SIX SENSE สัมผัสวิญญาณ BTS Kookmin

ตอนที่ 18 : Sixsense 10 :: การเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    22 ส.ค. 59








รถบัสคันโตสี่คันที่บรรจุนักศึกษาที่กำลังจะไปทำกิจกรรมค่ายรับน้องในวันหยุดเต็มคันรถกำลังแล่นไปตามทางถนนที่มืดมิด สองข้างทางนั้นประดับไปด้วยเสาไฟและไฟสีส้มที่คอยส่องแสงสว่าง แต่ความจริงแล้วมันแทบไม่ได้ช่วยอะไรเลยด้วยซ้ำเพราะตามทางยังคงมืดสนิทเหมือนเดิม
 
 
 
 
 ทั้งที่ทัศนียภาพนั้นโดนความมืดกลืนกินไปจนหมดแต่คนขับรถก็ไม่ได้หวาดกลัว กลับยิ่งเหยียบคันเร่งบังคับให้รถพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วจนคนที่กำลังลืมตาโพลงอยู่ตรงที่นั่งต้องเหงื่อตกด้วยความลุ้นจนตัวเกร็ง ได้แต่ภาวนาอยู่ในใจเงียบๆว่าไม่อยากตายและขอให้ตัวเองถึงที่หมายอย่างปลอดภัย
 
 
 
 
สายตาเหลือบมองไปรอบๆตัวเห็นทั้งรุ่นน้องและเพื่อนรุ่นเดียวกันกับตนเองกำลังหลับตาเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างมีความสุขท่ามกลางแสงมืดสลัวภายในตัวรถ เนื่องด้วยหมดแรงกันจากที่เอาแต่เต้นแร้งเต้นกากันตอนกลางวัน ซอกจินที่นั่งอยู่ข้างๆเขาทางด้านในติดกับกระจกรถก็กำลังทำปากเคี้ยวแจ๊บๆเหมือนกับกินอะไรอยู่
 
 
 
 
จองกุกเองที่นั่งอยู่กับแทฮยองก็คอพับคออ่อนอยู่ตรงโซนด้านหลังของรถ เลื่อนสายตาไปอีกนิดหนึ่งก็เจอกับไอเสาไฟฟ้าที่อุ้มเขาไปห้องพยาบาลเมื่อวันก่อน หมอนั่นนั่งตัวตรงพิงเบาะรถแลดูมีความสุข ต่างกันกับเขาทั้งที่วันนี้เขาก็เหนื่อยแสนเหนื่อยกับกิจกรรมสันทนาการบนรถ แต่กลับนอนไม่หลับ ต้องมานั่งลุ้นระทึกใจเต้นโครมครามกลัวว่ารถจะแหกโค้ง หรือไม่ก็อาจจะประสานงาเข้ากับรถบรรทุกคันใดคันหนึ่งเข้า
 
 
 
 
ปกติแล้ว จอง โฮซอก ไม่ใช่คนที่จะมองโลกในแง่ร้ายอะไรขนาดนั้น เพียงแต่เรื่องอุบัติเหตุที่เขาเห็นและรับรู้จากข่าวสารทั้งในทีวีและหนังสือพิมพ์ มันยิ่งตอกย้ำให้เขากลัว ไหนจะระดับความเร็วของรถที่เขารู้ว่าคนขับรถคันที่เขากำลังนั่งอยู่นั้นกำลังแข่งกับรถคันข้างๆ
 
 
 
 
ถ้าบังเอิญเกิดมีรถสวนมาก็คงเป็นรถคันของเขาแน่ๆที่ต้องพากันคว่ำตาย ก็รถสองคัน 'สิงห์ขาว' และ 'สิงห์ดำ' ตามที่คนจับเรียก ดันมาแข่งกันบนถนนที่มีเลนขาเข้าออกเพียงเลนเดียว ทำให้รถที่เขานั่งหรือเจ้าสิงห์ดำนั้นต้องแซงขึ้นผิดเลนถนน อยากจะด่าอยากจะตบคนขับรถให้ฟันหลุดที่พาชีวิตน้อยๆของเขากับเพื่อนๆและน้องๆต้องมาเสี่ยงกันแบบนี้แต่ก็กลัวจะโดนไล่ลงจากรถ
 
 
 
 
แปร๊นนนน แปร๊นนนน
 
 
 
 
คิดยังไม่ทันไรก็มีเสียงของแตรรถบรรทุกดังขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยทำเอาโฮซอกที่หวาดระแวงอยู่แล้วสะดุ้งเฮือกรีบชะโงกหน้ามองไปทางด้านหน้า เห็นแสงไฟหน้ารถที่อยู่ตรงด้านหน้าที่สาดไฟสูงเจ้าใส่รถของเขาแต่ไกลพร้อมกับกระพริบถี่ๆแต่ก็ไม่ได้ลดระดับความเร็วในการสวนรถมาเลยแม้แต่น้อย
 
 
 
 
โฮซอกตาเหลือกมองไปที่คนขับรถให้รีบทำอะไรเข้าซักอย่างก่อนจะประสานงาเข้าซะก่อน เขาเห็นพี่คนที่ขับรถพยายามเหยียบเบรกและหักพวงมาลัย แต่ก็เหมือนมันจะสูญเปล่าเพราะเท้าที่ตะบี้ตะบันเหยียบเบรกดังกึงๆๆซ้ำๆนั้นไม่ได้ทำให้รถที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงนี้ลดความเร็วลงเลย
 
 
 
 
คนขับรถเองก็มีสีหน้าที่วิตกจนลนลานไม่ต่างจากโฮซอกเช่นกัน พยายามหักพวงมาลัยให้รถเบียงหลบรถอีกคันที่กำลังสวนมาพร้อมบีบแตรดังลั่น แต่เหมือนกับพวงมาลัยจะโดนอะไรบางอย่างจับเอาไว้ทำให้ไม่สามารถหมุนมันได้อย่างใจ จนกระทั่งรถฝั่งตรงข้ามที่บีบแตรเสียงดังไม่แพ้กันใกล้เข้ามา 
 
 
 
 
คนตัวขาวตกใจเบิกตากว้างกับภาพตรงหน้าหัวใจเต้นรัวกระหน่ำจนเจ็บ เหงื่อกาฬมากมายผุดขึ้นมาตามร่างกายทั้งที่กำลังเสียวสันหลังวูบ วินาทีที่คิดตัวเองกำลังจะต้องตายพวงมาลัยในมือคนขับก็หมุนตามแรงกระชากสุดท้ายของพี่คนขับหักเลี้ยวพารถคันโตเบี่ยงเข้าด้านขวา
 
 
 
 
ทั้งที่คิดว่าจะรอดเมื่อเห็นรถบรรทุกสวนทางพ้นรถบัสของตัวเองแล้วแต่เหมือนกับพระเจ้าเล่นตลกเมื่อหัวรถของเขาที่หักเลี้ยวด้วยความเร็วนั้นหันไปชนส่วนท้ายของสิงห์ขาวที่แข่งมาด้วยกันตลอดทางอย่างจัง ทำให้รถคันหน้าส่ายไปมาอย่างควบคุมไม่ได้สุดท้ายก็ปัดเป๋จอดขวางสิงห์ดำของตนที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วเท่าเดิมเพราะเบรกไม่ทำงาน
 
 
 
 
โครมมมมมมมม!!!!
 
 
 
 
จนสุดท้ายรถคันที่โฮซอกนั่งก็ชนเข้าที่กลางลำของเจ้าสิงห์ขาวเสียงดังสนั่น ส่งผลให้รถบัสที่จอดขวางถนนทั้งสองเลนพลิกตะแคงพร้อมกับโดนรถเจ้าปัญหาอย่างสิงห์ดำไถไปตามทางระยะไกลกว่าจะหยุดลง ทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนโฮซอกนั้นตั้งสติแทบไม่ทันหอบแฮ่กอย่างเหนื่อยล้าเพราะหัวใจทำงานหนักแม้แต่จะส่งเสียงร้องออกมายังลำบาก
 
 
 
 
เหมือนทุกอย่างจะจบลงแค่นั้นทุกคนในรถตื่นจากฝันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ สองข้างทางมืดสนิทท่ามกลางความตื่นตระหนกของคนบนรถเขาที่นั่งอยู่ได้ยินเสียงร้องของคนเจ็บก็ลุกขึ้นจะลงไปดูเพื่อนที่อยู่ในรถเจ้าสิงห์ขาวแต่ทันทีที่ตัวห่างออกจากเบาะก็มีรถบัสที่ตามหลังมากดแตรเสียงดังยาวแบบไม่พักจนแสบแก้วหู 
เมื่อหันกลับไปมองท้ายรถก็เห็นแสงไฟสาดส่องจนมัวตาพรัอมกับเสียงที่เขาเคยได้ยินมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อกี้นี้
 
 
 
 
 
ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบ
 
 
 
 
โครมมมมมมมม!!!!
 
 
 
 
ต่างกันตรงที่คราวนี้เขารู้สึกเจ็บแปลบไปทั้งร่างกาย หูอื้อส่งเสียงวิ้งๆจนฟังอะไรแทบไม่ออก รถที่โดนชนอย่างจังกระชากไปมาจนตัวเขาเซไปกระแทกกับเบาะ ในจังหวะที่รถพลิกเอียงมาทางด้านที่เขานั่ง ของที่อยู่บนที่เก็บกระเป๋าฝั่งตรงข้ามก็หล่นร่วงลงมาทับเข้าที่ตัวของเจ้าตัวจนเจ็บ
 
 
 
 
ผ่านไปเมื่อไหร่ไม่รู้หูที่เคยอื้อกลับได้ยินเสียงร้องครวญครางเจ็บปวดน่าเวทนา เขาลองขยับตัวดูก็รู้สึกชาไปทั่วทั้งร่างจนขยับไม่ได้ทั้งแขนและขา หยดน้ำที่ไหลเปรอะเปรื้อนใบหน้านั้นตัวเขาเองก็พอเดาได้ว่าเป็นเลือด 
 
 
 
 
พยายามลืมตามองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าแต่กลับมองเห็นแต่ภาพพร่ามัวเลือนลางจนต้องปิดตาลง กระพริบตาถี่ๆซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ความมัวก็ยังไม่หายไป อาจจะเป็นเพราะผลของอุบัติเหตุที่ทำให้ตาของเขาเป็นอย่างนี้ เมื่อรู้ว่าไม่ได้ผลเลยต้องทนอยู่นิ่งแบบนั้นคอยรอรับความช่วยเหลือ เสียงร้องไห้และเสียงวิงวอนขอความช่วยเหลือดังระงมไปทั่ว แต่เหมือนว่าพระเจ้าอาจจะเกลียดชังพวกเขา ถึงได้ไม่มีใครผ่านมาทางนี้เลยซักนิด 
 
 
 
 
นานแสนนานบวกกับความปวดร้าวของร่างกายที่คล้ายจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆทำให้การรอคอยเพียงหนึ่งนาทีก็เท่ากับหนึ่งปี เสียงร้องเงียบหายไปแล้วรอบข้างเงียบสนิทไม่ได้ยินแม้แต่เสียงหิ่งห้อยหรือแมลงแถวๆนี้ อันที่จริงโฮซอกไม่ได้ยินแม้แต่เสียงลมหายใจของตัวเองด้วยซ้ำเพราะมันช่างแผ่วเบาเหมือนจะขาดหายได้ทุกเมื่อ
 
 
 
 
เขาลองลืมตามองภาพเบื้องหน้าอีกครั้งทั้งที่รู้ว่ามันอาจจะพร่ามัวเหมือนเดิม แต่แปลกที่คราวนี้มันกลับเด่นชัดแต่เพียงแค่เปิดตาก็เหมือนกับว่าโลกทั้งใบของเขาจะถล่มทลายตรงหน้า ลมหายใจที่ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้วติดขัดจนแทบจะหายใจไม่ออก 
 
 
 
 
"ซะ.. ซอก ซอกจิน.."
 
 
 
 
สายตาของเขาสอดประสานกับสายตาของเพื่อนรักที่กำลังมองมาทางเขาเช่นเดียวกัน
แต่ต่างกันตรงที่สายตาของเพื่อนรักที่มองมานั้นเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกราวกับมันเป็นความรู้สึกสุดท้ายก่อนจะหมดลมหายใจ บนตัวของเขามีกระเป๋าสัมภาระของใครหลายๆคนกองทับอยู่จนหนักอึ้งและสิ่งที่แปลกปลอมกว่ากระเป๋าพวกนั้น คือร่างที่นอนนิ่งสนิทไร้ลมหายใจของซอกจินที่กำลังคว่ำหน้าลงมามองเขา
 
 
 
 
ขอบตาร้อนผ่าวจนแสบไปหมดน้ำตาเอ่อคลอรอบดวงตาจนไหลลงมาข้างแก้มเป็นทางยาว เสียงแหบพร่าพยายามเปล่งเรียกเพื่อนที่นอนอยู่บนกระเป๋าซ้ำๆไปมา หวังให้อีกคนฟื้นขึ้นมาอีกครั้งทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
 
 
 
 
"ซอกจิน..ฮึก ซอ..กจิน"
 
 
 
 
จนกระทั่งทุกอย่างดับมืดลงอีกครั้งพร้อมกันกับเสียงของเขาที่เงียบหายไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
______________________________SixsenseBTS______________________________
 
 
 
 
 
 
 
 
 
และก็เป็นอีกครั้งที่เขารู้สึกตัวขึ้นมา ได้แต่คิดและถามตัวเองในใจว่าทำไมกัน ทำไมเขาและเพื่อนต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ทำไมถึงยังไม่มีคนมาช่วยเสียที ทำไมเพื่อนรักของเขาต้องตาย คิดได้ดังนั้นน้ำตาก็ไหลลงมาอีกครั้งโดยไร้เสียงสะอื้น
 
 
 
 
รอบข้างยังคงเงียบสนิท ร่างกายที่ชาจนขยับตัวไม่ได้แม้จะพยายามอีกกี่ครั้ง
ความหนักอึ้งที่กดทับลงมาทำให้เขาอึดอัดเหมือนกับจะตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในคราวนี้เขาไม่กล้าลืมตาเพราะกลัวจะเจอเข้ากับใบหน้าของเพื่อนแล้วจะทำใจไม่ได้อีก แต่ก็ไม่ใช่ว่าตอนนี้จะทำใจได้ แต่อย่างน้อยก็อยากหลอกตัวเองอยู่ว่ามันเป็นความฝัน ถึงความเจ็บปวดจะตอกย้ำชัดอยู่ก็เถอะ
 
 
 
 
อยู่ๆจมูกเจ้าปัญหาของเขาก็ดันได้กลิ่น กลิ่นเหมือนกับมีอะไรเน่าเสียจนแทบอยากจะอ๊วกออกมาแต่ก็ทำไม่ได้ สงสัยว่าหากมีคนตายในอุบัติเหตุครั้งนี้ทำไมถึงได้มีกลิ่นเร็วนัก นี่มันเหมือนกับว่าตายมาแล้วหลายสิบวัน คล้ายกับกลิ่นกองขยะที่ซากตัวอะไรตายอยู่ในนั้น
 
 
 
 
กลิ่นยิ่งทวีความรุนแรงจนฉุกกึกเหมือนกับเจ้าของที่มาของกลิ่นมาซุกอยู่ในโพรงจมูก และยังคงทวีความเหม็นเน่าอยู่แบบนั้นไม่จางหายไปตามลม ทันใดนั้นเสียงหนึ่งของเพื่อนร่วมคลาสก็ดังขึ้นในสมอง และก้องอยู่แบบนั้นซ้ำไปซ้ำมาราวกับกรอเทป
 
 
 
 
'จมูกนาย ได้กลิ่นวิญญาณ เจโฮป'
 
 
 
 
ด้วยความตกใจทำให้ดวงตาเบิกโพลงท่ามกลางความมืดอีกครั้งเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ของค่ำคืนนี้ และคราวนี้นอกจากจะได้สบตากับร่างไร้วิญญาณของเพื่อนรักแล้วเขายังได้เห็นวิญญาณที่เขาไม่รู้จักอีกหลายสิบตน กำลังยืนล้อมรอบร่างของเขาพร้อมกับก้มมองใบหน้าของเขาด้วยแววตาถมึงทึงน่ากลัว
 
 
 
 
พวกมันตัวสูงราวสองเมตรสูงเกินมนุษย์ธรรมดา ร่างกายผอมโซดวงตาลึกโบ๋ตัวดำมืดกลมกลืนกับบรรยากาศ บางตัวก็ขึ้นมายืนบนกระเป๋าบริเวณหน้าอกของเขา สัมภเวสีที่กำลังมองเขาพร้อมกับแสยะยิ้มน่าเกลียดน่ากลัว บางตัวร่างกายหงิกงอกระดูกผิดรูป บางตัวคอห้อยร่องแร่งแต่ยังไม่ขาด ลูกตาถลนห้อยไปมาแต่ตาดำกลับจับจ้องมาที่ใบหน้าของเขา
 
 
 
 
ริมฝีปากแห้งผากราวกับคนขาดน้ำอยากจะร้องตะโกนดังๆแต่เสียงที่เปล่งออกมานั้นเบาราวเสียงกระซิบและลมเบาบาง
เลื่อนสายตาหลบสัมภเวสีที่ยังจับจ้องมองมาที่เขา ก็เจอเข้ากับวิญญาณของเพื่อนและรุ่นน้องของตน เจ็บในอกเหมือนโดนมีดแทงเมื่อเห็นว่าเพื่อนเขาหลายคนปรากฏตัวให้เห็นในแบบของวิญญาณ
 
 
 
 
นั่นเท่ากับว่าพวกเขาตายแล้ว
รวมถึงคนที่พักหลังชอบมายุ่งวุ่นวายกับเขาด้วยเช่นกัน ชเว เจลโล่..
 
 
 
 
หางตามองเห็นเงาแว๊บผ่านเมื่อหันกลับมาอีกทีก็เจอกับสัมภเวสีหลายตนที่กำลังใช้มือจิกทึ้งร่างของซอกจินไปมา ตาเบิกกว้างอีกครั้งถ้ามองไม่ผิดเหมือนพวกมันจะกัดกินร่างกายของเพื่อนเขา ร่างนั้นโดนกระชากไปมาจนหัวสั่นหัวคลอนหลายครั้ง
 
 
 
 
"ไม่!! ไม่!! อย่ามายุ่งกับเพื่อนกู!!"
 
 
 
 
เสียงหวีดร้องดังลั่นไปทั่วบริเวณเรียกความสนใจจากพวกผีห่าที่กำลังแย่งชิงชิ้นส่วนเครื่องในของซอกจิน มันหันกลับมาสนใจเขาที่กำลังนอนหายใจรวยรินเพราะหมดแรงกับการใช้เสียงเมื่อกี้อีกครั้ง และเมื่อพวกมันหันกลับมาสนใจพร้อมกับทำใบหน้ากระหายอยากแลหิวโหยก็คงถึงคราวที่ตนเองจะโดนฉีกทึ้งเหมือนกับเพื่อน
 
 
 
 
ใบหน้าเล็กส่ายไปมาราวกับคนเสียสติคิดได้แต่ว่ายังไม่อยากตาย เงยหน้ามองสบกับดวงตาของเพื่อนรักก็เห็นรอยเลือดที่ไหลหยดลงมาจากตาเหมือนกับว่ามันคือน้ำตา ก็ยิ่งเสียใจร้องไห้สะอึกสะอื้นจนเจ็บไปทั่วร่าง เขาจะตายตอนนี้จริงๆใช่ไหม มันไม่สมเหตุสมผลเลยซักนิด ทำไมเขาต้องมาตายเพราะความคึกคะนองของคนอื่นด้วย
 
 
 
 
ในระหว่างที่กำลังตัดพ้อชีวิตของตัวเองก็มีมือของสิ่งที่พึ่งมองเห็นกับตาครั้งแรกในชีวิต ทั้งที่พยายามไม่เชื่อมาตลอด มาจับเข้าที่กลางหน้าท้องของเขาทั้งๆที่เขามองไม่เห็น มันใช้เล็บจิกลงบนหน้าท้องของเขาอย่างรุนแรง โฮซอกกระเสือกกระสนพยายามขยับหนีแต่ร่างกายกลับไม่กระดิกแม้แต่น้อย จนอยู่ๆเจ้ามือนั้นก็กระชากขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนกับดึงทึ้งเอาเนื้อหนังตรงหน้าท้องเปิดออกอย่างแรง
 
 
 
 
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!"
 
 
 
 
เสียงหวีดร้องโหยหวนแสดงความเจ็บปวดแสนสาหัสแหวกผ่านอากาศท่ามกลางความเงียบ เขาร้องอยู่แบบนั้นจนรู้สึกถึงแรงเขย่าที่ทำเอาหัวสั่นหัวคลอน ในหัวจินตนาการถึงร่างของตัวเองที่กำลังถูกฉีกทึ้งอย่างรุนแรง
 
 
 
 
"เจ.. เจโฮ.. เจโฮป"
 
 
 
 
เหมือนจะได้ยินเสียงเรียกร้องด้วยความตกใจของเพื่อนๆ ดวงตาจึงเบิกกว้างขึ้นอีกครั้งมองทุกอย่างรอบด้านผ่านม่านน้ำตา ทัศนียภาพรอบข้างสว่างจ้าด้วยแสงของดวงอาทิตย์ โฮซอกสะอื้นเสียงหอบพร้อมกับความรู้สึกที่บอกกับตัวเองอีกครั้งว่า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.
.
.
.
.
 
 
 
 
 
 
เรื่องทั้งหมดนั่น เขาฝันไป...
 
 
 
 
"แฮ่กๆ ฮึก.."
 
 
 
 
 
 
 
TBC
 
 
 
 
 
 
ตอนนี้มีจองกุกน๊า น้องกุกนั่งหลับไง // โดนต่อย
แง๊วๆ ตอนหน้ามีแน่ๆค่า ตอนนี้อยากใหัหลอนๆไปกับโฮปบี้ของเราก่อน
 
 
 
 
หวังว่าทุกคนจะยังไม่เบื่อกันน๊า
ไปคุยกันได้นะคะที่แอค
 
 
@Jaeh_yunii หรือแท็ก #SixsenseBTS 
 
 
ขอบคุณทุกเฟบ และทุกคอมเมนท์นะคะ มันคือกำลังใจของไรท์เลย ติดตามกันต่อๆไปอย่าพึ่งทิ้งกันน๊า
 
 
รักและเอ็นดูบังทันของพวกเราตลอดไปด้วยนะคะ ♡























 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #189 TueQ-q (@Tuep-q) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 18:16
    <p>เจโฮปนี่ฝันน่ากลัวไปนะ เก็บเอาที่พี่ก้าพูดไปฝันซะน่ากลัวเลยอ่ะ</p>
    #189
    0
  2. #150 KHUN9JUNG (@KHUN9JUNG) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 22:25
    โว๊ะ !! ไรท์อะ ตกใจหมด !!!!!
    55555
    #150
    0
  3. #128 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 19:55
    เราหวังว่า...ตอนหน้าจอนจองกุกจะออกโรง5555555555555 ส่วนโฮปปี้นี่ หน้าจะกลัวจนเอาไปประติดประต่อเป็นฝันนะ 555555
    #128
    0
  4. #127 46820 (@46820) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 16:53
    ฝันสินะ=^= สงสารโฮปบี้ (และจินที่ตายไม่รู้ตัว=^=)
    #127
    0
  5. #125 ploydreamhigh (@ploydreamhigh) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 07:19
    ฝันซะน่ากลัวเลยนะเจโฮป-_- หลอนมาก
    #125
    0
  6. #124 Jeon Litta (@kidconan1412) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 23:24
    ดีใจที่มันเป็นแค่ฝัน รอตอนต่อไปนะคะ
    #124
    0
  7. #123 k_922 (@k_92) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 21:51
    ฝันสินะ
    #123
    1
  8. #122 ButterSun (@ButterSun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 22:43
    มาต่อเถอะ อยากอ่านมากเลย มันค้างคาใจ~~~
    #122
    0
  9. #121 k_922 (@k_92) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:18
    อะไรกันนน
    #121
    0
  10. #120 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 18:33
    โอ้ยยย ต่อออ นี่ชนจริงเหรอ หรือความฝัน หรืออาร๊ายยยย
    #120
    0
  11. #119 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 10:15
    ต่ออออ
    #119
    0
  12. #118 yoonmild (@yoonmild) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 01:10
    มันค้างงงค่ะไรท์ ฮืิิอออออออ มาต่อเถอะค่ะ55555
    #118
    0
  13. #117 cafe_sunny (@misscafe) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 00:14
    มาคะมาต่อเลย ฮือเกิดอะไรขึ้นอยากรู้ ><
    #117
    0