不潔花朵 บุปผาเย้าหฤทัย [จบบริบูรณ์]

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 314,475 Views

  • 3,796 Comments

  • 9,899 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    231

    Overall
    314,475

ตอนที่ 4 : ภาค1 ดรุณีงามต้องพร้อมด้วยปัญญา [2/3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    24 มี.ค. 60

ภาค1: องค์หญิงผู้งามพิลาส

ดรุณีงามต้องพร้อมด้วยปัญญา [2/3]

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ fan bingbing the empress of china



หลังแยกตัวจากมหาปราชญ์หยูจวี๋ได้สำเร็จ นางก็มุ่งหน้าไปที่เก๋งอีกหลังที่อยู่อีกฝั่งของสระบัวทันทีโดยมีคนเป็นพี่ชายวิ่งตามมาไม่ห่าง ช่างไม่รู้อะไรเสียเลยว่าน้องสาวกำลังเตรียมตนเพื่อให้กลายเป็นสตรีที่เพียบพร้อมอยู่ มัวแต่มาทำตัวละเล่นอยู่เช่นนั้นเมื่อไหร่นางจะฉลาดเฉลียวเสียทีเล่า


นางรอเวลาที่จะบดขยี้ซูหลินหยาให้จมดินแทบไม่ไหวแล้ว!


ใบหน้าหวานหยาดฟ้าราวเทพธิดาใต้ผ้าผืนบางผินไปมองแสงอาทิตย์ที่ใกล้ลาลับฟ้า เกิดเป็นแสงตกกระทบหน้านวลดูงดงามสะกดสายตาผู้มาใหม่ได้เป็นอย่างดี มือเล็กยังคงเปิดกระดาษตรงหน้าอ่านอย่างแข็งขัน ลืมสิ้นถึงความรู้สึกแปลกประหลาดที่จับจ้องมองมาที่ตน


“ช่างเป็นเด็กสาวที่มีความเพียรเสียจริง” แผ่นหลังบางสะดุ้งเฮือก มู่เหมียนหันไปมองต้นเสียงจากอีกฟากของเก๋งอย่างตกใจ “พี่ทำเจ้าตกใจหรือ”


“ถวายพระพรองค์รัชทายาท” คนตรงหน้าโบกมือเบาๆ ให้นางทำตัวตามสบาย เขาสะบัดชายชุดของตนแล้วทิ้งตัวนั่งฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทีแสนสง่างาม


“องค์รัชทายาทอันใดกัน พี่ไม่สนใจคำเรียกยศถานั่นกับน้องสาวแสนรักเช่นเจ้าหรอก”


“ขอบพระทัยท่านพี่ไท่อิง” นางย่อกายให้คนตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่อีกคนยื่นมาให้


“ตามสบายเถิดน้องรัก” เสวี่ยไท่อิง องค์รัชทายาทแห่งแคว้นเสวี่ยลูบหัวคนเป็นน้องอย่างเอ็นดู เขาได้เจอกับนางเพียงสามเดือนครั้งเท่านั้น เพราะมารดาเอาแต่กล่าวว่าบุรุษไร้รูปโฉมงดงามเช่นเขาและน้องชายไม่มีค่าเพียงพอให้ใกล้ชิดเทพธิดาสำหรับท่าน


ต้องงามถึงเพียงใดกันพระมารดาถึงจะพอใจ?


ไท่อิงเพียงได้แต่คิดถามซ้ำไปมาในใจ ตั้งแต่เกิดมามารดานั้นมิเคยยิ้มให้เขาหรือน้องๆแม้แต่ครั้งเดียว เพียงคนที่ได้รับความอบอุ่นคือน้องสาว นางเอาแต่พร่ำบอกว่าดอกงิ้วน้อยของนางหากเบิกบานจะไร้ผู้ใดเทียบเคียงแล้วจับมู่เหมียนขังไว้ในตำหนักของตน เสริมปรุงแต่งความงามให้น้องน้อยของเขาอยู่เช่นนั้น


กล่าวให้ถูกต้องคือมารดาเกลียดพวกเขาที่เป็นบุรุษที่ไร้ความงดงาม ท่านหญิงดอกงิ้วเช่นนางที่อยู่กับรูปโฉมพิลาสล่มเมืองเฝ้ารอเพียงธิดามาสานต่อความฝันของตนเท่านั้น นางปรารถนาตำแหน่งท่านหญิงพันปีแห่งวังบุปผา หากมู่เหมียนได้กลายเป็นท่านหญิงดอกงิ้ว ตำแหน่งนั้นก็จะตกเป็นของนางทันที


เขาเฝ้าสังเกตมารดาตลอดเวลา การอยู่กับบิดาที่เป็นฮ่องเต้ก็ทำเพราะหน้าที่และคำสั่ง รอยยิ้มของนางจึงเหือดหายไปเรื่อยๆ ยิ่งต้องคลอดบุตรชายเช่นพวกเขานางก็ยิ่งโศกเศร้า


จวบจนวันที่มู่เหมียนได้กำเนิดขึ้นมา เขามองน้องสาวผู้น่าเวทนาที่กลายมาเป็นเครื่องมือสู่ความฝันของมารดาอย่างสงสาร ถูกบังคับให้เล่าเรียนหนักหนาขนาดนี้ เย็บปักถักร้อยหนักหนาถึงเพียงนั้น ไหนจะการร่ายรำอีก


หากเป็นที่รักของมารดาต้องตกอยู่ในสภาพนั้น เขาก็ยอมเป็นคนที่ถูกลืมเลือนไปยังจะดีเสียกว่า


“รับไปสิมู่เหมียน” นางถูกมารดาทำร้ายมามากพอแล้ว เขาก็จะเป็นคนปกป้องและดูแลนางจากความปรารถนาอันแรงกล้าของมารดาเอง


หยกสีแดงชาดเช่นนี้...


มู่เหมียนหันไปมองคนที่นั่งยิ้มบางๆให้นาง ขัดกับท่าทีแสนยโสและใบหน้าออกไปทางเย็นชาดุจน้ำแข็งเหมันต์ของตน ของล้ำค่าเช่นนี้ท่านพี่ของนางไปเอามาจากที่ใดกัน หยกสีแดงชาดนี้หาได้ยากยิ่ง ราคาเลยแพงไม่ใช่เล่น


“พี่ไปเจอมันตอนนำคนไปปราบปรามพวกชนเผ่าทางเหนือ รับไปสิ” ริมฝีปากอิ่มแดงเม้มเข้าหากันแน่น ไปเจอมันงั้นหรือ? นี่เขาคิดว่านางจะเชื่อหรืออย่างไรกัน


แม้จะคิดเช่นนั้นแต่นางก็ยื่นมือไปรับมาแต่โดยดีโดยไม่ถามไถ่ให้มากความ ทันทีที่สัมผัสกับหยกชิ้นนั้น ภาพบางอย่างก็ไหลหลากเข้ามาในหัวของนางราวกับทำนบแตก การฆ่าฟัน เลือดสีแดงที่สาดกระจายอาบพื้น โดยฝีมือของชายผู้หนึ่งที่สวมชุดสีทองลายมังกรประดับมุกทั้งกาย นางพยายามเพ่งจิตมองใบหน้าของชายคนนั้น แล้วหัวใจก็พลันกระตุกวาบเมื่อบุรุษผู้นั้นคล้ายหันมามองนางแล้วส่งรอยยิ้มมา


เฮือก!


“เหมียนเอ๋อ เหมียนเอ๋อ เจ้าเป็นอันใดไป!” มู่เหมียนสะดุ้งสุดตัวเมื่อถูกเขย่าไหล่แรงๆ เธอมองคนที่แสดงสีหน้ากังวล แล้วส่ายหน้ารัวๆ “เจ้านิ่งไป ซ้ำหน้ายังซีดเช่นนี้ให้พี่เรียกหมอหลวงให้ดีหรือไม่”


“น้องไม่เป็นไรเพคะท่านพี่” นางพยายามกุมมือที่สั่นเทาของตัวเองไว้ไม่ให้มันสั่นมากกว่าที่เป็น อะไรกัน... ทำไมคนๆนั้นถึงทำราวกับรู้ว่านางกำลังมองอยู่กัน


มิหนำซ้ำ โครงหน้าคมคายและคิ้วเช่นนั้น...


“เจ้าหน้าซีดมากจริงๆ ให้พี่ตามหมอมาเถิด ท่านแม่คงไม่สบายใจนักหากเห็นเจ้าตกอยู่ในสภาพนี้”  มือบางกำหยกสีชาดในมือแน่นแล้วสูดลมหายใจลึกๆ แล้วส่งยิ้มกลับไปบางๆ


“น้องคงอ่านหนังสือมากไป น้องขอบพระทัยท่านพี่สำหรับหยกชิ้นนี้”


แต่นางต้องรู้ให้ได้เสียก่อนว่าชายผู้นั้นจะใช่คนที่นางกังวลจริงหรือไม่


เพราะหากเรื่องนี้กำลังจะเกิดขึ้นกับเจ้าของคนเก่าของหยกชิ้นนี้จริงๆล่ะก็ ท่านว่าที่สามีของนางคงจะตกอยู่ในอันตรายเสียแล้ว


ตำหนักราชันย์เหมันต์ ยามอิ่ว


เสวี่ย รุ่ยหยาง จักรพรรดิแห่งแคว้นเสวี่ย เจ้าของเรือนผมสีเงินยาวสลวยเฉกเช่นเดียวกับแววตาสีสนิมเหล็กดูเฉยชา ใบหน้างามงดดุจอิสตรีราบเรียบไม่แสดงอารมณ์ใด ก่อนจะเอนกายพิงบัลลังก์มังกร แผ่ไออำนาจกำจายคละคลุ้งทั่วห้องเมื่อได้ยินสิ่งที่ขุนนางคนสนิท ผู้เป็นทั้งแขนขาและบุตรชายที่เขาแสนภูมิใจรายงาน


“เจ้าจะกล่าวว่าเหมียนเอ๋อของเจิ้นควรรับตำแหน่งไร้ค่าจากกลุ่มคนแสนเหยาะแหยะ วันทั้งวันเอาแต่สนใจเรื่องความงามงั้นรึ” เขาหัวเราะเสียงขึ้นจมูก แล้ววางถ้วยชาในมือ ใบหน้าของผู้เป็นโอรสเกร็งขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังปราณอันแสนเหน็บหนาว


เสวี่ย ลี่เหริน องค์ชายลำดับที่สาม ผู้เป็นทั้งองค์ชายและขุนนางเจ้ากรมพิธีการก้มหน้าคุกเข่าลงต่ำไม่กล้าแม้แต่จะมองที่มาแห่งความเย็นยะเยือก ฮ่องเต้แห่งต้าเสวี่ยหวงบุตรีองค์หญิงมู่เหมียนมากเพียงใดใครเล่าจะไม่รู้ พร้อมประเคนทุกอย่างให้เสมอ เกรงว่าหากนางทูลขอนั่งเล่นบนบัลลังก์มังกรนี้ พระองค์ก็พร้อมจะอนุญาตได้โดยไม่ตะขิดตะขวง


ทั้งๆที่เกิดจากมารดาคนเดียวกัน แต่ความสำคัญนั้นแตกต่างกันอย่างลิบลับ เขาได้แต่ข่มความปวดร้าวในความอยุติธรรมไว้ในอก ตั้งแต่กำเนิดมาไม่มีสักครั้งที่ท่านพ่อจะมองเขาด้วยความชื่นชมเพราะเขาไม่เคยชนะพี่ชายร่วมมารดาคนโต ยิ่งความอบอุ่นจากมารดาแล้วยิ่งแล้วใหญ่ นางไม่แม้แต่จะปรายหางตามองพวกเขา ความขัดแย้งระหว่างความริษยากับความรักและเอ็นดูน้องสาวยังคงติดตรึงในใจเขาเสมอ


“แต่พวกเขามีอำนาจมากพอในการศึกของสตรีพ่ะย่ะค่ะ หากองค์หญิงได้เป็นท่านหญิงดอกงิ้วที่ตำแหน่งสูงส่งที่สุดย่อมเชิดชูตัวของนาง และปกป้องนางจากสตรีนางอื่นได้”


“เจิ้นเป็นใคร!? เจิ้นคือจักรพรรดิแห่งต้าเสวี่ย แล้วเหตุใดเหมียนเอ๋อของเจิ้นต้องลดตัวให้ผู้อื่นมาประเมินกัน กระทำเช่นนี้มิใช่ปรารถนาจะหาทางดูหมิ่นราชวงศ์เสวี่ยหรอกหรือ”


“แต่การมีวังบุปผาช่วยหนุนหลังองค์หญิงไว้ก็นับว่าเป็นสิ่งดีมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ”


“ดีงั้นหรือ? เจ้าคิดหรือว่าคนพวกนั้นจะไม่หวังสิ่งใดจากเหมียนเอ๋อ” ดวงตาสีสนิมเหล็กทอประกายแข็งกร้าว เมื่อทราบว่าคนของวังบุปผาที่เขาแสนชิงชังลักลอบมาประเมินความเหมาะสมในบุตรีที่เขารักยิ่ง


ครั้งก่อนตอนมารดาของมู่เหมียนก็ครั้งหนึ่ง มาครั้งนี้ยังจะพรากบุตรีของเขาไปอีกงั้นหรือ ดวงตามังกรแฝงไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อนึกถึงใบหน้างดงามที่มองเขาราวกับปีศาจร้ายทุกครั้งที่เจอะเจอ นางเคยรักเขากว่าบุรุษอื่นใด เพียงคนของวังบุปผานั่นมอบตำแหน่งท่านหญิงดอกงิ้วและพานางจากอกเขาไปไม่ถึงเดือน นางกลับมาพร้อมกับอาการคลั่งไคล้ความงดงาม ร่ำร้องว่าไม่อยากอยู่ใกล้ชิดบุรุษอัปลักษณ์บ้าง บุตรที่กำเนิดจากเขานั้นไม่มีทางพิลาสได้บ้าง จนนางจวนเจียนบ้า เขาจึงจำต้องสั่งขังนางไว้ในตำหนักไม่ให้นางเจอบุตรชายที่นางพร่ำด่าทอว่าคือปีศาจพรากความงามไปจากนาง


ไม่มีใครรู้ว่าพวกนั้นทำอะไรกับนาง หรือนั่นเป็นสิ่งที่นางมีอยู่ก่อนแล้วกันแน่ แต่ทว่าหัวใจที่ไม่ควรมอบให้ใครของเขากลับเจ็บปวดเหลือคณา เขาไม่อยากเสียสตรีที่เขารักไปอีกแล้ว


 “เพียงอำนาจของต้าเสวี่ย และองค์หญิงลำดับที่หนึ่งจะมีผู้ใดกล้าปองร้ายนางกัน”


“แต่เมื่อนางออกเรือนไป บุรุษที่คู่ควรนางมีแค่ผู้ครอบครองบัลลังก์มังกร...” นั่นหมายความว่านางจำต้องมีผู้สนับสนุนมากกว่าที่เป็น เพื่อต่อสู้ในวังหลังของฮ่องเต้ผู้นั้น


วังบุปผานับว่าเป็นตัวเลือกที่ดี เพราะกำลังและสายลับกระจายตัวแฝงอยู่ทุกแว่นแคว้น เมื่อใดที่องค์หญิงมู่เหมียนผู้บริสุทธิ์ถูกรังแก พวกเขาที่อยู่ไกลเกินไปคงมิอาจช่วยเหลือได้ทัน แต่คนพวกนั้นสามารถทำได้


“หากบุรุษผู้นั้นมักมากในกาม อยากมีสนมมากมายรายล้อมจนปล่อยปละละเลยเหมียนเอ๋อของเจิ้น ธิดาเพียงคนเดียวเจิ้นดูแลนางได้” บุรุษมักมากในกาม ลี่เหรินเผลอเหล่สายตาไปมองคนที่นั่งบนบังลังก์อย่างลืมตัว แต่ก็ต้องหลุบตาลงต่ำแทบไม่ทันเมื่อถูกคนเป็นบิดาถลึงตามอง “เจ้าจะกล่าวหาว่าเจิ้นคือบุรุษมักมากในกามรึ!?”


“หม่อมฉันไม่กล้า...” แต่มันก็เป็นความจริงมิใช่หรือ เขาย้อนคิดไปถึงจำนวนนางสนมที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบแตะห้าพันนาง หากนี่มิเรียกว่าบ้ากามยังจะเปรียบเป็นอันใดได้อีกกัน


“ตั้งแต่มีเหมียนเอ๋อ เจิ้นก็มิได้ไปเยี่ยมเยือนสนมนางใด เรื่องวังบุปผานั้นเจิ้นมิอนุญาตธิดาของเจิ้นมิใช่เครื่องประดับของพวกอ่อนแอเช่นพวกมัน”


“แต่นางปรารถนาตำแหน่งนั้น...” ใบหน้าของฮ่องเต้ชะงักลง “นางปรารถนาจะเป็นท่านหญิงดอกงิ้วเช่นมารดาเพื่อท่าน


เพื่อเขางั้นหรือ? ใบหน้าขาวของเสวี่ย รุ่ยหยางครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ ก่อนน้ำเสียงแข็งกร้าวในตอนแรกจะผ่อนลง


“หากเหมียนเอ๋อกล่าวเช่นนั้น... นางอยากจะทำสิ่งใดก็ทำ” ลี่เหรินลอบปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก คิดถูกจริงๆที่ดึงมู่เหมียนมาอ้างในเวลาเช่นนี้ มู่เหมียนมองการเดินหมากครั้งนี้ได้ขาดลอย นี่สินะเหตุผลที่นางได้กล่าววจีนั้นก่อนเดินออกจากห้อง


“ท่านพ่อมิมีทางยินยอมให้น้องเป็นท่านหญิงของวังบุปผา แต่บอกท่านว่าน้องอยากเป็นสาวงามเพื่อท่านพ่อ เรื่องมันคงจะง่ายขึ้น”


“มันไม่ง่ายดายเกินไปหน่อยหรือ”


“ตอนทูลขอบุปผาพันปีน้องก็กล่าวเช่นนี้ ปัจจุบันน้องก็ยังมีกระถางบุปผาเหล่านั้นในตำหนัก ครั้งก่อนน้องทูลขอเข้าไปนอนเล่นในห้องอักษรด้วยเหตุผลนี้ น้องก็ได้หนังสือติดมือมามากมาย น้องไม่ได้เอาใจท่านพ่อมาโดยตลอดเพื่อเป้าหมายระยะสั้นเช่นนั้นหรอก” ด่าเขาทางอ้อมว่าคิดตื้นเขินเกินไปสินะ... แทบมิอยากเชื่อตนเองว่ากำลังถูกเด็กสาววัยเก้าขวบกล่าวสั่งสอน


“...”


บางทีเขาควรจะไปสอพลอน้องสาวบ้างสินะ เพื่อตำแหน่งที่มั่นคงในอนาคต...


-MISS SORAKI-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #2363 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 13:07
    น่าสงสาร พี่ชายคนนี้ พี่สามสินะ
    #2363
    0
  2. #2121 Mizza (@wawy111) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 07:42
    นางเอกสายถูกเปย์ ทั้งพ่อ แม่ และพี่ๆ ดีงามม
    #2121
    0
  3. #1173 Pandanus2323 (@Pandanus2323) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 14:27
    อย่างกะลูกคนล่ะพ่อคนล่ะแม่
    #1173
    1
    • #1173-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 4)
      27 เมษายน 2560 / 14:31
      กระอักเลือดสำลักน้ำเมื่ออ่านคอมเม้นท์นี้
      #1173-1
  4. #1165 Diamondgirl (@phetnaree0002013) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 11:24
    0_0 สะ..สะ..เสวี่ยไท่อิง
    ข้าหลงรักเพียงแค่เห็นอิมเมจท่าน
    แต่พอรู้ว่าเป็นรัชทายาท
    กรี๊ดลั่นเลยอ่ะ..โดนใจมาก!555
    #1165
    1
    • #1165-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 4)
      27 เมษายน 2560 / 14:35
      หล่อเหลาเลยล่ะซี่ แถมมีอำนาจซะด้วย
      #1165-1
  5. #619 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:52
    พี่สามนี่เป็นคนดีมั้ยอ่ะ ดูท่าทางริษยาน้องสาวไม่เหมือนรัชทายาทกับพร่ชายอีกคน
    #619
    0
  6. #601 pimkeybord (@pimkeybord) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 18:38
    อย่างนี้ก็ได้หรอท่านพี่5555
    #601
    1
    • #601-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 4)
      23 เมษายน 2560 / 18:40
      ได้ทุกอย่างที่ท่านแกต้องการค่ะ หึๆ
      #601-1
  7. #535 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 05:24
    อย่างนี้ก็เหรอ...ท่านพี่
    #535
    1
    • #535-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 4)
      22 เมษายน 2560 / 06:24
      ได้ทุกอย่างที่พี่แกต้องการค่ะ
      #535-1
  8. #301 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 22:33
    ท่านพี่ เข้าทางน้องสาวท่าจะเจริญกว่าทางอื่นแน่ๆ5555
    #301
    1
    • #301-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 4)
      12 เมษายน 2560 / 18:07
      ยิ่งกว่ารุ่งโรจน์ค่ะ หึๆ
      #301-1
  9. #151 mtpply (@mtpply) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 10:50
    ร้ายกาจ555
    #151
    0
  10. #71 ลูกน้ำ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 13:41
    ท่านพ่อหวงลูกสาวหนักมาก

    ยอมใจมู่เหมียนจริงๆ เอาใจพ่อได้อยู่หมัดสุดๆ
    #71
    1
    • #71-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 4)
      30 มีนาคม 2560 / 14:16
      พยายามฝึกมานาน เอาใจมาบ่อย ไม่เสียเปล่าค่ะ
      #71-1
  11. #56 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:58
    ครอบครัวที่บิดเบี้ยว ช่างน่าสงสาร
    #56
    1
    • #56-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 4)
      30 มีนาคม 2560 / 09:34
      เนอะ เป็นคนที่มีเบื้องหลังน่าเศร้า
      #56-1
  12. #23 บัว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 13:05
    ท่านพ่ออวยลูกสาวได้ใจมากกกก

    อ่านลื่นมาก อัพเร็วมากด้วย

    ขอบคุณมากๆค่าไรท์
    #23
    0
  13. #20 22052544 (@22052544) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 11:21
    ดีงามคะทีนี้อิๆอิๆขอบคุนน้าค่าไรท์
    #20
    0
  14. #19 มารี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 11:20
    สนุกมากค่าแต่เพิ่มความยาวหน่อยได้มั้ยคะต่อตอนมันสั้นไปอ่า
    #19
    1
    • #19-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 4)
      24 มีนาคม 2560 / 12:30
      ความยาวตอนสั้นเนื่องจากมีการตัดแบ่งอัพในหนึ่งตอนหลักค่ะ ไม่งั้นจะยาวจนเกินไป
      #19-1
  15. #18 kithong (@btobry) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 10:26
    รอตอนต่อไปค่ะ สู้ๆค่ะไรต์
    #18
    0
  16. #17 nong2547 (@nong2547) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 09:31
    นิยายเรื่องนี้เคยเอามาลงแล้วใช่ไหมคะ. แต่เปลี่ยนพลอต สนุกทั้งสองรอบค่ะ

    แต่รอบนี้นางเอกถูกเพื่อนหักหลังจะแก้แค้นก็ไม่แปลก. แต่สามีเก่าที่ไม่เชื่อใจจนถูกส่งไปตำหนักเย็น. ทำไมยังอยากแต่งกับสามีเก่าอีก. ทั้งสวยทั้งเริ่ด หาผู้ดีๆที่รักมั่นคงและเชื่อใจดีกว่าไหม
    #17
    1
    • #17-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 4)
      24 มีนาคม 2560 / 09:53
      เรื่องนี้เคยเอามาลงแล้วค่ะ แต่ไวรัสดันอุตริกินไฟล์
      สามีเก่าคนนี้... เขามีชะตาเชื่อมกันมั้งคะ หึๆ
      ส่วนผู้ดีๆ นางได้เจอะเจอเยอะค่ะ
      #17-1