ภายใต้ท้องฟ้าที่เหล่าผู้คนร่ำไห้และคลั่งแค้น เสียงหัวเราะของจอมมารได้กึกก้องไปทั่วท้องฟ้าและโลกใบนี้

จอมมารจ้องมองโลกใบนี้ที่เป็นของเขาแล้วยิ้มก่อนจะเอ่ยออกมา

"ข้าจักประหารผู้ที่ต่อต้านข้าเสียให้สิ้น"

และแล้วองค์ชายผมทอง องค์หญิงน้ำตาล กองทัพอัศวินดำหรือแม้กระทั่งมังกรเพลิงสีแดงก็ถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนอันใหญ่

ทุกสิ่งทุกอย่างตกอยู่ในความสิ้นหวัง ทำได้เพียงรอความตาย

ทว่า...ก่อนที่พวกเค้าจะถูกพาไปยังแท่นประหารนั้น

เทพบุตรสีดำก็ได้ปรากฏกายขึ้นอีกครั้งพร้อมกับดาบในมือ

เขาออกวิ่งฝ่าทหารหุ่นกระบอกและอัศวินสีส้มไปยังจอมมารสีขาว

ไม่ว่าใครก็ไม่อาจหยุดเขาได้ เทพบุตรสีดำยกดาบในมือขึ้นและแทงทะลุกลางอกของจอมมารสีขาว

คราวนี้เลือดที่เคยย้อมโลกใบนี้ก็ได้ย้อมจอมมารสีขาวให้กลายเป็นสีแดง

จอมมารที่บาดเจ็บยกมือเปื้อนเลือดป้ายหน้าเทพบุตรสีดำก่อนจะร่วงหล่นจากบัลลังก์

และมาอยู่เคียงข้างองค์หญิงน้ำตาล

เธอมองใบหน้าอันงดงามของจอมมารแล้วก็พบสิ่งที่ไม่คาดฝัน

จอมมารแย้มยิ้มออกมาด้วยความสบายใจไร้ซึ่งความแค้น

องค์หญิงน้ำตาลจับมือของจอมมารมากุมไว้และร้องไห้ จอมมารยังคงยิ้มและเอ่ยออกมา

"โลกใบนี้..ข้าจักทำลายมันเสีย...สร้างโลกใหม่...."

นั่นคือคำพูดสุดท้ายของจอมมารสีขาว

และแล้วจอมมารสีขาวก็สิ้นใจ

ผู้คนต่างโห่ร้องด้วยความยินดี สรรเสริญเทพบุตรสีดำผู้ยืนนิ่งไร้ความดีใจ

แล้วมีใครได้สังเกตบ้างไหมว่าดาบในมือของเทพบุตรสีดำนั้นใยจึงเป็นดาบของจอมมาร

ใครจักรู้บ้างว่าท่ามกลางเสียงเหล่านั้นยังมีเสียงร่ำไห้ขององค์หญิงน้ำตาลที่อยู่เคียงข้างศพของจอมมารคนนั้น

พร้อมกับที่มังกรเพลิงสีแดงหลั่งน้ำตาและคำรามออกมา

เหตุใดเทพบุตรสีดำจึงยืนนิ่งเช่นนั้นราวกับไว้อาลัย

เหตุใดดาบที่สังหารจอมมารกลับเป็นดาบของจอมมารเสียเอง

เหตุใดองค์หญิงน้ำตาลและมังกรเพลิงสีแดงจึงร่ำไห้

และ...เหตุใดก่อนที่จะสิ้นชีพลงจอมมารจึงยิ้มออกมา

ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครสนใจ ผู้คนร่ำร้องยินดีในโลกใหม่ที่แลกมากับชีวิตของจอมมาร

ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครเข้าใจ วันเวลาผ่านไปองค์หญิงน้ำตาลได้กลายเป็นราชินีของโลกใบนี้

เธอเงยหน้ามองไปบนท้องฟ้าแล้วยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยถ้อยคำแสนบางเบาว่า...

"ขอบคุณนะคะ..."

แต่แม้กระนั้นน้ำตาของเธอกลับรินไหลรดข้างแก้ม

เช่นเดิมที่ไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดราชินีจึงได้หลั่งน้ำตาออกมา

มังกรเพลิงสีแดงโผบินไปบนท้องฟ้าสีคราม

ข้ามผ่านหมู่บ้านแล้วหมู่บ้านเล่า เงยหน้าขึ้นเอาแต่เฝ้ามองเมฆสีขาวราวกับจะไล่ตามมันไป

ในดวงตาสีฟ้าอมเทาของมันสะท้อนให้เห็นถึงใบหน้าของใครบางคน

ก่อนจะหลับตาลงชั่วครู่แล้วมองไปข้างหน้าเพื่อโบยบินต่อไป

อีกด้านหนึ่งเทพบุตรสีดำเองก็ยืนมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยปุยเมฆสีขาว

เขายื่นมือออกไปราวกับอยากจะไขว่คว้าเมฆสีขาวเหล่านั้นเอาไว้ แต่สุดท้ายก็กำมือแน่นและลดมือลง

เทพบุตรคนนั้นดึงดาบที่สังหารจอมมารออกจากฝักมากอดไว้แน่น คมดาบได้บาดมือทั้งสองจนเลือดไหลซึมออกมา

หยดเลือดนั้นร่วงหล่นสู่พื้นหญ้าสีเขียวอ่อนราวกับหยดน้ำตา

ณ ที่แห่งนั้นสายลมได้โบกสะบัดพัดผ่านต้นไม้ใบหญ้าจนเกิดเสียงราวกับบทเพลง

รู้สึกได้ว่าเสียงเพลงนั้นกำลังขับกล่อมให้คนผู้หนึ่งได้หลับฝันดี

อา หลับเถิดหนาผู้เป็นที่รักของข้า

สายลมของข้านั้นจักพัดพาน้ำตาของเจ้าไป

อา หลับเถิดหนาผู้เป็นที่รักของข้า

ขอให้เจ้าจงหลับฝันดี

และแล้วสายลมก็พัดผ่านไปพร้อมกับโอบอุ้มโลกใบนี้เอาไว้

โลกที่มีสีสันงดงามและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าสิ่งใดๆ

.....โลกสีขาว.....

FIN

อย่างที่บอกไปค่าว่าตัวละครแต่ละตัวจะเอาสีมาแทนตัวและที่ยากสุดคือคุณพี่เพราะำไม่รู้จะเอาสีอะไรดี(ฮา) ที่ยากอีกคนก็เจ้าสุกตอนเป็นไน์ออฟเซโร่ค่ะ สีน้ำตาลก็ซ้ำกับนานาลี่ สุดท้ายตาสีเขียวมรกตละกันยาวหน่อย

นานาลี่ที่เป็นองค์หญิงน้ำตาลนั้นก็เหมือนกับสีผมของเธอที่สีน้ำตาลกับอีกความหมายคือ ความอ่อนหวานและอ่อนแอค่ะ

ส่วนคาเรนทำไมเป็นมังกร...เพราะกุเรนของเธอค่ะ กุเร็นแปลว่าดอกบัวแดงแต่จะเอาไปใส่ว่าดอกบัวแดงก็กลัวไม่แน่ชัดและอยากแสดงถึงความน่าเกรงขามเลยต้องเป็นมังกรเพลิงไปนั่นเอง

ความจริงแล้วเรื่องนี้ที่วางโครงเรื่องไว้ตอนแรกไม่มีนิทานนะคะแต่บังเอิญอยากเขียนขึ้นมา(ฮา) มันก็เลยออกมาเป็นแบบนี้

จากนี้ไปก็ขอให้รอบทส่งท้ายนะคะจะพยายามปั่นมาให้เร็วๆค่ะ

บทส่งท้ายกับตอนจบที่แท้จริง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

260 ความคิดเห็น

  1. #227 YoNgヨンヨン^^ (@winfinite) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 15:42
    อ่านแล้ว...นึกภาพได้เลยTT_TT
    ทุกฉาก ทุกช็อต รวมทั้งเสียง นึกออกมาแบบโอมายก็อตTT[ ]TT
    #227
    0
  2. #192 เเมว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2554 / 23:01
    ยังเศร้าไม่หายเลย ทำไมลูลูชต้องตายยยยยยยยยยยยยย
    #192
    0
  3. #152 ม่านทราย (@pixxy-pix) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2553 / 22:07
     หนูไม่เคยดูเป็นอนิเมะ แต่พอมาอ่านปั๊บหนูนึกภาพได้เป็นช็อตๆเลย ฮือ ลูลูชช่างเป็นคนดี แง้
    #152
    0
  4. #143 มินะ (@minami-mina) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 12:26
    อืมๆ

    งี้เจ๊ซีทูก็ได้กำไรดิ?(ค่าจ้างคนเขียน)

    #143
    0
  5. #126 ู^O^ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2552 / 12:49
    OoO >> oOo >> =[]= >> YoY >> T[]T >> TT[]TT >> TT^TT
    #126
    0
  6. #123 saki_saki (@sakisaki) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กันยายน 2552 / 21:00
    อ่านแล้วรักลู่ลู่ได้โล่ห์
    นั่งอ่านวันเดียวจบ
    คนเขียนสุดยอดดดดดดดดดดด
    รักโรโล่ลลลลลลลลล
    สุรักขึ้นมา30% ล่ะกัน
    นิทานนี่ก็ดีมากค่ะ ซีทูเข้าใจแต่ง ^o^
    #123
    0
  7. #120 mee-kun (@mee-kun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2552 / 15:11

    TwT ลูลูชนี่เยี่ยมจริงๆ สนุกมากเลยคะ ^ ^

    #120
    0
  8. #117 Varsator (@pa_pa_phare) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2552 / 09:30

    โฮรก...อ่านแล้วแบบว่า...มันโฮรกมากค่ะ

    เป็นนิทานที่เห็นภาพเป็นอย่างยิ่ง
    อ่านแล้วเจ็บปวดงี้ด = =''

    นึกถึงตอนสุดท้านในเมะขึ้นมาทันใด...
    หนูนุ่น...น่าสงสารโฮรก

    แม้ตอนแอบอ่านจะงงๆว่าสีส้มนี่มันใคร...
    แต่สุดท้ายก็...ชัดเลย


    สุดยอดจริงๆค่ะ

    ใช้สีแทนตัวได้อารมณ์มากๆ
    ภาษาหรูสุดๆเลยค่ะ

    #117
    0
  9. #116 Varsator (@pa_pa_phare) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2552 / 09:28
    โฮรก...อ่านแล้วแบบว่า...มันโฮรกมากค่ะ

    เป็นนิทานที่เห็นภาพเป็นอย่างยิ่ง
    อ่านแล้วเจ็บปวดงี้ด = =\
    #116
    0
  10. #114 Moon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2552 / 16:07
    อ๊ากกกกกกกก มัน มัน มันนนนน จบ แว้ววว กริ๊ดดด >>(พยายามดัดเสียงให้เหมือนน้องนุ่น - -)

    เราดูตอนจบไปเมื่อท้ายเดือน มกราคม นี้เอง 5เดือนแล้ว ยังไม่หายเศร้าเปิดดูทีไรน้ำตาไหม้คีย์บอร์ดทุกที>>มันไหม้??

    แล้วไหนอเมกำลังจะซ้ำเติมต่อด้วยภาคอังกิด อีก 2 อาทิตย์จะถึงตอนจบแล้ว ว๊ากก เฮ้อ รันทดกว่าเก่าเพราะฟังมันออก คงซึ้งจนจอทีวีไหม้อีกรอบ (ขนาดภาคยุ่นยังสะอึก เอ๋อไปหลายวัน+ +) เสียงคนพากนันนาลี่เอาไปเลยมงกุฏ แหมฟังกี่ทีกรีดใจชะมัด แล้วไหนจะมีเพลงของพี่Hitomiเขาอีก ชื่อเพลงเล่นข้าพเจ้าซึม2ชั้น Continue Story ถ้าไม่ผิดพลาด ชอบเพลงนี้มากแล้วยิ่งไปดูคลิปที่เขาตัดมา อ๊ายย ลู่เอ๊ยยย ฉานอยากให้เทอมีตัวตนจิงๆเลยง่ะ พี่ไรก็ไม่รุน่ารักจิงๆ >>พี่ฉานไม่เปนแบบนี้บ้างเฮ้ออ

    โอเค !! ร่ายแค่นี้พออันที่จริงมันยังมีอีกเยอะ เหอๆ แต่พิมไม่ถนัดไม่เก่งคีย์บอร์ดมันบ่มีตัวอักษรไทยให้เหลือบดู (ทรมาณแต่มันก็ยังอยากจะเม้น ดูซะคนบ้าอยู่ทางนี้ = =)

    จริงหรือที่ไม่ใช่ญาติกับเฮียทานิ น่ะ ไม่ตอบคงเดาไปแล้วว่ามีเชื้อสายฮาๆ

    อันที่จิงตอนแรกหลังดูจบก็กำลังหาอ่านแนวๆนี้อยู่เหมือนกัน (คาดว่าถ้าได้อ่านตอนนั้น คงจิบ้านแตกแน่) ขอนคุณมากๆเพราะช่วงนี้เสียวจำนวนประชาชีพลพรรค์ เกรียน เอ้ยย เกรียส จะหายไปหมด (ในขณะที่เรากำลังบ้าดีเดือดอยู่คนเดียว จนเด็กข้างบ้าน ถามว่า How old are you?)>>ไม่รู้จะถามทำไมไม่เคยเหนวัยรุ่นติดการ์ตูนมากกว่าหนังรึไงย่ะ!!

    สุดท้ายนี้ก็ขอกราบลาแล้วจะมาเยือนใหม่ แว๊บไปดูฉากส้มน้อยในไร่ส้มกับนู่อาเนียต่อ ว่าแต่ป้าไซยาโกะหายไปไหนหว่า??ขนาดกิลเฟอยังรอดมานุ้งนิ้งกะป้าโคเลย O_O?

    #114
    0
  11. #112 Gin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2552 / 21:50
    น้องนุ่นศรี ดูตอน25ทีไร ฉากบักสุกนําตาซึม แต่ฉากนานาลี่นําตาร่วง(คนพากย์พากย์ได้ใจมาก กรีดร้องเหมือนจะขาดใจตรงนั้นเลย)อีชั้นก็จะขาดใจตามไปด้วย นั่งซึมไป7วัน อ่านอัศวินสีส้มทีไร ฮาฉากสุดท้ายไปทำไร่ส้ม เล่นเอาที่ซึ้งฮาแตกทันที มังกรเพลิงก็เข้ากับคาเรนคะ เพราะขนาดสุกมันใช้กีอัส"จงอยู่ต่อไป"ของลู่ ยังสู้ซะสูสีกันขนาดนั้น(แถมทำแลนสล็อตระเบิดอีก)เสียดายหุ่นออกมาแค่3-4ตอนพัง ขายของกันจริงๆเลยวุ้ย(เม้นต์คนละเรื่องแล้ว)

    แต่นิทานนี้อ่านแล้วเศร้า เอ้อ.........แต่ลู่ก็ได้พบความสุขที่แท้จริงแล้ว คือให้ทั้งสุก โล่ นุ่นมีความสุขในปัจจุบันและอนาคต

    ปล.สู้ต่อไป จะติดตามอ่านต่อนะคะ
    #112
    0
  12. #109 Rolo (@habbctk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2552 / 15:40
    นึกถึงฉากที่นันนาลี่ร้อง โอนี้ซาม้าาาา ~ ขึ้นมาทันใด

    ตอนแรกงงๆอยู่ว่าอัศวินสีส้มคือผู้ใด๋

    สุดท้ายก็นึกออกละ เขาคือส้มคุงน่ะเอง xD 
    #109
    0