Heart Four Rooms (Hogwarts) (oc/??)

ตอนที่ 2 : ผู้มาเยือนคนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    7 ต.ค. 61

(SIDE CHRISTIAN FAHRENHEIT)

"อื่อ..."แสงที่มากระทบกับคริสเตียนอย่างจัง ทำให้หลุดออกจากห้วงนิทราทันที เธองัวงัวอยู่สักพักหนึ่งก่อนค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างช้าๆ และปรับโฟกัสตา

เมื่อเธอลืมตาขึ้นก็พบว่าตัวเองอยู่ที่ไหนไม่รู้ซึ่ง เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาเธอได้นอนหลับตรงต้นไม้ใหญ่เพราะความเมื่อยล้าในการอ่านหนังสือ นอกจากนั้นเธอก็ไม่ได้ตื่นเลย แต่นี้อะไรกันเธอตื่นมาก็ไม่ได้อยู่ตรงต้นไม้ใหญ่แล้ว ถ้าละเมอก็เป็นไปไม่ได้เพราะคงไม่มีใครละเมอแล้วมานอนลงบนโซฟาที่ไม่ใช่บ้านตัวเองหรอก คริสเตียนคิดวิเคราะห์อยู่สักพักหนึ่งก็ได้ยินเสียงประตูเปิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ปัง!

ปรากฏชายที่หน้าตาดูคุ้นตาสำหรับคริสเตียนเป็นอย่างดี แต่เธอก็ไม่แน่ใจหรอกว่าใช่หรือป่าวอาจจะเป็นคนหน้าเหมือนก็ได้ใครจะรู้

"ตื่นแล้วงั้นหรอ ดื่มโกโก้ร้อนหน่อยไหม" ลูปินยกแก้วโกโก้ร้อนขึ้นเป็นเชิงถาม

"ข...ขอบคุณคะ คุณ?" คริสเตียนยื่นมือไปรับแก้วโกโก้ร้อน

"ลูปิน รีมัส ลูปิน เป็นศาสตราจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดน่ะ แล้วเธอล่ะเข้ามาที่ฮอกวอตได้ยังไง" ลูปินถามพลางเดินมานั้งที่เก้าอี้ตรงข้ามโซฟาพร้อมโกโก้ร้อนอีกแก้วของเขา

"ฮะ!...ที่นี้ฮอกวอตงั้นหรอ" ดูเหมือนคริสเตียนจะไม่เชื่อหูตัวเองเท่าไหร่นัก นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่กาลเวลาแปรปรวนหรือไงกัน คิดในใจ

"ใช่ ที่นี้ฮอกวอตเธอไม่รู้หรอก่อนเดินเข้ามาแอบนอนที่นี้น่ะ" ลูปินมองมาที่เด็กสาวอย่างแปลกใจอย่างมากที่เด็กสาวมีปฏิกิริยาตกใจทั้งๆที่ตนเองมานอนที่ต้นไม้ตรงทะเลสาปเอง

ตอนนี้คริสเตียนรู้สึกกังวลมาก เพราะถ้าเธอเข้ามาในหนังสือนั้นจริงๆก็แปลว่าจะเกิดสงครามระหว่างวอเดอะมอล์และคนที่โชคร้ายก็เกิดการตายจากไป แต่ที่กังวลมากกว่าอะไรคือ การใช้เวทมนตร์ของคริสเตียนต่างหากถึงจะรู้เรื่องคาถาทั้งหมดเพราะเคยอ่านจากหนังสือ แต่เธอยังไม่มีไม้กายสิทธิ์พกติดตัวเลยนะ หรือต้องลองบอกควาจริงกับศาสตราจารย์ลูปินดี เธอคิดทบทวนจนไม่ได้ยินที่อีกฝ่ายถาม 

"ฟังคำถามฉันอยู่หรือป่าว"

"ค...ค่ะ?! อะไรนะค่่ะ" เมื่อลูปินเอ่ยทักคริสเตียนก็ออกจากห้วงความคิดทันที

"เฮ้อ...ไม่ได้ฟังสินะ ฉันถามว่าเธอชื่ออะไร" ลูปินถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และทวนคำถามให้เด็กสาวอีกครั้ง

"คริสเตียน ฟาเรนไฮต์" คริสเตียนตอบคำถามของลูปินอย่างร้อนรน

"ใช่จริงๆด้วย ฉันไม่เคยเห็นชื่อของเธอเลย เธอเป็นคนนอกสินะ"ลูปินพูดพลางวางแก้วโกโก้รอนลงบนโต๊ะเล็กๆข้างๆ

"ศาสตราจารย์ลูปินค่ะ ถ้าหนูจะบอกเรื่องๆหนึ่งศาสตราจารย์จะเชื่อไหมค่ะ และจะช่วยหนูไหมค่ะ"ในที่สุดคริสเตียนก็ตัดสินใจถามออกไปจนได้ แต่ขอให้ศาสตราจารย์ เชื่อด้วยเถอะ

"แล้วเรื่องอะไรล่ะ คุณฟาเรนไฮต์" ลูปินแปลกใจกับการขอความช่วยเหลือของเด็กสาวนิดๆแต่ก็ฟังที่เด็กสาวจะบอก

"คือหนูไม่ใช่คนที่นี้ค่ะและก็หนูไม่ได้มาแอบหลับที่นี้ด้วย หนูเป็นแค่มักเกิ้ลธรรมดาที่ไม่มีเวทมนตร์และไม่มีไม้กายสิทธิ์" คริสเตียนพูดออกมาส่วนหนึ่งแต่ส่วนหนึ่งก็พูดออกมาไม่หมด เธอไม่อยากบอกกับเขาว่าเธอรู้เรื่องในอนาคตทั้งหมดทั้งเรื่องของแฮรี่ ความลับของสเนปและรวมถึงความเป็นความตายของศาสตราจารย์ลูปิน

"แต่แปลกนะ เธอเรีอกตัวเองว่ามักเกิ้ลเหมือนเธอรู้อะไรมาบางอย่างเลย"ลูปินถามอย่างรู้ทัน ดูเหมือนเธอจะปกปิดความลับไม่มิด

ขณะที่กำลังสนทนากันอย่างเคร่งเคลียดและจับผิดกันอยู่นั้น ดูเหมือนจะมีเสียงเคาะประตูจากผู้มาเยือนคนใหม่อย่างดัง ซึ่งทำให้ทั้งสองหยุดการสนทนากันก่อนสักพัก

"ใครครับ"ลูปินตะโกนถามผู้มาเยือนคนใหม่ด้วยถ้อยคำสุภาพทันที ก่อนจะได้ยินเสียงตอบกลับมา

"เซเวอร์รัส สเนป" เสียงอันเย็นยะเยือกพูดออกมาอย่างเร็ว

"เชิญ" ลูปินกล่าวเชิญให้เข้ามาอย่างง่ายดาย แต่คนที่คิดหนักคือคริสเตียน เธอไม่ใช่นักเรียนที่นี้และไม่มีใครรู้จักแถมยังเข้ามาในฮอกวอตอย่างน่าสงสัยอีก ไม่คิดจะให้แอบมั้งเลยหรอเนี้ย

ปัง

เสียงประตูเปิดออกมาอย่างดังพร้อมกับผ้าคุมสีดำอันมีเอกลักษณ์ปรากฏอยู่หน้าประตู ดูเหมือนเมื่อเขาเข้ามาแล้วจะตกใจนิดหน่อยแต่ก็กลับทำหน้าไร้อารมณ์ไว้เช่นเดิม และเดินเข้ามาหาลูปินพร้อมกับน้ำยาของเหลวอะไรบางอย่าง

"เอาไปซะ" สเนปหลี่ตาลงมองลูปินก่อนจะมองไปทางคริสเตียนที่นั้งอยู่บนโซฟาพร้อมผ้าห่ม

"เธอเป็นใคร" สเนปมองหน้าเด็กสาวสลับกับหน้าลูปินด้วยความสงสัยและต้องการคำตอบอย่างด่วนที่สุด

"เธอหลงทางน่ะ เซเวอร์รัส" ลูปินเห็นถ้าไม่ดีจึงออกขอแก้ตัวให้คริสเตียนไปก่อน

"ฉันถามเธอไม่ได้ถามแก!"สเนปมองลูปินด้วยหางตาที่น่าจะสื่อถึงว่าต้องการคำตอบจากเจ้าตัวโดยตรง ก่อนจะกลับมามองที่เด็กสาวอีกครั้ง

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จบไปกันอีกแล้วกับตอนที่สอง ถ้าชอบก็อย่าลืมกดให้กำลังใจนะคะ คอมเม้นได้ก็ยิ่งดี จบแบบค้างๆแบบนี้แหละตามฉบับละครไทย ฮ่า ฮ่า 
เดี๋ยวมาต่อให้ใหม่นะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

110 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 21:14

    อ่านแล้วเขินจัง...
    #43
    0
  2. วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 21:13
    อิคุณป๋าปากร้ายตั้งแต้ต้นเลยนะคะ! เดี๋ยวเจเก็ลากไปข่มขะ....อบรมสั่งสอนเสียเลยยยยย จัดการเล้ยยยยยยยฟาเรนจัง!!!
    #42
    0
  3. วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 09:26
    อ่าป๋า

    โหดร้ายกับน้องตั้งแต่แรกเดี๋ยวน้องก็ไม่ชอบ(รัก)หรอก
    #3
    0