[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 14 : Chapter13 : ความรู้สึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 ม.ค. 58








 

หลังจากวันที่ลู่หานไปตลาดจิ้งจอกเองได้เป็นครั้งแรกจินจูจึงเริ่มให้ลู่หานไปซื้อของเองคนเดียวหลายครั้งซึ่งแน่นอนว่าการไปศาลเจ้ามังกรนั้นกลายเป็นกิจวัตรอย่างหนึ่งหลังจากการซื้อของที่ตลาดของเด็กน้อยไปเรียบร้อยแล้วและคริสก็จะเป็นคนมาส่งลู่หานที่คฤหาสน์ผู้เฒ่าทุกครั้ง

 

วันนี้ก็เช่นกันที่ลู่หานได้เข้ามาที่ศาลเจ้ามังกร หลังจากการซื้อของที่ตลาดเด็กน้อยเดินผ่านหมอกหนาและเปิดประตูศาลเจ้า

 

ฟ่ออออ

 

"ฮิๆ ฮยอนมูมารับผมหรอ"

 

ลู่หานทักงูตัวใหญ่ที่มารออยู่หลังประตู ถึงตัวจะเป็นงูตัวใหญ่แต่ลู่หานก็ไม่รู้สึกกลัวฮยอนมูเหมือนครั้งแรกที่เจอกันเลยแถมจะเป็นมิตรด้วยซ้ำ

 

'ก็ฮยอนมูใจดีหนิน่าา'

 

"วันนี้ผมเก็บดอกไม้มาด้วยแหละ มีให้ฮยอนมูด้วยนะ"

 

เด็กน้อยหยิบดอกไม้ที่ร้อยเป็นมงกุฏเล็กวางบนหัวของงูน้ำแข็งยักษ์

 

"คริๆๆ เหมาะจังเลยฮะ"

 

เด็กน้อยยิ้มออกมาอย่างมีความสุขและภูมิใจในผลงานของตนเอง โดยที่งูตัวใหญ่ได้แต่คิดในใจ

 

'ข้าเป็นตัวผู้นะ....'

 

"นี่ๆพี่คริสอยู่ไหมอ่ะ ผมเก็บมาให้พี่คริสด้วยแหละแต่ไม่รู้ว่าพี่คริสจะชอบหรือเปล่า...เพราะผมเห็นรอบที่แล้วพี่คริสไม่แตะดอกไม้ที่ผมเอามาให้เลย..."

 

ไม่ใช่ไม่อยากแตะต้องแต่ต้องบอกว่าเจ้านายเขาไม่ชอบถึงขั้นเกลียดเลยก็ว่าได้ แต่น่าแปลกที่เจ้านายเขาไม่ทำลายตั้งแต่แรกเห็นเพราะกลัวเด็กน้องร้องไห้ หรือเพราะกลัวเด็กน้อยเสียใจกันแน่

 

อยากจะพูดออกมาแต่แน่นอนว่าลู่หานฟังภาษางูไม่รู้เรื่องแน่ คนที่ฟังรู้เรื่องก็มีแต่เทพมังกรหรือเจ้านายของเขานั่นแหละ

 

"แล้วพี่คริสอยู่ไหมฮะ"

 

ลู่หานถามฮยอนมูอีกครั้งแต่ได้รับคำตอบจากอีกฝ่ายด้วยการส่ายหัว

 

"อ่าวไม่อยู่หรอฮะ พี่คริสไปไหนน้า....จริงสิเมื่อวานคุณจินจูสอนผมทำข้าวปั้นด้วยแหละ เดี๋ยวผมจะทำให้พี่คริสกิน มีของฮยอนมูด้วยนะ"

 

ฟ่ออออ 'ข้าเป็นสัตว์กินเนื้อนะ!!!'

 

"จะพาผมไปห้องครัวหรอฮะ ขอบคุณมากเลยฮะเดี๋ยวผมจะทำสุดฝีมือเลย"

 

ภาษาที่ผิดเพี้ยนมักนำพาความหายนะ มันคือแบบนี้สินะ...

 

สุดท้ายฮยอนมูจึงต้องพาลู่หานเข้ามายังห้องครัวของคฤหาสน์มังกร ฟังไม่ผิดหรอกว่ามันคือคฤหาสน์มังกร เพราะถึงภายนอกเป็นศาลเจ้าแต่ก็มีอาณาเขตที่ใหญ่มากจึงเรียกได้ว่าเป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่ไม่แพ้คฤหาสน์ของพวกจิ้งจอกแน่นอน

 

"สุดยอดดดดด"

 

เมื่อพามาถึงเด็กน้อยอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

ห้องครัวที่รอบด้านเป็นน้ำแข็งประกายสีฟ้างดงาม ถึงแม้ว่าจะโดนความร้อยแต่ก็ไม่มีท่าทีว่าน้ำแข็งจะละลายเลย พร้อมกับเครื่องครัวครบชุดวางอยู่โดยรอบห้อง

 

ถึงแม้ว่าที่คฤหาสน์ท่านผู้เฒ่าจะมีเครื่องครัวเยอะและห้องครัวใหญ่แล้ว ที่นี่ยังมีเยอะกว่าและใหญ่กว่าอีก

 

"แล้วผมจะหาข้าวกับบ๊วยดองได้ที่ไหนหรอฮะ"

 

'เตรียมตัวมาแต่ไม่ได้เตรียมของมาเนี่ยนะ....'

 

ฮยอนมูคิดในใจพร้อมกับเลื้อยพาเด็กน้อยไปยังห้องเก็บเสบียง ส่วนตัวแล้วฮยอนมูก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามีห้องนี้ไว้ทำไมทั้งๆที่เจ้านายเขาไม่ต้องกินก็อยู่ได้ ส่วนเขาก็สามารถหากินเองได้ รู้แต่ว่าทั้งห้องครัวและห้องเสบียงเรียกได้ว่าแทบไม่มีใครแตะต้องหรือย่างกรายเข้าไปเลย

 

"ข้าวสารๆ เย่!บ๊วยดองอยู่นี่นี่เอง"

 

เด็กน้อยหยิบวัตถุดิบออกมาอย่างร่าเริงและเดินกลับไปยังห้องครัว พร้อมกับเริ่มทำข้าวปั้น

 

"ฮึบบบบบ...แหะๆฮยอนมูช่วยผมหน่อยสิ คือผมเอื้อมมือที่อ่างล้างจานไม่ไหวอ่ะ ซาวข้าวไม่ได้"

 

".............."

 

ไม่มีเสียงตอบรับจากงูตัวใหญ่แต่ฮยอนมูใช้หางตบที่พื้นสองครั้งก็ปรากฏแท่นยืนขึ้นใต้เท้าเด็กน้อย

 

"ขอบคุณฮะฮิๆๆๆ"

 

ลู่หานขอบคุณและหันไปซาวข้าวต่อ

 

ถึงระหว่างการทำข้าวปั้นของเด็กน้อยจะทุลักทุเลไปบ้าง แต่ฮยอนมูก็ทำหน้าที่ผู้ช่วยหรืองูเลี้ยงเด็กได้อย่างดี

 

"เสร็จแล้ววววว"

 

หลังจากปั้นข้าวเป็นลูกกลมๆเสร็จ ลู่หานก็หันมาหาฮยอนมูและโชว์ข้าวปั้นในจานให้ดู

 

"คิกๆๆผมเก่งใช่ไหมล่าาา กว่าจะปั้นข้าวได้นี่นานมากเลยนะ"

 

เด็กน้อยพูดอย่างภูมิใจในผลงานของคนเอง

 

"จานนี้ของพี่คริส ส่วนจานนี้ของฮยอนมู!!!"

 

ลู่หานชี้จานใหญ่ที่มีข้าวปั้นอยู่สี่ลูกซึ่งเป็นของคริสให้ฮยอนมูดู และยื่นจานเล็กที่มีข้าวปั้นสองลูกให้ฮยอนมู

 

"ลองกินดูสิฮะอร่อยนะ"

 

เด็กน้อยยิ้มอย่างร่าเริงผิดกับงูใหญ่ที่เหงื่อตกทั้งๆที่อากาศในนี้เรียกได้ว่าหนาวจับใจ

 

'จะรอดไหมเนี่ย'

 

ฮยอนมูคิดในใจพร้อมกับมองข้าวปั้นในจานพร้อมกับเด็กน้อยที่มองด้วยสายตาตื่นเต้นสลับไปมา

 

นี่มันตัดสินใจยากกว่าในการต่อสู้อีกนะว่าจะฆ่าเหยื่อให้ตายในครั้งเดียวหรือค่อยๆฆ่าให้เหยื่อทรมาร

 

'ถ้าเรากินเด็กนี่ก็จะดีใจ แต่ถ้าไม่เจ้านายเขาจะกลับมาฉีกเขาให้เป็นเสี่ยงๆเพราะทำเด็กนี่เสียใจไหมเนี่ย'

 

ระหว่างตัดสินใจ เด็กน้อยก็เหมือนพึ่งนึกออก

 

"ฮยอนมูเป็นงูหนิ...คงกินข้าวไม่ได้...ผม..ผม..ผมขอโทษฮะที่บังคับฮยอนมูกินของที่เกลียด"

 

หยุดนะ!!! อย่าทำสายตาแบบนั้นถ้าเจ้านายกลับมาเห็นเข้าและเข้าใจผิดข้าจะทำยังไง!!!

 

ไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อเสียงทรงอำนาจก็ดังขึ้นหลังงูตัวใหญ่

 

"เกิดอะไรขึ้น"

 

อ๊ากกก!!!!เรียกได้เลยว่าฮยอนมูถึงปากเหวแล้วว่าจะอยู่หรือไป

 

งับ!!

 

ตายเพราะอาหารยังดีกว่าตายเพราะโดนมังกรฉีกเนื้อล่ะว่ะ!

 

ฮยอนมูเลือกที่จะกินข้าวปั้นของเด็กน้อยตรงหน้าทั้งลูกในครั้งเดียว อั๊ก!ติดคอ!

 

"เป็นอะไรของเจ้าฮยอนมู แล้วตกลงเกิดอะไรขึ้น"

 

งูใหญ่ส่ายหัวไปมาพัลวัน

 

"คือผมทำข้าวปั้นมาแต่ฮยอนมู..."

 

ฮยอนมูรีบหันไปส่ายหัวให้เด็กน้อยและพยักหน้าขึ้นลงไปมา

 

"เอ๋ กินข้าวปั้นได้ด้วยหรอฮะ"

 

ลู่หานพูดขึ้นมาอย่างแปลกใจและถามต่อ

 

"แล้วอร่อยไหมฮะ"

 

หงึกๆๆๆ

 

ฮยอนมูพยักหน้าขึ้นลงอย่างรวดเร็ว

 

"ดีจังเลยผมทำส่วนของพี่คริสให้ด้วยแหละนี่ฮะ"

 

ลู่หานยิ้มออกมาและพูดอย่างร่าเริงพร้อมทั้งหยิบจานข้าวปั้นส่วนของคริสให้

 

"ข้าไม่...."

 

อยากจะปฏิเสธแต่เห็นแววตาที่มีความหวังอย่างเปี่ยมล้นของเด็กน้อยก็คงต้องกลับใจถ้าไม่อยากเห็นแววตาหมดหวังของอีกฝ่าย

 

"...ข้าไม่ปฏิเสธ......"

 

ตกหลุมพลางขี้อ้อนแมวเด็กตั้งแต่ข้ารับใช้ยันเจ้านาย!!

 

.

.

.

 

"............"

 

แมวเด็กหลับไปแล้วหลังจากที่เจ้านายเขากินข้าวปั้นไปและเด็กน้อยถามว่าอร่อยไหม ได้รับคำตอบกลับมาหน้าตายว่า'อร่อย'แต่แค่นั้นก็ทำเจ้าแมวเด็กวิ่งกระโดดโลดเต้นไปมาอย่างดีใจ สุดท้ายก็มาหลับอยู่บนตักเจ้านายเขานี่แหละ

 

ในที่สุดเขาก็รู้จนได้ว่าทำไมแมวเด็กตัวนี้ถึงสามารถฝ่าเข้ามาในอาณาเขตเขาได้อย่างง่ายดาย ที่เขาหายไปจากศาลเจ้าครึ่งวันเพราะต้องการหาข้อมูลเรื่องนี้

 

'เกล็ดมังกรน้ำแข็ง'

 

สิ่งๆเดียวที่เขาเคยทิ้งไว้ที่โลกจิ้งจอกเมื่อหลายพันปีก่อน เสมือนเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขามีพลังอานุภาพมากมาย และแน่นอนว่าการฝ่าเขตแดนมังกรอันแข็งแกร่งที่เป็นเรื่องยากมากๆ เพียงแค่มีเกล็ดมังกรน้ำแข็งเพียงเกล็ดเดียวก็สามารถผ่านเข้ามาได้อย่างง่ายดายซึ่งถือว่ามีอานุภาพมากมาย แต่ด้วยเหตุผลใดๆก็ตามตอนนี้มันได้กลายเป็นของเด็กคนนี้แล้ว

 

คริสลูบหัวเด็กน้อยที่หลับอยู่บนตักอย่างอ่อนโยน เจอกันไม่กี่เดือนก็สามารถทำให้เขาอ่อนโยนได้ถึงเพียงนี้....

 

"ฮึก...พี่ซื่อซุน...."

 

ลู่หานละเมอพูดชื่อของบุคคลที่เขาเหมือนเคยได้ยินชื่อออกมา พร้อมกับน้ำตาที่ซึมออกมาจากดวงตาที่ปิดสนิท

 

'ซื่อซุน...รู้สึกว่าจะเป็นชื่อของหัวหน้าพวกจิ้งจอก แต่ว่านั่นน่าจะเป็นเพียงนามสมมติแต่นามจริงไม่มีใครเคยล่วงรู้มาก่อน'

 

แล้วเจ้าเด็กนี่เกี่ยวอะไรกับเจ้าจิ้งจอกนั่นล่ะ..

 

คริสใช้ความคิดอยู่นานจนไม่ได้สังเกตถึงดวงตาใสแป๋วของเด็กน้อยที่มองเขาอยู่

 

"เจ้าตื่นแล้วหรอ...มีอะไร"

 

คริสถามอีกฝ่ายที่ยังคงนอนอยู่บนตักเขาและมองหน้าเขาอย่างไม่ละสายตา

 

"ผมฝันร้าย....ทุกคนทิ้งผมไปหมดทั้งแม่..ทุกคน รวมถึงพี่ซื่อซุน"

 

น้ำเสียงเศร้าสร้อยของเด็กน้อยคราบน้ำตายังคงอยู่ที่ขอบตา และยังมีท่าทีว่าน้ำตาจะไหลออกมาอีก คริสใช้นิ้วเรียวปาดน้ำตาของลู่หานออกและพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

"แม้วันใดที่ทุกคนจากเจ้าไป สิ่งเดียวทีข้าขอเจ้าเชื่อ...ข้าจะคอยอยู่เคียงข้างเจ้า ไม่มีวันทิ้งเจ้าไปไหนเป็นอันขาด...เคียงข้างตราบเท่าที่เจ้าต้องการ...ลู่หาน....."

 

คริสก้มลงประทับจูบลงบนหน้าผากลู่หานอย่างแผ่วเบา ลู่หานหน้าแดงวาบ

 

'ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจที่พี่คริสพูดก็เหอะ ทำไมหน้าผมมันร้อนจัง...แต่ก็'

 

"ขอบคุณฮะพี่คริส"

 

เด็กน้อยกล่าวขอบคุณกับอีกฝ่ายและผลอยหลับไปต่อโดนมีคริสที่ยังคงนั่งเฝ้าอยู่ไม่ไปไหน...

 

"ข้าจะไม่ทิ้งเจ้าแน่นอน....ตราบเท่าที่เจ้ายังคงต้องการข้า"


____________________________________________________________________________

คริสลู่มาตรึมเล่นเอาเฮียฮุนหายไปจากสารระบบกันเลยทีเดียว5555
เฮียคริสก็มังกรดีเกิ๊น กินเด็กเอ้ย!เลี้ยงเด็กดีนะ
ตอนนี้แอบสงสารฮยอนมูเล็กน้อยจะกินก็ตายไม่กินก็ตาย
เฮ้อ...เกิดเป็นฮยอนมูก็ลำบากเหมือนกันนะเนี่ย....=3=

ขอบคุณทุกเม้นมากนะคะรวมถึงคนที่กดตามเรื่องนี้หรือผู้อ่านที่ผ่านไปมาด้วยค่ะ
เป็นหลายกำลังใจที่ปลื้มปิติมากๆT^T

ขอบคุณมากค่าาาาาา>3<


 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 15:41
    สงสารคริสล่วงหน้า

    เพราะนี่ไม่ใช่ฟิคคริสลู่
    #534
    0
  2. #502 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 12:16
    แมวน้อยโดนเต๊าะ ทั้งมังกรทั้งหมาป่า ไม่รอดค่ะไม่รอด ชั้นก้เช่นกัน แอร้ย ><
    #502
    0
  3. #308 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 04:20
    น้านไง คะแนนปี้คริสพุ่งเเซงทางโค้งไปแล้ว555555 ตลกฉากฮยอนมูมาก5555555555 สรุปได้ว่า ฮยอนมูและพี่คริสเป็นทาสแมวค่ะ
    #308
    0
  4. #200 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 16:37
    5555555 สงสารฮยอนมู ความจิงที่อยากจะบอกแต่ทำไม่ได้ ได้แต่คิดในใจ ข้าวปั้นกินไม่ได้ก่ต้องกิน 
    เพราะ กลัวจะถูกมังกรกิน 5555 ดูเหมือน ทุกคนจะชอบลุ่หานนะ โดยเฉพาะพี่คริส อะไรก่ยอมถ้าเปนลู่หาน
    คู่แข่งที่น่ากลัวของ ซื่อซุน ปรากฎตัวขึ้นแล้ว  หล่อแล้วยังใจดีอีก 

    จิ้งจอกซื่อซุนยังจำเปนอยุ่มั้ย 5555

    #200
    0
  5. #190 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 06:23
    ฮอลลลล ทำไมเป็นแบบเน้ แงงงงงงง
    #190
    0
  6. #157 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 12:59
    ฮยอนมูน่าร้ากกก คิดถึงจิตใจแมวน้อยด้วย เข้าใจแล้วเพราะลู่กินเกล็ดมังกรน้ำแข็งนี่เองถึงเห็นศาลเจ้า
    #157
    0
  7. #116 Mlu.เอ็ม (@hollybeauty) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 11:56
    เฮียจะไม่รักเด็กของซื่อซุนใช่มั้ย ฮ่าาา
    #116
    0
  8. #52 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 22:18
    ฮาฮยอนมูอ่ะ ได้ข่าวนางเป็นงูกินเนื้อ แต่พอได้ยินเสียงเฮียเท่านั้นแหละ ข้าวปั้นหายเลยจร้า 55
    #52
    0
  9. #47 Luexo Luhan Qismet\'x (@luexolu20) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 22:25
    อ่านเเล้วก็อยากให้เป็นคริสลู่ มักกรนี่ก็เตาะเด็กอ่อมีจุ๊ฟหน้าผาก
    ตอนนี้สอนให้แต่อบอุ่นโครตๆๆๆ ถ้าปีศาจเเมวโตก็จะเปลี่ยนเป็นเร่าร้อน.เเล้วมังกรก็จะกินเเมวววว(ซื่อซุน :กุยังมีตัวตนในฟิคไม)
    จิ้งจอกอย่าหายนานระวังรีดไม่เชียร์ เพราะกำลังระทวยกับมังกรรรรรร
    #47
    0