คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fan Fiction] IRISTales เรื่องที่ 1: นาฬิกา (Timing)

จะเกิดอะไรขึ้น ถ้านาฬิกาความรักของคน 2 คนเดินไม่ตรงกัน... ผมกับพี่อิมเมจไปเที่ยวที่ดรีมเวิล์ดเพื่อที่จะใช้ชีวิตเหมือนวัยรุ่นทั่วๆไป แต่เมื่อแม่โทรมาหาผม การโทรครั้งนั้นได้เปลี่ยนชีวิตผมไปตลอดกาล...

ยอดวิวรวม

54

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


54

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 ก.พ. 58 / 14:38 น.
นิยาย [Fan Fiction] IRISTales ͧ 1: ԡ (Timing) [Fan Fiction] IRISTales เรื่องที่ 1: นาฬิกา (Timing) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
#IRISTales เรื่องนี้เป็น Fan Fiction เรื่องแรกของผม ถ้ามีอะไรอยากจะแนะนำ ผมก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ :)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 ก.พ. 58 / 14:38


- บทที่ 1: จุดประกาย -

วันนี้ผมได้เที่ยวดรีมเวิลด์กับพี่อิมเมจ และเนื่องจากพี่อิมเมจไม่ค่อยคุ้นเคยกับที่นี่ ผมกับพี่อิมเมจเลยหลงทางกัน โดยผมไปเล่นไวกิ้งจนเวียนหัว ส่วนพี่อิมเมจนั้นเข้าเมืองหิมะ หลังจากนั้น ผมชวนพี่อิมเมจไปกินไก่ทอด ที่ KFC แล้วก็เข้าห้องน้ำ

บังเอิญโทรศัพท์ของผมดังพอดี ซึ่งแม่เป็นคนโทรมา เพื่อมาบอกว่า "อย่ากลับบ้านดึกนะลูก"
ผมก็เลยตอบกลับไปว่า "ได้เลยครับ ฝากซื้อโกโก้มาฝากพี่อิมเมจด้วยนะ เขาหนาว" ตอนนั้นผมรู้สึกได้เลยว่าแม่อึ้งอยู่ แต่ก่อนที่แม่คิดจะวางสาย แม่ถามผมว่า "อิมเมจคือใคร"
ผมก็เลยตอบกลับไปว่า "เพื่อน......ไม่สิ เพื่อนสนิทครับ แถมดังด้วย"
แม่ตอบกลับมาว่า "เป็นไปได้หรอ อิมเมจเป็นดารานะ"
ผมรีบตอบกลับไปทันที "จ้า ก็ผมชนะ The Voice ไปแล้วนิ จะเป็นเพื่อนกับพี่อิมเมจไม่ได้หรอ"
 
แม่ถามซ้ำเลยว่า "เมื่อไรจะไปออกเดทกับเขาซักที"
ผมอยากให้แม่รีบวางสาย จึงตอบกลับไปว่า "ผมมีแฟนแล้วครับ" แต่ดูเหมือนว่าไม่ได้ผล เพราะแม่ตะโกนบอกว่า "เลิกกับเขาซะ แล้วคบกับอิมเมจไปเลย"
 
เนื่องจากมุขนี้พลาด ผมเลยต้องตอบกลับตรงๆว่า "ที่จริงผมโกหก ผมไม่มีแฟนนะครับ ความรักไม่ใช่เรื่องล้อเล่น"
แม่ตอบกลับทันทีว่า "แล้วจะมาโกหกแม่ทำไม"
ผมตอบกลับไปว่า "แค่ไม่อยากให้แม่เข้าใจผิดว่าผมกับพี่อิมเมจเป็นแฟนกัน แล้วจะเป็นเรื่องใหญ่ครับ" แล้วแม่ก็วางสาย ส่วนผมก็ไปใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานต่อไป....
 
- บทที่ 2: โกโก้ 2 แก้ว -
 
75 นาทีต่อมา ผม, แม่ และพี่อิมเมจเดินทางมาถึงหน้าเครื่องเล่นทอร์นาโด เนื่องจากเป็นห่วง ผมเลยถามพี่อิมเมจว่า "ไปไหนมาครับ" 
"ไปจัด Mini Concert มา สนุกมาก" พี่อิมเมจตอบกลับด้วยเสียงเหนื่อยๆ
"ขอเพลงนึงได้ไหม ขอเพราะๆนะ" ผมขอเพลงพี่อิมเมจ พี่อิมเมจตอบกลับด้วยเพลง "ใจนักเลง" ตามสไตล์ของเธอ (สไตล์เดียวกับที่ใช้มัดใจคนทั้งประเทศผ่านจอแก้ว)
 
เมื่อผมกับพี่อิมเมจขึ้นเล่นเครื่องเล่นทอร์นาโด ผมเลยถามพี่อิมเมจว่า "พี่อิมเมจ...มีแฟนหรือยังครับ"
พี่อิมเมจตอบกลับมาว่า ยังหาคนที่ใช่ไม่เจอเลย"
ผมเห็นโอกาสนี้ ยิงคำถามรักไปเลยว่า "แบบผมใช่สำหรับพี่ไหมครับ"
แต่แทนที่ผมจะได้คำตอบ เครื่องเล่นทำงานแทน ผมจึงได้ยินเสียงกรี๊ดดังจากพี่อิมเมจ (และคนที่เล่นด้วย รวมถึงผม)และพอเครื่องเล่นหยุด ผมก็ยังไม่ได้คำตอบ.....
 
แต่แฟนคลับของผมและพี่อิมเมจเข้ามารุมล้อมเรา 2 คนแทน และมีคนมาขอให้ผมกับพี่อิมเมจดูเอทกัน เราทั้ง 2 คนยิ้มอย่างอายๆ แล้วจัด Mini Concert ตรงนั้นและ แต่ปรากฎว่า ไฟดับโดยไม่ทราบสาเหตุ เลยร้องสดๆ โดยไม่มีไมค์เลย พอร้องเสร็จ เราทั้ง 2 สบตากัน ก่อนที่ผมจะนึกได้ว่า "ตายละ ลืมโกโก้ไว้ที่่แม่" ผมเลยตามหาแม่ แต่แม่โผล่บนเวทีพอดี พร้อมโกโก้ 2 แก้ว
เนื่องจากผมสั่งไว้ 1 แก้วให้พี่อิมเมจ ผมเลยถามพี่อิมเมจว่า "ดื่มโกโก้ไหมครับ"
พี่อิมเมจตอบกลับมาว่า "ไม่ละ โกโก้ไม่ใช่สไตล์พี่ แต่เธอนี่สเปคฉันเลย"
เพื่อความแน่ใจ ผมถามอีกที "แบบผมใช่สำหรับพี่ไหมครับ" พี่อิมเมจตอบกลับมาว่า "แน่นอน" แล้วไฟก็ติดพอดี....
 
- บทที่ 3: ตื่นจากภวังค์ -
 
ผมได้ตื่นขึ้นมาบนเตียงตัวเอง จำได้แค่คำสุดท้ายที่พี่อิมเมจบอกผมไว้ แต่ไม่ทันไร ผมมองเห็นแก้วเปล่า 2 แก้ว ผมเลยพูดลอยๆว่า "มันเป็น...เรื่องจริงใช่ไหม"
แต่บังเอิญจริงๆ พี่อิมเมจยึนยันว่า "แน่นอน เมื่อวานเราสนุกกันมาก ทำไมไม่มาทำเพลงกันต่อละ" ผมเลยบอกพี่อิมเมจว่า "แน่นอน ในเมื่อมีคนขอมา ทำไมไม่ทำดูเอทไปเลยละ"
ทันใดนั้นเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ครั้งนี้ไม่ใช่โทรศัพท์ของผม....
 
แต่เป็นโทรศัพท์ของพี่อิมเมจ และคนที่โทรมาคือโค้ชแสตมป์ ซึ่งบอกให้รับงานคอนเสิร์ตใหญ่ ที่ดรีมเวิล์ด
ผมรีบขอพี่อิมเมจคุยกับโคชต่อเลย เพื่อที่จะถามว่า "ขอไปด้วยได้ไหม"
โค้ชคิดว่าเรา 2 คนกำลังเป็นแฟนกันอยู่ เลยตอบกลับไปว่า โค้ชบอกว่า "หวานจังเลยนะคู่นี้ คงปลุกกระแสได้ดี เอางี้ ขอโค้ชไปด้วยได้ไหม" ผมตอบตกลงไปในทันที
โดยที่ผมยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมกับพี่อิมเมจเลยเตรียมตัว โดยผมฮัมเพลงออกมานิดนึงว่า "เอาอีกแล้วสินะ เราอีกแล้วสินะ~~~"

และเมื่อเราเตรียมตัวเสร็จแล้ว ผมบอกคุณพ่อเลยว่า พาพี่อิมเมจไปส่งร้านแม่ที่หน้าปากซอย เดี๋ยวผมขี่จักรยานไปเอง แต่ว่าวันนี้โชคของผมอาจหมดไปแล้ว ล้อจักรยานของผมสะดุดหิน แล้วหกล้ม ผมบังเอิญเห็นรถ 10 ล้อผ่านมาพอดี...

แต่โชคยังพอมี รถ 10 ล้อขับคนละเลนกับผม ผมเลยรอดชัวิตอย่างหวุดหวิด
ผมเลยมาถึงร้านกาแฟของแม่ แต่เนื่องจากไม่ได้วอร์มร่างกายก่อนขี่จักรยาน ตะคริวเลยกินน่องพอดี แม่เลยรีบพาผมกลับบ้านก่อน และพ่อก็พอพี่อิมเมจไปเตรียมตัวที่ดรีมเวิล์ด....
 
- บทที่ 4: นาฬิกาที่หมุนช้าเกินไป -
 
เมื่อถึงบ้าน ผมรู้ว่าผมคงไม่มีโอกาสที่จะได้ไปคอนเสิร์ตใหญ่แล้ว เลยเล่นคุกกี้รัน จนถึงเที่ยง แต่ผมไม่รู้ว่าทำไม 4 ชั่วโมงที่ผมเล่นคุกกี้รัน มันรู้สึกยาวเหมือน 10 ชั่วโมงกันแน่ ผมเลยตัดสินใจเปลี่ยนเกมที่เล่น นั่นก็คือเกมเศรษฐี ซึ่งเมื่อผม Login ผมก็ได้รับ Invite เข้า Channel 10M ทันที ซึ่งคนที่ชวน.....

ก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากพี่อิมเมจ เมื่อผมเข้ามาอยู่ในห้อง ผมได้เห็นเพื่อนของพี่อิมเมจอีก 2 คน แต่ว่าผมอยู่ทีมเดียวกับพี่อิมเมจ แต่เนื่องจากการ์ด S+ ที่เพื่อนของพี่อิมเมจมี ทีมของผมเลยแพ้ไปอย่างง่ายดาย แต่หลังจากเกม พี่อิมเมจโทรมาหาผม เพื่อบอกผมว่า "ถึงคุณจะแพ้เกม แต่คุณชนะใจพี่ไปแล้วนะ" แล้วก็บอกผมว่า "คอนเสิร์ตเริ่ม 5 โมง อย่าสายเชียวนะ"

แค่นี้แหละครับ ผม Login เข้าเกม Talesrunner เพื่อไปชนบอสอานูบิสถึง 4 โมงเย็นเลยครับ คราวนี้ผมรู้สึกได้เลยว่าเวลาเดินเร็วมากกว่าปกติเป้นอย่างมาก ราวกับ 4 ชั่วโมงถูกย่อเข้าไปอยู่ในชั่วโมงเดียวอย่างไรอย่างนั้น

เมื่อเข็มสั้นชี้เลข 4 คุณพ่อก็มารับผมไปแสดง แต่เมื่อผมมาถึงห้องแต่งตัว สิ่งที่ผมเห็นทำให้ผมต้องขยี้ตาอีกครั้ง เพราะผมเห็นพี่อิมเมจมีความรักกับผู้ชายคนอื่น!!! ดังนั้น ผมจึงเข้าไปป้องกันพี่อิมเมจ จากนั้นก็เกิดการเถียงกันระหว่างผมกับผู้ชายคนนั้น จนกระทั่งเขาหยิบปืนขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกงของเขา!!! ผมจึงไม่มีทางเลือก นอกจากยก 2 มือไว้เหนือหัว เพียงเพื่อบอกว่า "ขอโทษนะ ผมต้องทำแบบนี้เพื่อปกป้องรักของเรา"....

เพียงแค่ผมดีดนิ้ว Security ก็ลากเขาออกจากห้อง ผมไม่ได้เห็นเขาอีกเลย.... แต่ดูเหมือนว่าผมสร้างความผิดพลาดครั้งใหญ่ เพราะเมื่อผมเห็นน้ำตาของพี่อิมเมจเป็นครั้งแรก ผมรู้ได้เลยว่า พี่อิมเมจเสียใจที่ผมทำแบบนี้ ผมเลยเข้าไปปลอบใจพี่อิมเมจว่า "ไม่มีใครปกป้องคนที่รักด้วยปืนหรอก มีแต่คนนิสัยไม่ดีเท่านั้นแหละที่ทำ" แต่ผมนึกไม่ถึงเลย ตอนที่พี่อิมเมจตอบกลับมาว่า "เธอจะมายุ่งทำไม พี่รักเขามาก และเขาก็รักพี่ ที่ผ่านมาพี่หลอกเธอไง พี่หลอกเธอ !!!"
ตอนนั้นผมรู้ว่าพี่อิมเมจโกรธมาก เลยดีดนิ้ว 1 ที เพื่อให้ Security พาพี่อิมเมจไปพักผ่อน และดีดนิ้วอีก 1 ที เพื่อพาตัวเองตามไป....

 
- บทสุดท้าย: เป็นได้แค่เพื่อนสนิท -
 
ที่เต้นท์พยาบาล ผมได้พบกับพี่อิมเมจที่โกรธจัด ผมก็เลยบอกความจริงไปว่า "ไม่ต้องห่วงหรอก ที่จริงเรายังไม่เดทกันเลย จะเป็นแฟนกันได้ไงละ"

พี่อิมเมจงงไปเลย เพราะเพื่งรู้ความจริงว่าเรา 2 คนยังไม่เป็นแฟนกันอย่างที่พี่อิมเมจเข้าใจไว้ และในสภาพงงๆนั้น พี่อิมเมจถามผมว่า "เธอดูแลพี่ตลอดเลยหรอ"
และประโยคเดียวที่ออกจากปากผมตอนนั้นคือ "ถ้าพี่อิมเมจยินยอม ผมสามารถดูแลได้ตลอดเลย ถึงแม้ผมจะไม่ใช่แฟน แต่เรื่องนี้ไม่มีใครแทนที่ผมได้หรอกครับ"

 
"ไม่ต้องหรอก ที่จริง เขาเป็รคู่หมั้นที่คอยดูแลพี่มานานแล้ว เขานั้นเป็นคนที่ดีมาก เพรียบพร้อมทุกอย่าง ทั้งการงาน และหน้าตา" นั่นคือประโยคเดียวที่ออกจากปากของพี่อิมเมจในตอนนั้น
ผมเลยตอบกลับไปว่า "ถ้าเกิดเขาทิ้งเธอไปละ เธอจะคบกับใครต่อ เพราะเธอไม่ใช่เทย์เลอร์ สวิฟท์นะ ที่จะเดทผู้ชายเพื่อเขียนเพลง"

พี่อิมเมจตอบกลับมาว่า "เขาจะไม่มีวันทิ้งพี่แน่นอน เพราะเรา...กำลังจะแต่งงานกัน"
ผมตอบกลับไปว่า "อนาคตกับเขาไม่แน่นอนนะ ผมแค่อยากจะทำให้แน่ใจว่าความรักของเธอจะคงอยู่ตลอดกาล ถึงผมจะไม่ใช่แฟนพี่ก็เถอะ แต่อย่างน้อยก็ให้ผมเป็นเพื่อนสนิทเธอได้ไหม เราอาจได้ร่วมงานอีกครั้ง อย่าลืมนะว่าเราเป็นคู่ดูเอทกันอยู่นะ"

จากนั้นโค้ชแสตมป์ผ่านมาพอดี เลยบอกเรา 2 คนว่า "ได้เวลาแสดงแล้วนะ" ผมก็เลยบอกโค้ชว่า "ผมขอเล่นเดี่ยวไปก่อนได้ไหม เพราะพี่อิมเมจเพื่งเจอเหตุการณ์อันตรายมา" แล้วยิ้มให้พี่อิมเมจแล้วเดินไป.....

 
แต่พี่อิมเมจจับมือผม แล้วบอกว่า "เราเป็นคู่ดูเอทไม่ใช่หรอ ทำไมไม่ขึ้นด้วยกันหละ"
ด้วยความเป็นห่วง ผมก็เลยบอกว่า "เธอเพื่งโกรธอยู่นะ อย่าใช้อารมณ์เยอะนะเดี๋ยวเรื่องจะจบไม่สวย" พี่อิมเมจตอบกลับว่า "แต่อย่าลิมสิ เราจะเป็นเพื่อนสนิทกันตลอดกาลนะ"
 
ในคอนเสิร์ต ผมประกาศต่อหน้าแฟนคลับของเราว่า "ใครกำลังจะจิ้นเรา 2 คน ผมขอแสดงเสียใจด้วยนะ เพราะเราไม่เคยเป็นแฟนกันมาก่อนครับ ที่จริงแล้ว ความเป็นเพื่อนนั่นแหละครับ ที่ผนึกเรา 2 คนเอาไว้!!!"
 
คอนเสิร์ตดำเนินต่อไปได้ด้วยดี และเมื่อคอนเสิร์ตจบ ผมรีบไปบอกพี่อิมเมจว่า "ถ้าผมว่าง ผมจะไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้นะ เดี๋ยวผมจะกลับบ้านเอง ส่วนเราก็ขอให้เธอโชคดีนะ และถ้าเขาทิ้งเธอ....."
"เธอจะเป็นคนที่ใช่สำหรับฉัน ฉันไม่ลืมหรอก" พี่อิมเมจตอบ แล้วเราก็ถ่าย Selfie กัน อีกครั้ง คราวนี้ผมตั้งใจกดจนรูปออกมาสวยเลยทีเดียว ก่อนที่พี่อิมเมจจะเดินจากไป....

 
ผมรีบปาดน้ำตาออกจากตาตัวเอง แล้วคุณพ่อของผมก็รับผมกลับบ้าน ส่วนผมก็ได้รับบทเรียนที่มีมูลค่าสูงที่สุดในชีวิต
 
- จบ -

ผลงานทั้งหมด ของ Nathan Nattanan

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 เมษายน 2558 / 23:37
    คุ้นๆกะไรท์มากเลยนะคะ...
    #4
    0
  2. #3 แว่นสีส้ม (@coconaut) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 08:51
    เนื้อหาค่อนข้างดี แต่ง่าคุณคือใครเหรอคะ?? ใช้ตังแทนผมคือเราไม่รู้จักชื่อพระเอก จะบอกตัวละครหน่อยก็ดีนะคะ แต่ถ้าเนื้อหาโดยรวมถือว่าพอใช้ในระดับหนึ่งค่ะ
    #3
    0
  3. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:37
    สนุกดีนะคะ ทำเงิบไปเลยตอนจบ 555 พยายามต่อไปนะคะ สู้ๆ เเต่ถ้าให้คอมเม้นเรื่องบทความ ควรจะ กด เสปซบาร์ตรงตอนเริ่มบทความเเต่ละตอนก็จะโอเคเเล้วค่าา ^-^!!
    #2
    0
  4. #1 1288
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:36
    สู้ๆนะคะ
    #1
    0