END - [FIC GOT7] ไอ้ติ๋ม - MARKBAM [YAOI]

ตอนที่ 17 : ติ๋มครั้งที่ 14 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    15 พ.ค. 60

ติ๋มครั้งที่ 14


'ผมงอนคุณแล้ว!'

Mark 






วันนี้เป็นวันแรกที่แบมแบมและมาร์คมีตารางเรียนเช้าเหมือนกัน คิดว่าใครฟินสุดล่ะงานนี้?


แน่นอน.. ก็เจ้าของห้องที่ชื่อมาร์คต้วนนั่นล่ะไม่ใช่ใครที่ไหน ก่อนไปเรียนก็เป็นธรรมเนียมสำหรับหมอมาร์คว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้อง จากการวิจัยว่ามื้อเช้าคือมื้อที่สำคัญที่สุด แต่ตอนนี้วิจัยที่ผู้เชี่ยวชาญศึกษามาอย่างยากเย็นกำลังกระเด็นออกจากสมองของว่าที่คุณหมอ เพราะที่สำคัญกว่ามื้อเช้าในตอนนี้ก็คือ..


แบมแบม..


คือเด็กน้อยซึ่งกำลังนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม


มาร์คลอบมองเด็กปากเจ่อของตนตั้งแต่ตอนมือเล็กนุ่มนิ่มนั่นเทซีเรียลและนมลงใส่ชาม เลื่อนโต๊ะมานั่งแล้วจับช้อนตักซีเรียลแสนอร่อยเข้าปากด้วยความ.. ฮึ้ย.. น่ารักน่าเอ็นดูจังเลยอ่ะครับคุณ แก้มเนียนใสที่กำลังขยับกินซีเรียลใส่นมของผมมันทำให้ผมเจริญอาหาร ริมฝีปากนุ่มหยุ่นที่กำลังเคี้ยวเจ้าซีเรียลในปากหงุบหงับมันทำให้ผมอยากจะเข้าไปมีส่วนร่วม เข้าไปช่วยบดเคี้ยวซีเรียลในปากคุณด้วยจังเลยนะ..


แล้วก็เมื่อไหร่ไม่รู้ที่มาร์คเอาแต่จ้องเด็กน้อยตัวเองจนแบมแบมกินหมดชาม


“มองอะไรของมึงวะ”


สะดุ้งโหยงทันทีเมื่อเจอสายตาดุๆของแบมแบมมองมา มือหนารีบคว้าช้อนตักซีเรียลในชามเข้าปากอย่างไวว่องจนเกือบจะสำลัก


“แค่ก!


ไม่สิ.. สำลักไปแล้วหน้าดำหน้าแดงต่างหาก อายเด็กมันมั้ยล่ะคุณหมอ มาร์คทุบคอตัวเองเป็นการใหญ่ เหงื่อแตกพลั่กเพราะมัวแต่จ้องเด็กปากเจ่อของตัวเองมากไปจนซีเรียลติดคอ ท่าทางเด๋อๆของว่าที่คุณหมอทำเอาแบมแบมส่ายหัวด้วยความระอา แต่ตลกดีว่ะที่มือเขาเอื้อมไปหยิบน้ำและทิชชู่ส่งให้มันเสียอย่างนั้น


มาร์ครีบรับน้ำเข้ามากินด้วยความเร็วแสง เมื่อหายจากการสำลักสายตาพราวระยับก็จดจ้องมองแบมแบมด้วยความปลื้มปิติ


“ค..คุณหยิบทิชชู่กับน้ำให้ผมหรอครับ..” คำถามที่ทำเอาแบมแบมขมวดคิ้ว ก็แค่หยิบน้ำกับทิชชู่ให้ทำไมมันต้องทำตาโตเป็นประกายราวกับถูกหวยขนาดนี้ด้วย


“เออสิวะ มันแปลกรึไง”


“ร...หรือว่า.. หรือว่าคุณ..”


“....”


“คุณยอมตกลงเป็นแฟนกับผมแล้วใช่มั้ยครับ!


สิ้นคำนั้น


“เพ้อเจ้อหรอวะมึงอ่ะ!


ฟึ่บ!


ปากล่องทิชชู่ใส่หน้าแม่งไม่ทันเลยโว้ย!!


สุดจะเพลียใจในความขี้ตื๊อกับความขี้มโนของไอ้หมอแม่งชิบหาย มองใบหน้าของมาร์คที่ยิ้มแก้มปริแล้วโคตรจะหมั่นไส้ นี่เขายอมให้คนติงต๊องอย่างมันจีบเข้าไปได้ไงวะ สงสัยตอนนั้นไอ้ติ๋มแม่งต้องเล่นของใส่เขาแน่ๆ ดูท่าของมันคงแรงมากด้วย


หลังจากวันที่เขาเปิดโอกาสให้มันจีบในวันนั้นมันทำอะไรบ้างรู้มั้ย? หึ.. ถ้าสิงเขาได้แม่งคงทำไปแล้ว เกาะติดกูแจจนปลิงยังต้องก้มกราบ เรียกคุณครับคุณครับตลอดเวลา เข้ามาส่งสายตาติ๋มๆจนหัวใจกูเนี่ยเต้นไม่เป็นจังหวะแล้วไอ้เหี้ย!


แต่อันหลังบอกมันไม่ได้หรอกเดี๋ยวแม่งได้ใจ แค่ทุกวันนี้เขาก็แทบเป็นโรคหัวใจแข่งกับไอ้ติ๋มแล้ว ถึงแม้จะผ่านมาไม่กี่วันและไม่รู้ว่าสิ่งที่มันทำอยู่นี้คือการจีบของมันหรือเปล่า เพราะมันเอาแต่จ้องเขา จ้องเข้าไป จ้องจนตัวกูจะพรุนหมดแล้วไอ้ห่า แล้วที่สำคัญคือชอบส่งยิ้มหวานๆเหมือนเด็กน้อยมาให้ ไม่ว่าจะตอนตื่นก่อนนอนหรือตอนทำอะไร


อย่างบางทีตื่นขึ้นมาเขาแม่งสะดุ้งแทบจะตกเตียง ก็เพราะเจอใบหน้ามันระยะประชิด ชนิดที่ว่าริมฝีปากของเราเกือบแตะกัน บางทีก่อนนอนท่ามกลางความเงียบสนิทจู่ๆก็สัมผัสได้ว่ามือของมันเข้ามากอบกุมเขาไว้ ก่อนจะทำอะไรที่ไม่คาดคิดอย่างเช่นว่ามันเข้ามาจ..จ..จูบมือเขาซะอย่างงั้นอ่ะ...


อื้อหือ ตัวเกร็งทันทีทันใดสิวะในตอนนั้น แอ๊บหลับว่านอนต่อไปเพราะคิดว่าเดี๋ยวปล่อยๆไว้มันก็จะเลิกไปเอง


ที่ไหนได้...


โดนจูบเข้าที่ริมฝีปากอีกหนจนใจเต้นดังไม่เป็นจังหวะ นี่เกร็งหน้าเกร็งเหนียงเกร็งตีนไม่ให้ยกขึ้นถีบมันมากแค่ไหนถามความร้อนบนใบหน้าในตอนนี้ดู นึกทีไรแม่งก็ปฏิเสธไม่ได้ทุกทีว่าเขิน.. เขินไอ้ติ๋มโคตรๆมันเลยว้อย!


แล้วดู..ดูมัน จนป่านนี้มันก็ยังไม่เลิกมอง เอาแต่อมยิ้มส่งยิ้มมาให้เขาอยู่นั่น ช่วยเว้นระยะให้กูหายใจสะดวกสักนิดบ้างได้มั้ยไอ้ห่า กูเก็กหน้าไม่ให้ยิ้มจนเหนียงตึงไปหมดแล้วติ๋ม!


“ถ..ถ้ามึงยังกินช้าแบบนี้กูจะไม่รอมึงแล้วนะ!” สุดท้ายก็ต้องยื่นคำขู่ที่ทำเอาดวงตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นถึงกับเบิกกว้าง รีบกุลีกุจอก้มกินซีเรียลในชามตัวเองเป็นการใหญ่ เพราะกลัวจะพลาดการไปเรียนกับว่าที่เมียคุณหมอของตัวเองจับใจ แล้วมันจะแปลกมากมั้ยที่การกระทำของมาร์คทำให้แบมแบมเผลออมยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัวทันที


“คุณ! ผมกินเสร็จแล้ว ไปเรียนกันครับ!


!!


จะมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เอาแต่มองอีกคนกินจนหมดชาม แบมแบมอึกอัก กระแอมแก้เก้อให้ตัวเองเล็กน้อยขณะมองร่างของมาร์คเดินเตาะแตะไปหยิบกระเป๋ามาสะพายไว้ข้างหลังก่อนจะเดินมายืนข้างๆเขาด้วยรอยยิ้ม


“อ..เออ.. ไปก็ไปสิ”


ใช่ ไปก็ไปสิ ทำไมต้องมาทำหน้าตาน่ารักแบบนั้นด้วยวะแม่ง!


แบมแบมหันหน้าหนีไปทางประตูด้วยใบหน้าเห่อร้อน กระชับกระเป๋าเป้ไว้บนบ่า เท้าทั้งสองเตรียมที่จะก้าวเดินออกไป


ทว่า


หมับ!


“อะ!


จู่ๆข้อมือเล็กก็ถูกมือหนาของคนด้านหลังดึงเอาไว้ พอหันไปมองดูก็ต้องลอบกลืนน้ำลาย จนต้องเผลอพลั้งปากพลาดถามคำถามนี้ออกไป


“ม..มีอะไรวะ..”


เพราะอะไรน่ะหรอ ก็ดูสายตาวิบวับของมันที่จ้องเขาตอนนี้สิ! ไม่ใช่จ้องที่ใบหน้า ทว่าเป็นการจ้องที่ริมฝีปากเขา แล้วเดี๋ยวนะ.. ไอ้การเลียปากตัวเองแบบนั้นแม่งคือเชี่ยอะไร สายตาเป็นประกายตอนที่เปลี่ยนจากจ้องริมฝีปากเป็นเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาคือเชี่ยอะไรวะ กูไม่ใช่อปป้ามึงป่ะติ๋ม มึงไม่ต้องมาทำตาวิ้งใส่กูแบบนี้ก็ได้!


ถามไปงั้นอ่ะแต่ในใจก็รู้ดี ห่า.. ท่าทางมันออกขนาดนี้จะเป็นอะไรไปได้อีกนอกจากสิ่งที่คุณก็รู้ว่าคืออะไร


“ติ๋ม”


“ค..ครับ” มันทำหน้าตาตื่น


“มึงจะมาขี้งกค่าเช่ากูตอนนี้ไม่ได้ มึงใกล้สอบ กูก็ใกล้สอบ ถ้ามึงจะเอาแต่แดกปากกูตอนนี้ท่องไว้ว่าเดี๋ยวเราจะสาย เอาไว้ตอนเลิกเรียนแล้วค่อยมาเก็บค่าเช่ากูแล้วกัน” และตามมาด้วยทำตาโตทันทีหลังจากได้ยินเขาพูดอย่างนั้น ราวกับเจอสิ่งมหัศจรรย์ของโลก


“ค..คุณรู้ได้ไงว่าผมอยากได้จูบของคุณ..”


ซึ่งในส่วนของความคิดของมัน.. ก็ไม่ต่างจากที่เขานึกไว้เท่าไหร่


“มึงจ้องกูซะขนาดนั้นกูไม่รู้เลยมั้ง ไป.. ไปเรียนได้แล้ว มึงเข้าเรียนช้ากูไม่รู้ด้วยนะ”


อันนี้ไม่ได้พูดเพราะเป็นห่วงว่ามันจะเข้าเรียนไม่ทันนะ เชื่อเขาสิ ไม่ได้กลัวว่าไฟนอลนี้มันจะสอบไม่ได้จริงๆนะสาบานได้ ก็แค่ห่วงความปลอดภัยปากตัวเองก่อนจะไปเรียนก็แค่นั้น วันนี้ต้องลงพื้นที่ด้วยอายเขาตายห่าถ้าให้ไปมหาลัยแบบปากเจ่อ ขี้เกียจตอบคำถามไอ้ยูค เออ.. พอพูดถึงมันไว้เดี๋ยวเจอหน้าล่ะรู้เลยนะมึ๊ง กูคิดบัญชีกับมึงแน่ไม่พลาดหรอก!


คิดได้ดังนั้นแบมแบมจึงเดินหนีมาร์คที่ทำตาละห้อยไปยังหน้าประตู ทิ้งให้ว่าที่คุณหมอเดินตามมาแบบคอตก ริมฝีปากหยักเม้มเข้าหากันนิดๆด้วยความเสียดายไม่หน่อย อดได้กำลังใจยามเช้าก่อนไปไฟท์กับหนังสือเรียนเลยอ่ะครับฮือ วันนี้ผมจะมีสมาธิเรียนกับอาจารย์หมอมั้ยถ้าไม่ได้กำลังใจจากคุณ


ถอนหายใจยาวๆออกมาหนึ่งทีก่อนจะกระชับกระเป๋าเป้แล้วเดินตามแบมแบมไปติดๆ ซึ่งแน่นอนว่าเสียงถอนหายใจที่โคตรเบามันลอยเข้าหูของคนด้านหน้า แบมแบมกลอกตาให้กับเสียงของมาร์ค ก่อนจะบอกตัวเองให้เลิกสนใจ เอื้อมมือไปเปิดประตูเพื่อที่จะรีบๆไปมหาลัยแทน


ทว่า


แอ๊ด


ทันทีที่เปิดประตูออกมาเท่านั้น


“ออกมาแล้วหรอวะมึง ช้าชิบหาย กูยืนรอมึงหน้าห้องตั้งนานแล้วรู้มั้ย”


“ไอ้ยูค!!


แบมแบมเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อภาพตรงหน้าปรากฏเพื่อนผีสุดรักของตนกำลังยืนจังก้าอยู่หน้าห้อง มันทักเขาด้วยสีหน้าหงุดหงิด แต่พอสายตามันเหลือบไปมองคนด้านหลังเขา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์โคตรพ่อโคตรแม่แม่งแฝงที่มุมปากมันทันที


เท่านั้นล่ะกูรู้เลยว่ามันจะพูดว่าอะไร


“เฮ้ย เป็นไงบ้างวะมึง”


แล้วจะรอช้าอะไรอยู่..


“เมื่อวันนั้นพวกมึงสองคน... อุ๊บ!


รีบตะครุบปากมันไว้สิครับไอ้เชี่ย!!


“หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้เลยไอ้เชี่ยยูค! กูรู้นะว่ามึงจะพูดอะไร กูยังไม่ได้เคลียร์เรื่องที่มึงมอมเหล้าไอ้ติ๋มมันเลยนะสัส!” คาดโทษเอาไว้ให้มันฟังแบบแจ่มชัดว่าเรื่องวันนั้นกูยังไม่สะสาง ซึ่งไอ้เพื่อนรักตัวดีแม่งก็ทำหน้าเหวอๆทว่าก็ไม่มีท่าทีว่าจะต่อต้านเขาแต่อย่างใด


แต่..


ไอ้เราก็ลืมไปว่าอีกคนในเหตุการณ์แม่งกำลังทำหน้าติ๋มอยู่ตรงนั้น


“ม..มอมเหล้า.. ใครมอมเหล้าใครหรอครับ” มาร์คกระพริบตาปริบๆมองแบมแบมสลับกับยูคยอมไปมาด้วยความไม่เข้าใจ


 “คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าครับแบมแบม อย่าไปโทษคุณยูคยอมแบบนั้นสิ วันนั้นคุณยูคยอมเขาเอาเก๊กฮวยมาให้ผมกินต่างหากนะ” ก่อนจะแก้ต่างให้เพื่อนรักของเด็กน้อยตัวเองแบบเสร็จสรรพ แน่นอน หมออย่างเขาต้องพูดความจริง สิ่งที่ผิดก็คือผิด สิ่งที่ถูกก็คือถูก ในเมื่อยูคยอมไม่ได้ทำอะไรผิดทำไมแบมแบมต้องไปว่าเพื่อนตัวเองแบบนั้นด้วย คิดๆแล้วก็น่าเห็นใจนะ ก็เลยส่งสายตาประมาณว่าผมจัดการให้แล้วนะครับให้กับคิมยูคยอมไปอีกหนึ่งที


แต่ว่าที่คุณหมอจะรู้มั้ยว่าสิ่งที่ตนพูดไปมันจะยิ่งเพิ่มความผิดให้กับคิมยูคยอมเข้าไปใหญ่


“เก๊กฮวย..?” แบมแบมหันมามองหน้ามาร์ค


“นี่มึงหลอกมันว่าไอ้น้ำนั่นคือเก๊กฮวยหรอวะไอ้เชี่ย!” ก่อนจะหันกลับไปจ้องเขม็งไอ้เพื่อนตัวดีที่ส่งยิ้มแหยๆมาให้ คิดแล้วก็โคตรเพลียใจ ไอ้ห่าติ๋มแม่งเชื่อเข้าไปได้ไงวะ!


“แล้วมึงก็เชื่ออ่ะนะ?” หนักใจเกินกว่าจะเก็บไว้เป็นแค่ความคิดก็เลยหันไปถามคนด้านหลังอีกครั้ง จนคอกูแทบหมุนได้ร้อยเก้าสิบห้าองศาแล้วอ่ะไอ้สัส ซึ่งนี่ก็งงอ่ะว่าทำไมเขาถามแค่นี้มันต้องพยักหน้าหงึกหงัก เม้มริมฝีปากเข้าหากัน ก่อนจะก้มหน้าเก็บอาการเขินอายบิดมือตัวเองไปมาแบบนั้นด้วย


“ก็คุณยูคยอมบอกว่าถ้ากินแล้วผมจะรู้ใจคุณมากขึ้น.. แล้วผมอยากเป็นคนรู้ใจของคุณ


!!


“จ..จริงๆอยากรู้ทั้งตัวเลยด้วยซ้ำ ผม..ผมก็เลย....”


อืม.. ที่นี้ล่ะมือกูเริ่มพันกันเองแล้วไอ้หมอบ้า เป็นเหตุผลโดนหลอกแดกน้ำเก๊กฮวยที่... ไอ้ห่า ทำไมต้องหน้าร้อนขนาดนี้ด้วยวะไม่เข้าใจเลย!


คนหนึ่งก็เขินมัวแต่ม้วนมือตัวเองไป ส่วนอีกคนก็มัวแต่อึ้งกับสาเหตุที่อีกคนยอมกินน้ำเก๊กฮวย แต่บุคคลที่สามซึ่งเฝ้ามองการกระทำของคนทั้งสอง แน่นอนว่าใบหน้าแดงก่ำของมาร์คและแบมแบมนั้นทำเอาคิมยูคยอมกลอกตา


“ห่า เหม็นคนมีฟามรัก พวกมึงสองตัวลืมไปแล้วหรอว่ากูก็อยู่ด้วย เออ.. แต่ไหนๆก็ไหนแล้ว สรุปเมื่อวันนั้น...”


“....”


“ใครได้ใครกันแน่นวะ”


เป็นคำถามที่ไม่ต้องรอคำตอบ


ขวับ!


แบมแบมรีบหันไปด้านหลังตัวเองทันที และต่างจากที่คิดไว้เสียเมื่อไหร่ เพราะตอนนี้มาร์คกำลังทำหน้าตาปลื้มปริ่มประดุจกับมันกำลังจะได้รับโล่สายการมโนดีเด่น ริมฝีปากหยักได้รูปกำลังจะเปิดปากพูดอะไรบางอย่างด้วยใบหน้าที่โคตรมั่นใจ แต่ไม่.. ไม่!! เขาจะไม่ยอมให้ความบัดซบเมื่อคืนรั่วไหลไปเป็นอันขาด ไอ้ยูคยอมมันต้องไม่รู้เรื่องนี้สิวะไอ้เหี้ย!!


“อ๋อ..”


วินาทีที่ไอ้ติ๋มอ้าปาก เขาโถมตัวเข้าไปหาเพื่อปิดปากมันแล้ว



“ย..อย่าพูดนะไอ้..”




“พวกเราได้กันทั้งคู่เลยครับ!



!!!!


แต่ก็ไม่ทัน....


คำตอบที่ทำเอาทั้งแบมแบมและคิมยูคยอมหน้าเหวอ แต่จะเหวอมากหน่อยก็หนึ่งในคนที่ได้กันเนี่ยล่ะ ห่า ปกติไม่มีหรอกเสียงตอบฉะฉานด้วยความมั่นใจ คำตอบที่เสียงดังฟังชัดจนก้องไปทั่วทั้งระเบียงแบบนี้แม่งคือเชี่ยอะไรวะ เวร!!


“อะไรนะ.. ได้กันทั้งคู่? แบมแบม... หรือว่ามึง...”


ยังไม่ทันที่คิมยูคยอมจะได้สงสัยอะไรมากกว่านั้น


ปัง!!


“อ๊ะ! บ..เบาๆสิครับคุณผมเจ็บนะ!


มาร์คก็ถูกเด็กปากเจ่อของตัวเองลากเข้าห้องมาเสียก่อน


ร่างสูงลูบแขนข้างที่ถูกแบมแบมกระชากป้อยๆ มองร่างเล็กยกมือขึ้นขยี้ผมตัวเองตาละห้อยแล้วเม้มริมฝีปาก ทำไมอ่ะ ผมพูดอะไรผิด ทำไมคุณต้องทำท่าเหมือนไม่ยอมรับความจริงแบบนั้นด้วย!


“เมื่อกี้มึงพูดบ้าอะไรออกไปวะ!” แบมแบมส่งเสียงดัง จนเกือบจะเรียกได้ว่าตะคอก และนั่นทำเอาคนถูกขึ้นเสียงถึงกับยู่หน้า มาร์คขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ ริมฝีปากก็เบะออก เห็นแบมแบมตะคอกไอ้เราก็อยากตะคอกว่าที่เมียหมอให้รู้สึกบ้าง


“ก..ก็พูดความจริงนี่ครับ ทำไมล่ะ ผมกับคุณได้กันแล้วแล้วมันผิดตรงไหน ผมพูดความจริงนะ...”


แต่ให้ตายสิพับผ่า ทำไมเสียงถึงกลายเป็นงุ้งงิ้งขนาดนี้กันด้วยล่ะไม่เข้าใจเลย!


ทางด้านคนที่เข้าใจทุกสิ่งอย่างก็อยากจะพูดให้คนตรงหน้าตนฟังอยู่หรอกนะ ว่าจริงๆแล้วอ่ะมึงมโนไปเองว่าเราได้กันแต่เราไม่ได้มีอะไรกันทั้งนั้น แต่ไม่ว่ายังไงตอนนี้เขาพูดปากเปียกปากแฉะแค่ไหนคนอย่างไอ้ติ๋มมันก็คงไม่เข้าใจ เพราะงั้นทางที่จะเก็บรักษาความพี่กันต์เอาไว้ก็คงมีเพียงแค่..


“ฟังนะ..”


แบมแบมจับไหล่ของมาร์คให้หันมาสบตา


“มึงห้ามบอกเรื่องวันนั้นกับใครเด็ดขาด เก็บไว้เป็นแค่ความลับของเราก็พอ เข้าใจมั้ย?”


“.....”


มาร์คเม้มริมฝีปาก ถึงจะฟินกับคำว่าเราแค่ไหนแต่การที่ให้เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับมาร์คไม่ฟินเอาซะเลย


คุณไม่รู้หรือไงว่าความต้องการของผมคือการประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าคุณคือของผม..


คุณไม่รู้หรือไงว่าผมอยากให้คุณเป็นเมียหมอใจจะขาด อยากให้เขารู้ว่าผมเป็นของคุณ เราเป็นของกันและกัน เพราะงั้นเรื่องนี้ผมไม่ฟินกับคุณหรอก ถึงเสียงหัวใจผมจะเต้นตึกตักเพราะเราหน้าใกล้กันจบผมอยากจะทำปากจู๋ไปเก็บค่าเช่าคุณก็เถอะ ฮึ!


ใช่ ใจนึงมาร์คก็คิดว่ามันไม่ฟิน ก็แค่นั้น


แต่เพียงแค่ได้ยินคำพูดถัดมาของคนตรงหน้า ผมก็ไม่รู้ว่าทำไม..




“กูไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเรา กูอยากให้เรื่องนี้เป็นความลับ เพราะถ้าไอ้ยูครู้ คนอื่นรู้..”



“....”



“กูไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”



มันถึง.. เจ็บจังเลยอ่ะครับ..


คล้ายๆกับโดนกองหนังสือชีวะถล่มลงมาทับหน้า คล้ายๆว่าถูกแบมแบมเอาสันหนังสือฟาดที่หัวใจ


มันเจ็บ มันหน่วงไปหมด เสียจนต้องกำมือตัวเองแน่นเพื่อยับยั้งความรู้สึกนั้น ตอนแรกที่ได้ยินมาร์คไม่อยากสบตากับคนน่ารักที่ใจร้ายเลยสักนิด แต่ในครึ่งความเจ็บมันยังไม่ถึงครึ่งที่เขาอยากได้เด็กปากเจ่อคนนี้มาครอบครองแทบขาดใจ ไม่รู้อะไรดึงสติให้มาร์คเงยหน้าขึ้นสบตากับแบมแบมเพื่อที่จะฮึดสู้อีกครั้ง


หนึ่งก้าว ลดระยะห่าง


“ทำไมถึงบอกไม่ได้ล่ะครับ”


และหนึ่งคำถาม ซึ่งมาพร้อมกับใบหน้าที่เรียบสนิท ทำเอาแบมแบมถึงกับเผลอถอยหลัง


“ไอ้มาร์ค..”


“คุณจะปิดบังเรื่องของเราทำไม”


ก้าวต่อก้าว คำถามต่อคำถาม ต่อหนึ่งการเต้นของหัวใจที่สั่นไหว


“กูแค่..”


“คุณอายหรอที่มีคนอย่างผมตามจีบ”


“.....”


และสายตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นที่แสดงออกถึงความเจ็บปวดข้างใน วินาทีนั้นล่ะ แบมแบมถึงได้รู้..


“คุณอายเพื่อนๆของคุณ กลัวว่าเขาจะหัวเราะเยาะใช่มั้ยครับ?”


เขา.. เผลอพูดจาทำร้ายจิตใจของคนๆนี้อีกแล้ว


“มาร์ค.. มันไม่ใช่อย่างนั้น”


แบมแบมเอื้อมไปจับมือของมาร์คแบบไม่รู้ตัว แต่ถึงจะรู้ก็ช่างมันสิ ตอนนี้เขารู้แค่ว่าใบหน้าของไอ้ติ๋มที่กำลังเศร้า แม่งไม่ใช่อะไรที่เขาชอบเลยสักนิด


"มึง.. กูขอโทษ กูมันปากหมาอ่ะมึงก็รู้"


“แล้วทำไมถึงบอกไม่ได้ล่ะครับ”


แต่พอคิดอีกที แบมแบมไม่ชอบคำถามนี้ของมาร์คมากกว่า


คำถามที่ทำเอาร่างเล็กถึงกับสมองตีรวน หาคำตอบมาตอบนักศึกษาแพทย์ตรงหน้าไม่ได้ ใบหน้าหวานอึกอัก ไม่กล้าสบตากับมาร์ค ไม่อยากให้รู้ว่าเขาหวั่นไหวมากแค่ไหนในตอนนี้ และคำตอบที่สมองน้อยๆของเขาจะคิดได้ ก็คงมีเพียงแค่..


“ก..ก็มึงยังไม่ได้เป็นแฟนกู.. มึงยังจีบกูไม่ติดเลยนะ เรา..”


“....”


“เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันนี่หว่า..”


ดูเหมือนนั่นคงไม่ใช่คำตอบที่ดี เพราะมาร์ครู้สึกไม่ถูกใจเหตุผลนั้นสักเท่าไหร่


อะไรของเมียหมอเขาอ่ะครับ หมอก็บอกไปแล้วไงว่าเมื่อคืนเราได้กันแล้ว ได้แล้วอ่ะ ได้แล้วเข้าใจมั้ยทำไมยังไม่เชื่อฟังอีก! ยิ่งเห็นริมฝีปากของแบมแบมพูดว่าห้ามบอกให้เก็บเป็นความลับ เขาก็ยิ่งเกรี้ยวกราด ยิ่งย้ำว่าเรายังไม่ได้เป็นอะไรกันก็รู้สึกงุงิงุ่นงานขึ้นมาถนัดตา จนอยากจะรีเพลย์กลับไปเมื่อคืนนี้จังเลยอ่ะครับทำไงดี คุณจะได้รู้สักทีว่าเล่นผมจนระบมมากแค่ไหน!!


แน่นอนว่าการที่แบมแบมเห็นมาร์คเงียบไปย่อมต้องสงสัย


“มึงเป็นอะไรวะ.. อ๊ะ! ด..เดี๋ยว จะทำอะไร!


แต่ต้องร้องลั่นเพราะถูกคนตรงหน้าคว้าเอวเอาไว้ก่อนเห็นไอ้ติ๋มมันทำปากจู๋ยื่นหน้าจะเข้ามาใกล้ คือโคตรงงเลยเว่ยว่าแม่งเป็นอะไรของมันวะกูงงใจ ตกลงมันจะโกรธหรือมันจะอะไรกูตามมึงไม่ทันรู้มั้ยอ่ะไอ้เชี่ย! แต่เพียงแค่มันพูดออกมาด้วยใบหน้าเกรี้ยวกราดทว่าริมฝีปากเสือกเบะว่า...


“ผมงอนคุณแล้ว!


ห่า.. คิ้วกูนี่แทบเลิกขึ้นไปชนเพดาน


“งอนกู?”


“ใช่! ผ..ผมจะเก็บค่าเช่าเพิ่ม! ไม่รอตอนเย็นด้วย! จะเอาตอนนี้!


!!!


บอกเลยว่าเขาเหวอทันทีที่ได้ยินมันพูดจบ เพราะมันไม่พูดปากเปล่า ยังจะพยายามยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ให้รู้ว่ามันเอาจริง เอาจริงแค่ไหนถามสีหน้าง้องแง้งบนใบหน้าของมันดู ชิบหายสิครับงานนี้ ดิ้นเด้ดิ้นเด้จะรออะไร!!


ฟึ่บ!


“อ๊ะ! ผลักผมทำไมอ่ะ คุณจะหนีผมหรอ!!


กูหนีผีอยู่มั้งไอ้สั๊ส!!


สบถในใจก่อนจะรีบผละออกจากตัวของว่าที่คุณหมอให้ไกลที่สุด เมื่อคนถูกผลักกลับมาตั้งหลักได้ก็ไม่รอช้า ค่าเช่าอยู่แค่ตรงหน้าแล้วเรื่องอะไรจะปล่อยค่าเช่าแสนหวานของตัวเองให้หลุดมือไปล่ะจริงมั้ย?


“คุณ! กลับมานี่นะ! ค่าเช่าผมอ่ะ!


“กูไม่ให้! ฮ่าๆๆ”


ภาพที่เห็นจึงเป็นภาพของคนสองคนกำลังเล่นวิ่งไล่จับกัน โดยมีมาร์คเล่นเป็นคนวิ่งไล่ ส่วนแบมแบมเป็นคนวิ่งหนี ถึงบทบาทและหน้าที่จะแตกต่าง ถึงเท้าของทั้งสองจะก้าวช้าบ้าง เร็วบ้างสลับกัน ถึงคนวิ่งไล่จะเกือบล้มสะดุดขาตัวเองบ้างต่างจากแบมแบมที่วิ่งฉิว แต่สิ่งหนึ่งที่ทั้งคู่มีเหมือนกันก็คือ.. รอยยิ้ม


ก่อนจะเป็นมาร์คที่ยิ้มกว้างสุดๆเมื่อร่างสูงซอยเท้าตัวเองจนใกล้ถึงตัวแบมแบมและ..


หมับ!


“อ๊ะ!!


จับตัวคนค้างค่าเช่าเขาได้เสียที


แต่ดูเหมือนว่ามาร์คจะวิ่งแรงมากไปหน่อยเลยทำให้ระหว่างที่คว้าตัวแบมแบมได้นั้นเขาเกิดสะดุดเท้าของตัวเองล้มลง ก่อนหน้านี้ว่าที่คุณหมออาจจะกลัวหน้าแหกจนหลับตาแน่น แต่ไม่ๆๆๆ นั่นมันแต่ก่อน ตอนนี้ในอ้อมกอดเขามีเด็กปากเจ่อที่กำลังทำหน้าเหวออยู่ตรงหน้า เรื่องอะไรจะยอมหลับตาให้พลาดองศาใบหน้าของเราที่ห่างกันแค่นี้ด้วยล่ะครับโน้ว!


นั่นล่ะ ก็เพราะว่ามาร์คไม่ยอมปล่อยแบมแบมออกเลยทำให้ร่างของคนทั้งสองล้มลงไปกับพื้นแทนที่จะเป็นตัวเองคนเดียว เนื้อคู่เลยอ่ะครับว่ามั้ยล้มพร้อมกันเลย โชคดีที่แบมแบมไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่รู้สึกจุกและรู้สึกหนักชิบหายเลยว้อยที่มีร่างของไอ้ติ๋มมาทับเขาไว้ด้านบน


ด..ด้านบน.. ด้านบนหรอ!


แบมแบมหันขวับไปมองใบหน้าของมาร์คที่กำลังยิ้ม.... จะบอกว่ายิ้มอะไรดี กรุ้มกริ่มก็ไม่ใช่ เจ้าเล่ห์ก็ไม่เชิง ใสๆหรอไม่ต้องคิด เอาเป็นว่าโพสิชั่นและรอยยิ้มขุ่นๆของมันแบบนี้ทำเอาความทรงจำเมื่อวันนั้นแม่งย้อนกลับมาทันที บ้าเอ๊ย หน้ากูแดงเลยเห็นมั้ยไอ้เหี้ย!!


“ล..ลุกออกไปนะมึง เล่นบ้าอะไรวะ!” พูดพลางพยายามดันใบหน้าของมาร์คออกเป็นพัลวัน เพราะสายตามันกำลังเล็งที่ปากเขา และริมฝีปากมันก็เล็งที่จะเข้ามาเก็บค่าเช่าแน่ ซึ่งเขาจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด!!


“ผมไม่ได้เล่นนะ ผมก็จะเก็บค่าเช่าคุณไง”


นั่นไง.. นี่ก็ว่าไม่ได้ซื้อหวยนะแต่ทำไมโดนแดกเฉยเลยวะ


“มึงจะมาเก็บบ้าอะไรตอนนี้ไอ้ยูคแม่งก็อยู่ข้างนอกป่ะ ไว้เลิกเรียนก่อนค่อยมาเก็บสิวะ!


“ไม่!! ค..คุณทำผมงอนอ่ะ คุณก็ต้องง้อผมสิ! จ่ายค่าเช่าผมมาเป็นการง้อเลยครับ ไม่งั้นผมไม่ยอมจริงๆด้วย!!


“ไอ้ติ๋ม!!


เขาและมันยื้อแย่งกันไปมาอยู่อย่างนั้น ปกป้องเอกราชของปากตัวเองสุดความสามารถ แต่ทำไม๊ทำไมความซวยถึงรักกูจังเลยวะกูงง เพราะเมื่อครู่นี้เขาดันพลาดท่าให้ข้าศึกติ๋มมันเข้ามากระแทกปากซะได้ ทว่าเพียงแปปเดียวเท่านั้นเพราะเขาหันหน้าหนี แต่มั๊นนนนก็เปลี่ยนเป็นหอมแก้มเขาดังฟอดใหญ่เลยนะไอ้สัส! พอหันไปโวยวายและถลึงตาใส่ก็ได้รับรอยยิ้มใสๆกลับมาเป็นของแถม จนอยากจะแถมให้มันกลับเป็นฝ่าเท้างามๆสักสองสามที แล้วต่อด้วย...






แอ๊ด...





ด..เดี๋ยว เสียงนั้น...


“ไอ้แบม มึงมัวทำอะไรอยู่วะ ไปเรียนได้แล้ว”


!!!


ไม่ต้องรอให้บานประตูถูกเปิดออกจนสุด ไม่ยอมให้ไอ้เพื่อนตัวดีแม่งเห็นฉากเด็ดเข้าเป็นอันขาด


ฟึ่บ!!


“อ๊ะ!


แบมแบมรีบอาศัยช่วงที่มาร์คกำลังจะก้มลงมาเก็บค่าเช่าตนอีกครั้งพลิกร่างของมันมาไว้ใต้ร่างตัวเอง เปลี่ยนโพสิชั่นน่าหวาดเสียวให้กลายเป็นโพสิชั่นที่ไอ้เพื่อนรักมันจะไม่สงสัย ไม่รู้เหมือนกันว่ะว่าเปลี่ยนกลับมาคร่อมไอ้หมอทันมั้ย ก็เลยต้องทำใจกล้าปั่นหน้าเข้มหันไปหายูคยอมทางด้านหลัง ภาวนาไว้ในใจอย่างยิ่งยวดว่ามันต้องไม่เห็น..


“เมื่อกี้...พวกมึง..”


“อึก..”


ไม่เห็น.. ไอ้เชี่ยยูค! มึงต้องไม่เห็นสิวะ ไม่เห็นว่าจริงๆแล้วกูอ่ะเป็นทาสในเรือนเช่าของมัน!!


“แหม่..”


เอ๊ะ...


“พวกมึงนี่ร้อนแรงกันแต่เช้าเลยเนอะ ไว้เรียนเสร็จค่อยกลับมาฮึดจั้มฮึดต่อก็ได้ป่ะ โว้ว สงสารเมียมึงหน่อยสิวะไอ้แบม”


ไม่เห็นจริงๆด้วยว่ะ....


ไอ้สัส..  ขอบคุณตัวกูเองมากที่พลิกกลับมาทับไอ้ติ๋มได้ทันท่วงที แม่งเอ๊ย ไอ้ยูคมันเกือบเข้าใจถูกแล้วไงว่าคนที่เข้าข่ายเมียอ่ะคือกูไม่ใช่มัน!  


“ไปๆ ลุกขึ้นไปเรียนได้แล้ว พยุงเมียมึงขึ้นมาหน่อยดิ๊ นอนหน้าบี้เชียวนะไอ้ห่า นี่มึงไปขืนใจมันมารึไงวะ หน้างี้เป็นตูดบิด”


“ขืนใจ?”


คำพูดของเพื่อนรักทำให้แบมแบมขมวดคิ้วยุ่ง แม่งพูดอะไรของมัน ในเมื่อเขาทวนคำพูดนั้นแล้วยูคยอมไม่ยอมตอบแถมยังพยักเพยิดให้เขาหันไปหามาร์ค ด้วยความสงสัยนิดหน่อยก็เลยรีบหันไปมองคนใต้ร่างคอแทบเคล็ด ภาพที่เขาเห็นก็มีเพียงแค่ใบหน้าของไอ้ติ๋มที่กำลังทำเหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่างเท่านั้นเอง


“มึงทำหน้าเชี่ยอะไรของมึงเนี่ย ขี้ไม่ออกรึไง”


“ผมเพิ่งออกไปเมื่อวานเองนะครับ! แต่.. แต่ที่ผมไม่พอใจก็เพราะคุณยูคยอมอ่ะ..” มาร์คหันไปมองร่างสูงที่อยู่ด้านหลัง เจ้าของชื่อนั้นเบิกตากว้าง ชี้ตัวเองด้วยความงุนงง


“กู? ทำไมวะ”


“ก..ก็ที่คุณพูดเมื่อกี้นี้น่ะสิครับ”


“.....”


“ที่คุณบอกว่าสงสารเมียน้องแบมหน่อย แล้วก็ช่วยพยุงเมียน้องแบมขึ้นมา ผมก็ไม่รู้ว่าคุณจะสงสารเมียน้องแบมทำไม ในเมื่อน้องแบมเนี่ยล่ะที่เป็นเมีย... อุ๊บ!!


เสียงของมาร์คต้วนเงียบไปทันทีเพราะถูกมือเล็กคว้าหมับเข้าปิดปาก


“เชี่ยติ๋ม!!” แบมแบมสบถลั่น ใบหน้าหวานแดงก่ำ คนตัวเล็กพยายามถลึงตาบอกให้คนใต้ร่างน่ะเงียบ เงียบสิวะ! แต่ดูเหมือนว่าไอ้ติ๋มแม่งอยากจะประกาศศักดามากว่าเขาเป็นเมียมันและเราได้กันแล้ว มันก็เลยเอาแต่ดิ้นไม่ยอมเขา


และถึงเสียงของมาร์คจะเงียบเพราะถูกแบมแบมปิดปาก แต่ความสงสัยของคิมยูคยอมไม่สามารถเงียบได้เลยจริงๆ ความอยากรู้อยากเห็นเพราะเป็นห่วงในทุกๆเรื่องของเพื่อนแทรกเข้ามาทันใด จนมันอดใจที่เข้ามานั่งยองๆข้างคนทั้งสอง และสะกิดถามเพื่อนตัวเองและมาร์คไม่ได้


“เฮ้ยๆ เมื่อกี้มันพูดว่าอะไรวะ สรุปอะไรเมียๆ มึง ปล่อยมือออกก่อนดิ๊ กูอยากเสือก”


“เชี่ย! เดี๋ยวมึงจะโดนอีกคน ไปเรียนได้แล้ว!


“แล้วตอนแรกที่มันบอกเราได้กันแล้วนี่คืออะไรวะ กูไม่เข้าใจอ่ะ”


“ทีเรื่องเรียนไม่เคยถามแบบนี้บ้างหรอกนะไอ้ห่า ไป! หรือมึงอยากเข้าสายวันนี้หรอ!


คล้ายว่าคำขู่ของแบมแบมจะได้ผล


“เออๆ ไปก็ไป อะไรวะ ถามแค่นี้ทำเป็นเข้มไปได้” ยูคยอมส่ายหัว มองเพื่อนที่ขู่ตัวเองฟ่อๆด้วยความสงสัยแล้วสงสัยอีก มันจะรู้มั้ยว่าอาการเลี่ยงคำถามและใบหน้าแดงๆของมันเนี่ยล่ะที่ทำเอาเขาไม่อยากปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปง่ายๆมากแค่ไหน


เมื่อเห็นว่าเพื่อนรักยอมถอยทัพออกไปแล้วแบมแบมจึงยอมปล่อยมือออกจากการปิดปากของมาร์ค หารู้ไม่ว่าจรรยาบรรณแพทย์ของนักศึกษาแพทย์ดีเด่นอย่างมาร์คต้วนน่ะมันแข็งกล้ามากแค่ไหน ในเมื่อเพื่อนของว่าที่เมียหมอกำลังใจเข้าผิด เพราะงั้นเขาจะไม่ยอมปล่อยให้ความจริงนั้นบิดเบือนไปเด็ดขาด!


ใช่ ด้วยสายเลือดของหมออันแรงกล้าก็เลยทำให้มาร์คเลือกที่จะพยายามบอกความจริงกับยูคยอมอีกครั้ง


“เดี๋ยวครับคุณยูคยอม คุณยังไปไม่ได้นะ ที่คุณถามเมื่อกี้น่ะ จริงๆแล้ว..อุ๊บ!! อื้อ!! อื้อ!!


ถึงจะโดนแบมแบมเอามืออุดปากเหมือนเดิมก็ตาม..


“ติ๋ม”


!!” มาร์คตาโต มองภาพตรงหน้าด้วยเสียงหัวใจเต้นกระหน่ำ เมื่อร่างเล็กเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าของเขา ความใกล้ที่ทำเอาร่างของเขาสั่นไปหมด ยามที่ริมฝีปากของแบมแบมปัดผ่านใบหูของเขาเมื่อครู่นี้ พร้อมกับคำพูดแสนแผ่วเบาที่พอจะจับใจความได้ว่า..


“ถ้ามึงบอกเรื่องของเรา ค่าเช่าวันนี้... อด”


!!!


คราวนี้แบมแบมปล่อยมือ ราวกับคนตัวเล็กเอาค่าเช่าของเราทั้งสองเป็นเดิมพัน ส่งผลให้มาร์คมองตามร่างของแบมแบมซึ่งกำลังลุกขึ้นยืนอย่างไม่วางตา เผลอกัดริมฝีปากขณะใช้สมองประมวลผล ว่าการประกาศให้โลกรู้หรือการเก็บค่าเช่าจากแบมแบม อันไหนที่มันสำคัญมากกว่ากัน ก่อนจะถูกดึงความสนใจให้กลับมายังร่างสูงที่แทรกเข้ามาบังเด็กปากเจ่อของตนเฉย ฮึ่ย อาหารตาผมหายหมดเลยอ่ะครับปัดโธ่


“จริงๆแล้ว? จริงๆแล้วอะไรวะไอ้ติ๋ม ไหน เล่า”


คิมยูคยอมถามมาว่างั้น และตอนนี้แบมแบมก็ไม่ได้ปิดปากเขา เท่ากับว่าเขาสามารถประกาศศักดาความได้กัน และสามารถทำตามหน้าที่ของแพทย์โดยแก้ความเท็จเป็นความจริงให้กับคิมยูคยอมได้






อืม...


คิดว่าจรรยาบรรณแพทย์อันแรงกล้าจะพ่ายแพ้ให้แก่ค่าเช่าอันหอมหวานมั้ยล่ะ?


“มึงเงียบทำแป๊ะอะไรเนี่ย ต่อมเสือกกูลุกโชนไปหมดแล้ว เล่ามาซักทีดิ๊!


“อ..อ๋อ..”





คำตอบก็คือ...


ขอโทษนะครับอาจารย์หมอ.. ขอโทษนะครับป๊าม๊า...







“ม..ไม่มีอะไรครับ..”


แต่ค่าเช่านุ่มๆจากเด็กปากเจ่อคนนั้น.. มันเร้าใจกว่าจรรยาบรรณแพทย์ที่เรียนมาอีกอ่ะครับ ฮือ..









--------------------------

Talk 15/05/17

คิดว่าตอนนี้รีดคงจะเป็นไบ ไรท์เองก็เช่นกันค่ะ 55555555555 ครึ่งหลังนี่มึนไม่หน่อยเลย กว่าจะเขียนได้แก้หลายรอบมาก ฮือ TTT ตอนหน้าเรามาเข้าเรื่องจริงจังกันดีกว่า ปล่อยให้ติ๋มเจ่อวิ่งเล่นกันมานานแล้วต้องเข้าห้องเรียนซะบ้าง กิกิ

เป็นยังไงฝากส่งแรงถีบมาให้ไรท์หน่อยน้า เดี๋ยวพรุ่งนี้มาลงสปอยต่อค่า ติ๋มใกล้เปิดจองเร็วๆนี้แล้วนะคะ แฟนอาร์ตจัดเต็มมากๆค่ะ สเปก็จัดเต็มมากเช่นกัน ใครอยากพานางกลับบ้านติ๋มตามรายละเอียดได้เลยค่า

ขอบคุณมากนะคะ สำหรับแรงถีบที่น่ารักของรีดทุกคน ขอบคุณค้าบ

มาเล่นแท็กกันเตอะ!  #ไอ้ติ๋มมบ



Talk 09/05/17

มีใครคิดถึงติ๋มมั้ยคะ! ติ๋มมาเด๋อใส่แล้วน้าา หายไปหลายวันเพราะตอนแรกจะรอปกติ๋มก่อนแล้วค่อยลง แต่น่าจะนานเลยเอามาลงก่อนค่ะ ยังไงก็ฝากส่งแรงถีบมาให้ไรท์ทีน้า ถ้าแรงถีบเยอะมาต่อพรุ่งนี้เลยค่า 

ถ้าใครคิดถึงติ๋มเจ่อก็ไปคุยในบอทได้นะคะ คอนเฟิร์มว่าน่ารักทุกคนค่ะ! ( ติ๋ม > @mtimm93 ) ( เจ่อ > @bamtim97 ) ( ยูค > @yugtim97 ) 

ฝากเอ็นดูติ๋มด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่า

มาเล่นแท็กกันเตอะ!  #ไอ้ติ๋มมบ


Talk 05/05/17

ตัวเสี้ยมเก๊กฮวยมาแล้วค่ะ 55555555555555 ความลับของนุ้งเจ่อที่ปิดบังไว้จะรู้ถึงหูยูคหรือไม่ แล้วการจีบของติ๋มจะทำให้เจ่อใจอ่อนได้มั้ย ฝากติ๋มตามกันต่อไปด้วยน้า ขอบคุณทุกคนที่เอ็นดูติ๋มมากค่ะ รีดมาเยอะติ๋มมาไวน้า 

มาเล่นแท็กกันเตอะ!  #ไอ้ติ๋มมบ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

13,538 ความคิดเห็น

  1. #13271 lovelove1123 (@lovelove1123) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 01:51
    อยากให้ยูครู้ง่ะ5555
    #13271
    0
  2. #13259 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 21:40
    ยูคนี่ตั้งใจมาเพื่อเผือกโดยเฉพาะเลยใช่ไหมเนี่ย
    #13259
    0
  3. #13160 mai-mai (@mai-mai-snow) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 11:19
    ยู๊คคค55555 ความเจือกอันไม่มีที่สิ้นสุด โผล่มาบ่อยๆนะ ชอบๆๆ
    แล้วค่าเช่าพวกแกนี่คือเพิ่มๆลดๆได้ตามใจชอบว่างั้น อีกคนนึกจะเก็บก็เก็บ วันละไม่รู้กี่รอบ อีกคนนึกจะไม่จ่ายก็ขู่ แต่ก็สมควรจะงดบ้างมั้ยล่ะ ถถถถถถ เหมือนจะสงสารนะแต่บางทีก็สมน้ำหน้าแกว่ะอิพี่ติ๋ม
    #13160
    0
  4. #13031 P-YOU (@P-You) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 17:59
    จริงๆค่าเช่านี่ไม่ต้องทวงก้ได้นะอยากจูบจูบเลยติ๋ม! ไม่ต้องเอาเรื่องงอลมาอ้างเชื่อเรา!
    #13031
    0
  5. #12986 Neung Q (@369963nq) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 13:33
    น่าสงสารร
    #12986
    0
  6. #12941 salmon_mb (@ice_kiddies) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 15:50
    โุถเด็กน้อยยย
    #12941
    0
  7. #12726 Mee_chutikarn (@Mee_chutikarn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 07:15
    งอนก็ยังใช้วิธีเก็บค่าเช่าอีก555
    #12726
    0
  8. #12556 BetaBee78s (@skyauyporn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 16:33
    เสียได้ทุกอย่างยกเว้นค่าเช่า โอ๊ยติ๋มมมม5555555
    #12556
    0
  9. #12328 SK0207_ (@suputthara) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 15:05
    นึกว่าจะโกรธ ที่ไหนได้จะเอาค่าเช่า55555
    #12328
    0
  10. #12284 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 17:21
    หนูเพิ่มค่าเช่าดีไหมติ๋ม55555
    #12284
    0
  11. #12163 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 22:21
    ติ๋มมมมมมมมมมมมมมม กลัวอดค่าเช่ามากกกกกก มีงงมีงอนนน แถมเก็บเพิ่มไปอีกกกกก 555555%
    #12163
    0
  12. #11512 Machi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 16:50
    เสียได้หมดยกเว้นค่าเช่า55555 ความติ่ม55555
    #11512
    0
  13. #11362 aakii88 (@aakii88) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 00:50
    โอ้ยยยยยยยยยย ติ๋มงกค่าเช่า ลำไยแรงงงงงงงง
    #11362
    0
  14. #10777 JA2845 (@JA2845) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 08:24
    ติ๋มมลูก5555555
    #10777
    0
  15. #10669 tmp1412 (@tmp1412) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 10:59
    ฮื่อออไม่ได้อ่านติ๋มนานเลยตั้งแต่เปิดเทอม? ไม่เจอกันนานพี่ก็... ไม่เปลี่ยนแปลง?เลยนะพี่ติ๋มคนเดิมเพิ่มเติม?คือความกาม
    #10669
    0
  16. #10608 marksman (@ammieeee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 21:57
    ติ๋มคนมิ้ง งอนได้น่ารักน่าหยิกมาก น้องเอินมาเต็มอ่ะเรื่องนี้
    #10608
    0
  17. #10599 KkB1a (@KKNS72) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 20:25
    อะไรก็ยอมได้ แต่เรื่องค่าเช่าติ๋มจะไม่ยอมเด็ดขาดดดด
    #10599
    0
  18. #10479 MICINET (@ppfe) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 21:36
    หาเรื่องเก็บค่าเช่าตลอดดดดด ????????????
    #10479
    0
  19. #10470 Lee_Je_taime (@tam-tae) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 20:41
    สงสารคยอมดีหรือสงสารต้วนดีอ่ะ คือจูบก็อยากจูบ อยากประกาศก็อยาก แต่ประกาศไปก็ไม่ได้อะไร แต่ถ้าเงียบได้จูบนะ นี่ก็สมกับเป็นหมอ ฉะ หลาดดดดดด 55555
    #10470
    0
  20. #10243 nupororo (@nupororo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 20:52
    ''ถ้าเมิงบอกเรื่องของเรา ค่าเช่าวันนี้ อด!!'' ....กินจุดไปเลยจร้าาาติ๋ม5555 ดังฟ้าผ่าลงกลางใจ5555 ชอบอ่ะน้องแบม ไม้ตายอันนี้เด็ด ทีนี้พี่มาร์คก็อยู่ในโอวาทแระ
    #10243
    0
  21. #9666 Saleppee (@Saleppee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 13:50
    เก้บค่าเช่าตลอด 5555
    #9666
    0
  22. #9349 Arshag7 (@Arshag7) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 18:24
    ไม่มีอะไรสำคัญเท่าการเก็บค่าเช่าอีกแล้ว แหมมมมม 5555
    #9349
    0
  23. #9035 FinnHarries's wife (@bambamuklover) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 00:37
    งือออ อยากมีติ๋มเป้นของตัวเอง กดสั่งที่เว็บไหนได้ฮรืออ
    #9035
    0
  24. #8965 patpich (@patpich) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 15:43
    โอ้ยยยยย โอกาสดีเลย ใช้ตรงนี้เป็นข้ออ้างเก็บค่าเช่าแบบทบต้นทบดอกให้ครบแม้งเล้ยยย
    #8965
    0
  25. #8915 Thima (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 09:50
    แหมคุณหมอออออ พอเอาค่าเช่ามาล่อล่ะเงียบเลยนะ
    #8915
    0