คัดลอกลิงก์เเล้ว

รักรำไร

เธอเห็นเขาเป็นเพียงแค่ความใคร่เพราะเขาหล่อ สาวนักล่าที่ไหนจะไม่ชอบ ยิ่งซื่อๆ ด้วยแล้วไม่มีทางมาหือกับเธอได้ ความสนุกของการเป็นนักล่ามันอยู่ตรงไหนรู้ไหม ก็ตรงที่ไม่มีใครทนเสน่ห์ของเธอได้สักคนยังไงเล่า

ยอดวิวรวม

182

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


182

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  31 ธ.ค. 61 / 20:09 น.
นิยาย ѡ รักรำไร | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

หวัดดีคร้าบบบ

 

เจอกันอีกแล้วในรอบปีนี้ (2559)

 

แต่เป็นเรื่องสั้นขนาดยาวม้วนเดียวจบ

 

วันนี้ไรเตอร์นำ น้องเสือ รชต ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของกชเมธและมติมนต์มาให้เพื่อนๆ ได้ร่วมลุ้นไปกับความรักหม่นๆ ในช่วงวัยรุ่นของน้องเสือกันครับ

 

น้องเสือคนนี้เป็นเด็กชายตัวน้อยวัย 3 ขวบจากเรื่อง ขุมรัก...ลึกสุดหัวใจที่เจ้าจอมรักและเอ็นดูมาก ซึ่งตอนนี้ไรเตอร์อัพลงจนอวสานแล้ว ใครไม่เคยอ่านฝากติดตามด้วยนะครับ

 

รักรำไรจึงเป็นเรื่องราวของน้องเสืออีก 14 ปีหลังจากนั้นที่ไรเตอร์นำวิถีชีวิตของพวกเขามาสานสัมพันธ์ต่อให้เพื่อนๆ  ที่เคยอ่านหรือคิดถึงกันมาตั้งแต่เรื่องก่อนได้ติดตามกันต่อ ตัวละครรุ่นพ่อแม่เกือบทุกตัวโผล่มากันแทบทุกคน (อย่างละนิดละหน่อย)

 

เรื่องราวจะเป็นยังไง จะดำเนินไปในรูปแบบไหน โปรดติดตามได้เลยนะครับ แอบกระซิบนิดหนึ่งว่า เนื้อหาติดเรต 15+นะ ใครอายุไม่ถึง

 

ห้ามอ่าน !!!

 

เก้ท-แพลงก์ตอน

 

#ติดต่อพูดคุยกันฉันเพื่อนได้ที่เฟสบุ๊กพี่ได้เลยคร้าบ

 

วิชาญ งามโขนง


ใครชอบ อยากติดต่ออ่านต่อ กดโหลดได้เลยจ้า


มี E-book ขายแล้วคร้าบบบ


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA1NzMxNyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjYxNzY4Ijt9

เนื้อเรื่อง อัปเดต 31 ธ.ค. 61 / 20:09



รักรำไร

เขียน : แพลงก์ตอน

 

*รชต อ่านออกเสียงว่า ระ-ชะ-ตะ

 

เท่าไหร่จ๊ะเสือ ป้าศยาถาม

 

ทั้งหมดสองร้อยห้าสิบบาทครับป้า

 

นี่เงินจ้ะ หญิงวัยห้าสิบกว่ายื่นธนบัตรให้กับเด็กหนุ่มหน้าตาคมคายที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์คิดเงินด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

 

ครับ รชตหรือเสือรับเงินตามจำนวนมาแล้วยัดเก็บไว้ในเครื่องคิดเงินอย่างคล่องแคล่ว ระหว่างที่เอาของใส่ถุงก๊อบแก๊บก็ชวนป้าศยาที่เขารู้จักคุ้นเคยดีไปด้วยว่า เย็นนี้ป้าศยาจะไปกินเลี้ยงบ้านอาจอมไหมครับ

 

ไปสิ แล้วเราล่ะจะไปไหม

 

ไปครับไป เดี๋ยวพ่อกับแม่จะมารับผมตอนเย็นน่ะครับรชตตอบ ศยาเพียงพยักหน้า เด็กหนุ่มจึงเอ่ยต่อว่า งานเลี้ยงต้อนรับน้องพรรณกลับมาเมืองไทยทั้งทีผมจะพลาดได้ยังไงละครับ

 

นั่นสิเนอะ รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ เห็นรายนั้นน่ะเขาบ่นกับน้องจอมตลอดเลยว่าคิดถึงเรามาก

 

จริงเหรอครับ เวลาคุยกับน้องในไลน์ทีไรไม่เห็นน้องจะพูดอะไรเลย

 

ฮะๆ แหมเสือ ใครจะไปกล้าพูดโต้งๆ ล่ะ น้องเป็นสาวแล้วนะ เขินแย่

 

ฮ่าๆๆๆ รชตหัวเราะร่า ชอบใจ นั่นสินะครับ ผมไม่ได้เจอน้องพรรณปีหนึ่งแล้ว ป่านนี้คงโตเป็นสาวอย่างที่ป้าศยาว่านั่นแหละ

 

ใช่จ้ะ เป็นสาวแล้ว แถมสวยหยาดเยิ้มเหมือนน้องจอมเลย

 

ครับ เดี๋ยวเย็นนี้ก็ได้เจอกันแล้ว ดีใจจัง เจอน้องพรรณครั้งล่าสุดก็ตั้งปีที่แล้ว ผมเองก็คิดถึงน้องมากเหมือนกัน คุยกันในไลน์ไม่เหมือนคุยกันตัวเป็นๆ หรอกครับ เดี๋ยวเย็นนี้เจอกันจะคุยให้หายคิดถึงเลย

 

รชตหมายถึงธัชพรรณ ปามธรรม ลูกสาวของอาจอม ซึ่งไปเรียนอังกฤษตั้งแต่เกรดหนึ่ง (ป.1) จนตอนนี้ก็จบเกรดเจ็ด (ม.1) เป็นที่เรียบร้อยแล้ว น้องพรรณจะกลับมาเมืองไทยช่วงปิดเทอมทุกปี

 

ส่วนอาจอมที่เขาพูดถึงก็คือเจ้าจอม ปามธรรม เพื่อนสนิทของพ่อกับแม่เขาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยนู่นแน่ะ เขาเคารพและก็รักอาจอมมาก  

 

เขารู้จักกับอาตั้งแต่เขายังตัวแดงๆ อยู่เลย เรียกว่าสมัยแบเบาะเลยก็ว่าได้

 

อาจอมรักเขามาก...เขารู้ดี

 

ก็เหมือนๆ กับที่เขารักและก็เคารพอาจอมประหนึ่งญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งนั่นแหละ ที่สนิทกันถึงขนาดนี้ก็เพราะว่าบ้านของอาจอมตั้งอยู่ตรงข้ามกับอพาร์ตเมนต์ที่เขาอาศัยอยู่กับครอบครัวนั่นเอง

 

เมื่อสิบกว่าปีก่อนเขาแทบจะวิ่งเตาะแตะไปหาอาจอมทุกวัน แต่พออาจอมแต่งงานและย้ายไปอยู่กับอาพีหรือพีรพัฒน์สามีของอาในตัวเมืองแล้วเขาก็ไม่ค่อยได้เจออาจอมเลย

 

ส่วนใหญ่จะคุยผ่านกันทางไลน์มากกว่า ก็อย่างที่บอกไปว่าคุยกันในไลน์ไม่เหมือนกับคุยกันตัวเป็นๆ หรอก นานๆ ทีอาจอมถึงจะแวะมาพักที่บ้าน เดือนละสองครั้ง หรือสองเดือนครั้ง ตอนนี้ก็ปล่อยบ้านหลังนั้นที่เรียกสั้นๆ ว่าบ้านริมคลองให้ป้าศยากับป้าสมใจซึ่งเป็นคนรับใช้เก่าแก่ของอาดูแลแทนไป

 

ถ้าคิดถึงก็เอาไปบอกเจ้าตัวเองด้วยล่ะ น้องจะได้ดีใจ

 

ได้ครับป้า

 

ยังไงป้าไปก่อนนะเสือ จะรีบกลับไปทำความสะบาดบ้าน เห็นว่าน้องจอมกับครอบครัวอาจจะมานอนค้างที่บ้านริมคลองพรุ่งนี้

 

จริงเหรอครับ

 

ใช่จ้ะ

 

ว้าวดีจัง

 

งั้นป้าไปก่อนนะ

 

ครับๆ แล้วเดี๋ยวไว้เจอกันที่คฤหาสน์เทียมพยัคฆ์นะครับ

 

ได้จ้ะลูก

 

รชตทิ้งตัวนั่งลงกับเก้าอี้เมื่อป้าศยาออกไปจากร้านมินิมาร์ทแล้ว พรุ่งนี้อาจอมจะกลับมาพักที่บ้านริมคลองแล้ว ดีใจจัง ครั้งล่าสุดที่อามาพักก็เดือนที่แล้วมั้งถ้าจำไม่ผิด เดี๋ยวเอาของฝากที่เขาไปประจวบฯ มาให้อาพรุ่งนี้ดีกว่า ไม่ต้องหิ้วไปที่คฤหาสน์เทียมพยัคฆ์

 

ร้านมินิมาร์ทที่เขารับจ๊อบพิเศษอยู่นี้ตั้งอยู่ใต้อพาร์ตเมนต์ที่เขาอยู่นี่เอง อากวีกับอาจิตรกรเป็นเจ้าของที่นี่ แต่วันนี้อาทั้งสองคนไปทำธุระต่างจังหวัดเขาเลยมาดูให้แลกกับค่าขนมวันละห้าร้อยบาท

 

อาทั้งสองนั้นกับพ่อแม่เขารวมถึงอาจอมเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย บรรดาอาๆ กับเขาจึงสนิทสนมกันมากเพราะเห็นเขามาตั้งแต่เล็กๆ บวกกับบ้านของทุกคนอยู่ใกล้กันอีกด้วยเลยยิ่งสนิทชิดเชื้อมากยิ่งขึ้นไปอีก ถ้ามีอะไรที่เขาช่วยเหลือได้เขาก็จะช่วย และวันนี้มันก็ตรงกับวันเสาร์พอดีด้วยเขาเลยไม่ลังเลยที่จะมาดูแลร้านให้

 

จังหวะนั้นเองเสียงสัญญาณคนเข้ามินิมาร์ทก็ดังขึ้นเรียกเขาให้เงยหน้าขึ้นจากจอโทรศัพท์มือถือได้ แต่ทว่าทันทีที่เห็นว่าใครเดินเข้ามาหัวใจเขาก็สั่นระรัว

 

หวัดดีจ้ะเสือ

 

พะ...พี่ณิชา !”

 

พี่เพิ่งมาถึงบ้านอาจอมเมื่อเช้า พอทำอะไรเรียบร้อยเสร็จพี่ก็รีบแวะมาหาเราเลยนะ ณิชาเดินมาหยุดลงตรงหน้าเคาน์เตอร์

 

...

 

เป็นอะไร ยังงอนพี่อยู่เหรอ

 

... รชตไม่ตอบ ทำหน้าปั้นปึ่งใส่

 

พี่ขอโทษ พี่เรียนหนัก บางวันก็กลับถึงบ้านมืด สี่ห้าทุ่มแน่ะ เลยไม่ได้รับสายหรือว่าตอบไลน์เสือเลย อย่าโกรธพี่นะสุดหล่อ เธอยีหัวเด็กหนุ่มเบาๆ

 

จริงเหรอครับ

 

จริงสิจ๊ะ ณิชาตอบเสียงหวานพลางมุดที่กั้นเข้าไปยืนหลังเคาน์เตอร์ใกล้ๆ กับรชต หายโกรธยัง

 

...

 

หืมมม ว่าไง เด็กสาวเงยหน้าคลอเคลียคางเด็กหนุ่มอย่างยั่วยวน พี่ขอโทษนะคะ น้า

 

สองมือเรียวสวยลูบไล้หน้าอกแข็งๆ แน่นๆ ก่อนสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดสีเขียวเล้าโลมจนรชตกัดฟันครางเสียงแหบ

 

ยะ...อย่าครับพี่ณิชา

 

บอกมาก่อนสิว่าหายโกรธยัง

 

หะ...หายแล้วครับ ผะ...ผมหายโกรธพี่ก็ได้

 

น่ารักที่สุดเลย

 

ณิชาเจื้อยแจ้วพร้อมกดจูบที่ริมฝีปากรูปกระจับสวยของเด็กหนุ่มหนักๆ รชตจูบตอบสองมือโอบเอวคอดของสาวคนรักไว้มั่น ณิชาลูบไปทั่วหน้าอกเด็กหนุ่มอย่างหลงใหล แล้วละริมฝีปากลงมาซุกไซ้ซอกคอเขาตามแรงปรารถนา

 

พี่คิดถึงเราจัง

 

ผะ...ผมก็คิดถึงพี่ครับ ยะ...อย่าครับ ! พะ...พี่ณิชา รชตท้วงเสียงหลงเมื่อมือสาวเริ่มจะซุกซนลงไปที่เป้ากางเกงเขา

 

ทำไมหืม ไม่ชอบเหรอ

 

ดะ...เดี๋ยวคนเห็น

 

ไม่เห็นหรอก ตะกี้พี่หันป้ายปิดร้านโชว์หน้าร้านไว้แล้ว ไม่มีใครเข้ามาเห็นเราสองคนหรอก

 

พะ...พี่ณิชา เด็กหนุ่มคำรามลึกในลำคอเสียงแหบห้าวตอนที่สาวเจ้าย่อตัวลงแล้วเริ่มซุกซนกับเขา

 

คะ

 

มะ...ไม่ใช่ตรงนี้ครับ

 

ตรงนี้แหละ...ตื่นเต้นดี

 

โอยย... พะ...พอแล้วครับ ดะ...เดี๋ยวคนเห็... อ่าาา...

 

 คิก คิก

 

+++

 

พบกันในรูปแบบอีบุ๊คจ้า

เข้าไปดาว์นโหลดกันตามลิงก์ที่เอาลงเลยน้า

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ แพลงก์ตอน จากทั้งหมด 23 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น