[AU Fanfic Ben10] Anlontipe (Yaoi)

ตอนที่ 51 : ตอนที่ 45 : มาตรการป้องกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    5 พ.ค. 62




 

 

หมายเหตุ : คำเตือน เนื้อหาในตอนนี้มีฉากเรท

 

 

 

 

 

 

สถานการณ์ในตอนนี้กำลังน่ากดดัน หลังจากพาลูกๆเข้านอน เบนพบว่าปู่แม็กซ์มาเยี่ยมและบังเอิญว่าเขาสังเกตเห็นปู่แม็กซ์มีสีหน้าเคร่งเครียด ไม่รู้ว่าอะไรดลใจเขาจึงถามออกไปว่ามีอะไรที่เขาพอจะช่วยได้ไหม? ตอนแรกแม็กซ์ไม่อยากบอก แต่เบนแนะนำว่าการได้พูดออกมาน่าจะทำให้รู้สึกดีขึ้นและไม่ว่าเป็นเรื่องอะไร เขาน่าจะพอช่วยหาทางออกที่ดีที่สุดได้

ในเมื่อหลานชายพูดขนาดนี้และเขาก็อยากปรึกษาเรื่องนี้กับใครสักคนด้วย แม็กซ์จึงยอมพูดถึงเรื่องที่เขากังวล ชายชราได้รับรายงานจากทางช่างประปาว่ามีเอเลี่ยนถูกลักพาตัวไปจากดาวบ้านเกิด 5 ตัวโดยชาวออสโมเซี่ยนที่ชื่อแอกเกรกอร์ เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้เบนก็ชะงัก

“หลานเป็นอะไรหรือเปล่าเบน?” แม็กซ์ถามด้วยความเป็นห่วง หลานชายของเขาหน้าซีดและมีสีหน้ากังวลอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน “เกิดอะไรขึ้น?”

“เรียกประชุมสภา ผมว่าเรามีเรื่องต้องปรึกษากัน อย่างจริงจัง” เบนเอ่ย

 

นั่นคือเหตุผลที่เขามานั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ รอให้สมาชิกสภามาให้ครบหมดทุกคน เด็กหนุ่มกังวล ไม่รู้ว่าเขาควรเริ่มพูดจากตรงไหนก่อนดี เบนจึงเลือกให้ปู่แม็กซ์เล่าสถานการณ์ปัจจุบันให้ทุกๆคนฟังก่อนแล้วเขาค่อยพูดต่อ

“เรื่องนี้เกี่ยวกับเรายังไง?” วิวแก็กซ์ไม่เห็นว่าปัญหาของช่างประปาหรือดาวที่ไม่ได้อยู่ในการปกครองของเขาจะเป็นปัญหาของพวกเขา เอเลี่ยนตัวใหญ่หรี่ตา “นี่เจ้าคงไม่คิดจะส่งข้าไปช่วยพวกมันใช่ไหม? เพราะถ้าใช่ ข้าคงต้องขอปฏิเสธ ข้าไม่มีวันช่วยพวกช่างประปา ต่อให้หนึ่งในพวกมันจะเป็นปู่ของเมียข้าก็ตาม”

“เรื่องนี้เกี่ยวกับเรา” เบนกลืนน้ำลาย เด็กหนุ่มนิ่งเงียบเพื่อเรียบเรียงคำพูดอยู่สักพักจึงเริ่มพูดต่อ “ที่แอกเกรกอร์ลักพาตัวพวกเขา เพราะเขาต้องการพลังจากเอเลี่ยนเหล่านั้น ผมไม่รู้ว่าตอนนี้เขาดูดซับพลังของเอเลี่ยนไปหรือยัง และไม่รู้ด้วยว่าเขาไปซ่อนอยู่ที่ไหน แต่มีอย่างหนึ่งที่ผมรู้...ผมรู้ว่าเขาต้องการอะไร”

“มันต้องการอะไร?” แม็กซ์มีสีหน้าเคร่งเครียด เบนลำบากใจ ตามความจริง คนที่ต้องพูดเรื่องนี้ควรเป็นแอซมัท เด็กหนุ่มเหลือบตามองแอซมัท เอเลี่ยนเฒ่าในร่างจำแลงสังเกตเห็นเบนมองมาทางเขา แอซมัทสังหรณ์ว่าเรื่องนี้มันต้องเกี่ยวกับเขาแน่หรือไม่มันก็เป็นเรื่องที่เขารู้ “เบน?”

“อันที่จริง นอกจากผมแล้ว แอซมัทก็รู้นะว่าแอกเกรกอร์ต้องการอะไร” เบนกล่าว นั่นทำให้ทุกๆคนในสภาหันมามองแอซมัท เอเลี่ยนเฒ่าในร่างจำแลงงงหนัก

“ข้ารึ?” แอซมัทเลิกคิ้ว เบนพยักหน้า

“ไม่ใช่แค่รู้ว่าแอกเกรกอร์ต้องการอะไร แต่คุณรู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะไปไหนบ้าง” เบนพูด

“ทำไมฉันไม่แปลกใจเลยสักนิด” เควินกอดอก วิวแก็กซ์พยักหน้าเห็นด้วย “เอาล่ะบอกมาสิ ว่าแอกเกรกอร์มันอยากได้สิ่งประดิษฐ์อะไรของแก?”

“หะ? ข้าจะไปรู้เรอะ ข้าไม่รู้สักหน่อยว่าแอกเกรกอร์มันต้องการอะไรหรือจะไปไหน...เว้นแต่...” แอซมัทจับคาง สิ่งที่เบนพูดมันทำให้เขานึกถึงบางอย่าง แฝดแก่ของเควินขมวดคิ้ว ภาวนาไม่ให้สิ่งที่เขากำลังคิดเป็นจริง เพราะถ้ามันจริง ทั้งจักรวาลได้ตกเป็นของแอกเกรกอร์แน่ แอซมัทสบตากับเบน “นี่เจ้าคงไม่ได้หมายถึง แผนที่อมตะ(Map of Infinity)ใช่ไหม?”

“เดาเก่งนี่” เบนยิ้มอ่อน “ใช่ นั่นแหละสิ่งที่แอกเกรกอร์ต้องการ”

“บ้าน่า นั่นก็แค่ตำนาน” เควินกล่าว

“ไม่ มันเป็นความจริงที่สุด” แอซมัทแย้ง

“นี่เรากำลังพูดถึงแผนที่อมตะฉบับสมบูรณ์ที่สุดงั้นเหรอ?” แม็กซ์ถาม

“ถูกต้อง ย้ายผ่าน 47 มิติ ถ้ามีแผนที่อมตะจะสามารถไปที่ไหนก็ได้” แอซมัทอธิบาย “ความประเมินค่าไม่ได้ของมัน ทำให้ศาสตราจารย์พาราด็อกต้องแยกมันออกเป็น 4 ส่วนแล้วซ่อนไว้ในที่ต่างๆของกาแล็กซี่”

“มันเป็นแผนของแอกเกรกอร์ตั้งแต่แรก” เบนช่วยเสริม เด็กหนุ่มถอนหายใจ “เขาลักพาเอเลี่ยนพวกนั้นเพื่อครอบครองพลังมหาศาล เมื่อมีพลังมากพอ เขาก็สามารถไล่ล่าแผนที่ทุกๆชิ้น”

“ถ้าดร.พาราด็อกเกี่ยวข้อง งั้นที่นายรู้เรื่องพวกนี้ก็เพราะบีทวิคซ์” รูกถาม เมื่อนึกถึงศาสตราจารย์พาราด็อก พวกเขาก็ต้องนึกถึงใครอีกคนที่มักจะปรากฏตัวพร้อมชายหนุ่มและเป็นคนที่ช่วยเบนจนแทบจะเรียกได้ว่าผู้พิทักษ์ของเบนทุกๆมิติอย่างบีทวิคซ์

“ใกล้เคียง” เบนยักไหล่

“ไอ้คู่รักหวานเลี่ยนนี่อีกแล้ว” เควินพึมพำ สังหรณ์ว่าในอนาคตอันใกล้พวกเขาต้องได้เจอกันอีกแน่ หวังว่าบีทวิคซ์มันจะไม่มาลวนลามเบนอีกนะชายหนุ่มเหลือบตามองภรรยาคนสวย หมายมาดไว้ในใจว่าถ้าเจอกันในครั้งหน้าเขาจะเป็นไม้กันหมา อะแฮ่ม เขาจะกันไม่ให้เบนโดนเมียพาราด็อกลวนลามแน่นอน

“ทำไมมันถึงอยากได้แผนที่นัก?” สเกาท์ถาม

“มันเป็นมากกว่าแผนที่น่ะสิ” แอซมัทเอ่ย

“สิ่งสำคัญไม่ใช่แผนที่ แต่เป็นปลายทางของแผนที่ต่างหากที่มันต้องการ” เบนหรี่ตา มือเคาะโต๊ะอย่างใช้ความคิดและเครียด รู้สึกไม่อยากพูดออกไปเลยแฮะเบนถอนหายใจ มองไปทางเฮ็กซ์,สเปลไบเดอร์และชาร์มแคสเตอร์

“ไม่มีทาง” อัลบิโด้เบิกตากว้าง “นี่มันคิดจะไปยังหอผลิตผลงาน(Forge of Creation)?”

“โป๊ะเชะ” เบนดีดนิ้ว “ฉลาดนี่อัลบิโด้”

คำชมทำอัลบิโด้ยิ้มกว้าง ชายหนุ่มผมขาวนั่งตัวตรงยืดอกอย่างภาคภูมิใจจนคนอื่นๆกรอกตาด้วยความหมั่นไส้

“ถ้าแอกเกรกอร์รวบรวมแผนที่ได้ มันจะเดินทางไปยังหอผลิตผลงาน” แอซมัทประสานมือไว้ใต้คาง “และจะครอบครองพลังที่ยิ่งใหญ่...เกือบที่สุดในจักรวาล”

“พาราด็อกไปไหน? ทำไมเขาไม่ช่วยล่ะ?” เควินขมวดคิ้ว “ไหนจะบีทวิคซ์อีก ฉันเชื่อว่าไอ้คู่รักคู่นี้มีพลังมากพอจะจัดการปัญหาพวกนี้ได้”

“เขาช่วยแล้ว” แอซมัทเอ่ย ซึ่งเขาหมายถึงพาราด็อก “เขาได้สร้างแผงพลังป้องกันหอผลิตผลงานเอาไว้จากทุกคน นอกจาก...บางพวกที่ต่อให้ซ่อนยังไงก็ซ่อนไม่ได้และบางพวกที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น รวมไปถึงใครก็ตามที่ได้แผนที่ไป”

“และเรื่องบางเรื่องบีทวิคซ์ก็เข้ามายุ่งไม่ได้” เบนถอนหายใจ “เขามีขีดจำกัด ไม่งั้นผลลัพธ์ที่ออกมา...มันจบไม่สวยเท่าไร”

“ข้าก็ยังมองไม่เห็นว่ามันเกี่ยวข้องกับพวกเราตรงไหน?” วิวแก็กซ์กอดอก

“หายนะของทั้งกาแล็กซี่ยังคิดว่าไม่เกี่ยวข้องกับแกอีกเรอะ?” แม็กซ์ทุบโต๊ะ จ้องวิวแก็กซ์เขม็ง มหาวายร้ายไม่รู้สึกอะไรกับท่าทางของแม็กซ์ ท่าทางของเอเลี่ยนตัวใหญ่ทำแม็กซ์โมโหมากกว่าเดิม

“อันที่จริง มันเกี่ยว” เบนพูดก่อนที่ปู่กับสามีหน้าปลาหมึกของเขาจะทะเลาะกัน เด็กหนุ่มกลืนน้ำลาย “เพราะหนึ่งในแผนที่อมตะอยู่ที่นี่”

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบไปนานจนเมื่อทุกๆคนได้สติ พวกเขาเบิกตากว้างและค่อยๆหันมามองเบน

“หะ?! อะไรนะ!!” พวกเขาตะโกนพร้อมกัน เบนแทบปิดหูไม่ทัน

“นั่นเป็นไปไม่ได้” แอซมัทแย้ง “ข้ารู้ที่ซ่อนของแผนที่ทุกๆชิ้น ซึ่งแน่นอนว่าพวกมันไม่มีชิ้นไหนเลยที่อยู่เทนนิเซีย อีกอย่าง ถ้าข้าเข้าใจไม่ผิด ดาวดวงนี้มันเพิ่งถูกสร้างไม่ใช่หรือไง?”

“มันคือความจริง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด” เบนหันไปมองทางอื่น เขาไม่สบตาใครขณะพูด “คือความจริงแล้ว มันก็ไม่ได้อยู่ที่เทนนิเซียมาตั้งแต่แรกหรอก มันเพิ่งมา...แบบว่า มาพร้อมกับผมน่ะนะ”

“เบนจามิน” วิวแก็กซ์พูดเสียงจริงจัง เบนสะดุ้งค่อยๆหันมาสบตากับเอเลี่ยนตัวใหญ่ที่มีเงาดำพาดผ่านใบหน้า “เจ้าทำอะไรลงไป?”

“อ่า จะเริ่มยังไงดี” เบนเอานิ้วชี้มาจิ้มๆกัน “แบบว่า คงต้องเริ่มจากเมื่อ 5 ปีก่อน ช่วงซัมเมอร์ที่ออกไปกับปู่แม็กซ์และเกวนกับเควิน ผมต้องช่วยเฮ็กซ์กับชาร์มแคสเตอร์ชุบชีวิตสเปลไบเดอร์เพื่อแลกกับความช่วยเหลือจากพวกเขานิดหน่อย”

“หลานทำ...อะไรนะ!!!!?” แม็กซ์อ้าปากค้าง

“เรื่องจริง ผมอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย” เควินยืนยัน

“ประเด็นคือ ในการชุบชีวิตมันต้องใช้ดวงวิญญาณที่เพิ่งตายใหม่ๆของสเปลไบเดอร์ พอมาถึงตรงนี้ผมทั้งต้องย้อนเวลาและเข้าไปในมิติเลดเจอร์โดเมน” เบนเงยหน้ามองทุกๆคน เดาจากสีหน้า บางคนน่าจะเริ่มเดาออกแล้วว่าเขาทำอะไรลงไป เด็กหนุ่มยิ้มแห้งๆ “พอมาถึงตรงนี้คงไม่ต้องอธิบายต่อนะ”

“...บอกข้าทีว่าเจ้าไม่ได้เข้าไปยุ่งกับชิ้นส่วนแผนที่อมตะ?” แอซมัทแววตาว่างเปล่า เขาพอจะจำได้ว่ามีหนึ่งในชิ้นส่วนแผนที่อมตะซ่อนอยู่ในมิติเลดเจอร์โดเมน เบนคงไม่บังเอิญไปเจอมันเข้าหรอกมั้ง แอซมัทปลอบตัวเอง

“ไม่ได้ตั้งใจเข้าไปยุ่งหรอก” เบนยิ้มไร้เดียงสา “ก็แค่พกมันออกมาด้วยเท่านั้นเอง”

“หะ?! เจ้า/นาย/หลานทำอะไรนะ!!” พวกเขาตะโกนพร้อมกันอีกครั้ง คราวนี้เด็กหนุ่มโดนจ้องเขม็ง  “เบน/เบนจามิน!!!

“จำอัลฟ่ารูนได้ไหม?” เบนพูดต่อ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ต่อสายตาที่มองมา “นั่นแหละชิ้นส่วนแผนที่อมตะ”

“หะ?! อะไรนะ!!” คราวนี้มีแค่เฮ็กซ์,สเปลไบเดอร์และชาร์มแคสเตอร์ที่ตะโกนพร้อมกัน เบนกระพริบตาปริบๆ

“...นี่นายเพิ่งจะตัดชิ้นส่วนแผนที่อมตะออกเป็น 4 ชิ้น?” เควินไม่รู้ว่าควรทำหน้ายังไงดี แต่ที่แน่ๆเขาอยากจับภรรยาคนสวยมาตีก้นจริงๆ!!!

“เจ้าทำ...อะไรนะ!!!!” แอซมัทถึงกับยืนขึ้นอ้าปากพะงาบๆ

“ทุกๆคน ใจเย็นๆก่อน โปรดอยู่ในความสงบ” เบนกล่าว “นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมอยากจะบอก คือว่า อัลฟ่ารูนที่ผมตัดแบ่งไปน่ะ...มันเป็นของปลอม”

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ เบนยังคงโดนจ้องเขม็ง เด็กหนุ่มแทบอยากร้องไห้กับการสารภาพในครั้งนี้

“ขอโทษนะ ผมน่าจะบอกความจริงกับพวกคุณ” เบนพูด เด็กหนุ่มรู้สึกผิด เขามองจอมขมังเวทย์ทั้งสามด้วยแววตาหมาน้อยที่เหมือนโดนเจ้าของดุ ทำเอาคนโดนมองโกรธไม่ลง แต่บรรดาสามีมีเงาดำพาดผ่านหน้าด้วยความหึง “ความจริงผมก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามันคือชิ้นส่วนของแผนที่อมตะ ผมเอามันมาด้วยเพราะ1.สำหรับเหตุการณ์ในตอนนั้นเลย พลังของมันมากพอจะช่วยชุบชีวิตให้สเปลไบเดอร์ได้,2.เพื่อไม่ให้แอดเวทเทียร์มีพลังมากจนเกินไป ถ้าพลังของมันลดลง อย่างน้อยผู้คนในมิติเลดเจอร์โดเมนคงเป็นอิสระในไม่ช้า,3.เพื่อขัดขวางแอกเกรกอร์ เขารู้ว่าชิ้นส่วนแผนที่มันอยู่ไหนบ้าง ถ้ามันหายไป แผนการของเขาน่าจะล่าช้าลง และ4. ...เพื่อเอาไว้จัดการวิวแก็กซ์”

เมื่อฟังมาถึงข้อสุดท้าย วิวแก็กซ์ถึงกับหันขวับคอแทบเคล็ดมาจ้องภรรยาตัวน้อยด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

“...เมื่อกี้ข้าคงหูฝาด” วิวแก็กซ์หลอกตัวเอง “เจ้าไม่ได้พกอัลฟ่ารูนออกมาด้วยเพื่อจัดการข้า...ใช่ไหม?”

“ใช่” เบนยิ้มหวาน แต่คำตอบทำวิวแก็กซ์อยากร้องไห้ “ผมพกอัลฟ่ารูนมาด้วยเพื่อเอาไว้จัดการคุณ”

“อ้อ ที่สร้างพันธมิตรและวางแผนจะสร้างกองทัพก็เพื่อเอาไว้จัดการไอ้หมึกนี่?” เควินแสยะยิ้ม เพิ่งเข้าใจอย่างถ่องแท้ก็วันนี้ว่าคนสวยของเขาผูกมิตรกับเฮ็กซ์ไปทำไม

“ถูกต้อง” เบนพยักหน้ายืนยันทั้งรอยยิ้ม

...ข้าเริ่มอยากร้องไห้จริงๆแล้ว!!!’ วิวแก็กซ์คิดทั้งน้ำตาตกใน ทำไมเบนจามินใจร้ายกับข้าแบบนี้!!!!!’

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิวิวแก็กซ์ ผมขนลุก” เบนลูบแขน วิวแก็กซ์หมดแรง พยายามทำหน้านิ่งแต่ในใจนั้นกำลังคร่ำครวญ เควินหัวเราะเบาๆแต่สะใจมากๆ รูกไม่รู้ว่าเขาควรสงสารดีไหม...ไม่อะ เขาไม่สงสารเลย แต่เขาจะไม่หัวเราะชั่วร้ายอย่างเควินแน่นอน สเกาท์ทำแค่นั่งกระพริบตาปริบๆ แม็กซ์รู้สึกเหมือนสมองได้รับการกระทบกระเทือนกับการมาเห็นวิวแก็กซ์มีแววตาน้อยอกน้อยใจ ขนลุกโว้ย!!!!’ แม็กซ์คิด “อีกอย่าง ต้องให้ทวนไหมว่าเมื่อ 5 ปีก่อนคุณเป็นยังไง?”

“ข้าเป็นยังไงรึ?” วิวแก็กซ์ถามราวกับไม่รู้ว่าตัวเองเลว อะแฮ่ม ตัวเองชั่ว...อ่า...ราวกับไม่รู้ว่าตัวเองเลวทรามต่ำช้าแค่ไหน

“สารเลว” เบนกอดอก และคำพูดที่ออกมาจากปากภรรยาสุดที่รักทำเอเลี่ยนตัวใหญ่แทบกระอักเลือด “มหาวายร้ายระดับจักรวาลที่โคตรชั่ว ใจทราม ต่ำช้าที่สุด”

“และฉุดเด็กมาทำเมีย” เควินช่วยซ้ำ วิวแก็กซ์คำราม

“ข้าไม่ได้ถามเจ้า!! วิวแก็กซ์พูดเสียงรอดไรฟัน จิตใจชอกช้ำจนไม่รู้จะช้ำยังไง เควินยักไหล่

“ช่วงนั้นคุณสนแต่ออมนิทริกซ์ เควินก็ครอบครองออมนิทริกซ์อยู่ด้วย ผมก็ต้องหาทางป้องกันไว้ก่อนสิ ถ้าคุณคิดทำร้ายเควินขึ้นมาทำไง?” เบนอธิบาย เควินยิ้มกว้างที่เบนอยากปกป้องเขาส่วนวิวแก็กซ์ก้มหน้า ถ้าไม่สนภาพพจน์ที่เหลืออยู่น้อยนิดเขาจะไปนั่งกอดเข่าอยู่ตรงมุมห้องจริงๆด้วย!! ทำไมเมียลำเอียงกับเขาแบบนี้!!!! “อีกอย่าง ถ้าคุณคิดแก้แค้นปู่ของผม หรือทำร้ายผมเหมือนในนิมิตล่ะ? อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ ผมต้องเตรียมพร้อมไว้ก่อน"

“เบนจามินใจร้าย” วิวแก็กซ์อยากร้องไห้ น้อยใจขั้นสุดอยากให้เมียมาง้อมาก

“ไม่เอาน่า อย่ามาหน้าบางยอมรับความจริงไม่ได้สิคุณสามี” เบนกรอกตา เจอประโยคนี้เข้าไปวิวแก็กซ์ถึงกับฟุบหน้ากับโต๊ะ เควินหัวเราะเยาะ “อีกอย่าง ผมก็ไม่ได้กะฆ่าคุณสักหน่อย”

วิวแก็กซ์เงยหน้าขึ้นสบตาเบนอย่างมีความหวัง เมียรักยิ้มอ่อนโยน แต่สิ่งที่พูดออกมาทำความหวังของวิวแก็กซ์ป่นปี้

“ก็แค่กะจะระเบิดแขนขาทิ้ง เจาะสมองอีกนิดหน่อยแล้วจับโยนเข้ามิตินัล จะได้ไม่กลับมาสร้างปัญหาอีก” เบนหัวเราะเบาๆ เขาฆ่าวิวแก็กซ์ไม่ลง แต่ก็ไม่คิดจะปล่อยให้อีกฝ่ายกลับมาแก้แค้นหรือเล่นงานคนที่เขารักเป็นอันขาด ดังนั้นเขาจำเป็นต้องทำให้มั่นใจว่าวิวแก็กซ์ จะกลับมาทำเรื่องร้ายกาจไม่ได้อีก ซึ่งตัวเขาในตอนเป็นเด็กคิดได้แค่นี้

มาถึงตรงนี้เริ่มจะมีคนสงสารวิวแก็กซ์ขึ้นมาจริงๆ พวกเขาเริ่มไม่แน่ใจว่าระหว่างวิวแก็กซ์กับเบนใครน่ากลัวกว่ากัน แต่ที่แน่ๆ ไอ้เอเลี่ยนหน้าปลาหมึกนี่กลัวเมียแน่นอน

เบนเห็นสามีตัวโตฟุบหน้านั่งซึมก็สงสาร คงต้องปลอบสักหน่อย เบนคิดพลางส่ายหน้ายิ้มๆ เขาเดินเข้ามาหาวิวแก็กซ์ ลูบไหล่ปลอบสามีตัวโต

“ไม่งอแงสิวิวแก็กซ์ ผมยังไม่ได้ทำอะไรคุณสักหน่อย” เบนชะงัก สิ่งที่เขาเพิ่งพูดออกไปมันทำให้เขานึกถึงตัวเอง ทั้งวิวแก็กซ์,อัลบิโด้และเควินก็ยังไม่มีใครทำอะไรเราเหมือนกัน เบนคิด เด็กหนุ่มยิ้มอ่อน กระซิบเสียงหวานข้างๆเอเลี่ยนตัวใหญ่ “โอเค เมื่อก่อนผมอาจจะกลัวคุณมากเกินไปหน่อย แต่ตอนนี้ผมรักคุณมากนะ ผมไม่ทำร้ายสามีสุดที่รักและพ่อของลูกหรอก”

วิวแก็กซ์ยังคงเงียบ เอเลี่ยนตัวใหญ่เงยหน้าขึ้น มองเบนนิ่งก่อนจะซุกหน้ากับอกของภรรยาตัวน้อย เบนกอดปลอบสามีตัวโต โดยหารู้ไม่ ว่าวิวแก็กซ์กำลังแสยะยิ้ม

 เข้าแผน!!!’ วิวแก็กซ์หัวเราะชั่วร้ายในใจ เขาชอกช้ำก็จริง แต่ก็ไม่ถึงขั้นซึม วิวแก็กซ์รู้ว่าตัวเองชั่วและเขาไม่สน!!! แต่ที่เขาต้องการคือให้เมียมาง้อและนี่ไง!! เบนจามินกำลังง้อกำลังโอ๋เขา!!!!! เอเลี่ยนตัวใหญ่กอดภรรยาสุดที่รัก แอบมีจับก้นเมียรัก คนที่เห็นจึงรู้เลยว่าไอ้หมึกนี่มันตอแหล!!!! มหาวายร้ายแทบอยากกู่ร้องประกาศชัยชนะตอกหน้าไอ้พวกสามีน้อยกับชู้ทั้งหลาย

แม่ง สันดานว่ะบรรดาสามีและชู้คิดด้วยแววตาว่างเปล่า แม็กซ์ก็คิดไม่ต่างกัน เขาเริ่มปวดหัวกับพฤติกรรมของหลานเขย ต้องขอพูดตรงๆว่าเขารับไม่ได้!!! ชายชราหันไปขอยาดมจากลูน่า คุณหมอผมทองพยายามไม่ขำพร้อมทั้งส่งยาดมมาให้ นี่ถ้าไม่เห็นแก่เหลนๆกับหลานชาย แม็กซ์คงยกปืนมายิงแสกหน้าวิวแก็กซ์ไปนานแล้ว สมองจะได้ไม่ต้องทำงานหนักเกินจำเป็น

“พวกข้าไม่โกรธเจ้าหรอกนะ” เฮ็กซ์พูด ในขณะที่วิวแก็กซ์เนียนจับเบนนั่งตัก คนอื่นๆได้แต่กรอกตาที่ไอ้หมึกเฒ่านี่มันได้กำไร เบนไม่ว่าอะไร ยอมให้วิวแก็กซ์กอด ถือว่าเอาใจสามีตัวโตและไถ่โทษที่ทำร้ายความรู้สึกอีกฝ่าย “พวกข้าเข้าใจเหตุผลของเจ้าดี เชื่อว่าเจ้าอยากปกป้องพวกข้าด้วย”

“ขอบคุณที่ไม่โกรธผม และผมหมายความตามที่พูดจริงๆนะ” เบนกล่าว “ชิ้นส่วนที่ผมให้พวกคุณไป ผมสร้างพวกมันขึ้นมาจากพลังของอัลฟ่ารูน แม้เป็นของปลอมแต่ก็มีพลังเกือบเทียบเท่าของจริง ถ้ามีพวกมันพวกคุณจะปลอดภัยและรับประกันอะไรได้หลายๆอย่าง แถมทั้งแอดเวททียร์กับแอกเกรกอร์ที่ตามหามันก็คงจะงงเป็นไก่ตาแตกว่าทำไมถึงมีอัลฟ่ารูนถึง 4 ชิ้น”

ทั้งห้องขำกับคำพูดของเบน แอซมัทกับแม็กซ์เหมือนจะโล่งใจ แต่ก็ยัง ตราบใดที่แอกเกรกอร์ยังอยู่ พวกเขายังไม่สามารถนิ่งนอนใจได้

“โอ๊ะ ไม่สิ มันมีมากกว่านั้นนี่” เบนพึมพำ เด็กหนุ่มยักไหล่ “พอดีสร้างของปลอมไว้เยอะ”

“ถ้างั้นมันก็เป็นไปได้ที่แอกเกรกอร์จะมาที่นี่?” รูกแสดงความคิดเห็น

“เขามาแน่” เบนยืนยัน

“แล้ว นายซ่อนอัลฟ่ารูนของจริงไว้ที่ไหน?” สเกาท์ถาม

“ความลับ” เบนขยิบตา ต่อให้โดนอ้อนยังไงเขาก็ไม่คิดจะใจอ่อนบอกที่ซ่อนของอัลฟ่ารูนแน่ ยิ่งคนรู้น้อย ความปลอดภัยยิ่งสูงและเขาซ่อนมันไว้ใกล้ตัวเกินกว่าจะมีใครคาดคิดด้วยซ้ำ

“แล้วพวกเราควรทำยังไงดี?” แม็กซ์รีบดึงสติทุกๆคนกลับมาเรื่องจริงจัง ชายชรามีสีหน้าเคร่งเครียด ยิ่งรู้ว่าแอกเกรกอร์ต้องการอะไรมันยิ่งทำให้เขาเครียดมากกว่าเดิม “แอกเกรกอร์ซ่อนตัวเก่งมาก ขนาดพวกช่างประปาฝีมือดีที่สุดยังหามันไม่เจอ จะจับกุมมันก็เล่นงานพวกเราซะเละ”

“ส่งพวกช่างประปาไปเฝ้าที่เก็บชิ้นส่วนแผนที่ชิ้นอื่นๆสิ” รูกเสนอ “ ถ้ามันจริงอย่างที่เบนพูด ซึ่งผมเชื่อว่าเป็นความจริง แอกเกรกอร์จะต้องไปสถานที่เหล่านั้นแน่ การส่งคนไปเฝ้าไว้ก่อน มันจะทำให้พวกเรามีโอกาสจับแอกเกรกอร์ได้สำเร็จสูงขึ้น”

“ก็จริง” แม็กซ์จับคาง เขาหันมาทางแอซมัท “ช่วยบอกพิกัดสถานที่ซ่อนแผนที่ชิ้นอื่นๆได้ไหม? ผมจะส่งคนของผมไปเฝ้าสถานที่เหล่านั้น”

“ไม่มีปัญหา” แอซมัทพยักหน้า

“คงต้องเพิ่มการป้องกันที่นี่ด้วย” รูกแสดงความคิดเห็น “เราไม่รู้ว่าแอกเกรกอร์จะมาที่นี่เมื่อไร”

“น่าจะมาเป็นที่สุดท้าย” เบนเดา “ถ้าที่อื่นๆพลาด ที่นี่จะเป็นที่สุดท้ายและปราการป้องกันแอกเกรกอร์ด่านสุดท้าย”

“เหมือนนายจงใจใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ” สเกาท์เลิกคิ้ว เบนยักไหล่

“ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นนะ” เบนเอ่ย “ก็แค่ช่วยถ่วงเวลาให้เท่านั้นเอง”

“พวกช่างประปาต้องรีบจัดการปัญหานี้ให้สำเร็จโดยเร็ว” วิวแก็กซ์สั่ง แม็กซ์ขมวดคิ้ว เอเลี่ยนตัวใหญ่กอดภรรยาตัวน้อยแน่นขึ้น “ข้าหวังว่าพวกเจ้าคงจะไม่ไร้ความสามารถขนาดปล่อยให้แอกเกรกอร์มาตามชิ้นส่วนแผนที่ชิ้นสุดท้ายถึงที่นี่หรอกนะ ข้าไม่อยากให้เมียกับลูกๆของข้าอยู่ในอันตราย”

“จะให้ดีแกควรมาช่วยพวกเรา” แม็กซ์พูดเสียงจริงจัง

“ข้าไม่ช่วยพวกช่างประปา” วิวแก็กซ์ยืนยัน เบนกรอกตาอยู่ในอ้อมแขนสามีตัวโต ปู่ของเขากับเอเลี่ยนตัวให้เริ่มจ้องกันเขม็งจนมีกระแสไฟปะทะกัน ถ้าขืนไม่ทำอะไรสักอย่างคงได้มีการปะทะกันเกิดขึ้นแน่

“อะแฮ่ม” เบนกระแอม “ไม่ทะเลาะกันนะ”

“จ้ะเมียจ๋า” วิวแก็กซ์อ้อนเบน ทำทุกๆคนขนลุกกันถ้วนหน้า เควินอยากอ้วก นับวันไอ้หมึกยิ่งเป็นหนักเควินคิดขณะลูบแขนตัวเอง เบนยิ้มค้าง ทำเหมือนไม่อะไรกับท่าทางและคำพูดของวิวแก็กซ์ทว่าขนคอลุกชัน

 

การประชุมจบลงโดยที่พวกเขาทำได้แค่ส่งกำลังคนและเพิ่มกำลังคนคุ้มกันสถานที่ซ่อนชิ้นส่วนแผนที่อมตะ แอซมัทบอกชื่อสถานที่เหล่านั้นให้แม็กซ์ทราบ ชายชราจึงแยกตัวออกไปจัดการเรื่องส่งกำลังคนของช่างประปา

เบนเร่งวิวแก็กซ์,แอซมัทและอัลบิโด้ให้รีบสร้างห้องแยกพลังให้เสร็จเร็วๆ เพราะมันคือแผนสำรองของพวกเขา เบนบอกทุกๆคนว่าห้องแยกพลังมีไว้สำหรับแยกพลังที่แอกเกรกอร์ดูดซับเข้าไป สิ่งที่ต้องทำก็แค่ล่ออีกฝ่ายให้เข้าไปในห้องนั้น ซึ่งมันเป็นงานที่ยากมาก

ภัยอันตรายกำลังใกล้เข้ามา พวกเขาทำได้แค่เตรียมตัวให้พร้อมเท่าที่จะพร้อมได้ เบนภาวนาขออย่าให้ผลลัพธ์ของมันออกมาเหมือนในนิมิต หรือไม่ก็แย่ยิ่งกว่า

ถ้าเขาไม่ต้องการให้สิ่งที่เขาเห็นในนิมิตเกิดขึ้นกับเขา เบนจำเป็นต้องทำอะไรสักอย่าง

เราต้องทำแบบนี้อีกแล้วเบนถอนหายใจ หวังว่าผลกระทบในครั้งนี้จะไม่ถึงขนาดใครตายหรือดาวดวงไหนแตกอีกนะ

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

“นายดูกังวล” เควินเดินเข้ามานั่งข้างเบน เด็กหนุ่มกำลังอ่านตำราของโจอยู่หน้าวิหารของโจ ข้างๆมีเครื่องฟังเสียงลูกร้อง(Baby Monitor)วางอยู่ เบนเงยหน้าขึ้นมาสบตาเควิน

“พอๆกับนาย” เบนปิดตำราในมือ เขาคิดมากและวางแผนรับมือแอกเกรกอร์ไว้ในหัวมากมายจนไม่มีสมาธิทำความเข้าใจกับตำราในมือ “ฉันเดาว่าเรากังวลเรื่องเดียวกัน”

“ใช่” เควินเอนตัวพิงไหล่เบน

“เขาไม่ใช่ความรับผิดชอบของนาย นายรู้ใช่ไหม?” เบนเอ่ย

“นี่อ่านใจฉันได้หรือไง?” เควินหัวเราะเบาๆ “อ้อ ขอเดานะ นิมิตล่ะสิ”

“เดาเก่ง” เบนถอนหายใจ

“เขาเป็นชาวออสโมเซี่ยนเหมือนกับฉัน” เควินกล่าว “ฉันรู้สึกเหมือนต้องรับผิดชอบการกระทำของเขา”

“นั่นไม่จริงเลย” เบนแย้ง “ความรับผิดชอบของนายคือตัวนายเอง,ฉันและครอบครัวของเรา”

“ก็จริง” เควินยักไหล่ เบนมองสามีออสโมเซี่ยนอยู่ครู่หนึ่ง

 “นายรู้ใช่ไหมว่าฉันรักนายมาก” เบนกระซิบเสียงสั่น เควินผละออกมาสบตากับภรรยาคนสวย ดวงตาสีเขียวสั่นไหว คล้ายว่าเบนจวนเจียนจะร้องไห้

“ฉันรู้” เควินดึงเบนเข้ามากอด “แต่ฉันรักนายยิ่งกว่า”

“นายจะไม่ทิ้งฉันไป ใช่ไหม?” เบนถามเสียงสั่น เควินก้มลงมาจูบเบน เด็กหนุ่มหลับตา กอดตอบสามีออสโมเซี่ยน

“ไม่มีวัน” เควินกระซิบ ทั้งแววตาและน้ำเสียงจริงจัง เบนเชื่อเขา เชื่อหมดใจ แต่ในตอนที่เควินดูดซับพลังจนกลายเป็นบ้า เควินจะยังรักเขา จะยังเป็นเควินของเขาคนเดิมอยู่ไหม? แล้วหลังจากอีกฝ่ายหายดีซึ่งแน่นอนว่าเบนยอมทำทุกๆอย่างเพื่อหาทางรักษาสามีออสโมเซี่ยน เมื่อถึงตอนนั้น เควินจะยังอยู่กับเขาไหม?

คำถามเหล่านั้นเบนไม่มีทางได้คำตอบในตอนนี้ เขาอยากจะใช้พลังของอักษรรูนบนร่างกายกับเควิน แต่เขาทำไม่ลง เขาเชื่อใจเควิน เชื่อในรักที่ชายหนุ่มมีต่อเขา เด็กหนุ่มกุมหน้าเควิน

“ฉันเชื่อนาย” เบนกระซิบ “อย่าทำให้ฉันผิดหวัง”

“ไม่มีวัน” เควินสาบาน “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน นายจะเป็นสิ่งแรกที่ฉันนึกถึงเสมอ”

“ฉันควรเชื่อดีไหมนะ?” เบนหัวเราะเบาๆ เควินโน้มตัวลงมาจูบเขาอีกครั้ง

“ถ้าไม่เชื่อจะพิสูจน์ให้ดู” เควินแสยะยิ้ม มือเริ่มเลื่อนต่ำลงไปที่สะโพกแล้วไปหยุดตรงก้นเบน ชายหนุ่มบีบก้นภรรยาคนสวยแรงๆ

“อย่ามาหื่นกลางแจ้งแบบนี้ได้ไหม” เบนหน้ามุ่ยและหน้าแดง เขาตีแขนเควิน ชายหนุ่มหัวเราะ มือเล็กๆไม่สามารถทำอะไรหนังหนาๆของเขาได้หรอก

แม่” เสียงวินเซนท์ดังมาจากเครื่องฟังเสียงลูกร้อง “น้องๆหิวนม”

“เซ็ง” เควินหน้ามุ่ย มือลูบก้นเบน “กะจะเพิ่มน้องๆให้เด็กๆสักหน่อย”

“นายมันหื่น!!” เบนตีอกเควินไปทีหนึ่งก่อนจะผละออกมาจากชายหนุ่ม เก็บของเดินสะบัดก้นกลับบ้านทันที เควินมองตามก้นภรรยาสุดที่รักเพลินๆ

จะมองอีกกี่ทีก็ยังเร้าอารมณ์ไม่เปลี่ยนแปลง เควินคิดพร้อมกับแสยะยิ้ม เมียดีขนาดนี้ใครทิ้งก็บ้าแล้ว โคตรโง่ด้วย

ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน เดินเร็วๆไปโอบไหล่คนสวยของเขา เควินไม่อยากพลาดตอนเบนกำลังให้นมลูก เขาชอบดูและด้วยเหตุผลบางอย่าง ภาพตอนเบนกำลังให้นมลูกๆทำให้พวกเขารู้สึกสุขใจมาก ...รวมไปถึงมีอารมณ์นิดๆด้วย

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

“เบนที่รัก!!!!” เสียงเรียกและอ้อมกอดจากใครสักคนทำเบนลืมตา เด็กหนุ่มกระพริบตาด้วยความงุนงงก่อนจะพบว่าตัวเองกำลังอยู่ในอ้อมกอดของมังกรดำที่หายหน้าไปนาน “คิดถึงเหลือเกินยอดรักของฉัน”

“โจ” เบนกอดตอบสามีมังกร โจคลอเคลียร่างนุ่มนิ่มของเบน เขาคิดถึงเบนมากเหลือเกิน “คุณเป็นยังไงบ้าง?”

“...โคตรแย่!!!” โจงอแง มังกรดำหน้าเบ้ ปากยื่นๆของอีกฝ่ายทำเบนหัวเราะเบาๆ “หาคนมาแทนไม่ได้ไม่พอ ฉันยังต้องกระเตงหาไข่มังกรหรือไม่ก็หาทายาทมังกรจากทั่วทุกจักรวาลและมิติ ตัวคนเดียว!! ทำทั้งงานของเฮียและปัญหาของตัวเองทำฉันเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!! ปลอบฉันที”

“โอ๋ๆนะโจ” เบนลูบหัวมังกรดำ อีกฝ่ายซุกหน้าคลอเคลียกับอกเขา “นี่เวลาพักของคุณ?”

“ไม่ ฉันโดดงาน” โจพูดเสียงจริงจัง “ฉันจะโดดงานประท้วง”

“...ผมว่ามันคงไม่ช่วยอะไร” เบนยิ้มแห้งๆ

“ก็จริง” โจถอนหายใจ “แต่อย่างน้อย แค่ครั้งนี้...แค่ครั้งนี้เท่านั้น ฉันอยากอยู่กับเธอให้นานกว่านี้”

“...ได้สิ”  เบนซบหน้ากับไหล่ของโจ มือลูบสัมผัสเกล็ดบนหน้าอกอีกฝ่าย “ผมก็คิดถึงคุณ คิดถึงคุณเหลือเกิน”

“นึกว่าเธอจะไม่คิดถึงฉันเพราะเธอมีบรรดาผัวน้อยกับชู้ล้อมหน้าล้อมหลังซะอีก” โจหน้ามุ่ย

“ไม่เอาน่า อย่าบอกนะว่าคุณหึง?” เบนหัวเราะ ผละออกมาบีบแก้มทั้งสองข้างของมังกรดำ “หรือกำลังน้อยใจ?”

“หมดนั่นแหละ” โจปากยื่น เบนยิ้มอ่อม ดึงมังกรดำมาจูบ ดูดเม้มเบาๆและเลียริมฝีปากโจ มังกรดำคำราม อุ้งมือเต็มไปด้วยเกล็ดทั้งสองนั่งตะปบสะโพกเบนแน่น เป็นการเตือนคู่ชีวิตตัวน้อยว่าอย่ายั่ว!!!

“ไม่น้อยใจนะที่รัก” เบนอ้อน คลอเคลียมังกรดำ โจทำเสียงขึ้นจมูกเหมือนเป็นการบอกอ้อมๆว่าง้อแค่นี้มันไม่พอ “ต้องทำยังไงให้คุณหายงอนน่า~~”

“ก็ พอจะมีอยู่หนึ่งวิธี” โจแสยะยิ้ม ไม่รู้ทำไมแต่เบนรู้สึกขนลุกกับรอยยิ้มของโจตอนนี้ “เบนจามิน ยอดรักของฉัน เธอจะช่วยเป็นแม่ให้กับลูกๆของฉันได้ไหม?”

“หะ?” เบนกระพริบตาปริบๆ ทุกๆอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก พอมารู้ตัวอีกที เขาก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บน เตียงทรงกลมสีขาว ดูไปดูมาคล้ายรังที่กลางวิหารของโจ เมื่อเงยหน้ามองขึ้นไป เขาจะพบกับเพดานหินที่มีรูขนาดใหญ่ตรงกลาง เวลานี้ท้องฟ้าเป็นสีดำ มีดวงดาวมากมายสองแสงระยิบระยับ เบนค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นนั่ง แต่เขาไม่อาจทำได้เมื่อมังกรดำเข้ามาคร่อมทับบนตัวเขา “โจ?”

“ชู่ว~~ ไม่ต้องกลัว เบนที่รัก” โจกระซิบ มังกรดำโน้มตัวลงมา เขาตวัดลิ้นเลียแก้มคู่ชีวิตตัวน้อย เบนมีสีหน้างุนงง โจหัวเราะกับท่าทางของเด็กหนุ่ม

“เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ?” เบนกลืนน้ำลาย “พอดีผมไม่มั่นใจเท่าไรว่าผมได้ยินถูกหรือเปล่า”

“มาเป็นแม่ให้กับลูกๆของฉันได้ไหม?” โจขอเสียงทุ้ม เบนหน้าแดง มังกรดำกระซิบข้างหูด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ฉันอยากมีลูกกับเธอเท่านั้นเบน”

“ผมไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว” เบนกล่าว “แต่โจ ผมเพิ่งจะมีลูกไปนะ ขอผมพักก่อนได้ไหม?”

“เบนจ๋า” โจผละออกมาสบตาเบน เด็กหนุ่มอยากจะกัดลิ้นตายกับแววตาหมาน้อย...เป็นมังกรแต่มาทำแววตาหมาน้อยขอข้าวกินใส่เขาเนี้ยนะ!!!... บ้า!!!’ เบนอุทานลั่นในใจ เด็กหนุ่มกลืนน้ำลาย หันหน้าหนีไปทางอื่น โจดุนดันปลายจมูกกับแก้มภรรยาตัวน้อย “ฉันอยากมีลูกกับเธอ”

“ได้โปรดให้ผมพักเถอะ” เบนขอร้อง

“เดี๋ยวฉันไม่มีเวลามาหาเธออะ ไอ้เฮียมันยิ่งใช้ฉันยังกับแรงงานทาสอยู่” โจอ้อน มีเน้นเสียงตอนเรียกพี่ชายตัวเอง “ฉันกลัวว่าจะไม่มีโอกาสได้เป็นพ่อคน”

“โจ” เบนหันมาสบตาโจ คำพูดของอีกฝ่ายทำเขาหวั่นใจ “คุณอย่าพูดแบบนั้นสิ”

“ฉันอยากอยู่กับเธอมาก เบนที่รัก อยากพาเธอไปอยู่กับฉันด้วยซ้ำ แต่เธออยู่ที่นี่ เธอมีความสุขดี” โจทาบหน้าผากกับเบน “สิ่งที่ฉันต้องการ แค่อยากให้เธอมีความสุข...และเป็นแม่ของลูกๆฉันด้วย”

“เกือบดีแล้วจนกระทั่งตอนสุดท้าย” เบนหัวเราะเบาๆ “มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับคุณงั้นเหรอ?”

“...สงครามของทางครอบครัวน่ะ” โจถอนหายใจ “ล่าสุดที่เกิดสงครามแบบนี้ฉันต้องนอนพักรักษาตัวเป็นสิบๆปี”

“...ผมจะไม่ได้เจอคุณอีกแล้ว?” เบนน้ำตาคลอ

“ไม่ ฉันจะกลับมาหาเธอเสมอ ต่อให้เหลือแต่กระดูกก็จะกลับมา” โจสัญญา

“...ที่คุณขอมีลูกเพื่อเผ่าพันธุ์ของคุณสินะ” เบนหลุบตา

“ฉันอยากมีลูกแค่กับเธอเท่านั้น” โจยืนยัน “ถ้าเธอไม่ยอมก็ไม่เป็นไร เพราะฉันได้พยายามแล้ว สายพันธุ์มังกรเป็นนักรบและอันตรายมันทำให้พวกเรามักเป็นเป้าหมายแรกๆที่ต้องโดนกำจัด ยิ่งมังกรโบราณอย่างฉันยิ่งมีน้อยลงทุกวันๆ ถ้าสิ้นฉันไป...ไม่นานเกิน 10 ปี เผ่าพันธุ์มังกรทั่วทั้งจักรวาลก็จะหายไปเพราะไม่มีฉันคอยปกป้อง”

“อย่าพูดเหมือนคุณจะไปตายได้ไหม” เบนเสียงสั่น โจเงียบ มังกรดำนอนกอดเขาไว้ ทำรามกับว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเขาได้เจอกัน “โจ”

“ฉันรักเธอ รักเธอมาก” โจกระซิบข้างหู “ไม่เป็นไรนะ ต่อให้ร่างเนื้อของฉันสูญสลาย วิญญาณของฉันก็จะกลับมาปกป้องเธอ”

“อย่าพูดแบบนั้นสิโจ” เบนน้ำตาไหล “มันไม่โรแมนติกเลยนะ”

“อ้าวเหรอ?” โจหัวเราะเบาๆ เขาผละออกมาสบตาเบน เช็ดน้ำตาให้ดวงใจของเขา “ขอโทษนะที่ทำเธอกังวล ก็แค่...ฉันมองไม่เห็นหนทางการหลุดพ้นจากศึกพวกนี้ ฉันอยากอยู่กับเธออยากแอบมาหาเธอเหมือนเมื่อก่อนแต่มันทำไม่ได้ ถ้าฉันไม่ทำก็ไม่มีใครทำได้ซึ่งมันน่าเซ็งมาก ทุกๆคนมีหน้าที่และหน้าที่นี้เป็นของฉัน ฉันไม่เกลียดงานของตัวเองแม้มันจะทำให้ฉันมาหาเธอได้น้อยแค่ไหนก็ตาม”

“แต่คุณก็ยังชอบแอบมาหาผม” เบนยิ้ม โจมักพยายามมาหาเขาเสมอและชอบโดนพี่ชายตามไปทำงานตลอด มังกรดำทำเสียงขึ้นจมูก

“แน่สิ ต่อให้งานมันหนักแค่ไหนฉันก็ต้องมาหาเมียฉันให้ได้สิ” โจพูด “แต่งานนี้ ศัตรูมันแข็งแกร่งเกินไป ฉันไม่รู้ว่า ฉันจะได้กลับมาหาเธอเมื่อไร...ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะได้กลับมาไหม”

“โจ” เบนเม้มปาก มังกรดำดูเศร้า บอกทีว่ามันไม่จริงเบนกรีดร้องในใจ จะต้องไม่เกิดอะไรขึ้นกับโจสิ เขาแข็งแกร่ง เป็นเดอะเกรทเอลเดอร์ มันจะต้องไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาสิ

“เดอะเกรทเอลเดอร์ มีจุดอ่อนเพียงอย่างเดียวคืออายุ” โจพูดช้าๆ “มีคนที่อายุเยอะกว่าฉันอยู่ไม่ใช่น้อย เมื่อถึงเวลาที่ต้องทำสิ่งที่ต้องทำ ฉันจำเป็นต้องเสียสละตัวเองเพื่อชัยชนะ”

“โจ” เบนน้ำตาไหล เด็กหนุ่มกอดมังกรดำแน่น “ก็ได้ ผมยอมมีลูกกับคุณ”

โจชะงัก เขาสบตาเบนด้วยความอึ้ง เด็กหนุ่มมีแววตามุ่งมั่นทั้งน้ำตาคลอเบ้า

“ผมยอมมีลูกกับคุณ เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเกดอะไรขึ้นคุณต้องกลับมานะ คุณต้องกลับมาหาผมกับลูกนะ” เบนพูดเสียงจริงจังแม้น้ำตาจะไหล โจยิ้มทั้งน้ำตา แววตาเต็มไปด้วยความยินดี

“แน่นอน ฉันจะไม่ตาย ฉันจะกลับมาหาเธอกับลูก” โจกอดเบน เด็กหนุ่มกอดกลับแน่น และในตอนที่เบนไม่เห็น มังกรดำแสยะยิ้ม

เสร็จโจร เอ้ย เสร็จมังกรโว้ย!!!!!!’ โจหัวเราะเสียงชั่วร้ายในใจ เขารู้สึกผิดที่ทำภรรยาตัวน้อยร้องไห้และทำอีกฝ่ายเข้าใจผิดไปไกล แต่เขาไม่ได้พูดโกหก การไปออกไปสู้กับพวกลูกน้องเลวของจักรพรรดิทรราชเป็นอะไรที่ต้องกินระยะเวลานานและมันก็ไม่จบสิ้นสักที ขนาดถอนลากถอนโคนแล้วมันยังกลับมาได้เรื่อยๆ

เขาแค่อยากมีลูกกับคนที่เขารัก อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน โจรู้ว่าตัวเองสามารถรอดกลับมาได้ แต่ก็ต้องแลกกับการนอนพักรักษาตัวไปอีกนานนับ 10 ปี แล้วระหว่างนั้นเบนจะเป็นยังไง? อย่างน้อยถ้าเขาบาดเจ็บสาหัสแล้วไม่สามารถมาหาเบนได้ ลุกๆของเขาจะคอยอยู่ปกป้องดูแลเบนแทน

อีกอย่าง ถ้ามีลูกกับเบน มันจะเป็นเหตุผลให้เขามีแรงสู้แรงหอบสังขารตัวเองกลับมาหาเบน แค่ทุกๆวันนี้งานเขาเสร็จอย่างรวดเร็วและเรียบร้อยก็เป็นเพราะแรงใจที่อยากกลับมาหาเบนเนี้ยแหละ พอมีทั้งลูกและเมียรัก ต่อให้ถูกสั่งไปฆ่าเทพเขาก็ไม่หวั่น เขาจะทำงานให้สำเร็จเรียบร้อยแล้วกลับมาหาดวงใจของเขา เสมอและตลอดไป

“ฉันจะพยายามไม่ทำให้เธอเจ็บ” โจกระซิบ “และเชื่อเถอะ การตั้งครรภ์คราวนี้จะผ่านไปโดยง่ายและรวดเร็ว”

เบนไม่เข้าใจสิ่งที่โจพูด ไม่ทันได้ทำความเข้าใจให้ชัดเจน มังกรดำก็ดึงเขาเข้าไปจูบ ลิ้นร้อนขนาดใหญ่สอดแทรกเข้ามาในปาก ตวัดเลียและดูดดึงลิ้นของเบน เด็กหนุ่มจูบ เขาคิดถึงจูบของโจ เบนดูดดึงลิ้นของมังกรดำ ส่งสายตายั่วยวนและท้าทายไปให้ โจแสยะยิ้มบีบก้นเบนแรงๆเป็นการรับคำท้า  พวกเขาผละออกจากกันเพื่อพักหายใจ

“ร่าวมนุษย์หรือมังกร” โจกระซิบเสียงแหบ เบนกระพริบตา ไม่เข้าใจคำถามในคราแรก เขาใช้เวลาประมาลผลคำถามของอีกฝ่ายอยู่สักพักก่อนจะแสยะยิ้ม

“ตัวจริงของคุณ” เบนกระซิบตอบเสียงแหบ โจยิ้ม จับเด็กหนุ่มมาจูบสำหรับคำตอบที่ถูกใจ “เดี๋ยว”

“หืม?” โจงงขณะเบนค่อยๆผลักเขาให้ถอยออกห่าง ถ้าขอเลิกกลางคันโดนจับตีก้นแน่!! พี่แข็งแล้วนะน้อง ห้ามเลิก!!’ โจคิดก่อนจะแทบสำลักกับประโยคต่อมา

“ขอผมเตรียมตัวก่อน” เบนหน้าแดง มังกรดำกระพริบตาปริบๆ “ก็...แบบว่า ช่องทางของผมมัน ไม่ได้ใช้งานมานานมันอาจจะคับ...อีกอย่าง นิ้วคุณเล็บแหลม เดี๋ยวคุณทำผมเลือดไหล”

โจเผลอน้ำลายไหล คำพูดของเบนโคตรอีโรติก เด็กหนุ่มพยายามทำเป็นไม่เขิน แต่ความจริงแล้วเขาอายโคตรๆ มังกรดำยิ้ม เขาจับเบนขึ้นมานั่งคร่อมบนตัวเขาขณะที่ตัวเองเอนตัวลงนอนมองภรรยาตัวน้อยมีสีหน้างุนงง

“เอาเลย เชิญเธอจัดการตัวเองตามสบาย” โจกล่าว เขาดันสะโพกขึ้น “แต่รีบหน่อยก็ดี ฉันไม่ใช่พวกมีความอดทนสูง”

เบนหน้าแดง เขารู้สึกได้ถึงท่อนเนื้อแข็งร้อนกำลังดุนดันอยู่ที่ร่องก้น ก่อนจะหน้ามุ่ยกับท่าทางของโจ อยากให้รีบงั้นเหรอ? ได้ เบนแสยะยิ้มขณะค่อยๆถอดเสื้อผ้าอย่างอ้อยอิ่ง

นี่แกล้งกันเรอะ?โจเลิกคิ้วมองเบน เด็กหนุ่มถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้ว มังกรดำกลืนน้ำลายขณะมองเบนดูดเลียน้ำตัวเอง สมองไม่รักดีดันคิดเป็นภาพเบนกำลังดูดเลียแก่นกายเขามากกว่า เชี่ย ไอ้สมองไม่รักดี...แต่เมียเราร้อนแรงชิบหายโจคิด



ตัดโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

( สีฟ้า หรือ สีน้ำตาล )



“ต่อไหม?” เบนเม้มปากโจ มังกรดำแสยะยิ้ม จับเบนเอนตัวลงนอนบนเตียงแล้วขึ้นคร่อม

“ต่อสิเมียจ๋า” โจแสยะยิ้ม

“พอเป็นคุณพูดแล้ว มันไม่น่าขนลุกเหมือนวิวแก็กซ์แฮะ” เบนยิ้ม

“ก็แหงน่ะสิ เพราะฉันหล่อกว่า”

“รักนะโจจ๋า”

“รักเธอยิ่งกว่า เบน ราชินีตัวน้อยของฉัน”

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

หลายชั่วโมงหลังจากนั้น

 

“พ่อ” วินเซนท์ยืนอยู่ปลายเตียง ดวงตาสีแดงจ้องเอเลี่ยนตัวใหญ่ผู้เป็นพ่อ “พ่อ”

วิวแก็กซ์คำราม แต่ไม่ยอมตื่น วินเซนท์กรอกตา เด็กชายสะกิดปลุกผู้เป็นพ่อแต่เช่นเดิม เอเลี่ยนตัวใหญ่ยังคงหลับสนิท ถ้ารอบนี้ไม่ตื่นจะจับเหวี่ยงลงจากเตียงจริงด้วยเด็กชายคิดทั้งหน้ามุ่ย เขาสะกิดพ่อของเขาอีกรอบ จับข้อเท้าเตรียมเหวี่ยงพ่อลงจากเตียงถ้ายังไม่ยอมตื่น โชคดีของวิวแก็กซ์ ที่เขาตื่นก่อน

“วินเซนท์?” วิวแก็กซ์แปลกใจที่ลูกชายมาปลุกเขา “มีอะไรรึ?”

“แม่หาย” คำตอบจากลูกชายถึงกับทำวิวแก็กซ์ตื่นเต็มตากระเด้งตัวขึ้นจากเตียง

“อะไรนะ!!!?”

“แม่หาย”         

สองคำสั้นๆแต่ทำแตกตื่นทั้งบ้านพร้อมกับคำถามที่ว่า เบนหายไปไหน!!!’

 

 

 

 








 

 

 

 

TBC.

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ตอนนี้มีแต่คนตอแหล!!!!! ลุงหมึกตอแหล!!! ปู่โจตอแหล!!!! เควิน...มันตอแหลอยู่แล้วไม่ต้องไปพูดถึง(ฮา)

ดีใจจุงมีคนเดาเค้าลางที่คนเขียนทิ้งไว้ถูกด้วย หลังจากนั้นก็มาลุ้นกันนะว่าเควินจะเป็นยังไง เหมือนภาคนี้เควินเป็นพระเอกเลย(ไม่ใช่ว่ามันเป็นพระเอกอยู่แล้วเรอะ?//ฮา)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

520 ความคิดเห็น

  1. #421 1234 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 00:46

    รอค่าาาา

    #421
    0
  2. #417 Ariya1234 (@Ariya1234) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 16:49
    มาถึงจุดนี้​ แอกเกรกอร์จะมาติดบ่วงเบนอีกคนมั้ยเนี่ย
    #417
    0
  3. #416 โยชิน่อน (@hellzen) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 09:41

    ลูกแม่ เบนเขาแค่หายไปทำน้องให้หนูเองไม่ต้องตกใจนะลูก5555555555
    #416
    0
  4. #415 KanoShuuya1012 (@KanoShuuya1012) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 01:56

    บ้านแตกจร้าาาา5555+
    #415
    0
  5. #414 teddy-alone (@teddy-alone) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 01:49
    เมียหาย55555
    #414
    0