[FIC GOT7] I can hear you [MARKBAM x BNYOUNG] END

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 55,956 Views

  • 1,768 Comments

  • 3,655 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    541

    Overall
    55,956

ตอนที่ 22 : 20 Hz l เหตุผล [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    18 ธ.ค. 60

 

 

20

 

 

 

 

 

ชีวิตของคิมยูคยอมเป็นยังไงน่ะหรอ...

 

อืม...

 

ถ้าให้เขาตอบก็คง...จะไม่ค่อยเหมือนเด็กคนอื่นเท่าไหร่..

 

เขาไม่มีเพื่อน ไม่มีสังคม การจะเข้าหาใครสักคนก็เป็นเรื่องยาก ทุกวันที่กลับบ้านเขาต้องพยายามซ่อนตัวจากคนเป็นแม่ ต่อให้ต้องเข้าไปซ่อนอยู่ใต้ซิงค์หลายๆชั่วโมงเขาก็ต้องทำ เพราะไม่อย่างนั้นเขาจะโดนตี...ชีวิตของเด็กเจ็ดขวบที่ต้องหลบหน้าแม่ของตัวเองอยู่เสมอ

 

แม่เขาเป็นพวกขี้เมา เมากลับบ้านแทบจะทุกวันตั้งแต่ตกงาน แม้ว่าเขาจะได้พ่อคอยช่วยเสมอ แต่สุดท้ายแล้วพ่อก็ทนอยู่กับแม่ไม่ได้...พ่อไม่ได้เอาเขาไปด้วย ทิ้งให้เขาต้องอยู่บ้านกับแม่มดใจร้ายมาตลอดหลายปี

 

เขาอายที่มีแม่แบบนี้..

 

และเขาก็กลัวที่จะต้องเจอหน้าแม่ของตัวเอง..

 

จำได้ว่าตอนที่เขาเริ่มสูงขึ้น ตัวเขาไม่สามารถเข้าไปหลบอยู่ใต้ซิงค์ได้อีกต่อไป เขาจึงเปลี่ยนไปหลบในตู้เสื้อผ้า รอจนคนเป็นแม่หลับให้สนิทถึงได้แอบออกเข้าห้องนอนของตัวเอง เขาคงคิดว่าจะหลบพ้น แต่ก็ไม่เป็นผล สุดท้ายก็ถูกไม้ฟาดจนตัวลายไม่กล้าโผล่หน้าไปโรงเรียนอยู่หลายวัน และเมื่อไม่ไปโรงเรียน ที่โรงเรียนก็ฟ้องแม่ของเขา และเขาก็ถูกแม่ตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

เพื่อนบ้านไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยเขาเพราะกลัวจะโดนลูกหลงไปด้วย...

 

เพราะแบบนั้นแหละเขาถึงได้บอกว่าชีวิตเขาไม่ค่อยจะเหมือนกับเด็กทั่วไปนัก...

 

แต่แล้ววันนึงเขาก็ได้พบบางอย่าง...สิ่งนั้นทำให้เขาเริ่มที่จะยิ้มได้ เริ่มที่จะมีสิ่งที่สนใจเหมือนกับเด็กคนอื่นๆ

 

สิ่งนั้นก็คือ...แบมแบม

 

แบมแบมเป็นเด็กห้าวๆที่ชอบตีกับเด็กโรงเรียนอื่นมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น ทุกคนในโรงเรียนรู้กันดีว่าไม่ควรเข้าไปยุ่งกับกลุ่มของแบมแบม แต่ไม่จริงหรอก...แบมแบมไม่ใช่พวกอันธพาลหาเรื่องใครไปทั่วแบบนั้น เพราะจริงๆแล้วแบมแบมจิตใจดี

 

“ขึ้นไปทำอะไรบนนั้นเจ้าแมว”

 

“เมี๊ยวว”

 

“พูดไม่รู้เรื่องวะ ถามว่าขึ้นไปทำอะไรบนนั้น”

 

“เมี๊ยววว”

 

“คนถามก็ต้องตอบเป็นภาษาคน ตอบภาษาแมวแล้วคนจะฟังรู้เรื่องไหมละ?”ยูคยอมหลุดหัวเราะออกมาเพราะร่างบางที่ยืนเถียงกับแมวบนต้นไม้ ทำให้ร่างบางตวัดสายตามามองที่เขาอย่างไม่พอใจเท่าไหร่ “หัวเราะไร? อยากมีเรื่องหรอ?”

 

“ป เปล่าครับ”

 

“นี่...”เขาที่พยายามจะเดินหนีต้องชะงักเท้าของตัวเองลง เขาหมุนตัวกลับไปมองร่างบางที่เรียกเขาไว้อีกครั้ง ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย “ตัวสูง...ปีนขึ้นไปช่วยมันลงมาสิ”

 

“ผ ผมหรอ ค ครับ”

 

“ตรงนี้มีใครนอกจากมึงไหมละ?”

 

“อ่า...ไม่ครับ”

 

“ปีนขึ้นไปเร็ว”แบมแบมชี้ขึ้นไปบนต้นไม้ ทำให้ยูคยอมยอมปีนขึ้นไปในที่สุด แขนยาวพยายามคว้าตัวเจ้าแมวตัวเล็กมาจนได้ แต่ผลสุดท้ายก็เป็นเขาซะเองที่ตกลงจากต้นไม้ “วันหลังอย่าขึ้นไปปีนเล่นบนนั้นอีกละ...ขอบใจที่ช่วย”

 

“อ่า...ครับ”ยูคยอมมองตามร่างบางที่เดินออกไปแล้ว แม้ว่าร่างกายของเขาจะเจ็บ แต่เขาก็เผยรอยยิ้มออกมา ความคิดแรกที่แวบเข้ามาในหัวคือแบมแบมน่ารัก...ใช่ แบมแบมเป็นคนน่ารักมาก

 

เขาเฝ้ามองแบมแบมอยู่เสมอ แม้ว่าแบมแบมจะจำเขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ก็ไม่แปลกเพราะเขาเป็นพวกเด็กจืดชืดที่ไร้ตัวตนอยู่ในห้องเรียน แม้จะมีเกรดที่ดีอยู่เสมอก็ไม่เคยได้รับความสนใจ แต่กลับโดนแกล้งมากขึ้นกว่าเดิม และก็เป็นแบมแบมอีกนั่นแหละที่แกล้งเขา

 

คิมยูคยอมรู้ว่าแบมแบมและแม่ไม่ถูกกันเท่าไหร่ ทุกครั้งที่เขาผ่านบ้านของอีกฝ่ายเขามักจะได้ยินเสียงก่นด่าออกมาเสมอ เสียงข้าวของหล่นโครมครามในตัวบ้าน เหมือนกับบ้านของเขาไม่มีผิด..

 

ถ้าบนโลกนี้ไม่มีคนเป็นแม่ที่ใจร้ายแบบนี้ก็คงดี...

 

 

 

 

 

 

“ทำไมหรอแบมแบม...ฉันพยายามทำทุกอย่างให้นาย แต่ทำไมคนที่นายเลือกถึงไม่ใช่ฉัน?”ยูคยอมเกี่ยใบหน้าของเขา แบมแบมกัดฟันของตัวเองแน่น เขาทั้งกลัวและรังเกียจคนตรงหน้า ยูคยอมไม่ใช่คนที่เขารู้จักอีกต่อไป “นายเกลียดแม่ ฉันก็กำจัดแม่ของนายให้ นายเฝ้ารอของขวัญ ฉันก็เป็นคนแรกที่ให้นาย”

 

“...อึก”

 

“ฉันยังจำรอยยิ้มวันนั้นของนายได้อยู่เลยนะว่านายดีใจมากแค่ไหน...แต่นายจำมันไม่ได้หรอ? ฉันทิ้งของขวัญของนายไว้ทุกที่ เผื่อว่านายจะจำมันได้บ้าง”แบมแบมพยายามจะหลบสัมผัสจากคนตรงหน้าเเต่ก็ไม่เป็นผล “เชื่อฉันเถอะ...บนโลกนี้ไม่มีใครทำเพื่อนายได้อีกแล้ว”

 

“ฉัน...ไม่เคยขอ...ไม่เคยขอร้องให้นายทำอะไรให้ฉัน”

 

“นายลองถามใจจริงๆของนายอีกทีดีไหม...จริงๆแล้วนายก็ดีใจที่แม่ของนายตายๆไปสักที คนพันธุ์นั้นน่ะอยู่ไปก็ไร้ประโยชน์ ลึกๆในใจของนายน่ะเฝ้ารอเวลานี้มานานแล้ว นายต้องขอบคุณฉันสิที่ฆ่าแม่ของนายให้น่ะ!!!!!”

 

“พอสักที!!! ฉันเคยพูดตอนไหน ฉันเคยบอกนายหรอว่านี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ!!! นายทำเพื่อตัวเองทั้งนั้นแหละยูคยอม นายเอาความโกรธความเกลียดไปลงที่คนอื่น และก็โทษว่ามันเป็นเพราะฉัน ทั้งๆที่จริงแล้วนายทำเพื่อตัวเอง!!!”

 

เพียะ!!!

 

“นายไม่เคยรักฉันจริงๆหรอกยูคยอม...นายน่ะรักแต่ตัวเอง”

 

เพียะ!!!

 

“แบมแบม!!!”มาร์คตะโกนขึ้นสุดเสียงเมื่อร่างสูงของยูคยอมหยิบมีดเล่มใหญ่ออกมา ปลายมีดชี้ไปที่ร่างบางที่ล้มกองอยู่กับพื้นเพราะแรงตบ เขาเข้าใจแล้ว...ที่ผ่านมาเขาเข้าใจผิดมาตลอดว่ายูคยอมจะไม่มีวันทำอะไรเขา..

 

แต่ความจริงแล้วยูคยอมน่ะเกลียดเขาพอๆกับที่รักเขาเลยละ..

 

“ฉันเฝ้ามองนายมาอย่างดี ไม่เคยสักครั้งเดียวที่อยากจะทำให้ตัวนายเป็นรอย เพราะรอยแบบนี้มันไม่เหมาะกับนายนักหรอก”มีดคมเกลี่ยลงบนใบหน้าของคนตัวเล็ก

 

“แบมแบม!!! อย่าทำอะไรแบม!! ถ้าจะทำก็มาทำกู”

 

“หึหึ ไม่ต้องห่วงหรอก...ยังไงวันนี้ก็จะไม่มีใครรอดออกไปจากที่นี้อยู่แล้วละ”

 

“...”

 

“ถ้านายจะตาย...เราก็จะต้องตายไปด้วยกัน”

 

“...”

 

“ไม่ต้องกลัวหรอกนะแบมแบม...”

 

“...”

 

“ฉันไม่ปล่อยให้นายอยู่คนเดียวแน่ๆ”

 

“...”

 

“หลังจากที่ฉันได้ฆ่ามันซะก่อน!!!”

 

“มาร์ค...”แบมแบมร้องขึ้นเมื่อระดับน้ำที่มันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ร่างบางพยายามคว้าขาของยูคยอม รั้งยูคยอมเอาไว้ แต่ก็ถูกขายาวเตะเข้าซะก่อน

 

“อย่าโทษตัวเองไปเลย...เพราะมันต่างหากที่ผิด..”

 

“...”

 

“ที่มายุ่งกับของๆคนอื่น”

 

“พี่มาร์ค!!!!”

 

 

 


ต่อค่ะ





 

ระดับน้ำที่เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แบมแบมพยายามพยุงร่างของตัวเองขึ้นมา มองแผ่นหลังของยูคยอมที่กำลังจ้องมาร์คด้วยความสะใจ เขาคงจะไม่ทันเห็นสีหน้าของร่างบางที่ถูกปรับเปลี่ยนนั่น

 

“นายคิดว่าฉันจะตามนายมาแบบไม่มีแผนอะไรจริงๆหรอยูคยอม”

 

“ว่ายังไงนะ..”

 

พรึบ!!

 

เคร้ง!!

 

ทันทีที่ร่างสูงหันกลับมาพร้อมกับมีด เท้าของแบมแบมก็ยกขึ้นตวัดให้มีดเล่มใหญ่ตกลงที่พื้น เขาเตะมันออกไปอีกทางจนชนเข้ากับปลายเท้าของใครบาง ยูคยอมแสดงสีหน้าตื่นๆ เขาพยายามหยิบอาวุธที่ซ่อนเอาไว้ในกระเป๋ากางเกงแต่ก็ถูกร่างบางล็อคตัวเอาไว้ได้ซะก่อน

 

“เหมือนว่านายเองจะยังรู้จักฉันไม่ดีพอ”แบมแบมพูดขึ้น

 

“นาย...”

 

“พอแค่นี้เถอะ...อย่าทำผิดไปมากกว่านี้เลย”

 

“ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพื่อนาย”

 

“ไม่ใช่หรอก...นายทำเพื่อตัวเองเท่านั้น”แบมแบมพูดขึ้นเสียงเบา อิมแจบอมหยิบมีดที่ปลายเท้าของตัวเองส่งให้คนในทีม เขาหยิบมีดที่ซ่อนไว้ของยูคยอมออกไป ก่อนจะเดินเข้ามาใส่กุญแจมือให้ฆาตกรต่อเนื่องที่เขาใช้เวลากว่าห้าปีกว่าจะจับได้

 

“ฉันทำเพื่อนายจริงๆนะแบมแบม”

 

“ถ้านายทำเพื่อฉันจริงๆ...กลับไปใช้โทษของนายซะ”

 

ผละ!!

 

“อัก!!”เสียงร้องของแจบอมดังขึ้นเมื่อคนร้ายที่เขาพยายามจะใส่กุญแจมือต่อยเข้าที่ท้อง เขาหยิบมีดที่พกเอาไว้ที่ข้อเท้าของตัวเอง สะบัดปลอกมีดออก ก่อนจะชูมีดเพื่อขู่ตำรวจที่กำลังล้อมพวกเขาเอาไว้ แบมแบมมองภาพตรงหน้านิ่ง เขาก้าวเท้าเข้าใกล้ร่างสูงทีละก้าวด้วยความใจเย็น “มึงพกมีดมากี่อันวะเนี่ย!!”

 

“เชี่ย แล้วทำไมมึงไม่ตรวจมันดีๆก่อน”จินยองพูดขึ้นอย่างหัวเสีย

 

“แบมแบม...อย่าเข้าไป..”เสียงของมาร์คที่ได้รับการช่วยเหลือการจินยองแล้วพูดขึ้น แต่แบมแบมก็เดินเข้าไปใกล้ยูคยอมมากขึ้น มือบางจับข้อมือของยูคยอมให้จี้ปลายมีดมาที่ตำแหน่งหัวใจของเขา เหมือนที่ยูคยอมเคยทำกับคนอื่นๆ “แบมแบม!!”

 

“แบม...”

 

“ฆ่าฉันซะ...ถ้าที่นายทำไปทั้งหมดเพื่อฉันแล้ว..”

 

“...”

 

“ก็ฆ่าฉันซะเถอะ”

 

“...”

 

“ทำเหมือนที่นายตั้งใจจะทำ...”

 

“...”

 

“ฉันผิดเองที่ไม่เคยมองเห็นนายเลย...ไม่เคยได้มองเลยว่านายอยู่ใกล้ตัวฉันแค่นิดเดียว...ไม่เคยรับรู้ปัญหาของนายเลยสักครั้ง...แม้แต่อมยิ้มนั้น...ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะตามหาเจ้าของมัน...”

 

“...”

 

“ฉันผิดเอง...ถ้าฉันลองมองดีๆอีกสักที...นายคงไม่เป็นแบบนี้”น้ำตาของแบมแบมหยดลง ยูคยอมเบิกตากว้างขึ้น ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยเห็นแบมแบมร้องไห้ ต่อให้ถูกตีแค่ไหน ต่อให้ถูกด่าถ่อด้วยคำพูดร้ายแค่ไหน แต่แบมแบมก็ไม่เคยร้องไห้ “ทำเหมือนที่นายทำกับคนอื่น”

 

“...”

 

“นี่...ตัวสูง...”

 

“นี่ตัวสูง...ปีนขึ้นไปช่วยมันลงมาสิ”

 

“...ทำสิ”

 

“...”

 

“แบมแบม!!”

 

“...”

 

“...”

 

เคร้ง!

 

มือหนาปล่อยมีดที่ตัวเองจับเอาไว้มั่นลงพื้น พร้อมกับตัวของเขาที่มันทรุดลง ทำให้ตำรวจที่ล้อมอยู่พากันเข้ามาจับกุมยูคยอมในที่สุด ร่างบางมองผู้ชายตรงหน้าที่ถูกตำรวจพาตัวเดินออกไปนิ่ง

 

เขาคิดผิดอีกแล้ว...

 

ที่เคยคิดว่ายูคยอมเกลียดเขาพอๆกับที่รักเขาน่ะ...

 

ไม่เป็นความจริงเลย...

 

 

 





 

 

 

[Jaebum’s Part]

 

 

 

 

 

สองวันก่อน

 

“มึงเรียกกูมาทำไม??”

 

“calm down เพื่อน”ผมพูดขึ้นเมื่อไอ้มาร์คเดินเข้ามาในห้องประชุม ตอนนี้ผมกำลังประชุมกับเพื่อนในทีมบี วางแผนว่าจะทำยังไงกับคิมยูคยอมกันดีอยู่ครับ “นั่งก่อนแล้วจะบอกทุกอย่าง อ๋อ...ไม่ดิ มีอยู่เรื่องที่กูยังบอกไม่ได้ ต่อจากนี้ไปพวกเราจะเรียกมันว่าคนร้ายเท่านั้น”

 

“กูไม่แปลกใจเลยถ้าพี่มึงจะโดนไอ้พี่มาร์คอัดเข้าสักวัน”ฮันบินส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ แต่พี่โอเคยอมน้องมันไป เพราะรู้ตัวดีว่าเป็นคนกวนตีนเป็นธรรมชาติ

 

“หมายความว่าอะไร? มึงรู้ตัวคนร้ายแล้ว?”

 

“เออ แต่กูบอกมึงไม่ได้ เพื่อความสมจริง”ไอ้มาร์คมันยอมนั่งลงในที่สุด มันยังคงทำสีหน้าไม่สบอารมณ์เหมือนเดิม คงเส้นคงวา ในใจมันคงคิดอยากจะลุกขึ้นมาต่อยผมทุกๆห้านาที ข้อหาอ้างตัวเป็นแฟนของแบมแบม “กูเป็นเพื่อนมึงมาหลายปี เพราะฉะนั้นกูรู้ว่ามึงแสดงห่วยแตกแค่ไหน นอกจากหน้านิ่งๆแล้วมึงทำอย่างอื่นไม่เป็น”

 

“จะเข้าเรื่องไหม?”

 

“เพราะฉะนั้นกูจะยังไม่บอกตัวจริงของคนร้าย”ถ้าไอ้มาร์ครู้อยู่แล้วว่าใครเป็นฆาตกร มันคงไปแสดงสีหน้าเรียบนิ่งประหนึ่งว่า ‘กูรู้อยู่แล้วว่ามึงเป็นฆาตกร’ ใส่มันเเน่ๆ เพราะฉะนั้นถ้ามันยังไม่รู้ ก็ได้แต่หวังให้มันแสดงท่าทางตกใจสักนิดก็ยังดี “ไอ้ฮันบินเริ่ม”

 

“จากที่ได้ไปสืบมาทั้งหมดทำให้รู้ว่าที่อยู่อาศัยของคนร้ายไม่ได้มีแค่ที่เดียว คนร้ายยังมีอพาร์ทเมนต์ที่อยู่ไม่ห่างจากคุณแบมแบม และกูคิดว่าที่นั่นคงจะเป็นที่ๆคนร้ายใช้ไว้จับตามองคุณแบมแบมอยู่ตลอดเวลา”

 

“หมายความว่าถ้าคุณแบมแบมทำอะไรก็จะอยู่ในสายตาของคนร้ายเสมอใช่ไหม”เพื่อนร่วมทีมมันถามขึ้น

 

“ถูก...และนั่นก็หมายถึงว่าแผนขั้นแรกที่มึงทำสำเร็จไปแล้ว อีกไม่นานคนร้ายจะต้องทำอะไรสักอย่างกับพี่แน่ๆ”ฮันบินพูดขึ้น พร้อมมองหน้าร่างสูงที่ขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น “ต่อจากนี้ไปพี่จะตกอยู่ในสายตาของคนร้ายตลอดเวลา ถึงกูจะไม่รู้ว่ามันจะเริ่มลงมือเมื่อไหร่ก็เถอะ..”

 

“...อีกสองวัน”

 

“ทำไม มึงคิดอะไรได้?”

 

“อีกสองวันจะวันเกิดแบมแบม”ผมหยิบแฟ้มประวัติของแบมแบมขึ้นมาดูและก็พบว่าเป็นวันเกิดของแบมแบมอย่างที่มันบอกจริงๆ ถ้าความหมายของดอกลิลลี่หมายถึงเดือนพฤษภาคม ก็มีโอกาสเป็นไปได้สูงว่าคนร้ายจะลงมือในวันเกิดของแบมแบม

 

“มีอยู่เรื่องนึงที่น่าสงสัย...กูค้นประวัติของคนร้าย แล้วพบว่าพ่อของคนร้ายมีที่ดินอยู่แถวชานเมือง ไม่แน่ว่าบางทีคนร้ายอาจจะลงมือที่นั้น มันคงไม่ลงมือแถวๆนี้แน่ๆ”

 

“อืม...มันอาจจะเป็นกับดักไว้หลอกพวกเราอีกก็ได้”

 

“แต่กูว่าไม่ เพราะไม่มีใครรู้เรื่องนี้มาก่อน”

 

“ถ้าอย่างนั้น...มึงเตรียมตัวเอาไว้ให้ดีมันต้องมาหามึงแน่ๆ”ผมมองหน้าไอ้มาร์ค มันดูไม่ได้วิตกอะไรกับสิ่งที่ผมพูดเลยสักนิด คิดว่ามันคงพร้อมที่จะเจอหน้าคนร้ายเต็มที่แล้ว “สิ่งที่มึงต้องทำคือตามน้ำมันไป อย่าให้มันจับได้ กูคิดว่ามันเองคงจะจับแบมไปเหมือนกัน เพราะฉะนั้นมึงต้องบอกแบมให้ส่งสัญญาบอกพวกกู”

 

“บอกยังไงวะ?”

 

“เอาน่า เอาเป็นว่าไอ้มาร์คมันจะเข้าใจ”

 

มาร์คมันกระตุกยิ้มขึ้นบนมุมปากของตัวเอง...ทำให้ผมอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้

 

“ให้ทีมบีประจำตำแหน่งอยู่ใกล้กับโกดังร้างนั้น ส่วนทีมเอรออยู่ในโซลก่อน เผื่อว่ามันจะเป็นกับดักจริงๆจะได้ตามไปทัน ตอนนี้แบมแบมมีจีพีเอสติดอยู่กับตัว และเครื่องส่งสัญญาณจะดังขึ้นถ้าแบมแบมรู้สึกว่าตกอยู่ในอันตราย เพราะฉะนั้นมึงต้องบอกแบมตอนที่แบมเข้าใกล้โกดังแล้ว พวกกูจะได้ปิดล้อมโกดังเอาไว้หลังจากที่มันพาแบมแบมเข้าไป”

 

“อืม”

 

“ฆาตกรต่อเนื่องเป็นคนฉลาดมากเพราะฉะนั้นอย่าประมาทเด็ดขาด”

 

และเรื่องราวมันก็เป็นประมาณนี้แหละครับ..







----------- 100% ----------- 






วันนี้ไม่ทอร์กแล้วกัน ยังช็อคๆกับข่าวอยู่......

แม้จะไม่เกี่ยวอะไรกับกัซแต่คิดว่าหลายๆคนคงเคยติ่งชายนี่มาก่อนแหละ

นี่ช็อคไปเลยยยยยยยยย รอตามข่าวกันต่อไปป






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. #1743 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 14:53
    โอยยย สงสารยูคไปเลยอ่าาา
    #1743
    0
  2. #1702 FrontHyuk (@chocolatepie) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 22:37
    ยูคคคค ฮือออ ก็ยังทำใจไม่ได้ ชีวิตน่าสงสารเลนเป็นปมในใจ เพราะยูครักแบม เลยพาลเกลียดคนที่อยู่ใกล้แบมไปหมด เฮ้อออ แต่ก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี อ่านฟิค เพื่อนยูคแอบรักเพื่อนมาก็มาก แต่ไม่เคยถึงขั้น เป็นคนร้ายเลยนะ งืออออ ยูคลูกแม่
    #1702
    0
  3. #1676 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:19
    เพราะไม่เคยแสดงตัวเลยแอบรัก และเก็บกดมาตลอดเลยใช่ไหม
    #1676
    0
  4. #1638 lovelymomosan (@lovelymomosan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 22:02
    สงสารยูค ไม่น่าคิดผิดเลย
    #1638
    0
  5. #1625 _DARKGHOST_ (@Kate2549) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 15:41
    แงงงงง ยูคน่าฉงฉานอะ น่าฉงฉานทุกคนเลยยยย
    #1625
    0
  6. #1601 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 20:06

    สงสารแบม สงสารยูค

    #1601
    0
  7. #1543 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 02:06
    สงสารแบมที่สุดแล้วอ้ะ
    #1543
    0
  8. #1510 เฮกเซนเอง (@eyelove123) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 19:27
    ร้องไห้ตอนแบมเรียกยูคยอมว่าตัวสูง;;_;;
    #1510
    0
  9. #1470 Markbam MB (@aimoat2548) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 09:34
    ลุ้นแทบตายยย เอาจริงๆนะตอนแบมเรียกยูคยอมว่าตัวสูงอะ ถ้าไม่ติดว่าอ่านข้างนอกนี่ร้องไห้ไปแล้วนะ
    #1470
    0
  10. #1347 Gun2004 (@Gun_ggz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:17
    มันหน่วงมันลุ้นฮื่อ ชอบมากๆๆๆ
    #1347
    0
  11. #1339 Jajah9397 (@Jajah9397) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:35
    ตอนที่แบมเรียกคยอมว่า นี่ตัวสูง คำนี้มันแบบ... พูดไม่ออกเลยอ่ะ ฮือออ กลับมาอ่านกี่รอบก็สงสารแบมกับคยอม T.T
    #1339
    0
  12. #1322 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:14
    จะว่าไปก็อดสงสารยูคไม่ได้เหมือนกันนะ
    #1322
    0
  13. #1279 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 22:08
    งือออออ ตัวสูงงง ไม่รู้จะสงสารใครเลยทีนี้
    #1279
    0
  14. #1232 PNPMT (@PNPMT) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 10:46
    ตังสูง โอ๋ๆๆนะลูก
    #1232
    0
  15. #1204 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 20:37
    โห!! ในความหลอน มีความดราม่า อยู่มากมาย (ทำไมตำรวจกรมนี้เค้าดูกวน_ จัง 55)
    #1204
    0
  16. #1196 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 14:35
    ยูคเอ้ยยยย
    #1196
    0
  17. #1075 xstcphpp (@iptmzliaen) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 10:34
    จริงๆยูคก็รักแบมมากนะ
    น่าสงสารมาก
    แต่ผิดก็ต้องว่าไปตามผิด
    #1075
    0
  18. #1053 kgalaxy (@kkkgalaxy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 10:08
    อห แผนซ้อนแผนไปอีก
    #1053
    0
  19. #1048 Jajah9397 (@Jajah9397) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 02:25
    สงสารคยอม ไม่น่าเป็นแบบนี้เลย TT
    #1048
    0
  20. #1024 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 12:00
    ยูคน่าสงสารนะ ฮือออ
    ช็อคมากเรื่องพี่จง เสียใจ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นอย่างนี้ T_T
    #1024
    0
  21. #1009 เบค่อนน้อย exo (@exo_xoxo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 00:14
    ช้อคเหมือนกันค่ะไม่คิดว่าจะมีวันนี้
    #1009
    0
  22. #1008 muffin9399 (@muffin9399) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 21:55
    รอยุนะคะ ไรต์สุ้ๆ
    #1008
    0
  23. #1007 noninoey (@noninoey) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 20:02
    ช็อคมากเรื่องจงฮยอน แล้วร้องไห้ทั้งคืนเลย ล่าสุดแสบตามากฮืออ อากาศยิ่งหนาวยิ่งแย่😂
    #1007
    0
  24. #1006 น้ำเน่าสีออน (@aoi2536) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 17:43
    ตอนนี้ไม่รู้ว่าน้ำตาไหลเพราะเรื่องอะไรแล้ว
    #1006
    1
  25. #1004 dgf_por (@jinepay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 08:47
    รักษานะ เชื่อว่าต้องหายได้ เพราะลึกๆยูคยอมเป็นคนดี
    ปล.เราช็อคมากกับข่าวจงฮยอนเลยต้องฮีตตัวเองออกมาหาไรทำ.. ตอนนี้ยังทำใจไม่ได้ TT
    #1004
    0