END - [FIC GOT7] ไอ้ติ๋ม - MARKBAM [YAOI]

ตอนที่ 15 : ติ๋มครั้งที่ 12 [200%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    17 ก.ย. 60

ติ๋มครั้งที่ 12


'ตัวคุณหอมมากๆเลย..'

Mark 







มาร์คเดินคอตกกลับห้องด้วยความหมดอาลัยตายอยาก


สาเหตุก็คือก่อนสัปดาห์ไฟนอลจะมาถึงอีกสองอาทิตย์หน้า แน่นอนว่าต้องมีการทดสอบย่อยเกิดขึ้น และแน่นอนที่สุดว่าเขาไม่เคยพลาดที่จะทำคะแนนเก็บของแต่ละเปเปอร์ได้ต่ำกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นเลยสักนิดเดียว


แต่นี่.. มันอะไรกัน


คะแนนหกสิบเปอร์เซ็นของการทดสอบย่อยมันคืออะไร


มองกระดาษข้อสอบในมือแล้วก็ต้องถอนหายใจ ไม่เคยคิดเคยฝันว่าการเรียนของเขาจะตกต่ำได้ถึงขนาดนี้ จากที่เคยเป็นท็อปของคลาสทุกครั้ง ได้คะแนนสูงสุดไม่ก็รองทุกครั้งมาตลอด แต่กลับร่วงลงมาอยู่ในระดับมาตรฐาน จนอาจารย์ของเขาก็ยังทักว่าหมู่นี้เขาแปลกไป ดูไม่ค่อยรอบคอบในการตอบเหมือนเมื่อก่อน


ซึ่งเขาเองก็เห็นด้วย เมื่อลองมาพิจารณากระดาษคำตอบในมือก็รู้สึกอยากจะทึ้งหัวตัวเองมากจริงๆ แต่คิดอีกทีไม่เอาดีกว่า มันเจ็บอ่ะ เลยตัดสินใจแค่ว่าจะลองพิจารณาด้วยตาเปล่าเท่านั้นพอ


สิ่งที่ได้คือเขาอ่านโจทย์ไม่รอบคอบ โจทย์ถามอีกอย่างเขากลับตอบอีกอย่าง แล้วนั่น.. นั่นอะไรน่ะ หัวใจดวงเล็กๆข้างหลังคำตอบที่เขียนว่าแบมแบม อ้าว... ตายละวา.. นี่เขาเผลอเขียนชื่อเด็กน้อยคนนั้นเข้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่!


ตามหลักแล้วเขาควรรู้สึกหงุดหงิดตัวเองใช่มั้ยล่ะ.. ที่เผลอไปนึกถึงคำตอบหัวใจแทนที่จะเป็นคำตอบของข้อสอบ ฮึ่ย.. คิดเองก็เขินเองแฮะ ไอ้หงุดหงิดนั่นมันก็นิดนึงนะ แต่ทันทีที่ชื่อของแบมแบมเข้ามาในหัว บอกเลยว่ามาร์คต้วนลืมความเครียดเมื่อครู่นี้ไปจนหมดสิ้น


ก..ก็ไม่ได้อยากอวดอะไรหรอก สาบานด้วยเกียรติของจรรยาบรรณแพทย์ตรงนี้เลย ม..ไม่ได้อยากเล่าเรื่องหลังจากวันนั้นเลยจริงๆนะ เอาตำแหน่งนักศึกษาแพทย์ดีเด่นเป็นประกัน!


หลังจากที่เขาได้กระทำการอุกอากที่สุดในชีวิตอย่างการขอที่ยืนจากเด็กน้อยคนนั้น ก็ตามมาด้วยการให้มัดจำค่าที่ยืนแบบมาราธอนจนปากของเด็กน้อยบวมเจ่อ พิสูจน์กันไปเลยว่าเนี่ย.. ผมเป็นคนดีนะครับ เพราะแม่ผมสอนเอาไว้ โตไปต้องไม่โกง อีกอย่างคือกลัวคุณจะปล่อยให้คนอื่นมาเช่าที่ยืนข้างๆคุณ ผมเลยต้องยัดเยียด เอ้ย.. ให้มัดจำกับคุณล่วงหน้าไปก่อนเป็นการจองที่


อ่า.. จริงๆก็เพิ่งนึกได้เมื่อกี้ว่าตอนนั้นเหมือนแบมแบมเอ่ยปากจะพูดอะไรสักอย่าง ว่าแต่มันเรื่องอะไรกันนะ... หยุด.. พี่มาร์คหยุดหรอ? นี่ก็จำไม่ได้อ่ะ เพราะมัวแต่นึกว่าจะให้ค่ามัดจำเท่าไหร่ก่อนดี ฮึ่ย.. คิดแล้วก็จั๊กจี้หัวใจจังเลยแฮะ


โดนทุบไหล่มาก็ตั้งหลายครั้ง โดนผลักอกมาก็ตั้งหลายที แต่นี่ว่าที่คุณหมอไงครับ ความอดทนมันสูงไม่มีขยับเขยื้อนไปไหนเลยสักนิด อาจารย์หมอบอกครับว่าจะทำอะไรเราต้องตั้งใจทำ โอเคครับ ผมเชื่ออาจารย์ ผมเอาคำสอนของอาจารย์มาใช้ ก็เลยเดินหน้าจ่ายมัดจำเต็มกำลัง ชนิดที่ว่าไม่แคร์แม้แบมแบมกระชากหนังหัวผมแทบหลุดก็ตาม


แต่คนมันเจ็บนี่ครับ พอโดนดึงผมมากๆผมก็เจ็บไง ก็เลยต้องถอนริมฝีปากออกมาถึงจะไม่อยากแค่ไหน ครับ ตอนนั้นเสียดายมาก จำได้ว่ายังไม่ทันจะได้ถามว่าคุณกระชากหัวผมทำไม จู่ๆก็โดนแบมแบมผลักจนล้มก้นกระแทกไปกับพื้นซะงั้น


ตอนแรกก็งงนะครับว่าทำไมเขารุนแรงกับผมจัง แต่พอเห็นใบหน้าเด็กน้อยแดงก่ำกับคำอุทานแบบน่ารักๆว่าไอ้เหี้ยไอ้สัส ก่อนจะปาหมอนใส่หน้าผมจนหงายท้องลุกไม่ขึ้น วิ่งตามแบมแบมที่เข้าห้องไปแล้วไม่ทัน ผมก็พอจะเข้าใจแบมแบมนะ


คุณเขินผม...


คุณกำลังเขินผมใช่มั้ยล่ะครับแบมแบม..


ใช่ เพราะเขากำลังเขินผม ก็เลยผลักอกผมแก้เขิน เขินมากเกินกว่าที่จะตอบตกลง ก็เลยผลักให้ผมตกลงไปกับพื้นแทน เป็นการบอกคำตอบอ้อมๆว่าเนี่ย.. แบมแบมตอบตกลงรับค่ามัดจำค่าที่จากผมเป็นที่เรียบร้อย ฮื่อ.. ใจเราถึงกันเนอะครับคุณ ถึงคุณไม่พูดแต่ผมก็รู้ความคิดในใจคุณด้วยอ่ะ พ..พรหมลิขิตชัดๆเลยว่ามั้ยครับ..


บอกได้เลยว่าหลังจากที่เราปรับความเข้าใจกัน หลังจากที่ผมรู้หมดแล้วว่าทำไมถึงแบมแบมต้องทำแบบนั้นเป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขมากที่สุด ผมยิ้มบ่อยก็เพราะเขา ผมสามารถมองแบมแบมเต็มตาได้มากกว่าเดิม จากที่เคยต้องแอบมองเขาเพราะผมไม่กล้าสบตากับแบมแบม แต่วันนี้ไม่แล้วครับ ผมนั่งท้าวคางมองแบมแบมบ่อยๆจนเด็กคนนั้นเขวี้ยงหมอนแล้วเขวี้ยงหมอนอีก ผมก็เพียงแค่รับมันมากอดแล้วส่งยิ้มให้ด้วยความเขินอายเล็กๆ


ทำไมต้องยิ้มน่ะหรอ ก็แบมแบมกลัวผมเมื่อยเลยเขวี้ยงหมอนมาให้ผมท้าวดีๆใช่มั้ยล่ะ ผมก็ต้องยิ้มตอบเป็นการขอบคุณน่ะสิ นึกแล้วก็ปริ่มครับ ฮือ.. เด็กปากเจ่อของผม คุณจะทำให้ผมหลงใหลการได้มองคุณไปอีกนานเท่าไหร่กัน


หลังจากแบมแบมเขวี้ยงหมอน คนน่ารักของผมลุกก็ออกไปเลยครับ ปล่อยผมนั่งมองตาละห้อยเพราะอยากจ้องริมฝีปากสีแดงๆนั่นอีก ฮึ่ย.. แต่ไม่เป็นไร ไว้ตอนกลางคืนผมค่อยเก็บเล็กเก็บน้อยของผมเองก็ได้


ยิ่งคิดก็ยิ่งเมื่อยปาก ผมเลยเพิ่งรู้ตัวว่าตั้งแต่เดินเข้าหอระหว่างทางขึ้นห้องมานี้ผมเอาแต่นึกถึงเรื่องของแบมแบมมาตลอดทาง ความเครียดจากคะแนนตกคืออะไรผมไม่รู้จัก อนาโตมี่ชีวะฟิสิกส์คืออะไรงั้นหรอ.. ผมรู้จักแค่ความสุขที่ได้อยู่ใกล้กับเด็กปากเจ่อของผมเท่านั้น


น่าแปลกที่ความคิดบ้าๆในวันที่ผมเจอเขาวิ่งหนีคู่อริ มันจะทำให้ผมเจอเรื่องราวหลากหลาย และความรู้สึกมากมายที่ผมไม่เคยรู้จัก มันทำให้ผมสนใจโลกภายนอกมากกว่าในตำรา ครับ โลกภายนอกที่ชื่อว่าแบมแบม เพราะสิ่งที่ผมได้รับจากเด็กคนนี้ มันศึกษาจากหนังสือหรือตำราเล่มไหนไม่ได้เลย



ถ้าการที่ผมได้อยู่ใกล้แบมแบม มันต้องแลกด้วยคะแนนซึ่งน้อยลงจากแต่ก่อน


ผมว่า.. มันก็คุ้มนะ


ความคิดเหล่านั้นหยุดไปเมื่อมาร์คเดินมาถึงหน้าห้อง ว่าที่คุณหมออมยิ้มให้กับตัวเองอีกครั้ง เพราะช่วงเวลาที่เขาจะได้จ้องมองริมฝีปากซึ่งเหมือนขนมเยลลี่ของแบมแบมนั้นได้มาถึงแล้ว นี่อุตส่าห์ไม่ไปยืมหนังสือที่ห้องสมุดเพื่อจะกลับมาไวๆเลยนะขอบอก ไม่รู้ว่าป่านนี้เด็กน้อยน่ารักของผมจะกลับมาหรือยัง


สาธุ.. ถ้าเด็กปากเจ่อของผมกลับมาแล้วล่ะก็ ขอให้วันนี้ผมเจอเรื่องดีๆในชีวิตด้วยเถอะครับ..


แอ๊ด


มาร์คเปิดประตูเข้ามาด้วยเสียงหัวใจเต้นถี่ ยกมือขยับแว่นไปหนึ่งทีเพื่อสอดส่องสายตามองหาใครอีกคน แล้วก็ต้องเปลี่ยนเป็นยกมืออุดปากตัวเองกลั้นเสียงร้องดีใจ ก็เพราะเขาเห็นรองเท้าแบมแบมอยู่ข้างหน้าเนี่ยน่ะสิ บอกเลยว่าวันนี้เขาต้องเจอเรื่องดีที่สุดในชีวิตแน่!


แต่เดี๋ยวนะ..


มาร์คขมวดคิ้ว ยกมือขยับแว่นสายตาอีกครั้ง เมื่อรองเท้าของแบมแบมตรงหน้าเขาดันมีรองเท้าของใครบางคนวางอยู่เคียงข้าง


“เมื่อไหร่มึงจะกลับไปซะทีวะยูคกูรำคาญ!


อ้อ.. เพื่อนของเด็กน้อยมาเยี่ยมห้องเขาน่ะเอง


“มึงกลัวเจ้าของห้องมึงจะกลับมาก่อนรึไง ไหนมึงบอกว่ากว่าเขาจะกลับก็เกือบค่ำไงวะ”


“เออ นั่นมันก็ใช่ กูจะไม่ว่าอะไรเลยถ้ามึงไม่เอาเหล้าขึ้นมากินบนห้อง และไม่เอาแต่ถามห่าอะไรกูก็ไม่รู้อยู่นั่นอ่ะ!


เสียงสนทนาของคนทั้งคู่ยังดำเนินไป เหมือนที่มาร์คกำลังย่องเข้าไปใกล้คนทั้งสอง แอบมองแง้มๆจากมุมผนังห้องก็เห็นคิมยูคยอมกับเด็กน้อยของเขากำลังนั่งกินน้ำอะไรก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าขวดน้ำชนิดนั้นเกลื่อนห้องเขาไปหมด


“กลับ!


“กูไม่กลับ”


“กูบอกให้กลับ!


พอมองไปยังใบหน้าของยูคยอมก็ต้องเห็นว่าใบหน้าของชายหนุ่มนั้นแดงเล็กน้อย นี่ก็ว่าไม่ได้ร้อนนะแต่ทำไมหน้าแดง แล้วพอหันไปมองเด็กน้อยน่ารักของตัวเองบ้าง.. อ่า.. น่ารักเหมือนเดิมเลยนะครับคุณ ถึงจะทำหน้าตาดุๆบึ้งๆแต่ก็ยังน่า...


“กูไม่กลับ! จนกว่ากูจะได้เจอสาวน้อยน่ารักผู้พิทักษ์ความรักและความยุติธรรมของมึงก่อน”


ไม่น่ารักแล้ว! สาวน้อยอะไรกันน่ะ!


ว่าที่คุณหมอขมวดคิ้วจนแทบจะผูกเป็นโบ ใบหน้าบึ้งตึงทันทีเมื่อได้ยินเสียงของคนที่น่าจะชื่อว่ายูคยอมเอ่ยถึงสาวที่ไหนสักแห่ง


“ไอ้ยูค นี่กูเพื่อนมึงเองนะไม่ใช่เซเลอร์มูน ห่า มึงแดกเหล้าจนเมาแล้วใช่มั้ยเนี่ย”


“กูไม่ได้เมา! กูแค่อยากเห็นหน้าคนที่ทำให้มึงเอาแต่เหม่อ เอาแต่เผลออมยิ้มเวลาอยู่กับกูเนี่ย ไอ้เชี่ย มีอย่างที่ไหนต่อยลูกน้องไอ้แจ็คสันไปยิ้มไป แล้วแบบนี้จะไม่ให้กูอยากเสือกอยากเห็นหน้าเด็กมึงได้ไงวะ!


ครับ! ผมก็อยากเห็นด้วย!


บอกเลยว่าตอนนี้เขาไม่ได้ตกใจเรื่องคิมยูคยอมบุกห้องแต่อย่างใด ความสนใจของมาร์คพุ่งประเด็นไปที่เรื่องสาวน้อยคนนั้นมากกว่า แล้วทำไมหัวใจเจ้ากรรมมันต้องหน่วงๆเหมือนมีอะไรมาบีบด้วยล่ะ ทำไมต้องรู้สึกอยากจะหยิบตำราแพทย์ขึ้นมาฉีกๆๆๆแล้วกลืนลงท้องให้หายหงุดหงิดไปเลยด้วย!


“กู... ทำแบบนั้น?”


“เออ”


“มึงเมาแล้วไอ้ห่ายูค”


“ถ้ากูเมา.. แล้วมึงเขินตอนกูพูดถึงเขาทำไมวะ”


!!!


ว่าที่คุณหมอยิ่งจิกทึ้งกระเป๋าเป้ตัวเองมากขึ้นเมื่อเขาเห็นว่าแบมแบมกำลังทำท่าเหมือนเขินอาย ก่อนจะยกขวดน้ำบางอย่างในมือกระดกเข้าปากอึกๆชนิดว่าอยากจะเข้าไปดุจังเลยอ่ะครับว่าค่อยๆกินได้มั้ยล่ะผมเป็นห่วง


“ว..ไว้กูพร้อมก่อน กูสัญญาว่ากูจะอธิบายให้มึงฟังหมดทุกอย่าง”


ไม่.. ผมไม่ห่วงคุณแล้ว!


ยิ่งได้ยินคำพูดเหมือนยอมรับข้อกล่าวหามาร์คก็ยิ่งฉุน บอกเลยว่าความหงุดหงิดงุ่นง่านในใจพุ่งขึ้นถึงจุดเดือดเป็นที่เรียบร้อย


อะไรอ่ะ เพิ่งรับค่าที่ของผมไปทำไมคุณหนีไปมีสาว ที่ผมมัดจำไปตอนนั้นคุณอยากให้ผมทวงคุณอีกหรือไง ไม่ได้! ผมไม่ยอม! ผมต้องไปทวงสิทธิ์ของผม ที่ว่างข้างๆคุณเป็นของผมแล้ว ผมจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งว่าที่เมียหมอของผมไปเด็ดขาด!


ตั้งปณิธานไว้ในใจอย่างแกร่งกล้า ก่อนจะเลิกซ่อนตัวและเดินออกไปแทรกกลางวงระหว่างยูคยอมและแบมแบมด้วยใบหน้าอันเกรี้ยวกราด


“พวกคุณทำอะไรกับห้องของผม!!


มาร์คจ้องเขม็งคนทั้งสองสลับกันไปมา ท่ามกลางสีหน้าตกใจของแบมแบมที่เงยหน้ามองเจ้าของห้องโดยชอบธรรม ด้วยความที่ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้จะได้ยินสิ่งที่พวกเขาคุยกันเมื่อกี้หรือเปล่า


“อ..ไอ้ติ๋ม..”


พ่วงตามมาด้วยสีหน้าที่ตกใจกว่าของคิมยูคยอมเมื่อได้ยินประโยคของมาร์คและแบมแบม


“ไอ้ติ๋ม? เจ้าของห้อง?”


ยูคยอมมองผู้ชายตรงหน้าที่แบมแบมเรียกว่าเจ้าของห้องด้วยความ..... จะบอกว่าห่าอะไรดีอ่ะ อึ้ง.. ทึ่ง... และเดี๋ยว...


ไหนสาวแว่นทรงโตของกูวะ..


ราวกับความฝันได้พังทลาย ความรู้สึกในตอนนี้แม่งไม่ต่างอะไรกับเวลาอยู่บนชั้นสูงสุดของตึกใบหยกแล้วถูกไอ้แว่นตรงหน้าแม่งผลักตกลงมาถึงพื้น


ยูคยอมไล่สายตามองเจ้าของห้องที่ชื่อติ๋มตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความอึ้ง ใบหน้าขาวสะอาดภายใต้กรอบแว่นสีดำหนาเตอะ.. ริมฝีปากได้รูปเรียบสนิทติดจะบึ้งตึงไม่หน่อย.. และดวงตาคมกริบที่จ้องเขม็งมาทางเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ตอนที่เขาเขยิบเข้าไปใกล้แบมแบมเพื่อจะกระซิบอะไรบางอย่าง


“ไหนมึงบอกว่าเจ้าของห้องมึงเป็นผู้หญิงไงวะ..”


เหมือนเจ้าของห้องคนที่ว่าจะหูดีมากไปนิด


“ผู้หญิงอะไรกันครับผมผู้ชาย!! ผู้ชายทั้งแท่ง! ล..แล้วที่สำคัญผมเป็นรุกด้วย!!


เท่านั้นล่ะแบมแบมถึงกับกุมขมับ เพราะเพลียใจกับคนอย่างไอ้ติ๋มมันจริงๆ เวลานี้ยังจะมาโชว์เด๋ออวดตัวเองว่ากำลังลุกขึ้นยืนอยู่ทำไม เขากับยูคยอมก็เห็นว่ามันกำลังยืนอยู่ทนโท่มั้ยล่ะ!


ทว่าใครอีกคนไม่คิดเช่นนั้น ยูคยอมหลุดขำออกมาทันทีที่มาร์คประกาศตนว่าเป็นรุก ก็เพราะเขาเข้าใจสิ่งที่คนตรงหน้าพูดน่ะสิ ถึงคำว่ารุกของมันหมายความว่าอะไร เออ.. คงจะรุกได้หรอกนะมึง มองตาไอ้แว่นทีเขาแม่งเห็นไปถึงลำไส้ใหญ่


มึงแอบปิ๊งเพื่อนกูอยู่ใช่มั้ยวะติ๋ม?


คิดจะห้ามคิดจะเตือนเพื่อนตัวเองมั้ย? ก็ไม่อ่ะ... เตือนมันทำไม เขามั่นใจว่ายังไงแบมแบมก็ชนะไอ้แว่นอยู่ดี ระดับเพื่อนเขาน่ะหรอจะยอมเป็นเมียมันง่ายๆ มันสิต้องกลัวเพื่อนเขามากกว่า ติ๋มๆแบบนี้อ่ะชัวร์ ยังไงก็โดนไอ้แบมมันจับทำเมียแน่


อ้อ.. เก็ทละ สาเหตุที่ช่วงนี้แบมแบมมันปากเจ่อบ่อยๆ เพราะมันติดใจปากของไอ้ติ๋มนี่ใช่มั้ยล่ะ? เพราะล่อลวงไอ้ติ๋มด้วยใบหน้าหวานๆของมันเลยทำให้ติ๋มหลง.. เพราะชอบเอาเปรียบติ๋มด้วยการจูบ ก็เลยทำให้ริมฝีปากบวมๆของมันเจ่อ แหม่.. เพื่อนกูนี่ร้ายใช่เล่น


“ไอ้แบม.. เจ้าของห้องมึงนี่ตลกว่ะ ฮะๆ”


“ค..คุณขำอะไรน่ะ!


“ก็ขำเด็กของไอ้แบมน่ะสิวะ มันเคยบอกอยู่ว่ามึงอ่ะเป็นผู้ชายแต่กูไม่เชื่อ ไม่ว่ายังไงกูมั่นใจว่าต้องเป็นสาว เพราะแบมแบมแม่งเอาแต่พูดว่ามึงน่ารัก น่ารักจนอยากกลับมาจ่ายค่าช..”


โครม!!


“โอ๊ย!! ไอ้สัส! มึงถีบกูทำไมวะแบมแบม!!


ยังไม่ทันจะได้แฉเพื่อนจบ จู่ๆคิมยูคยอมก็โดนฝ่าเท้าของเพื่อนรักถีบเข้าเต็มหลังจนหน้าแทบไถไปกับพื้น ไอ้ห่า ดีที่เอามือยันได้ทัน ไม่งั้นกูได้เข้าไปแอดมิทที่โรงพยาบาลอีกรอบแน่ ไอ้เชี่ยแบม! พอจะหันไปด่าก็พบว่าแบมแบมกำลังหน้าแดงก่ำ ฮั่นแน่ะ... มึงเขินเจ้าของห้องตัวเองใช่มั้ยล่ะกูรู้


และใช่ คิมยูคยอมคิดถูก


“ก..ก็มึงจะพูดเหี้ยอะไรล่ะวะ! มึง..มึง.. โธ่เว้ย!!


ใบหน้าหวานที่แดงก่ำ อีกทั้งท่าทางฟึดฟัดของคนน่ารักซึ่งเล่นสงครามปาหมอนแถวๆนั้นใส่เพื่อนตัวเองก่อนจะเดินหนีเข้าห้องนอนไปทำเอามาร์คถึงกับมองตาปริบๆ


ไม่รู้หรอกว่าแบมแบมโมโหอะไร เขารู้แต่ไม่ว่าแบมแบมจะทำหน้าแบบไหนก็น่ารัก... อือ.. เขารู้แค่นั้นจริงๆ แล้วก็รู้แค่สิ่งที่ยูคยอมพูดเมื่อกี้เขาจับใจความได้ว่าแบมแบมพูดว่าเขาน่ารัก ส่วนอันหลังนั่นคืออะไรเขาฟังไม่ทัน ฮือ.. เด็กน้อยชมเขาด้วยอ่ะ บอกว่าผมน่ารักก็เริ่มหลงรักผมได้แล้วนะครับคุณ ผมอยากเปลี่ยนจากที่ยืนข้างๆคุณเป็นที่นอนบนตัวคุณจะตายอยู่แล้วรู้มั้ยครับ..


ยูคยอมมองมาร์คที่เอาแต่มองตามแบมแบมซึ่งเดินเข้าห้องไปก็ได้แต่ส่ายหัว มันเป็นเอามากขนาดนี้ แสดงออกแบบไม่ปิดบังขนาดนี้ บางทีเขาก็อยากจะถามเพื่อนรักตัวเองเหมือนกัน ว่ามึงไม่หวั่นไหวกับเด็กของมึงบ้างหรอวะ?


แต่ถึงไม่ถามเขาก็สามารถหาคำตอบให้กับตัวเองได้ ด้วยสกิลความเสือกและความเป็นเพื่อนกันมานมนาน ท่าทางของแบมแบมแบบนี้ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเพื่อนรักของเขามันแอบหวั่นไหวกับไอ้แว่นนี่อยู่ไม่ใช่น้อย


ก็นะ.. ไอ้เรามันก็เป็นคนดี เป็นคนรักเพื่อน เพื่อนถูกใจใครเราต้องช่วยส่งเสริม สนับสนุนให้ไอ้แว่นมันเข้าปากแบมแบมไวๆ ไง.. ความคิดเขาโคตรดีอ่ะว่ามั้ยวะ?


“ติ๋ม”


คิดได้ดังนั้นคิมยูคยอมก็เริ่มดำเนินแผนการ โดยการเรียกชื่อคนตรงหน้าตามสรรพนามที่เพื่อนรักตนเรียก


“ผมไม่ได้ชื่อติ๋ม!!


ได้รับคำตอบแบบนั้นยูคยอมก็ถึงบางอ้อ.. สงสัยไอ้เพื่อนเราแม่งจะชอบของแปลก บอกไม่ได้ชื่อติ๋มแต่หันมาทำหน้าติ๋มใส่นี่คืออะไรวะ


“แต่เมื่อกี้แบมแบมมันเรียกมึงว่าติ๋ม”


“ก..ก็ชื่อนั้นผมสงวนสิทธิ์ไว้สำหรับเด็กปากเจ่อของผม.. อ.. ม..ไม่ใช่! ให้สำหรับเพื่อนของคุณเรียกคนเดียวรู้ไว้นะครับ!


“กูห้ามเรียกมึงติ๋มว่างั้น?”


“ใช่ครับ!


“สงวนสิทธิ์ไว้ให้เพื่อนกูเรียกคนเดียว?”


“ใช่ครับ!


“เพื่อนกูน่ารักใช่ป่ะ?”


“ใช่ครับ!


“มึงชอบเพื่อนกูใช่ป่ะติ๋ม?”


“ใช่ครับ!


“.....”


“ม..ไม่ใช่! ไม่ใช่นะครับ! ผ..ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะ ค..คือ..” ว่าที่คุณหมอลนลาน มองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าร้อนรน ตอนแรกก็นึกว่าคิมยูคยอมจะโกรธ แต่พอเห็นรอยยิ้มเหมือนมีอะไรแอบแฝงมาร์คก็เริ่มสงสัย


“ค..คุณถามทำไม..”


“เหอะน่า มาถึงขนาดนี้แล้วตอบกูมา แค่มองตามึงที่มองตามแบมแบมกูก็รู้แล้วว่าใช่แน่ๆ”


“ผ..ผมแสดงออกขนาดนั้นเลยหรอครับ..”


“เปล่า กูเดา”


“อ..อ้าว..”


“แต่ตอนนี้กูมั่นใจแล้วว่าใช่ ขอแค่มึงตอบกูมาว่ามึงชอบ.. หรือไม่ชอบ”


“....”


มาร์คกัดริมฝีปาก แน่นอนว่าคำถามนั้นเขาแทบไม่ต้องคิด ชอบสิ ทำไมจะไม่ชอบอยู่กับแบมแบม นั่นว่าที่เมียหมอในอนาคตเลยนะ แต่กับความรู้สึกครั้งแรกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเขา ความรู้สึกที่ได้เรียนรู้นอกเหนือจากในตำรา สิ่งที่เพิ่งเคยพบเจอและไม่มีหลักการหรือทฤษฎียืนยันความรู้สึกที่เกิดขึ้นนี้ มันก็ทำให้มาร์คเกิดคำว่า..


“ถ้า..”


“....”


“ถ้าหากการที่ผมอยู่ใกล้เขาแล้วมีความสุข.. ถ้าอยู่ใกล้เขาแล้วจู่ๆผมก็ยิ้มออกมาแบบไม่มีสาเหตุ ถ..ถ้าการที่นึกถึงเขาแล้วผมต้องใจเต้นแรงเหมือนคนเป็นโรคหัวใจ และการที่ผมอยากจะอยู่ข้างๆเขาแบบนี้เรื่อยๆไป ถ้าทั้งหมดนั่น.. มันหมายความว่าผมกำลังชอบใครสักคน..”


“....”


“ผม.. ก็คงชอบแบมแบมอย่างที่คุณว่านั่นล่ะครับ..”


ยูคยอมวาดยิ้มให้กับสิ่งที่คนตรงหน้าเอ่ยออกมา


ไอ้ติ๋มมันจะรู้มั้ย.. นี่มันคือประโยคสารภาพรักกลายๆเลยนะ แววตาของมันตอนที่พูดถึงเพื่อนของเขา ราวกับว่ามันหลงใหลในตัวเพื่อนเขามาก.. การที่มันก้มหน้าคางแทบชิดอก ยกมือขยับแว่นแล้วขยับแว่นอีกจนมึงถอดแว่นมาควงเล่นเลยมั้ยวะไอ้สัส รำคาญจริง มันทำให้เขารู้ว่าผู้ชายคนนี้ตกหลุมรักแบมแบมอย่างถอนตัวไม่ขึ้น


“มึงนี่นะ.. กูไม่แปลกใจเลยทำไมแบมแบมถึงชอบมึง”


“อ..เอ๊ะ อะไรนะครับ” มาร์คเงยหน้ากระพริบตา เพราะมัวแต่เขินอยู่กับตัวเองเลยทำให้เขาไม่ได้ยินว่าเมื่อกี้อีกคนพูดอะไร สิ่งที่เขาเห็นจึงมีเพียงแค่ยูคยอมเอี้ยวตัวไปข้างๆ เพื่อคว้าขวดน้ำอะไรบางอย่างที่เขาเห็นตอนนั้นว่าแบมแบมยกขึ้นกินส่งมาให้เขา


“อ..อะไรอ่ะครับ”


ไอ้เรามันก็ไม่เข้าใจว่าขวดสีเขียวๆน้ำใสๆอมเหลืองนี้มันคืออะไร


“สไปรท์หรอครับ หรือโซดา ถ..ถ้าแบบนั้นผมไม่กินนะครับ กินแล้วมันไม่ดีต่อสุข..”


“เก็กฮวย”


“ก..เก็กฮวย?”


มาร์คเหวอไปทันทีที่ยูคยอมเฉลยชนิดของน้ำในขวดสีเขียว ที่เขาเห็นแบมแบมกินเอาๆนั่น.. ที่แท้.. ก็แค่น้ำเก็กฮวยเท่านั้นเองน่ะหรอ?


“เออ น้ำเหลืองๆที่มึงเห็นแบมแบมกระดกกินนั่นมันคือเก็กฮวย มึง... อยากลองดูบ้างมั้ยล่ะ?”


“ล..ลอง?”


“ใช่ ลองสิ่งที่แบมแบมมันชอบกิน มึง.. จะได้เข้าใกล้ความเป็นคนรู้ใจเขาง่ายขึ้นยังไงล่ะวะ”


“คนรู้ใจ..”


“ใช่แล้วติ๋ม.. มึงอยากเป็นมั้ย.. คนรู้ใจของแบมแบมอ่ะ”


ราวกับมาร์คกำลังจมอยู่ในภวังค์ที่ยูคยอมสร้างขึ้น ราวกับว่าที่คุณหมอกำลังตกบ่วงในคำว่า แบมแบม


“อยาก... อยากครับ”


พยักหน้าราวกับคนไร้สติ ในหัวมีแต่ภาพเด็กปากเจ่อของตนลอยวนไปมาอยู่เท่านั้น


“หึ.. ดี”


ยูคยอมคลี่ยิ้มทันทีเมื่อได้รับคำตอบ เลื่อนขวดน้ำเก็กฮวยหลอกๆมาไว้ตรงหน้ามาร์ค


“งั้นกินให้หมดขวดนี่ รับรองว่านอกจากใจของไอ้แบมที่มึงจะได้รู้แล้ว..”


“....”


มึงยังได้รู้ทั้งไส้ทั้งพุงของมันแน่”




.



.




.






เป็นเวลาสองชั่วโมงแล้วที่แบมแบมอยู่ในห้องคนเดียว


สองชั่วโมงกว่าที่เขาเอาแต่ดื่มน้ำเมาในขวดที่ยังเหลือ พร้อมกับคิดทบทวนเรื่องราวจากปากของคิมยูคยอม ซึ่งเขาไม่อยากจะยอมรับเรื่องพวกนั้นเลยสักนิดว่าแม่ง... จริงทุกประการ


หลังจากวันที่ไอ้ติ๋ม.. ไม่ใช่ไอ้ติ๋มเหมือนที่เคยเจอในวันแรกอีกต่อไป มันจะรู้มั้ยว่าเขาประหม่ามากแค่ไหนเวลาได้อยู่ใกล้มัน ตลกชิบหายที่คนกร้านโลกอย่างเขาต้องมารู้สึกบ้าๆแบบนี้ สิ่งที่มันพูดกับเขาในวันนั้น บ้าชะมัด.. เขาไม่สามารถลบมันออกจากหัวไปได้เลย


แววตาของมาร์คในตอนนั้นแสดงออกถึงความจริงจัง ราวกับว่ามันไม่ได้พูดเล่นแต่อย่างใด มาร์คดูโตกว่าเขา.. ดูเป็นผู้ใหญ่กว่า.. ที่แย่กว่านั้นคือทำไมเขาต้องเก็บเอาคำพูดพวกนั้นมาคิด เอามาทำให้ใจสั่น คำสัญญาที่มาร์คขอว่าอย่าทำอะไรเสี่ยงอันตราย คำว่าตั้งใจเรียนนะครับคุณ รีบกลับมาห้องไวๆแล้วมากินข้าวกัน.. ทำไมเขาต้องใส่ใจ ทำไมต้องแคร์คำพูดของไอ้หมอขนาดนี้ด้วย?


ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้มันหมายความว่าเขากำลังชอบไอ้ติ๋มอยู่หรือเปล่า.. ก็เพราะเขาไม่เคยมีความรักจริงจังกับใครคนไหน มันคือคนแรกที่ทำให้ความพี่กันต์เขารวนได้ขนาดนี้ คนในอดีตแค่ผ่านมาแล้วผ่านไป แต่ไอ้ห่านั่น.. แม่งเสือกเข้ามาในหัวเขาแล้วไม่ยอมออกไป รอยยิ้มซื่อๆไม่มีพิษมีภัย ดวงตาประกายวาววับที่ชอบมองเขาผ่านแว่นสายตาอันใหญ่


เหอะ... แล้วไงล่ะ สุดท้ายก็เลยต่อยลูกน้องไอ้แจ็คสันไปเผลอยิ้มไปยังไงล่ะวะ น่าอายชิบหายเลย


ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกหน้าร้อน กระดกเหล้าเข้าปากอีกครั้งจนหมดก่อนจะวางขวดลงโต๊ะดังตึง หันมองนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบค่ำแล้ว ไม่รู้ว่าไอ้สองตัวข้างนอกนั่นมันจะเป็นยังไงกันบ้าง ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ปล่อยไอ้เพื่อนตัวดีกับไอ้ติ๋มตัวร้ายอยู่ด้วยกันแค่สองคน แต่มันคงดีกว่าการที่ยูคยอมแฉเขาแล้วโดนสายตาเป็นประกายของมาร์คจ้องมองมาแน่ๆ


คิดพลางลุกออกจากโต๊ะเขียนหนังสือของมาร์คไปยังประตูห้อง เกิดอาการเซหน่อยๆเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลล์ คิดว่าตอนนี้อาการของเขาไม่ถึงกับเข้าขั้นคำว่าเมา เอาเป็นแค่กรึ่มๆแต่ก็พอพยุงตัวได้


กุมหัวเล็กน้อยเพราะเมื่อครู่นี้ดันลุกเร็วไปเลยทำให้เกือบเซหน้าทิ่ม ค่อยๆเกาะกำแพงไปยังทางออก เปิดประตูออกช้าๆพร้อมกับสอดสายตามองห้องนั่งเล่นที่มีเพียงแค่... อ..ไอ้ติ๋ม?


เดี๋ยว... เดี๋ยวนะ... ทำไมมีแค่ไอ้ติ๋มที่นอนเลื้อยอยู่บนโซฟา ห้อยหัวลงมาบนพื้นอยู่ล่ะวะ แล้วไอ้ห่ายูคยอมแม่งไปไหน เดินตามหามันทั่วทั้งห้องก็ไม่เจอ เชี่ย... เชี่ยแล้วไง ไอ้เพื่อนผี ไอ้เพื่อนเวร! มันทิ้งไอ้ติ๋มที่เมาแอ๋กอดขวดเหล้าหัวตกพื้นเอาไว้อย่างนั้นให้เขาจัดการเนี่ยนะ! บัดซบ!!


ไม่รอช้าที่แบมแบมจะวิ่งไปคว้าโทรศัพท์มือถือเพื่อต่อสายถึงไอ้เพื่อนตัวดีซึ่งทิ้งภาระให้ตนไว้ และทันทีที่ปลายสายรับ ไอ้สัส เขาจะด่ามันว่าอะไรก่อนดีวะเหี้ย!!


“ไอ้เหี้ยคิมยูคยอม!! ไอ้เพื่อนเวร!! ไอ้เพื่อนเหี้ย!! มึงมอมเหล้าไอ้ติ๋มหรอวะบ้าเอ๊ย!!


[มอมเหล้าอะไรวะกูเปล๊า มันอยากกินของมันเองต่างหากกูไม่รู้เรื่อง] เป็นคำตอบที่โคตรสตรอจนแบมแบมกลอกตาขึ้นเพดาน ก็อยากจะกลอกตาขึ้นฟ้าอยู่หรอกแต่พอดีโฟกัสสายตาถึงเพดานแค่นั้น


“กูเพื่อนมึงนะไม่ต้องมาแอ๊บทำเป็นไม่รู้เรื่อง เหี้ย.. มันเรียนหมอนะเว่ยไอ้ยูค ถึงพรุ่งนี้จะวันเสาร์แต่กูไม่รู้ว่ามันมีเรียนหรือเปล่า นี่มึงทำบ้าอะไรลงไปวะ สภาพของมันดูก็รู้แล้วว่ามันไม่เคยกินอะไรแบบนี้มาก่อน ถ้ามันไปเรียนพรุ่งนี้ไม่ไหวขึ้นมาจะทำยังไง!


[ห่า มาเป็นชุด เดือดร้อนแทนมันขนาดนี้นี่ยังไงวะไอ้แบม มึงห่วงมัน?]


“เออ!! อ..เอ้ย ม.. ไม่ใช่! กูแค่สงสารมันเท่านั้นล่ะน่า! เรียนหมอมันหนักแค่ไหนมึงก็รู้ ล..แล้วอาทิตย์ที่ผ่านๆมามันก็โดดไปหลายครั้งแล้วด้วย ก..ก็แค่..”


แค่อะไรแบมแบมก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะเขาคิดไม่ออก.. หาข้อแก้ตัวดีๆให้คนปลายสายไม่ได้เลยสักนิด อาการอึกอักของคนหน้าหวานทำเอาคนในสายถึงกับหลุดขำ


[มึงก็เพื่อนกูนะไอ้แบมไม่ต้องมาแอ๊บทำเป็นไม่ได้ห่วงมัน ปากก็บอกว่าไม่ แต่ในใจของมึงอ่ะ... เป็นอย่างที่พูดมั้ยลองคิดดีๆ]


“....”


แบมแบมเม้มริมฝีปาก กำโทรศัพท์ในมือแน่นพลางมองไปยังร่างของมาร์คบนโซฟา จู่ๆก็หัวใจกระตุก จำต้องหลบสายตาไม่มองหน้าคนที่กำลังเมาเสียอย่างนั้น เพราะใบหน้าคมคายของมาร์คกำลังแดงก่ำ ริมฝีปากของมันก็เผยอออก พึมพำงึมงำอะไรของมันไป ดวงตาที่ชอบทำให้เขาใจสั่นกำลังหลับตาพริ้ม


มัน.. ดูน่ารักในแบบฉบับของติ๋มๆเสียจนเขาไม่กล้ามอง เพราะแค่นี้..


“เออ..”


[....]


“กูเป็นห่วงมัน”


เขาก็แทบปฏิเสธคำกล่าวหาของคิมยูคยอมไม่ได้แล้ว


ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอระคนสะใจจากเพื่อสนิทตัวเองอีกครั้งก็ทำเอาแบมแบมหน้ายุ่ง


“มึงขำเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย”


[ก็ขำมึงน่ะสิ ฮะๆ จริงๆมึงควรต้องขอบคุณกูซะนะแบมแบม มึงรู้ป่ะว่าตอนมันเมานี่.. อื้อหือ น่ารักชิบหาย แบมแบมของผมอย่างนู้น เด็กปากเจ่อของผมอย่างนี้ โอ้โห.. โคตรจะหลงมึงอ่ะ นี่มึงไปหว่านเสน่ห์ใส่เขาอีท่าไหนวะ เขาถึงอยากเป็นเมียของมึงได้เนี่ย]


!!!


อันนี้ไม่ปฏิเสธไม่ได้ ไอ้ติ๋ม! ไอ้หมอบ้า! ไอ้พี่มาร์ค! นี่มันเพ้ออะไรถึงเขาให้ยูคยอมฟังบ้างวะ! แม่งเอ๊ย.. แบมแบมของผมงั้นหรอ.. เด็กปากเจ่อของผมงั้นหรอ.. ล..แล้วทำไมหน้าเขามันต้องร้อนขนาดนี้ด้วยวะ เวร!!


แต่เดี๋ยวนะ ประโยคสุดท้ายของยูคยอมแม่งแปลกๆ มันพูดว่า.. เมีย?


“มึงพูดห่าอะไรเนี่ยไอ้ยูค ไอ้ติ๋มเนี่ยนะอยากเป็นเมียกู?”


[เออสิวะ ก็มึงรุกไม่ใช่รึไง คนก่อนๆที่คบมามึงก็เป็นพี่กันต์ให้เขาไม่ใช่หรอวะ แต่ละคนของมึงหน้าตาน่ารักใสๆทั้งนั้น กูยังแปลกใจเลยว่าทำไมรอบนี้มึงชอบของแปลก อยากได้เมียติ๋มๆบ้างก็ไม่บอก แหม่.. ขอบคุณกูซะนะไอ้แบม นี่กูอุตส่าห์หาเมียให้มึงเลยนะเว่ย]


แบมแบมก็อยากจะขอบคุณเพื่อนรักตัวเองอยู่หรอกนะ...


ถ้าหากสิ่งที่มันคิดกับสิ่งที่เขาเป็นแม่งไม่ได้ตรงกันข้ามกันน่ะว้อย!!


ห่า! มันจะรู้บ้างมั้ยว่าเพื่อนของมันโดนไอ้ติ๋มแม่งทำอะไรบ้าง จะรู้มั้ยว่าที่ปากกูบวมๆอยู่ทุกวันก็เพราะโดนมันแดกปาก โดนไอ้ติ๋มจ้องตาเป็นมัน นี่ถ้ากูเป็นปลากัดแม่งคงท้องไปสิบยกแล้วอ่ะไอ้เหี้ย!


เพื่อนรักของกูจะรู้มั้ยว่าจริงๆแล้วอ่ะกูโดนไล่ต้อน โดนทำให้ใบ้แดกทุกทีที่ติ๋มมันเข้ามาสัมผัส โดนจูบแล้วจูบอีกจนใจสั่น จนที่มึงพูดว่าหาเมียให้กูนี่กูชักไม่แน่ใจ ว่าคืนนี้กูจะได้เมียติ๋มจริงๆ..


หรือต้องไปเป็นเมียไอ้ติ๋มแทนกันแน่!


“อือ... แบมแบม..”


!!!


คนที่ไม่รู้ว่าจะได้เมียหรือไปเป็นเมียเขาถึงกับสะดุ้ง เมื่อคนที่นอนหงายท้องอยู่บนโซฟาและหัวตกลงมาบนพื้นกำลังลืมตาขึ้น และพึมพำเรียกชื่อเขา


“ค..คุณ.. อึก ทำไมขาคุณชี้ฟ้า..”


หัวมึงห้อยต่างหากล่ะไอ้ติ๋ม..


ก็ได้แต่คิดในใจไม่ได้เถียงกับมันไป ไม่อยากถือสาคนเมาว่ะ แล้วยิ่งเป็นคนเมาครั้งแรกแบบไอ้ติ๋มแล้ว.. แค่คิดก็รู้เลยว่าคืนนี้เขาต้องปวดหัวกับมันมากแน่ๆ


จึงหันมาขอตัวจากเพื่อนรักในสาย เพื่อไปจัดการคนเมาที่พยายามพยุงหัวตัวเองให้ยกขึ้น แต่ทำไม่ได้เลยกลายเป็นดิ้นแด่วๆไปมาอยู่บนโซฟาร้องเรียกแบมแบมครับ แบมแบมอ่าอยู่นั่นจนใจสั่น เดี๋ยว! ไม่ใช่! ใจสั่นเชี่ยอะไรล่ะวะเพลียใจต่างหากเล่า! เออ.. นั่นล่ะ สภาพของมันนี่คือเห็นแล้วโคตรอนาถใจ


“แค่นี้นะไอ้ยูค มึงแม่ง... หางานให้กูจริงๆ”


[กูหาเมียให้มึงต่างหาก]


“ไอ้...”


ปี๊บ!


จะด่ามันว่าไอ้สัสก็เห็นทีว่าจะไม่ทันเพราะมันชิ่งหนีเขาไปแล้ว แบมแบมหน้าบูด โยนมือถือลงโต๊ะแถวๆนั้นอย่างเซ็งๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามเรียกสติตัวเองที่มีอยู่น้อยนิดเพื่อเตรียมตัวไปรบกับคนเมาตัวจริงที่นอนอยู่บนโซฟา ก่อนจะเดินเข้าไปหามาร์คที่ยังคงหลับตา กอดขวดเหล้าไว้แนบอก หน้าขาวๆของไอ้หมอเริ่มขึ้นสี คาดว่าคงเป็นเพราะหัวตกจากโซฟานานเกินไป


“ติ๋ม.. ลุก”


แบมแบมพยายามพยุงร่างของมาร์คขึ้นให้นั่งดีๆ โดยการช่วยจับไหล่กว้างช่วยในการทรงตัว ซึ่งคนถูกพยุงก็ยิ้มหน้าแป้น ทำตามคำพูดของเขาแต่โดยดีไม่มีท่าทีอิดออด อีกทั้งยังส่งสายตาฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำเมามาให้แบบไม่มีวางตา ไม่รู้ว่ากับอีแค่การบอกให้มันลุกแค่นี้ทำไมมันต้องมองเขาเหมือนจะแดกเข้าไปทั้งตัวแบบนี้ด้วย


“น้องแบม...น้องแบมหรอ.. ฮือ..น้องแบมมาช่วยพี่มาร์คหรอครับ..” และมันคงจะดีกว่านี้ถ้าคนเมายอมให้ความร่วมมือ ไม่พยายามเอียงหน้าตัวเองมาซุกซอกคอของเขา พร้อมกับพ่นคำพูดที่เริ่มทำให้เขาใจสั่น


“อือ.. น้องแบมตัวห๊อมหอม.. ขอพี่มาร์คดมหน่อยนะครับ..”


“ช..เชี่ย มึงอย่าเรื้อนได้มั้ยวะ” พร้อมกับเสียงที่เริ่มสั่นเมื่อมือปลาหมึกของว่าที่คุณหมอเริ่มเข้ามาเกาะแกะยุ่มย่ามบนตัว สองมือของมาร์คเคลื่อนมากอดเอวเขาไว้แน่นในตอนที่เขาพยายามขืนตัวห่างออกไป ไม่ ยังไม่พอแค่นั้น นอกจากอ้อมแขนของมันที่เริ่มจะรัดร่างเขาแน่นขึ้นจนแกะไม่ออกแล้ว มันยังมาพร้อมกับจมูกโด่งได้รูปซึ่งเริ่มเข้ามาวอแวบนแก้มเขาและ...


ฟอด!


!!!


“แฮ่..”


และมึงอยากตายใช่มั้ยไอ้เหี้ย!!!


“อ..ไอ้...ไอ้...”


แบมแบมอ้าปากค้างทันทีกับรอยสัมผัสบนแก้มที่ถูกช่วงชิงไป พอจะหันไปชี้หน้าด่าแม่งก็ด่าไม่ออก เพราะเสียงแฮ่ที่ได้ยินเมื่อกี้คือใบหน้าของว่าที่คุณหมอกำลังยิ้มตาหยีโชว์เขี้ยวสวยๆของมันมาให้อยู่ บอกเลยว่ารู้สึกแก้มเขาแม่งโคตรร้อน นิ้วนี่ก็สั่นพั่บๆคิดคำด่าห่าอะไรไม่ทันเลยว่ะไอ้ชิบหาย!


ผลั่ก!


“โอ๊ย!


นึกอะไรไม่ออกก็เลยผลักมันแก้เขินไปหนึ่งทีให้ล้มไปนอนกับโซฟาตามเดิม หวังจะเอาคืนให้ไอ้ติ๋มมันร้องโอดโอยกับเขาบ้าง


แต่ดู... ดูมัน..


“ฮื่ออ แก้มน้องแบมนิ่มจังเลยอ่ะครับ พี่มาร์คชอบ เอิ๊ก..”


ร้องโอดโอยเพราะเจ็บหรอ หึ.. ไม่มีสักนิด มีแต่หัวเราะชอบใจร้องเอิ๊กอ๊ากพร้อมกันกับที่พยายามพยุงร่างตัวเองลุกขึ้นมาอีกครั้ง ตอนแรกก็นึกว่าจะเข้ามาวอแวเขาต่อ ไอ้เราแม่งก็เตรียมถอยหลังหนีเต็มที่ ปล่อยมันเอาไว้แบบนี้แหละง่ายดี แต่พอเห็นมันบ่นงึมงำๆว่าหิวน้ำ และพยายามคว้าขวดเหล้าตรงหน้าเข้าปาก


บ้าชะมัด.. เขาทิ้งมันเอาไว้ตรงนี้ไม่ได้ว่ะ


“มึงไม่ต้องกินแล้วติ๋ม ไปนอนได้แล้ว” พูดพลางตีมือหนาของว่าที่คุณหมอซึ่งหมายจะคว้าขวดเก๊กฮวยในความคิดขึ้นมาดื่มแก้กระหาย ทำเอาคนถูกตีมุ่ยหน้าดึงมือตัวเองมาลูบป้อยๆราวกับเด็กถูกขัดใจ อะไรอ่ะ แค่จะกินเก๊กฮวยแค่นี้ทำไมเด็กปากเจ่อต้องตีเขาด้วย!


มาร์คเงยหน้าขึ้นเพื่อจะแย้งแบมแบมว่าทำไมน้ำเก๊กฮวยที่ดีแสนดีต่อสุขภาพแบบนี้ถึงไม่ให้เขากิน แต่เป็นอันต้องหุบปากฉับและปล่อยให้หัวใจเต้นถี่ ในเมื่อตอนนี้แบมแบมกำลังจับแขนของเขาให้พาดไปกับไหล่ของตัวเอง ระยะห่างใบหน้าของเราที่ใกล้ชิดกัน มันทำให้มาร์คได้ยินประโยคหนึ่งจากริมฝีปากอวบอิ่มนั้นชัดแจ๋ว


“ลุกขึ้นมากับกูเร็ว กูจะพามึงไปนอนบนเตียง”


โอ้พระเจ้า....


พาไปนอน... ไปนอนบนเตียง


รุกขึ้นมาบนตัวกูเร็ว...


          บ..บ้าจริง... พูดอะไรของคุณน่ะ.. ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ครับผมจะได้รีบไปตั้งแต่แรกแล้ว!


“วันนี้ทำไมคุณใจดี.. อึก ค..คุณให้ผมรุกคุณบนเตียงด้วย”


มาร์คมองคนที่พาตัวเองเดินเข้าห้องนอนช้าๆด้วยรอยยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายเมื่อนึกถึงปณิธานอันแรงกล้าที่เขาจะได้อยู่บนตัวของเด็กน้อยคนนี้และกระทำการ... ฮ..ฮึ่ย ไม่ไหวแล้ว คุณรีบเดินหน่อยได้มั้ยครับ ทำไมถึงเดินช้าไม่ทันใจผมเลย ผมอยากจับคุณฉีดวัคซีนเป็นเมียหมอจะแย่อยู่แล้วนะรู้มั้ย!


คนที่ไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกหมอแถวๆนี้เล็งจับฉีดยาได้แต่ส่ายหัวให้กับคำพูดนั้น แบมแบมไม่ตอบอะไรนอกจากลากคนเมาเข้าห้องนอนตามเดิม และจำต้องเร่งความเร็วมากขึ้นเมื่อมือของไอ้หมอกำลังเข้ามาดึงทึ้งชายเสื้อของเขา จะยกมือขึ้นตบหัวมันให้หยุดก็ไม่ได้ในเมื่อเขากำลังพยุงร่างมันเอาไว้อยู่ และเมื่อเห็นว่าอีกไม่กี่ก้าวข้างหน้าคือเตียงนอน


ตุบ!


“อืออ..”


แบมแบมจึงจัดการเหวี่ยงร่างของไอ้ติ๋มลงไปดังตุบ เรียกเสียงร้องของคนถูกเหวี่ยงได้ไม่ยากนัก


“เชี่ยเอ๊ย เหม็นเหล้าชิบหาย ไอ้ยูคนะไอ้ยูค” แบมแบมสบถพร้อมกับถอดเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูออกจากตัวจนเหลือเพียงแค่เสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงยีนส์สีเข้ม เพราะเมื่อครู่นี้นัวเนียกับคนตรงหน้ามากไปจนกลิ่นเหล้าที่ติดเสื้อฉุนจมูกไปหมด


คิดแล้วก็แค้นใจเพื่อนรักตัวเองชิบหาย นี่มันมอมเหล้าไอ้ติ๋มไปกี่ขวดวะไม่อยากจะคิด แต่พอคิดไปคิดมาก็แปลกใจมากกว่า คนรักสุขภาพอย่างไอ้ติ๋มแม่งถูกไอ้เพื่อนเลวแม่งหลอกได้ยังไงไม่เข้าใจจริงๆ


“นางฟ้า.. นางฟ้าของผม ฮื่อ..” แต่แล้วความคิดพวกนั้นก็หยุดชะงักไปเมื่อคนบนเตียงกำลังส่งเสียงเรียกร้องความสนใจออกมา ตอนแรกก็นึกว่ามันกำลังเพ้อถึงนางในฝันก็เลยหลุดขำซะงั้น แต่พอหันไปมองและเห็นมันกำลังจ้องมาทางเขา พร้อมกับกวักมือหยอยๆ เขยิบตัวให้พื้นที่ข้างๆตัวเองว่างราวกับจะเรียกให้เขาเข้าไปเท่านั้นล่ะ..


“นางฟ้า.. นางฟ้าของพี่มาร์คหันมาแล้ว มามะ.. มานอนกับพี่มาร์คตรงนี้สิครับ แฮะ..โอ๊ะ!


ฟุ่บ!


สัส! เขวี้ยงเสื้อช็อปปาใส่หน้าแม่งแทบไม่ทันเลยเว้ย!!


“นางฟ้าเหี้ยอะไร เดี๋ยวกูก็ตบแว่นหลุดเลยไอ้ห่านี่ เมาแล้วเพ้อเจ้อหรอวะไอ้เวร”


ก็เข้าใจอ่ะนะว่าไอ้ติ๋มแม่งเมา อีกทั้งยังรู้สึกผิดและอยากไถ่โทษแทนยูคยอมด้วยที่เพื่อนเขาล่อให้มันเมาจนเพ้อขนาดนี้ ถึงปากจะบ่นมากแค่ไหนแต่แบมแบมก็ยังทำตัวเป็นนางฟ้าสมกับคำพูดของไอ้ติ๋ม โดยการเข้าไปช่วยถอดแว่นสายตาของว่าที่คุณหมอออกมาก่อนที่มันจะทิ่มตาหมอแตก จับผ้าห่มผืนหนามาพันๆตัวของมาร์คเอาไว้ ปิดท้ายด้วยการยืนกอดอกมองคนติ๋มที่เอาแต่มองเขาตาเยิ้ม


“มองอะไรวะ นอนไปสิ”


ได้รับคำตอบเป็นการส่ายหน้าไปมาจนผมสะบัด


“ฮื่อ.. พี่มาร์คอยากนอนกับน้องแบม..”


และรอยยิ้มกว้างเหมือนเด็กๆที่ส่งมาให้เขา ก็ไม่เข้าใจเลยว่ะว่าทำไมคำพูดนั้นมันต้องทำให้เขารู้สึกร้อนๆที่ข้างแก้มด้วย!


แน่นอนว่าความคิดที่คืนนี้จะนอนกับไอ้ติ๋มนั้นไม่มีอยู่ในหัว แค่กลิ่นเหล้าที่ออกมาจากตัวมันก็รู้สึกเวียนหัวจะแย่แล้ว ไหนจะอาการวอแวของมันเมื่อกี้อีก บอกเลยว่าถ้ายอมนอนข้างๆมันในคืนนี้มีหวังความหวังดีของยูคยอมที่จะหาเมียให้เขาต้องพังไม่เป็นท่าแน่


ใช่ พัง..


เพราะเขาจะกลายเป็นเมียมันซะเองน่ะสิโธ่เอ๊ย!


ตกลงกับตัวเองได้ดังนั้นจึงคว้าหมอนข้างกับผ้าห่มผืนเล็กในตู้ของมาร์คแนบเอาไว้กับตัว เอาวะ.. คืนนี้เขาจะยอมปวดหลังสักคืน อีกทั้งตอนนี้สภาพเขาเองก็ไม่ค่อยจะดีนัก อาการกรึ่มๆเหล้ายังคงเล่นงานอยากจะล้มตัวลงนอนจะแย่ แบมแบมหันหลังทันทีเพื่อออกไปนอนข้างนอกห้อง


แต่ดูเหมือนเจ้าของห้องจะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น


“น้องแบม... อึก น้องแบมจะทิ้งพี่มาร์คไปไหน มานอนนี่.. น้องแบมมานอนกับพี่มาร์คนะครับ..”


เมื่อเห็นว่าอีกคนกำลังจะเดินออกไป มาร์คพยายามตะเกียกตะกายพาร่างของตัวเองลุกขึ้นจากเตียงด้วยสภาพโซเซ หยีตานิดๆเพื่อปรับสายตาจนสามารถคว้าข้อมือเล็กของแบมแบมเอาไว้ได้


“ตัวมึงเหม็นเหล้าชิบหายกูไม่นอนด้วยหรอก คืนนี้กูจะไปนอนข้างนอก มึงนอนบนเตียงคนเดียวไปเหอะ”


ฟึ่บ!


“อ๊ะ”


แต่เสี้ยววินาทีต่อมาก็ถูกมือเล็กสะบัดออก ทำเอาว่าที่คุณหมอหัวใจสลาย ริมฝีปากได้รูปเบะออก ปณิธานและจินตนาการอันแรงกล้าว่าวันนี้เขาจะได้รุกเด็กน้อยบนเตียงนอนหายวับไปกับตา ไม่ได้.. เขาจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด!


“พี่มาร์คไม่ให้ไป!


“อ๊ะ!


มาร์คกระชากแขนเล็กกลับมาอีกครั้ง คราวนี้เขาออกแรงเยอะมากกว่าเดิม แรงขนาดที่ว่าทำเอาแบมแบมเผลอร้องออกมาและเผลอปล่อยให้พวกหมอนกับผ้าห่มในมือร่วงหล่นไปกับพื้น


“มึงจะอะไรนักหนากับกูวะเนี่ย ปล่อย!


“ม..ไม่เอา! น้องแบมห้ามขัดใจพี่มาร์คนะครับ นี่ว่าที่คุณหมอนะ! น้องแบมดื้อแบบนี้พี่มาร์คจะจับตีก้น!



ฟึ่บ!


“เหี้ย!!


แบมแบมสบถลั่นห้องทันทีที่ร่างของตนถูกว่าที่คุณหมออุ้มพาดบ่า



เพี๊ยะ!!


“โอ๊ย!!


แต่ต้องตกใจยิ่งกว่าเมื่อถูกฝ่ามือหนาฟาดเข้าที่บั้นท้ายอย่างแรงจนต้องร้องเสียงหลง สัส! แม่งไม่มีการออมแรงเลยสักนิด!


“ไอ้เหี้ยพี่มาร์ค!! มึงทำบ้าอะไรกับกูวะ! อ๊ะ!” สะดุ้งอีกครั้งเมื่อจู่ๆก็ถูกไอ้ติ๋มโยนลงเตียงก่อนมันจะตามขึ้นมาทับร่างของเขาเอาไว้ ท่วงท่าแสนอันตรายซึ่งโคตรขัดกับประกายตาใสซื่อของมัน


ครั้นจะยกมือเพื่อผลักมันออกไปมือของมันก็เข้ามากดมือของเขาไม่ให้ทำได้ตามใจนึก พอจะยกขาถีบแม่งก็ไม่ได้ ในเมื่อขาของมันก็กำลังกดทับขาของเขาเอาไว้อยู่ เท่ากับว่าตอนนี้ร่างของเขาถูกไอ้บ้าที่เอาแต่ยิ้มล็อกเอาไว้โดยสมบูรณ์แบบ แน่นอนว่าพยายามดิ้นก็แล้ว พยายามฝืนแรงกดของมันก็แล้ว แต่.. บ้าชะมัด


เวลานี้เขาไม่สามารถสู้แรงผู้ชายตรงหน้าได้เลย


“มึง.. มึงเมานะรู้ตัวมั้ย”


เมื่อเห็นว่าใช้ไม้แข็งก็คงไม่รอด ไม่รอดว่ากูจะต้องเป็นเมียมันอ่ะ ถุ้ย ก็เลยพยายามพูดจาหว่านล้อมคนตรงหน้าแทนเพื่อหวังให้มาร์คปล่อยตนออก ก็ดูโพสิชั่นของมันกับเขาตอนนี้สิวะ ไอ้ห่า เขาเสียเปรียบมันเห็นๆ


“มึงปล่อยกูนะติ๋ม แล้วนอนซะ.. พรุ่งนี้มึงต้องมีเรียนไม่ใช่หรอ”


ใช่.. เขามั่นใจว่าพวกหมอแม่งต้องเรียนหนัก อย่างน้อยๆพระเจ้าคงต้องเข้าข้างเขาให้พรุ่งนี้ไอ้ติ๋มมันมี...


“ไม่.. ไม่มีครับ อึก พี่มาร์คไม่มีเรียน มีเวลาว่างอยู่กับน้องแบมทั้งวันเลยน้า”


จุ๊บ


!!!


มีการยื่นหน้ามาจุ๊บปากกูเนี่ยนะไอ้เหี้ยยยยย!!!


ช่างหัวไม้แข็งไม้อ่อนแม่งแล้ว! บอกเลยว่าตอนนี้เขาอยากเอาไม้หน้าสามฟาดหน้ามันมาก! ตัดสินใจใช้กำลังสู้กับมันอีกครั้ง เออ เอาดิ ติ๋มๆอย่างมันกับนักเลงอย่างกูเดี๋ยวก็รู้ว่าใครมันจะแน่กว่ากัน ถ้าเขาพาตัวเองออกจากโพสิชั่นน่าหวาดเสียวนี้ไม่ได้อย่ามาเรียกเขาว่าพี่กันต์อีกเลย!


“แต่กูไม่อยากอยู่กับมึง! ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ไอ้ติ๋ม กูบอกว่ากูจะไปนอนข้างนอกไง!” แบมแบมทำสำเร็จเมื่อสามารถดึงมือตัวเองออกจากมือของมาร์คได้ แต่ทว่าคนหน้าหวานจะรู้บ้างมั้ย..


ว่าคำพูดพวกนั้นจะทำให้เรื่องราวของเราเปลี่ยนไปมากแค่ไหน


“ม..ไม่อยากอยู่กับพี่มาร์ค... น้องแบมไม่อยากอยู่กับพี่มาร์คหรอครับ...” พึมพำออกมาราวกับคนไร้สติ ริมฝีปากได้รูปเบ้ออกจากกัน ดวงตาแสดงถึงความเสียใจออกมาให้อีกคนเห็นอย่างปิดไม่มิด แต่ดูเหมือนวินาทีนี้แบมแบมจะมองข้ามแววตาของมาร์คไปสิ้น และใช้โอกาสช่วงที่มาร์คกำลังอึ้งกับประโยคนั้นพาร่างตัวเองออกไป


แต่ก็นั่นล่ะ..


“อ๊ะ!!


ยังไม่ทันที่เท้าจะได้แตะถึงพื้นก็ถูกมาร์คกระชากกลับมาให้จมเตียงอีกครั้ง แรงกระชากที่ทำเอาแบมแบมหันมาจ้องตาคนด้านบนเขม็ง


ซึ่งแบมแบมก็เริ่มคิดแล้วล่ะว่าการสบตากับนัยน์ตาคู่คมในตอนนี้คือการกระทำที่ผิดมหันต์


“มึงมองเชี่ยอะไรวะ!


เพราะนัยน์ตาคมกริบไร้ซึ่งกรอบแว่นนั้นกำลังไล้สายตาไปทั่วร่างของเขา ถึงแม้จะมีเสื้อกล้ามสีดำเข้มสวมใส่อยู่แต่ไม่รู้ทำไมสายตาคู่นั้นของมาร์คต้องมองเขาราวกับมองผ่านทะลุเนื้อผ้าพวกนั้นไปด้วย


“ห..เหี้ย จ..จะทำอะไร!” แบมแบมสะดุ้งเฮือก ทั้งดิ้นทั้งร้องเสียงสั่น เมื่อครู่เขาตกใจกับสายตาของมาร์คที่มองมาไม่พอ มาคราวนี้มือหนาของไอ้หมอแม่งกำลังปลดซิปกางเกงยีนส์ของเขาอยู่ พอเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของมันอีกครั้งก็ต้องลอบกลืนน้ำลาย รอยยิ้มของมาร์คยังคงใสซื่อเหมือนเดิม


“ทำอะไรงั้นหรอ.. อึก กับเด็กดื้อแบบนี้ พี่มาร์คก็จะจับฉีดยาไงครับ แฮ่..”


ยกเว้นคำว่าฉีดยาของมันนะบ้าเอ๊ย!!










CUT

คัทไม่ได้แจกแล้วนะคะ อ่านข้ามไปได้เลยค้าบ














--------------------------


Talk 29/04/17

หลังจากดองไปอาทิตย์กว่าๆมาแล้วค่ะ! จุใจมาก เฉพาะตอนนี้ก็ปาไป 40 หน้า เฉพาะคัทนี่ 15 หน้าค่ะ ไม่มีอะไรมากสามารถข้ามได้น้า อ่านตอนต่อไปก็รู้เรื่องค่า 

แต่สำหรับคนที่อยากรู้ว่าติ๋มนางจะนกหรือไม่นก เข็มติ๋มจะได้ออกมาสำรวจโลกกว้างมั้ย บอกก่อนว่าคัทครั้งนี้กากมากถึงมากที่สุด ความผีก็เช่นกัน ถ้าใครอยากติ๋มตามก็ต้องตามไปดูค่ะ แปะบัตรคิวมาโลดดด และแน่นอนว่าเฉพาะคนที่เอ็นดูนางเท่านั้นนะคะที่จะได้เข้าไปดูพวกนางฉีดยา ใครใจร้ายกับติ๋มมาติ๋มงอแงไม่ยอมให้ดูเข็มติ๋มนะเอ้อออ 5555555555555

ฝากติ๋มตามด้วยน้า ขอบคุณรีดที่น่ารักที่คอยส่งแรงถีบมาให้ติ๋มมากจริงๆค่ะ แงงง มีคนทวงครั้งแรกไรท์ดีใจ T v T 

มาเล่นแท็กกันเตอะ!  #ไอ้ติ๋มมบ



Talk 21/04/17

ค่ะ สาเหตุที่ติ๋มเมาก็คือโดนเพื่อนนุ้งเจ่อเสี้ยมค่า  จบงานนี้ต้องไปขอบคุณลูกเทพคยอมเขานะคะ ที่ทำให้ติ๋มมีฉากฉีดยากับเขาด้วย 55555555555555 แต่จะฉีดยาแบบไหนอย่าเพิ่งคาดหวังนะคะ อะไรก็เกิดขึ้นได้เพราะนี่คือไอ้ติ๋มค่ะ นางไม่เคยปกติเหมือนชาวบ้าน แต่รับรองว่าพีคแน่นอน กิกิ

ครึ่งหลังบอกเลยว่ายาวมากเยอะมากค่ะ ตอนนี้อาจจะถึง 200% (40 หน้า) หรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่ยังไงเกิน 100% แน่นอน เพราะปกติก็เกินอยู่แล้ว TT  และขอย้ำอีกทีเรื่องฉากฉีดยา แปะบัตรคิวมาอย่างเดียวขออนุญาตข้ามน้า เสียกำลังใจมากๆเลยค่ะแบบนั้น TT

ยังไงก็ฝากติ๋มตามด้วยนะคะ รีดมาเยอะติ๋มมาไวนะงับ ขอบคุณค่า  #ไอ้ติ๋มมบ


Talk 19/04/17

ง่อวววว ติ๋มเวอร์ติ๋มๆก็ไปแล้ว ติ๋มเวอร์เด๋อด๋าก็มีแล้ว ติ๋มเวอร์เกรี้ยวกราดก็ไปแล้ว มาค่ะ.. ติ๋มเวอร์ชั่นเมาบ้าง จะเมาจนได้เมียหรือไปเป็นเมียเขาต้องติ๋มตามนะคะ รับรองว่าพีค รับรองว่าฉากฉีดยาแบบติ๋มๆครั้งแรกนี้จัดเต็มแน่นอนค่ะ 

และเช่นเคยว่าไรท์จะขอส่งบัตรคิวให้รีดเข้าห้องแพทย์ของติ๋มไปดูติ๋มฉีดยาให้เจ่อแค่คนที่เอ็นดูนางจริงๆเท่านั้น ใครที่ตามไรท์อยู่แล้วจะรู้ว่าต้องทำยังไง คนที่มาสั้นๆแค่ส่งบัตรคิวแปะไว้ไรท์ขออนุญาตข้ามนะคะ ติ๋มน้อยใจค่ะ TT ถ้ารีดไม่สะดวกแปะบัตรคิวก็ตัดฉากไปโคมไฟได้เลยจ้า ข้ามไปอ่านตอนต่อไปก็รับประกันว่ารู้เรื่องค่ะ ไม่เป็นไรน้าา สำหรับใครที่ส่งแรงถีบและเอ็นดูติ๋มมาตลอดไม่ต้องห่วง ส่งให้ถึงที่แน่นอนค่ะ <3

ขอบคุณที่ติ๋มตามน้า รีดมาเยอะติ๋มมาไวนะงับ ขอบคุณค่า 

มาเล่นแท็กกันเตอะ! #ไอ้ติ๋มมบ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

13,538 ความคิดเห็น

  1. #13537 MTBB (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 17:53

    พี่ติ๋มไม่เอานะคะ

    #13537
    0
  2. #13526 Auyadi (@Auyadi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 03:06

    เพิ่งเข้ามาอ่านไรท์ไม่แจก CUT แย้วหรอ ร๊องไห้ จะไปต่อยังไงดี ขอได้ไหมคะ saveyourmark@gmail.com
    #13526
    0
  3. #13525 Benzz Zaza Chokrom (@kanon-596) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 15:55
    อยากอ่านนนฮือออออ ขอคัทเถอะน้าาา jiwbenzboss@gmail.com
    #13525
    0
  4. #13524 Mamai_p (@Mamai_p) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 01:24

    ขอทันมั้ยคะะะ พึ่งเข้ามาอ่าน;-; พอตอนต่อไปแล้ว งง????

    @panida.281249@gmail.com

    #13524
    0
  5. #13522 minz08 (@minz08) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 16:00
    พึ่งเข้ามาอ่าน ขอฉากคัทหน่อยค้าบคุณไนท์ minthira2544@gmail.com
    #13522
    0
  6. #13509 Mean_yy (@Mean_yy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 18:12
    ไรท์ไม่แจกคัทแล้วหรอ เสียจุย เราชอบพี่ติ๋มมาก โครตเขินพี่แกเลยเวลาอยู่กับแบมแบมแล้วน่ารักกกก
    #13509
    0
  7. #13507 KAEKAE_95 (@KAEKAE_95) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 20:42
    ขอคัททันไหมค่ะเราเพิ่งได้อ่าน plzzzz ชอบพี่มาร์คเวอร์ชั่นติ๋มมากกกก
    kaeklumkaew@gmail.com
    #13507
    0
  8. #13506 Charlottelowell (@Charlottelowell) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 18:28

    เเง่งงงงง อยากอ่านค่ะ เรามาช้าไป~

    charlotte21132113@gmail.com
    #13506
    0
  9. #13505 Somi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 00:52

    ออยากอ่านคัทจังงงงเลยค่ะ เเงงงง

    sominspirite@gmail.com

    #13505
    0
  10. #13503 DuMa2002 (@DuMa2002) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 01:33
    ไรท์ค่ะ..นุ่พึ่งเห้นเรื่องนี้อะค่ะของอ่านหน่อยได้มั้ยค่ะ..ไม่อยากขาดตอนเลย..

    puycediy@gmail.com
    #13503
    0
  11. #13496 apr3d (@apr3d) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 09:10
    ไรท์หนูขออ่านคัทได้ไหม
    apr3d.pooh@gmail.com
    #13496
    0
  12. #13473 Mb_bloody (@Mb_bloody) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 18:12
    ไรท์เค้าอยากอ่านคัทง่าา อยากรู้ว่าติ๋มเสียบรูไหนผิด555555 น้าๆๆๆ ส่งCUT ให้เค้าหน่อยนะ เพิ่งเข้ามาอ่าน พรีสส pls.. mimwang852@gmail.com
    #13473
    0
  13. #13468 J_JBAM (@J_JJANE) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 03:10
    งื้อขอcutได้มั๊ยคะ ;-;
    พลีสสสว jaeny.ne@gmail.com
    #13468
    0
  14. #13467 kunlayanee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 01:40

    งื้อออพึ่งเข้ามาอ่านง่าาาา อยากอ่านคัททท พรีสสสส natwarada86@gmail.com

    #13467
    1
    • #13467-1 Mimimonss (@9090mint) (จากตอนที่ 15)
      12 ตุลาคม 2561 / 15:00
      แง้ขอคัทได้มั้ยคะ mintchatsrung23@gmail.com
      #13467-1
  15. #13448 rannn2 (@Rannn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 18:17
    ชุ้นอยากอ่านคัทททท ใครมีปามาทีค่ะ//พลีสสสสสส&#128591;&#128591; supatsara931@gmail.com
    #13448
    0
  16. #13447 Panumars (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 22:15

    ไรท์ค่ะหนูพึ่งเข้ามาอ่านไต่ไม่อยากให้ขาดตอนอยากอ่านจริงๆค่ะ panumasJPJ@gmail.com

    #13447
    0
  17. #13446 chandelle (@chandelle) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 21:56
    อยากอ่านง่าาาาาา chadaza555@gmail.com

    เค้าอยากอ่านจริงๆนะ ไม่อยากให้มันขาดตอนงื้อ
    #13446
    0
  18. #13428 _khunbam (@_khunbam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 00:33
    อยากอ่านคัทอ่ะ เเง้
    khunbam020597@gmail.com&#8203;
    #13428
    0
  19. #13427 สมายด์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 22:47
    <p>ไรท์ขอโทษนะพึ่งมาอ่านอ่ะ อยากอ่านฉากคัทอ่ะ หนูเอ็นดูติ๋มแล้ว ไรท์เอ็นดูหนูหน่อยนะๆๆๆๆๆๆ</p><p>suwanat36@gmail.com</p>
    #13427
    0
  20. #13422 Suphitcha_F (@Suphitcha_F) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 11:40
    ไรท์ ขอโทษเค้าพึ่งมาอ่านอยากอ่านncง่าาfirstloveprang@gmail.com
    #13422
    0
  21. #13419 Worakarn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 17:28
    <p>ฮือออ มาช้าแต่อยากอ่านมากอ่าาา นี่อ่านทุกตอนแต่ไม่เคยเม้น 555 เดี๋ยวตามเส้นน้าาา แต่อยากอ่านจิมจิม worakarn1716@gmail.com</p>
    #13419
    0
  22. #13418 janenii_psd (@janenii_psd) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 23:01
    อยากอ่านฉากคัทอะงือออ
    jjjj.got701@gmail.com
    #13418
    0
  23. #13416 Chewarapa0625 (@Chewarapa0625) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 23:29
    ขอฉากคัทหน่อยค่าาา chewarapa0625@gmail.com
    #13416
    0
  24. #13415 Am-Mark (@Am-Mark) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 14:11
    อยากอ่านอ่า ติ๋มจะทำยังไง เผื่อไรท์ใจดี bowornlak11426@gmail.com
    #13415
    0
  25. #13406 PunchanitJuntree (@PunchanitJuntree) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 11:57
    เผื่อฟลุก//อยากอ่านจุง
    punchanit2547@gmail.com
    #13406
    0