SIX SENSE สัมผัสวิญญาณ BTS Kookmin

ตอนที่ 3 : ตามหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    4 ก.ค. 59










นัมจุน พาร์ท
 
 
 
 
 
 
 
 
"ถ้ายังไงรบกวนด้วยนะคะ"
 
 
 
 
"ครับ คุณนาย"
 
 
 
 
"เรื่องเงิน พวกเราไม่จำกัดอยู่แล้ว ขอแค่คุณตามหาลูกสาวของผมให้เจอก็พอ"
 
 
 
 
"ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะทำสุดความสามารถ"
 
 
 
 
"ถ้างั้นเราขอตัวก่อนนะ"
 
 
 
 
"เดินทางดีๆนะครับ"
 
 
 
 
 
สวัสดีครับผม 'คิม นัมจุน' นักสืบเอกชน ที่ใครๆต่างก็ไว้ใจใช้บริการ
 
 
 
 
วันนี้ผมก็มีผู้ว่าจ้างรายใหญ่อีกแล้วล่ะครับ
เป็นเจ้าของบริษัทที่กำลังไปได้ดี สินค้าของเขาดังไปทั่วทั้งการตลาด
ทั้งในและนอกประเทศ แต่อาจจะไปขัดขาใครเข้า ถึงได้โดนปองร้ายจากบุคคลกลุ่มหนึ่ง
 
 
 
 
โดยที่ครั้งแรกพวกเขาได้รับจดหมายขู่ส่งมาที่บ้าน ในตอนเช้าตรู่ ไม่มีลายมือเพราะพวกมันใช้การตัดแปะ และไม่มีจ่าหน้าซอง
 
 
 
 
ครั้งที่สอง แม่บ้านพบศพของลูกแมวสีขาวที่ขนเปียกชุ่มไปด้วยเลือด วางอยู่ตรงหน้าประตูรั้วบ้าน
 
 
 
 
และครั้งที่สามลูกสาวของพวกเขาทั้งสองคนก็หายไปอย่างเป็นปริศนา
 
 
 
 
แต่ทางผู้ว่าจ้าง ยังไม่รู้ว่าใครกัน ที่เป็นคนปองร้ายครอบครัวของเขา
 
 
 
 
หัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ ไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น นอกจากการได้เจอหน้าลูกสาวอีกครั้ง
 
 
 
 
เมื่อตำรวจทำงานล่าช้า การตามหาลูกสาวของเขาจึงต้องกลายเป็นหน้าที่ของผม
 
 
 
 
และโชคดีที่สถานที่ศึกษาของลูกสาวของผู้ว่าจ้าง เป็นที่ๆเดียวกับมหาลัยที่ผมกำลังเรียนอยู่
การตามหาจึงเป็นไปโดยง่าย อย่างน้อยก็ในระดับนึงล่ะนะ
 
 
 
 
ผมเปิดซองเอกสารสีน้ำตาลที่วางอยู่บนโต๊ะ ที่ผู้ว่าจ้างนำมาทิ้งไว้เพื่อเป็นเบาะแสในการค้นหาลูกสาวของตน 
 
 
 
 
ในซองมีรูปของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง 
อายุประมาณ 19-20 ปี ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเป็นประกายเช่นเดียวกับสีผม ปากเป็นกระจับสีอมชมพู ผิวขาวราวกับน้ำนม เธอสวมชุดสีขาว ใส่มงกุฏดอกไม้สีขาว ไม่แปลกใจเลยที่เธอเป็นแก้วตาดวงใจของพ่อแม่ขนาดนั้น เพราะเพียงแค่ผมมองผ่านในรูปถ่าย ผมก็เอ็นดูเธอแล้ว
 
 
 
 
"ขอให้เป็นแค่การลักพาตัว อย่าได้เกิดอะไรร้ายแรงนักเลยนะ"
 
 
 
 
ผมคงได้แต่ภาวนาให้มันเป็นอย่างนั้น
 
 
 
 
 
 
 
____________________________________________________________________________
 
 
 
 
 
 
 
แอ๊ดดดดด (เสียงเปิดประตู ==)
 
 
 
 
 
"มาแล้วหรอวะ"
 
 
 
 
"อือ ทำไมมึงมาเช้าจังวะ"
 
 
 
 
"วันนี้มีนัดรวมน้องปีหนึ่ง"
 
 
 
 
"อ่อ มึงเป็นพี่ว๊ากนี่"
 
 
 
 
"อืม"
 
 
 
 
"เออ กูมีเรื่องให้ช่..."
 
 
 
 
"ยุนกิ~~~~~~~"
 
 
 
 
ผมที่เดินทางมาถึงมหาลัย ก็รีบตรงไปที่ห้องชมรมของผมทันที เพราะผมรู้ว่าถ้าไปที่นั่นผมต้องไปเจอไอเพื่อนรัก 
'มิน ยุนกิ' นั่งประจำการอยู่ในห้องชมรมแน่ๆ
 
 
 
 
และผมก็ได้เจอมันจริงๆ มันกำลังนั่งอ่านหนังสือของมัน ตามประสาคนที่ไม่ค่อยชอบคุยสุงสิงกับใคร
 
 
 
 
ไอผมพอเจอเพื่อนแล้วจะให้คุยการคุยงานเลยก็ดูเสียมารยาท เลยต้องถามไถ่ความเป็นมาของมันก่อน ไม่ใช่อะไร ไอหมอนี่มันปากร้ายใช่เล่น
 
 
 
 
หลังจากถามไถ่ความเป็นมาเสร็จ ผมก็เปิดประเด็นงานพร้อมกับหยิบซองเอกสาร ที่ผู้ว่าจ้างทิ้งไว้ให้เมื่อวานขึ้นมาจากกระเป๋ายังไม่ทันเสร็จดี ก็มีเสียงเริงร่าดังขัดขึ้นซะก่อน
 
 
 
 
"โอ๊ะ!น้องห้อยก็อยู่ด้วยหรอ~"
 
 
 
 
เป็นรุ่นพี่หน้าบวมที่ชอบส่งเสียงมาก่อนตัว 
ไม่รู้พี่แกจะร่าเริงอะไรนักหนา สดใสยิ่งกว่าพระอาทิตย์ ยิ้มทีสว่างไปทั้งโลกได้มั้ง (ประชด)
 
 
 
 
"ว่าไง"
 
 
 
 
"ไปเตรียมแถวน้องกันเถอะ"
 
 
 
 
"ได้เวลาแล้วหรอ อือๆ เดี๋ยวตามไป"
 
 
 
 
เสียงไอตี่เพื่อนผมตอบกลับไป ก่อนจะวางหนังสือในมือแล้วเตรียมตัวจะเดินออกจากห้อง แต่มันเดินอิท่าไหนของมันไม่รู้ อยู่ๆก็เบี่ยงตัวเซแถดๆมาชนผม จนซองเอกสารในมือหล่นไปอยู่ตรงปลายเท้ารุ่นพี่หน้าบวมเข้า 
 
 
 
 
เฮ้อ.. ดีนะข้างในมันไม่หลุดออกมา ไอยุนกิ!
 
 
 
 
"เอ้า ของๆนายหล่นน่ะน้องห้อย"
 
 
 
 
เสียงคนหน้าบวมเอ่ยบอกพร้อมกับก้มลงเก็บซองเอกสารที่ตกพื้นมายื่นให้ผม แต่ผมยังไม่ทันจะเอื้อมมือไปรับเจ้าซองนั้น
อีกคนก็เหมือนจะสะดุ้งแบบไม่มีสาเหตุ ปล่อยมือจนมันหลุดจากมือหล่นไปบนพื้นอีกรอบ
 
 
 
 
ขอบใจนะ ...
 
 
 
 
ผมกระแนะกระแหนอีกคนในใจ เพราะถึงยังไงผมก็ต้องก้มลงไปเก็บมันอยู่ดี
 
 
 
 
"ศพแมว.."
 
 
 
 
จังหวะที่ผมกำลังเงยหน้าขึ้นมา ผมได้ยินเสียงคนปากห้อยพึมพำอะไรบางอย่างออกมา ไออะไรที่ว่า มันจะไม่ทำให้ผมเดือดร้อนเลย ถ้ามันไม่ใช่เบาะแสที่อยู่ในซอง แล้วเขารู้ได้ยังไงกัน ในเมื่อของในซองก็ไม่ได้หลุดออกมาซักหน่อย?
 
 
 
 
"หืม..?"
 
 
 
 
"ปะ..เปล่าๆ"
 
 
 
 
คนหน้าบวมรีบละล่ำละลักบอก ก่อนจะรีบหมุนตัวแล้วรีบเดินออกจากห้องไป
 
 
 
 
"เป็นอะไรของมัน"
 
 
 
 
ยุนกิที่เห็นเพื่อนตัวเองแปลกๆไปก็ถามขึ้นลอยๆ ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เห็นทีคงต้องไปคุยกันหน่อย ว่าเขารู้เรื่องเจ้าศพแมวนี่ได้ยังไง
 
 
 
 
TBC
 
 
 
 
นัมจุนสุดเท่ห์ของเรา เป็นนักสืบนะคะ
ตอนนี้อาจจะยังไม่น่ากลัวเท่าไหร่ 
 
 
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ
ชอบไม่ชอบยังไงติชมได้นะคะ
คอมเมนท์ทุกเมนท์เป็นกำลังใจให้ไรท์น้า ♡




 
พูดคุยกันได้ใน @Jaeh_yunii

หรือในแท็ก #SixSenseBTS นะคะ




 





 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #174 TueQ-q (@Tuep-q) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 09:30
    <p>หน้าบวม 555555 โอ๊ย วงวารพิจิน</p>
    #174
    0
  2. #157 arthittiyaa (@arthittiyaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 20:36
    กลัวภาพพพพพพพ
    #157
    0
  3. #37 ploydreamhigh (@ploydreamhigh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 21:15
    หน้าบวมนี่จินแน่นอน5555 จินมีตาทิพย์เหรอ?
    #37
    0
  4. #33 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 14:20
    ทำไมเราอ่านแล้วเรางง 55555555 เราโง่เองง
    #33
    0
  5. #25 zf17074018 (@zf17074018) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 11:03
    นี่ลุ้นตามทุกตัวละครมากเหมือนหบุดเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ของตัวละครเลย พี่จินมีสัมผัสรู้อดีตสินะ ที่จับอะไรด้วยมือเปล่าแล้วจะเห็นเหตุการณ์ที่ผ่านมา
    #25
    0
  6. #20 bangx2 (@bangx2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 19:25
    ไรท์ค้าบบบ ทำไมทำเรื่องได้น่าติดตามแบบเน้ *0* สตั๊นตรงศพแมวมากบอกเลย... สู้ๆนะค้าบบ ? อัพเรื่อยๆน้า
    #20
    0
  7. #18 WhalienMonster (@ploy-junyo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 10:39
    สู้ๆ <3
    #18
    0
  8. #17 OILRAINBOW (@OILRAINBOW) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 01:01
    หน้าบวม? จิน? แซะจินหรอนัมจุนน ห้อยนี่ก้อเวิร์คนะคะ5555 โอ่ยยย ขำ แต่คือจินอาจจะสัมผัสหรอมมม? หรือตาทิพย์ดีน้ะ จีมินง่ะ? จีมินไปไหนง่าาาา? ออกมานะ 555555
    #17
    0
  9. #16 k_922 (@k_92) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 22:31
    หน้ายวมนี่จินมั้ยอ่ะ 55
    #16
    0