รดีซ่านทรวง

ตอนที่ 53 : เล่ม 2 - ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,050
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    4 ก.ย. 61

ตอนที่ 3


รถของชีวานนท์แล่นเข้ามาจอดตรงบริเวณหน้าบ้านในช่วงเวลาก่อนเที่ยง เสียงเปิดปิดประตูรถดังขึ้นเรียกแม่ยาย อนงค์นาง น้ำอ้อย และปัณณวัตรที่อุ้มลูกน้อยให้ออกมามอง

พี่เขม...”

สิริวรรณร้องเรียกพี่เขยด้วยน้ำเสียงแปลกใจ ดวงตาเปล่งประกายขบขันยามจ้องมองใบหน้าของปัณณวัตร ขณะที่ในอ้อมแขนของคุณแม่มือใหม่มีร่างของลูกน้อยที่เพิ่งเกิดได้ไม่กี่วันซุกอยู่ ชายหนุ่มถูกชีวานนท์มองเหมือนกัน อีกฝ่ายมีแววตาตื่นตะลึงวาบผ่านเนื่องจากคาดไม่ถึงว่าหน้าตาที่ไร้หนวดเคราของเขาจะดีถึงขนาดนี้

พี่เขมโกนหนวด”

สิริวรรณหัวเราะทั้งที่เคยเห็นเขาโกนหนวดและตัดผมมาแล้วครั้งหนึ่ง หากแต่ตอนนั้นตอเคราขึ้นมากกว่านี้ ทำให้วันนี้คุณแม่มือใหม่ยังแสดงสีหน้าแปลกใจอยู่

คนถูกมองไม่ได้มีปฏิกิริยาโต้ตอบอะไรกับความตะลึงพรึงเพริดของอีกฝ่าย และเมื่อมองไปทางชีวานนท์ที่กำลังหิ้วข้าวของลงจากหลังรถอีกครั้ง ฝ่ายนั้นก็มีสีหน้าเศร้าด้วยยอมรับความพ่ายแพ้ เพราะคนที่อนงค์นางแต่งงานด้วยไม่ใช่ผู้ชายที่ด้อยกว่าแม้แต่น้อย

เมื่อก้าวเข้ามาในบ้านชีวานนท์ก็จัดการปูเบาะหนานุ่มบนพื้นเพื่อให้สิริวรรณวางร่างของลูกน้อยลงนอน เด็กตัวเล็กๆ ปากนิดจมูกหน่อยกำลังหลับอยู่

นี่จ้ะ ของขวัญรับขวัญหลานจากพี่และพี่เขม”

แน่อยู่แล้วว่าอนงค์นางไม่ลืมที่จะเอ่ยชื่อของสามี และสิ่งที่อยู่บนฝ่ามือของเธอก็คือสร้อยข้อมือทำด้วยทองคำสีเหลืองสองเส้น หลังจากที่หญิงสาวใส่ของขวัญให้หลานแล้ว มารดาที่อยู่ข้างๆ ก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับเปิดถุงสีแดงเทสร้อยคอทองคำออกมา

นี่ของแม่”

น้ำอ้อยสบโอกาสก็หยิบถุงใส่ของขวัญออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วมอบให้อย่างมีน้ำใจ ซึ่งก็เป็นกำไลข้อเท้าทำด้วยเงินติดกระพรวนคู่หนึ่ง

นี่ของพี่จ้ะ”

สิริวรรณกล่าวคำขอบคุณพร้อมรอยยิ้ม เวลานั้นอัญชันดิ้นที่จะลงไปอยู่กับแม่ เนื่องจากมารดาของหนูน้อยให้ความสนใจเด็กอื่น จึงสนใจด้วยเหมือนกัน

ปัณณวัตรปล่อยลูกสาวออกจากอ้อมกอด อัญชันพลิกตัวนั่งหันหน้ามองไปทางเบาะ แล้วก็ยื่นมือออกไปหมายจะจับนิ้วแต่ก็ไม่จับ และหัวเราะออกมาราวกับกำลังเล่นสนุก

จริงสิ! ปู่ย่ามาเยี่ยมแล้วหรือยัง”

ลูกเขยคนที่สองถูกแม่ยายถาม เพราะตั้งแต่มีเรื่องวิวาห์ล่มไปครั้งนั้น และถึงขั้นลงไม้ลงมือตบตีกันจนเรื่องถึงตำรวจ พาให้สองครอบครัวต่างมองหน้ากันไม่ติด แถมฝั่งพ่อแม่สามีก็ดูไม่ชอบสิริวรรณขึ้นมา และสิริวรรณก็เป็นผู้ตอบคำถามแทนชีวานนท์

ไม่มาเลยค่ะ”

อ้าว...ทำไมไม่มา นี่หลานแท้ๆ นะ หน้าตาเด็กก็ออกจะน่ารักน่าชังถึงขนาดนี้”

ยังไม่มาค่ะ

บรรยากาศในห้องนั่งเล่นพลันอึมครึม ชีวานนท์อึดอัดไปกับสถานการณ์แบบนี้เหมือนกัน เขาเองที่เป็นฝ่ายผิด ตอนทะเลาะกันพ่อแม่ย่อมเข้าข้างลูก พวกท่านเลยไม่เห็นด้วยที่เขาจะกลับมาคืนดีกับสิริวรรณ จึงทำให้พวกท่านโกรธถึงขั้นไม่อยากจะคุยด้วย

ส้มก็พาไปหาพวกท่านสิ” อนงค์นางแนะนำขึ้นมา ถ้าน้องสาวประสบปัญหาแบบนี้ก็มีอยู่ทางเดียวคือต้องโอนอ่อนเข้าหาผู้ใหญ่เหมือนที่เคยบอกให้ออดอ้อนมารดาในตอนนั้น

ก็คิดอยู่นะพี่” สิริวรรณมองลูกน้อยพลางถอนหายใจ จากนั้นก็มองไปทางชีวานนท์ เพราะนี่เป็นปัญหาคาราคาซังที่ทำให้กลัดกลุ้มใจกันมานาน

ส้มโตขึ้นมากแล้วนะ มีความคิดเป็นผู้ใหญ่แล้ว” อนงค์นางเอ่ยชมเสียงอ่อน

หือ...” สิริวรรณทำหน้างง

ก็ไม่ใช้อารมณ์ตัดสินปัญหาเหมือนแต่ก่อน เมื่อกี้พี่ยังนึกเลยว่าส้มจะพูดออกมาว่าไม่ไป ช่างสิ! ไม่เห็นจะสนใจเลย หลานไม่ต้องรู้จักปู่กับย่าก็ได้”

แหม...ส้มไม่อยากให้พี่ไมค์อึดอัด”

ชีวานนท์รู้สึกเหมือนกันว่านิสัยของสิริวรรณเปลี่ยนไป ตอนนี้มีความคิดเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น และใจเย็นมากขึ้นอีกด้วย อีกทั้งยังมอบความรักความเอาใจใส่ให้เขาเหมือนเดิมไม่ขาด

พาหลานไปหาพวกท่านเถอะ กราบท่านสักนิด ง้องอนสักหน่อย พวกท่านไม่น่าจะใจแข็งหรอก หรือถ้าใจแข็งก็ทิ้งให้พวกท่านเลี้ยงหลานสักสองสามวัน ผู้ใหญ่ไม่มีทางไม่เอ็นดูเด็กหรอก ยิ่งเด็กคนนั้นเป็นหลานแท้ๆ แถมยังหน้าตาน่ารักน่าชังแบบนี้ด้วย” อนงค์นางคิดอย่างไรก็พูดออกไปอย่างนั้นอยู่เสมอ และยังแฝงไปด้วยความคิดดีๆ

ให้ไปนอนบ้านโน้นเหรอ” สิริวรรณไม่เคยไปนอนบ้านโน้นมาก่อน

ใช่”

พี่ไมค์ว่ายังไง”

คนถูกถามพยักหน้าอย่างเห็นด้วย ถ้าเคลียร์ปัญหานี้ได้ เขาก็อยากจะเคลียร์เหมือนกัน เพราะกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อแม่ทีไร พวกท่านมักจะพูดจาเหน็บแนมสิริวรรณให้ฟังทุกที เขาเบื่อที่จะฟังเรื่องเดิมๆ แบบนี้เต็มทนแล้วเหมือนกัน

พรุ่งนี้พี่เขมกับพี่นางจะกลับ?” สิริวรรณถามขึ้นมา

ใช่”

อยู่ไม่กี่วันเอง”

พี่กับพี่เขมต้องกลับไปดูมะเขือเปราะ ขืนปล่อยให้ลูกคาต้นอยู่หลายวันมันจะแก่ แม่ค้าไม่ชอบน่ะ”

สิ้นคำนั้นอนงค์นางที่กลายสภาพเป็นชาวสวนเต็มตัวไปแล้วก็ร้องเสียงดังด้วยความตกใจ เมื่ออัญชันโถมเข้าไปหาเจ้าตัวเล็กหมายจะหอมแก้มสักหน่อย แต่หน้ากลับทิ่มลงไปที่พื้นแทน

น้องอัญ!”

โป๊ก!

ตายแล้ว”

หน้าผากของอัญชันโขกพื้นจนเกิดเสียงดัง เสียงร้องไห้จ้าพลันดังขึ้น หยาดน้ำตาไหลเปียกแก้มเป็นเม็ด แล้วก็มีเสียงร้องไห้ของหนูน้อยที่อยู่บนเบาะดังตามมา

แง...”

ปัณณวัตรโผเข้าไปรับร่างของลูกสาวแล้วเอ่ยถามสีหน้าเป็นห่วง มือหนึ่งจับอยู่ที่หน้าผากพลางพยายามมองหารอยนูนที่น่าจะปูดขึ้นมา

เจ็บตรงไหนลูก”

อัญชันยังแหกปากร้องไห้ทั้งบีบน้ำตาออกมาเป็นสาย หนูน้อยไม่ได้รู้สึกเจ็บตรงไหน แค่ตกใจเสียงแหลมๆ ของมารดาเท่านั้น ด้านอนงค์นางก็ลุกขึ้นมาหาสองพ่อลูก ที่ที่เธอเคยนั่งอยู่จึงถูกแทนที่ด้วยชีวานนท์เพื่อมาปลอบโยนลูกน้อยที่ร้องไห้ตามเสียงสะอึกสะอื้นของอัญชัน

แม่ขอโทษ แม่น่าจะจับหนูดีๆ หน่อย”

ได้ยินคำนั้นหนูน้อยที่ฉลาดเฉลียวเกินวัยก็กลั้นสะอื้น จากนั้นก็วางมือแหมะลงบนศีรษะ หาใช่ตรงหน้าผากที่แม้จะโขกลงไปก็จริงแต่ก็ชนกับเบาหนานุ่มก่อนจะถึงพื้น

ตรงนี้หรือจ๊ะ เพี้ยง...หายแล้ว”

อัญชันเหมือนจะงอนมารดาที่จับตนไม่ดีจึงหันหน้าซุกเข้ากับอกของผู้เป็นพ่อ เวลานั้นปัณณวัตรยังหารอยนูนที่หน้าผากของลูกสาวด้วยความเป็นห่วงว่าเจ็บตรงไหน แล้วคนเป็นแม่ก็พูดตะล่อมลูกสาวให้อารมณ์ดีพร้อมรอยยิ้ม

นมไหมลูก”

มีหรืออัญชันจะไม่เอาขวดนม ในวัยนี้มีอยู่ไม่กี่สิ่งหรอกที่ชอบทำ นั่นก็คือกิน นอน เล่น และถ่ายออกมาให้พ่อแม่เช็ดล้างให้สะอาด

ในที่สุดหนูน้อยเลิกร้องไห้ เช่นเดียวกับลูกชายของสิริวรรณกับชีวานนท์ที่ถูกกล่อมจนเงียบ แล้วน้องสาวก็เงยหน้ามองพี่สาวกับพี่เขย ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงหลานสาวอยู่เหมือนกัน

หัวโนไหมพี่”

ไม่เห็นมีโนตรงไหน” อนงค์นางตอบหลังจากสำรวจไปทั่วหัวของลูกสาวเช่นกัน

ได้ยินเสียงดังโป๊ก” สิริวรรณหัวเราะเพราะขบขันกับเรื่องนี้

ใช่ พี่จับไม่ทัน”

ซนไหมพี่”

จะเหลือเหรอ”

คนกำลังถูกนินทาใช้สองมือน้อยๆ จับขวดนมและปากน้อยๆ ดูดหัวนมอยู่ แพขนตาที่ล้อมกรอบดวงตาเปียกชื้น ดวงตาของหนูน้อยมองไปที่มารดา มือข้างหนึ่งยังจับอยู่ที่ศีรษะราวกับกำลังฟ้องว่าหัวโขกตรงนี้ หนูน้อยกำลังเรียกร้องความสนใจจากบุพการี แล้วก็แหงนหน้ามองผู้เป็นพ่อด้วย

น้องอัญฉลาดมาก” ยายชมแล้วหัวเราะ

ใช่ รู้จักบอกด้วยนะว่าเจ็บตรงไหน” น้ำอ้อยพูดเสริมยิ้มๆ

หัวโขกเสียงดังเชียว ไม่โนจริงๆ หรือ” ยายเป็นอีกคนที่เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

ไม่เห็นปูดตรงไหนเลยนะคะ” อนงค์นางบอกแล้วหันไปหาร่องรอยอีกครั้ง เพราะถ้าเจ็บตัวจริง เธอจะได้หายามาทาให้ คงไม่มีพ่อแม่คนไหนสบายใจเมื่อเห็นลูกน้อยเจ็บตัว

อัญชันยังเอนซบบ่าของพ่อพลางดูดนมจากขวดนมไปอย่างนิ่งๆ ไม่ร้องไห้ และไม่ได้บอกว่าเจ็บตรงไหนแล้ว เนื่องจากไม่ได้เจ็บตัวอะไร ก็แค่อยากออดอ้อนพ่อแม่เท่านั้น


ห้าโมงเย็นของวันใหม่ เพียงรถกระบะสีขาวคันกลางเก่ากลางใหม่แล่นไปตามท้องถนนใกล้จะถึงตัวบ้าน เสียงเห่าต้อนรับของมะเขือเปราะกับแตงกวาก็ดังขึ้นลั่น พวกมันดีใจที่เจ้านายกลับมาแล้ว

โฮ่ง...โฮ่ง...

ลุงสนที่ทำหน้าที่เฝ้าบ้านรีบลงจากเรือนหลังได้ยินเสียงเห่าของพวกองครักษ์พิทักษ์สวน สีหน้านั้นยิ้มแย้มต้อนรับเจ้าบ้านที่กำลังลงมาจากรถ

อ้าว...เขม! เอ็งโกนหนวดตัดผมอีกแล้วเหรอ”

อยากหล่อ แต่ซวยอีกแล้วลุง” ปัณณวัตรตอบเสียงเข้ม

ซวยอะไรของเอ็ง” ลุงสนหัวเราะ

ลูกจำพ่อไม่ได้”

หือ...” ลุงสนอุทานแล้วก็มองไปทางอัญชันที่อยู่ในอ้อมกอดของอนงค์นาง

เห็นหน้าหลังโกนหนวดตัดผมครั้งแรกร้องไห้ไม่ให้อุ้มเลย เพราะจำหน้าไม่ได้” ปัณณวัตรกล่าวราวกับว่าไม่มีวันที่จะโกนหนวดและตัดผมอีกแล้ว

ตลก” ลุงสนหัวเราะจนตัวงอ “เอ็งนี่แปลก โกนหนวดครั้งแรกก็มีผู้หญิงมาติด โกนครั้งที่สองลูกสาวดันจำหน้าพ่อไม่ได้ และถ้าโกนครั้งที่สามจะเกิดอะไรขึ้น”

ไม่โกนแล้ว” เจ้าของสวนผักยืนยันเสียงจริงจัง

อะไรกันคะ สัญญากับนางแล้วนี่ว่าจะโกนอีก” อนงค์นางแซ็วขึ้นมาด้วยความรักใคร่พร้อมเสียงหัวเราะ

ให้พี่ไว้หนวดเถอะนะ พี่ขอร้อง”

เขากล่าวสีหน้าจริงจังไม่มีวี่แววล้อเล่นให้เห็นแม้แต่น้อย ด้วยไม่กล้าโกนหนวดแล้วจริงๆ จากนั้นลุงสนก็รายงานเรื่องการดูแลสวนให้เขาฟังระหว่างที่เขากับอนงค์นางไม่ได้อยู่ที่สวนสี่วัน

ข้าให้ไอ้โน้ตกับไอ้โต้งให้ปุ๋ยทางใบตามที่เอ็งบอกแล้วนะ โรยปูนขาว1 ใต้ต้นชะอมแล้วด้วย”

ปัณณวัตรฟังแล้วพยักหน้าก่อนจะเผยความยินดีออกไป

ลุง...นางท้อง”

ฮ้า! ท้องอีกแล้วหรือ” ผู้อาวุโสกว่ามองไปที่อนงค์นางตาโต

อีกแล้วที่ไหน” คุณพ่อลูกหนึ่งขมวดคิ้ว เพราะเพิ่งจะมีลูกแค่คนเดียว แต่ลุงสนพูดเหมือนกับว่าเขามีลูกแล้วหลายคนเสียอย่างนั้น

เออ เอ็งเก่ง แป๊บๆ ก็คนที่สองละ ข้านึกว่าจะเว้นไปสักสองสามปีเสียอีก แล้วนี่เอ็งแพ้ท้องแทนนางบ้างหรือเปล่า” ลุงสนหัวเราะด้วยความยินดีกับอีกฝ่าย

ตั้งใจมีลูกก็ต้องปั๊มกันหน่อยสิลุง จะชักชาอยู่ไย ผมอยากมีสักสามสี่คน” เจ้าของสวนผักพูดหน้านิ่ง เขาไม่เคยเปลี่ยนแปลงความตั้งใจที่จะมีลูกกับอนงค์นางหลายๆ คน

เออ ข้าถึงได้บอกว่าเอ็งเก่ง” ลุงสนหัวเราะอีก จากนั้นก็ถามคำถามเดิมอีกครั้ง “แล้วตกลงเอ็งแพ้ท้องแทนนางหรือเปล่า”

ยังไม่มีอาการอะไร ไม่ได้อยากกินมะม่วงเปรี้ยว ไม่ได้อยากกินกะปิ ตอนเช้าตื่นขึ้นมาก็ไม่เวียนหัว”

เขาพูดแล้วก็หันไปมองเมียรักอย่างเป็นห่วง จากนั้นก็ยื่นมือออกไปรับร่างของลูกน้อยมาอุ้มแทน แต่อัญชันดิ้นที่จะลงไปยืนอยู่กับพื้นเนื่องจากอยากจะเล่นกับพี่ชายทั้งสองที่กำลังเห่าใส่พลางกระดิกหางและวิ่งหนีกลับไปกลับมาอย่างสนุกสนาน

ปัณณวัตรตามใจอัญชัน อัญชันวัยขวบกว่าเดินได้แล้วแต่ขายังไม่แข็งนัก เสียงหัวเราะใสๆ ด้วยความสนุกสนานของหนูน้อยดังขึ้น ขณะสองมือก็ยื่นออกไปหมายจะจับมะเขือเปราะกับแตงกวาที่เห่าใส่พลางสะบัดหัวและกระดิกหางอย่างเล่นด้วย

อนงค์นางจึงสบโอกาสที่จะพูดเรื่องงาน โดยเธอเอ่ยเตือนคนทั้งสองว่าในวันพรุ่งนี้ปรางจะมาผักทั้งหมดในช่วงเวลาเดิมเพื่อจะนำไปขายต่อ ไม่ว่าจะเป็นมะเขือเปราะ พริกขี้หนู แตงกวา ชะอม หรือแม้กระทั่งถั่วฝักยาว

ลุงสนให้คนเก็บพริกแล้วใช่ไหมคะ” เธอถามพลางมองอัญชันไปด้วย เนื่องจากกลัวลูกน้อยจะเดินออกไปไกลแล้วเกิดอันตรายขึ้นมา

เรียบร้อยแล้ว อยู่ตรงโน้น มีทั้งหมดร้อยถุง พรุ่งนี้ก็เหลือแค่เก็บมะเขือเปราะเท่านั้น ข้าบอกทุกคนเอาไว้เรียบร้อยแล้ว” ลุงสนชี้ไปทางศาลาที่จัดเก็บผัก เห็นถุงพริกวางเรียงอยู่ตรงนั้น

แล้วแตงกวาเป็นยังไงบ้างลุง ก่อนไปกรุงเทพฯ มันติดดอกแล้ว” ปัณณวัตรถามถึงแตงกวาที่เป็นพืชล้มลุกและเพิ่งปลูกใหม่

ติดลูกหน่อยๆ แล้ว”

นาง พี่จะลงสวน”

ค่ะ”

เออ ไอ้เขม เอ็งจะรับคนงานเพิ่มไหม” ลุงสนถาม เพราะเมื่อสองวันก่อนมีคนเข้ามาคุยกับแกว่ากำลังหางานทำ แกพอจะคุยกับเจ้าของสวนผักให้หน่อยได้ไหม ซึ่งแกก็เห็นด้วยที่จะรับคนเพิ่ม “ตั้งแต่เริ่มเก็บยอดชะอมขายได้ งานมันก็เพิ่มขึ้น บางทีก็ชนกับเก็บพริกขี้หนูหรือไม่ก็เก็บมะเขือเปราะ แล้วไหนจะมีแตงกวาอีก มีคนอยากทำงานด้วย เอ็งคิดว่ายังไง”

ใคร” ปัณณวัตรขมวดคิ้ว

ไอ้ยอดกับเมียมัน”

ชายหนุ่มรู้จักยอดชายกับเมียที่ชื่อนวลตอง เพราะบ้านตั้งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ อีกทั้งอายุก็รุ่นราวคราวเดียวกัน เคยเห็นหน้ากันในสมัยเด็กมาก่อน หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก็ตอบตกลงลุงสนกลับไป เพราะตั้งแต่ขยายสวนออกไปอีกสามสิบไร่ งานก็เพิ่มขึ้นมาอีกเท่าตัวจริงๆ

อืม...จะมาพรุ่งนี้เลยไหม”

เดี๋ยวข้าขี่มอเตอร์ไซค์ไปบอกพวกมันที่บ้าน คงจะมาทำพรุ่งนี้เช้า ข้าบอกพวกมันไปแล้วว่าเอ็งให้วันละเท่าไร มันสองคนผัวเมียเลยอยากที่จะทำงานด้วย”

ปัณณวัตรไม่ถามถึงความขยัน เพราะถึงยังไงก็จะได้เห็นกับตาในไม่ช้านี้ ด้วยเขามาดูแลสวนผักทุกวี่ทุกวันอยู่แล้ว และเมื่อลุงสนลากลับบ้าน ก่อนที่เขาจะเข้าไปในสวน เขาก็เก็บข้าวของที่อยู่หลังรถกระบะเข้าไปในบ้านก่อน พร้อมกันนั้นก็เอ่ยกับเมียรักไปด้วย

พี่เข้าสวนไปแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวกลับมา”

ค่ะ นางจะหุงข้าวและทำกับข้าวรอ”

ไปไม่นานหรอก แค่แวะไปที่แปลงแตงกวาเท่านั้น”

ค่ะ”

ปัณณวัตรบอกเมียแล้วขี่จักรยานออกไป มะเขือเปราะกับแตงกวาวิ่งตามหลังชายหนุ่ม อนงค์นางมองจนลับตาก็พาลูกน้อยเข้าไปในบ้านเพื่อหุงหาอาหารรอสามีกลับมา

1วิธีป้องกันโรคและแมลง


--------

ปีหน้าจะเขียนเฮียเขมตอนอายุ 50 กว่า ลูกๆ โตกันแล้วมาให้อ่านกันค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

4,869 ความคิดเห็น

  1. #4836 Oil-Haruthai (@Oil-Haruthai) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 18:02
    รอๆๆ น้องอัญโตเป็นสาว
    #4836
    0
  2. #4835 Yuie (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 21:51

    รอคร้า..สามี 2019...เรามีทั้งเล่ม 1 และ 2 อิๆๆ

    #4835
    0
  3. #4834 Been1244 (@Been1244) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 21:03

    ชอบ ชอบ ชอบ
    #4834
    0
  4. #4833 aod1234 (@nipha_aod) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 20:43
    จะรอเฮียเขมตอนอายุ 50 555
    #4833
    0
  5. #4832 z-par (@z-par) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 20:18

    รอนะคะ.
    #4832
    0
  6. #3162 ไรเฟิล (@rifle_ke) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 05:23
    เกือบลืม วันนี้โอนค่าตัวพี่เขมค่าาา
    #3162
    0
  7. #3161 Nukookk@i (@lilichang) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 01:32
    โหย เห็นแจ้งเตือนพี่เขม ดีใจนึกว่าไรท์จะอัพให้หายคิดถึง ที่ไหนได้ แค่อัพเดตรายชื่อ
    #3161
    0
  8. #3160 chonlydream (@cumpai) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 21:23
    อยากได้ด้วยคนค้าสั่งจองได้ช่องทางไหนบ้างคะ
    #3160
    0
  9. #3159 pornnipanisaidee (@pornnipanisaidee) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 20:51
    700ล่ะ เลขสวยนะ
    #3159
    0
  10. #3158 CB_berry (@CB_berry) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 20:43
    พี่เขมขาาาา...ชั้นมารอพี่ที่หน้าเว็บเด็กดีทุกวันเลย...
    #3158
    0