[Fic Reborn 1886 ] My life is yours ชีวิตของผม...เป็นของคุณ

ตอนที่ 1 : ชีวิตของผม...เป็นของคุณ : บทนำ (เรื่องราวเริ่มต้นของชีวิตคู่)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    3 มิ.ย. 62



       วันนี้  'มิอุระ ฮารุ'  อยู่ในชุดสีขาวสะอาดบริสุทธิ์ ใบหน้าถูกแต่งด้วยเครื่องสำอางค์เบาบางพอเป็นพิธี ทำให้เธอดูสวยงามเป็นพิเศษ...จะไม่ให้พิเศษได้ยังไงก็ในเมื่อวันนี้เป็นวัน....

         แต่งงานของเธอกับเขา...

       'ฮิบาริ เคียวยะ' อยู่ในชุดเจ้าบ่าวสีขาว บุคลิกองอาจ นั่งอยู่กลางห้องแต่งตัวที่มีเพื่อนเจ้าบ่าวทั้งหลายนั่งอยู่ เคียวยะหรี่ตามอง 'ซาวาดะ สึนะโยชิ '   ' โกคุเดระ ฮายาโตะ'  'ยามาโมโตะ ทาเคชิ'  'ซาซางาวะ เรียวเฮ'  'เเรมโบ้ โบวิโน่' และ 'โรคุโด มุคุโร่' ที่เขาไม่ค่อยจะชอบหน้าเท่าไหร่ทีละคน 

      "หึๆ ถึงผมจะไม่ชอบขี้หน้าคุณ แต่โคลมที่น่ารักขอให้ผมมา ผมก็จะขออวยพรให้ชีวิตคู่ของคุณราบรื่น มีความสุข  และรักกันไปนานๆ"

      
'โรคุโด มุคุโร่' ผู้พิทักษ์สายหมอกพูดขึ้น ปัจจุบันเขาแต่งงานกับ'โคลม โดคุโร่ ' ผู้พิทักษ์สายหมอกอีกคนเรียบร้อยแล้ว ซึ่งในวันแต่งงาานของมุคุโร่ เคียวยะจำได้ว่าเขาเอ่ยคำอวยพรแค่เพียงสั้นๆแต่ได้ใจความว่า ' ขอให้ชีวิตคู่ของคุณยาวนาน'  ในวันนี้เขาก็เป็นคนรับคำอวยพรเเบบนี้เช่นเดียวกัน

        "โอ้วววว...รักกันแบบนี้ให้สุดขั้วกันไปนานๆนะพวกนาย!!!!"

       'ซาซางาวะ เรียวเฮ' ผู้พิทักษ์อรุณพูดออกมาด้วยเสียงที่ดังพอสมควรจนถูกสายตาตำหนิจาก 'โกคุเดระ ฮายาโตะ'  ผู้พิทักษ์วายุ ที่มองมาด้วยสายตาไม่พอใจ แต่ถึงอย่างนั้นเรียวเฮก็ไม่ได้รับรู้ถึงสายตานั่นแม้แต่น้อย

      "เฮ้ย!  เจ้าบ้า!!  คำอวยพรมันต้องให้ตอนที่จะเข้าห้องหอไม่ใช่เหรอ!! "

      "นั่นสินะ...ไว้ถึงตอนนั้นค่อยอวยพรก็ได้"

      'ซาวาดะ สึนะโยชิ'
บอสรุ่นที่สิบของวองโกเล่พูดขึ้นด้วยสีหน้ายินดี ยินดีที่ผู้พิทักษ์เมฆาของเขากำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝาสักที

      "หึ! ยังไงผมก็ไม่สนคำอวยพรหรอก...เพราะความรักที่ผมมีไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำอวยพร"

      เคียวยะตัดบทออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาจนทำให้หน้าของผู้เป็นบอสแทบจะแตกละเอียดราวกับกระจกที่ถูกทุบ 'แรมโบ้ โบวิโน่' ผู้พิทักษ์อัสนี กระเเอมไอหัวเราะเบาๆในลำคอก่อนจะยกชาขึ้นจิบ

      "เอาหน่าๆ...วันนี้เป็นวันดี อย่าทำให้บรรยกาศหดหูสิครับ"

      "ดีกันเข้าไว้ๆ รอจบงานค่อยทะเลาะกันต่อก็ได้"

      'ยามาโมโตะ ทาเคชิ' ผู้พิทักษ์พิรุณ พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสดใสไม่รู้ร้อนรู้หนาว ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัวที่เรียกความหมั่นไส้จากใครหลายๆคนได้ดี

  ก๊อกๆ

      "ได้เวลาแล้วครับ...คุณเคียว"

      เสียงเรียกของคุซาคาเบะที่ดังมาจากด้านนอก ทำให้เหล่าผู้พิทักษ์แยกย้ายกันไปรอที่โถงงาน เคียวยะก็เช่นกัน เขารอเจ้าสาวที่ตรงหน้าพิธีข้างๆบาทหลวงด้วยหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ ไม่นานนัก ประตูหน้าโบถส์ก็ถูกเปิด ร่างบอบบางของหญิงสาวในชุดเจ้าสาวสะกดสายตาของเคียวยะได้เป็นอย่างดี เขามองด้วยแววตาตื่นตะลึง ในขณะที่เจ้าสาวของเขากำลังเดินมาหาเขาอย่างช้าๆพร้อมๆกับผู้เป็นพ่อ

      พ่อของฮารุ ส่งมือฮารุให้เคียวยะจับด้วยอาการสั่นเทาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน น้ำตาปิติยินดีไหลลงมาอาบแก้มด้วยความรู้สึกมากมาย

       "พ่อส่งฮารุได้ครึ่งทางแล้วนะลูก...ฝากเคียวยะดูแลฮารุต่อจากพ่อด้วยนะ" 

      เคียวยะพยักหน้ารับพร้อมกับกระชับมือน้อยๆไว้แน่น พ่อของฮารุเดินไปยืนร้องไห้ข้างๆแม่ของเธอไม่หยุด พลางเช็ดน้ำตาที่ไม่ว่าเช็ดอย่างไรก็ไม่หยุดไหล

      "คุณ ฮิบาริ เคียวยะ จะรับคุณมิอุระ ฮารุ เป็นภรรยาหรือไม่"

       "รับครับ"

      คำถามของบาทหลวง ทำให้เคียวยะตอบรับอย่างไม่หยุดคิดแม้แต่น้อย

      "คุณมิอุระ ฮารุ จะรับคุณ ฮิบาริ เคียวยะ เป็นสามีหรือไม่"

      "รับค่ะ"

      "เชิญแลกแหวนได้"

      เคียวยะรับแหวนเพชรวงสวยมาถือไว้ก่อนจะบรรจงสวมมันลงที่นิ้วนางข้างซ้ายของฮารุ

       "ผมยกชีวิตนี้ให้คุณ"

      ฮารุยิ้มพร้อมกับกลั้นน้ำตาไว้ก่อนจะรับแหวนอีกวงมาแล้วสวมลงบนนิ้วของเคียวยะเช่นกัน แต่สุดท้ายน้ำตาก็ไหลออกมาจนได้

       "ฮารุก็ยกหัวใจของฮารุให้คุณเช่นกันค่ะ"

       เคียวยะยิ้มกว้างอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มือหนายกขึ้นเลิกผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกก่อนจะใช้นิ้วซับน้ำตาบนใบหน้าใสออก แล้วก้มลงจูบริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบาและเนิ่นนานกว่าเขาจะยอมถอนริมฝีปสกออก

      และในที่สุดพิธีการก็ดำเนินมาถึงจุดพีค  ฮารุยืนอยู่บนเวทีพร้อมกับช่อดอกไม้สีขาวในมือ บรรดาสาวโสดและสาวยังไม่ได้แต่งงานต่างพากันมารอรับอย่างแข็งขันจนเกิดมีปากเสียงกันขึ้นมา




        "เธอก็แต่งงานไปแล้วนะโคลม!!เคียวโกะ!! เธอควรให้ฉันแต่งบ้าง!!"




       'คุโรคาวะ ฮานะ' หวานใจของเรียวเฮโวยวายออกมาเมื่อเห็น'ซาซางาวะ เคียวโกะ' ภรรยาของบอสวองโกเล่รุ่นที่สิบกับโคลม ตั้งท่าจะมารับดอกไม้ด้วยคน

      "ได้ที่ไหน...ฉันก็อยากได้ดอกไม้วันแต่งงานของฮารุจังนะ"

      เคียวโกะอมลมจนแก้มพองแล้วหันไปส่งสายตาออดอ้อนสึนะ จนเขายกมือไปลูบศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยผมสีคาราเมลด้วยความรักและเอ็นดู

      "ฉันก็จะไม่ยอมค่ะ...ฉันจะต้องได้"

      อี้ผิงเดินเข้ามาร่วมวงด้วยท่าทีมาดมั่น ฮานะขมวดคิ้วก่อนจะส่งสายตาบางอย่างไปทางเรียวเฮ

      "ฉะ...ฉันจะพยายาม"

      ความนัยต์ของสายตาคือ 'รับดอกไม้นั่นให้ได้ แล้วเราจะได้แต่งงานกันสักที'

      ไม่นานนัก ช่อดอกไม้สีขาวก็ถูกโยนลงมาเบื้องล่าง ก็ตกลงมาในมือของผู้พิทักษ์อรุณอย่างเรียวเฮที่ใช้ความเร็วเข้าไปปรี่เบียดผู้หญิงคนนึงออกแล้วรับมันมา เรียวเฮยื่นมันให้ฮานะทำให้เจ้าหล่อนพอใจมากจนต้องป้องปากหัวเราะออกมา

      "เห็นมั้ยๆ...ฉันได้มันมาด้วยล่ะ"

      และเธอก็ยังไม่วายหันไปอวดเคียวโกะกับโคลม

       "ขี้โกง!!"

       เคียวโกะกับโคลมโพล่งออกมาพร้อมๆกัน


_________________________


     แต่งบทนี้ไรท์ก็จะมีความงงเพราะไรท์ยังไม่เคยแต่งงานเลยค่าาา ตอนนี้เลยดูรวบรัดไปบ้าง


        ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #12 ddannok12345 (@ddannok12345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 12:21

    เรียวเฮกลัวเมีย
    #12
    0
  2. #2 ZzMikuzZ (@ZzMikuzZ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 10:38
    รอค่าาาาาาสนุกมากกด
    #2
    1
    • #2-1 mioruki (@mioruki) (จากตอนที่ 1)
      3 มิถุนายน 2562 / 11:10
      เค้ามาต่อให้แล้วนะคะ ฝากด้วยค่าาาา
      #2-1
  3. #1 •TNT•_•Proud• (@nongnuprow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 01:07
    วี้ดดดดดดดด รอฮารุใช่มั้ยคะ คุณฮิบาริ
    รีบมาอัพนะคะไรต์ รอๆๆๆๆๆนะคะ
    #1
    1
    • #1-1 mioruki (@mioruki) (จากตอนที่ 1)
      22 ตุลาคม 2561 / 10:49
      อ๊ายยยย ดีใจจังงง
      เดี๋ยวไรท์ต่อตอนที่2เลยเนาะ
      #1-1