c o m p e n s a t e

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 171,517 Views

  • 2,639 Comments

  • 7,531 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7,727

    Overall
    171,517

ตอนที่ 44 : c h a n o n #06

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1023 ครั้ง
    31 ม.ค. 62





 

              ปีการศึกษาใหม่เริ่มขึ้นแล้ว

              ชานนท์กลายเป็นซีเนียร์หรือพี่ปี 4 อย่างเต็มตัว ขณะเดียวกันน้องสาวคนเล็กของเขาอย่างชาลิสาก็กลายเป็นนิสิตปีหนึ่งแล้วเช่นกัน เทอมนี้เขาลงทะเบียนเรียนแค่ไม่กี่ตัวเพราะช่วงสามปีแรกนั้นเขาเก็บวิชาที่หลักสูตรกำหนดเกือบหมดแล้ว จะเหลือแค่วิชาบังคับเอกกับบางตัวที่ไม่สามารถเก็บล่วงหน้าได้เท่านั้น ตารางเขาจึงค่อนข้างว่างเมื่อเทียบกับเด็กปีหนึ่งเพราะฉะนั้นแล้วการจะไปกลับพร้อมกันจึงเป็นเรื่องยาก เซย่าจึงต้องให้คนรถของที่บ้านคอยขับส่ง จะมีบางวันที่เลิกเรียนพร้อมกันแล้วเขาไม่มีธุระที่ไหนต่อชานนท์ก็จะเป็นคนไปรับน้องสาวที่คณะเอง

อย่างเช่นวันนี้

              เพราะเขามาก่อนเวลาชานนท์เลยนั่งรออยู่ตรงโต๊ะไม้ใต้ต้นหูกวางข้างตึกใหญ่ เพื่อนฝูงที่ว่างจากการเล่าเรียนพอรู้ว่าเขามาก็เสนอหน้ามาอยู่เป็นเพื่อนเกือบครบทุกคน เลย์นั่งอ่านหนังสือข้าง ๆ เขา ฝั่งตรงข้ามคือลูกชายท่านเจ้าสัวใหญ่ที่นอนเหยียดยาวเต็มเก้าอี้

              “มึง ตอบแชทไอ้แจ็คหน่อย มันมาถามหามึงในกลุ่มตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว” บอกเขาเสร็จก็ทิ้งตัวนอนต่อ ชานนท์หยิบโทรศัพท์มาตอบข้อความน้องรหัส พอคุยกันรู้เรื่องแล้วก็วาง

“มันถามหามึงทำไมวะ?”

              “เรื่องลงห้องเชียร์”

              “อ๋อ มันต้องมีวันที่ปี 4 ลงด้วยนี่หว่า วันไหนล่ะ เผื่อไม่ตรงกับของกูเดี๋ยวแวบไปดู”

              “อีกสองวีคมั้ง ใกล้ ๆ ปิดห้องเชียร์นู่น”

              “เอ้า กูเห็นมันเวิ่นเว้อไม่ยอมเลิก นึกว่าเรื่องวันนี้พรุ่งนี้”

              “ก็นั่นแจ็คสัน ถ้าปกติเหมือนคนอื่นจะใช่มันหรือวะ”

              “เออ จริง ไอ้เหี้ยแม่ง โคตรติดพี่ ติดตั้งแต่วันเปิดสายยาวมาจนขึ้นปีสาม”

              “ไม่ใช่พี่แท้ ๆ ด้วย พี่รหัส” เลย์เสริม

              “น้องกูไม่เห็นติดพี่อย่างน้องมันเลย เออ ว่าแล้วก็ลืม ยังไม่ได้ตอบจดหมายหลานรหัสเลย เลย์ มึงน่ะ จะเข้าไปที่ห้องกรรมการอีกหรือเปล่า” เลย์เงยหน้าจากหนังสือแล้วมุ่นคิ้วใส่คนถาม

“กูไปมาแล้วจะไปอีกทำไม”

              “ใครจะรู้” คริสทำเสียงสูง

              “เห็นมึงชอบแวบไปแถวนั้นบ่อย ๆ ไปแล้วก็ไปอีกได้นี่”

              “พูดจากวนส้นตีน”

              “ก็แน่นอน ไม่ใช่หลีดคณะจะได้จ๊ะจ๋าอ่อนหวาน พี่เลย์คะพี่เลย์ขา”

              “เดี๋ยวจะได้ตีนจริง ๆ”

              “โอ๊ยยยยยย แตะไม่ได้เลยโว้ย” เลย์กลอกตาเหมือนเหนื่อยใจอย่างยิ่งยวด มันปิดหนังสือ หยิบชาเขียวขึ้นมายกดื่ม พอใจแล้วก็ขว้างขวดเปล่าใส่ไอ้คนที่นอนอยู่อีกด้าน ไอ้คริสมันโวยลั่น ผุดลุกขึ้นนั่งหน้างอคอหัก ชานนท์เห็นมันจ้องเพื่อนรักตาขวางโดยที่เลย์ก็จ้องตอบอย่างไม่ยอมแพ้แล้วก็พลอยเหนื่อยใจตามเลย์ไปด้วยอีกคน

              “ทะเลาะกันอย่างกับผัวเมีย”

              “ผัวเมียเหี้ยไร!

              “เออ มันน่ะ หึงกูกับน้องเค้า”

“ไอ้สัด ไอ้เหี้ย ไอ้เลย์ ทำไมกูต้องหึงมึ้งงงงงงง”

“กูบอกไม่มีอะไร ๆ ก็ไม่เชื่อ เห็นกูไปห้องกรรมการเมื่อไหร่แม่งแขวะละ สันดานมึงว่าไหม” ชานนท์หัวเราะหึ เขาไม่มีความเห็นกับเรื่องนี้จริง ๆ “เป็นเมียทาสก็อยู่อย่างทาสมึงน่ะ จำใส่กะลาหัวไว้ว่าตัวมึงไม่มีสิทธิ์ อย่าสะเออะมาตีฝีปากกับกูอีก”

“ช่วงนี้มึงอ่านนิยายพีเรียดหรือ?” ชานนท์ถามเรื่อย ๆ ซึ่งเพื่อนตัวขาวก็พยักหน้าตอบกลับมา “กำลังสนุกไอ้เหี้ย ตอนหน้าอิท่านเจ้าคุณก็จะรู้แล้วว่าเมียรองแอบคบชู้ มึงเอ๊ยกว่าจะตาสว่างก็ปาไปแล้วค่อนเล่ม” พูด ๆ อยู่เลย์ก็เอนตัวไปข้างหลัง มองไปทางหน้าตึกก่อนจะเปลี่ยนเรื่องไปเสียดื้อ ๆ

“ไอ้หมินมันเดินมากับใครวะ?” ได้ยินชื่อเพื่อนสนิทอีกคนชานนท์ก็เลยมองตามไปบ้าง หมินหรือโกมินทร์ที่เพิ่งลงมาจากตึกกำลังยืนคุยกับใครคนหนึ่ง ท่าทางที่ทั้งคู่หัวเราะให้กันแล้วโบกมือลากันดึงให้ชานนท์ลืมเรื่องที่กำลังคุยกันไปจนหมด แม้แต่เสียงประท้วงของคริสก็ไม่เข้าหัวเขาแล้วตอนนี้

“คนรู้จักเหรอวะ?” โกมินทร์ส่ายหน้า วางหนังสือแล้วเริ่มค้นถุงพลาสติกที่อยู่กลางโต๊ะ ได้โค้กมากระป๋องหนึ่งก็เปิดดื่มโดยไม่รอและไม่ขอใคร

“น้องปีหนึ่ง เค้าเห็นกูกำลังขนของขึ้นไปส่งอาจารย์เลยอาสาช่วย”

“อ๋อ นึกว่ารู้จักกัน”

“ตอนนี้ไม่รู้แต่เดี๋ยวตอนเปิดสายน่าจะรู้ คิดว่านะ”

“อ้าว ตกลงคนนี้หลานรหัส?”

“เปล่า เพื่อนเค้านู่นหลานกู เพื่อนสนิทน่ะ” คริสร้องอ๋อ “ดีว่ะ กูยังไม่แน่ใจเลยเนี่ยว่าหลานกูมีเพื่อนไหม ไอ้สัด เจอเมื่อไหร่ก็เห็นเดินคนเดียวตลอด ไม่รู้มันไม่คบใครหรือเค้าไม่คบมัน”

“มึงได้ใครเป็นหลานรหัส?” โกมินทร์ยกกระป๋องโค้กค้าง มองหน้าคนถามแบบไม่ยอมกะพริบตา

“มึงว่าไงนะ?”

“หลานรหัสมึงน่ะ ใคร”

“เดี๋ยวนะพ่อ” โกมินทร์สะบัดหน้ามองท้องฟ้ามองดินอย่างเสแสร้ง “ฝนฟ้าจะอาเพศอะไรหรือเปล่า วันนี้พี่ชานนท์กูสนใจเรื่องคนอื่นด้วยอะ”

“กูก็แค่ถาม”

“แต่ปกติมึงไม่ถาม!

“แล้วแต่เถอะ”

“น้อวววววววววววววว” ลูกท่านเจ้าสัวใหญ่บีบเสียงแซวขึ้นจมูก ยกไหล่ขึ้นลงทีละข้างเป็นท่าประกอบ “อย่าบอกนะว่ามึงหมายตาหลานรหัสไอ้หมินอยู่น่ะ ร้ายนะคะพี่ เปิดเทอมยังไม่ถึงเดือนดีพี่จะสอยเด็กใหม่แล้วหรือคะ โอ้ หม่าย ก้าด ฮี อีส อะ เรียลลี่ แบ๊ด บอยยยย”

“ก็เหี้ยแล้ว”

“เออ ไอ้คริส ไอ้โง่ หลานไอ้หมินคนไหนมันยังไม่รู้เลยจะไปคิดอะไรได้ยังไง สมองมึงนี่ต้องการปลาทะเลน้ำลึกอย่างด่วนเลยนะ”

“ฉีดโอเมก้าทรีเข้าสมองกูเลยก็ได้”

“เออ ก็ง่ายดี”

“สันดาน ทำไมชอบด่ากูตลอดเลยวะ” ไอ้เลย์หัวเราะร่าเหมือนทุกครั้งที่ทำให้ไอ้คริสจนมุมได้ ทุกคนพากันออกนอกเรื่องจนชานนท์หงุดหงิดใจแต่ไอ้ครั้นจะให้ถามย้ำเรื่องเดิมนั่นก็ไม่ใช่วิสัยเขา สุดท้ายเขาก็รับน้องสาวกลับบ้านทั้งที่ไม่ได้คำตอบชัดเจนจากโกมินทร์ แต่ถ้าเมื่อครู่เขามองไม่ผิดและเด็กคนนั้นไม่ได้มีเพื่อนสนิทคนอื่นนอกจากไอ้น้องหน้าเข้ม คำตอบก็คงไม่ไกลจากที่เขาคาดเดานักหรอก หลานรหัสของโกมินทร์คือนายภาคิน ศิริสกุล แน่นอน

“แต่โอเคใช่ไหม?”

“โอเคสิคะ เซย่าโอเคมาก ๆ เซย่าชอบด้วย”

“แน่นะ?”

“โธ่ เซย่าจะโกหกทำไมล่ะคะ เกือบเดือนมานี่คือเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย แบบ บรรยากาศก็ดีเหมือนเดิม ไม่มีใครโผล่มาดุ พวกเราก็แค่เข้าไปในห้องนั้นแล้วก็ซ้อมร้องเพลง ซ้อมเต้นบ้าง พอเหนื่อยก็พักกินน้ำกินขนม ซีเรียสที่สุดก็คือตอนที่พี่ระเบียบมาแจ้งเรื่องการแต่งกายและก็มารยาทพื้นฐาน ไม่มีการขึ้นเสียง ไม่มีการลงโทษรุนแรงค่ะ”

“ก็ดีแล้ว”

“แต่เซย่าสงสารเพื่อนที่อยู่หอในนะคะ เห็นว่าหอรับน้องโหดมากกกกกกกกกกก แบบโหดมาก ๆ ทั้งเข้มงวดทั้งกดดัน จะไม่เข้าก็ไม่ได้ด้วยเพราะจะเสียคะแนนที่จะยื่นพิจารณาอยู่หอต่อเทอมต่อไป”

“หอพักก็ขึ้นชื่ออยู่แล้ว”

“แล้วแบบ คิดถึงคนที่เค้าต้องเจอรับน้องหนัก ๆ ทั้งที่หอและที่คณะสิคะ โห เซย่าสงสารเลยอะ ถ้าพี่ชานต้องลงห้องเชียร์ก็อย่าดุมากนะคะ เซย่าเห็นใจเพื่อน ๆ”

“มีใจห่วงเพื่อนคณะอื่นเพื่อนในคณะน่ะได้มากี่คนแล้ว”

“โห นับ ๆ ดูก็เยอะนะคะ พี่ ๆ เค้าให้ตามเก็บรายชื่อคนในคณะวันละห้าคน เซย่าก็เก็บทุกวัน ได้มาจะเต็มเล่มสมุดแล้ว”

“แบบนั้นเรียกเพื่อนหรือ?”

“ถ้าเอาแบบสนิทเลยก็...” น้องสาวหัวเราะแหะ ๆ “ก็กลุ่มเดิมนั่นแหละค่ะ มาด้วยกัน นั่งเรียนด้วยกัน กินข้าวด้วยกันด้วย เออใช่!” อยู่ ๆ คุณเธอก็ร้องลั่นรถ น้องสาวเขาดีดนิ้วเปาะ แล้วก็ประกบมือไว้ที่กลางอกพร้อมฉีกยิ้มกว้าง ตาวาวเกินไปหน่อยไหมชาลิสา

“วันนี้เซย่าก็ได้คุยกับคนนั้นอีกแล้ว”

“คนไหน?”

“ก็คนนั้นไงคะ คนที่เซย่าเคยบอกว่าเค้าน่ารัก ๆ น่ารักมาก ๆ เซย่าชอบมาก ๆ คนนั้นน่ะค่ะ”

“คนไหนล่ะ?”

“โธ่ คนที่ชื่อบีไงล่ะคะ เซย่าเคยเล่าให้พี่ชานฟังแล้วนี่ ที่ว่าเค้าฟู ๆ นุ่ม ๆ เหมือนมาร์ชเมลโล่ผสมชิฟฟ่อนน่ะ พี่ชานจำไม่ได้หรือคะ” เห็นสีหน้าว่างเปล่าของพี่ชายชาลิสาก็พอจะรู้คำตอบแล้ว จำไม่ได้หรือไม่ใส่ใจจำอย่างใดอย่างหนึ่งนั่นแหละ

“เห่อออออ แย่จัง”

“ผู้ชายผู้หญิงนะ?”

“ผู้ชายยยยยย ผู้ชายน่าร้ากกกกกกก”

“แล้วยังไง คุยกันเรื่องอะไรบ้าง?”

“หลายเรื่องเลยค่ะ” แล้วก็หัวเราะคิกคัก ประกบมือไว้ข้างแก้มแล้วก็หลับตาปี๋อยู่คนเดียว เออ อาการหนักเกือบเท่าตอนเพ้อถึงนักร้องเกาหลี “ยิ่งได้คุยเซย่ายิ่งชอบเค้านะพี่ชาน ชอบเสียงเค้าพูด ชอบสีหน้าเวลาคุยกัน ชอบรอยยิ้มน้อย ๆ นั่นด้วย อ๋อย ปากเล็ก เครื่องหน้าเล็ก กระจุ๋มกระจิ๋มน่ารักไปโม้ดดดดด”

“ใจเย็น ๆ แถวนี้ไม่มีโรงพยาบาล”

“พี่ชานน่ะ!

“แล้วได้เป็นเพื่อนกับเค้าหรือยัง?” สีหน้าเพ้อฝันหายวับ ชาลิสาทิ้งตัวใส่เบาะ ความเล่นใหญ่เมื่อครู่ลดฮวบเหมือนโดนประโยคคำถามของพี่ชายเสกไล่

“ก็ เป็นแหละค่ะ เพื่อนร่วมชั้นปี อะไรแบบนั้น”

“เค้าไม่อยากสนิทกับเราหรือยังไง”

“ไม่รู้สิคะพี่ชาน เซย่าชวนคุยบีเค้าก็คุยดีนะ แต่แบบ ไม่รู้สิคะ เหมือนเข้าหาง่ายแต่เข้าถึงยาก ยังไงไม่รู้”

“เราก็อย่าใจร้อน เพื่อนที่ดีไม่จำเป็นต้องสนิทกันตั้งแต่วันแรกที่เจอ แค่คนที่ถูกชะตาไม่ได้หมายความว่าจะเป็นคนที่เข้ากันได้ พอรู้จักกันไปอาจไม่เหมือนกับที่เราคิดตอนแรกก็ได้”

“อือ แต่เซย่าว่าบีเค้าน่ารักจริง ๆ นะ แบบ เซย่าอยากให้พี่ชานเจอ พี่ชานต้องดูออกแน่ ๆ ว่าเค้าเป็นยังไง” ชานนท์ส่ายหน้า มองกระจกข้างก่อนจะเปลี่ยนมาวิ่งเลนขวาสุด

“ติดใจอะไรนักน่ะเรา”

“ไม่รู้สิคะ เซย่าว่าเค้าไม่เหมือนพวกเราอะพี่ชาน พวกน้ำหวานกับแพรบอกว่าไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหนเลยแต่ทำไมเซย่าถึงไม่คิดแบบนั้นก็ไม่รู้ เซย่านะอยากเข้าหา อยากเล่นด้วย”

“มันเป็นเรื่องปกติเซย่า ความชอบของคนมันมีทั้งเหมือนทั้งต่างกันอยู่แล้ว ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับตัวบุคคล”

“ใช่ไหมคะ เนี่ย คนอื่นบอกไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหนแต่เซย่ามองตรงข้ามเลย บีเค้าไม่เหมือนใครมาก ๆ วิธีการพูด การมอง การยิ้ม การคิด โดยเฉพาะเวลาเค้าพูดนะ เสียงนุ่มมาก เซย่าอยากชวนคุยทั้งวัน แต่ถ้าทำแบบนั้น เซย่าคงโดนเพื่อนสนิทบีจับโยนออกมาก่อน”

“มีเพื่อนสนิทด้วย?” ฟัง ๆ มาชานนท์ก็นึกว่าจะเป็นประเภทรักสันโดษ ชอบอยู่คนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียวเสียอีก

“มีสิคะ แต่ไม่รู้ว่าแค่เพื่อนหรืออะไร คือ...” ชาลิสาหัวเราะแห้ง ๆ “บีกับภาคินเค้ามาจากโรงเรียนเดียวกัน อยู่คอนโดเดียวกัน แล้วก็ชอบไปไหนมาไหนด้วยกัน เวลาอยู่คณะก็ตัวติดกันอยู่แค่สองคนน่ะค่ะ พวกน้ำหวานบอกว่าน่าจะเป็นแฟนกัน เซย่าก็ไม่รู้ข้อนี้ เวลาจะทำอะไรเซย่าก็เลยต้องเกรงใจภาคินเค้านิดหนึ่ง”

“............”

“พี่ชาน ไฟเขียวแล้วค่ะ”

“............”

“พี่ชาน!

“ครับ? ว่า?” ชาลิสาชี้นิ้วไปที่สัญญาณไฟจราจร ดีนะ แยกนี้ไม่มีรถจอดต่อท้าย ไม่อย่างนั้นล่ะก็โดนบีบแตรไล่แน่ ๆ

 


เอสคลาสสีดำทะยานไปตามถนนเส้นเดิม

เลี้ยวซ้ายตรงทางแยกเพื่อเข้าสู่ถนนส่วนบุคคล

เสียงอึกทึกคึกโครมถูกทิ้งไว้ในข้างหลังเมื่อผ่านเข้ามาในเขตสงบเงียบ ทว่าความวุ่นวายใจจาง ๆ นั้นกลับยังตามติด สลัดทิ้งไม่ได้

ในวันเดียว

เรื่องของเด็กคนนั้นผ่านเข้ามาในความคิดเขาถึงสองรอบ

จากเพื่อน

จากน้อง

จากทั้งสองซึ่งล้วนแต่เป็นคนใกล้ชิดเขา

มือที่ประคองพวงมาลัยบังคับบีบเข้าหากัน แผ่นอกใต้เชิ้ตยกขึ้นลงรุนแรงกว่าเคยเป็น ชานนท์มองประตูรั้วที่ค่อยเปิดออกด้วยระบบไฟฟ้า ก่นถามตัวเองว่ามันจะอะไรกันนักหนา

หาคำตอบไม่ได้

หงุดหงิดใจ

ทำไมในอกต้องวูบโหวง

ทำไมอารมณ์ต้องปั่นป่วน

ต้องพล่าน

ทำไมต้องเห็นภาพที่น้องเล่าฉายซ้ำไปมาในหัว ในสมอง ในร่าง

มันจะอะไรกันนักหนาวะชาน!

 










#บริภัทร
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.023K ครั้ง

109 ความคิดเห็น

  1. #2479 mees$ (@v-nan) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 08:52
    หมอคะคนไข้อาการแย่แล้วค่ะ หัวใจมันกระดอนออกมานอกอกแล้วค่ะ
    #2479
    0
  2. #2211 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 16:09
    ฮั้นเเน่ชอบน้องละซี้
    #2211
    0
  3. #2159 weiliin (@wichuda21) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 20:29
    เพราะเผลอไปสนใจน้องเค้าเข้าแล้วไงพ่อ โถ่วววว นอกจากจะใจแข็งยังปากแข็งด้วยนะ
    #2159
    0
  4. #1734 CcBb__pcy (@jaokha_natthanic) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 00:14
    ไหน อาการเป็นไงบอกหมอซิ
    55555555555
    #1734
    0
  5. #1701 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:17
    กินพาราแล้วไปตามหาน้องบีนะคะ อยากใส่ใจต้องไปหา
    #1701
    0
  6. #1672 ParkMild (@ParkMild) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:08
    คุณพี่ชอบน้อง

    #1672
    0
  7. #1425 arbyunse (@arbyunse) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:25
    ก็ชอบน้องเค้าแล้วไงคะขุ่นพรี้!
    #1425
    0
  8. #1420 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:12

    อ้ากกกก เขินอ่ะเเต่เล่าถึงน้องพี่ก็มีปฏิกิริยารุนแรงแล้ว!

    #1420
    0
  9. #1165 MB (@pattajh) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:44
    เมื่อไรจะได้เจอกันนนนนนน
    #1165
    0
  10. #1163 leepyng (@pingpong12345) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:12
    มันจะอะไรนักหนาล่ะพิชานนท์!!!!
    #1163
    0
  11. #1162 pineB (@mywater) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:27
    อิพ่อมันกะหาโอกาสจะแดกลูกผึ้งชั้นแน่ๆและโป๊ะเชะวันเกิดน้องเซย่า
    #1162
    0
  12. #1160 Melinoa (@mabomb) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:29
    เริ่มคิดแร้วว่าตอนที่งานวันเกิดพี่ชานแล้วน้องพลาดนี่พลาดจิงมั่ยจิง ครุ่นคีส
    #1160
    0
  13. #1159 damnernkit (@damnernkit) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:44
    ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอพี่ชานนนนนนท์
    #1159
    0
  14. #1158 Periwiiinkle (@mymelody-tame) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:47
    เนี่ยไงคะ ความลุ่มหลงคลั่งไคล้ที่พี่ปรารถนา
    #1158
    0
  15. #1156 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:15
    หงุดหงิดงุ่นง่านสงสารพี่เค้านะคะ5555
    #1156
    0
  16. #1155 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:15
    หงุดหงิดงุ่นง่านจริงๆ สงสารพี่เค้านะคะ
    #1155
    0
  17. #1154 heykiki (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:35
    โอโห อาการหนักกว่าเซย่าก็พี่ชานนท์แล้วนะ รุนแรงมาก แง้้้้้้้้้้้
    #1154
    0
  18. #1152 selemonpeach (@momindmink-22) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:51
    คนที่ต้องหาโรงพยาบาลน่าจะไม่ใช่เซย่านะ555555
    #1152
    0
  19. #1151 SSSSJJJJ (@jaa-loverit) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:51
    อาการน่าเป็นห่วงง 5555 ก็คือพี่ชานเริ่มสนใจน้องบีแล้วไงคะะ
    #1151
    0
  20. #1150 hunnnielu947 (@hunnnielu947) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:16
    พี่เค้าเป็นอะไรน้าาา เกิดอาการออกนอกหน้ามากเวลาพูดถึงน้อง
    #1150
    0
  21. #1149 ชานบี (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:52

    งื้อออออ

    #1149
    0
  22. #1148 parkxbyun (@oohsenoey) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:00
    จริง มันจะอะไรกันนักหนาคะพี่!!!
    #1148
    0
  23. #1147 MONAHT_ADUS (@darat5708) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:27

    อาการพี่น่าห่วงกว่าน้องเซย่าอีกค่ะพี่ชานนท์

    #1147
    0
  24. #1146 BezT25 (@BezT25) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:06

    ถ้าถามหมอหมอก็จะบอกว่านี่คืออาการหวงอะครับ

    #1146
    0
  25. #1145 BH's Recipe (@plengpinny) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:56
    นั่นสิมันทำไมกันน้าพี่ชานนท์
    #1145
    0