[KNB] :: MOONSTAGE :: (AKAKURO) [Yaoi]

ตอนที่ 3 : ::CHAPTER 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 776
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    3 มี.ค. 58

 




::CHAPTER 2

แมลง ความมืด








“เท็ตจัง เดี๋ยวแม่ได้บ้านคุณลุงสมก่อนนะลูก ยังไงอาจจะกลับดึก เท็ตจังทำอาหารทานกันเองนะจ๊ะ ของสดอยู่ในตู้เรียบร้อยแล้ว” เสียงแม่ตะโกนดังรอดผ่านประตูจากชั้นล่างเข้ามายังในห้องขณะผมอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่บนเตียงส่วนเซย์คุงก็ยังนั่งพิมพ์อะไรยิกๆ ในคอมฯ ก็ไม่รู้

“ครับคุณแม่” ผมตะโกนกลับไปเป็นอันว่าเข้าใจ

“นายทำอาหารเป็นด้วยหรอ?” อยู่ๆ เซย์คุงก็หันมาถาม

“พอได้น่ะครับ แม่เคยสอนบ้างเวลาว่างๆ”

“เหรอ...”

“?” แล้วเขาก็หันกลับไปเลยเสียดื้อๆ ...อะไรของเขา?

เวลาผ่านเลยไป คุณแม่กลับดึกอย่างที่ว่าจริงๆ ตอนนี้ก็สองทุ่มกว่าเกือบสามทุ่ม ผมอ่านหนังสือการ์ตูนเพลินไปหน่อยจนเลยเวลาทานข้าวเย็นมานานโข ผมลุกจากเตียงลงไปทำอาหารง่ายๆ อย่างข้าวผัดไข่

ข้าวผัดไข่มื้อดึก เจ๋งไปเลย

“เซย์คุง อาหารเย็นครับ ผมขอโทษที่ทำมาให้ช้านะ” เซย์คุงหันมามองก่อนจะยิ้มขอบคุณ

เอ๋? ยิ้มหรอ? เป็นรอยยิ้มที่ดูสวยและอบอุ่นชวนให้ผมใจเต้นแปลกๆ จริงๆ

สงสัยผมคงจะหิวมากไปหน่อย

เซย์คุงยังคงกดแป้นไปเรื่อยจนเวลาผ่านไปเกือบสี่ทุ่ม อาการง่วงเริ่มครองงำผม ตาพยายามจะปิดอยู่หลายรอบ แต่ก็ฝืนเอาไว้ได้

“เท็ตสึยะ ไปอาบน้ำก่อนค่อยนอนสิ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก” เสียงเซย์คุงดังมาพร้อมกับการเขย่าเบ่าๆ

“อื้อออ... อีกแป๊บนะครับ”

“จริงๆ เลย ไม่มีอีกแป๊บแล้ว ผมบอกให้ไปอาบน้ำ”

“ง่า...”

“เท็ตสึยะ! ผมสั่งให้คุณไปอาบน้ำ!

พรึ่บ!

อยู่เซย์คุงก็พูดเสียงดังเฉียบขาด จนผมที่ยื้อตัวอยู่บนเตียงเมื่อครู่ถึงกลับต้องรีบเด้งตัวขึ้นนั่งตาสว่างทันที

“ไปอาบน้ำ”

“ครับผม” ใครจะรอให้เซย์คุงดุอีกล่ะครับ น่ากลัวจะตาย





 

เขาว่ากันว่า เกลียดสิ่งได้ มักได้สิ่งนั้น เกลียดสัตว์ชนิดไหน ก็มักจะเจอเอาง่ายๆ

แมลงสาบ...

“ออกไปนะ!” ผมตะโกนสุดเสียงไล่ไอ้แมลงสาบที่ผมไม่อยากจะพบจะเจอมันแม้แต่น้อยอย่างไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง ซ้ำร้าย เมื่อผมพยายามสาดน้ำไล่ให้มันออกห่างจากตัวกลับได้ผลตรงกันห้าม แมลงเจ้ากรรมดันบินกลับมาทางผมอย่างรวดเร็ว

“อ๊ากกกกกกกกกกกกก ออกไป ไม่เอาๆ อี๋” ผมพยายามเบี่ยงตัวหลบมัน และก็พ้น แต่ตอนนี้มันกลับไปเกาะอยู่ที่ขอบอ่างอาบน้ำซะงั้น

“งั้นต้องนี่”

ฟริ้ววววว...!

ผมขว้างที่วางสบู่ใกล้ตัวไปยังเจ้าแมลงหวังให้มันออกมาจากตรงนั้นเสียงที

เฟี่ยว เพล้ง!!!

กล่องวางสบุ่พลาดเป้า กระเด็นออกไปโดนกับแปรงขัดหลังแบบด้ามที่ชมพูหวานของคุณแม่เข้าจังๆ เป็นเหตุให้กล่องวางสบู่กระเด็นโดนหลอดไฟด้านบน

ไฟดับ...

ไม่นะ...

ฟุบ!

ผมรีบทรุดตัวลงกอดเข่าด้วยความกลัว ความมืดรอบกายทำให้ผมกลัว กลัวมาก... ปมวัยเด็กที่ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร ที่เป็นสาเหตุให้ผมกลัวความมืดจับใจอย่างนี้

“ฮื่อออออ ไม่ ไม่ ฮื่อออออ”

“เท็ตสึยะ! เกิดอะไรขึ้น! เสียงซ์คุงดังมาจากทางหน้าประตู

“ฮื่อออออ เซย์คุง ผมกลัว ช่วยผมด้วย ฮื่ออออ”

แกร๊กๆ

ประตูล็อค ผมล็อคเอง

“โธ่เว้ย!

“ฮื่ออออออ”

พลัก ปึง!!!

เซย์คุงถีบพังประตูเข้ามา แสงสว่างจากภายนอกสอดส่องเข้ามาทำให้ผมใจชื้นขึ้นเป็นกอง มองเลยหน้าจากหัวเข่าไปมองเซย์คุงที่มีอาการตื่นตกใจอย่างเห้นได้ชัด

“ฮึก เซย์คุง!” ผมถลาตัวเข้าไปกอดเซย์คุงอย่างรวดเร็ว ความลางอกทำให้น้ำตาของผมที่เหมือนจะหยุดลงกลับหนักขึ้นไป เซย์คุงยกมือลูบหัวและหลังผมไปอย่างปลอบประโลม

“ไม่ต้องกลัว ผมอยู่นี่แล้ว”

“ฮึก ผมกลัวความมืดมาก ฮึก ขอบคุณที่... ช่วยผม ฮึก ...ไว้” ผมยังคงกอดเซย์คุงแน่น

“ทุกอย่างโอเคแล้ว แต่ที่ไม่โอเคตอนนี้คือสภาพทางใจของผมนะเท็ตสึยะ”

“หือ?”

“ดูสภาพนายสิ” ผมผละตัวออกจากเซย์คุงก่อนจะมองดูสภาพตัวเองตอนนี้...

ใช่ เมื่อกี้ผมอาบน้ำอยู่ และ ใช่ ผมถอดเสื้อผ้าแช่อ่างอาบน้ำอยู่ และ แน่นอน ...ผมโป๊อยู่!!

ใบหน้าผมเห่อร้อนขึ้นมาทันทีก่อนจะรีบยกมือและขาปิดส่วนที่น่าอายให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ในตอนนี้

“นายขาวมากเลยนะเท็ตสึยะ” เซย์คุงพูดขำๆ

“ไม่เอา นายอย่าล้อผมสิ ไม่เอานะ!

“ฮ่าๆ โอเค ผมไม่แกล้งแล้ว วันหลังก็ใส่เสื้อผ้าก่อนทำหลอดไฟแตกนะ ไม่งั้นผมไม่รับประกันความปลอดภัยของนายนะ” เซย์คุงพูดก่อนจะลุกขึ้นและเดินกลับไป

ผมลุกขึ้นก่อนจะจัดการตัวเองให้เรียบร้อยใส่เสื้อผ้าเตรียมนอน

ผมคงต้องไปหาหลอดไฟมาเปลี่ยนแล้วล่ะ

แล้วผมก็หลับไปกับเสียงแป้นพิมพ์ของเซย์คุงที่ยังคงดังเป็นจังวะ ไม่รู้ว่าเสียงนี้มันหยุดเมื่อไหร่เหมือนกัน แต่ผมหวังว่าเขาคงจะไม่นอนดึกจนเกินไปนะ

 


 

คุโรโกะหลับไปทั้งๆ อย่างนั้น โดยไม่รู้เลยว่าใบหน้าของน้องชายต่างสายเลือดตอนนี้เต็มไปด้วยความต้องการ โหยหา เขาพยายามยับยั้งสียงเรียกร้องจจากในหัว

พยายามที่จะไม่กินในเวลานี้...



    TBC.



ยังไงก็ขอคอมเม้นหน่อยน้า ที่ลงช้า เพราะติดเรียนค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #12 Kuromi Tetsuya (@bambambb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 13:33
    ไรท์จ๋าาาาา คัมแบคคคคค
    #12
    0
  2. #10 พ่อเท็ต(มะนาว) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 00:08
    ถถถถถ

    ติตามสิรอไร

    รีบมาต่อเด้อไรท์

    ไขอ่าน
    #10
    0
  3. #9 Rimini (@tomkamcham) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:14
    ฮะโล้วววไรต์คะกลับมาอัพก๊อนนนนน้องครก.ยังไม่รู้เลยว่านายน้อยเป็นแวนไพร์ไรต์คะ!!
    #9
    0
  4. #8 plangakjd (@plangakjd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:13
    การบละมาอัพที่นะๆขอร้องละ
    #8
    0
  5. #7 filmlovee (@filmlovee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 16:34
    อัพเร็วๆนะคะรออยู่น้าาาาา
    #7
    0
  6. #6 supamas1845 (@supamas1845) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 01:54
    กินอะไรคะนายนายน้อย
    #6
    0
  7. #4 Nong'mew Gulraphat (@shin013) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 19:37
    kawaii =w=
    #4
    0
  8. #3 Dr.HHMB (@1233_bitey) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 09:57
    อดทนไว้...นายน้อย =A=!!
    #3
    0