[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 12 : Chapter11 : การเยี่ยมเยียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 ม.ค. 58




หลายสัปดาห์ผ่านไปตั้งแต่วันที่ลู่หานเข้าไปยังศาลเจ้ามังกร เนื่องจากตอนที่ออกไปซื้อของนั้นตนอยู่ในสายตาของจินจูตลอดเวลา แต่นี่จะเป็นครั้งแรกในรอบหลายสัปดาห์ที่เด็กน้อยจะได้ออกไปยังตลาดจิ้งจอกโดยลำพัง

 

"อย่าลืมนะลู่หานไปร้านขายสาเก ไปหาเจ้าของร้านหรือไม่ก็ภรรยาเขาแล้วบอกให้นำสาเกมาที่คฤหาสน์ท่านผู้เฒ่ามาสี่โหล ถ้าพวกข้าไม่ติดว่าต้องรับแขกกับจัดเตรียมงานพวกข้าคงไปเองแล้ว ยังไงก็ตามฝากเจ้าด้วยนะ"

 

จินจูว่าย้ำกับลู่หานอีกครั้ง เด็กน้อยยิ้มออกมาและตอบรับอย่างแข็งขัน

 

"ได้ครับ!"

 

ฝีเท้าเล็กๆวิ่งจากคฤหาสน์ผู้เฒ่าตรงไปยังร้านสาเกในตลาดจิ้งจอก หลายสัปดาห์ที่ผ่านมาเขามาเดินกับจินจูหลายรอบจนสามารถจำทางได้อย่างดิบดี

 

เมื่อเด็กน้อยวิ่งมาถึงร้านสาเกก็พบกับภรรยาคนสวยของเจ้าของร้านอยู่ภายในร้าน

 

"โอ๊ะ...พี่ดีโอสวัสดีครับ"

 

"อ้าว...ลู่ห่านหนิ ว่าไงวันนี้มาคนเดียวหรอ"

 

คยองซูทักทายกลับแต่ก็ต้องแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเด็กน้อยมาคนเดียว

 

"ครับ...วันนี้มีงานเลี้ยงที่คฤหาสน์ท่านผู้เฒ่านะครับ คุณจินจูเลยไม่ว่างมาเลยฝากผมมาสั่งของที่ร้านแทนนะครับ"

 

"แหมๆ...ขยันจริงๆ เอ้าว่ามาเลยต้องการอะไรดีวันนี้"

 

"อ่า...ขอสาเกสี่โหลครับ"

 

"ว๊าว...เยอะเป็นพิเศษนะวันนี้ เดี๋ยวฉันจะให้ลูกน้องไปส่งให้ก็แล้วกันนะ"

 

"ขอบคุณมากครับ"

 

ลู่หานขอบคุณอีกฝ่าย นึกว่าต้องแบกกลับไปเองเสียแล้วไม่แน่ถ้าเขาแบกไปคนเดียวคงค่ำนี้ไม่พ้นประตูร้านเป็นแน่

 

หลังจากสั่งของเสร็จเด็กน้อยจึงเดินออกมาจากร้านและคิดเรื่องสนุกๆขึ้นมา

 

'อย่างนี้ผมก็มีเวลาว่างนะสิ คุณจินจูบอกให้กลับก่อนห้าโมงแต่นี่เพิ่งสามโมงครึ่งเองเหลือตั้งชั่วโมงกว่าๆ'

 

คิดได้ดังนั้นลู่หานจึงเดินในตลาดต่อไปเรื่อยๆจนถึงจุดหนึ่งที่ตนยังคนนึกสงสัยอยู่มาเป็นสัปดาห์

 

"พี่ชายใจดีคนนั้นจะอยู่ไหมนะ..."

 

เด็กน้อยพึมพำออกมาและเดินไปยังส่วนท้ายตลาดจิ้งจอกที่ไม่ค่อยมีใครพลุกพล่านตรงขึ้นบันไดที่เคยผ่านมาเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนจนถึงสุดทางของบันได้นั้น

 

'นี่ไงศาลเจ้า!'

 

ศาลเจ้าขนาดใหญ่ยังคงตั้งอยู่ที่เดิม

 

แปะ

 

เด็กน้อบตบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อยืนยันว่าไม่ได้ฝันไป

 

'ผมไม่ได้ฝันไปจริงๆด้วย'

 

เท้าเล็กๆก้าวเดินต่อไปแต่ยังคนนึกสงสัยในใจอยู่ร่ำไป

 

'รอบที่แล้วนี่...หมอกมันหนาขนาดนี้เลยหรอ'

 

เท้าเล็กก้าวเดินมายังหน้าประตูแและเปิดออก

 

"พี่ชายครับ....ขออนุญาตินะครับ..."

 

เสียงทักทายที่แผ่วเบาพร้อมกับร่างเล็กที่เดินเข้ามาภานในสถานที่ที่คุ้นเคย

 

ลู่หานพอจำได้ว่าวันนั้นตนเองเดินไปทางไหน จึงเดินตรงไปยังห้องขนาดใหญ่ที่เคยเข้าไปแต่ก็ต้องพบว่าตนเองนั้นจำประตูบานสุดท้ายที่จะเข้าไปภายในไม่ได้จึงสุ่มเปิดประตูไปมั่วๆตามประสาเด็ก

 

"ห้องนั้นมันอยู่ไหนน้า....ลองเปิดห้องนี้ดีกว่า...."

 

พรึบ

 

ฟึบ!

 

"?!!!!!!!!!!"

 

ฉับพลันที่เปิดประตูบานหนึ่งออกก็พบกับงูขนาดใหญ่พุ่งเข้ามาหาตนเองทำให้เด็กน้อยล้มลงไปนั่งกองกับพื้นน้ำแข็ง

 

สายตาจ้องไปยังสิ่งมีชีวิตตรงหน้า งูขนาดใหญ่ที่ร่างกายเป็นสีฟ้าหรือบอกได้ว่าเกล็ดของมันเป็นน้ำแข็ง!

 

ความกลัวทำให้เด็กน้อยร้องไม่ออกแต่กลับรีบพยุงตัวลุกขึ้นยืนแล้วค่อยๆถอยออกจากงูตัวที่ว่านั่นโดยสายตายังคงจดจ้องอยู่ที่งูตัวใหญ่

 

ฟ่ออออ

 

งูน้ำแข็งยังคงขู่อยู่ตลอดเวลาโชคดีของเด็กน้อยที่เมื่อครู่ไม่ได้รับบาดแผลใดๆ แต่คงอีกไม่นานที่เด็กน้อยจะคงปลอดภัย

 

'พี่...พี่ซื่อซุน......ผมกลัว...'

 

ลู่หานร้องเรียกชื่ออีกฝ่านในใจภาวนาอยากให้เจ้าของชื่อมาปรากฏตรงหน้าโดยเร็วโดยทั้งๆที่เป็นไปไม่ได้เลย...

 

กึก!

 

สุดทางแล้วด้านหลังคือกำแพงน้ำแข็ง ส่วนด้านหน้าคืองูน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่เลื้อยเข้ามาหาเด็กน้อยอย่างเชื่องช้าก่อนหน้าที่จะพุ่งเข้าจู่โจมหาเด็กน้อยอย่างรวดเร็ว!

 

ฟ่อออออ!!!!

.

.

.

 

"ฮยอนมู หยุด!"

 

สิ้นเสียงอันดังกึ่กก้องไปทั่ว งูน้ำแข็งสามารถหยุดการจู่โจมได้ทันท่วงที ก่อนที่เขี้ยวพิษร้ายแรงจะโดนตัวเด็กน้อยตรงหน้า

 

"พ...พี่ชาย"

 

เมื่อลู่หานเห็นว่าปลอดภัยแล้วจึงรีบเดินไปหาบุคคลผู้ซึ่งมาใหม่ทันที แต่ก็ยังคงไม่หายหวาดระแวงเจ้าตัวร้ายที่คิดจะกินเขาเมื่อครู่

 

"มาที่นี่อีกทำไม"

 

เมื่อโดนอีกฝ่ายถามด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ เด็กน้อยจึงตอบแบบกล้าๆกลัวๆ

 

"ก็....ผมอยากเจอพี่ชายอีกฮะ..คือ...วันนั้นผมยังไม่ได้ขอบคุณพี่ชายเลยที่พาผมไปหาคุณจินจูได้...."

 

"ขอบคุณ เสร็จแล้วก็ออกไป"

 

เมื่อโดนพี่ชายตรงหน้าไล่ออกจากที่นี่อย่างไม่ใยดีซ้ำร้ายยังโดนมองด้วยสายตาเย็นชา ทำเอาเด็กน้อยน้ำตาเล็ดขึ้นมา

 

"ผม....ผม...ผมข..ขอโทษฮะ....ฮึก..."

 

ฟ่อ...

 

เจ้างูน้ำแข็งมองเด็กน้อยที่กำลังจะร้องไห้ และหันไปหาผู้เป็นนายพร้อมกับส่งเสียงขึ้นมา

 

"ไม่ใช่เรื่องของนาย ออกไปได้แล้ว"

 

ผู้เป็นนายกล่าวกับงูน้ำแข็ง แต่ประโยคที่ดูกำกวมทำให้เด็กน้อยก้าวถอยหลังเหมือนจะเดินออกไปจากบริเวณนั้น

 

"ข้าหมายถึงฮยอนมู ไม่ใช่เจ้าเจ้าปีศาจแมว!"

 

อีกฝ่ายเดาะลิ้นในปากอย่างขัดใจ และอธิบายประโยคนั้นใหม่อีกครั้ง ทำเอาเด็กน้อยตกใจที่พี่ชายตรงหน้าเรียกเขาว่าปีศาจแมว

 

งูน้ำแข็งเลื้อยออกไป ส่วนเด็กน้อยก็รีบสำรวจว่าแก้วจิ้งจอกยังอยู่กับตัวหรือไม่

 

'ทำไมพี่ชายตรงหน้าถึงได้รู้ว่าเราเป็นแมวล่ะ!หรือว่าเราลืมเอาแก้วจิ้งจอกมาด้วย'

 

มือเล็กๆสัมผัสได้ถึงแก้วจิ้งจอกที่ยังอยู่ดีในกระเป๋าที่อยู่ในตัวชุดที่เด็กน้อยใส่มา

 

"ตามมา"

 

ก่อนที่จะได้ถามอะไรพี่ชายตรงหน้าก็หันหลังกลับเดินไปยังห้องๆหนึ่งเสียก่อนโดยที่ลู่หานก็เดินตามไปอยู่ห่างๆ

 

อีกฝ่ายเดินพาปีศาจแมวเข้ามาภายในห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาหรูสีดำสนิทสองตัวที่ตัดกับห้องสีขาวสว่างอยู่กลางห้องโดยมีเฟอร์นิเจอร์อย่างดีประดับตกแต่งห้องไว้

 

เขานั่งลงตรงโซฟาขนาดใหญ่โดยที่เด็กน้อยยืนอยู่ข้างๆโซฟา

 

"นั่งซะ"

 

ผู้เป็นเจ้าของห้องเอ่ยกับเด็กน้อยที่ยืนอยู่ข้างโซฟาฝั่งตรงข้าม ลู่หานจึงนั่งลงตามคำชวนของอีกฝ่าย

 

"..........."

 

"..........."

 

ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งห้อง เด็กน้อยที่เป็นฝ่ายอึดอัดเล็กน้อยจึงถามคำถามออกมา

 

"พี่ชายรู้ได้ไงฮะว่าผมเป็นปีศาจแมวทั้งๆที่ผมมีแก้วจิ้งจอกอยู่ด้วย..."

 

"ของแบบนั้นหลอกข้าไม่ได้หรอก กลิ่นตัวเจ้ามันออกจะแรงขนาดนั้น"

 

"กลิ่นตัว?"

 

เด็กน้อยสงสัยจึงลองดมกลิ่นของตนเองดู

 

"ผมกลิ่นตัวแรงขนาดนั้นเลยหรอกฮะ??...เมื่อเช้าผมก็อาบน้ำแล้วนะ..."

 

ได้ยินคำถามเขาถึงกับกุมขมับ เจ้านี่มันใสซื่อหรือซื่อบื้อเนี่ย

 

"ข้าหมายถึง...เฮอะ!ช่างเถอะ"...ข้าเหนื่อยจะอธิบาย

 

เมื่อรู้สึกถึงบรรยากาศที่ผ่อนคลายลงเด็กน้อยจึงถือวิสาสะถามชื่ออีกฝ่าย

 

"ผมชื่อลู่หานนะฮะ แล้วพี่ชายชื่ออะไรหรอฮะ"

 

"แล้วทำไมฉันต้องบอกนายด้วย"

 

เขาถามกลับพร้อมกับขมวดคิ้ว แต่เด็กน้อยตรงหน้าก็ดูเหมือนจะไม่สนใจกลับฉีกยิ้มและพูดต่อ

 

"ก็เพราะผมบอกชื่อผมให้พี่รู้แล้วไง คุณจินจูบอกว่าถ้าเป็นคนมารยาทที่ดีจะต้องบอกชื่อตัวเองกลับด้วย"

 

เหมือนโดนอะไรสักอย่างตีหัวเขาอย่างแรงทำเอามังกรชั้นสูงอย่างเขาน็อตหลุดได้

 

"อู๋ อี้ฟาน"

 

สุดท้ายก็ยอมพูดชื่อตัวเองออกมาทั้งๆที่ไม่อยากจะพูด เด็กน้อยทวนชื่อของเขาอีกครั้ง

 

"อู่ อีฝาน?"

 

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพูดผิดเขาจึงทวนให้อีกครั้ง

 

"อู๋ อี้ฟาน"

 

"อู อี๋ฟ๋าน?"

 

"อู๋ อี้ฟาน!"

 

"ปู่ สีฟัน?"

 

พยายามต่อไปก็ไร้ความหมายยิ่งพยายามให้เด็กตรงหน้าพูดชื่อเขาเท่าไร เขาก็ยิ่งได้ชื่อประหลาดมากขึ้นเท่านั้น

 

"เรียกข้าว่า คริส..."

____________________________________________________________________________

เฉลยแล้วว่าใครคือเทพมังกรฮี้ววว
เฮียคริสนั่นเองน่าจะมีคนเดาถูกอยู่หลายคนนะ(เดาง่ายขนาดนั้นเลยหรอT^T)
(แต่ก็นะอิมเมจเฮียแกก็คล้ายๆกันอยู่)
แล้วมาดูกันว่าเฮียแกจะทนแมวเด็กได้ซักกี่นาทีฮาๆๆ


 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 15:26
    ว่าแล้วต้องเป็นเฮียคริส

    ก็เนอะ

    คาเรคเตอมันเข้ากับเฮียแก
    #532
    0
  2. #306 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 04:08
    พี่คริสจริงๆด้วย ขุนพี่แกเหมาะกับมังกรที่สุดละจริงๆ! อย่าไปใสซื่อให้ใครเขารักเขาเอ็นดูสิลู่ สงสารพี่ฮุนผู้เดินหน้าทำคะแนนไม่ได้หน่อย
    #306
    0
  3. #198 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 18:30
    นั่น พี่คริส จิงๆๆด้วย อู๋อี้ฝาน จำขึ้นใจเลย 55555 
    ซนแบบนี้ ระวังโดนดุนะ 
    #198
    0
  4. #188 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 06:11
    เฮียยยย ห้ามชอบลูลู่นะ ของเซฮุนนะเว้ยยยยย
    #188
    0
  5. #44 -ซันชาย- (@-luhan-) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 22:48
    น่ารักกกรอลู่โตก่อนเถอะ
    #44
    0
  6. #32 I'm anonymity for you (@baifern-tan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 20:44
    เฮียนี่เอง พี่ชายมังกร เสี่ยวลู่ใสๆ 555555555555
    #32
    0
  7. #31 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 19:03
    คริสนี่เองคือพี่ชายมังกร 55 น่ารักง่า
    #31
    0