不潔花朵 บุปผาเย้าหฤทัย [จบบริบูรณ์]

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 314,507 Views

  • 3,797 Comments

  • 9,901 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    263

    Overall
    314,507

ตอนที่ 7 : ภาค1 ดรุณีงามต้องมีเสน่ห์ทางดนตรี [2/3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    28 มี.ค. 60

ภาค1: องค์หญิงผู้งามพิลาส

ดรุณีงามต้องมีเสน่ห์ทางดนตรี [2/3]


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ lady of the dynasty


เสียงพิณแผ่วหวานดังกังวานทั่วป่าดอกงิ้ว ผสานรับกับกลีบสีแสดที่พัดปลิวราวกับการร่ายรำรับเสียงอันงดงามนี้ นิ้วบอบบางราวกับหยกชั้นหนึ่งกรีดกรายราวกับร่ายรำบนพิณไม้เนื้อสีน้ำตาลจากไม้เนื้อดีแกะสลักสวยงามบ่งบอกถึงความเอาใจใจใส่ของผู้ทำ


บทเพลงแห่งดอกงิ้วสีชาดยังคงถูกบรรเลงต่อไปท่ามกลางสายตาที่มองมาอย่างชื่นชมของผู้ประพันธ์ อ๋องรุ่ยเหลียงมองใบหน้าหวานหยาดฟ้าของหลานสาวที่ดูเคลิบเคลิ้มไปกับเพลงพิณราวกับต้องมนต์ ยาสูบที่อัดแน่นในแท่งเรียวถูกละวางลง เปลี่ยนเป็นหยิบแก้วชาที่ว่างอยู่มารินจิบแทน ความหวานใสและแสนตรึงตราใจนี้นางช่างมีฝีมือเหนือสตรีนางใดที่เคยพานพบ


ดวงตาฉ่ำน้ำกวาดตาไล่ไปตามเนื้อเพลง บรรจงใส่อารมณ์ของตนผสมผสานกับเสียงขับร้องอย่างชำนิชำนาญราวกับคนผ่านการฝึกฝนมานับครั้งไม่ถ้วน คิ้วเรียวพาดเฉียงดั่งกระบี่ของรุ่ยเหลียงขมวดเข้าหากันเมื่อท่อนหนึ่งของบทเพลงช่างดูแสนคุ้นเคย


ท่วงทำนองในช่วงหลังนี้มิใช่ของชาวต้าเสวี่ยที่เน้นความคล่องแคล่วฉวัดเฉวียน แต่เป็นการบรรเลงของสตรีชาวซินตี่ซึ่งเป็นแคว้นทางเหนืออันเน้นความอ่อนหวานและความซาบซึ้งต่อความรักเสียส่วนใหญ่ ทั้งๆที่มิใช่ท่วงทำนองของตนแต่มู่เหมียนกลับบรรเลงมันออกมาได้อย่างงดงามและเสนาะหูผู้ฟังได้ดีเหลือจะพรรณนา


 “ยอดเยี่ยม ไพเราะเสียจริง มิเสียแรงที่เปิ่นหวางคาดหวังไว้” รุ่ยเหลียงปรบมือให้คนตรงหน้าอย่างนึกชื่นชมในฝีมืออันเหนือชั้นนี้ มู่เหมียนก้มหน้าลงเล็กน้อยเป็นการน้อมรับ


“หลานยังต้องเรียนรู้อีกมากเพคะ”


ซูหลินหยาแม้จะเป็นสตรีที่มีความห้าวหาญ และมากเล่ห์ แต่ในความเป็นจริงแล้วกลับไร้ความสามารถด้านศาสตร์ศิลป์โดยสิ้นเชิง ไม่ว่าจะเป็นจิตเก่าหรือใหม่ ทำให้ขาดความน่าเสน่หาของสตรี มีเพียงความแปลกตาที่สามารถเรียกความสนใจจากฮ่องเต้ได้ แต่ก็ทำได้เพียงชั่วครู่ เมื่อหลังจากนั้นความท้าทายก็เปลี่ยนแปรเป็นความน่าเบื่อหน่าย จึงต้องเปลี่ยนกลยุทธ์หันมาปองร้ายผู้ที่องค์จักรพรรดิโปรดปรานเช่นนางแทนเพื่อลดจำนวนคู่แข่ง


นัยน์ตาหวานหยดดูเย้ายวนตั้งแต่เยาว์วัยหลุบลองมองปลายนิ้วที่ถูกท่านลุงประคองไว้ราวกับของล่ำค่าด้วยสายตาที่ยากจะคาเดา ใครจะรู้เล่าว่าผู้ที่เป็นเทพแห่งดนตรีเช่นนี้จะมีนายทหารในมือนับสามแสนนาย กล่าวได้ว่าอีกฝ่ายได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้มากที่สุดในบรรดาพี่น้องร่วมสายเลือดก็ไม่ผิด


“ท่านมีฝีมือมากมายเพียงนี้ ยังปรารถนาให้เปิ่นหวางสั่งสอนสิ่งใดให้อีกเล่า” รุ่ยเหลียงเลิกคิ้วมองดรุณีน้อยตรงหน้าอย่างนึกแปลกใจ “บทเพลงของเปิ่นหวางท่านก็สามารถขับขานได้ไพเราะยิ่ง ทางเพลงพิณยิ่งแล้วใหญ่ หากเติบโตขึ้นฝีมือของท่านคงเหนือกว่าเปิ่นหวางได้ไม่ยากเย็นนัก”


“หลาน...” นางเม้มตัวเองก่อนจะก้มมองมือเล็กในอุ้งมือของอีกฝ่าย นึกทบทวนในใจว่าควรจะกล่าวออกไปดีหรือไม่ “มีบทเพลงหนึ่งที่อยากจะบรรเลงให้ได้ แม้จะพยายามฝึกฝนเท่าไร แต่หลานก็จนปัญญา”


“เปิ่นหวางชักอยากจะทราบนามของบทเพลงนั้นเสียแล้ว” ยังมีอีกหรือสิ่งที่ทำให้องค์หญิงอัจฉริยะแห่งแคว้นเสวี่ยจนปัญญาได้ รุ่ยเหลียงได้แต่ถามตนเองจากภายใน เมื่อลอบมองใบหน้าน่าทะนุถนอมตรงหน้าก็พบเพียงความกังวลและความกระอักกระอ่วนใจ อีกฝ่ายคงรวบรวมกำลังใจมามิใช่น้อยก่อนจะเอ่ยเรื่องนี้กับเขา “บทกระเรียนร่ายรำ หรือจะเป็นหงส์แรกฤดูเล่าที่ทำให้ท่านกังวลได้ถึงเพียงนี้”


ทั้งสองบทเพลงที่เอ่ยไปนั้นคือบทเพลงพิณชั้นสูงแห่งราชวงศ์เสวี่ยที่บรรพบุรุษผู้มาความสามารถอย่างเสวี่ย จ้าวเว่ย อดีตองค์จักรพรรดิได้ประพันธ์ไว้เพื่อมอบให้แก่ฮองเฮาของตน กล่าวได้ว่าเป็นบทเพลงที่ต้องอาศัยทักษะและความเชี่ยวชาญสูงมากในการบรรเลง


ทว่าสตรีน้องตรงหน้ากลับส่ายหน้าเบาๆ เพื่อเป็นการบอกว่านั่นยังมิใช่บทเพลงที่นางหมายความถึง เขาจึงลองเสี่ยงทายบทเพลงที่ตนคิดว่ายากไปอีกสามสี่บทเพลง จนไปหยุดที่บทเพลงหนึ่ง บทเพลงที่ชื่อ คำสาปใต้ต้นสน ใบหน้าหวานหยาดฟ้าจึงชะงักงันลง


“ท่านหมายถึงบทเพลงนี้งั้นหรือ” มู่เหมียนพยักหน้ารับ ก่อนจะเลื่อนมือไปหยิบกระดาษที่ตนพามาส่งให้คนตรงหน้า ลอบถอนมือคืนจากอีกฝ่ายอย่างแนบเนียน “นี่เป็นบทเพลงที่ไม่สมควรให้เด็กสาวผู้บริสุทธิ์เช่นท่านบรรเลง...”


“หลานมีความสนใจนักท่านลุง” นางส่งสายตาอ้อนวอนไปให้คนที่หยิบแท่งยาสูบมาจรดริมฝีปากน้อยๆ ไม่ว่าอย่างไรนางก็ปรารถนาจะเล่นบทเพลงนี้ให้ได้


เอาไว้เล่นยามนึกอยากสาปแช่งสตรีอสรพิษให้หายแค้นเคือง...


คำสาปใต้ต้นสน เป็นบทกวีที่ถูกนำมาขับร้องผสานกับเพลงพิณที่ใช้ท่วงทำนองสลับซับซ้อนโดยฮูหยินเอกของแม่ทัพจวนหนึ่งในอดีต ความแค้น ความเกลียดชัง และความปรารถนาในการสาปแช่งสหายทรยศที่ร่วมวางแผนกับสามีเพื่อเข่นฆ่านางเพียงเพราะนางไปทราบถึงเรื่องที่ทั้งคู่ต่างเป็นชู้รักกัน แม้มิได้กล่าวถึงผู้เป็นที่รักและความเคียดแค้นต่อบุรุษผู้นั้น แต่ความสนุกสนานของกวีบทนี้คงหนีไม่พ้นทำนองที่แสนดุดัน รุนแรงแฝงไปด้วยความคับแค้นใจที่หมายจะสาปแช่งให้อีกฝ่ายตายตกไป


“ท่านลุงช่วยหลานมิได้หรือเพคะ” น้ำเสียงหวานซึ้งและสายตาใสแป๋วราวกับลูกแมวน้อยของเด็กสาวงามล่มเมืองเบื้องหน้าอดทำให้ผู้เป็นลุงคิดหนักไม่ได้


หากเขาสั่งสอนเพลงนี้ให้นางจะมิกลายเป็นเขามอบมลทินแก่ผ้าขาวผืนนี้หรอกหรือ แต่หากไม่ทำตามคำขอร้อง สายตาที่มองมาอย่างคาดหวังนี้คงแปรเปลี่ยนเป็นนองน้ำตาเป็นแน่


ในบรรดาหลานนับร้อยของตน มีเพียงองค์หญิงมู่เหมียนที่เขาให้ความเอ็นดูมากเหนือใครอื่น เพราะความช่างฉอเลาะเอาใจ ไม่ได้กระทำตัวเอาแต่ใจให้เขาระคายเคืองหรือหนักใจ ไม่ว่านางปรารถนาสิ่งใดเขาก็พร้อมมอบให้อย่างมิบิดพลิ้ว แต่การจะให้สอนสิ่งที่ชั่วร้ายสำหรับบทกวีให้นางคงไม่ใช่สิ่งที่เหมาะสมเท่าไหร่นัก


“เปิ่นหวางว่า...” ราวกับรู้ว่าเขาต้องการจะเอ่ยปฏิเสธ หยาดน้ำใสเริ่มไหลคลอเบ้าตาหงส์ หยดน้ำใสไหวระริกคล้ายหากเขาเอ่ยขัดใจเมื่อใด มันจะหลั่งลงมาทันทีทำให้เขาน้ำท่วมปาก “การร่ำเรียนเพลงเหล่านี้ไว้บ้างก็นับว่าเป็นการเปิดโลกทัศน์ให้ท่านได้ดีไม่น้อย”


สุดท้ายเขาก็ไม่อาจฝืนต่อความน่าสงสารนั้นได้อยู่ดี นิ้วเรียวจรดลงบนพิณแก้วสวรรค์ตรงหน้าก่อนจะเริ่มบรรเลงท่วงทำนองแสนบีบคั้นใจผู้ฟัง ให้ความรู้สึกอึดอัดราวกับจะหลั่งน้ำตาแต่หลั่งไม่ออก เค้นความคั่งแค้นและจิตชั่วร้ายในส่วนลึกของผู้ฟังสมชื่อบทกวี เสียงขับขานแม้จะทุ้มนุ่มแต่เนื้อหากลับแฝงความเสียดสี ต่อว่าผู้ถูกกล่าวถึง


กว่าบทเพลงนี้จะสั่งสอนจนจบลง เวลาก็ล่วงเลยมามากแล้ว ผู้เป็นลุงจึงต้องขอตัวกลับจวนของตนไปก่อน เสวี่ยมู่เหมียนลุกขึ้นยืนถวายพระพรคนตรงหน้าอย่างอ่อนช้อย ส่งรอยยิ้มหวานราวน้ำเชื่อมให้คนตรงหน้า พาลให้ความเหน็ดเหนื่อยที่มีในกายและใจผู้พบเห็นมลายหาย


“ท่านลุงโปรดระวังกายด้วย” รุ่ยเหลียงรับคำแฝงด้วยความห่วงใยผ่านการลูบศีรษะที่ปกคลุมด้วยผมยาวสลวยนุ่มราวกับไหมชั้นดีอย่างเบามือ


“อย่าเข้านอนดึกนักเล่า องค์หญิง”


“เพคะ ท่านลุง” นางยิ้มส่งคนตรงหน้าที่อุตสาห์เสียเวลามาสั่งสอนนางจนค่ำอย่างน่าเอ็นดู มองตามแผ่นหลังแกร่งใต้อาภรณ์สีเข้มไปจนมั่นใจว่าสุดสายตาแล้ว กลีบปากสวยสีชมพูอ่อนดุจกลีบบัวก็ลดรอยยิ้มลงช้าๆ กลายเป็นนิ่งเรียบซ่อนใต้ผ้าคลุมผืนบาง “ท่านซาน วันนี้คุณหนูสี่จากจวนแม่ทัพได้ออกไปเที่ยวที่ไหนหรือไม่”


หางตาสวยเหลือบมององครักษ์ในชุดสีขาวสะอาดตาอันเป็นเอกลักษณ์ขององครักษ์หลวงฝีมือเยี่ยมแคว้นต้าเสวี่ยที่เร้นกายใต้แสงจันทร์อย่างแนบเนียนน้อยๆ มือบอบบางยกถ้วยชาบนโต๊ะมารินน้ำชาที่เย็นชืดจนปริ่มล้น


แหมะ...


หยาดน้ำชาสีใสไหลลงเปรอะชายชุดประโปรงงดงามจนเปียกโชก มู่เหมียนมองตามภาพนั้นด้วยแววตาไม่บอกอารมณ์ความรู้สึก ปล่อยให้องครักษ์ของตนที่ถูกเรียกว่า ท่านซาน’ ซับหยาดน้ำให้อย่างแผ่วเบาออกจากชายกระโปรงสวย


“ทูลองค์หญิง เป็นดั่งท่านคาดการณ์ไว้พ่ะย่ะค่ะ เมื่อหายจากอาการอ่อนแรงจากพิษร้าย นางก็ได้เริ่มฝึกเดินลมปราณเพื่อลอบออกไปหาบุรุษผู้หนึ่งที่จวนเสนาบดีฝ่ายขวาที่ชื่อหลี่หานโจว ตามการจับตามองทราบว่าเป็นบุรุษที่นางปลาบปลื้มหลังจากอีกฝ่ายให้ความช่วยเหลือตอนถูกบุตรีของฮูหยินใหญ่รังแกพ่ะย่ะค่ะ”


อายุนั้นเก้าขวบเท่านางแท้ๆ แต่กลับกล้าออกจากจวนเพื่อหาบุรุษงั้นหรือ แต่ทว่า... หลี่หานโจว นัยน์ตาหวานกระจ่างใสดุจแสงดาราพลันอับแสงลงเมื่อได้ยินชื่อนั้น เป็นชายผู้นี้ที่สตรีอสรพิษใช้เป็นหมากเพื่อทำให้นางกลายเป็นสตรีแปดเปื้อน มือเล็กบีบเข้าหากันแน่นจนสั่น ความชิงชังแล่นวาบขึ้นมาจุกอก นางเพ่งมองอดีตของชายที่ทราบทั้งชื่อและสกุลซ้ำๆ ย้อนไปถึงตอนก่อนอีกฝ่ายจะบุกเข้าหานางที่ตำหนักเมื่อครั้งเป็นหวงกุ้ยเฟย


ซูหลินหยาร้องร่ำน้ำตาคลอหน้า กล่าวว่าร้ายนางต่างๆนานาว่านางทำเสน่ห์ใส่องค์จักรพรรดิบ้างล่ะ ว่าตนจะถูกนางกำจัดเป็นรายต่อไปเช่นที่สนมนางอื่นเคยเป็นบ้างล่ะ เพื่อหลอกล่ะให้ชายผู้นั้นตกมาเป็นหมากให้ตนเลือกใช้ผ่านการอาศัยความสัมพันธ์อันลึกซึ้งเมื่อครั้งก่อนเข้ามาในวังหลัง น่าแปลกใจที่ครั้งนั้นนางรอดพ้นจากการตรวจพรหมจรรย์จากเหล่าขันที


“อา... ท่านซาน เปิ่นกงฝากไปแจ้งท่านพ่อหน่อยสิ เปิ่นกงปรารถนาจะไปเยี่ยมเยียนราษฎรที่เมืองหลิวชางสักหน่อย” น่าเสียดายที่ครั้งนี้เจ้าลอบออกไปก็ไร้ความหมาย เมื่ออีกฝ่ายต้องตามบิดาของตนมาเพื่อศึกษาหนทางแห่งขุนนางที่แคว้นของนาง


“องค์หญิงมู่เหมียน แต่ท่านยังเยาว์เกินไปนัก หากออกไปที่เมืองหลิวชางอันเป็นถิ่นของกลุ่มการค้ามืดเช่นนั้น...”


 “เปิ่นกงอยากไปที่นั่นกับท่านพี่ลี่เหริน... ไม่ได้หรือ” องครักษ์หมายเลขสามประจำตัวองค์หญิงถึงกับใบหน้าชาวาบคล้ายกับเกิดไอร้อนผุดพรายเต็มใบหน้าที่ถูกอำพรางใต้หน้ากาก เมื่อเห็นแววตาออดอ้อนฉ่ำน้ำตานั้น


“ขะ ข้าจะไปแจ้งเรื่องนี้ให้ฮ่องเต้ทราบโดยไวที่สุดพ่ะน่ะค่ะ”


“ขอบคุณท่านมาก ท่านซาน” นางส่งยิ้มให้เป็นการตบท้าย ก่อนจะหมุนกายเดินออกจากเก๋งไป โดยมีองครักษ์ในชุดผ้าคลุมสีดำสนิทอันเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยพิเศษของแคว้นคอยถือโคมไฟนำทาง และพยุงเดินกลับตำหนักของตน


ใบหน้างดงามเงยขึ้นรับแสงจันทร์ที่สาดทอ ก่อนจะคลี่ยิ้มที่แสนสดใสและดูเบ่งบานราวกับบุหงาแรกแย้มชวนให้คนมองหลุดจากการควบคุมสติ นางชูแขนขึ้นแล้วกำมือคว้ามาแนบที่อกราวกับจะไขว่คว้าจันทราดวงนั้นมาเป็นของตนท่ามกลางสายตาที่มองมาอย่างหลงใหลของผู้ได้พบเห็น แขนเสื้อยาวร่นลงเผยให้เห็นข้อมือเล็กดุจกิ่งหลิว


ฟุ่บ...


“การเผยต้นแขนให้บุรุษเห็นมิใช่สิ่งที่สมควร” มู่เหมียนมองคนที่ดึงแขนเสื้อของนางให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนจะแย้มกลีบปากสวยยิ้มกว้างยิ่งขึ้น


“เปิ่นกงกล้าเปิดเผยเพราะนั่นคือท่านต่างหาก ท่านองครักษ์เว่ย” กล่าวจบก็เดินมุ่งหน้าสุ่ตำหนักของตนต่อโดยแทบมิต้องรอแสงไฟนำทาง เพราะถึงอย่างไรค่ำคืนนี้จันทราก็สว่างยิ่งนัก ราวกับเป็นใจต่อสิ่งที่นางคิดคำนึง


“หลี่หานโจว...” ให้นางได้พบกับเขาเพื่อฝืนโชคชะตาของสตรีนางนั้นเสียหน่อยจะเป็นไร นิ้วเรียวเลื่อนมาจรดริมฝีปากสวยเบาๆเมื่อภาพหนึ่งปรากฏขึ้นมาในหัวหากสิ่งที่นางคิดลงมือทำนั้นสำเร็จลง


ซูหลินหยาจะไร้โอกาสเป็นสนมเพราะมิมีผู้สนับสนุนสำคัญอย่างบุรุษผู้นี้อยู่


ดวงตาสวยหรี่ลงเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวอย่างเจ้าเล่ห์ บางทีตัดไฟตั้งแต่ต้นลมก็มิใช่ความคิดที่เลวร้ายนัก... สำหรับนาง เสวี่ยมู่เหมียนเพียงฝ่ายเดียว แต่คงเป็นสิ่งที่แย่ที่สุดสำหรับฝ่ายนั้นเลยทีเดียว!


-MISS SORAKI-

*เหมียนเอ๋อ... ถ้าจะดักทางขนาดนี้ไว้รอบซะขนาดนี้ ต่อให้สะกิดบอกให้ฝ่ายนั้นกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย แล้วตัวใหม่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะดิ้นรอดหรอกนะ...

*หายไปสองวันเพราะต้องไปเฝ้าญาติที่โรงพยาบาล ขอโทษจริงๆนะคะ พรุ่งนี้จะได้เจอกันแล้วนะคะ*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #3777 artiannie (@artiannie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 19:32
    สนุกดีค่ะ  รู้สึกถึงความสวยของนางมาก
    #3777
    0
  2. #3032 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 17:46
    เหมียนเอ๋อร์จัดการเลย
    #3032
    0
  3. #1170 Diamondgirl (@phetnaree0002013) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 12:19
    ท่านซานในที่สุดท่านก็ปรากฎกายออกมา..หลังจากที่องค์รัชทายาทไท่อิงโชว์ตัวหลายตอน..แล้วตอนไหนจะเจอกับชิงหลงอ่ะ จะได้รีบข้ามไปอ่านตอนนั้นก่อน555 #โรคหลงชายงามกำเริบ
    #1170
    1
    • #1170-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 7)
      27 เมษายน 2560 / 14:33
      ให้ท่านซานได้หล่อเหลาซักตอนเถอะค่ะ
      ชิงหลงนี่เริ่มปรากฏตัวแล้วนะเออ
      #1170-1
  4. #621 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 23:27
    บุรุษทุกคนหลงเสน่ห์เหมียนเอ๋อร์หมดไม่เว้นแม้แต่องครักษ์เงา เมือไหร่จะได้เจอพระเอกอ่ะ
    #621
    0
  5. #607 pimkeybord (@pimkeybord) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 19:23
    วางแผนได้ร้ายกาจมากเหมียนเอ๋อ
    #607
    4
    • #607-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 7)
      23 เมษายน 2560 / 19:54
      ร้ายกาจกว่านี้ยังมีอีกไหม หึๆ
      #607-1
    • #607-3 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 7)
      23 เมษายน 2560 / 20:27
      หึๆ ตอนเช้าก็ได้เจอกันแล้วค่ะคนดี รีบสแตนบายตั้งแต่เจ็ดโมงเลย
      #607-3
  6. #508 ChaowEva (@027046509) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 11:08
    เริ่ดมากก
    #508
    1
    • #508-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 7)
      21 เมษายน 2560 / 13:32
      ดีใจที่ชอบนะคะคนดี หึๆ
      #508-1
  7. #302 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 23:05
    สนุกๆๆๆ
    #302
    1
    • #302-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 7)
      12 เมษายน 2560 / 18:07
      ดีใจที่ชอบนะคะ
      #302-1
  8. #140 fairy (@game_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 04:31
    ชอบทอล์คไรท์อ่ะมี ีกระโดดน้ำฆ่าตัวตายมาเล่นตัวใหม่ก็ยังไม่รอดด้วย5หหห
    #140
    0
  9. #113 abc17973 (@abc17973) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 12:03
    ชอบจังงงงงเรื่องนี้
    #113
    1
    • #113-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 7)
      2 เมษายน 2560 / 13:10
      ดีใจที่ชอบนะคะคนดี
      #113-1
  10. #75 ลูกน้ำ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 13:59
    มู่เหมียนร้ายได้แบบมีเหตุผล

    ภาษาสละสลวยจริงๆไม่ได้ชมให้ไรท์ถล่มอัพเลยนะ

    ทรมานแทนหลินหยา 555+
    #75
    1
    • #75-1 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 7)
      30 มีนาคม 2560 / 14:15
      จ่ะ... ชมแบบไม่หวังผลกันจริงๆ /ยิ้มอ่อน
      #75-1
  11. #48 A R O N A M (@manorablack-45) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 10:33
    โอ้ยยสนุก
    #48
    0
  12. #46 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 02:13
    ขอบคุณค่ะสนุกๆ
    #46
    0
  13. #45 reedoiz (@reedoiz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 00:29
    รอค่าาาา
    #45
    0
  14. #44 มารี (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:35
    สะใจที่สุด5555555
    #44
    0
  15. #43 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:26
    นางจัดได้เด็ดขาดมาก รอต่อค่าาาา
    #43
    0
  16. #42 22052544 (@22052544) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:25
    นางร้ายด้น่ารักยิ่งนัก555ชอบนางอะไรท์มาต่อนะสนุกมากค่าาา
    #42
    0