Heart Four Rooms (Hogwarts) (oc/??)

ตอนที่ 9 : ศาสตราจารย์คนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 669
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    13 ต.ค. 61

"ก็บอกว่าหนูเกือบล้มเพราะไปชนเขาไงคะ แล้วคุณแบล็คเขาก็มาช่วยไว้" คริสเตียนพูดด้วยอารมณ์ที่เริมหงุดหงิดคนตรงหน้า

"หึ! ให้มันจริงเถอะ" สเนปพูดพลางโน้มตัวไปไกล้หน้าเด็กสาว แต่รู้สึกว่าคริสเตียนจะระแวงมากไปเธอจึงถ้อยหลังออกห่างจากชายตรงหน้าเป็นวา

"ฉันไม่คิดพิศวาสเธอหรอกนะ..."สเนปมองเด็กสาวสักแป๊ปก่อนจะยืนตรงเหมือนเดิม

"หนูก็ไม่ได้คิดอะไรกับคุณสักหน่อยนิ!" คริสเตียนพูดด้วยเสียงที่หงุดหงิดเล็กน้อย แต่เมื่อเธอเอ่ยพูดคำนั้นออกไปสเนปก็ยิ้มมุมปากทันที

"งั้นหรอ ฉันต้องพิสูทธิ์สินะว่าเธอพูดจริงหรือป่าว" สเนปพูดจบเขาก็เดินไปกระชากข้อมือเด็กสาวไปที่เตาผิงสำหรับกลับไปยังฮอกวอตทันที

"ว้ายย---พิสูทธิ์อะไรของคุณกันคะ! แล้วก็นะฉันเจ็บ" คริสเตียนตกใจอย่างมากที่คนตรงหน้ากระชากเธอไปในเตาผิงอย่างรวดเร็วพลางจับข้อมือเธอแน่นมาก

"เงียบ เดี๋ยวเธอก็รู้เองน่ะ!" สเนปยังคงไม่หุบยิ้มของเขา ก่อนทีสเนปจะทำการหยิบผงฟูออกมาและปาไปที่บนพื้นอย่างรวดเร็ว ทำให้ทั้งสองหายตัวไปที่ห้องของสเนปทันที

"ป...ปล่อยนะคะ!! หนูบอกว่าเจ็บไง คุณไม่ได้ยินหรือไงกัน" เมื่อมาถึงห้องสเนปแทนที่สเนปจะปล่อยเธอเขากลับยังจับข้อมือของเธออยู่พลางลากไปที่ห้องนอนของเขาอย่างรวดเร็ว(เดี๋ยวๆใจเย็นป๋าเนป)

"นี้ จะพาไปไหนน่ะ อ๊ะ!!กริ๊ด" คริสเตียนยังไม่ทันพูดจบก็โดนคนตรงหน้าเหวี่ยงลงเตียงทันที ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อมเธอเหมือนตอนก่อนที่จะไปตรอกไดแอกอน 

"คุณคิดจะทำอะไรน่ะ ศาสตราจารย์สเนป" คริสเตียนทำท่าตื่นตระหนกก่อนจะพยายามผลักคนตรงหน้าให้ออกไปแต่มันก็ไม่ได้ผล

"เธอยังไม่รู้อีกหรอสถานะการณ์อย่างนี้จะเกิดอะไรขึ้น" สเนปกระซิบข้างหูอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ทำให้คริสเตียนรู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกแถมยังรู้สึกว่าใบหน้าเริ่มร้อนผ่าวอีก

"ศาสตราจารย์สเนปหยุดนะ..." เธอพูดด้วยเสียงปกติแต่เสียงของเธอดันไม่ทำตามซะได้ พอเธอพูดก็ปรากฏเสียงที่สั่นคลอด้วยความกลัว แต่สำหรับสเนปมันเป็นเสียงที่เขาต้องสติหลุด! ตอนแรกเขาคิดแค่ว่าจะแกล้งเด็กสาวเล่นๆเท่านั้นแต่ไม่นึกว่าพอได้ยินเสียงของเด็กสาวแบบนี้มันทำให้เขาควบคุมสติไม่อยู่ ด้วยความที่สถานะการณ์ทำให้พาไปสเนปก็ค่อยๆเรื่อนหน้ามาหาเด็กสาวเรื่อยๆและเรื่อยๆ

เขาบอกว่าเวลาที่มีความสุขมักจะผ่านไปเร็ว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"ฉันมิเนอร์ว่าเองนะ เซเวอร์รัส ฉันมาพาตัวคุณฟาเรนไฮต์ไปที่ห้องโถงน่ะ เด็กๆทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตากันอยู่ที่ห้องโถงหมดแล้ว" เสียงของรองอาจารย์ใหญ่ขัดจังหวะขึ้นพร้อมกับเสียงที่หล่อนเคาะประตูดึงสติเจ้าของห้อง

เมื่อสเนปดึงสติตัวเองได้ก็ต้องตกใจทันทีเพราะหน้าของเด็กสาวกับเขาห่างกันไม่ถึงคืบเลยด้วยซ้ำจมูกของทั้งสองแทบจะชนกัน เมื่อสเนปคิดได้ดังนั้นเขาก็รีบยืนขึ้นและจัดแจงเสื้อผ้าเขาให้เรียบร้อยและมองไปที่เด็กสาวที่ตอนนี้กำลังลุกขึ้นจากเตียงด้วยใบหน้าที่แดงเท่ามะเขือเทศ

"รีบๆลุกขึ้นซะ ทุกคนกำลังรอเธออยู่" สเนปพูดด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเหมือนเมื่อกี้เขาไม่ได้ทำอะไรกับเด็กสาวคนนี้เลยแม้แต่น้อย

คริสเตียนรีบลุกขึ้นตามที่ชายตรงหน้าบอกก่อนที่เขาจะเดินนำออกไปเปิดประตู และคริสเตียนก็ตามเขาไปติดๆเมื่อเจอมักกอนนากัลแล้ว หล่อนก็ไม่พูดพร่ามทำเพลงเดินนำคริสเตียนออกไปทันที ก่อนที่คริสเตียนจะเดินตามออกไปนั้น เธอก็มองหน้าแสนจะเย็นชาของเจ้าของห้องก่อนแต่พอเธอมองก็ต้องรีบหันกลับอย่างรวดเร็วเพราะสเนปกำลังมองเธออยู่เช่นกัน ฉันมองหน้าเขาไม่ติดเลยแหะ คริสเตียนบ่นพึมพัมในใจก่อนรีบเดินตามมักกอนนากัลไปทันที

"เมื่อกี้ฉันเป็นอะไรกันนะ...ลิลี่เธอพอจะรู้บ้างไหม" แต่คริสเตียนไม่รู้เลยว่าเมื่อเธอออกไปนั้นสเนปก็ไปนั้งที่เก้าอี้ตัวโปรดของเขาพลางมองด้วยใบหน้าสำนึกผิดไปที่ดอกลิลี่ที่ตั้งตระหง่าอยู่ตรงโต๊ะทำงานเขา

ปัง!

เสียงประตูบานใหญ่ที่ห้องโถงเปิดออกมาอย่างรวดเร็วทำให้เด็กนักเรียนที่กำลังคุยกันอยู่เงียบกริบทันที ก่อนที่จะปรากฏตัวศาสตราจารย์มักกอนนากัลและคริสเตียนที่กำลังเดินไปที่หน้าห้องโถงตรงที่ศาสตราจารย์ดัมเบิ้ลดอร์ยืนอยู่

"ขอบคุณมากมิเนอร์ว่าที่พาเธอมา และสวัสดียามค่ำคุณฟาเรนไฮต์ในฐานะนักเรียนใหม่" ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์พูดขณะที่ทุกสายตาจับจ้องมาที่คริสเตียนอย่างสงสัยและแปลกใจ

"เอ้านักเรียนเงียบๆกันหน่อยศาสตราจารย์ใหญ่ของเรามีข่าวจะมาประกาศให้ทราบ" ศาสตราจารย์มักกอนากัลพยักหน้ารับคำขอบคุณของศาสตราจารย์ใหญ่ก่อนที่หล่อนจะหันไปทางนักเรียนแต่ละบ้านที่นั้งอยุ่พลางป่าวประกาสให้ทุกคนที่คุยกันอยุ่เงียบๆฟังข่าวจากศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์

"ก่อนอื่นต้องขอสวัสดีนักเรียนและบุคลากรทุกคนที่มารับประทานอาหารค่ำ ณ เวลานี้ วันนี้เรามีข่าวดีจะประกาศมีนักเรียนเข้ามาใหม่เธอชื่อว่า คริสเตียน ฟาเรนไฮต์ ฉันอยากให้นักเรียนทุกๆคนทำความรู้จักกับเธอไว้จะได้มีอะไรก็จะได้ช่วยเหลือกันได้ ฉันมีเรื่องจะพูดแค่นี้แหละก่อนที่จะเริ่มงานเลี้ยง ขอให้คุณฟาเรนไฮต์คัดสรรเข้าบ้านก่อน เชิญ..." ศาสตราจารย์ดัมเบิ้ลดอร์พูดจบก็พลายมือไปทางมักกอนนากัลว่าเชิญคัดสรรเข้าบ้านให้เธอเลย

"งั้นเชิญเธอไปนั้งตรงเก้าอี้ได้เลยฉันจะทำการสวมหมวกคัดสรรให้เธอ" มักกอนนากัลพูดจบคริสเตียนก็เดินไปนั้งที่เก้าอี้เพื่อรอสวมหมวกคัดสรร

"โอ้!! สวัสดีเธอเป็นคนกล้าหาญดีนะรักสงบแต่ก็ร้ายกาจลึกๆ" เสียงหมวกคัดสรรพูดไม่ดังมาก

"ห๊ะ!!หมายความว่ายังไงว่าหนูร้ายกาจ"คริสเตียนแทบจะไม่เชื่อหูตัวเองเลยตั้งแต่คุณโอลิแวนเดอ์เลือกไม้กายสิทธิ์ให้แล้ว

"จะเอาฮัพเฟิลพัฟหรือสลิธีลีนดีนะ..."ดูเหมือนหมวกคัดสรรจะไม่ได้ฟังที่เด็กสาวพูดเลย

"ไม่เอาสลิธีลีน!!" คริสเตียนพูดเสียงให้หมวกคัดสรรได้ยินแค่คนเดียว

"ไม่เอาสลิธีลีนงั้นหรอ เธออาจยิ่งใหญ่ได้นะรู้ไหมไม่ต้องสงสัยเลย" หมวกคัดสรรใช้คำพูดที่เคยพูดกับแฮรี่ตอนที่แฮรี่ปฏิเสธที่จะเข้าบ้านสลิธีลีน

"งั้น...ฮัฟเฟิลพัฟฟ!!"หมวกคัดสรรใช้เวลาคิดอยุ่ครู่หนึ่งก่อนจะตะโกนชื่อบ้านนั้นออกไป เมื่อหมวกคัดสรรตะโกนออกไปบ้านฮัฟเฟิลพัฟก็เฮกันยกใหญ่ก่อนที่มักกอนนากัลจะหยิบหมวกออกจากหัวเด็กสาวและเชิญให้เด็กสาวไปนั้งที่บ้านที่คัดสรรให้

"งั้นอันเป็นว่าจบพิธีแล้ว ขอให้ต่อจากนี้พวกเธอรับประทานอาหารกันให้อร่อย เริ่มงานเลี้ยงได้ ณ บัดนี้" ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์กล่าวจบก็มีอาหารปรากฏตรงหน้าทันที คริสเตียนรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก นี้หรอเนี้ยฮอกวอตจริงๆนี้มันมหัศจรรย์มากเลยละ คริสเตียนพูดในใจอย่างปลื้มปิติพลางมองไปข้างบนเพดานที่มีเทียนจำนวนมากลอยเต็มไปหมดพร้อมกับท้องฟ้ายามวิกาลที่ดูหายากนั้นอีก

"สวัสดี ฉันซูซาน โบยนะเธอชื่ออะไรงั้นหรอ" เด็กผมยาวผมเป็นลอนๆถามคริสเตียนที่เอาแต่มองเพดานขึ้นมาทัน

"อะ...สวัสดี ฉันคริสเตียน คริสเตียน ฟาเราไฮต์" คริสเตียนตื่นจากภวังค์ก่อนจะมองเด็กสาวข้างๆที่ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

"ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันขอเรียกชื่อเธอว่าคริสเตียนนะ" ซูซานพูดพลางยื่นมือมาให้อีกฝ่ายจับ

"ได้แน่นอนงั้นฉันก็เรียกเธอว่าซูซานเช่นกันนะ" คริสเตียนพูดพลางยื่นมือไปจับอีกฝ่ายตอบ

"เธอคงอยู่ปี5สินะคริสเตียน" ซูซานพูดขณะที่กำลังหยิบน้ำฟักทองมาดื่มอยู่

"ใช่แล้วเธอล่ะซูซาน" คริสเตียนถามซูซานกลับ

"เช่นกันแหละ"ซูซานพูดขึ้นมาขณะวางน้ำฟักทองลง เป็นเวลาไม่นานนักคริสเตียนก็รู้สึกอิ่มขึ้นมาจึงขอให้ซูซานพาเดินทัวหอพักฮัฟเฟิลพัฟ

"หอพักชายจะอยู่ด้านซ้ายแต่หอพักหญิงจะอยู่ด้านขวานะ" เมื่อซุซานพามาถึงหอพักก็แนะนำคริสเตียนทันที คริสเตียนรู้สึกว่าเธอนั้นรู้สึกตื่นตาตื่นใจมากที่ได้เข้ามาหอพัฟเฟิลพัฟทั้งๆที่ในหนังก็ไม่เคยปรากฏเลย

"งั้นตามฉันมาดีกว่าฉันว่าเธอคงจะอยากพักผ่อนแล้ว" ซูซานหันมายิ้มให้ก่อนที่จะเดินขึ้นไปหอพักหญิง คริสเตียนไม่ลีรอรีบขึ้นไปตามซูซานทันทีเพราะเธอก็รู้สึกเหนื่อยๆแล้วเช่นกัน

"นี้เตียงเธอนะส่วนฉันอยู่ข้างๆนี้" ซูซานเมื่อมาถึงที่เตียงก็นั้งลงตรงเตียงตนเอง ก่อนที่จะบอกตำแหน่งเตียงของคริสเตียนซึ่งอยุ่ไม่ห่างจากซุซานมากนัก

"ขอบคุณนะเดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อนนะ" คริสเตียนมองหน้าซูซานสักพักก่อนจะขอตัวไปอาบน้ำ และลุกขึ้นไปหาผ้าขนหนูก่อนที่จะเข้าไปในห้องน้ำ

คริสเตียนค่อยๆถอดเสื้อของเธอออกทีละชิ้นๆก่อนจะเปิดฝักบัวและอาบน้ำ เป็นเวลาเกือบชั่วโมงคริสเตียนก็ออกมาพร้อมกับใส่ชุดนอนของเธอก่อนเธอจะตรงดิ่งไปที่เตียง เมื่อมองไปที่เตียงซูซานก็พบว่าเธอหายไปแล้ว สงสัยจะไปหาเพื่อนมั้ง? คริสเตียนไม่ได้เอะใจอะไรด้วยความที่เธอเหนื่อยล้าอย่างมากจึงล้มตัวนอน ก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทรา

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


(SIDE SEVERUS SNAPE)


ตอนที่เป็นเวลา4ทุ่มในขณะนี้ ชายที่เย็นชาที่สุดในฮอกวอตกำลังหยิบผงฟูขึ้นมาเพื่อหายตัวไปที่คฤหาสน์มัลฟอยเพื่อไปรวมตัวประชุมตามที่นายเหนือหัวของตนนัดหมายไว้ เขาปาผงฟูลงไปที่พื้นก่อนที่จะหายตัวไปปรากฏที่คฤหาสน์อันหรูหราแต่แฝงไปด้วยความเงียบสงัดและอึ้มครึ้ม สเนปเดินไปเรื่อยๆจนไปเจอกับประตูบานใหญ่ก่อนจะเปิดประตุขึ้นอย่างดังท่ามกลางความเงียบเชียบของเหล่าผู้เสพความตายที่กำลังรอเขาอยู่คนเดียวและมีนายเหนือหัวที่กำลังรออยู่เช่นกัน

"มาแล้วหรอเซเวอร์รัส" เสียงแหบพร่าของคนที่ชื่อว่าเป็นเจ้าพ่อแห่งศาสตร์มืดเอ่ยทักทายคนมาใหม่

"ผมต้องขอประทานอภัยที่มาสายนะครับนายท่าน" เซเวอร์รัสพูดด้วยเสียงที่เรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความหวาดหวั่นและหวานกลัวนายเหนือหัวของตน

"ถือว่าครั้งนี้ฉันให้อภัยแกก็แล้วกัน...แล้วแกจะยืนไปถึงไหนรีบๆมานั้งซะสิฉันจะได้เริ่มประชุมสักที" จอมมารเอ่ยด้วยเสียงที่แหบ ก่อนที่สเนปจะทำตามคำสั่งแล้วไปนั้งข้างๆลูเซียสที่กำลังมองมาด้วยสายตาอันเย่อหยิ่งของเจ้าตัวอยู่

"เอาล่ะ...ที่ฉันเรียกพวกแกมาประชุมกันวันนี้ก็เพราะว่าฉันเจอสิ่งของที่น่าสนใจอะไรสักอย่าง ซึ่งดูจะมีชื่อผู้ถือครองอยู่ด้วย แต่ดูถ้าแล้วยัยเด็กคนนี้จะรู้อนาคตทุกอย่างซะด้วยสิ มันจะเป็นการดีถ้าเราจับเด็กคนนี้มาอยู่ฝ่ายเรา ไหนใครมีคำถามอะไรไหม" จอมมารเอ่ยอธิบายจบก็เปิดให้ถามคำถามทันทีก่อนที่จะมีคนยกมือขึ้น นั้นเป็นใครไม่ได้นอกจากลูเซียส มัลฟอยที่เป็นมือซ้ายของท่านจอมมาร

"อ่า...ว่าไงลูเซียสเจ้ามีอะไรสงสัย" หน้าตาของท่านจอมมารที่คล้ายงูหันมาหาลูเซียสอย่างช้าๆ

"หนังสือที่ท่านเจอมันคืออะไรงั้นหรือครับแล้วมันเกี่ยวกับอนาคตยังไง" ลูเซียสถึงจะหวาดหวั่นคนตรงหน้าเยอะแค่ไหนแต่เขาก็ต้องเก็บอาการให้มากที่สุด

"มันบอกว่าสงครามฮอกวอตในครั้งนี้ฉันจะพ่ายแพ้แก่พอตเตอร์ เพราะไอ้เด็กที่ชื่อว่าเนวิล ลองบัตท่อมมันฆ่านากินีของฉันน่ะสิ แต่ตอนนี้ฉันได้รู้แล้วดังนั้นฉันจะไม่ให้มันเป็นไปตามหนังสือนี้!" เสียงอันแหบพร่าของจอมมารเปลี่ยนเป็นโกรธอย่างมากพร้อมกับโยนหนังสือขึ้นมาดังปัง! หน้าจอมมารบิดเบี้ยวไปด้วยโทสะแห่งความโกรธตาแดงก่ำที่ทำให้ผู้เสพความตายทุคนถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ

"ล...แล้วจะให้พวกเราทำอะไรครับ" ลูเซียสเริ่มที่จะน้ำเสียงที่ติดขัดขึ้นมานิดหน่อย

"เป็นคำถามที่ดี" จากที่หน้าตาที่เต็มไปด้วยความโกรธตอนนี้กลับกลายเป็นหน้าที่ดูไร้ความปราณีของจอมมารเช่นเดิม

"ฉันจะให้พวกแกไปจับตัวเด็กที่ชื่อ คริสเตียน ฟาเรนไฮต์ มาหาฉันแต่ไม่ถึงกับต้องใช้กำลังให้ชักจูงเธอมาอยู่ฝ่ายพวกเราเท่านั้น! มีใครสงสัยอะไรก่อนจบการประชุมนี้ไหม?" เสียงอันดังสนั่นเริ่มมอบหมายให้หน้าที่ให้แกทุกคน เมื่อประกาศชื่อเด็กสาวออกมาสเนปก็มีท่าทีกระวนกระวายผิดปกติส่วนลูเซียสก็รู้สึกชอบใจกับภารกิจนี้ไม่น้อย ทั้งห้องไม่มีการยกคำถามใดๆเกิดขึ้นทั้งสิ้นทำให้จอมมารรู้ว่าทุกคนไม่มีคำถามแล้ว

"ดี..งั้นเริ่มภารกิจได้!" เสียงอันแหบพร่าป่าวประกาศขึ้นก่อนจะลุกขึ้นและหายตัวไปพร้อมกับงูของเขา

สเนปรีบลุกขึ้นพลางจะเดินออกไปที่เตาผิงแต่ก็โดนเสียงอันเย่อหยิ่งมีเอกลักษณ์ทักขึ้นมา

"สวัสดีเซเวอร์รัสแกดูร้อนรนจังนะไม่ชอบภารกิจนี้หรอ" ลูเซียสยกยิ้มอันเย่อหยิ่งให้กับคนตรงหน้าพลางเดินถือไม้กายสิทธิ์รูปงูมาด้วย

"ส่วนแกคงจะชอบภารกิจนี้มากสินะ ลูเซียส" สเนปพุดเหน็บคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่ดูเย็นชา ก่อนที่ลูเซียสจะยกยิ้มขึ้นมา

"แน่นอนเซเวอร์รัสฉันล่ะไม่นึกเลยว่ายัยเด็กนั้นจะปิดบังความลับอันใหญ่โตขนาดนั้นได้ แต่ถ้าเธอเข้าร่วมกับพวกเราฉันก็จะมีโอกาสที่จะได้ครอบครองเธอเยอะขึ้นจริงไหม" ลูเซียสยังคงยกยิ้มที่ดูเหมือนเย้ยหยันมากกว่าใส่อีกฝ่ายที่ทำตาค้างกับคำตอบของลูเซียส

"นั้นมันก็เรื่องของแก...ฉันเกรงว่าฉันต้องรีบไปทำธุระต่อ" สเนปพูดจบก็สะบัดผ้าคลุมไปทันที แต่ก็ต้องชะงักอีกครั้ง

"ธุระอะไรของแก แกก็มีแต่นั้งตรวจการบ้านเด็กนักเรียนไปวันๆน่ะหรือแกคิดกับเด็กนั้นมากกว่าอาจารย์กับลูกศิษย์กันแน่" ลูเซียสตะโกนไล่หลังสเนปทันทีแต่สเนปก็ไม่ได้โต้ตอบอะไรเขาหยุดฟังสักพักแล้วก็เดินจากไปจากตรงนั้นปล่อยให้ลูเซียสยิ้มเย้ยหยันอยู่คนเดียวในห้องประชุมนั้น

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


(SIDE CHRISTIAN FAHRENHEIT)


แสงแดดอ่อนๆที่เข้ามาในห้องบวกกับเสียงปลุกของใครบางคนทำให้คริสเตียนต้องเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างช้าๆพลางปรับโฟกัสตาอย่างถี่จนสามารถมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจน

"ตื่นได้แล้วๆ คริสเตียนเดี๋ยวเราก็ไม่ทันอาหารเช้าหรอก" เสียงซูซานที่เขย่าตัวคริสเตียนอย่างแรงทำให้คริสเตียนต้องลุกขึ้นด้วยความงัวเงีย

"นี้เอาเป็นว่าฉันจะรอเธออยู่ตรงห้องนั้งเล่นนะลงมาเร็วๆล่ะ" ซูซานเมื่อเห้นคริสเตียนตื่นแล้วเธอก็ตัดสินใจที่จะรอคริสเตียนอยุ่ที่ห้องนั้งเล่นข้างล่าง

เมื่อซูซานไปแล้วคริสเตียนก็ทำการเดินเข้าห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูเพื่อไปอาบน้ำอย่างเร็วไว เป็นเวลาไม่ถึงวินาทีเธอก็เดินออกมมาพร้อมใส่ชุดคลุมฮัพเฟิลพัฟเรียบร้อย ก่อนที่จะหวีผมและลงไปหาซูซานที่นั้งรออยู่ข้างล่าง

"เร็วดีแหะ งั้นเราไปกันเถอะเห็นว่าวันนี้ศาสตราจารย์ดัมเบิ้ลดอร์มีเรื่องจะพูดซะด้วย"พูดไม่ทันขาดคำซูซานก็รีบจูงมือคริสเตียนออกไปจากหอฮัฟเฟิลพัฟเพื่อมุ่งหน้าสู่ห้องโถงใหญ่

เสียงผู้คนมากมายเดินผ่านไปผ่านมาตรงระเบียงแต่เมื่อถึงห้องโถงก็ปรากฏเสียงนักเรียนทุกคนพูดคุยกันเกิดขึ้น ซูซานรีบดึงมือคริสเตียนมาอย่างรวดเร็วก่อนที่จะลากมานั้งข้างๆ คริสเตียนเมื่อนั้งแล้วเธอก็มองไปรอบๆห้องโถงเพื่อสำรวจความอลังการอีกครั้ง แต่ก็ต้องไปสะดุดกับสายตาคู่หนึ่งซึ่งเขากำลังมองเธออยู่เหมือนกันก่อนที่เขาจะรีบหันไปอย่างรวดเร็วทำเหมือนไม่ได้มอง คนๆนั้นเป็นใครไม่ได้นอกจากสเนป แต่สายตาที่เขามองมาที่เธอนั้นดูเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่สักอย่าง

"เงียบๆหน่อยศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์มีเรื่องจะประกาศ"จู่ๆเสียงของมักกอนนากัลก็ประกาศขึ้นทำให้นักเรียนเงียบลงทันที ก่อนที่ศาสตราจารย์ดัมเบิ้ลดอร์จะยื่นขึ้นมาประกาศธุระสำคัญแก่เด็กๆ

"ทางโรงเรียนของเรายินดีอย่างยิ่งที่จะมีศาสตราจารย์คนใหม่มาช่วยศาสตราจารย์มักกอนนากัลสอนระหว่างที่เธอไม่อยู่ งั้นก็ขอเชิญศาสตราจารย์คนใหม่เข้ามาเลย" ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ประกาศขึ้นทำให้คริสเตียนคิดในใจว่าคงเป็นศาสตราจารย์อัมบริดจ์

ปัง!!

แต่เมื่อประตูเปิดขึ้นก็ปรากฏชายผมบรอนยาวสลวยพร้อมใบหน้าที่หยิ่งยโสนั้นอีก ป...เป็นไปไม่ได้!!มันต้องเป็นศาสตราจารย์อัมบริดจ์สิในภาคนี้ฉันว่ามันมีอะไรผิดพลาดแล้วนะ คริสเตียนมองลูเซียสอย่างไม่เชื่อสายตาก่อนที่เขาเจอเดินมาหลี่ตามองคริสเตียนสักพักแล้วเดินไปที่ศาสตราจารย์ดัมเบิ้ลดอร์

"นี้คือคุณลูเซียส มัลฟอยจะมาทำการสอนวิชาแปรงร่างแทนศาสตราจารย์มิเนอร์ว่า มักกอนนากัลสักระยะหนึ่ง เอ้าปรบมือต้อนรับศาสตราจารย์ใหม่กันหน่อย" เมื่อศาสตราจารย์ดัมเบิ้ลดอร์กล่าวจบก็มีเสียงปรบมือทันที ก่อนที่ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ไปนั้งข้างๆกับสเนปและลูปินที่กำลังทำหน้าตะลึงกันไม่หายอยู่

"ฉันก็มีเรื่องจะบอกแค่นี้แหละอันเป็นว่า เริ่มงานเลี้ยง" ศาสตราจารย์ดัมเบิ้ลดอร์พูดจบก็มีอาหารจำนวนมากปรากฏขึ้นอีกครั้งดีนะวันนี้ช่วงเช้ายังไม่มีเรียนกัน

"นี้ ซูซานวิชาช่วงบ่ายเรียนอะไรหรอ" คริสเตียนพูดขณะที่ตาของเธอยังจับจ้องกับลูเซียสอยู่

"แปรงร่างกับศาสตราจารย์คนใหม่น่ะ" ซูซานตอบ
.

.

.

.

.

.

เรียนวันแรกก็ซวยซะล่ะเรา

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ในที่สุดป่าลุเซียสก็เริ่มมาแล้ววว เรียนกับป๋าลูเซียสจะเป็นไงหน้ออ ติตามชมตอนต่อไปนะ ตอนนี้อ้างอิงจากตอนภาคีนกฟีนิกซ์แต่ดันไม่มีป้าสีชมพูซะได้กลายเป็นป๋าลูเซียสแทน

ถ้าชอบก็อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจด้วยนร้าาา






(ถึงจะหยิ่งไรท์ก็ให้ป๋าเขาหมดใจจจ---//โดนป่าเนปตบ)











































































































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

110 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 21:47

    ผิดไหม ถ้าหนูจะแอบลงเรือป๋าลู5555 ไม่ไหวๆๆ ไม่ว่าใครก็ฟินทั้งนั้นเลยอ่ะ อ่านแล้วเขินแทนคริสจังง่าาาาาาาา สนุกมากเลยค่ะไรท์ ได้โปรดมาต่อไวๆนะคะ พลีสสสสสาสาาาา
    #50
    0
  2. #41 Re_place (@Re_place) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 21:04

    ลงเรือป๋าลูเซียสสสส~~

    #41
    0
  3. #39 Angle in devil (@yardBC) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:42
    ///แอบเดินขึ้นเรือลูเซียส///อะไรไม่ได้นอกใจป๋าเนปเล๊ยยยอย่ามองอย่างนั้นนน
    #39
    2
    • #39-1 meppelin (@meppelin) (จากตอนที่ 9)
      13 ตุลาคม 2561 / 15:05
      ไม่เป็นไรๆ ไรท์ก็แอบขึ้นไปแล้ว คิกคิก
      #39-1
  4. #38 inthach onyy (@nooksingmen) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:09
    ป๋าเนปคนเดียวที่หนึ่งใจใจคุณเบอดี้ ไม่ใช่ละ
    #38
    1
    • #38-1 meppelin (@meppelin) (จากตอนที่ 9)
      13 ตุลาคม 2561 / 15:05
      ผิดเรื่องๆ55
      #38-1
  5. #37 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:08
    เราควาอยู่เรือไหนดีน้อ~~
    #37
    1