END [FIC BTS] CASTLE - KOOKV #CastleKV

ตอนที่ 7 : ♞ CASTLE VI

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,024
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 279 ครั้ง
    12 มิ.ย. 60











     เจสันไม่รู้ว่าตัวเองยืนอยู่หน้าห้องของเจมส์มานานเท่าไหร่แล้ว ความเหนื่อยล้าและความอ่อนเพลียจากเมื่อกลางวันถึงแม้มันกำลังเล่นงานร่างกายของเขาอยู่แต่เจสันก็ไม่ยอมขยับเคลื่อนกายออกไปจากหน้าห้องนอนพี่ชายของตน

  


เขาได้ยินเสียงเจมส์ร้องออกมาในช่วงแรกๆ และเจสันคงจะพังประตูเข้าไปแล้วหากทหารนับสิบไม่ยืนขวางประตูเอาไว้ เจสันไม่อยากให้เกิดปัญหาเพิ่ม แค่นี้เขาก็ได้รับสายตาแห่งความไม่ไว้ใจจากกลุ่มทหารพวกนี้มากพออยู่แล้ว

 


ทั้งที่ในใจเจสันห่วงเจมส์แทบแย่ แต่เขากลับทำได้แค่ยืนโง่ๆเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูโดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย

 


 

แอ๊ด

 

 


เสียงประตูไม้เปิดออกทำให้เจสันแทบพุ่งเข้าไปที่ประตูในทันที ร่างบอบบางของวีอยู่ภายในอ้อมแขนแข็งแรงของเจมส์ที่อุ้มกษัตริย์แห่งวอลดิสเอาไว้  ใบหน้าของวีดูไม่ค่อยสู้ดีนัก ท่าทางของอีกฝ่ายที่ดูไร้เรี่ยวแรงทำให้เจสันยิ่งแปลกใจ ยิ่งเขาหันไปมองเจมส์ที่เมื่อครู่อาการย่ำแย่กลับกลายเป็นว่าดูแข็งแรงเป็นปกติดี

 


นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น

 


เจมส์ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมานอกจากใช้ตาคมจ้องหน้าเจสันด้วยสายตาแห่งความเฉยชา นัยน์ตาของเจมส์กลายเป็นสีเทาหม่นอีกครั้ง และนั่นทำให้เจสันรู้ว่าพี่ชายของเขาก้าวห่างออกไปอีกก้าวหนึ่งแล้ว

 


เจมส์เดินตรงมาที่ห้องบรรทมของบุคคลในอ้อมแขน ทหารเฝ้ายามกำลังจะเปิดประตูเพื่อให้องครักษ์ประจำตัวก้าวเข้าไปเพื่อให้ฝ่าบาทได้พักผ่อน หากทว่าเสียงทุ้มหวานที่อ่อนแรงกลับขัดขึ้นมาเสียก่อน

 


“วางข้าลงตรงนี้ ข้าจะเข้าไปเอง”

 


“แต่ฝ่าบาท..”

 


“ข้าไม่เป็นไร”

 


เจมส์มีสีหน้าลำบากใจแต่ก็ยอมวางร่างบางให้ยืนด้วยขาของตน วีดูอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด เจสันได้แต่มองตามร่างบางเดินเข้าไปภายในห้องบรรทมด้วยความสงสัย

 

เขาอยากถามเจมส์ว่าภายในห้องนั่นมันเกิดอะไรขึ้น แต่เจสันคงไม่ได้คำตอบกลับมาอย่างแน่นอนเพราะชายคนนี้ไม่ใช่พี่ชายคนเดิมของเขา

 


“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าทำสิ่งใดกับตัวข้า หากมิใช่เพราะฝ่าบาท ข้าฆ่าเจ้าไปแล้วเจสัน”  เสียงทุ้มเอ่ยโดยที่ไม่ได้หันมามองหน้าเจสันเลยด้วยซ้ำ เจมส์เดินเข้ามาชนไหล่เขาจนเซแล้วเดินเข้าห้องนอนของตนเองไป

 

 

เจสันควรถามคำถามนี้กับวีมากกว่าว่าทำอะไรกับเจมส์ และหากไม่ใช่ว่าเขาต้องทำตามแผนการที่วางไว้กับกษัตริย์นิโคลัส เจสันก็สามารถใช้ช่วงเวลานี้ลอบกำจัดวีได้แต่มันคงไม่ง่ายเพราะเจมส์ยังคงอยู่คนละฝั่งกับเขา ไหนจะทหารของวีอีก และที่สำคัญคือตัวของวีเอง

 


ตอนนี้เจสันไม่รู้เลยว่าหากอยู่ด้วยกันเพียงลำพังอีกครั้ง เขาจะกล้าลงมือฆ่าวีด้วยตนเองหรือเปล่า

 

 

คงเพราะอำนาจของอีกฝ่ายที่ทำให้เจสันกลัว ไม่ใช่เพราะใบหน้างดงามที่ชวนให้ลุ่มหลงนั่น

 


เจสันไม่มีวันที่จะตกหลุมพรางของชายใจร้ายคนนั้นแบบพี่ชายของเขา

 


แต่ทำไมเขากลับรู้สึกว่ามันช่างยากเย็นเหลือเกิน

 

 

 

 



.

 

 

 

 

 

       องครักษ์ประจำกายของกษัตริย์แห่งวอลดิสควบม้าออกจากปราสาทในยามที่พระอาทิตย์ยังไม่โผล่พ้นจากขอบฟ้า ท้องฟ้ายังคงเป็นสีดำสนิทไร้แสงสว่างใดๆ

 

เจมส์ไม่ได้นอนหลับเลยทั้งคืนเพราะวีอาการแย่มาก เขาไม่รู้ว่าทำไมครั้งนี้ฝ่าบาทของเขาถึงอาการทรุดหนักลงมากกว่าครั้งก่อนๆ อีกทั้งมันยังเร็วเกินไปที่จะทำพิธีอีกครั้ง เพราะปกติแล้ววีจะทำพิธีในคืนพระจันทร์เต็มดวงเพียงเดือนละครั้งเท่านั้น

 

แต่เดือนนี้วีได้ทำพิธีไปแล้วครั้งหนึ่งเมื่ออาทิตย์ก่อน เท่ากับว่าระยะห่างเพียงแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น เป็นไปได้ว่าที่วีอาการทรุดหนักเพราะเจมส์ดื่มเลือดของอีกฝ่ายมากเกินไป

 

แต่อาการไม่น่าจะหนักถึงเพียงนี้ เพราะเหตุการณ์แบบนี้มันเคยเกิดขึ้นแล้ว และวีจะหายเป็นปกติเมื่อเจมส์จุมพิตอีกฝ่ายอย่างลึกซึ้ง

 

หากทว่าครั้งนี้ไม่ว่าเจมส์จะสัมผัสริมฝีปากของวีมากแค่ไหน วีดีขึ้นเมื่อเขาจูบแล้วอาการจะแย่ลงเหมือนเดิมเมื่อเขาผละริมฝีปากออกไปสักพักจนเจมส์ไม่สามารถนิ่งเฉยมองฝ่าบาทของเขาทรมานถึงเพียงนั้นได้ เขาเลยออกมาตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อตามหาชายหนุ่มอายุสิบแปดปีเพื่อให้วีสามารถทำพิธีได้ในช่วงกลางดึกของวันนี้

 

เจมส์ไม่รู้ว่าวีจะทนรอถึงคืนนี้ได้หรือไม่ เขาเลยรีบออกมาตามหาของทั้งหมดที่ต้องใช้ประกอบการทำพิธี และการที่เจมส์ออกมาแบบนี้ยิ่งทำให้เขาเป็นห่วงวีมากขึ้น

 

เจมส์ในตอนนี้ไม่ไว้ใจเจสันมากที่สุด ไม่รู้ว่าทำไมวีถึงเก็บเด็กคนนั้นเอาไว้ทั้งที่ไม่ทราบถึงอดีตที่ชัดเจนของอีกฝ่ายเลย

 

และเรื่องที่คาใจเจมส์มากที่สุดคือเด็กคนนั้นชอบเรียกเขาว่าพี่ชาย

 

เจมส์สะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออกไป เขาต้องนึกถึงเพียงแค่วีเท่านั้น ร่างหนาควบม้าเข้าไปในหมู่บ้าน เวลานี้ไม่มีผู้คนออกมาจากบ้านของตนเองทำให้การค้นหายากกว่าปกติ เจมส์หยุดม้าลงที่ลานกว้างกลางหมู่บ้าน เขาผูกม้าเอาไว้กับเสาต้นหนึ่งแล้วใช้การเดินค้นหาแทน

 

ชั่วขณะหนึ่ง เจมส์ไม่อยากทำแบบนี้ ชายหนุ่มทุกคนที่เขานำตัวไปให้วีเมื่อหลังทำพิธีเสร็จคนพวกนั้นจะกลายเป็นชายชรา บ้างก็ตายลงไป เขาไม่รู้ว่าวีทำอย่างไรกับชายพวกนั้น

 

แต่เจมส์ไม่มีทางเลือก เขาต้องทำทุกอย่างให้วีมีความสุข

 


แอ๊ด..

 


มือหนาผลักบานประตูไม้เก่าๆเข้าไปในกระท่อมหลังหนึ่ง เวลาที่เหลือเพียงน้อยนิดทำให้เจมส์ต้องเร่งมือในการค้นหาที่ยากยิ่งกว่าการงมเข็มในมหาสมุทร วีอ่อนแอลงแทบทุกนาทีเขาจะมัวชักช้าอยู่ไม่ได้

 


เจมส์ถอนหายใจออกมาเมื่อภายในกระท่อมหลังนี้มีเพียงหญิงวัยกลางคนกับเด็กชายที่อายุไม่น่าจะถึงสิบปี เขาเดินออกจากกระท่อมหลังนั้นอย่างเร่งรีบแล้วออกค้นหาในกระท่อมหลังต่อๆไป เจมส์เดินเข้าออกกระท่อมแต่ละหลังจนเกือบครบทั้งหมดแต่เขาก็ไม่พบใครที่น่าจะอายุสิบแปดปีเลย

 


สุดท้ายเจมส์ก็ถอดใจกับหมู่บ้านแห่งนี้ เขาไม่อยากเดินทางไปต่างเมืองเพราะเวลามีไม่พอ ร่างหนากลับมายังลานกว้างที่มีม้าสีน้ำตาลของตนอยู่ก่อนจะปีนขึ้นบนหลังม้าและควบออกไปเพื่อออกตามหาในหมู่บ้านถัดไป

 

 

 

 

 

 


.


 

 

      “ท่านหมายความว่าอย่างไร ท่านองครักษ์เจมส์ไม่อยู่?” 

 

     เจสันเอ่ยถามฟินน์ที่ได้รับหน้าที่จากเจมส์ให้มาเป็นผู้ฝึกสอนการต่อสู่ให้กับเขา  เมื่อคืนหลังจากที่เจสันกลับมาที่ห้องพักของตัวเองเขาก็แทบหลับไปในทันทีที่หัวตกถึงหมอนเพราะเหนื่อยล้ามาทั้งวัน แต่กลับโดนฟินน์มาปลุกเขาตั้งแต่เช้าเพื่อให้ไปเรียนรู้การต่อสู้ของเหล่าทหาร

 

เจสันนึกว่าเจมส์จะเป็นผู้ฝึกสอนและคู่ซ้อมให้เขาเหมือนเมื่อวาน แต่ฟินน์กลับบอกว่าเจมส์ไม่อยู่ซึ่งฟินน์เองก็ไม่รู้ว่าเจมส์ออกจากปราสาทไปยังที่แห่งใดในยามเช้าตรู่แบบนั้น

 


“ข้าก็ไม่รู้ ท่านเจมส์บอกทหารเอาไว้แบบนี้ ข้าก็แค่รับคำสั่งมา”

 

เจสันพยักหน้าแล้วเดินตามหลังฟินน์ไปดูการฝึกของทหาร เท่าที่ดูมาฝีมือของทหารแห่งวอลดิสนั้นแตกต่างจากของอาณาจักรนอร์แมนอยู่มากเลยทีเดียว เพราะกระบวนการรบที่ต่างกันและนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เจสันได้เห็นกระบวนท่าการบุก การตั้งรับต่างๆ หากเขาสามารถทำแบบนั้นได้ เจสันก็สามารถเอาไปประยุกต์ใช้กับอาณาจักรของตนได้มากเลยทีเดียว 

 


เพราะในทุกๆครั้งที่อาณาจักรนอร์แมนมีการรบกับอาณาจักรวอลดิส วีมักจะส่งทหารที่ไม่ใช่คนมาโดยตลอดเพื่อตัดกำลังฝั่งนอร์แมนไปเรื่อยๆโดยที่ตนเองไม่เสียกองกำลังไปเลยแม้แต่คนเดียว

 


“ข้าจะได้ฝึกแบบนั้นไหมขอรับ”

 


“อืม.. ได้ฝึกสิ วันนี้เลยนั่นแหละ แต่ฝีมือเจ้าดีอยู่แล้วนะเจสัน เจ้าเคยได้ฝึกมันมาก่อนหรือเปล่า”

 


แหงสิ เขาฝึกหนักมาตั้งสองปีที่อาณาจักรนอร์แมน เจสันอยากโอ้อวดอาณาจักรของตนให้ฟินน์ฟังเหลือเกิน แต่มันคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาคิดจะทำมันลงไปจริงๆ เพราะทำลงไปก็เหมือนการฆ่าตัวตายดีๆนี่เอง

 


“ท่านพ่อของข้าเคยสอนมาน่ะ”

 


แท้จริงแล้วพ่อของเขาไม่มีโอกาสสอนให้เลยด้วยซ้ำ เพราะท่านจากไปเสียก่อน

 


จากไปเพราะคำสั่งของวีเอง

 


ร่างสูงเผลอหันไปทางระเบียงห้องของวี มือหนากำหมัดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ เจสันจะไม่ให้ครอบครัวของเขาต้องตายเปล่าและจะไม่ยอมให้วีทำกับประชาชนในอาณาจักรนอร์แมนแบบที่ทำกับคนในหมู่บ้านของเขา

 


“เจ้ามองอะไรของเจ้าน่ะเจสัน ไปฝึกได้แล้ว” ฟินน์ดันหลังเจสันให้เข้าไปใกล้กับกลุ่มทหารที่ฝึกซ้อมการต่อสู้กันอยู่  เจสันเรียกสติให้กลับคืนมาแล้วเดินตรงเข้าไปหยิบหอกที่เสียบอยู่ข้างกำแพง เขาเคยต่อสู้โดยใช้หอกมาบ้างแต่ก็ไม่ถนัดเท่ากับดาบ

 


“เอาล่ะนะทหาร นี่เจสัน เขาจะเข้ามาฝึกเพื่อเป็นองครักษ์คนใหม่ของฝ่าบาท พวกเจ้าสามารถสอนเขาได้เต็มที่ ไม่ต้องออมแรงนะ ท่านเจมส์ฝากมา” ฟินน์ยักคิ้วก่อนจะเดินออกไปยืนดูอยู่ห่างๆ ทิ้งให้เจสันอยู่ท่ามกลางเหล่าทหารพวกนี้

 


“ใครกล้าก็เข้ามาเลย ข้าพร้อมแล้ว :)

 



ฟินน์ขอกลับคำพูด

 


คนที่ไม่ออมแรงเลยนั่นคือเจสันต่างหาก!

 

 

 


.

 


 

    การฝึกซ้อมผ่านไปได้ด้วยดีสำหรับเจสัน แต่คงไม่ดีสำหรับทหารหลายๆคนที่เป็นคู่ซ้อมให้ แต่ละคนต่างสะบักสะบอมกันไปแต่เจสันยังคงนั่งพักสบายๆอยู่บริเวณสวนของปราสาท เขาเลือกนั่งลงใต้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้กับบริเวณประตูรั้วของปราสาท การฝึกวันนี้จบลงแล้วและเจสันได้เรียนรู้การต่อสู้ใหม่ๆจากอาณาจักรวอลดิสมากเลยทีเดียว

 


ไม่สิ ต้องอาณาจักรเทรอสต่างหาก

 


เพราะทหารส่วนใหญ่นั้นน่าจะเป็นทหารเดิมก่อนที่จะถูกวีเข้ายึดอาณาจักร

 


พูดถึงวีแล้วเจสันก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอย่างไรบ้าง เขาได้ยินฟินน์คุยกับหมอหลวงว่าวีอาการแย่ลงมากตอนที่วีเดินออกมาจากห้องแล้วเรียกหมอหลวงด้วยตนเอง วียังคงไม่ยอมให้ผู้ใดก้าวเข้าไปในห้องบรรทมของตนแม้ว่าตนเองจะเจ็บป่วยมากถึงขนาดนั้น

 


ตายๆไปได้เสียก็ดี

 


   เจสันคิดก่อนจะแสยะยิ้มมองไปยังตัวปราสาท เขาพอจะเดาได้ว่าเจมส์คงออกไปหายารักษาหรืออะไรบางอย่างที่ช่วยให้วีหายจากอาการป่วยเป็นแน่ อีกฝ่ายถึงต้องรีบร้อนออกไปขนาดนั้น และดูเหมือนว่ามันคงจะหายากน่าดูเพราะเวลานี้มันเย็นมากแล้วแต่ก็ยังไร้วี่แววของเจมส์

 

 


กึกๆๆ

 


    เสียงเกือกม้าย่ำลงกับพื้นดินทำให้เจสันรู้ว่ามีคนกำลังจะเข้ามาภายในปราสาท ร่างสูงขยับตัวหลบหลังต้นไม้ใหญ่ก่อนที่ตาคมจะจับจ้องไปยังม้าสีน้ำตาลที่กำลังเข้ามาภายในปราสาท บนหลังของม้าคือเจมส์พี่ชายของเขานั่นเองแต่ทว่ากลับมีอะไรบางอย่างที่อยู่ด้านหน้าของเจมส์

 

เจสันเพ่งสายตามองก่อนจะพบว่ามันคือร่างชายคนหนึ่งที่ถูกผ้าผืนหนึ่งคลุมรอบศีรษะเอาไว้  คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างใช้ความคิดว่าชายคนนั้นเป็นใคร ทำไมถึงมากับพี่ชายเขาได้ ทั้งๆที่เวลานี้เจมส์ควรจะไปหายารักษามาให้กับวีแท้ๆ แต่หมอนั่นกลับพาผู้ชายคนหนึ่งกลับมาแทน

 

ร่างสูงขยับตัวออกจากหลังต้นไม้แล้ววิ่งตามเจมส์ไปอย่างเงียบเชียบ เจมส์ลงจากหลังม้า เขารวบตัวชายคนนั้นขึ้นพาดบ่าแล้วเดินตรงเข้าไปในปราสาท เจสันทำทีเป็นเดินตรวจตรารอบปราสาทอย่างแนบเนียน เขาเดินตามเจมส์มาเรื่อยๆ

 

เจมส์เดินมายังทิศตะวันตกของปราสาทซึ่งเป็นที่ๆไม่ค่อยมีทหารเฝ้าอยู่มากนัก ต้องขอบคุณความรีบร้อนของเจมส์ที่ทำให้อีกฝ่ายไม่สังเกตเห็นเขาที่เดินตามมา ร่างหนาหยุดลงที่หน้าประตูบานใหญ่ที่อยู่ส่วนลึกสุดของทางเดิน มีทหารสองคนเฝ้าประตูอยู่ก่อนที่ทหารสองคนนั้นจะรีบเปิดประตูให้เจมส์ก้าวเข้าไปภายในห้อง

 

หากเจสันจะแอบลอบเข้าไป เขาต้องกำจัดทหารสองคนที่ยืนเฝ้าประตูเสียก่อน แต่เขาจะทำอย่างไรเพื่อไม่ให้เจมส์รู้ตัว ถ้าความแตกขึ้นมาเขามีแต่ซวยกับซวยเท่านั้น เผลอๆอาจโดนพี่ชายแท้ๆที่ยังตกอยู่ภายใต้มนต์สะกดของวีตัดคอเอาก็เป็นได้

 


คิดสิเจสัน คิดสิ..

 



ร่างสูงกัดริมฝีปากอย่างใช้ความคิด ตาคมเหลือบไปเห็นคบไฟและธงของอาณาจักรวอลดิสที่ติดอยู่บนผนังเข้าพอดี เจสันยกยิ้มมุมปากเมื่อคิดอะไรดีๆออกแล้ว

 



ต้องสร้างสถานการณ์บางอย่างขึ้นมาสักหน่อยก็เท่านั้นเอง 




 60%


 


“ไฟไหม้!!! รีบหาน้ำมาดับไฟเร็ว! เรียกทหารทุกนายมาที่ห้องหนังสือของฝ่าบาท!

 


ฟินน์ตะโกนสั่งทหารทุกนายของปราสาท เมื่อจู่ๆทหารนายหนึ่งวิ่งเข้ามาบอกเขาว่าเกิดไฟไหม้บริเวณห้องหนังสือของวีโดยที่ไม่ทราบว่าสาเหตุของเพลิงไหม้นี้มาจากไหน และวีนั้นหวงหนังสือทุกๆเล่ม ฟินน์เลยต้องสั่งทหารทั้งหมดมาช่วยดับไฟที่ลุกไหม้ลามไปเรื่อยๆจนเกือบถึงชั้นหนังสือแล้ว

 


“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันฟินน์! พวกเจ้าปล่อยให้ไฟไหม้ได้อย่างไร!” เจมส์วิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากห้องโถงทำพิธี เขาเห็นทหารวิ่งหอบถังน้ำกันไปทั่วปราสาทเลยวิ่งตรงมายังห้องหนังสือนี่ทันที

 


“ข..ข้าไม่ทราบขอรับ แต่ข้าว่ามันน่าจะเกิดจากคบไฟบนผนังไหม้ธงน่ะขอรับ มันเลยลามไปไหม้ผ้าม่านจนตอนนี้ลามไปถึงพรมแล้วขอรับ!” ฟินน์เอ่ยรัวจนลิ้นแทบพันกัน เจมส์ถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด ทำไมต้องไหม้ในวันนี้ วันที่ฝ่าบาทของเขากำลังอ่อนแรง

 


แต่ถึงอย่างไรเขาต้องพาตัววีเข้ามาทำพิธีก่อน ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องรอเวลาที่เหมาะสมเพราะอย่างไรเสียคืนนี้ก็ไม่ใช่คืนพระจันทร์เต็มดวงอยู่ดี

 


“ข้าต้องนำฝ่าบาทไปทำพิธี พวกเจ้าจัดการให้เรียบร้อยเสีย เข้าใจไหม!

 


“ขอรับท่านองครักษ์!

 


เจมส์วิ่งขึ้นบันไดไปยังชั้นบนสุดของปราสาทเพื่อพาวีออกมาทำพิธี โดยเหตุการณ์ทั้งหมดตกอยู่ในสายตาของเจสันที่หลบอยู่หลังกำแพงที่อยู่ไม่ไกลนัก

 



เจสันยิ้มราวกับกำลังดูเรื่องสนุกๆ ร่างสูงขยับออกจากที่ซ่อนตัวแล้วมุ่งตรงไปยังห้องโถงทำพิธีที่ไร้ทหารคอยเฝ้าประตูอีกครั้ง

 

 



 

ตึกตึกๆ

 


ร่างสูงหยุดลงหน้าประตูบานใหญ่ มือหนาผลักประตูเข้าไปช้าๆแล้วตาคมก็ต้องเบิกกว้างเมื่อพบกับสิ่งที่อยู่ภายในห้องโถง

 


กลางห้องมีอ่างน้ำทองคำขนาดใหญ่ที่มีของเหลวสีดำอยู่ภายใน ถัดไปมีเก้าอี้ตัวหนึ่งที่มีชายคนที่เจมส์เป็นคนพาเข้ามานั่งอยู่พร้อมกับมีผ้าสีดำผูกปิดตาเอาไว้ ข้อมือและข้อเท้าถูกล่ามด้วยโซ่เส้นโต เจสันเดินตรงเข้าไปหาชายคนนั้นด้วยความสงสาร เขาควรทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยชายคนนี้ เจสันไม่รู้ว่าอีกฝ่ายถูกจับมาเพราะเหตุใด แต่มันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ 

 


“ส..เสียงอะไรน่ะ”

 


เสียงชายคนนั้นถามขึ้นมาด้วยความสั่นกลัว เจสันขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ เสียงร้องครวญครางที่ดังมาจากทางเดินหน้าห้องกลับดังเข้ามาเรื่อยๆ ตาคมกวาดมองไปรอบห้องโถงก่อนจะพบว่าที่มุมห้องมีรูปปั้นขนาดใหญ่ที่พอจะให้ชายร่างสูงอย่างเขาหลบอยู่ที่ฐานของมันโดยที่จะไม่มีใครสังเกตเห็น  เจสันรีบวิ่งเข้าไปหลบซึ่งทันเวลาพอดีกับที่ประตูบานใหญ่ถูกเปิดเข้ามา

 


“จ..เจมส์...ข้า..อึก...เจ็บ..เจ็บเหลือเกิน”

 


“อดทนอีกหน่อยนะขอรับฝ่าบาท ข้าจะช่วยพระองค์เดี๋ยวนี้”

 

นัยน์ตาสีดำสนิทมองผ่านรูปปั้นไปยังร่างของวีที่อยู่ในวงแขนของเจมส์ที่อุ้มอีกฝ่ายเอาไว้อยู่ เจสันเบิกตากว้างเมื่อเห็นสภาพตอนนี้ของวี ของเหลวสีดำไหลทะลักออกมาจากลำตัวของวีจนมันกลายเป็นสีดำเลอะเทอะไปหมด ลำตัวบางซูบผอมอย่างเห็นได้ชัด แก้มตอบและผิวหนังเหี่ยวย่นของอีกฝ่ายทำให้เจสันแทบทนดูไม่ได้

 

ไม่มีฝ่าบาทที่แสนงดงามคนนั้นอีกต่อไป เหลือเพียงแค่ชายชราที่มีเพียงหนังเหี่ยวย่นห่อหุ้มกระดูก

 

เจมส์วางร่างบอบบางลงบนบัลลังก์ก่อนที่เขาจะลงมือปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากตัวของวีอย่างเร่งรีบ วงแขนแข็งแรงช้อนตัววีขึ้นแล้ววางอีกฝ่ายลงในอ่างน้ำสีดำที่น่าขยะแขยง

 


“ออกไปได้แล้วเจมส์”

 


“ให้ข้าอยู่กับพระองค์เถิดฝ่าบาท ข้าเป็นห่วง”

 


“ออกไป หากพิธีเสร็จสิ้นข้าจะเรียกเจ้าเอง”

 


เจมส์จำใจก้มหัวลงแล้วหมุนตัวกลับออกไปจากห้องโถง เหลือไว้เพียงวีที่หลับตาลงพิงขอบอ่างด้วยท่าทางไร้เรี่ยวแรงกับเจสันที่หลบอยู่หลังฐานรูปปั้น

 


ลำตัวของวีค่อยๆเคลื่อนลงไปในน้ำสีดำเรื่อยๆจนจมลงไปทั้งตัว ครู่หนึ่งวีก็โผล่ขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับผิวกายที่ดูเต่งตึงยิ่งขึ้น ร่างบางเริ่มกลับมามีเนื้อหนังอีกครั้ง เสียงสะอื้นด้วยความกลัวของชายคนที่ถูกล่ามโซ่อยู่บนเก้าอี้ดังขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาสีฟ้าจดจ้องไปยังเด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีด้วยแววตากระหาย

 


วีค่อยๆขยับตัวลุกออกจากอ่างน้ำสีดำจนเรือนร่างเปลือยเปล่าปรากฏสู่สายตาของเจสัน ร่างกายของวีช่างสมบูรณ์แบบไปเสียทุกส่วนจนเจสันเผลอกลืนน้ำลายลงคอ สะโพกอวบอิ่ม ขาเรียวสีน้ำผึ้งสะกดสายตาของเจสันเอาไว้ยามที่อีกฝ่ายย่างก้าวเข้าไปหยิบชุดคลุมสีทอง เจสันพยายามผ่อนลมหายใจเข้าออกเบาๆเพื่อคุมสติที่แทบแตกกระเจิงออกไปยามเมื่อเขามองร่างเปลือยเปล่าของวี ซึ่งมันไม่ควรเอาเสียเลยที่จะไปรู้สึกเช่นนั้น

 


แต่เจสันก็เป็นเพียงชายคนหนึ่งที่อายุสิบเจ็ดย่างสิบแปด เขามีความรู้สึกและอารมณ์อย่างว่าเช่นกัน

 


วีสวมชุดคลุมสีทองเข้าไปแล้ว เจสันถอนหายใจออกมาเบาๆอย่างโล่งอก เขานึกขอบคุณวีที่อีกฝ่ายใส่มันเสียที มิเช่นนั้นเขาคงต้องหัวใจวายตายไปก่อนเป็นแน่  ร่างบางเดินเข้าไปแกะผ้าปิดตาของชายผู้นั้นก่อนที่วีจะยิ้มขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่แสนงดงาม

 


และนั่นมันคือยาพิษดีๆนี่เอง

 


“เจ้าชื่ออะไรเด็กน้อย”

 


“ข..ข้า..ข้าชื่อราฟาเอล”

 


“เอาล่ะราฟาเอล เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดเจ้าจึงโดนจับมาเยี่ยงนี้”  วียิ้มพร้อมกับนิ้วเรียวที่กรีดกรายไปตามสันกรามและใบหน้าของราฟาเอล เด็กหนุ่มส่ายหน้าด้วยความกลัว เสียงหัวเราะทุ้มต่ำของวีดังขึ้นอย่างน่าขนลุก

 


“เจ้าจงรับรู้ไว้เสียว่าเจ้าช่างมีบุญนักที่ชีวิตอันไร้ประโยชน์ของเจ้าสามารถต่อชีวิตให้แก่ข้าได้” วีกระซิบช้างใบหูของราฟาเอลที่เริ่มมีสายตาเลื่อนลอย ดวงตาของอีกฝ่ายจากเดิมที่เป็นสีฟ้ากลับโดนสีเทากลืนกินทีละนิดจนมันครอบครองไปทั้งนัยน์ตา

 


เจสันรู้แล้วว่าวีทำอย่างไรกับพี่ชายของเขาเพื่อให้เจมส์ทำตามคำสั่งทุกๆอย่าง

 


“ข้ามีบุญนักที่ได้รับใช้ฝ่าบาท”

 


“อ่า...ใช่แล้วล่ะราฟาเอล”

 


ชายหนุ่มยิ้มอย่างมีความสุขพลางจ้องมองใบหน้างดงามของกษัตริย์แห่งวอลดิสด้วยความหลงใหล

 


วีเดินเข้ามาตรงหน้าของราฟาเอล มือเรียวลูบปลายคางของอีกฝ่ายไปมาเบาๆก่อนที่จะเปลี่ยนไปออกแรงบีบจนราฟาเอลต้องอ้าปากออก วีโน้มใบหน้าลงไปจนเกือบชิดกับใบหน้าของเด็กหนุ่ม

 


และเจสันขอสาบานว่ามันเป็นภาพที่น่าสยดสยองที่สุดตั้งแต่ที่เขาเคยเห็นมา

 


“อึก...”

 


วีเผยอริมฝีปากออก ทันใดนั้นไอสีขาวบางอย่างก็พวยพุ่งออกมาจากริมฝีปากของราฟาเอล มันลอยเข้าไปในริมฝีปากของวี ใบหน้าสวยเริ่มกลับมามีน้ำมีนวลมากขึ้นกว่าเดิม ผิวกายสีน้ำผึ้งเต่งตึงราวกับชายหนุ่มอายุสิบแปดปี  ผิดกับราฟาเอลที่ผิวหนังเริ่มเหี่ยวย่น ลำตัวซูบผอมจนเหลือแต่เพียงหนังหุ้มกระดูก

 


“อา.....”

 


วีปล่อยมือออกจากปลายคางของราฟาเอล จากชายหนุ่มอายุสิบแปดปีกลายเป็นชายชราที่นั่งหอบหายใจเสียงดังอย่างทุรนทุราย ใบหน้าสวยเหยียดยิ้มมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาเย็นชา ไม่มีความปราณีใดๆทั้งสิ้น

 


วันนี้เจสันได้ล่วงรู้ความลับมากมายเหลือเกิน เขาต้องส่งข่าวกลับไปบอกกษัตริย์นิโคลัสให้เร็วที่สุด เพื่อที่ทางอาณาจักรจะเตรียมรับมือและตั้งรับได้ตรงจุดมากขึ้นว่ากำลังเจอกับอะไร

 


“เจมส์! เอาตัวมันออกไป!

 


เสียงทุ้มหวานเอ่ยเรียกองครักษ์ประจำกาย เจมส์ก้าวเข้ามาภายในห้องโถงพร้อมกับทหารเฝ้าประตูอีกสองนาย ทหารเข้าไปปลดโซ่ออกจากข้อมือและข้อเท้าของชายชราก่อนที่จะหามออกไปจากห้อง

 



เจมส์เดินตามทหารออกไปในครู่ต่อมา และวีที่กำลังจะเดินตามออกไปแล้ว

 

 


แกร๊ก!’

 

 

“..!!!!

 



ร่างบางหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างดังขึ้นภายในความเงียบ และเสียงนั่นดังมาจากหลังรูปปั้นที่มุมห้อง

 

 


เท้าของเจสันเผลอไปเตะเข้ากับเศษหินที่หลุดออกมาจากกำแพง

 



 


ยามเมื่อเสียงฝีเท้าของวีก้าวเข้ามาเรื่อยๆ ใจของเจสันยิ่งเต้นถี่รัวด้วยความกลัวมากขึ้นเท่านั้น วีในยามนี้มีพลังอำนาจล้นเหลือ อีกฝ่ายสามารถฆ่าเขาได้โดยไม่ต้องออกแรงเลยสักนิด

 

 

ผลึกแก้วแหลมคมสีดำค่อยๆเคลื่อนออกมาจากต้นแขนของวี มันยาวและแหลมขึ้นเรื่อยๆ นิ้วเรียวลูบคมของมันอย่างไร้ความเจ็บปวดเพราะยามใดที่มันทิ่มแทงลงไป แผลก็สามารถสมานตัวเองได้ในทันที

 


ตึก.ตึก


 

วีเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เจสันหมดหนทางที่จะหนี เขาไม่สามารถหนีอีกฝ่ายพ้น มันตันไปหมด

 


หรือว่านี่คือจุดจบของชีวิตของเขาแล้ว เขาเสียแรงเข้ามาถึงตัวและรู้ความลับของวีได้มากขนาดนี้แต่ทั้งหมดกลับต้องเสียเปล่าเพราะเขาพลาดเตะก้อนหินโง่ๆนี่น่ะหรือ

 



ให้ตายเถอะ! เขาควรจะทำอย่างไรดี!




TBC

     


by meanionV

TALK 2 : มันเป็นการบรรยายที่ยากมาก

เราอยากให้ทุกคนเห็นภาพ เห็นมั้ย55555 

เห็นคนเชียร์เจมส์วีเยอะ เราเลยเอาโมเม้นต์เจสันวีมาให้บ้างไง เออ

ไปและ เจอกันตอนหน้าฮับ 


TALK 1 : เจสันบางทีก็เป็นคนย้อนแย้ง 

คือเขาก็ผู้ชายที่ชอบอะไรสวยๆงามๆ แล้ววีมีทุกอย่างนั้น

บางทีมันก็มีเผลออะเนอะ แต่เอาจริงตอนนี้ ย้ำว่าตอนนี้นะ

เจสันยังอยากฆ่าวีอยู่ดีนั่นแหละ 55555 

ครึ่งหลังเป็นอะไรที่สำคัญมาก(อีกแล้ว) 

รอติดตามด้วยนะ


#CastleKV หรือ เม้นต์ให้กำลังใจเราหน่อยนะก๊ะ

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 279 ครั้ง

2,195 ความคิดเห็น

  1. #2174 AkazawaKirika (@AkazawaKirika) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:09
    ...คือฉันน่ะ ลุ้นสุดๆเลยนะคะ😂
    #2174
    0
  2. #2135 ninewthp (@ninewthp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 15:23
    ง้ยยยยย ตอนนี้เจสันยังอยากฆ่าวีอยู่ แล้วไรท์ย้ำด้วยย ว่า แค่ตอนนี้นะ แอแงงงง ตอนหลังเค้าตะเปนไงกันนะะ อ้ยย หนูลุ้นนน5555555
    #2135
    0
  3. วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 21:50
    ไม่นะ! ไม่นะควีนนน!! นั่นเด็กที่จะทำให้ท่านเป็นอมตะนะ! ใจเย็นก่อนท่าน!!
    #2103
    0
  4. #2073 Kim_JTY (@Cake2196) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 13:33
    ใจนุแบ่บ เต้นตึกตักโอ้ย!!!!! ลุ้น!!!
    #2073
    0
  5. #2062 poppy1112 (@poppy1112) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 01:12
    ตัดจบแบบไร้เยื่อไยมาก
    #2062
    0
  6. #2041 stinkllamas (@stinkllamas) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 23:34
    ลุ้นด้วยเหมือนเป็นจิ้งจกที่เกาะบนรูปปั้น 55555555
    #2041
    0
  7. #1997 SsB3 (@siprang_tong88) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:37
    ใจเต้นตุ๊บๆยิ่งกว่าเจสันอีก!!
    #1997
    0
  8. #1963 Mlikyway (@Mlikyway) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:25

    ทำไงดีๆๆๆๆๆ//ลุ้นมาก

    #1963
    0
  9. #1941 W. Dead P. (@abbabagirl) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 17:28
    แม่มด วีคือนังแม่มดที่แท้จริง แบบนี้ต้องจับชายอายุ18ไปอยู่ที่อาณาจักรนอร์แมนให้หมด แล้ววีจะได้ฟื้นพลังไม่ได้
    #1941
    0
  10. #1924 Oomjanis (@Oomjanis) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:00

    ยกนิ้วให้​ เยี่ยมมากเลยจร้าไรท์

    #1924
    0
  11. #1908 Kullyyyy (@Kullyyyy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 20:41

    กรี้ดดดดตตื่นเต้นนนนนน

    #1908
    0
  12. #1867 20102547 (@20102547) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 17:19

    โอ๊ยยยตื่นเต้นๆลุ้นมากเวอร์ สาธุบุญอย่าให้ท่านวีจับ

    หนูเจสได้ก็พอเถอะ แต่ฉากตอนที่ท่านวีกำลังสูบเอาไออะไรนั่นออกมาจากราฟาเอลนี่ไรท์บรรยายออกมาได้สุดยอดมากๆเลยอ่า บางทีอ่านไปอยู่ดีๆก็ขนลุก สู้ๆค่าไรท์

    #1867
    0
  13. #1838 __0997 (@casanoveenax) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:09
    โอ้ยยยยตื่นเต้นมากฮื่อออออ ฉากดูดพลังนี่คือสุดดดดด เจสันก็สุดดไม่กลัวอะไรเลยลูกก จะรอดไหมมมมม
    #1838
    0
  14. #1831 V-taetae (@V-taetae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 11:36
    จะถึงคราวซวยของเจสันแล้วรึยังนะ ตื่นเต้น
    #1831
    0
  15. #1796 b9zazagtz (@b9zazagtz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 18:19

    โฮ้ยยยยยย ลุ้นเว้ย!! ชีวิตจะจบเพราะก้อนหินโง่ๆ มั้ยวะ!! ทีมKOOKV ทีมเจวี

    #1796
    0
  16. #1789 ErnBts (@ErnBts) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 20:53
    อ่านมาถึงตอนนี้รู้เลยว่าภาษาและการบรรยายของพี่มีนดีทุกเรื่องเลย
    #1789
    0
  17. #1764 ToTQ (@ToTQ) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 18:01
    ไรท์บรรยายเห็นภายมากก
    #1764
    1
    • #1764-1 aqua11 (@aqua11) (จากตอนที่ 7)
      8 พฤศจิกายน 2561 / 01:05
      คุณไรท์บรรยายได้ดีมากๆ เลยค่ะ ลุ้นไปกับเจสันมากในการแอบดู เอ้ย ล้วงความลับของวีในครั้งนี้
      #1764-1
  18. #1743 chorcchor (@chorcchor) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 16:58
    โอวววว เจสัน เธอต้องใจเย็น
    #1743
    0
  19. #1725 boahammock (@boahammock) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 17:32
    บรรยายได้เห็นภาพหมดจดเลยค่ะไรทท์ อยากเห็นแบบที่เจสันเห็นบ้างง อิ้อิ้
    #1725
    0
  20. #1695 Natto (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 18:05

    ฮืออ ชอบมากเลยค่ะ ชอบการบรรยายของไรท์มากเลยมันเห็นภาพเป็นฉากๆดี เราพึ่งได้มาเจอเรื่องนี้บอกได้เลยว่าติดแล้ว555555แถมพล็อตเรื่องยังเป็นหนังที่เราชอบมากด้วยแล้ว ก็ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ เป็นกำลังใจให้ไรท์ในทุกๆเรื่องเลยนะคะ ขอให้แต่งฟิคดีๆแบบนี้ออกมาให้อ่านอีกนะคะ❤

    #1695
    0
  21. #1654 moonchild04 (@moonchild04) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 14:15
    กลัววีแทนเจสัน555
    #1654
    0
  22. #1608 Aonma1997 (@Aon--Aon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 07:43
    สงสารคนที่วีจับไปอะ
    #1608
    0
  23. #1590 Bbmnrr (@Bbmnrr) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 11:39
    โครตตลุ้น
    #1590
    0
  24. #1504 Ztart (@pettatiya-pk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 21:16
    ลุ้นเว่ออออ ฝ่าบาททรงน่ากลัวมสกๆ
    #1504
    0
  25. #1497 97xyue (@yueseop) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 02:08
    สงสารคนโดนจับมาอ่ะ นึกภาพตามตอนเจมส์ไปจับคนคือแบบหดหู่ ละไม่ได้สงสารวีเลย555555
    #1497
    0