不潔花朵 บุปผาเย้าหฤทัย [จบบริบูรณ์]

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 314,605 Views

  • 3,797 Comments

  • 9,902 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    361

    Overall
    314,605

ตอนที่ 2 : บทนำ องค์หญิงผู้งามพิลาส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    23 มี.ค. 60

不潔花 บุปผาเย้าหฤทัย [บาปบุปผชาติ: มู่เหมียน]

บาปตัณหา: ดอกงิ้วแห่งวังหลัง


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


บทนำ: องค์หญิงผู้งามพิลาส


“เหมียนเอ๋อ ดูเอาเถิดยามดอกไม้เหล่าเหล่านั้นสาดพิษภัยใส่กันเพื่อกำจัดฝ่ายที่อ่อนด้อยกว่าเพราะกลัวจักโดนแย่งแย่งชิงความโปรดปราน ช่างน่าสมเพชนัก ดูปากที่อ้าเพื่อเปล่งเสียงด่าทออีกฝ่ายแล้วคิดทบทวน เมื่อเติบโตขึ้นเป็นหญิงงามเจ้าจะประพฤติตัวน่าเดียดฉันท์เช่นนั้นหรือไม่ สีหน้าแดงก่ำจากความโกรธเกรี้ยว อัปลักษณ์จริงๆ”


น้ำเสียงหวานเย็นสงบนิ่งดุจผิวน้ำยามไร้ลมเปล่งเสียงเสียงเหยียดหยันผู้คนเบื้องหน้า มือเรียวดุจหยกแกะสลักเกาะกุมราวระเบียง ทอดสายตามองภาพตรงหน้าที่เห็นจนชินชาตรงอีกฟากหนึ่งของสระบัวที่มีระเบียงทอดยาว


“คำผรุสวาทแต่ละคำที่สนมเหล่านั้นเปล่งมาล้วนฟังต่ำต้อย เหตุใดสตรีชั้นสูงเช่นพวกนางจึงต้องลดตัวไปคลุกคลีกับคนที่ไม่คู่ควรเล่าพระมารดา”


“เพราะอะไรงั้นหรือ”  เสียงหัวเราะในคอถูกเค้นออกมาเบาๆ ดวงตาหงส์เปี่ยมด้วยความเย้ายวนคล้ายดรุณีข้างกายหรี่ลง “เพราะพวกนางสูงส่งเพียงวงศ์ตระกูล แต่จิตใจและหน้าตาล้วนอัปลักณ์ จึงต้องกระทำสิ่งที่คู่ควรกับจิตใจของพวกนางอย่างไรเล่า”


ใบหน้างามพิลาสดูหวานหยาดฟ้าหยาดสวรรค์ใต้ผ้าคลุมใบหน้าสีชมพูกลีบบัวผินไปมองภาพการตบตีเฉกเช่นคนถ่อยของเหล่าสนมด้วยแววตาเฉยชา นัยน์ตาหงส์เปี่ยมไปด้วยหยาดน้ำใสหล่อเลี้ยงส่งผลให้ดูพราวระยับดุจอัญมณีล้ำค่า ผิวกายขาวเนียนละเอียดเรียบลื่นไร้รอยตำหนิคล้ายหยกชั้นยอดเผยให้เห็นเพียงข้อมือเล็กบอบบาง ร่างกายสะโอดสะองแม้ยังเยาว์วัยถูกซ่อนไว้ใต้ผ้าเรียบหรูสีกลีบบัวไล่สีเรียงระดับจากเข้มไปอ่อน เส้นผมยาวสีดำสนิทดุจไม้มะเกลือถูกเกล้ารวบขึ้นปักปิ่นไว้กลางศีรษะ มีเพียงปิ่นเพียงสองสามชิ้นทว่ากลับมิอาจกลบความงดงามและสูงส่งได้เลย


คางเล็กเชิดขึ้นในระดับที่พอดิบพอดีมิสูงจนดูหยิ่งยโส แต่ก็ไม่ต่ำจนเป็นผู้ไร้ความมั่นใจ ดวงหน้าขาวนวลซับสีชมพูระเรื่อถูกซ่อนใต้ผ้าคลุม จมูกโด่งเชิดรั้นบ่งบอกถึงความดื้อดึงตามแบบฉบับองค์หญิงชั้นสูง ริมฝีปากบางเล็กทว่ากลับดูอิ่มแดงคล้ายผลอิงเถาขยับขึ้นเป็นรอยยิ้มไม่เผยไรฟัน ไม่ว่าจะขยับไปในทิศทางใดก็จับตาผู้พบเห็นไปเสียหมด


นางคือเสวี่ยมู่เหมียน ธิดาเพียงหนึ่งเดียวท่ามกลางโอรสนับร้อยในฮ่องเต้เสวี่ยจางเหรินผู้เกรียงไกร จักรพรรดิแห่งแคว้นเสวี่ยที่ยิ่งใหญ่กับหวงกุ้ยเฟย นอกจากมารดาจะมีนางที่เป็นธิดาก็ยังมีบรรดาพี่ชายอีกห้าคน ล้วนมีรูปโฉมงดงามและองอาจเหนือผู้ใดรับส่วนโดดเด่นของบิดาและมารดามาได้อย่างลงตัว


“เจ้าคือสิ่งที่แม่ภาคภูมิใจที่สุดในห้วงชีวิตสุดแสนทรมาน ดอกงิ้วผู้งดงามของแม่” ทุกท่วงท่าและสีหน้าตกอยู่ในสายตามารดาผู้ฝึกปรือทั้งสิ้น นางมองภาพวิจิตรด้วยรอยยิ้มแห่งความชื่นชม “แค่มีเจ้าผู้งดงามอยู่ แม่ก็มิปรารถนาสิ่งใดอีกต่อไป”


ตำหนักดอกงิ้วรำเพย ยามอู่ [11.00 น.]


กึก...


คล้อยหลังมารดา ดรุณีสาวปลดผ้าคลุมหน้าออกอย่างเชื่องช้า นัยน์ตาหงส์แสดงความเบื่อหน่ายโดยไม่คิดปิดบัง ตั้งแต่เติบโตมาได้เก้าปีพร้อมความพิลาสนี้ นางก็ถูกมารดาจับตามองและพร่ำบอกพรรณนาความงามทุกเมื่อและเชื่อวัน  


“งดงาม งดงาม งดงาม” นางทวนคำเหล่านั้น ก่อนจะหลุดเสียงหึในคอ


จะมีประโยชน์อันใดเล่าหากงดงามแล้วมิอาจฉุดรั้งใจชายคนรักไว้ให้เชื่อใจได้ หน้าตารูปกาย วาจาอ่อนหวานชวนฟัง กิริยาเพียบพร้อมและฐานันดรสูงศักดิ์แล้วอย่างไร หากไม่อาจครอบครองใจคนรักไว้ได้ ที่ผ่านมาล้วนตัดสินแล้วว่าความรักนั้นมิใช่สิ่งที่จะไขว่คว้ามาด้วยความเหมาะสมคู่ควร


มันขึ้นกับระดับมารยาและโชคชะตา


อดีตของนางคือเสวี่ยมู่เหมียน หวงกุ้ยเฟยผู้งดงามที่เคยเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิแห่งซินตี่ นางมีทั้งความงาม ความเหมาะสมและเอาอกเอาใจเก่ง ไม่ว่าจะมีสนมมากมายเพียงใดก็ไม่มีใครเทียบเคียง จวบจนวันที่สตรีนางนั้นก้าวเข้ามา นางช่างแสนมักใหญ่ใฝ่สูง ใช้ทุกวิธีทางเพื่อให้ได้ตำแหน่งฮองเฮาทั้งๆที่ตนมีชาติกำเนิดแสนต่ำต้อย สตรีที่เป็นเพียงลูกอนุไร้ค่าในจวนแม่ทัพ ทว่าวันหนึ่งกลับเก่งกาจฉลาดเฉลียวขึ้นมาผิดแผกจากตัวตนเดิม


แต่ตอนนี้นางรู้เหตุผลแห่งการพลิกแพลงตัวตนนั้นแล้ว


รอยยิ้มบางดูน่าทะนุถนอมผุดขึ้นมาน้อย มือเรียวเลื่อนมาสัมผัสดวงตาที่มักเห็นภาพประหลาดล่วงหน้าจนพาตนรอดพ้นจากอันตรายมาได้ครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างเบามือ


“ข้ากลัวเหลือเกินว่าจะโกรธเคืองที่ข้ามาเป็นสนมของฮ่องเต้เช่นนี้”


เพราะไร้เดียงสานางจึงไม่ติดใจอันใด


“เจ้ามีวาสนาที่ดี เหตุใดเปิ่นกงจึงต้องโกรธด้วยเล่า”


 ซูหลินหยาสตรีที่นางวางตำแหน่งให้เป็นสหายกลับทรยศนางอย่างเลือดเย็น เนื่องจากไม่ว่าจะพยายามเพียงใดก็มิสามารถไปถึงตำแหน่งฮองเฮาได้เสียที จึงคิดกำจัดสหายเช่นนางที่ขวางทางความก้าวหน้า


นางผู้นั้นอาศัยความโปรดปรานที่องค์จักรพรรดิมีให้นาง เสวี่ยมู่เหมียนมากกว่านั้นแปรเป็นคมดาบทิ่มแทงส่งนางสู่ความตาย ใส่ร้ายว่านางกระทำตนเป็นกิ่งดอกซิ่งยื่นออกไปนอกกำแพง* จนโดนกักขังไว้ในตำหนักเย็นตลอดชีวิตแทนการประหาร ด้วยอีกฝ่ายยังเกรงกลัวต่ออำนาจบิดาของนาง


แม้สุดท้ายซูหลินหยาจะไปไม่ถึงฝันก็ตามที แต่ก็ได้ขึ้นไปนั่งตำแหน่งถึงขั้นกุ้ยเฟย


นางเป็นเพียงสตรีบริสุทธิ์ต้องจบชีวิตลงในวัย21ปี เพียงเพราะความอ่อนแอ ทั้งถูกหักหลังจากสหายรัก และถูกชายคนรักไม่เชื่อคำ  ไม่อาจทานทนต่อความอัปยศและความเจ็บปวดจากการถูกคนที่นางรักทั้งสองทำร้ายผลักไสจึงเลือกเดินเข้าหาความตาย หนีความน่าอับอายนั้นเสีย


ผู้ใดจะทราบเล่าว่าสวรรค์เบื้องบนจะเห็นใจต่อความรักอันแสนบริสุทธิ์ของนาง


นางฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของตนเองเมื่อตอนวันเยาว์พร้อมความสามารถอันน่าพิศวง การรับรู้อนาคต นางมีมารดาที่เอาใจใส่นางยิ่งกว่าผู้ใด เฝ้าส่งเสริมความงดงามและมารยาทชั้นสูงตั้งแต่อายุเพียง3ปี ในอดีตสิ่งใดที่นางมองข้ามนางก็กระทำชดเชยไปเสียหมด


“ครั้งก่อนเจ้าหักหลังข้าอย่างเลือดเย็นเช่นไร ครั้งนี้ข้าจะกระทำสิ่งนั้นให้เจ้าเจ็บปวดกว่าข้าร้อยเท่าพันทวี! ซูหลินหยา


นางอาศัยความทรงจำปละประสบการณ์ที่มีฝึกฝนทุกศาสตร์ศิลป์จนไร้ผู้ใดเทียบ เอาอกเอาใจบิดาทุกวิถีทาง จนได้รับพระราชทานผ้าพับ ทองคำ หยก หรือแม้กระทั่งสมบัติอันเป็นสิ่งหวงแหนของอาณาจักรอย่างบุปผาพันปีและบุปผาหมื่นปีที่ว่ากันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความงาม


แน่นอนว่านางสั่งให้คนนำไปต้มดื่มหมดต้น... แม้กระทั่งรากฝอยก็มิเว้น


เพื่อความงามที่แสนโดดเด่น


กล่าวได้ว่า ชีวิตนี้ของนางเดินทางผิดวิสัยชาติที่แล้วอย่างลิบลับ ทั้งเรื่องการพบปะผู้คน ให้ความสนิทสนมกับพี่ชาย เอาใจบิดา หรือแม้กระทั่งมารยาทและความสามารถที่ยอดเยี่ยมผิดกับเด็กในวัยเดียวกัน นางได้รับฉายา ดอกงิ้วอัจฉริยะ


มู่เหมียน หรือดอกงิ้วนั้นเป็นนามที่วังบุปผา ซึ่งเป็นวังที่ทำหน้าที่เฟ้นหาสาวงามนำมาจัดลำดับมอบให้ เป็นนามที่สอดคล้องกับเหตุการณ์สำคัญในวันกำเนิดของนาง วันที่มารดาคลอดนางดอกงิ้วที่มารดาชื่นชอบและปลูกมันไว้นับร้อยหลังตำหนักพร้อมใจกันเบ่งบาน โหรต่างทำนายว่านางจะกลายเป็นผู้มีบุญญาธิการสูงส่ง จะกลายเป็นสตรีที่ทำให้ต้าเสวี่ยรุ่งโรจน์กว่าแคว้นใด บิดาจึงโปรดปรานนางขึ้นไปอีกขั้น


ไม่มีผู้ใดทำอันตรายนางได้แม้กระทั่งฮองเฮา นางมีตำแหน่งสูงส่งทว่ากลับไร้ทายาทมังกรจึงถูกลืมเลือน ส่วนนางสนมที่เหลือก็มีโอรสมากมาย แต่สถานะก็ยังตกต่ำกว่ามารดาของนางอยู่ดี พี่ชายคนโตของนางได้รับพระราชทานตำแหน่งรัชทายาทแห่งต้าเสวี่ย พี่ชายคนที่ห้าเป็นแม่ทัพใหญ่ คนหนึ่งก็เป็นหมอเทวดาในต่างแคว้นฝีมือเหลือล้น และคนที่เหลือก็เป็นขุนนางขั้นหนึ่ง ยิ่งทำให้ตำแหน่งของนางและมารดามั่นคง


ชาติที่แล้วนางไม่น่าพลาดเลยจริงๆ หากนางรู้จักการพึ่งพาผู้อื่นบ้าง คงไม่ต้องทนทุกข์เพียงลำพัง มัวแต่กังวลว่าผู้อื่นจะเดือดร้อนจนตนตัวตาย แต่ครั้งนี้บทเรียนเหล่านั้นได้สั่งสอนและหล่อหลอมนางขึ้นมาแล้ว


ครืด...


นางเลื่อนบานประตูออกไปกล่าวความจำนงแก่องครักษ์หน้าห้อง พร้อมยื่นหนังสือเล่มบางที่แนบจดหมายไปด้วยส่งให้อีกคน


“ท่านองครักษ์ รบกวนไปแจ้งพระบิดาว่าเปิ่นกงอยากได้ราชครูช่วยสั่งสอนวิชาปรัชญาการเมืองให้เปิ่นกง”


“พ่ะย่ะค่ะ”


ทุกย่างก้าวของนางมีองครักษ์ทั้งที่เป็นเงาและไม่ใช่เงาติดตาม บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าบิดาโปรดปรานและหลงใหลนางเพียงใด นางใช้ชีวิตเก้าปีที่ผ่านมานี้อย่างคุ้มค่าที่สุด ใช้การผลักดันของมารดาก้าวไปด้านหน้าให้ไกลที่สุด


ในวันที่นางกำเนิดก็มีสตรีไร้ค่านางหนึ่งกำเนิดเช่นกัน ซูหลินหยากำเนิดในวันเดียวและเพลาเดียวกันกับนาง แต่โชคชะตากลับแตกต่างกันนัก เสวี่ยมู่เหมียนคือเทพธิดาที่มาพร้อมโชคลาภแห่งต้าเสวี่ย แต่ซูหลินหยานั้นกลับเป็นตัวกาลกิณีแห่งซินตี่


“หึ...” นางมองใบหน้าที่งดงามตั้งแต่วัยเยาว์มิต่างจากอดีตแล้วสัมผัสมันอย่างเบามือ ด้วยอายุเพียงเก้าปีนางยังงามถึงเพียงนี้ แทบจะรออนาคตไม่ไหว


จากความทรงจำของนางซูหลินหยาเป็นบุตรีคนที่4ของจวนแม่ทัพ เป็นบุตรีของอนุ กลายเป็นตัวไร้ค่าจากยาพิษที่ฮูหยินรองวางไว้หมายจะเข่นฆ่า ส่วนที่จู่ๆ นางก็เก่งกาจขึ้นมานั้น... มู่เหมียนปล่อยภาพให้ไหลผ่านเข้ามาในห้วงความคิดเป็นฉากๆ


ดูเหมือนจะมีวิญญาณตนหนึ่งจากเขตแดนอื่นเข้ามาสิ่งสู่ เพราะความยากไร้และข้นแค้น บวกกับความแค้นเคืองในโชคชะตา วิญญาณตนนั้นจึงตั้งใจจะตั้งตนเป็นใหญ่ด้วยการก้าวเป็นหนึ่งในใจจักรพรรดิผ่านการจัดฉากยั่วยวนมากมายให้อีกฝ่ายหลงใหล เพื่อหวังเอาคืนฮูหยินและบิดาของตน โดยขั้นแรกคือการอาศัยนางที่เป็นสตรีคนโปรดของฮ่องเต้เป็นสะพาน


กึก...


มือเรียวกำเข้าหากันแน่น ก่อนจะเพ่งจิตมองภาพเหล่านั้นต่อไป ถึงช่วงเวลาหากนางมิได้ตกไปในแผนการนั้น ผลที่ปรากฏนั้นเรียกรอยยิ้มหวานได้อีกครั้ง ซูหลินหยาผงาดขึ้นมาได้เพราะนาง


แต่ทว่า...


ถ้าหากสตรีนางนั้นมิได้โดนวางยาจนถึงชีวิต


หากไม่ถึงชีวิต วิญญาณนั้นก็จะไม่ได้เข้ามาในเขตแดนนี้


และในตอนที่สตรีนางนั้นเดือดร้อนนางไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเล่า?


“เจ้าจะเป็นฮองเฮาได้งั้นหรือ ซูหลินหยา”


นางผุดลุกจากคันฉ่องขนาดใหญ่กลางตำหนักของตน แล้วนำผ้าปิดหน้าผืนใหม่สีชมพูกลีบบัวคล้ายผืนเดิมมาคลุมใบหน้าไว้ ตามคำสั่งของมารดาว่าห้ามเปิดเผยใบหน้านี้ให้ใครเห็นจนกว่าจะถึงพิธีปักปิ่น


ต่อให้มารดาไม่ห้ามนางก็ไม่คิดจะเปิดอยู่แล้ว... ให้เหล่าสนมอัปลักษณ์เหล่านั้นตกตะลึงในความงามของนางในวันนั้นดูน่าสนใจกว่าเป็นไหนๆ


ฟุ่บ...


ผ้าสีทองสำหรับคลุมเครื่องดนตรีนับยี่สิบชิ้นถูกเปิดออก มู่เหมียนหยิบขลุ่ยหยกที่ได้รับจากพระบิดามาถือไว้ แล้วก้าวออกจากห้อง ทิ้งความทรงจำที่แสนเจ็บปวดและเนืองแน่นไปด้วยความคั่งแค้นไว้ภายใน


“ถวายพระพรองค์หญิงมู่เหมียนเพคะ”


“ขะ ขอน้อมถวายพระพรองค์หญิงเพคะ”


เสียงถวายพระพรและการย่อกายลงแสดงความเคารพดังมาไม่ขาดสายจากเหล่านางกำนัลที่เดินสวนกันตามทางระเบียง นางเพียงพยักหน้ารับ แม้จะมีอายุเพียงเก้าปีแต่ความสุขุมเกินตัวนั้นก็ทำให้ผู้พบเห็นประทับใจได้ไม่ยาก เหล่าสตรีที่ทรุดกายกับพื้นสูดกลิ่นหอมจางๆของดอกงิ้วไล่หลังไป


“บอกคนให้เตรียมน้ำชาไปให้เปิ่นกงที่เก๋งริมน้ำ”


“เพคะองค์หญิง”


“นั่นน่ะหรือ องค์หญิงมู่เหมียนที่มารดาของนางภาคภูมิใจนักหนา” บุรุษใต้อาภรณ์สีดำทมิฬหันไปถามคนข้างกายที่อยู่ในอาภรณ์สีแดงจัดจ้านนั่งหย่อนขากับกิ่งต้นไม้อย่างไม่แยแสชุดที่สวมใส่ด้วยน้ำเสียงแปลกใจไม่น้อย


“นางงดงามเกินไปตั้งแต่วัยเยาว์” เจ้าของใบหน้าสวยในอาภรณ์สีแดงหลุดลุ่ยพูดออกมาราวกับคนหลงละเมอ มือเรียวราวกับหยกนั้นกำพู่กันในมือจรดที่หน้าอกอย่างอ่อนแรง มองตามแผ่นหลังบอบบางนั้นไปจนสุดสายตา คล้ายหัวใจจะติดไปกับเจ้าของกลิ่นหอมอบอวนนั้นไป “หัวใจของเปิ่นหวางคล้ายจะวาย...”


“แต่มันไม่ด่วนตัดสินเกินไปงั้นหรือที่จะให้นางเป็นดรุณีที่งามที่สุดเช่นนี้ อาจจะมีดรุณีอื่นที่งดงามกว่ากำเนิดขึ้นมาก็ได้”


“ไม่มีหรอก เปิ่นหวางคอยติดตามนางมาตลอด9ปี สืบเสาะดรุณีแทบทุกแว่นแคว้นก็มิพบเจอใคร ยิ่งต้องเป็นในชนชั้นสูงเพื่อให้สมกับตำแหน่งท่านหญิงดอกงิ้ว ที่ต้องพร้อมทั้งรูปโฉมและฐานันดรแล้วยิ่งไม่มี นางงามตั้งแต่ยังเป็นทารก จนปัจจุบันก็ยิ่งทวีความงามมากขึ้นเรื่อยๆ มิเสียแรงที่มารดาของนางรั้งตำแหน่งท่านหญิงดอกงิ้วในเหล่าแก่นบุปผชาติของวังบุปผามานานกว่ายี่สิบปีเพื่อนาง ไม่เสียแรงๆ”


“จะลงชื่อแล้วงั้นหรือ” คิ้วเข้มพาดเฉียงมิต่างจากอิสตรีของบุรุษชุดดำรัตติกาลเลิกขึ้นมองน้อยๆ ก่อนจะหยัดกายลุกทิ้งกายลงไปบนกิ่งไม้ด้านล่าง “คนแคว้นนี้เป็นอันใดกันไปหมด ปลูกต้นงิ้วมากมายเช่นนี้มันเดือดร้อนคนที่ลอบเข้ามาไม่ใช่หรือไงกัน”


“จะว่าไปหนามมันก็ตำเปิ่นหวางจนแสบยิบๆแล้วเช่นกัน” นิ้วเรียวเด็ดดอกงิ้วดอกหนึ่งมาพิจารณา “สีทองเสียด้วย คงหายากน่าดู”


“รูปโฉมของนางถูกซ่อนไว้มิดชิด ข้าจึงไม่อาจระบุได้ชัดนัก แต่ในทางศาสตร์ศิลป์ด้วยวัยเพียงเท่านั้น สามารถกลายเป็นยอดฝีมือได้ ข้าต้องขอยอมรับจริงๆ ไม่รู้ว่าต้องฝึกฝนกันมากมายเพียงใดถึงจะทำได้ขนาดนี้”


ประกาศจากวังบุปผาส่งทอดถึงทุกแว่นแว้น

บัดนี้วังบุปผามีผู้สืบทอดตำแหน่งดรุณีที่งดงามที่สุด

เสวี่ยมู่เหมียน องค์หญิงลำดับที่หนึ่งแห่งแคว้นเสวี่ย มากด้วยปัญญาฉลาดเฉลียว ฐานันดรสูงส่ง รูปโฉมไร้ผู้ใดเทียบเคียง ในคืนวันที่... วังบุปผาจะเตรียมพร้อมสำหรับการรับตำแหน่งท่านหญิงดอกงิ้วแห่งแก่นบุปผชาติ

เสวี่ยมู่เหมียนคือดรุณีที่งดงามที่สุดในสี่แว่นแคว้น

เสวี่ยมู่เหมียนคือดรุณีที่เพียบพร้อมที่สุด

ลงชื่อ จางหลิน เยว่เฮยหลาง

อ๋องสองแห่งวังบุปผา

 

*กิ่งดอกซิ่งยื่นออกไปนอกกำแพง หมายถึง สตรีที่นอกใจสามีไปคบชู้สู่ชาย


-MISS SORAKI- 

-กว่าจะเป็นคนสวย รวย เก่ง ไม่ใช่เรื่องง่าย 

-พื้นด้านล่างมีเยอะแยะดันไปนั่งบนกิ่งงิ้ว ไม่โดนตำเลือดโชกก็บุญหลาย...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #3544 gz-qz-littleME (@gz-qz-littleME) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 23:14
    ตอนนี้นางเอกคือองหญิง แต่ชาติที่แล้วเป็นสนม แต่ตายแล้งกลับมาเกิดในร่างเด็กตัวเอง
    คือเป็นสนมของเมืองอื่นใช่ไม๊คะ งงค่ะ ?????
    #3544
    1
    • #3544-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      6 สิงหาคม 2560 / 23:28
      นางเอกคือองค์หญิงของแคว้นเสวี่ย ชาติที่แล้วเป็นสนม แต่ตายด้วยสาเหตุบางอย่าง จึงย้อนกลับมาอยู่ในร่างเดิมของตนเองที่ยังเป็นเด็กพร้อมความสามารถพิเศษค่ะ
      #3544-1
  2. #2360 -kumashiʕ•ᴥ•ʔ (@s_sora) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 17:48
    ภาษาาา ชอบมากกก ดูมีเสน่ห์ ดูแพงแต่เข้าใจง่าย ชอบค่ะะ นางเอกมีเสน่ห์เพราะฉลาดและไม่งี่เง่า ชอบแนวนี้ คิคิ
    #2360
    0
  3. #2359 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 17:36
    อ่านแล้วแอบนึกว่า ซูหลินหยา คือนางเอก ธิดาอนุเปรียบดังยาพิษ
    #2359
    0
  4. #2158 เงารัตติกาล (@darel) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 13:47
    ปีนต้นงิ้ว(แอบส่องสาว)กันตั้งแต่บทแรก
    #2158
    0
  5. #2069 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 06:36
    ต้นไม้มีเยอะ ถ้าท่าทางท่านอ๋องสองจากจะปีนต้นงิ้วจริงๆ เรื่องน่าสนใจ และอ่านเพลินมากๆคะ
    #2069
    0
  6. #1286 Nuitannaya (@Nuitannaya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 12:11
    แล้วไปนั่งทำซากอะไรบนต้นงิ้วคะ แหมมมมมอยากปีนก้อไม่บอก 55555
    #1286
    0
  7. #1201 2543135790 (@2543135790) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 20:33
    สุดยอดมากก เราชอบอ่านนิยายจีนหลายเรื่อง มีเรื่องนี้เเหละทำเอารู้สึกที่อธิบายไม่ถูกเลย ชอบมากกกก>_<???
    สู้ๆค่ะ เก่งมากเลยค่ะไรท์
    #1201
    0
  8. #968 yuan-yanyan (@yuan-yanyan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 20:47
    นางอาจอยากลิ้มลองความเจ็บปวดเฉยๆก็ได้5555+
    #968
    0
  9. #812 w'wi (@winunda878) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 14:47
    น่าสงสาร อยู่ข้างล่างดีๆไม่เอา ไปนั่งบนต้นงิ้วสมควรแล้วล่ะ
    #812
    0
  10. #547 ปิ่นนะคุคุ (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 10:12
    ไปนั่งบนต้นงิ้ว มันก็ไม่แปลกที่หนามจะตำนะ 555555 มันไม่มีต้นไม่ง้อื่นให้ไปนั่งเลยใช่มั้ยเนี่ย สงสารรร 55555
    #547
    1
    • #547-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      22 เมษายน 2560 / 17:21
      ดอกไม้ประจำแคว้นต้องมีมากๆถึงจะโดดเด่น...
      เลยไม่ปลูกต้นไหนเพิ่มเลย
      #547-1
  11. #533 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 05:08
    ไปนั่งบนกิ่งงิ้วทำไมล่ะนั่น
    #533
    1
    • #533-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      22 เมษายน 2560 / 06:24
      คงไม่มีเก้าอี้ค่ะ...
      #533-1
  12. #476 hamill (@hamill) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 21:22
    ชอบมากค่ะ นางเอกเริ่ดดด
    #476
    1
    • #476-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      21 เมษายน 2560 / 06:53
      แซ่บละสิเธอ นางเอกใสๆอยู่ไม่รอดค่ะ
      #476-1
  13. #475 hamill (@hamill) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 21:21
    ชอบมากค่ะ แต่งได้ดีมากกกกก นางเอกแบบนี้สิเริ่ดจริง
    #475
    1
    • #475-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      21 เมษายน 2560 / 06:53
      ขอบคุณสำหรับคำชมเชยนะคะคนดี
      ชอบนางเอกแบบเดียวกันเลยค่า
      #475-1
  14. #408 Minus Enie (@min_1909) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 19:45
    หูย~แค่บทนำก้อจี๊ดแล้วค่ะ พระมารดาคือดีมากชอบๆ
    #408
    1
    • #408-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      18 เมษายน 2560 / 21:09
      ปากคอจัดจ้านล่ะสิ หึๆ
      #408-1
  15. #346 คันซากิ ฮิเมะ (@kozato) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 12:06
    พอเห็นคำว่าดอกงิ้วแล้วรู้สึกอัปมงคลเลยค่ะ
    #346
    1
    • #346-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      17 เมษายน 2560 / 12:32
      ถึงกับสะดุ้ง
      #346-1
  16. #312 fangjupjup (@fangloly) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 14:58
    สำนวนดี๊ดี
    #312
    1
    • #312-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      12 เมษายน 2560 / 18:10
      เขินแปป ขอลงไปกลิ้งกับพื้นดับความเขิน
      แต่ชมนี่มีจุดประสงค์ไหมนะ?
      #312-1
  17. #218 kay30 (@kay30) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:02
    ขอบคุณ..คนหลงทาง
    #218
    1
    • #218-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      9 เมษายน 2560 / 19:14
      ทางนี้ก็ขอขอบคุณเช่นกันค่ะ
      #218-1
  18. วันที่ 7 เมษายน 2560 / 01:33
    ซ้อมปีนต้นงิ้วหรือเจ้าคะ
    #180
    1
    • #180-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      7 เมษายน 2560 / 06:57
      ซ้อมปีนล่วงหน้าค่ะ
      #180-1
  19. #150 | เ ก ม | (@marisa612) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 09:57
    ท่านแม่แซ่บมากค่ะ!!!!
    #150
    0
  20. #149 mtpply (@mtpply) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 08:58
    ติดตามมม
    #149
    0
  21. #136 fairy (@game_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 03:53
    ท่านแม่พูดได้โดนใจมากกก
    #136
    0
  22. #68 ลูกน้ำ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 13:36
    ท่านแม่พูดได้หยามสนมอื่นเจ็บจี๊ดๆ มู่เหมียนเอาความสวยแบ่งกันมั่งเถอะ

    ส่วนอ๋องจากวังบุปผาไปนั่งทามมายบนน้านนนน
    #68
    1
    • #68-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      30 มีนาคม 2560 / 14:17
      พวกเขาไม่มีเก้าอี้ค่ะ เลยไปปีนต้นงิ้วเล่น
      #68-1
  23. #55 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:49
    โอ้ย แซ่บ
    #55
    1
    • #55-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      30 มีนาคม 2560 / 09:34
      มีความร้ายเบาๆ
      #55-1
  24. #12 Mchon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 15:32
    ติดตามค่าาา สนุกกกก รีบมาอัพนะคะ
    #12
    1
    • #12-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      23 มีนาคม 2560 / 20:16
      เจอกันยามเช้าค่ะ
      #12-1
  25. #11 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 15:06
    เป็นกำลังใจให้สู้ๆนะคะไรต์//รอตอนต่อไปค่ะ
    #11
    1
    • #11-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 2)
      23 มีนาคม 2560 / 20:15
      ขอบคุณมากๆนะคะสำหรับบบกำลังใจ
      #11-1