不潔花朵 บุปผาเย้าหฤทัย [จบบริบูรณ์]

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 314,475 Views

  • 3,796 Comments

  • 9,899 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    231

    Overall
    314,475

ตอนที่ 27 : ภาค2 จุดประกายความปรารถนา [3/3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6730
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    18 เม.ย. 60

ภาค2: หลงนางเพียงพบสบพักตร์

จุดประกายความปรารถนา [3/3]


Tiểu Tiểu Bạch Cos Dạ Hoa:


ภาพที่ฮ่องเต้หยวนเฟยหลงจดจำได้มีเพียงความรู้สึกเจ็บแปลบไปทั่วทั้งตัวจากการระบายความโกรธเกรี้ยวของมหาอุปราชหนุ่มแห่งต้าเสวี่ย


“อย่าให้ข้ารู้นะว่าเจ้าหมายเชยชมบุปผาเช่นนี้อีก” น้ำเสียงเย็นเยียบหลุดมาจากปากชายสูงศักดิ์แห่งแคว้นเสวี่ย เสวี่ยไท่อิงหรือก็นึกกังวล หลงคิดไปว่าอีกฝ่ายอาจจะหลงทางระหว่างเข้าห้องน้ำจึงอาสาออกมาตามหา ที่ไหนกัน มินับว่าเป็นการทำคุณบูชาโทษหรอกหรือ


ระหว่างเขาตามหาชายผู้นี้แทบเป็นแทบตาย


มันกลับอาจหาญมาคุกคามน้องสาวของเขาถึงตำหนัก!


“ท่านพี่ ทำร้ายร่างกายฮ่องเต้เช่นนี้ จะไม่มีปัญหาระหว่างแคว้นงั้นหรือ” มู่เหมียนที่กอดแขนพี่ชายคนโตถามขึ้นเสียงแผ่ว ภาพที่เขาถูกเสวี่ยไท่อิงกระชากออกมาแล้วอัดฝ่าเท้าอย่างไม่คิดปรานียังคงติดตาไม่จางหาย หัวใจของนางกระตุกวาบโดยไม่รู้ตัวยามเห็นความโหดเหี้ยมของผู้เป็นพี่ “ดูเหมือนจะเจ็บหนักเสียด้วย”


“เจ็บหนักๆสิดี...” เสวี่ยไท่อิงแกะมือนุ่มดุจสำลีชั้นหนึ่งออกจากต้นแขนแกร่ง แล้วลูบศีรษะสวยอย่างอ่อนโยน “หากชายผู้นี้กล้ากินเต้าหู้เจ้าอีก”


“เพคะ?”


“เรียกพี่ได้ทุกเมื่อนะเหมียนเอ๋อ”


ฮ่องเต้ก็ฮ่องเต้เถิด เขาจะกระทืบให้กลับแคว้นไม่ถูกเลยคอยดู!


ในห้วงความฝันของฮ่องเต้หยวนเฟยหลงแห่งซินตี่นั้นเปี่ยมไปด้วยความหอมหวาน เขามองร่างงามอรชรที่นั่งข้างกายอย่างห่วงหา นัยน์ตามังกรคู่สวยฉายแววเจ็บปวด ทุกค่ำคืนที่เขาหลับตา ภาพของนางผู้งดงามที่คอยเคียงข้างเขามาโดยตลอดตั้งแต่ย่างเข้าวัยหนุ่มก็ปรากฏไม่เลือนหาย เขาไม่ทราบด้วยซ้ำไปว่านางมีนามว่าอันใด จวบจนนางเอ่ยปากกล่าว


“เราเจอกันมาโดยตลอด ท่านยังนึกนามของข้าไม่ออกงั้นหรือ เฟยหลง” หัวใจของเขาพลันปวดร้าวราวถูกมือมืดที่มองไม่เห็นบีบแน่น “สามีข้า...”


“สามีงั้นหรือ” เขาทวนคำๆนั้น แล้วมองใบหน้างามพิลาสล่มเมืองตรงหน้าอย่างแปลกใจ น่าแปลกที่เป็นคำเรียกขานง่ายๆแต่กลับทำให้เขาอบอุ่นใจเหลือเกิน มือของนางผสานมือของเขา นัยน์ตาหวานฉ่ำน้ำสบกับเขาอย่างอ้อนวอน ในแววตามีความปวดร้าวจนเขาอดหน่วงหนึบตามไม่ได้ “เราเคยรู้จักกันใช่หรือไม่ แม่นาง”


“ข้า...” เมื่อนางใกล้เอ่ยปาก ทุกอย่างก็พลันเงียบลงอีกครั้ง เสียงกรีดร้องของผืนป่าและลำธารที่เขามักเจอนางนั่งรอคอยเขาอยู่ก็ดังก้อง


“แม่นาง! เขาเบิกตากว้างเมื่อร่างงามถูกมือยักษ์สีดำทมิฬคล้ายเงารัตติกาลคว้าตัวนางไว้แล้วกระชากไปจากเขา เขาคว้าข้อมือบางไว้แน่นอย่างไม่ยอมปล่อย “แม่นางจับมือของข้าไว้”


“ไม่ต้องหรอกเฟยหลง... ไม่มีประโยชน์” ดวงตามังกรเบิกกว้างราวกับหัวใจถูกกระชากออกไปอย่างเลือดเย็น ภาพที่นางถูกฉุดรั้งโดยมือปริศนาพร้อมกับเลือดสีแดงสดอาบรินกาย ทุกสิ่งทุกอย่างกระทั่งผืนป่าเริ่มกลายเป็นสีแดงชาด เขามองใบหน้างดงามที่บิดเบี้ยวด้วยความทรมาน ลมหายใจของนางขาดห้วงพร้อมกระอักเลือดออกมาก้อนโต


“แม่นาง! นางส่งยิ้มให้เขา ยิ้มที่เขาไม่เข้าใจความหมาย


“มู่เหมียน นามของข้าคือมู่เหมียน อึก กรี๊ด! ยามที่นางเอ่ยเอื้อนนามของตนออกมา มือที่บีบรัดรอบกายก็บีบตัวนางแน่นยิ่งขึ้นจนร่างกายงามขาดเป็นสองส่วน น้ำตาของบุรุษหนุ่มผู้สูงศักดิ์เริ่มไหลคลอหน่วยตา “ไว้เจอ อึก กัน...”


“มู่เหมียน เหมียนเอ๋อ!!! ทุกครั้งที่ฝันถึงนาง ภาพมักจะจบในตอนที่นางถูกมือมืดสังหารไปเสียทุกครั้ง โดยที่เขาที่อยู่เคียงข้างนางมาโดยตลอดไม่สามารถช่วยเหลือนางได้เลยสักครา เขามองสองมือที่ราษฎรเทิดทูนเขาราวกับเขาเป็นเทพเจ้าอย่างนึกเย้าหยัน หากเขาเป็นเทพเซียนดังที่ว่าเหตุใดเล่าที่แค่ช่วยสตรีนางหนึ่ง เขายังทำไม่ได้


“เฟยหลง...” น้ำเสียงหวานหูที่ปลอบประโลมยามเขาหลับใหล แปรเปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้อง ทุกการกระทำหมุนวนซ้ำไปซ้ำมา นางต้องทานทนต่อความเจ็บปวดจากมือมืดนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในขณะที่เขานั้นอยู่อย่างสุขสบาย หลับฝันดีทุกค่ำคืนในตักอุ่นๆนั้น


“เหมียนเอ๋อ! ข้าจะช่วยเหลือเจ้าให้ได้ ข้าจะปกป้องเจ้าให้ได้ โปรดรอข้า! ข้าจะปกป้องเจ้าด้วยชีวิตของข้าเอง เพราะฉะนั้น ได้โปรดเถิดสวรรค์! อย่าพรากนางไปจากข้า!


แต่ก็ไร้ผลเมื่อค่ำคืนถัดมา นางก็สิ้นใจคามือมืดนั้นอยู่ดี... โดยที่เขาทำอันใดไม่ได้เลย


“เราจะได้เจอกันอีก” ถ้อยคำอ่อนโยนกระซิบข้างหูเขา ก่อนร่างงดงามจะเริ่มโปร่งแสงคล้ายดวงดารา แล้วค่อยเลือนหายไปพร้อมกับไอละอองสีทองประกาย เขาจดจำรอยยิ้มปวดร้าวของนางได้จวบจนช่วงเวลาสุดท้ายที่ได้เจอะเจอ


“หากครั้งหน้าที่เราเจอกัน โปรดเชื่อใจข้า... อย่าสังหารด้วยความไม่เชื่อใจอีกเลย... สามีข้า”


ไม่! เขาไม่มีวันทำร้ายนาง!


เพราะฉะนั้นแล้วได้โปรดสวรรค์ ส่งนางคืนมาให้ข้า ให้ข้าได้เจอกับนางอีกครั้งเถิด


ข้าจะเชื่อใจเจ้ายิ่งกว่าผู้ใด จะรักเจ้าอย่างสุดหัวใจ


เพราะฉะนั้นแล้ว กลับมาเถิด... แสงตะวันเพียงหนึ่งเดียวของข้า...


ตำหนักดอกงิ้วรำเพย ยามอิ๋น [03.00น.]


“อึก...” ร่างแกร่งลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเจ็บปวดไปทั่วกายา เขาเผลอนึกถึงสตรีในฝันที่หายไปหลังจากเจอเสวี่ยมู่เหมียน องค์หญิงแห่งต้าเสวี่ย เป็นนางใช่หรือไม่... เป็นนางที่อยู่ข้างกายเขามาโดยตลอด


แววตาอาวรณ์ยามทอดมองเขา แม้จะเก็บซ่อนเพียงใดเขาก็ยังสัมผัสได้


ท่าทีแสนคุ้นเคยยามอยู่ใกล้เขา


วาจาอ่อนหวานแม้จะแสร้งทำตนกระด้าง


แต่ทุกท่วงท่านั้นกลับตราตรึงในใจของเขา ราวกับที่ผ่านมาในความฝันอันยาวนานนั้นเป็นเพียงคำทักทาย ร่างกายกำยำใต้อาภรณ์สีดำสนิทผุดลุกขึ้นจากเตียงนุ่ม ความปวดแปลบแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เสวี่ยไท่อิงผู้นั้น... มิคิดปรานีสหายอย่างเขาแม้แต่น้อย ทั้งๆที่ร่วมกันฝ่าฟันตลอดที่ออกท่องยุทธภพแท้ๆ


“ฝ่าบาท... เป็นอย่างที่คิด มีผู้สืบข่าวและหมายจะลอบทำร้ายองค์หญิงมู่เหมียนพ่ะย่ะค่ะ” เสียงจากเงามืดเรียกสายตาวาวโรจน์จากมังกรหนุ่มแห่งซินตี่ได้เป็นอย่างดี ความอ่อนโยนยามอยู่เบื้องหน้าสตรีที่รักใคร่จางหายไป เหลือเพียงความเย็นยะเยือกของไอสังหารแผ่คลุมกาย


“มันผู้นั้นเป็นใคร” น้ำเสียงเย็นชากดต่ำข่มความคุกรุ่นในอก


“เป็นเพียงบุตรีขุนนางระดับล่างของแคว้นซินตี่พ่ะย่ะค่ะ” เป็นเพียงบุตรีขุนนางชั้นล่าง แต่อาจหาญจะแตะต้องสตรีอันเป็นที่รักของจักรพรรดิงั้นหรือ ริมฝีปากหยักสวยขยับยิ้มเหยียดหยัน ได้... ในเมื่อสตรีผู้นั้นอยากลองเล่นกับเปลวเพลิง เขาก็จะจัดไฟชุดใหญ่ให้เอง


กำจัด” คำสั้นๆ แต่กลับบาดลึกใจผู้ฟัง องครักษ์เงาที่กล่าวรายงานรีบกุลีกุจอออกไปทำงานที่ได้รับมอบหมายอย่างไม่รีรอ


ฟุ่บ...


ร่างกายสูงศักดิ์เอนกายทิ้งตัวบนเตียงนุ่มอย่างคิดๆ กลิ่นดอกงิ้วหอมอ่อนๆกรุ่นฟุ้งไปทั่วห้องเช่นนี้ มือเรียวหยิบถ้วยชาและกาน้ำชาที่ยังอุ่นร้อน ก่อนจะขยับยิ้มบางๆ คงเป็นนางที่นำสิ่งนี้มาให้เช่นเคย กลีบดอกงิ้วที่วางใกล้กาชาถูกเลื่อนมาจรดจมูกสูดกลิ่นหอมหวาน


“เจิ้นจะปกป้องเจ้าเอง เหมียนเอ๋อ...” รอยยิ้มของนาง ร่างกายของนาง และจิตใจของนาง ทุกอย่างจะไม่มีทางซ้ำกับภาพในฝันอีกเป็นอันขาด เขาต้องปกป้องนางให้ได้


แอ๊ด...


“ดึกขนาดนี้แล้ว เหตุใดยังไม่เข้านอนอีกเล่า เหมียนเอ๋อ” เขาหันไปถามคนที่ถือถาดน้ำและยาสมุนไพรเข้ามาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน มู่เหมียนในชุดนอนผ้าไหมสีดำสนิทชะงักไปน้อยๆเมื่อเห็นแววตาวิบวับดูเจ้าเล่ห์ราวกับจิ้งจอก ฝ่าเท้าที่ย่างเข้าใกล้เผลอขยับถอยอย่างไม่รู้ตัว


“หม่อมฉันเอายาสำหรับทาแผลมาให้เพคะ”


“งั้นหรือ” ใบหน้าหวานนั้นผุดเหงื่อเม็ดโตที่ขมับบ่งบอกถึงความหวาดหวั่นของเจ้าตัว ท่าทีไม่ต่างจากลูกแมวน้อยที่น่ารังแกนั้นทำให้หัวใจอันแห้งแล้งพลันกระชุ่มกระชวยยิ่ง หนีจากฝันร้ายที่นางถูกเข่นฆ่า มาเจอภาพนางที่มีใบหน้าเปื้อนยิ้มและยังมีความสุขเช่นนี้ อดทำให้เขานึกอยากเก็บรอยยิ้มนี้ไว้ข้างกายตลอดไปไม่ได้


เก็บนางเอาไว้ให้พ้นจากสายตาบุรุษอื่นที่หมายปอง


แล้วตีตราว่านางเป็นของผู้ใด


“หม่อมฉันต้องขออภัยแทนพี่ชายด้วยที่ทำการอุกอาจเช่นนี้” นางย่อกายระหงแสดงความจริงใจ “หากไม่มีสิ่งใดแล้วหม่อมฉันต้องขอตัวเพคะ” 


“ไม่ให้อภัย”


หมับ!


“อยู่ทายาให้เจิ้นก่อนสิ... โทษทัณฑ์ที่พี่ชายเจ้ากระทำ เจิ้นจะมองข้ามมันไป เหมียนเอ๋อ”


ท่านพี่... ท่านต้องการจะปกป้องข้าผ่านการทำร้ายชายผู้นี้ให้บาดเจ็บจนลุกไม่ไหว


แต่มันกลับกลายเป็นเปิดทางให้เขากินเต้าหู้นางได้อย่างเปิดเผย


ใครก็ได้ช่วยนางทีเถิด!!!


-MISS SORAKI-

America's Funniest Home Videos funny cute lol fight GIF

กล้ากินเต้าหู้น้องสาวข้างั้นหรือ เฟยหลง?

ตบคว่ำ!

-เสวี่ยไท่อิง-

*กินเต้าหู้เท่าที่จะกินได้ นิยามของท่านเฟยหลงค่ะ

*น้องเหมียน น้องไม่ต้องอ่อยแล้วล่ะ... กรรมเก่ามันดี ตอนนี้รีบหาทางจรลีฝึกปีนกำแพงเตรียมหนีความหื่นของฝ่าบาทเถอะค่ะ

*ไหนใครจำฉากเก่าที่น้องเหมียน เคยโดดกำแพง แอบในไห วิ่งหนียิ่งกว่าบ้านผีปอบ หนีฝ่าบาทและขันทีได้บ้าง? ยกมือ///

*รอบนี้คงได้ปีนต้นงิ้วกระโดดขึ้นหลังคาหนีฝ่าบาทเป็นแน่


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #3053 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 11:38
    ไท่อิงหวงน้องสุดๆ
    #3053
    0
  2. #1269 Nutsu_Nutsu (@Nutsu_Nutsu) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 00:58
    เฟยหลงนี่หื่นได้อีก สรุปคือหลงๆนี่มีความฝันถึงหญิงคน 1 มาตลอดนั่นคือนางเอกนั่นเอง มิน่า ยึดติดนางเอกได้โดยที่นางไม่ต้องทำอะไรมาก จากที่อยากกินเต้าหู้เขา ตอนนี้โดนเขากินตลอดเลย 5555
    #1269
    0
  3. #662 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 13:06
    น่าร๊ากก
    #662
    0
  4. #656 pimkeybord (@pimkeybord) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 11:58
    หลอกกินเต้าหู้ตลอด
    #656
    0
  5. #409 fairy (@game_) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 20:41
    gifน่ารักกกกกกก5555
    #409
    1
    • #409-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 21:08
      เดี๋ยวเซ่ อ่านนิยายก่อนสิคนดี
      #409-1
  6. #400 nknamkaeng (@nknamkaeng) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 18:39
    เรื่องเก่าคือเรื่องไหนอ่ะคะ อยากอ่านง่าา
    #400
    2
    • #400-2 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 18:55
      ใช้ชื่อเดียวกันค่ะ แต่ลบไปแล้วเนาะ
      #400-2
  7. #399 MayureeRodpanit (@MayureeRodpanit) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 17:49
    เมี่ยวๆน่ารัก
    #399
    1
    • #399-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 18:56
      น่ารักสิคะ หึๆ
      #399-1
  8. #393 ไข่ตุ๋นละมุนไข่ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 14:33
    รออ่านนนนนนนนนนอยากอ่านต่อแล้ววววววววววพึ่งเข้ามาอ่านหยุดอ่านไม่ได้เลยยยยอ่านจบภายในวันเดียว5555555
    #393
    1
    • #393-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:38
      อะไรจะอ่านได้รวดเร็วปานนั้น อย่ารีบค่ะคนจดี พิมพ์ไม่ทัน หึๆ
      #393-1
  9. #392 princingsanta (@princingsanta) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 13:16
    จำได้ๆ
    #392
    1
    • #392-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:24
      ดีใจนะคะที่ยังจำกันได้
      เตรียมชูธงเชียร์นักวิ่งแห่งวังหลังค่ะ
      #392-1
  10. #391 firdown1602 (@firdown1602) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:48
    จำได้ค่ะๆ แต่ไม่รู้จะเห็นใจหรือสงสารน้องเหมียนดี
    #391
    1
    • #391-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:24
      ความรู้สึกไม่ค่อยแตกต่างกันเท่าไหร่เล๊ย
      #391-1
  11. #389 suwitasom (@suwitasom) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:35
    5555 ภาพประกอบน่ารักกกกก รอๆจ้า
    #389
    1
    • #389-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:25
      กินเต้าหู้น้องรักเขา สมควรโดนตบค่ะ
      #389-1
  12. #388 abc17973 (@abc17973) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:09
    ตบคว่ำ5555+
    #388
    1
    • #388-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:26
      หน้าทิ่มนะเออ
      #388-1
  13. #387 Gray princess (@tingrebellion) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:56
    โอ้ย น่าร้ากกกกก
    #387
    1
    • #387-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:26
      มุ้งมิ้งล่ะสิเธอ
      #387-1
  14. #386 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:03
    บาทีไรท์ก็แต่งเรื่องลึกลับซับซ้อนไปจนรีดตามไม่ทันและงงงวยกับปมอดีต
    #386
    2
    • #386-2 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:26
      เรื่องหลักมีแค่น้องเหมียนจำได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในอดีต
      ที่ตัวเอียงคืออดีตที่เกิดขึ้น
      เนื้อเรื่องยังปูไปโดยปกติ
      คือเรื่องความรักของฝ่าบาทและน้องเหมียนในวังหลังค่ะ
      #386-2
  15. #383 nong2547 (@nong2547) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 10:00
    เหมียนเอ๋อจะต้องวิ่งหนีความหื่นของฝ่าบาทเหมือนเดิมไหม
    #383
    1
    • #383-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:28
      ยิ่งกว่าวิ่งหนีไปหลบในโอ่ง+ไหค่ะงานนี้
      #383-1
  16. #381 My'z Biscuit (@nuutgamol) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 09:50
    เรื่องเก่ายังอ่านไม่จบ แต่จำได้ที่กุลีกุจอไนีขันทีที่จะมาโป๊ะยาสลบพาเหมียนเอ๋อเข้าห้องฝ่าบาท 5555
    #381
    1
    • #381-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:28
      ถึงกับจำฉากได้แม่นมาก รอฉากนั้นกันค่ะ
      #381-1
  17. #380 spholkerd (@yok20027) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 09:47
    ท่านพี่ทำไมโหดจัง555
    #380
    1
    • #380-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2560 / 14:29
      อันนี้คือสมควรโดนค่ะ
      #380-1