[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 15 : Chapter14 : กาลเวลาที่แปรเปลี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 834
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 ก.พ. 58






....ใบไม้ที่ผลิใบและร่วงโรยในแต่ละฤดูผ่านไปอย่างรวดเร็วในแต่ปี เวลาที่ผันแปรแต่ไม่อาจแปรผันใจดวงน้อยๆที่เฝ้ารอบางสิ่งจนแทบเลือนลางอยู่ในส่วนลึกที่สุดของความทรงจำ....

 

เด็กหนุ่มวิ่งผ่านตลาดจิ้งจอกที่ยังคงมีสภาพแวดล้อมดังเดิม แต่มีมุมมองที่เปลี่ยนไป จากที่เคยมองเหล่าจิ้งจอกในคราบมนุษย์เดินสวนกันไปมาจากด้านล่าง จนปัจจุบันเขาสามารถมองสิ่งเหล่านั้นในมุมมองที่ทัดเทียมกับผู้อื่นได้แล้ว

 

“อ่าว...ลู่หานวันนี้รับสาเกเท่าไหร่ดีล่ะ”

 

คยองซูทักขึ้นเมื่อเห็นเด็กหนุ่มวิ่งเข้ามาในร้านของตน

 

“วันนี้สองขวดพอครับ ที่คฤหาสน์ยังมีเยอะอยู่เลยครับ”

 

“อ่าววว...ลู่หานว่างไงจ๊ะ เดี๋ยวนี้ยิ่งโตยิ่งสวยนะเนี่ย....โอยยย!คยองซูอ่าา....ผมล้อเล่นเท่านั้นเอง.....”มีเพียงคนเดียวที่พูดแบบนี้ เจ้าของร้านสาเกที่เด็กหนุ่มมาใช้บริการเป็นประจำจงอินหรือไค ซึ่งตอนนี้ถูกภรรยาคนสวยใช้มือบิดที่หูด้วยความหมั่นไส้

 

“ว่าไง บอกว่าอะไรนะเมื่อกี้ฉันได้ยินไม่ค่อยถนัด”

 

“โอ๊ยยยยยย......คยองซูของผมสวยจังเลย ยิ่งมองยิ่งสวยยยย”

 

เมื่อได้รับคำตอบที่พึงพอใจภรรยาเจ้าของร้านคนสวยจึงยอมปล่อยมือ แล้วปล่อยให้อีกฝ่ายลูบหูตัวเองที่โดนบิดเมื่อครู่

 

“ยิ่งมองยิ่งสวยสยองวุ้ยเมียเรา”จงอินบ่นพึมพำ แต่ก็ไม่วายที่คยองซูจะหูดีได้ยินหันควับมามองจงอินอีกครั้ง

 

“อุ๊บ!...”แทบเอามือปิดปากตัวเองไม่ทัน อีกฝ่ายจึงยิ้มหวานมาให้

 

“คุณสามีที่รักของผม....”คยองซูพูดพลางเดินเข้าใกล้จงอินอีกครั้งและใช้มือลูบผ่านหน้าท้องอีกฝ่าย

 

“คืนนี้ไปนอนนอกห้องซะ!!!”

 

ตุ๊บ! อุ๊ก!

 

มือที่เคยลูบไล้ผ่านหน้าท้องอย่างแผ่วเบากลับกลายเป็นกำหมัดชกเข้าที่ท้องน้อยอย่างรุนแรง

 

“โอ๊ยยยยย....เมียอ่าาาาาา ไม่เอานะผมไม่นอนนอกห้องนะ”หมัดที่ประเคนเข้าที่ท้องของจงอินใช่ว่าจะไม่รู้สึกจุก...ไม่สิต้องบอกว่าจุกมาก แต่หมัดใดๆก็ไม่เท่ากับถูกเมียรักไล่ไปนอนนอกห้อง

 

“แหะๆๆๆ”ลู่หานที่อยู่ในเหตุการณ์ได้แต่หัวเราะแห้งๆให้กับสามีภรรยาคู่นี้

 

“อ่าาา...ลู่หานโทษที่พี่ไม่สุภาพต่อหน้าลูกค้า”คยองซูหันมายิ้มให้ลู่หานที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมด

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ถือ”เด็กหนุ่มยิ้มตอบรับ

 

แค่ดูก็รู้แล้วว่าสองคนนี้รักกันจะตาย ไคก็แค่แซวเขาเล่นๆแบบนี้เป็นประจำเพื่อให้ดีโอสนใจเท่านั้นแหละ

 

“อ่ะนี่ สาเกสองขวดถือดีๆนะ”

 

“ขอบคุณครับ”

 

คยองซูส่งสาเกให้ ลู่หานกล่าวขอบคุณและรับสาเกมา

 

“แต่ลู่หานก็สวยขึ้นจริงๆแหละคิกๆๆๆ”ไม่วายที่จะโดนคยองซูแซวให้อีก

 

“พี่ดีโออ่าาาาา...คำว่าสวยเขาไม่ใช้กับผู้ชายหรอกนะครับ”ลู่หานทิ้งท้ายไว้และเดินออกจากร้านสาเกทันที

 

ใช่ว่าสิ่งที่คยองซูพูดจะไม่ถูก ผมสีขาวสว่างยาวประบ่า ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโต นัยน์ตาสีฟ้าและสีทองอย่างละข้าง จมูกโด่ง ริมฝีปากแดงอมชมพู ผิวขาวราวหิมะ รูปร่างที่ดูไม่ใหญ่โตจนเกินไปแต่ก็ยังมีความเป็นชายแฝงอยู่

 

หากเด็กหนุ่มไว้ผมยาวคงมีแต่คนคิดว่าลู่หานเป็นหญิงแน่ เพราะลำพังแค่ชุดยูกาตะที่ใส่ออกนอกคฤหาสน์เป็นบางครั้งก็สามารถทำให้เหล่าพ่อค้าแม่ค้าในตลาดทักผิดเป็นเด็กสาวได้

 

ปกติเด็กหนุ่มจะใส่ชุดลำลองปกติ แต่ในบางครั้งถ้ามีแขกมาในคฤหาสน์ก็ต้องแต่งชุดยูกาตะของผู้หญิงเนื่องจากประเพณีภายใน ถึงแม้ว่าท่านผู้เฒ่าเคยถามแล้วว่าอยากแต่งชุดของผู้ชายไหม แต่ตนไม่อยากรบกวนท่านผู้เฒ่าหรือคุณจินจูมากเกินความจำเป็น จึงตอบปฏิเสธกับอีกฝ่ายไป

 

ลู่หานเดินหิ้วสาเกสองขวดเดินกลับไปยังคฤหาสน์แต่ระหว่างทางก็พบกับพ่อค้าหนุ่มที่จะไปส่งของที่คฤหาสน์พอดี

 

“อ่าว.....คุณลู่หานสวัสดีครับ”

 

“สวัสดีครับ”

 

“ออกมาจ่ายตลาดหรอครับ”

 

“อ่า...ใช่ครับ”

 

ลู่หานพอจำหน้าพ่อค้าคนนี้ได้ว่าเคยไปส่งของที่คฤหาสน์หลายครั้งแล้วจึงทักทายและตอบกลับไป

 

“สาเกนั่น....”

 

อีกฝ่ายสังเกตเห็นสาเกในมือของลู่หานจึงทักขึ้น

 

“อ่อ...อันนี้ผมกำลังจะเอากลับไปที่คฤหาสน์นะครับและเดี๋ยวต้องกลับมาที่ตลาดซื้อของอีกรอบเพราะผมลืมซื้อของบางอย่างนะครับ”ไม่น่ารีบร้อนออกมาเลยนะเราดันลืมซื้อมีดไว้สำหรับปอกผลไม้ซะได้...

 

“งั้นเดี๋ยวผมเอาไปให้นะครับ คุณลู่หานจะได้ไม่เสียเวลาเดินไปกลับสองรอบ”เมื่อได้โอกาสเอาใจคนสวยพ่อค้าหนุ่มก็ไม่รอช้าที่จะคว้าโอกาสนั้นไว้

 

“แต่ว่า.....”เด็กหนุ่มไม่ทันจะพูดอะไรสาเกสองขวดก็ถูกฉวยไปไว้ในมือของพ่อค้าแล้ว

 

“ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องเกรงใจยังไงผมก็ไปที่คฤหาสน์อยู่แล้ว”

 

“ขอบคุณมากนะครับ”ลู่หานขอบคุณอีกฝ่ายและรีบเดินกลับไปที่ตลาดอีกครั้งเพื่อเลือกซื้อมีด

 

เหตุการณ์แบบนี้มีให้เห็นบ่อย เหล่าจิ้งจอกหนุ่มในตลาดที่เป็นพ่อค้าหรือลูกค้าก็ดี หากได้โอกาสทีไรก็ต้องต่างมาเอาอกเอาใจเด็กหนุ่มหน้าสวยกันอย่างไม่ขาดสาย

 

เมื่อมีคนรักก็ย่อมมีคนเกลียดยิ่งในหมู่ของเหล่าจิ้งจอกด้วยแล้วความริษยาถือเป็นสิ่งที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไปโดยเฉพาะตัวเมียที่ยังสาวอยู่....

 

“หึ...หมอนั่นอีกแล้ว วันนี้เป็นพ่อค้าขายแจกัน วันก่อนก็พ่อค้าขายผ้า พรุ่งนี้จะเป็นใครอีกล่ะ”

 

“พวกผู้ชายก็ไม่รู้เป็นอะไรมัวแต่หลงเจ้าจิ้งจอกตัวผู้นั่นอยู่ได้ไม่เห็นจะดีตรงไหน”

 

“ใช่ดูสิ ผิวก็ซีด ผมก็ขาวสงสัยอายุร้อยกว่าปีมั้งหรือไม่ก็ไปตกถังสีที่ไหน”

 

เสียงนินทาของเหล่าจิ้งจอกสาวดังขึ้นโดยที่ลู่หานก็ไม่ได้ยินหรือรับรู้เรื่องราวอะไรเลยว่าตนนั้นกลายเป็นเหยื่อของความริษยาของเหล่าจิ้งจอกสาวในหมู่บ้าน...

 

.

.

.

 

หลังจากที่ลู่หานซื้อมีดปอกผลไม้เสร็จและยังเห็นว่าเหลือเวลาว่างอยู่จึงตัดสินใจเดินไปยังศาลเจ้ามังกรเพราะเห็นว่าไม่ได้เข้าไปเยี่ยมหลายวันแล้ว

 

ระหว่างทางเด็กหนุ่มก็สังเกตเห็นจิ้งจอกสูงอายุสองตัวกำลังเล่นโกะอยู่กันความคิดจึงผุดเข้ามาในหัวของเด็กหนุ่ม...

 

‘รู้แล้วว่าวันนี้จะทำอะไร....’

 

สองเท้าออกวิ่งโดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ศาลเจ้ามังกร

 

เด็กหนุ่มเดินเข้ามาภายในศาลเจ้าที่เงียบสงัด ก็พบกับฮยอนมูที่นอนขดตัวอยู่ห้องโถงใหญ่

 

“สวัสดีฮะฮยอนมู มานอนตรงนี้เดี๋ยวก็ไม่สบายนะ”ลู่หานทักทายงูน้ำแข็งอย่างอารมณ์ดี

 

ฟ่ออออออ ฟ่อออ

 

ฮยอนมูได้ยินเสียงที่ไม่ได้ยินมาหลายวันก็ตื่นขึ้นมาทันที และทักทายกลับอย่างดีใจ

 

‘มาแล้วหรอข้ารอเจ้าตั้งนาน เจ้ารู้ไหมเจ้านายข้าอารมณ์ไม่ดีตั้งแต่วันที่เจ้าไม่ได้มาเลย’

 

ได้ทีจึงบอกลู่หานเป็นการใหญ่ หลายปีที่ผ่านมาลู่หานไปมายังศาลเจ้ามังกรอย่างไม่ขาดสายพูดคุยกับฮยอนมูเกือบทุกวัน จนทำให้เด็กหนุ่มสามารถฟังภาษางูรู้เรื่องบ้าง แต่ก็จับใจความได้แค่บางคำเท่านั้น

 

“เอ๋...พี่คริสอารมณ์ดีหรอฮะ อย่างนี้ผมก็แอบแกล้งเขาได้นะสิแล้วเขาอยู่ไหนน้าาา ไม่อยู่ในห้องรับแขก...อยู่ในห้องนอนแน่เลย!”

 

เดี๋ยววววว!?ข้าบอกว่าอารมณ์ไม่ดี ไม่ใช่อารมณ์ดีนะ!!แถมฉลาดผิดเวลาอีก รู้ด้วยว่าเจ้านายอยู่ในห้องนอน ถ้าไปปลุกตอนหลับมีหวัง.....ไม่อยากจะคิด!!!!

 

ยังไม่ทันที่ฮยอนมูจะคิดอะไรเสร็จ ลู่หานก็วิ่งไปยังห้องนอนเสียแล้ว เขาก็เลยได้แต่รีบเลื้อยให้ทันเด็กหนุ่มที่วิ่งได้เร็วกว่าเมื่อก่อนมาก หากเจ้าหนูนี่อายุหกเจ็ดขวบเขายังพอจะไล่ทันแต่ตอนนี้เจ้าหนูนี่อายุสิบเก้าแล้วนะ! ข้าจะไปไล่ทันได้ยังไงล่ะ ขาก็ยาวส่วนข้าได้แต่เอาท้องเลื้อยไปกับพื้นมันจะไปเร็วกว่าได้ยังไง!!!!

 

แอ๊ดดด

 

ลู่หานเปิดประตูห้องนอนขนาดใหญ่ที่เคยเจอกับคริสครั้งแรกแต่ครั้งนี้ต่างกัน คริสไม่ได้อยู่ในร่างมังกรแต่อยู่ในร่างมนุษย์ที่กำลังนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ริมห้องนอนกว้าง

 

ลู่หานยิ้มกว้างเมื่อพบคนที่กำลังตามหา และเห็นว่ากำลังหลับอยู่ สองเท้าจึงค่อยๆย่องเข้าใกล้เตียงใหญ่เรื่อยๆอย่างเงียบเชียบ

 

เตียงที่ยุบลงตามน้ำหนักของผู้บุกรุกที่คอยระวังไม่ให้คนนอนหลับตื่นขึ้นมา และฮยอนมูที่เลื้อยมาถึงหน้าห้องนอนที่ถูกเปิดประตูค้างไว้พอดี

 

เห้ย!อย่าบอกนะว่า!?!??!?

 

“พี่คริสตื่นได้แล้ววววว!!!”

 

ตุ๊บ!!! อั๊ก!!!

 

ลู่หานทิ้งตัวลงที่หน้าท้องของคริสอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้อีกฝ่ายสะดุ้งตัวจากแรงน้ำหนักที่เด็กหนุ่มทุ่มลงมา และค่อยๆลืมตาขึ้นมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

“นี่เจ้า.....ขนาดตัวก็ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ”

 

“ก็พี่คริสขี้เซาเองนิน่า....ช่วยไม่ได้”

 

มาปลุกอย่างรุนแรงแถมยังมาต่อปากต่อคำอย่างกล้าหาญอีกนะ!

 

“มาให้ลงโทษซะดีๆ!”

 

คริสจับเด็กหนุ่มกดลงบนเตียงและจี้เอวอีกฝ่ายโดยที่ลู่หานได้แต่เพียงนอนหัวเราะเพราะบ้าจี้

 

“ห๊ะ...อ๊ากกกไม่อ๊าา..พี่คริสสส ฮะๆๆๆโอยยยพอๆๆฮะ...ฮะๆๆ”

 

ลู่หานพยายามที่จะเอามืออีกฝ่ายออกจากเอวของตนแต่ก็ไร้ผล เพราะกำลังตนเองนั้นหายไปกับการหัวเราะหมดแล้ว แถมถึงแม้ว่าจะอยู่ในช่วงปกติแรงของตนก็สู้คริสไม่ได้อยู่แล้ว

 

“......”

 

ฮยอนมูที่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างได้แต่อ้าปากค้างกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า....

 

....เทพมังกรปกติถ้าถูกปลุกด้วยวิธีแบบนั้น...มีหวังได้อาละวาดจนฟ้าถล่ม ดินทลายแน่...

 

แต่เราลืมไปได้ยังไงว่าลู่หานไม่ธรรมดา...


______________________________________________________________________


มาต่อแล้วรอบนี้ดองไว้นานมากกกก
กำลังอยู่ในช่วงตัดสินใจจะให้น้องหานโตเลยดีหรือเปล่า
แต่เพื่อความฟินและเฮียฮุนกับเฮียคริสจะไม่ติดคุกก็....โตเหอะ
อยากดึงให้เห็นนิสัยของเฮียคริสที่เปลี่ยนไปเพราะน้องหานให้มากที่สุดก็เป็นอย่างที่เห็น
เฮียคริสใจดีมากกกกกก(เฉพาะน้องหานนะ)
ส่วนเฮียฮุนของเราก็รุ็สึกว่าแทบไม่มีบทเลย ไม่เป็นไรเนอะๆเดี๋ยวก็มาแล้ว
ทิ้งท้ายได้แค่ว่า....คลื่นความดราม่าเริ่มเข้าฝั่งแล้ว....แต่ไม่น่าจะรุนแรงเท่าไร(มั้ง)

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 15:47
    ลู่โตแล้ว

    สวยมาก...​เทพมังกรจะอดใจไหวไม๊ แล้วซื่อซุนล่ะ
    #535
    0
  2. #503 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 12:23
    ฮุนหายไปเลยหายไปในอากาศ อยู่ในคฤหาสน์กับความเงียบเหงา~
    #503
    0
  3. #309 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 04:26
    ฮยอนมูโผล่มาทีไรขำทุกที5555555555555 เหมือนคุณลุงขี้บ่นน่ารัก5555555555 ลู่โตแล้วเย้ๆๆ 19แล้วด้วยวันนี้ที่รอคอย! ได้เวลาตัวจริงออกโรงละค่า
    #309
    0
  4. #252 JNR_BB (@JNR_BB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 01:50
    เซฮุนยังจำเป็นอยู่มั้ย.?
    #252
    0
  5. #201 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 17:46
    ตายแล้ว สงสัย ไรท์ลืมฮุนฮุนอะ หายไปเลย 

    คริสลุ่ทั้งนั้น ตอนนี้โดตเปนหนุ่มแล้วสินะ 

    อยากให้เจอซื่อซุนเร็วๆจัง จะได้รุ้ว่า แมวน้อย

    ยังจำพี่ซื่อซุนได้อยุ่มั้ย 
    #201
    0
  6. #158 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 13:05
    ลู่หานโตแล้วววววว ยิ่งโตยิ่งสวยด้วยแน้ พี่คริสทำคะแนนนำมาหลายปีละ พี่ซื่อชุนของเราไร้บทไปเลย ลู่หานลืมพี่ซื่อชุนแล้วหรอ ละนี่ไม่ได้เจอกันเลยหรอ
    #158
    0
  7. #53 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 22:25
    ฮุนอยู่ไหน ลีดจะจิ้นคริสลู่ล่ะนะ 55
    #53
    0
  8. #50 Luexo Luhan Qismet\'x (@luexolu20) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:50
    กบฏมาแล้วววว
    มังกรๆๆหลงมังกร ถ้าเป็นคริสลู่ก็คงจะดี-.,-.โดนหางจิ้งจอกฟาด
    #50
    0
  9. #49 RORO-NO (@jonginkyungsoo12) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:42
    อ่าา ฮุนนา~ อยู่ไหน .ออกมาทีสิ 555555
    #49
    0