[KNB] :: MOONSTAGE :: (AKAKURO) [Yaoi]

ตอนที่ 9 : ::CHAPTER 08 [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    30 ส.ค. 60

 


::CHAPTER 08

ความปั่นป่วนที่เริ่มคืบคาน

[50%]



อาการวูบเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวหรือสองสามครั้งคงไม่น่าตกใจเท่ากับการวูบอยู่ได้ทั้งวัน

ช่วงนี้ร่างกายของผมไม่แข็งแรงจนน่าเป็นห่วง เช้าสายบ่ายค่ำขอแค่เผลอก็สามารถวูบลงไปได้โดยไม่ทันตั้งตัว คุณแม่ดูเป็นกังวลแต่ไม่ได้ออกปากให้ไปโรงพยาบาลแต่อย่างไร เพียงให้เซย์คุงคอยดูแลอย่างใกล้ชิดเพื่อป้องกันหัวฟาดอะไรเข้าตอนล้มลงไป ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ผมต้องการเพราะผมเกลียดการเข้าโรงพยาบาลที่สุด กลิ่นยาฆ่าเชื้อและมโนภาพเข็มฉีดยาทำให้ผมขนลุกขนชัน

“เท็ตสึยะกินยาไปหรือยัง?” เซย์คุงถามถึงธาตเหล็กที่แม่ไปซื้อมาให้ทานเพราะท่านคิดว่าผมน่าจะเห็นโลหิตจางซึ่งก็ไม่รู้ว่าไปเอาข้อมูลอะไรมาวิเคราะห์แต่ผมก็ยอมกิน

“กินแล้วครับเซย์คุง”

“วันนี้ไปชมรมก็ยังไม่ต้องทำอะไรหรอกนะ อันตราย”

“ครับ”

สามวันแล้วที่ผมเข้าชมรมเพื่อไปนั่งดูเพื่อนร่วมทีมซ้อมและคอยนั่งส่งลูกให้เพื่อนๆ ฝึกโยนลงห่วง อยากขยับร่างกายแต่ก็เพลียจนขยับเอื่อยเฉื่อย

ขณะเดินออกมาจากบ้าน หน้ารั้วมีรถคันคุ้นตาเป็นรถที่พวกผมมักนั่งไปโรงเรียนกับรถที่ไม่คุ้นตาติดฟิล์มดำมืดและดูเป็นรถนอกราคาแพง

“รถใครกัน” พึมพำกับตัวเอง

“...”

เมื่อพวกผมเดินเข้าไปใกล้กระจกถูกลดลงจนเห็นภายใน ชายผิวเข้มหน้าคมคายในชุดนักเรียนเดียวกับพวกผมปรากฎขึ้น พร้อมกับอีกคนที่นั่งด้านข้าง...

คิเสะคุง?!

คิเสะคุงนั่งอยู่อีอีกข้างที่ปิดหน้าต่าง แขนของเขาถูกผูกไว้ด้านหลังส่วนเจ้าตัวก็ดิ้นไปมาและพูดโวยวายไม่ได้ศัพท์จนผมตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า

“คิเสะคุง!

“คุโรโกจจิช่วยด้วย!

“คุณทำอะไรคิเสะคุงน่ะ!” ชายผิวเข้มไม่ตอบแต่กลับหันไปพูดกับเซย์คุงแทน

“ไงคุณชาย วันนี้สนใจไปเรียนด้วยกันไหม?”

เซย์คุงเงียบคิดก่อนให้คำตอบ “ฉันขอตัวดีกว่า ไม่อยากถูกจำข้อหาสมรู้ร่วมคิดลักพาตัวเยาวชน”

“เซย์คุงรู้จักเขาหรอ?!

“ครับเท็ตสึยะ”

“ช่วยให้เขาปล่อยคิเสะคุงทีสิ”

“ไม่เป็นอะไรหรอกครับ ไม่ต้องเป็นห่วงนายแบบนั่นหรอก”

“แต่”

“หึ ใสซื่ออย่างที่นายบอกไว้ไม่มีผิด ดูจะเป็นคนดีจนเอาความเลวของนายมาลดทอนไม่ไหวเชียวล่ะเซย์จิโร่” ชายผิวเข้มพูดแทรกขึ้น “นี่เจ้าหนูตัวซีด สนใจจะไปโรงเรียนพร้อมพวกฉันไหม?” เขาหันมาถามผม

“ไม่ต้องหรอกครับเท็ตสึยะ”

“ไปครับ ไปเถอะเซย์คุง ผมเป็นห่วงคิเสะคุง” เซย์คุงเงียบแต่ก็ยอมพยักหน้า

“งั้นขึ้นมาเลยเพื่อน”

ตลอดทางผมมองขายผิวเข้มอย่างไม่ไว้ใจหลังจากดึงดันให้อีกฝ่ายปล่อยคิเสะคุงให้เป็นอิสระ คิเสะคุงนั่งชิดอีกฝรั่งของหน้าต่างโดยมีผมและเซย์คุงกลั้นเขาจากมนุษย์มืดนั่น

เรียกได้ว่าเบียดเป็นปลากระป๋องในรถสี่ประตูโดยแท้จริงเพราะไม่มีใคยอมไปนั่งข้างคนขับเลย

แม้ผมจะแค้นถามคิเสะคุงยังไงเขาก็ไม่ยอมบอกว่าทำไมมากับคนประหลาดนี่ได้ คิเสะคุงบอกแค่ว่าหมอนั่นเป็นโรคจิตแต่ก็ไม่ยอมไปแจ้งตำรวจเอาความ

“นี่เจ้าซีด วันเกิดนายคือวันไหนหรอ?” อยู่ๆ คนมืดก็เอ่ยปากถาม ทั้งเซย์คุงและคิเสะคุงหันไปจ้องฝ่ายนั้นเขม็ง

“ผมเหรอ?”

“ก็ใช่น่ะสิ”

“อย่าพูดมากน่าไดกิ” เซย์คุงปรามเพื่อน

“หึหึ เอ้าตอบสิ”

“ผมไม่ตอบ”

“หา?”

“ผมจะไม่ตอบอะไรกับคนที่ทำร้ายเพื่อนผมทั้งนั้น คุณทำคิเสะคุงและผมยังไม่รู้ว่าคุณทำไปเพื่ออะไรเป็นคนคนดีหรือไม่”

“...” เขาเงียบอย่างอึ้งในคำตอบก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมา “ฮ่าๆๆๆ ให้มันได้อย่างนี้สิ ดูท่าว่าจะไม่ได้ซื่อไปซะทีเดียวนะ ความดื้อมันเริ่มส่งกลิ่นแล้วนะเพื่อน” เหมือนเขาจะพูดกับเซย์คุง

ไม่มีใครพูดอะไร เซย์คุงเงียบ คิเสะคุงหันมองออกนอกหน้าต่างทิ้งให้ผมงงกับความๆ นี้อยู่คนเดียว

เขาบ้าหรือผมเข้าใจยากเกินไป? พูดอะไรไม่รู้เรื่อง

 




นักเรียนใหม่ของชั้นหนีไม่พ้นคนต้องสงสัยตัวครึ้มๆ นอกจากชอบพูดจาเข้าใจยากยังมีนิสัยเผด็จการ เขาบังคับตัวเองไปนั่งข้างคิเสะคุงที่ดูจะอยากโดดตึกตายมันเสียเดี๋ยวนั้นโดยไล่เจ้าของโต๊ะเก่าออก แถมการวางมาดนักเลงของเขาทำให้ไม่มีใครกล้าขัดความต้องการแม้แต่ตัวอาจารย์เอง

“เอาล่ะยังไงก็ฝากดูแลเพื่อนใหม่อย่างไดกิด้วยแล้วกันนะธนวัตร”

ผมรับคำอาจารย์อย่างเสียไม่ได้ ที่ต้องตกเป็นหน้าที่ของผมเพราะผมดันนั่งใกล้เขาถึงจะไม่ได้นั่งติดกันแต่คนข้างๆ อย่างคิเสะคุงดันเป็นนายแบบแถมมาใหม่ไม่ต่างกัน ส่วนคนที่นั่งติดกับไดกิอีกข้างก็... ขอตัวไปเข้าห้องน้ำตั้งแต่อาจารย์อ้าปากแล้ว

ใครๆ ก็กลัวความนักเลงของเขา

คิเสะคุงทำหน้าเซ็งสุดขีดเท้าคางเบือนหน้าหนีอีกฝ่ายเต็มที่ ดูเหมือนการมาของนักเรียนใหม่คนนี้จะเรียกความปั่นป่วนได้ดีทีเดียวเชียว


[50%]


ขออภัยที่ลงเป็นเปอร์เซ็นเนื่องจากหาจุดตัดตอนไม่เจอ ฮ่าๆ

พี่มือจะเป็นคนดึงเข้าเนื้อเรื่องใหญ่ ความปั่นป่วนทุกอย่างจะเริ่มเข้ามา อีกอย่างพี่มืดของเราเป็นมนุษย์หื่นที่ไม่หื่นเงียบ แต่เป็นพวกหื่นทุกที่ทุกเวลาที่เขาอยากจะหื่น แถมแอบจิตของบังคับขู่เข็นน่าจับเข้าคุก(เอ๊ะ?) คีจังก็จะลำบากนิดนึง

ส่วนน้องคุโรโกะจริงๆ แล้วจะให้เป็นพวกดื้อเงียบล่ะ คอยดูต่อไปแล้วกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง(ตรงนี้ยังไม่ขอบพูดเพราะไม่ค่อยมีบทน้อง)

อีกเรื่องแอบเห็นคนไปกดติดตามเรื่องของคุณกินกับท่านรองฮิจิแล้วเราแอบตกใจและดีใจมาก ขอบคุณที่ติดตามทั้งๆ ที่ยังได้ลงและยังไม่ได้ลงในเร็วๆ นี้

จะว่าไปฟิคเรื่องนี้เคยติดอันดับกับเขาไหมเอ่ย? มีใครเคยเห็นติดไหม?

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นและการติดตาม อยากให้นักอ่านช่วยกดโหวตกันสักนิด อยากได้เปอร์เซ็นโหวตบ้าง ฮ่าๆๆๆ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #34 Akashi💗 (@MildTetsuya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 20:01
    รอนะคะไรท์
    #34
    0
  2. #32 TangmoNatchaya (@TangmoNatchaya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 07:17
    รอค่าๆ
    #32
    0