รดีซ่านทรวง

ตอนที่ 54 : เล่ม 2 - ตอนที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,930
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    10 ก.ย. 61

ตอนที่ 4


แม่ขอหุงข้าวแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวแม่อาบน้ำให้”

หญิงสาวปล่อยอัญชันเดินเตาะแตะเล่นอยู่ข้างๆ และเมื่อหุงข้าวเสร็จก็หันมาหาเพื่อลูกสาวพาไปอาบน้ำ หลังจากเช็ดตัวจนแห้ง ประแป้งจนตัวลาย แม่ก็จับลูกน้อยใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูปกับเสื้อผ้า ก่อนจะปล่อยให้อัญชันนอนแผ่อยู่บนพื้นหน้าจอโทรทัศน์ สองมือน้อยๆ ถือขวดนม ดูดนมที่อยู่ในขวดไปอย่างมีความสุข

นอนกินนมไปนะ อย่าซนนะ”

สั่งเสร็จก็เดินเข้าไปในห้องครัว แต่ก่อนจะลงมือทำอาหารก็ต้องหยิบข้าวของต่างๆ ออกมาจากตู้เย็น หญิงสาวลอบมองลูกน้อยอย่างเป็นห่วง แม้อัญชันจะออกจากบ้านไม่ได้เพราะปิดประตูบ้านเอาไว้ แต่สามารถจับสิ่งที่เป็นอันตรายต่อหนูน้อยได้ เช่น ปลั๊กไฟ

วันนี้เธอจะทำผัดกะเพราหมูสับ ทอดไข่เจียว และต้มจืดวุ้นเส้น แต่พอหยิบกระเทียมมาทุบเท่านั้น กลิ่นกระเทียมที่โชยขึ้นมาก็ทำให้เกิดอาการคลื่นเหียนอาเจียนอย่างหนัก กระทั่งพุ่งไปที่ห้องน้ำอย่างห้ามตัวเองไม่ได้

เสียงอาเจียนโอ้กอ้ากที่ดังขึ้น ทำให้อัญชันทิ้งขวดนม จากนั้นก็ยันตัวขึ้นยืนอย่างทุลักทุเลและเดินเตาะแตะเข้าไปหามารดาที่ห้องน้ำ

อนงค์นางไม่ได้ปิดประตูห้องน้ำเพราะเผื่อจะโผล่หน้าออกไปมองลูกน้อย พออัญชันโผล่หน้ามาให้เห็น เธอสูดลมหายใจเข้าแรงๆ และพยายามล้างมือที่มีกลิ่นกระเทียมให้สะอาด

แม่เหม็นกระเทียม”

หนูน้อยไม่เข้าใจในสิ่งที่มารดาพูด แล้วคนเป็นแม่ก็เข้ามาอุ้ม ประจวบเหมาะกับประตูบ้านถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับการปรากฏตัวของปัณณวัตร

พี่เขมคะ”

ปัณณวัตรเห็นสีหน้าไม่ดีของเมียรักเท่านั้นก็ขมวดคิ้ว หญิงสาวมีสีหน้าเหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มา และทำท่าพะอืดพะอมราวกับคนป่วย เธอพูดพลางสูดน้ำมูกอย่างแรง

เหม็นกระเทียมมากเลยค่ะ ว่าจะผัดกะเพราสักหน่อย แต่เหม็นจนทนไม่ไหวจริงๆ”

ไม่ต้องใส่กระเทียม!” เขาพูดเสียงเครียดและเดินเข้าไปหา

ผัดกะเพราไม่ใส่กระเทียมได้หรือคะ” คนตั้งครรภ์อ่อนๆ อยากจะหัวเราะ แต่หัวเราะไม่ออก เพราะสภาพร่างกายไม่เอื้ออำนวยในตอนนี้

แค่ไข่เจียวพี่ก็กินได้”

แต่นางอยากกินไข่ตุ๋น ใส่ดอกขจรด้วยนะคะ” เธอเกิดอาการน้ำลายสอกับเมนูนี้หลังจากอาเจียนทั้งที่ไม่มีอะไรจะอาเจียน

อ้าว...” ปัณณวัตรขมวดคิ้ว

ไม่รู้สิคะ รู้แต่ว่าอยากกิน” เธอปล่อยลูกน้อยไปหาพ่อเมื่ออัญชันทำท่าโผเข้าไปหา

เดี๋ยวพี่ทำให้” ปัณณวัตรรับร่างลูกสาวไปอุ้มก่อนหอมแก้มฟอดใหญ่ กลิ่นแป้งเด็กทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายจากความเครียดที่เป็นห่วงเมียรัก

อนงค์นางมีอาการอยากจะอาเจียนอีกครั้ง จึงผลุบหายเข้าไปในห้องน้ำ พลันเสียงโอ้กอ้ากก็ดังขึ้น ชายหนุ่มหิ้วร่างลูกน้อยด้วยแขนข้างหนึ่ง อีกมือก็ค้นหายาดมจากลิ้นชักตู้ที่ตั้งอยู่ในห้องโถงนั่งเล่น ข้าวของต่างๆ ที่ใช้เมื่ออนงค์นางตั้งครรภ์ครั้งที่แล้วยังอยู่ เขาหยิบยาดมได้ก็เดินเข้าไปหาเมียรัก

อัญชันเบะปากร้องไห้ทันทีที่เห็นมารดาเกาะขอบชักโครกอย่างเหนียวแน่นและโก่งคอคายน้ำลายเหนียวๆ ขมๆ ออกมา

แมะ...แมะ...”

เสียงของหนูน้อยดังอย่างไม่ชัด วัยขวบกว่าพูดได้เป็นคำๆ เท่านั้น เช่น พ่อบ้าง แม่บ้าง และหม่ำบ้าง

ปัณณวัตรกลัดกลุ้มใจอย่างหนัก หลังจากนั่งยองๆ ก็ยื่นยาดมไปให้ และใช้มือข้างหนึ่งลูบแผ่นหลังเบาๆ อัญชันที่อยู่ในอ้อมแขนของผู้เป็นพ่อก็โผเข้าไปเกาะด้านหลังของคนเป็นแม่ หนูน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางเอียงศีรษะไปมองใบหน้าของอนงค์นางที่ยังก้มหน้าอาเจียนอยู่

แมะ...”

แม่ไม่เป็นอะไรจ้ะ”

แมะ...”

ร้องไห้ทำไมลูก แม่ไม่ได้เป็นอะไร แม่แค่มีน้องของหนูอยู่ในท้อง” เธอหันมาตอบยิ้มๆ

อัญชันยังมองมารดาทั้งน้ำตา ก่อนที่ปัณณวัตรจะปล่อยลูกสาวให้ยืนอยู่กับพื้นเพื่อไปหยิบผ้าขนหนูมาชุบน้ำเช็ดหน้าให้อนงค์นาง

ว่าที่คุณแม่ลูกสองโอบลูกน้อยเข้าหาทันทีที่ปัณณวัตรลุกขึ้นยืน อีกมือยังจ่อยาดมที่ปลายจมูกโด่ง หลังจากสูดกลิ่นหอมเย็นใจเข้าไปแรงๆ อาการพะอืดพะอมเริ่มจะลดลง แล้วเธอก็แหย่ลูกสาวด้วยการให้ดมยาดมเหมือนกัน ซึ่งอัญชันหันหน้าหนีในทีแรก แต่แล้วก็ติดใจ จนสองมือของหนูน้อยพยายามจะแย่งยาดมจากมือของมารดา

ดีขึ้นหรือยัง” เขาถามขณะย่อตัวลงนั่งอีกครั้ง

ค่ะ ดีขึ้นแล้วค่ะ”

เขาเช็ดหน้าให้เมียรักอย่างอ่อนโยน เห็นอนงค์นางมีสภาพแบบนี้แล้วก็ปวดใจนัก อยากจะแพ้ท้องแทนเมียจริงๆ เพราะไม่อยากให้เธอรู้สึกไม่สบาย จึงบ่นขึ้นมาให้ฟัง

ทำไมไม่เป็นพี่แพ้ท้องแทนนะ”

ให้พี่เขมแพ้ท้องคนเดียวได้ยังไงล่ะคะ ลูกของนางเหมือนกันนะคะ” อนงค์นางหัวเราะ

นางอยากกินอะไรบอกพี่”

จะบอกนะคะ แต่ตอนนี้อยากกินไข่ตุ๋นใส่ดอกขจรค่ะ”

เดี๋ยวพี่ทำให้”

ขอบคุณค่ะ”

สามคนพ่อแม่ลูกออกมาจากห้องน้ำ อนงค์นางไม่ย่างกรายเข้าไปในครัวอีกเลยเพราะกลัวกลิ่นกระเทียมจะทำให้อาเจียนออกมาอีกครั้ง ครู่หนึ่งที่สามีหายไปนอกบ้านก่อนจะกลับเข้ามาพร้อมดอกขจรเต็มฝ่ามือ

นางอยากกินอะไรอีกไหม มะม่วงเปรี้ยว?” เขาถามก่อนจะเข้าไปในครัว คนตัวใหญ่ลงมือทำกับข้าวให้เมียรักกินอีกแล้ววันนี้

ไม่ค่ะ”

กะปิ?”

ไม่ค่ะ”

ของหวานไหม เดี๋ยวพี่ทำบัวลอยให้”

ไม่ค่ะ”

ไม่อยากกินอะไรอีกเลยเหรอ นอกจากไข่ตุ๋นใส่ดอกขจร” เขามีสีหน้าเคร่งเครียดมากขึ้น

ตอนนี้ไม่อยากกินอะไรเลยค่ะ นอกจากไข่ตุ๋นใส่ดอกขจร” อนงค์นางทำสีหน้าออดอ้อนใส่สามีสุดที่รัก อารมณ์ยามนี้ขึ้นๆ ลงๆ โดยไม่รู้ตัว

แป๊บหนึ่ง ไม่นาน”

คล้อยหลังสามีที่หันกลับไปทำกับข้าวต่อ คนเป็นแม่ก็เล่นกับลูกน้อยพร้อมๆ กับดูโทรทัศน์ อัญชันหยิบของเล่นขึ้นมาแล้วโบกไปมา จู่ๆ อนงค์นางก็มีท่าทางเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงหันไปทางครัวและเปล่งเสียงเรียกสามี

พี่เขม...”

อนงค์นางไม่ยอมลุกเดินไปที่ครัวเพราะกลัวกลิ่นกระเทียมที่เหม็นมากสำหรับเธอในเวลานี้ แค่นึกถึงเท่านั้นก็มีท่าทางพะอืดพะอมนิดๆ แล้ว

ปัณณวัตรวางชามไข่ที่ผสมกับน้ำแล้วออกมามองเมียรักว่าเรียกทำไม อัญชันจึงลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับของเล่นที่อยู่ในมือ

พะ...”

ไม่รู้ว่าลุงสนให้อาหารมะเขือเปราะกับแตงกวาแล้วหรือยัง พี่เขมจัดการด้วยนะคะ”

อืม...”

ขอบคุณค่ะ”

คุณแม่ลูกหนึ่งที่กำลังตั้งครรภ์เอนตัวลงนอน อาการอ่อนเพลียเริ่มเข้าครอบงำ เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย มันเหมือนไร้เรี่ยวแรงจนไม่อยากที่จะทำอะไร แล้วก็อยากกินไข่ตุ๋นใส่ดอกขจรมากๆ มากถึงขนาดส่งเสียงพูดกับสามีสุดที่รักอีกครั้ง

พี่เขมคะ ทำเยอะๆ นะคะ หลายๆ ถ้วย ใส่ดอกขจรเยอะๆ ด้วย”

ปัณณวัตรที่กำลังทำกับข้าวและดูแลลูกน้อยไปด้วยส่งเสียงตอบรับมาจากข้างในครัว

ได้”

อนงค์นางอมยิ้มอย่างมีความสุข หลังจากสามีส่งถ้วยไข่ตุ๋นลงในหมอนึ่งเรียบร้อย เขาก็อุ้มอัญชันออกมาด้วยแขนข้างหนึ่ง อีกมือก็ถือถุงอาหารสุนัขออกมาด้วย

อาหารหมาใกล้จะหมดแล้ว” เขาบอกเธอ

ก็ซื้อสิคะ”

พรุ่งนี้เข้าเมืองไปฝากครรภ์และแวะซื้ออาหารหมา”

ค่ะ”

ร่างสูงกำยำที่อุ้มอัญชันอยู่เดินออกไปที่ระเบียงหน้าบ้าน ปล่อยให้อนงค์นางนอนดูโทรทัศน์ต่อไป หญิงสาวได้ยินเสียงห้าวต่ำของสามี ลูกน้อย มะเขือเปราะ และแตงกวาดังแว่วๆ มาจากนอกบ้าน

โฮ่ง...โฮ่ง...

อ้าว...น้ำหมดแล้ว ลุงสนไม่ได้เติมน้ำให้พวกเอ็งเลยเหรอ”

โฮ่ง...โฮ่ง...

ข้าเติมให้”

อัญชันส่งเสียงหัวเราะเคล้าเสียงผู้เป็นพ่อที่กำลังคุยอยู่กับเจ้าสองตัว ตั้งแต่สร้างบ้านใหม่เสร็จเมื่อสองปีก่อน ตรงหน้าระเบียงบ้านก็กลายเป็นที่นอนของพวกมันเพราะมีหลังคาให้หลบฝน แต่บางทีพวกมันก็ไปนอนที่โรงจัดการผัก ซึ่งที่นั่นก็มีหลังคากันฝนเหมือนกัน

ครู่หนึ่งอนงค์นางก็ได้ยินเสียงของสามี ลูกน้อย และเสียงเห่าของเจ้าสองตัวดังแว่วมาจากทางด้านหลังบ้าน เธอคาดว่าเขาคงเดินไปตักน้ำให้พวกมันกิน และเมื่อสามีที่รักกับลูกน้อยก้าวเข้ามาในบ้าน เธอก็แหงนหน้ามองเขาแล้วยิ้มให้ พร้อมกันนั้นก็ยันตัวขึ้นเพื่อรับร่างของอัญชัน

พี่เขมไปอาบน้ำสิคะ น้องอัญมานี่”

ปัณณวัตรส่งลูกสาวไปให้เพื่อจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ทว่ายังไม่ทันจะเดินเข้าห้องนอนเพื่อไปนุ่งผ้าขาวม้า เสียงของเมียรักก็ดังขึ้นอีกจากทางด้านหลัง

พี่เขมทิ้งกระเทียมและล้างครกแล้วหรือยังคะ”

ล้างแล้ว”

ตอนพี่เขมอาบน้ำ นางจะได้เข้าไปดูไข่ตุ๋น”

อืม...”

เขาเคยแพ้ท้องแทนเมีย กลิ่นมะลิน่าจะเหมือนกับกลิ่นกระเทียมในตอนนี้ พอเธอได้กลิ่นเข้าไปก็อาเจียนทันที เป็นอาการที่ห้ามไม่ได้เสียด้วย

พี่ล้างแล้ว ใช้น้ำส้มสายชูดับกลิ่นด้วย”

นางไม่กล้าเข้าไปในครัวเลยค่ะ เหม็นมากจริงๆ แค่นึกถึงก็จะอ้วกละ” อนงค์นางให้เหตุผลก่อนทำหน้าสยองและมีอาการพะอืดพะอมขึ้นมา

พี่รู้” เขารู้ดีเชียวแหละ

พี่เขมทำไข่ตุ๋นกี่ถ้วยเหรอ”

สี่!”

นางหิวแล้วสิ”

งั้นพี่ดูไข่ตุ๋นให้นางก่อน” ปัณณวัตรฟังแล้วแทนที่จะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก็เปลี่ยนใจมานั่งกินข้าวเป็นเพื่อนเมียก่อน ขณะเปิดฝาหม้อนึ่ง เขาก็พูดกับเธอจากด้านในครัว “ไข่ตุ๋นใช้เวลานึ่งไม่นาน พี่ว่าสุกแล้ว”

พี่เขมอาบน้ำเร็วๆ นะคะ นางรอกินข้าว” คนตั้งครรภ์เอ่ยเช่นนั้นเพราะคิดว่าสามีแค่เข้าไปดูไข่ตุ๋นว่าสุกแล้วหรือยัง

กินตอนนี้เลยแล้วกัน” เขาปิดเตาหลังจากเห็นว่าไข่ตุ๋นทั้งสี่ถ้วยสุกแล้ว จากนั้นก็หยิบมาวางบนถาดก่อนจะยกออกมาหาเมีย ทำให้อนงค์นางสงสัยจนต้องเอ่ยถาม

กินข้าวก่อนหรือคะ”

อืม...กินก่อน อาบน้ำทีหลัง”

แค่ไข่ตุ๋นหรือคะ พี่เขมไม่ทำอะไรเพิ่มให้พี่เขมเหรอ” เธอเลิกคิ้ว

แค่ไข่ตุ๋นก็พอ”

น่ากินจังเลยค่ะ” อนงค์นางอารมณ์ดีจนเอ่ยชม อารมณ์วันนี้เหมือนจะอ่อนไหวเป็นพิเศษ เดี๋ยวก็ออดอ้อน เดี๋ยวก็เอาแต่ใจ และเดี๋ยวก็หน้าหงิก ซึ่งจะมีอาการแบบนี้ไปอีกหลายเดือนเลยทีเดียว

ปัณณวัตรยังไม่ทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นเพราะจะไปยกขันน้ำลอยดอกมะลิมาจากตู้เย็นก่อน ครั้นได้กลิ่นมะลิหอมชื่นใจโชยมา ร่างกายเขาก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ นั่นหมายความว่าปัณณวัตรไม่ได้แพ้ท้องแทนเมีย

อัญชันหันเข้ามาหาวงกับข้าว หนูน้อยเห็นไข่ตุ๋นก็ร้องขึ้นพลางมองมารดาที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างออดอ้อน

หม่ำ...หม่ำ...หม่ำ...”

อนงค์นางตักไข่ตุ๋นโดยไม่ลืมที่จะเป่าให้เย็นก่อนส่งเข้าปากของลูกสาว อัญชันเคี้ยวตุ้ยๆ พลางขยับกายไปเกยบนตักและชี้นิ้วไปที่จานข้าวของมารดาอย่างมีความสุข

หม่ำ...หม่ำ...หม่ำ...”

กินจนตัวกลมแล้วเนี่ย”

หม่ำ...หม่ำ...”

กินทุกอย่างเลย”

แมะ...”

ปัณณวัตรอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ สองแม่ลูกคือแก้วตาดวงใจของเขาจริงๆ คนทั้งคู่ทำให้เขามีความสุขจนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลย

และเมื่ออนงค์นางซัดไข่ตุ๋นจนไม่มีเหลือติดก้นถ้วยสักถ้วย หญิงสาวก็ขอตัวไปอาบน้ำก่อนเขา จากนั้นก็ออกมานอนแอ้งแม้งดูละครหลังข่าวกับลูกน้อยในห้องโถง พอเขาอาบน้ำเสร็จก็ออกมาหาเมียรักกับลูกน้อย เธอเห็นเขาถือขวดครีมทาผิวมาด้วยก็ยันกายลุกขึ้นนั่งทันที เมียรักทาครีมให้สามีโดยอัตโนมัติ สองมือของเธอลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังกำยำบึกบึน แล้วจู่ๆ คนท้องอ่อนๆ ที่กำลังมีอารมณ์อ่อนไหวก็สอดแขนเข้ามาโอบรอบลำตัวของเขาเอาไว้จากทางด้านหลังอย่างออดอ้อน ดวงหน้างามมีรอยยิ้มแห่งความสุข

เขาไม่เคยเห็นเมียรักออดอ้อนแบบนี้มาก่อนก็งุนงง เธอยังชะโงกหน้าเข้ามาหอมแก้มสากๆ ของเขาพลางพูดสีหน้ายิ้มแย้มอีกด้วย

นางรักพี่เขมค่ะ”

อัญชันพลิกตัวขึ้นมานั่งแล้วยันตัวขึ้นมายืน หนูน้อยไม่ยอมน้อยหน้ามารดา ขาที่ยังไม่แข็งเหยียบไปบนขาของพ่อซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่กับพื้น และมือก็ยื่นออกไปหมายจะจับบ่าเป็นหลัก ซึ่งทำให้มือของปัณณวัตรรีบคว้าร่างของลูกสาวเอาไว้ก่อนจะล้มลงไปนั่งกับพื้น พอเด็กน้อยหอมแก้มของพ่อได้แบบแม่ก็หัวเราะเสียงคิกคัก อนงค์นางเห็นแล้วอดไม่ได้ที่จะแกล้งลูกสาว หญิงสาวจึงขยับเข้าไปอยู่ตรงหน้าสามีและจุ๊บปากเขา

จุ๊บ”

อัญชันไม่ยอมแพ้ หนูน้อยจุ๊บปากของพ่อบ้าง แม่จุ๊บทีหนึ่ง ลูกสาวจุ๊บทีหนึ่ง คนถูกจุ๊บด้วยความรักใคร่หลายรอบอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เขาถามขึ้นขณะมีสีหน้าอ่อนโยน

ทำอะไรกัน”

จูบพี่เขมสิคะ เรารักกันเนอะน้องอัญ”

จุ๊บ”

เมื่อถึงเวลาเข้านอน แน่นอนอยู่แล้วว่าลูกน้อยหลับไปก่อนโดยมีขวดนมคาอยู่ที่ปากจิ้มลิ้ม ชายหนุ่มอุ้มร่างของลูกสาวเข้าไปไว้ในห้องนอน ส่วนคนเป็นแม่กำลังแปรงฟันอยู่ในห้องน้ำ แต่แล้วเสียงโอ้กอ้ากก็ดังลั่นบ้านอย่างชัดเจน เพราะรอบบ้านเงียบกริบ ไม่มีเสียงใดดังรบกวน นอกจากเสียงแมลงตัวเล็กๆ ที่ออกมาหากินในยามค่ำคืน

เจ้าของสวนผักยังไม่ทันที่จะออกจากห้องนอนไปมองเมียรักอย่างเป็นห่วง หญิงสาวก็เดินเข้ามาหาพร้อมสีหน้าอ่อนเพลีย พอเห็นสีหน้าแบบนั้นของเมียเท่านั้น เขาก็ถามอย่างเป็นห่วงทันที

เป็นยังไงบ้าง รู้สึกไม่ดีตรงไหนหรือเปล่า”

ไม่เป็นอะไรค่ะ”

นางอาเจียน”

แปรงฟันแล้วรู้สึกอยากจะอาเจียน”

เวียนหัวไหม”

นิดหน่อยค่ะ”

ดวงตาคู่คมมองเมียรักคลานขึ้นเตียง ใจที่อัดแน่นไปด้วยความเป็นห่วงทำให้เขาเปิดโน้ตบุ๊กเพื่อหาข้อมูลต่างๆ มาดูแลคนตั้งครรภ์

พี่เขมทำอะไรคะ” เธอถามมาจากบนเตียง

หาข้อมูล”

จริงสิ วันนี้ราคาผักที่ตลาดไทและสี่มุมเมืองเป็นยังไงบ้างคะ”

เจ้าของสวนผักเปิดเว็บไซต์แล้วตอบเมียกลับไป ราคาผักมีขึ้นๆ ลงๆ กำไรน้อย กำไรมาก หรือขาดทุน ตรงนี้เป็นส่วนประกอบหนึ่งนอกเหนือจากการผลิตที่ให้ผลออกมาดีหรือว่าแย่

พริกขี้หนูอยู่ที่กิโลกรัมละเจ็ดสิบหกถึงแปดสิบบาท”

ราคาขึ้นนี่คะ ส่งพริกให้พี่ปรางร้อยถุงพรุ่งนี้น่าจะได้เงินเพิ่มมาอีกนิด”

อืม...”

คนเป็นห่วงเมียกำลังค้นหาวิธีดูแลเมียรัก คราวที่แล้วแพ้ท้องแทนอนงค์นาง เธอจึงเป็นฝ่ายดูแลเขา ทว่าคราวนี้เธอแพ้ เขาจึงต้องเป็นฝ่ายดูแลเธอบ้าง และเมื่อปิดโน้ตบุ๊ก เมียรักก็หลับไปแล้ว เขาจึงปิดไฟในห้องนอน จากนั้นก็ก้าวขึ้นเตียงไปนอนอยู่ข้างๆ ซึ่งหญิงสาวก็พลิกตัวเข้าหาไออุ่นจากเขาอย่างเคยชิน

ใต้ความมืดดวงตาคู่คมยังเปิดอยู่ เพราะที่อ่านมาหลายความคิดเห็นจากประสบการณ์การตั้งครรภ์ของพวกผู้หญิง บางคนบอกว่ากินอะไรเข้าไปก็อาเจียนออกมาหมด จึงทำให้น้ำหนักลดลงกระทั่งถูกพาส่งโรงพยาบาล แถมยังอารมณ์อ่อนไหวจนร้องไห้ ตอนนี้ชักเป็นห่วงเมียเสียแล้วสิ เพราะเห็นอาเจียนแล้วสองครั้ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

4,869 ความคิดเห็น

  1. #4855 แมวสีชมพู(holy59) (@holy59) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 22:00
    ครอบครัวน่ารักมาก
    #4855
    0
  2. #3172 Mejib (@Mejib) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 07:41
    อยากได้แบบ E Book ค่ะ
    ถ้ามี ฝากบอกเราด้วยน้ะ
    pls pls pls...
    #3172
    1