มันเป็นเรื่องที่เกิดตั้งแต่ม.ต้น

คุณเคยแอบรักเพื่อนร่วมห้องไหม?????

ถ้าเคยคุณมีความรู้สึกแบบนี้บ้างรึปล่าว????????

สำหรับเรา..เวลาไปโรงเรียนตอนเช้านะ...พอได้เห็นหน้าเขาแล้วอารมณ์ดีมากๆเลย

ทำให้เรายิ้มได้..... ถึงแม้จะเรื่องอะไรที่ทำให้หงุดหงิดใจมากมาย

แต่เพียงแค่มองรอยยิ้มของเขา.....อารมณ์ขุ่นมัวที่มีอยู่ในใจก็พาลหายไป....

แหะๆ....ที่จริงมันเป็นชีวิตของเราเองล่ะ..... เราชื่อ โบว์ลิ่ง.....

ส่วนเขาคนนั้นชื่อไอซ์(ผู้ชายน้อ)......

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า อยู่ดีไม่ว่าดีคุณพ่อของฉันซึ่งเป็นตำรวจ ต้องย้ายไปรับตำแหน่งใหม่ในจังหวัดหนึ่งที่

อยู่ภาคอีสาน

ตอนนั้นฉันก็ดันอยู่ม.3เทอม2ซะด้วยสิ..... ซวยแล้วไง - -

ถึงฉันจะอยากเรียนโรงเรียนเดิมแค่ไหนก็ไม่มีทางได้เรียนหรอก..เพราะพ่อกับแม่เป็นห่วงที่จะต้องให้เราอยู่หอคนเดียว....(เกิดมาไม่เคยอยู่หอเลย อยู่กับพ่อแม่ตลอด)

ก็เลยต้องได้ย้ายตามมา..ซึ่งในตัวเมืองจังหวัดนั้นก็มีโรงเรียนประจำจังหวัดอยู่นะ

แต่เขาให้ตัดผมสั้นตามภาษาโรงเรียนรัฐ(แต่ก็มีบางที่ๆให้ไว้นะ..แต่โรงเรียนนี้ไม่)

ซึ่งเรามาจากโรงเรียนเอกชนน่ะ..เขาให้ไว้ผมยาวได้ใช่ม้า..เราเลยเสียดายไม่อยากตัด

ก็เลยต้องไปหาโรงเรียนเอกชน..ซึ่งก็ได้นะ..เป็นโรงเรียนคริสต์น่ะ....

พอเปิดเทอมก็ไปเรียนตามปกตินั่นล่ะ...เป็นนักเรียนใหม่...และได้พบกับเพื่อนใหม่ๆ

ตอนแรกที่เราได้เห็นไอซ์..เราก็ไม่ได้ชอบอะไรหรอก....เฉยๆด้วยซ้ำน่ะ 

แล้วก็มีคนๆหนึ่งน่ารักมากๆเลยชื่อน้ำ..มาแนะนำและทำความรู้จักกับเรา...เหมือนเขาอยากจะพูดอะไรกับเราสักอย่างนี่ละ แต่นุ่นกับอูม(เพื่อนใหม่) มาดึงเราไปก่อน.....

แล้ว2คนนั้นก็บอกเราว่าคนนี้ชื่อน้ำ เคยเรียนอยู่ที่นี่..แต่ก็ออกไป..แล้วก็เลยกลับมาเรียนใหม่แต่เขาไปอยู่ห้อง2 แต่เพื่อนเก่าเขาอยู่ห้อง1กันทั้งนั้นที่เขามาคุยด้วยเพราะอยากแลกห้องกับโบว์ลิ่งๆไม่ต้องไปคุยด้วยหรอก.....และเราก็ได้รู้อีกเรื่องว่า...น้ำเป็นแฟนเก่ากับไอซ์......แต่เพราะน้ำออกไปเลยเลิกกันโดยปริยาย.....

ตอนนั้นเราก็คิดอยู่แค่ว่านายไอซ์นี่น่าสงสารนะ..ก็เท่านั้นสำหรับความคิดที่มีต่อนาคนนี้......

แต่ก็นะ..อยู่ไปอยู่มา..ความสนิทเริ่มเกิด...นายนั้นพอมีงานอะไรที่เหนือบ่ากว่าแรงตัวเอง ก็จะให้เราช่วยตลอดเลย.... และในขณะเดียวกัน เราก็ใช้(อิๆ)ให้นายไอซ์ซื้อขนม กดน้ำ  ถือของให้.....

มีอยู่ครั้งหนึ่งเราพูดเล่นๆว่าให้นายนั่นเลี้ยงขนมให้หน่อย...ไอซ์มันก็ซื้อจริงๆ....

มันบอกว่าต้องกินนะอย่าเอาทิ้งอุตส่าห์ซื้อมา....

นี่ละ..จุดเริ่มต้นของเรื่องเลย...... 

นุ่นเป็นคนแรกที่สังเกต..เลยถามเราว่าไอซ์ซื้อขนมให้เหรอ??  เราก็บอกว่าใช่.....แล้วนุ่นมันก็ทำหน้าตาตกใจอ่ะ  แล้วบอกกับเราว่า..โหย...เพิ่งเคยเห็นนะเนี่ยว่าไอซ์มันซื้อขนมเลี้ยงคนอื่นด้วย....

แล้วเรื่องก็ไปถึงหูของบิว(เพื่อนผู้หญิงในกลุ่มของไอซ์) ก็เลยถามเราว่าไอ้ไอซ์ซื้อขนมเลี้ยงโบว์ลิ่งเหรอ??

เราก็ตอบไปตามปกติ..คราวนี้บิวก็ทำหน้าตกใจ...

เราก็คิดในใจนะว่าตกใจอะไรกันนักกันหนาฟะ.....แล้วบิวคงเห็นหน้าตาที่สงสัยของเราเลยบอกว่า...ไม่มีไรหรอกโบว์ลิ่ง.แค่ตกใจไอ้ไอซ์มันเฉยๆ..เพิ่งเคยเห็นมันเลี้ยงขนาดคนอื่นน่ะ.....

แล้วเรื่องก็ดำเนินมาตามปกติไม่มีไร......

จนกระทั่ง.....เพื่อนห้อง3....แอบชอบนายไอซ์ หมิว(เพื่อนร่วมห้อง1)เลยเป็นแม่สื่อให้..ก็อย่างที่รู้ๆกันละ คนที่เป็นแม่สื่อกับคนที่โดนสื่อมักจะสนิทกันใช่ม้า~~ 

แล้ว2คนนี้ก็สนิทกันมากๆเลยล่ะ.....

มันทำให้เรารู้สึกน้อยใจ..หงุดหงิด....ยังไงก็ไม่รู้....ก็เลยไม่คุยกับไอซ์เลย หลบหน้าตลอดรายการ มีคุยบ้าง แต่เราจะทำน้ำเสียงแบบห่างเหินกันสุดๆ....จนเราว่าไอซ์มันต้องรู้ว่าเราโกรธ..แต่มันคงไม่รู้หรอกว่าโกรธเรื่องอะไร...

มีวันหนึ่ง...เราก็ใช้ให้มันกดน้ำให้...มันก็บอกว่าจะกดให้ตอนพัก10นาที... แต่พอหมดพัก...เราก็เห็นมันนั่งอยู่ที่เก่า..ขวดน้ำก็อยู่ใต้โต๊ะมัน  เราเลยถามว่า..ไหนล่ะน้ำ???????

มันก็ทำหน้าแบบตกใจแล้วบอกว่าเออ..ลืมกดอ่ะ....

เราเลยพูดกับมันแบบน้ำเสียงเย็นชาแบบสุดๆ "เรากดเองก็ได้..." แล้วเราก็หยิบขวดน้ำจากมันมาแล้วก็เดินกลับโต๊ะเลย ไม่..แม้แต่จะมองหน้ามัน.......

สักพักมันก็เดินมาหาเราบอกว่า "โบว์ลิ่งเอาขวดน้ำมาสิ..เราหิวน้ำว่าจะไปดื่มน้ำเดี๋ยวจะไปกดให้"

เราเลยบอกมันว่าไม่เป็นไร.....แล้วพอดีไอ้ตอง....เพื่อนที่นั่งรถโรงเรียนคันเดียวกับเรามาพอดี(มันอยู่ห้อง2น่ะ แต่มันมาส่งงานกับครูเพราะครูสอนอยู่ห้อง1)

เราเลยบอกว่าตองไปกดน้ำให้หน่อยดิ....ไอ้ตองมันก็บ่นตามภาษามัน...แล้วมันก็ไปกดน้ำให้เรา  แล้วไอซ์ก็เดินกลับที่ หน้าตาไม่บ่งบอกอารมณ์อ่ะ....เราก็คิดอยูในใจนะว่าหิวน้ำไม่ใช่เหรอ..แล้วทำไมไม่ไปกินล่ะ...แล้วก็คิดเข้าข้างตัวเองอยู่หน่อยๆ(อิๆ..ไม่หน่อยละมั้ง)

ก็เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ..คือเราไม่ยอมคุยกับมันเลย วันนั้นห้องเราเป็นเวรทำความสะอาดโรงอาหาร ก็เลยลงไปทำความสะอาด ....แล้วเราก็เล่นวิ่งไล่จับ(เพราะหน้าที่ของเราคือเช็ดโต๊ะได้ทำเสร็จแล้ว) ทีนี้ไปเจอไอซ์กับหมิว..กำลังกวาดพื้นและคุยไปด้วย อยู่ดีๆหมิวเดินไปไหนไม่รู้นะ(เราจำไม่ได้) ก็เลยเหลือเรากับมันแล้วก็กิฟท์(เพื่อนร่วมห้องอีกคน ตอนแรกไม่ค่อยสนิทหรอก) 



 เราก็เลยรีบหันหลังเดินหนีเลย  แล้วน้องกิฟท์หลังจากที่สนิทกันแล้ว ก็มาเล่าเหตุการณ์ต่อจากนั้นให้เราฟังทีหลัง....พอเราหันหลังเดินหนีมัน มันก็พ่นลมออกจากปากแล้วก็พูดว่า

"เอ่ย..เซ็ง"  แล้วก็หน้าบูดหน้าบึ้ง

มันก็คงจะประชดเราคืนมั่งแล้วล่ะมั้ง...เพราะเรารู้สึกได้ว่ามันก็พยายามหลบหน้าเราเหมือนกัน และพูดกับเราน้อยลงมากๆ  ช่วงเข้าค่ายEnglish camp   นุ่นมันมาพูดให้เราฟังว่า ตอนที่มันกำลังทำความสะอาดพื้นตึก (นุ่นเป็นเด็กทุนเลยต้องทำความสะอาด)  ไอซ์มันมาถามว่าโบว์ลิ่งโกรธอะไรมัน.... นุ่นเลยบอกว่าไม่รู้.....

แล้วไม่รู้กี่วันต่อมา..ไอซ์มันก็มาถามว่าโบว์ลิ่งหายโกรธยัง????  นุ่นก็บอกว่ามันไม่รู้ๆๆๆๆ (ทั้งๆที่มันรู้ดีแท้ๆ55+)

เราก็ดีใจอยู่ลึกๆนะว่ามันก็สนเรื่องของเราด้วย..........

แต่สุดท้ายเรา2คนก็ไม่ได้พูดกันจนจบเทอม2.........

(มีต่อน้อ อิๆ..แต่ตอนต่อไปก็ขึ้น ม.ปลายแล้วล้า~~)
ออๆ..ชื่อน่ะ..มีใช้นามแฝงด้วยน้อ....แต่เรื่องที่อ่านไปจริงทั้งนั้น...- -