[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 18 : Chapter17 : สัญญาที่ไร้สัจจะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    22 มี.ค. 58






"ลู่หาน"

 

เสียงของจินจูดังขึ้นหลังจากที่เขานั่งอยู่ในห้องตนเองมาหลายชั่วยามแล้ว

 

"ค..ครับ"

 

ลู่หานปาดคราบน้ำตาออกอย่างรวดเร็วและขานรับคำอีกฝ่ายที่อยู่ด้านนอก

 

"ท่านผู้เฒ่าบอกให้เจ้าออกไปเดินข้างนอกกับท่านเจ้าจิ้งจอกน่ะ"

 

กับพี่ซื่อซุน...งั้นหรอ

 

ในใจก็อยากจะปฏิเสธ...แต่นี่นี่ก็เป็นสิ่งที่เรารอมาตั้งนานไม่ใช่หรอ แต่ว่า....

 

"ลู่หาน?"

 

จินจูถามเสียงสูง เหมือนต้องการจะถามว่า'จะให้ข้าไปปฏิเสธให้ไหม'

 

"ครับ...เดี๋ยวผมออกไปนะครับ ไม่ต้องห่วง"

 

ไม่อยากทำให้คุณจินจูต้องลำบากใจหรือแม้แต่ท่านผู้เฒ่าที่อุตสาห์หาโอกาสให้เขาได้อยู่กับพี่ซื่อซุนสองต่อสอง

 

'ผมต้องร่าเริงเข้าไว้สิ เพราผมคือลู่หานนี่นา...'

 

เด็กหนุ่มหายใจเข้าลึกๆและผ่อนออกมาช้าๆเป็นการตั้งสติ ลุกขึ้นยืนและเดินไปสำรวจตนเองให้เรียบร้อยก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องพร้อมกับเดินไปยังห้องท่านผู้เฒ่า

 

"ขออนุญาติครับ..."

 

ลู่หานขออนุญาติและเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับนั่งลงตรงข้างประตูเลื่อน

 

"เอ้า..ลู่หานเจ้ามาแล้วรึ ข้าจะวานเจ้าให้รับรองท่านเจ้าจิ้งจอกหน่อย เพราะเดี๋ยวข้าต้องรีบไปประชุมสภาจิ้งจอกโดยด่วนนะ"

 

ผู้เฒ่าพูดพลางผายมือไปที่ซื่อซุนที่ยังคนนั่งอยู่ที่เดิม

 

"ได้ครับ"เด็หนุ่มตอบรับคำผู้เฒ่า

 

"งั้นฝากด้วยนะ....ท่านเจ้าจิ้งจอกข้าขอเสียมายาท ขอตัวก่อนนะ"

 

"ไม่เป็นไร แล้วเจอกัน"

 

ผู้เฒ่าออกไปแล้วในห้องจึงเหลือแต่ลู่หานกับซื่อซุนสองคน

 

"พี่ซื่อซุนไปเดินเล่นกันไหมฮะ"

 

ลู่หานพยายามกลับมาทำตัวให้ร่าเริงเพื่อรักษาบรรยากาศอันตึงเครียด

 

"อืม.."

 

ซื่อซุนขานรับเพียงเท่านั้นและลุกขึ้นยืน โดยที่ลู่หานเป็นผู้เปิดประตูให้ซื่อซุนเดินออกก่อนและตนค่อยเดินตาม

 

ทั้งสองเดินออกมาจากคฤหาสน์ และเดินไปตามทางเรื่องๆแบบไม่มีจุดหมาย

 

"ร้องไห้หรอ"

 

ซื่อซุนถามขึ้นมาเมื่อสังเกตว่าลู่หานตาบวมเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้หันไปมองหน้าของเด็กหนุ่มเลย

 

"ป..เปล่าฮะ...คือ...ผมขยี้ตามากไปหน่อยเพราะว่า..เอ่อ..อ๋อเพราะเส้นผมมันจิ้มตาผมนะครับก็เลยแดงๆ"

 

ลู่หานว่าพลางใช้มือปัดผมตัวเองลวกๆ

 

"ถ้ายาวนักก็เล็มออก ไม่ก็ทำแบบนี้"

 

ซื่อซุนหันไปหาลู่หาน และปัดผมหน้าม้าที่ปรกลงมาปิดหน้าผากเด็กหนุ่มขึ้น พร้อมกับใช้กิ๊บที่ติดอยู่บนศีรษะลู่หานติดให้เข้าที่

 

ขณะที่ซื่อซุนทำอย่างเบามือ ลู่หานก็แอบมองอีกฝ่ายไปด้วย

 

'เป็นพี่ซื่อซุนของลู่หานจริงๆด้วย'

 

คิดแล้วก็อมยิ้ม แต่พอเหมือนซื่อซุนรู้สึกตัวจึงรีบละมือออก และพูดด้วยท่าทีเย็นชาเช่นเดิม

 

"โตแล้ว หัดทำเองบ้างก็ดี"

 

สำหรับลู่หานคำพูดเพียงเท่านี้ก็สามารถทำให้ความรู้สึกหวานชื่นเมื่อครู่กลายเป็นยาขมชั่วพริบตาได้

 

"ข..ขอโทษฮะ..."

 

ทั้งคู่เดินไปจนถึงตลาดจิ้งจอกที่มีเหล่าจิ้งจอกออกมาจับจ่ายซื้อของกันอย่างคึกคัก

 

ลู่หานที่เนื้อหอมในหมู่จิ้งจอกตัวผู้เดินเคียงคู่มากับซื่อซุนแน่นอนว่าต้องเป็นที่สนใจของเหล่าจิ้งจอกทุกตัวอยู่แล้ว สำหรับซื่อซุนเหล่าจิ้งจอกตัวผู้ตัวอื่นไม่มีใครกล้าที่คิดจะทัดเทียม แต่ผิดกับลู่หานที่ถูกรังสีอำมหิตใส่เพราะซื่อซุนคือเจ้าจิ้งจอกซื่งเป็นที่หมายปองของเหล่าจิ้งจอกตัวเมีย และพวกหล่อนก็เห็นว่าลู่หานนั้นไม่มีความเหมาะสมกับเจ้าจิ้งจอกแม้แต่น้อย ยิ่งเห็นมาเดินด้วยกันเช่นนี้ความอิจฉาริษยาก็เพิ่มพูน

 

'นั่น!ท่านเจ้าจิ้งจอกหนิ อะไรกัน!หมอนั่นอีกแล้วหรอแค่พ่อค้าในตลาดยังไม่พอยังมาหลอกท่านเจ้าจิ้งจอกอีก! ยกโทษให้ไม่ได้แล้วนะ!'

 

'หมอนั่นมันก็แค่ดีแค่หน้าตาละมั้งแต่ข้างในคงเน่าเฟะ'

 

'นั่นสิไม่เห็นจะมีดีตรงไหน พวกเรายังดูดีกว่าเป้นล้านเท่า'

 

'ท่านเจ้าจิ้งจอกไม่ตาต่ำไปยุ่งกับมันหรอก คงแค่ฆ่าเวลาเท่านั้น'

 

'จริงด้วย ยังไงเพศเมียอย่างเราก็ดีกว่าหมอนั่นที่เป็นเพศผู้หลายเท่า ฮุๆๆ'

 

'ใช่อย่างน้อยเราก็มีทายาทให้ท่านเจ้าจิ้งจอกได้นะ'

 

และเสียงนินทาอื่นๆอีกมากมายที่ลู่หานได้ยิน

 

'เพศผู้งั้นหรอ...ทายาทงั้นหรอ...'

 

ลู่หานไม่เคยคิดถึงเรื่องเหล่านี้เลย สิ่งที่ทำให้ลู่หานเชื่อมั่นมาตลอดคือคำสัญญาของซื่อซุนมีต่อตน

 

.

 

"แน่ใจหรอว่าจะมาเป็นเจ้าสาวของฉันน่ะ"

 

"แน่นอนฮะ"

 

ลู่หานตอบอย่างมั่นใจ

 

"เป็นเจ้าสาวฉันมันเหนื่อยนะ..."

 

"ผมก็จะเป็น!!"

.

 

 

"พี่ซื่อซุน..ฮึก..จะไม่ทิ้งผมใช่ไหม.."

 

"นายเป็นเจ้าสาวฉันนะ.....ฉันไม่ทิ้งเจ้าสาวฉันไปไหนหรอก"

 

.

 

ถึงจะเนิ่นนานแต่ก็เป็นความทรงจำที่ล้ำค่าสำหรับเขาที่สูญเสียแม่ไปและได้มาพบกับพี่ซื่อซุน

 

แต่ว่าเขาไม่เคยตระหนักเลยว่าตนนั้นจะเป็นเจ้าสาวของพี่ซื่อซุนได้จริงหรือไม่

 

เป็นผู้ชายหมายความว่ามีทายาทหรือมีลูกให้ไม่ได้....เพราะฉะนั้นเรา...

 

ไม่ได้ๆ

 

ลู่หานสะบัดหัวไปมาไล่ความคิดนั้นออกไป

 

'เราไม่ควรสนใจคนอื่นควรคิดถึงคำที่พี่ซื่อซุนบอกเราเท่านั้น!'

 

ทั้งคู่เดินผ่านตลาดไปจนถึงทะเลสาบแห่งหนึ่งที่ไม่มีใครอยู่เลย

 

"นั่งก่อนไหม"

 

ซื่อซุนเอ่ยชวนลู่หานให้นั่งบนพื้นหญ้าข้างทะเลสาบ

 

"ค..ครับ"

 

ลู่หานตอบรับคำและค่อยๆนั่งลง โดยที่ซื่อซุนยังคงยืนอยู่ข้างๆเขา

 

"อยู่ที่นี่เป็นไงบ้าง"

 

ซื่อซุนพูดเปิดประเด็นขึ้นมา ลู่หานจึงตอบอีกฝ่ายตามจริง

 

"ทุกคนใจดีกับผมมากเลย แต่ว่าถ้าจะออกไปข้างนอกก็ลำบากนิดหน่อยเพราะว่าต้องระวังไม่ให้แก้วจิ้งจอกหล่นหายน่ะฮะ แต่ท่านผู้เฒ่าก็ทำถุงใส่แก้วจิ้งจอกให้ผมนะฮะนี่ไง"

 

เด็กหนุ่มพูดและหยิบถุงที่ใส่แก้วจิ้งจอกออกมาจากสาบเสื้อฟุริโซดะ ยื่นให้ซื่อซุนดูและเก็บเข้าไปไว้ที่เดิม

 

"นายดูมีความสุขดี"

 

"ใช่ฮะ เพราะทุกคนใจดีกับผมนี่แหละก็เลย.."

 

"นายจะอยู่ที่นี่ต่อก็ได้นะ"

 

ลู่หานยังพูดไม่จบประโยคซื่อซุนก็พูดแทรกขึ้นมา ทำเอาเด็กหนุ่มรู้สึกตกใจกับคำพูดของอีกฝ่ายมาก

 

"ค..คือที่นี่ดีจริงๆนะฮะแต่ว่าผมอยากอยู่กับพี่ซื่อซุ..."

 

"ที่นี่เหมาะกับนายมากกว่าที่จะกลับไปอยู่กับฉัน"

 

"แต่ว่า!"

 

"ถ้านายห่วงเรื่องท่านผู้เฒ่าละก็ ฉันคุยให้แล้ว"

 

"ผมไม่!..."

 

"นายต้องเข้าใจนะว่าฉันชอบอยู่ตัวคนเดียวมากกว่าการอยู่ร่วมกับคนอื่น"

 

ลู่หานไม่มีโอกาสแม้แต่จะพูดเพราะโดนซื่อซุนขัดตลอดเวลา

 

'คนอื่น'...อีกแล้วหรอ...

 

ลู่หานก้มหน้าลมและพยายามกลั้นน้ำตาที่จะไหลออกมา เด็กหนุ่มพยายามพูดบังคับเสียงไม่ให้สั่น

 

"ล..แล้ว...สัญญานั่นล่ะ"

 

"สัญญาอะไร"

 

"ก..ก็สัญญาที่..จ..จะ..รับผมเป็นเจ้าสาวไง"

 

"เฮ้อ..."

 

ซื่อซุนถอนหายใจออกมาและพูดต่อ

 

"สัญญานั้นนายคิดจริงจังหรอ"

 

สิ้นประโยคลู่หานตะโกนออกมาทั้งน้ำตา

 

"ผมคิดจริงจังนะ! ผมคิดมาตลอดว่าพี่ซื่อซุนจะมารับผม! ผมคิดมาตลอดว่าพี่ซื่อซุนจะรักษาสัญญา! ผมดีใจแค่ไหนรู้ไหมตอนที่ผมได้เจอพี่อีกครั้ง! แต่พี่ทำท่าทางเหมือนคนไม่รู้จักใส่ผม! ผมก็คิดไม่เป็นไรเพราะผมคิดว่ายังไงพี่ก็ต้องมารับผมแน่นอนและพาผมกลับไปพร้อมกับพี่!"

 

"ฉันบอกนายได้เลยว่า ที่ฉันมาบ้านผู้เฒ่าวันนี้ฉันไม่ได้มารับนาย"

 

'ไม่ได้มารับ...'

 

'ไม่ได้มารับ.'

 

เพียงคำเดียวที่วนเวีนอยู่ในความคิดของลู่หานตอนนี้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่ปิดบัง ตอนนี้เด็กหนุ่มรู้สึกสมองโล่งไปหมด

 

"ทำไม..."

 

ลู่หานพึมพำออกมาซื่อซุนจึงพยายามตั้งใจฟังว่าเด็กหนุ่มจะพูดอะไรอีก

 

"เพราะผมเป็นเด็กไม่ดีงั้นหรอ...ฮึก.."

 

"ลู่หาน.."

 

"หรือเพราะผมเป็นเจ้าสาวให้พี่ไม่ได้ เพราะผมเป็นผู้ชาย! เพราะผมมีลูกให้พี่ไม่ได้!..ฮึกก.."

 

"นี่นายนอกเรื่องไปไกลแล้วนะ"

 

ซื่อซุนพยายามพูดปรามลู่หานไม่ให้คิดไปไกลกว่านี้

 

"ผ..ฮึก...ผมขอโทษ..ฮือออออ"

 

"นี่มันไม่ใช่ความผิดนายนะ!"

 

"ผมขอโทษษษ...ฮือออ..ฮือออ"

 

ลู่หานไม่รับฟังอะไรอีกแล้วนอกจากพร่ำบอกคำว่าขอโทษ

 

ซื่อซุนนั่งยอกกับพื้นพื้นจับไหล่ลู่หานไว้แล้วเขย่าเบาๆ

 

"ฉันบอกให้นายฟังฉันก่อน!"

 

"ฮึก....ฮึก.."

 

ลู่หานพยายามกลั้นไม่ให้ตนเองร้องไห้และพยายามฟังซื่อซุน

 

"มันไม่ใช่ความผิดนาย ฉันแค่..."

 

ซื่อซุนหยุดคำพูดไว้เพียงเท่านั้น เห็นดังนั้นลู่หานจึงพูดขึ้นต่อ

 

"งั้น...ฮึก...พี่จะรับผม..ก..กลับไปไหม..ฮึก..."

 

"ฉัน...ขอโทษ"

 

แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว...เหมือนคำปฏิเสธอย่างหนึ่ง กับสัญญาที่ไร้สัจจะ...

______________________________________________________________________

ตอนนี้ถือว่าเป็นตอนที่เศร้าตอนนึงเลยนะT^T
ย้ำเนอะว่าไม่รับบริจากหม้อ ไห กาละมัง หรือรองเท้า.....
ได้ข่าวว่าฟิคนี้ใสๆ จู่ๆก็มาต้มมาม่ากิน
เรื่องนี้ชิพฮุนฮาน แต่เกิดกบฎคริสลู่ซะงั้น
เรื่องนี้หาอะไรที่แน่นอนไม่ได้จริงๆ55555

--ขอบคุณทุกเม้นทุกการติดตามนะคะ<3--



 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:00
    อ้าว.. ทำไมเป็นงั้นล่ะ

    ฮุนมีเหตุผลอะไร

    ถึงไม่รักษาสัญญา
    #536
    0
  2. วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 19:12
    ไรท์อ่าาาาT^T ทำไมอิฮุนทำแบบนี้ ถ้าตอนหน้าไม่ได้เหตุผลดีๆนะ.. T^T//ปาตะหลิวแม้ง
    #520
    0
  3. #506 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 13:16
    อ้าวๆ ทำไมทำงี้อ่ะ วอนแล้วนะเซฮุน
    #506
    0
  4. #348 Muaywhale (@Muaywhale) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 21:04
    อะไรอะ ไม่โอเคอะ อ่านตอนนี้หร่วงมาก ไม่อยู่ทีมใครทั้งนั้นนอกตากลู่คนเดียว สงสารรนร ฮอลล
    #348
    0
  5. #312 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 04:46
    หม้อ ไห กะลา รองเท้า ไรทไม่รับงั้นเราขอปามือถือแทน โว้ยยยยยยยยยยย อิฮุนมันเป็นอะไร ไปตามพี่คริสมาให้ข้อยเดี๋ยวนี้! ให้หางแล้วไม่รับผิดชอบงั้นเหรอออ ออ
    #312
    0
  6. #204 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 18:06
    ใจร้าย ใจร้ายที่สุด แต่ซื่อซุนต้องมีเหตุผลสิ 
    อธิบายได้มั้ย ว่าทำไม เพราะ อะไร ฮืออออออ 
    #204
    0
  7. #161 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 13:18
    ทำไม!!!!! จะผิดสัญญาเหรอตาเฒ่าจิ้งจอก ข่วนหน้าเลยลู่หาน
    #161
    0
  8. #125 asppure (@apisara-mnpp) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 13:37
    ฮือออออออออออออออออออ อันเดววววววววววววววววว
    #125
    0
  9. #72 Luexo Luhan Qismet\'x (@luexolu20) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 22:36
    ถ้าจิ้กจอกทำแบบนี้.. ขอเชิญกบฎลุกขึ้นมาแจวววว คริสลู่ๆๆๆๆๆ
    #72
    0
  10. #70 Mon Yanasiri (@mon-yanasiri) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 12:18
    ฮุนไมทำแบบนี้อ่ะ ไรท์มาต่อด่วนๆๆๆๆๆ
    #70
    0
  11. #69 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 09:32
    ฮุนทำไมไม่รับพี่ลู่กลับอ่ะ
    #69
    0
  12. #68 FewHan_EXO (@few-exo77) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 09:10
    โอ้ยยยยยยยยยย เซแกเป็นไร สงสารลู่จิงๆเลย 
    #68
    0
  13. #67 01001111_[Opal] (@opal-nuttanun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 09:02
    ใจเย็นๆ ลู่อย่าพึ่งโวยวายอย่าพึ่งขัด ขอฟังคำอธิบายจากฮุนก่อน
    #67
    0
  14. #66 Wu.N (@ning_kris) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 07:29
    ม่ายยยยยยยยยยยยยยยย TwT
    #66
    0
  15. #64 NS Sasa (@september9490) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 20:58
    ไอ้ซื่อชุนแกเป็นอะไร!!!!! ทำร้ายจิตใจเสี่ยวลู่ได้ลงคอ ไรต์สู้ๆๆๆๆๆนะ ยังรออออออนะ
    #64
    0
  16. #63 tong_be (@tong-4744) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 19:59
    ซื่อซุนอะไรเนี่ยทำไม แกเป็นอะไร ห่าาาา !!!*เหวี่ยง* ทำร้ายน้องทำไม น้องรอมานานนะเฟ้ย!!!
    #63
    0