SIX SENSE สัมผัสวิญญาณ BTS Kookmin

ตอนที่ 9 : Sixsense 1 :: เหนื่อย(โว้ย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 480
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 ส.ค. 59











หลังจากที่วิ่งรอบสนามบอลใหญ่ยักษ์ของคณะไปห้ารอบ ผมกับเพื่อนก็มานั่งหอบแฮ่กๆอยู่ในแถวที่รุ่นพี่เรียกรวมตัวอีกครั้งก่อนปล่อยกลับบ้านพร้อมกับภารกิจที่รุ่นพี่มอบหมายให้มา
 
 
 
 
การล่ารายชื่อของรุ่นพี่ที่ไม่ว่ารุ่นไหนๆก็ต้องทำกัน และมันต้องส่งก่อนการรับน้องจะสิ้นสุดลง
 
 
 
 
ผมทำความรู้จักกับเพื่อนในแถวอีกสามสี่คนจนสนิทกันในระดับหนึ่ง กลุ่มพวกผมมีกันห้าคนครับ คนแรกกับคนสองก็ ฮยอก กับ เคน สองคนนี้มันตัวติดกันอย่างกับอะไร ตอนแรกผมนึกว่าจะเป็นแฝดสยามไข่คนละใบซะอีก เห็นว่าเรียนที่เดียวกันมาตั้งแต่เด็กแล้วด้วย
 
 
 
 
คนที่สามกับสี่ก็ ยูคยอม แบมแบม คู่นี้ก็สนิทกันจากโรงเรียนเก่าครับ แต่แบมแบมเป็นลูกครึ่งไทย หน้าตาน่ารักมากๆ แต่มันไม่ชอบให้บอกว่ามันน่ารักซักเท่าไหร่ จากที่ผมทักมันไปเมื่อกี้นี้แหละนะ  
 
 
 
 
และคนสุดท้าย ยองแจ เห็นว่ามันเป็นน้องชายของพี่ว๊ากคนไหนซักคน แต่มันก็ไม่ได้มีอภิสิทธ์อะไรมากกว่าคนอื่นเลย มันบอกว่าพี่มันดุมาก ไอยองแจมันเหมือนผมตรงที่เข้ามาโดดเดี่ยวไม่สนิทกับใครที่ไหนเลย ต้องมาทำความรู้จักกันใหม่ทั้งหมด แต่คนมนุษยสัมพันธ์ดีอย่างผมก็ไม่ได้วิตกอะไรมากนัก คุยๆลุยๆกันไปเดี๋ยวก็สนิทกันเอง 
 
 
 
 
พวกเรานัดกันไปกินข้าวที่ร้านหลังมอ โดยที่ประชุมกันด้วยว่าจะไปขอรายชื่อพี่ๆวันนี้เลยดีหรือวันอื่น และจะไปกันเป็นกลุ่มหรือเปล่า
 
 
 
 
นั่งกินได้ซักพักก็มีกลุ่มพี่ว๊ากเมื่อตอนรับน้องเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะทางด้านหลังที่ว่างอยู่ จากที่ตอนแรกพวกผมนั่งกินข้าวไปคุยไปเฮฮา ก็พากันเงียบโดยที่ไม่ได้นัดหมาย บรรยากาศกดดันที่วนเวียนรอบตัวทำเอาผมแทบกินข้าวไม่ลง และผมคิดว่าใครๆก็เป็นกันทั้งนั้น เฟรชชี่กับพี่ว๊ากมักจะไม่ค่อยโอเคกันเท่าไหร่ในช่วงที่เจอกันแรกๆหรอกครับ
 
 
 
 
ผมส่งสายตามองเพื่อนๆในกลุ่ม ทุกคนเองก็ส่งสัญญาณให้รีบกินแล้วลุกจากโต๊ะ แต่ในจังหวะที่ลุกเนี่ยแหละไอยองแจดันไปสะดุดขาโต๊ะกำลังจะล้ม โชคดีที่ยูคยอมมันยื่นมือไปคว้าต้นแขนเอาไว้ได้ เลยกลายเป็นแค่โดนเหวี่ยงตัวนิดหน่อย 
 
 
 
 
แต่โชคร้ายมันอยู่ตรงที่.. ยองแจมันถือแก้วน้ำอยู่แล้วน้ำแข็งที่อยู่ในนั้นก็สาดเข้าหน้าพี่ว๊ากตัวดำคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในกลุ่มพี่ว๊าก
 
 
 
 
 
.................
 
 
 
 
 
บรรยากาศรอบตัวที่เคยกดดันเมื่อกี้เหมือนจะน้อยกว่าตอนนี้หลายล้านเท่า ทั้งผมกับเพื่อนๆทั้งตัวการพากันยืนอึ้งกับเรื่องที่เกิดขึ้น พี่ว๊ากก็จากที่นิ่งๆอยู่แล้วก็พากันนิ่งยิ่งไปอีก ความรู้สึกมันเหมือนสงครามจะเกิดยังไงก็ไม่รู้
 
 
 
 
ตาของยองแจที่ตอนนี้มันเบิกกว้างจนไม่รู้จะกว้างยังไงก็กระพริบถี่ๆเรียกสติตัวเองก่อนจะทำท่าเดินเข้าไปหาพี่คนนั้น แต่ก็โดนเสียงดุๆจากรุ่นพี่อีกคนที่เดินผ่านผมไปตรงจุดเกิดเหตุเรียกชื่อไว้ซะก่อน
 
 
 
 
"ยองแจ"
 
 
 
 
เฮือก!!!!
 
 
 
 
"อ่ะ.. พี่ฮะ"
 
 
 
 
ยองแจเองก็สะดุ้งจนตัวโยนก่อนจะหันมามองบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่ ดวงตากับจมูกเห่อแดงขึ้นมาโดยที่ผมไม่รู้ว่าเพื่อนผมมันจะร้องไห้หรืออายหรืออะไร แต่เมื่อกี้มันเรียกพี่คนนั้นว่าพี่ เขาอาจจะเป็นพี่ที่มันพูดถึงว่าดุมากก็ได้
 
 
 
 
"ทำอะไร"
 
 
 
 
พี่เขาส่งเสียงเรียบๆนิ่งๆถามยองแจ พร้อมกับส่งสายตามองไปที่มือของยูคยอมที่กำรอบแขนเล็กๆของยองแจเอาไว้จนคนที่จับแขนเพื่อนอยู่ต้องรีบชักมือออกแทบไม่ทัน 
 
 
 
 
ยองแจที่เป็นคนโดนถามแทบจะลงไปกองกับพื้น ไม่รู้มันจะกลัวอะไรนักหนาแต่เอาจริงๆพี่เขาก็น่ากลัวจริงๆนั่นแหละ ผมยังแอบกลืนน้ำลายไปตั้งหลายรอบ
 
 
 
 
"ว่าไง"
 
 
 
 
"ผะ..ผมไม่ได้ตั้งใจ"
 
 
 
 
ยองแจรีบก้มหน้าหลบทันทีที่พี่ตัวสูงๆนั่นเดินเข้ามาใกล้แล้วถามเสียงดุมากกว่าเมื่อกี้
 
 
 
 
"ขอโทษพี่เขาแล้วกลับบ้านได้แล้ว"
 
 
 
 
พี่คนตัวสูงถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะก้มลงเก็บกระเป๋าของยองแจขึ้นมาแล้วส่งให้พร้อมออกคำสั่งกับน้องชายอีกครั้ง เพื่อนผมเองก็รีบหันไปขอโทษพี่คนตัวดำอีกรอบอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับ ก่อนที่ยองแจจะรับกระเป๋าจากมือใหญ่แล้วยืนหงอยอยู่แบบนั้น
 
 
 
 
"ขอ..ขอโทษนะครับ"
 
 
 
 
"อืม"
 
 
 
 
ผมที่ไม่รู้ผีอะไรเข้าสิงไม่อยากให้ยองแจอยู่ในสถานการณ์แบบนี้อีก ก็วิ่งฝ่าพี่ตัวสูงแล้วดึงมือยองแจแล้วกระชากพร้อมกับแหกปากเรียกเพื่อนในกลุ่มให้ทำตาม
 
 
 
 
"วิ่งโว้ยยยยยยยย"
 
 
 
 
เพื่อนๆในกลุ่มพอได้ยินก็คว้าของแล้ววิ่งตามผมออกมา ค่าข้าวก็ไม่ได้จ่ายเหมือนชักดาบ แต่ค่อยมาเคลียร์ทีหลังแล้วกัน พอวิ่งมาได้ไกลพอสมควรผมก็ปล่อยมือยองแจออกแล้วหอบแฮ่กๆแบบนั้น 
 
 
 
 
วันนี้ผมวิ่งมาตั้งเท่าไหร่แล้ววะเนี่ย
 
 
 
 
เพื่อนๆผมเองก็ยืนหอบไม่ใกล้ไม่ไกลเท่าไหร่ แต่ละคนหอบลิ้นห้อยเหมือนหมาไม่ต่างกัน ผมนี่แทบจะทรุดลงไปกองบนพื้นอยู่แล้วเถอะ
 
 
 
 
" เ ห นื่ อ ย มั้ ย "
 
 
 
 
"เหนื่อยสิวะ ถามมาได้ มึงไม่เห็นกูหอบหรอ"
 
 
 
 
พอผมเหนื่อยมันก็เริ่มหงิดแหละครับ มาได้ยินคำถามอะไรๆแบบนี้มาจากทางด้านหลัง มันก็เลยปล่อยภาษาพ่อขุนออกมาเป็นธรรมดา 
 
 
 
 
" หึ หึ "
 
 
 
 
"หัวเราะห่าอะไรของมึ.."
 
 
 
 
ผมตะโกนด่าก่อนจะหันไปทางด้านหลังที่ว่างเปล่า ไม่เจอใครเลยซักคน หันไปทางด้านหน้าของตัวเองก็เจอเพื่อนๆที่วิ่งมาด้วยกันอีกห้าคนกำลังมองผมด้วยสายตาแปลกๆ
 
 
 
 
มานึกได้อีกทีก็ตอนที่เห็นเพื่อนๆพากันขมวดคิ้วมองมา เสียงที่ผมได้ยินมันอาจจะเป็นเสียงคนอื่นก็ได้ ไม่สิ.. เสียงของสิ่งอื่นที่เคยเป็นคนมาก่อน
 
 
 
 
" เ พื่ อ น ข อ ง น า ย ต้ อ ง คิ ด ว่ า น า ย บ้ า "
 
 
 
 
และมันก็เป็นอย่างที่ผมคิด เสียงนั้นมันดังขึ้นอยู่ข้างหูของผมนี่เอง แน่นอนว่าเมื่อกี้ผมไม่ได้คุยกับเพื่อนจริงๆ
 
 
 
 
"เอ่อ..พวกมึง คือกู"
 
 
 
 
"มึงวิ่งทั้งวันจนหูเพี้ยนหรอวะจีมิน"
 
 
 
 
เป็นเสียงเคนที่เอ่ยถามผม แล้วทำหน้าตาน่าสงสารเสียเต็มประดา มันเดินมาตบบ่าผมสองสามทีเหมือนให้กำลังใจ แต่การกระทำแบบนี้มันทำให้ตาผมกระตุกแปลกๆยังไงไม่รู้แฮะ
 
 
 
 
"กูพาไปหาหมอมั้ย"
 
 
 
 
เพื่อนคนอื่นๆเองก็เริ่มเดินมายืนล้อมรอบผม ถึงแม้ว่าหูจะได้ยินเสียงเจ้าต้นเหตุหัวเราะเยาะอยู่แต่ก็บ่นอะไรออกไปไม่ได้ กลัวพวกเพื่อนมันจะหาว่าผมบ้าเอา
 
 
 
 
"สงสัยกูหูเพี้ยนจริงๆว่ะ"
 
 
 
 
พวกมันพยักหน้ารับก่อนจะตบบ่าผมคนละทีสองทีแล้วค่อยๆพากันเดินทอดน่องออกไปจากตรงนี้
 
 
 
" น า ย ก า ก "
 
 
 
 
"ชิส์ มันเรื่องของฉัน!"
 
 
 
 
ผมเบ้ปากให้กับสิ่งที่มองไม่เห็น พยายามพูดตอบให้เสียงเบาที่สุด มีอย่างที่ไหนด่าผมแกล้งผมมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
 
 
 
 
"นายตามฉันมาหรอ"
 
 
 
 
" เ ป ล่ า "
 
 
 
 
"ก็ตามอยู่เนี่ย"
 
 
 
 
" น า ย พ า ฉั น ม า "
 
 
 
 
"เอ๊ะ!"
 
 
 
 
"จีมิน"
 
 
 
 
"หะ ว่าไงวะ"
 
 
 
 
ผมกำลังจะเถียงสิ่งที่ผมมองไม่เห็นในเรื่องที่เขากล่าวหา แต่ไม่ทันจะได้พูดอะไรเพื่อนก็หันมาเรียกผมเอาไว้ซะก่อน
 
 
 
 
"ก็มึงพายองแจวิ่งมาอ่ะ นั่นพี่เขานะมึง กลับบ้านไปก็ต้องเจอกันอยู่ดี"
 
 
 
 
"เออว่ะ"
 
 
 
 
เอาจริงๆผมก็ลืมคิดไปเลยตรงจุดนี้ อยู่ๆก็ไปลากน้องชายเขาวิ่งออกมา เขาคงตามด่าผมไม่เหลือซากแล้วมั้ง 
 
 
 
 
"ไม่หรอก พี่เจลโล่เขาอยู่คอนโดน่ะ"
 
 
 
 
"งั้นถ้านายกลับบ้านก็จะไม่เจออะไรสินะ"
 
 
 
 
"ไม่หรอก พวกนายสบายใจได้"
 
 
 
 
"โอเค งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ วันนี้เราเหนื่อยกันมามากพอแล้ว"
 
 
 
 
ผมรอส่งยองแจขึ้นรถตัดสินใจแยกกับเพื่อนๆตรงป้ายรถเมลล์ พวกที่เหลือมันอยู่ทางเดียวกันอยู่แล้วไม่ต้องห่วงอะไรมากมายนัก และผมก็ไม่ต้องนั่งรถแค่เดินไปต่ออีกหน่อยก็จะถึงหอพักที่ผมอยู่แล้ว ยอมเหนื่อยนิดหน่อยแต่ก็จะได้ไม่ต้องเปลืองตัง
 
 
 
 
"นาย..."
 
 
 
 
"นายยังตามมาอยู่มั้ย"
 
 
 
 
ผมลองหยั่งเชิงเรียกเจ้าสิ่งที่มองไม่เห็นนั่นอีกรอบ ถึงได้รู้ว่าคราวนี้ผมพูดคนเดียวจริงๆ
 
 
 
ผมสะบัดหัวให้กับความงี่เง่าของตัวเองก่อนจะรีบเร่งฝีเท้าเดินกลับขึ้นหอพักของตัวเอง วันนี้มันเหนื่อยเอามากๆจนอยากจะนอนพักแล้วค่อยตื่นอีกทีพรุ่งนี้เช้าเลยด้วยซ้ำ
 
 
 
 
เมื่อกลับถึงห้องก็ยังไม่เจอรูมเมทตัวเอง แต่ช่างมันเถอะ ผมอยากนอนเต็มแก่แล้ว น้ำก็ยังไม่อยากอาบเท่าไหร่ขอดองหน่อยแล้วกันนะ 
 
 
 
 
 
ฝันดีนะครับ..ทุกคน
 
 
 
 
 
TBC
 
 
 
 
 
น้องจีมินไรท์จะแต่งให้ออกแนวแสบๆซนๆ ปนใจดีนิดๆนะคะ เหมือนจะเข้ากับนิสัยน้องยังไงก็ไม่รู้ //หัวเราะ
 
เพื่อนๆของน้องจีมินจะมี
 
 
ฮยอก : มักเน่ VIXX
เคน : แจฮวาน VIXX
ยูคยอม : มักเน่ GOT7
แบมแบม : GOT7
ยองแจ : B.A.P
 
 
ส่วนพี่ว๊ากก็มีหลายๆคนค่ะ
 
 
ZELO : B.A.P
แดฮยอน : B.A.P
ชานยอล : EXO
จงแด : EXO
 
 
ขอบคุณที่ติดตามนิยายของเรานะคะ
คอมเมนท์ทุกเมนท์เป็นกำลังใจให้ไรท์น๊า
ติชมกันได้ค่ะ ♡
 
 
 
พูดคุยกันได้ที่แอค @Jaeh_yunii
หรือติดแท็ก #sixsenseBTS นะคะ





 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #180 TueQ-q (@Tuep-q) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 10:25
    <p>พาใครมา พามาตอนไหน อ่าวงง??</p><p>ว่าเเต่ฉันชิปโล่เเจ เเดเเจ นะคะคุณ 55555 โมเม้นเพียงนิดเอามาต่อลมหายใจได้อยู่</p>
    #180
    0
  2. #68 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 08:35
    จึมินพาใครมาาาา
    #68
    0
  3. #60 MyParadise_NS (@narunueng) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 13:36
    ต่อคร้าต่อๆ
    #60
    0
  4. #59 k_922 (@k_92) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 23:57
    พี่เจลโล่โหดนี่เป็นยังไงนะ 555 จีมินเป็นคนตลกใช่มั้ย
    #59
    0
  5. #58 WhalienMonster (@ploy-junyo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 21:56
    ทำไมมีความขำเจ้าจีม 55555555555
    มีความสงสัยว่าจะไปรวมกลุ่มกันได้ยังไงนะ
    รอติดตามนะคะ สู้ๆค่ะไรท์คนสวย <3
    #58
    0