[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 23 : Chapter22 : เพื่อนใหม่?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 874
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    12 พ.ค. 58





...แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่เขาจะต้องมากลุ้มใจเรื่องในอดีต!

 

ลู่หานที่อยู่กับเขาในปัจจุบันสำคัญที่สุด!

 

ซื่นซุนสะบัดไล่ความคิดที่ทำร้ายตนเองออกและเพ่งสมาธิกับเด็กหนุ่มตรงหน้าเขาแทน

 

แม้พลังของหางจิ้งจอกของเขาจะเคยช่วยลู่หานไว้ได้ แต่พลังนั้นขาดการเพิ่มพลังวิญญาณให้หลายสิบปีจึงไม่สามารถดึงพลังนั้นออกมาได้เต็มที่ ถ้าว่ากันง่ายๆการจะรักษาอาการต่างๆจะต้องใช้พลังวิญญาณ....

 

คงมีแต่ต้องเพิ่มพลังวิญญาณให้พลังหางของจิ้งจอกเก้าหางที่อยู่ในตัวลู่หานเท่านั้น และพลังของหางนั้นจะช่วยรักษาบาดแผลต่างๆให้กับเด็กหนุ่มเอง....

 

ถ้าการมอบพลังวิญญาณให้ในปริมาณน้อยๆเพียงแค่เขาพ่นพลังใส่ก็ได้แล้ว...แต่ว่าตอนนี้ต้องใช้พลังวิญญาณมหาศาลในการฟื้นพลัง

 

...คงเลี่ยงไม่ได้แล้วสินะ

 

มือหนาขยับมาจับใบหน้าของลู่หานออกแรงบีบแก้มอย่างระวังมือ ทำให้ปากของเด็กหนุ่มอ้าออกจากกันเล็กน้อย

 

ใบหน้าของซื่อซุนขยับเข้าใกล้ใบหน้าลู่หาน ขยับตำแหน่งปากของเขาให้ตรงกับเด็กหนุ่มแต่ไม่ได้สัมผัสถูกริมฝีปากบาง

 

เขาค่อยๆอ้าปากและพ่นพลังวิญญาณของเขาให้ลู่หานผ่านทางปาก...

 

ซื่อซุนค้างอยู่ท่าเดิมเนิ่นนาน กว่าจะผละออกมาได้เขาต้องสูญเสียพลังวิญญาณไปเกินครึ่ง

 

จากการต่อสู้กับมังกรเขาเหลือพลังพอที่จะรักษาตนเองได้แต่ท้ายที่สุดเขาก็มอบพลังนั้นให้คนตรงหน้า...

 

ลู่หานจากใบหน้าซีดเป็นกระดาษแต่เมื่อได้รับพลังใบหน้าเริ่มมีเลือดฝาดมากขึ้น

 

เขารู้สึกได้ว่าแรงตัวเองนั้นแทบไม่เหลือ อย่าว่าแต่ขยับมือเลยแค่ทรงตัวนั่งเฉยๆยังแทบไม่รอด แต่ก็คอยเฝ้าดูอาการของลู่หานต่อไป

 

บาดแผลเริ่มสมานตัวอย่างรวดเร็ว คงเหลือแต่คราบเลือดแห้งกรัง พลังชีวิตของลู่หานกลับมาเป็นปกติจากที่หอบหายใจอย่างรุนแรงในตอนแรกลมหายใจเริ่มสม่ำเสมอเหมือนคนกำลังนอนหลับ วางใจได้ว่าสภาพร่างกายเด็กหนุ่มพ้นขีดอันตรายแล้วเพียงแค่รอเวลาพักฟื้นไม่กี่ชั่วยามก็จะหายเป็นปกติ

 

เห็นดังนั้นซื่อซุนก็วางใจจึงเดินโซเซเล็กน้อยออกจากห้องลู่หานไป....

 

.

.

 

หลายชั่วโมงผ่านไป ลู่หานเริ่มรู้สึกตัวเปลือกตาลืมขึ้นก็พบกับเพดานห้องที่แสนจะคุ้นเคย หัวใจเต้นถี่เมื่อเริ่มตั้งสติได้ว่าตนเองอยู่ที่ไหน

 

รู้สึกไม่เจ็บเหมือนตอนแรก เขาหายดีแล้วหรอ...และที่นี่มัน...

 

เด็กหนุ่มค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นมานั่งและมองไปรอบๆห้อง ความดีใจและตื่นเต้นเพิ่มมากขึ้นทุกขณะ สภาพห้องยังคงเดิมเหมือนสิบกว่าปีก่อน

 

'ผ...ผมกลับมาแล้ว...'

 

น้ำตาแห่งความยินดีเอ่อล้นออกมา ทั้งยิ้มและร้องไห้ในคราวเดียวกัน

 

'แต่ว่า...ถ้าผมถูกส่งกลับไปอีกล่ะ'

 

ดีใจเพียงไม่นานก็ต้องกลับมากลุ้มใจอีกครั้งกลัวว่าตนจะถูกส่งกลับไปที่คฤหาสน์ผู้เฒ่าอีก ไม่นะ...ผมไม่อยากกลับ...ถึงแม้ที่นั่นจะมีแต่คนดีๆก็เถอะ

 

ว่าแต่...พี่ซื่อซุน...ลู่หานมองไปรอบๆห้องอีกครั้งก็ไม่พบแม้แต่เงาของคนที่ตนต้องการเจอหน้า สายตาหยุดอยู่ที่เสื้อผ้าลำลองธรรมดาที่วางพับเรียบร้อยอยู่ข้างตนเอง

 

'พี่ซื่อซุนวางไว้ให้หรอ....'

 

ลู่หานหยิบเสื้อผ้าขึ้นมากอดแนบอกและแอบอมยิ้มคนเดียว

 

เด็กหนุ่มจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าตนเองขณะเปลียนเสื้อผ้าก็เห็น่วาชุดฟุริโซดะที่จินจูให้เปรอะเปื้อนไปหมด

 

"คุณจินจูผมขอโทษนะฮะ"

 

พาลนึกถึงเหตุการณ์เลวร้ายที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา....

 

เฮ้อ....

 

เขาอยากเข้มแข็งให้มากกว่านี้แต่ทำไมถึงทำไม่ได้นะ...

 

ลู่หานถอนหายใจออกมาและสะบัดศีรษะเล็กน้อยไล่ความคิดที่อ่อนแอออกไป

 

เด็กหนุ่มมองไปรอบห้องและนอกสวนอีกครั้งก็ไม่พบแม้แต่เงาของคนที่กำลังตามหาแม้แต่น้อย

 

'อาจจะอยู่ในห้องก็ได้'

 

คิดได้ดังนั้นลู่หานจึงเดินไปยังห้องของซื่อซุน

 

"ขอโทษนะฮะ...พี่ซื่อซุนอยู่ไหมฮะ....."

 

ลู่หานเรียกอีกฝ่ายอยู่หน้าห้องแต่เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับจึงถือวิสาสะเลื่อนประตูและเดินเข้าไปห้อง

 

เด็กหนุ่มสอดสายตาไปทั่วแต่ก็ไม่พบใครมีเพียงแต่ฟูกและกองผ้าห่มที่ปูค้างไว้กลางห้องใหญ่

 

เมื่อไม่เห็นใครในห้องจึงจะหันหลังกลับแต่สายตาก็พลันสังเกตุเห็บบางสิ่งบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ใต้ผ้าห่ม

 

กึก!

 

แม้จะเพียงครู่เดียวแต่ลู่หานก็มั่นใจว่าต้องมีอะไรบางอย่างอยู่ใต้ผ้าห่มแน่นอน...แต่มันคืออะไรล่ะ..

 

ลู่หานข่มความกลัวเล็กน้อยและค่อยๆเดินไปยังกองผ้าห่มที่อยู่กลางห้อง...

 

เขาค่อยๆยื่นมือออกไปและจับผ้าห่มไว้แน่น เม้มริมฝีปากด้วยความกล้าๆกลัวๆและพลิกผ้าห่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!

 

พรึบ!

 

"อ๊ะ...นี่มัน"

 

กลุ่มก้อนขนสีเหลือทองขดกลางฟูกผืนใหญ่ ทั้งร่างสั่นเทาเล็กน้อยเพราะอะไรบางอย่าง

 

ลู่หานพยายามสำรวจว่าเจ้าสิ่งมีชีวิตที่นอนขดตรงหน้าเขาคือตัวอะไรกันแน่ มือเล็กค่อยๆเอื้อมแตะเจ้าสิ่งมีชีวิตตรงหน้า

 

เมื่อมือสัมผัสถูกกับตัวเจ้าสิ่งมีชีวิตปริศนากระโจนออกจากฟูกอย่างรวดเร็วและพยายามยืนอยู่ให้ห่างจากเด็กหนุ่ม

 

เมื่อเห็นเจ้าสิ่งมีชีวิตปริศนาเต็มๆตาก็เบิกตากว้างเล็กน้อย

 

'ลูกจิ้งจอกหรอ...'

 

จิ้งจอกตัวขนาดเท่าเวลาที่เขากลายร่างเป็นแมว ดวงตาสีทองมองมาที่เขาไม่คลาดสายตา หางที่มีจำนวน...หนึ่ง...สอง..สาม...สี่.......แปดหาง? หางทั้งแปดหางชูขึ้น และขู่คำรามใส่เด็กหนุ่มเล็กน้อย

 

กรรรรร...

 

"ไม่เป็นไรนะ ผมไม่ทำอะไรนายหรอนะ..."

 

ลู่หานพูดกับจิ้งจอกปริศนาที่ยังคงขู่เขาอยู่...พอขยับตัวเข้าไปใกล้จิ้งจอกตัวนั้นก็ขยับถอยหลังให้ห่างออกไปอีก

 

"ใจเย็นๆ ผมไม่ทำอะไรจริงๆ...โอ๊ะ...นาย...นายมีแผลที่หลังด้วยหนิ?!"

 

ท่ามกลางกลุ่มขนสีเหลืองทอง ลู่หานสังเกตเห็นว่ากลางหลังมีรอยแผลขนาดใหญ่อยู่ด้วย

 

เมื่อเห็นดังนั้นลู่หานจึงขยับตัวให้เข้าไปใกล้อีก จิ้งจอกจึงขยับเดินถอยหลังออกไปอีกแต่เนื่องจากพิษของบาดแผลทำให้จิ้งจอกตัวนั้นเผลอสะดุดล้มลง ลู่หานจึงฉวยโอกาสตะครุบตัวจิ้งจอกเอาไว้

 

"โอ๊ะๆ ใจเย็นๆๆ"

 

ลู่หานพยายามพูดปลอบแต่จิ้งจอกตัวนั้นก็ยังคงดิ้นอยู่ในแขนของเขา

 

แกรก!

 

"โอ๊ะ!"

 

เนื่องจากจิ้งจอกดิ้นทำให้เล็บของจิ้งจอกตัวดังกล่าวเผลอข่วนเข้าที่แขนของลู่หานจนเลือดซิบ

 

เมื่อเห็นดังนั้นจิ้งจอกจึงชะงัก หยุดดิ้น

 

"เฮ้อ...หยุดดิ้นซักทีผมเหนื่อยนะ แรงนายก็เยอะดีเหมือนกันนิน่า..."ลู่หานไม่ได้สนใจบาดแผลตัวเองเพียงแค่เห็นลูกจิ้งจอกหยุดดิ้นแล้วก็เบาใจ

 

จิ้งจอกตัวนั้นค่อยๆเลียแผลลู่หานที่ถูกตนเองข่วนอย่างระมัดระวัง

 

"เลียแผลให้ผมหรอ ใจดีจังนะคิกๆๆๆๆ"

 

ดูท่าว่าน่าจะผูกมิตรได้แล้วสินะ....ลูกจิ้งจอกเลียแผลนั้นจนแห้งเห็นดังนั้นลู่หานจึงปรามอีกฝ่าย

 

"นี่ๆ หยุดเลียได้แล้วน่ามันจักจี้นะ"

 

เด็กหนุ่มใช้มือดันหัวของจิ้งจอกให้ออกห่างจากแผลของตน

 

"ถึงตานายแล้วนะที่จะต้องทำแผล...อ๊ะนี่นายเป็นตัวผู้หรือตัวเมียเนี่ยผมก็เอาแต่เรียกนายๆอยู่ได้ไหนดูสิ"

 

ลู่หานช้อนตัวจิ้งจอกขึ้นมา เมื่อได้ยินดังนั้นจิ้งจอกตัวดังกล่าวจึงดิ้นไปมาไม่หยุด

 

"โอ๊ยยย อย่างดิ้นสิแล้วอย่างนี้ผมจะรู้ได้ไงว่านายน่ะเป็นตัวผู้หรือเมีย"

 

เมื่อไม่ยอมหยุดดิ้นลู่หานก็ปล่อยให้จิ้งจอกน้อยดิ้นต่อไปจนหมดแรง

 

"ผมน่าจะปล่อยให้ดิ้นจนหมดแรงตั้งแต่แรกนะเนี่ย ผมจะได้ไม่เหนื่อย ไหนๆตกลงเพศอะไรน๊าาา"

 

ลู่หานช้อนตัวจิ้งจอกขึ้นมาอีกครั้ง

 

"โถ่...ก็ตัวผู้หนิน่า อ่าวทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยล่ะ...เอาเถอะๆยังไงผมก็เรียกว่านายก็ถูกล่ะแต่ว่า...เรียกนายอย่างเดียวก็น่าสงสารเดี๋ยวผมตั้งชื่อให้ละกันเนอะอืม.....ชื่ออะไรดีอ่ะ"

 

ลู่หานนั่งคิดอยู่ซักพักก็เหมือนมีเสียงกระซิบที่ข้างหู

 

'เ....ฮุน'

 

"หืม?"

 

ลู่หานขมวดคิ้วเล็กน้อยและมองไปรอบๆห้อง

 

'ในห้องก็มีแต่เรากับลูกจิ้งจอกหนิน่าแล้วใครพูดนะ...'

 

'ซ...ฮุน'

 

"เซ...ฮุน"ลู่หานลองทวนคำพูดที่ได้ยินลางๆอีกครั้งเมื่อเขาพูดออกมาจิ้งจอกตัวน้อยขยับตัวดิ้นไปมาเล็กน้อย

 

"หืม...อะไรนายชอบหรอ?"ลู่หานพูดในระหว่างที่ยังอุ้มจิ้งจอกไว้อยู่และจ้องเข้าไปในตาสีทองนั้น

 

'รู้สึกเหมือนอะไรบางอย่าง'ได้แต่คิดในใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

 

ลูกจิ้งจอกกวักเท้าหน้าข้างหนึ่งเหมือนเรียกสติเขา

 

"อ๊ะ โทดทีๆ งั้นนายชื่อเซฮุนละกันเนอะ...สวัสดีเซฮุนผมชื่อลู่หานนะยินดีที่ได้รู้จัก"

 

____________________________________________________________________________

บอกชื่อจริงแล้วๆๆๆกรี๊ดดดดดดดด

คาดว่าหลายคนคงรู้ว่าเจ้าลูกจิ้งจอกนั่นคือใครเนอะ...เว้นแต่น้องลู่ฮาๆๆๆๆ

จะสงสารดีไหมเนี่ยหรือสมน้ำหน้าดีเริ่มกลับมาหวานๆแล้วไม่ถนัดดราม่านาน...แต่ถ้าดราม่าบ่อยๆก็ถนัดนะบอกเลยอิอิ

จิ้งจอกฮุนเนี่ยถ้าใช้พลังจนหมดก็จะกลับสู่ร่างลูกจิ้งจอกได้นะเออ พลังงานหมดเพราะให้น้องลู่ไปหมด....แต่เดี๋ยวน้องลู่ก็คงต้องมีคืนพลังให้บ้างเนอะจะได้เท่าเทียมกันแต่คืนยังไงนี่อุบไว้ก่อนคึๆๆ

ฮุนเป็นขนาดนี้แล้วเหล่าคนอ่านก็แอบปันคะแนนให้ฮุนหน่อยเนอะ...ส่วนมังกรก็...แล้วแต่ความประพฤติฮาๆๆๆๆ(ไม่ต้องกลัวเฮียแกเหงาเนอะเดี๋ยวก็มีคนมาปลอบใจเอง)

ช่วงนี้ความหวานๆน่ารักๆจะกลับมาดราม่าเยอะไปเดี๋ยวเบื่อแย่เลย...

ตอนนี้แอบสั้นไปหน่อยแต่ก็ขออภัยนะคะคิกๆๆๆๆ



*ขอบคุณสำหรับคำเตือนแก้คำผิดค่ะฮาๆๆๆๆๆ(เขียนผิดชีวิตเปลี่ยน)*
 


---ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกการติดตามนะคะ<3---
   


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:53
    ลุ้นว่า

    คริสจะได้คู่กับใคร
    #540
    0
  2. #509 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 14:27
    จะเป็นคริสยอลหรือคริสเลย์นะ ><
    ลูกจิ้งจอกตั้ลล้าค ถูกลูลู่พิสูจน์แล้วว่าเป็นเพศผู้ 555
    #509
    0
  3. #378 ♔S⊙ul◈◆ (@cielcheng) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 02:34
    อุ๊ย น่ารัก ลูกจิ้งจอก
    #378
    0
  4. #317 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 05:21
    อ๊ายยยยยยย มินิเซฮุนน่ารักกกกกกก ขำตอนจะดูเพศคือบับ55555555555555555 เริ่มกลับเข้าสู่บรรยากาศเดิมแล้วใช่ไหม ฮือออออออ
    #317
    0
  5. #239 Who Ozone (@kelan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 19:03
    ฮุนน่ารักอะบอกเลยๆ
    #239
    0
  6. #209 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 18:36
    555555  ทำไม ฮุนกลายร่างเปน จิ้งจอกเด็กอะ หรือเพราะไม่มีพลังแล้ว 

    #209
    0
  7. #166 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 13:43
    เพื่อนใหม่ที่ไหนเล่าาา นั่นสามีเธอ ออ อ อ อ อ 55555555 ตอนเป็นเซฮุนก็น่ารักดีนะ ผลัดกันแบ้ว
    #166
    0
  8. #118 Mlu.เอ็ม (@hollybeauty) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 12:39
    อุ่ยยยยน่ารักกก
    #118
    0
  9. #105 ×Eye Smile× (@byunbaek99) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 17:28
    มาไหวๆ พน.เปิดเทอมมม อยากอ่านม๊วกกกกกก
    #105
    0
  10. #104 HuaN_97 (@nongprai16183) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 15:25
    อัพไว้ๆนะคะ ลูกจิ้งจอกเซฮุน
    #104
    0
  11. #102 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 22:35
    พี่ลู่ก็... ขอดูอะไรก็ไม่รู้ ฮุนเขิลเป็นนะ 55
    #102
    0
  12. #101 PinguPingu (@suchada_pear) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 16:34
    ไรท์แก้ทอล์กหน่อยดิ อ่านแล้วขำอ่ะ "จิ้งจกฮุน" เมื่อกี้ยังเป็นจิ้งจอกกลายเป็นจิ้งจกไปแล้ว5555555555555555555555 สนุกมากค่ะรออ่านอยู่ เลิฟยู้-3-
    #101
    0
  13. #100 gdnip (@gdnip) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 13:03
    ลู่หานน่ารักจัง จะดูเพศจิ้งจอก แต่จิ้งจอกคงอายไม่ยอมให้ดู 5555
    #100
    0
  14. #99 tong_be (@tong-4744) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 06:34
    บอกชื่อจริงแล้วววว ท่านพี่ไหงกลายเป็นจิ้งจอกน้อยได้หล่ะเนี่ย น่าอ็นดู
    #99
    0