[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 26 : Chapter25 : ข้อเสนอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 880
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 พ.ค. 58




"ทำไมนายต้องเอาผ้ามาผูกหัวอย่างนั้นด้วยล่ะ...?"


ซื่อซุนถามขึ้นระหว่างการกินข้าวเช้าของเขากับลู่หาน เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาเขาเห็นลู่หานออกจากห้องน้ำและหายไปในห้องนอนซักพักก็ออกมาพร้อมกับผ้าผูกหัวซะแล้ว


"ก็หูแมวมัน...แปลก..หนิครับ..."


ซื่อซุนอมยิ้มกับคำตอบที่ได้รับ ก่อนจะดื่มสาเกหนึ่งจอกและพูดกับเด็กหนุ่มที่ทำหน้ามุ่ยอยู่ตรงหน้า


"ไม่เห็นแปลกก็นายเป็นแมวหนิ...พี่ว่า...น่ารักดีนะ"


น...น..น่ารัก!!!


ลู่หานหันไปมองซื่อซุนอย่างรวดเร็ว...เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงมีคำๆนี้ออกมาจากปากพี่ซื่อซุนนะ!


"หืม?"ซื่อซุนเลิกคิ้วเมื่อเห็นว่าลู่หานมองหน้าตนเองแปลกๆ


"ป..เปล่าครับ!"ลู่หานรีบปฏิเสธ เสหันหน้ามองไปทางอื่นและหยิบผลไม้ขึ้นมากินแก้เขิน


"ลู่หาน..."


"ค..ครับ!"เมื่อถูกซื่อซุนเรียกลู่หานจึงรีบขานรับอย่างรวดเร็ว


"พี่ลืมบางอย่างนะ มาใกล้นี่ซิ"ซื่อซุนกวักมือเรียกลู่หานให้เข้ามาใกล้ๆตนเองที่นั่งชันเข้าข้างหนึ่งอยู่ข้างๆ


"อะไรหรอครับ.."ลู่หานคลานไปหาซื่อซุนเพราะเห็นว่าระยะห่างของเด็กหนุ่มกับซื่อซุนอยู่ไม่ไกลกันมาก


จุ๊บ!


เมื่อลู่หานยื่นใบหน้ามาใกล้ซื่อซุนจึงประทับริมฝีปากตนเองเข้าที่ริมฝีปากของลู่หานทันที ลู่หานได้แต่ทำตาโตตกใจกับนิ่งที่เกิดขึ้น


"โปะโปะ ไงล่ะ...และก็ผ้าคลุมไม่ต้องใส่หรอก...แบบนี้น่ารักกว่า"ซื่อซุนฉวยโอกาสตอนลู่หานเผลอดึงผ้าคลุมหัวออก


"......"ดูท่าลู่หานจะยังเรียบเรียงอะไรไม่ได้จึงได้แต่ค้างอยู่ท่าเดิม


"เป็นอะไร...หรืออยากได้มากกว่าโปะโปะ"ซื่อซุนล้ออีกฝ่านทำให้ลู่หานตั้วสติได้รีบเอามือปิดปากตัวเองและดีดตัวกลับที่นั่งเดิมของตัวเอง


'ก...ก..เกิดอะไรขึ้นเนี่ย..ทำไมพี่ซื่อซุนถึงทำตัวน่ารักแบบนี้นะ!! ผมจะทนไม่ไหวแล้วนะ!!!!'


ลู่หานหลับสูดลมหายใจเข้าลึกๆและหายใจออกเพื่อคุมสติตนเองไว้


'สติจงกลับมาๆๆๆๆ...นี่อาจเป็นแค่ฝันๆ ถ้าผมลืมตาแล้วผมจะต้องตื่นหนึ่ง...สอง...สาม!'


ลู่หานลืมตาทันทีที่นับเลขในใจเสร็จ แต่ก็ต้องช็อคเป็นรอบที่สองของวัน! เมื่อ...


"เฮ้ย!...พี่ซื่อซุน!"


พอเด็กหนุ่มลืมตาก็เห็นซื่อซุนที่ย้ายตัวมานั่งจ้องหน้าเขาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ แถมใบหน้าของลู่หานกับซื่อซุนห่างกันมีถึงคืบ


"พี่แค่อยากรู้ว่าลู่หานทำอะไรน่ะ"


"ค...คือผม....ผม...."โอยยยย จะจ้องหน้าอีกนานไหมเนี่ยยย


"ผมแค่นึกถึง...ซ...ใช่แล้ว!ผมนึกถึงเซฮุนน่ะครับ!"


"เซฮุน?"


"ใช่ครับ ผมไม่เห็นตั้งแต่เมื่อคืนแล้วตอนที่พี่เข้ามาในห้องอาบน้ำแล้วก็....นั่นแหละ!! ผมก็ไม่เห็นเซฮุนเลย"


"ใครหรอเซฮุน..."ซื่อซุนกดเสียงต่ำลงเล็กน้อยเพื่อให้รู้ว่าไม่ค่อยพอใจเท่าไร


"เปล่าครับ! เซฮุนเป็นแค่ลูกจิ้งจอกเองครับ ตัวประมาณเท่านี้เอง เขามาอยู่เป็นเพื่อผมตอนที่พี่ไม่อยู่นั่นแหละ!"


"งั้นหรอ...ชักอยากรู้แล้วสิว่าเซฮุนเป็นยังไง"ซื่อซุนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย


"เซฮุนน่ารักมากเลยครับ! ขนก็นุ่มมากเลย ตาสีทอง มีหางตั้งแปดหางตัวเล็กน่ากอดสุดๆเลยครับ"ลู่หานอธิบายลักษณะของเซฮุนให้ซื่อซุนฟัง


"ถ้าหาเจอแล้วจะทำอะไรต่อ?"ซื่อซุนถามลู่หาน


"ก็ต้องลงโทษสิฮะ โทษฐานที่ปล่อยผมไว้คนเดียวชิๆ"


"จะตี?"


"ห๊ะ...ใครบอกจะจับอดข้าวซะให้เข็ดเลย"


"...ไม่ทรมาณสัตว์หรอ"


ลู่หานชะงักไปเล็กน้อย เมื่อถูกซื่อซุนถาม


"...โห่ พี่ซื่อซุนผมก็พูดไปงั้นแหละ ใครจะกล้าทำเซฮุนได้ลงคอ แค่จับมากอดแน่นๆซักทีสองทีก็หายงอนแล้ว"


ซื่อซุนเลิกคิ้วข้างหนึ่งกับคำตอบของลู่หาน และพูดกับตัวเองเบาๆ


"น่าสนใจหนิ"


"ห๊ะ...อะไรนะครับ?"ลู่หานถามซื่อซุนเพราะได้ยินที่ซื่อซุนพูดไม่ถนัด


"เปล่า"


"ว่าแต่พี่ซื่อซุน...เมื่อไรจะเอาหน้าพี่ออกไปเนี่ยครับ!!"ลู่หานดันใบหน้าของซื่อซุนที่ใกล้กับใบหน้าของตัวเองออกไป


"ทำไมพี่เข้าใกล้ไม่ได้ล่ะ"ซื่อซุนแกล้งถามอีกฝ่าย


"ก...ก็..."เจ้าแมวตัวดีทำท่าจะร้องไห้ออกมาเพราะความเขิน


ใบหน้าหวานแดงก่ำ หูแมวที่โผล่ออกมาจากกลุ่มผมสีขาวนั่นก็ลู่ลง และสั่นเล็กน้อย พร้อมกับดวงตาที่มีน้ำตาคลอ ไหนจะหางแมวที่ส่ายไปมาตามอารมณ์นั่นอีก


อดคิดไม่ได้จริงๆ...


'น่าจับกดสุดๆ'


.

.


ความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ เมื่อรถเลื่อนปีศาจของท่านผู้เฒ่าจิ้งจอกได้จอดลงตรงหน้าคฤหาสน์จิ้งจอกเก้าหาง


ซื่อซุนเดินออกมาเพื่อต้อนรับผู้เฒ่าที่เดินทางมาหาตนโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า ลู่หานเดินตามซื่อซุนออกมาต้อนรับท่านผู้เฒ่าด้วยด้วย


"โฮ่...ลู่หานเจ้าสบายดีไหม"ผู้เฒ่าทักทายเด็กหนุ่มตรงหน้า


"สบายดีครับ"ลู่หานยิ้มตอบอีกฝ่าย


"มีอะไรท่านผู้เฒ่า..."ซื่อซุนถามขึ้นมา


"ท่านเจ้าจิ้งจอก พวกสภาจิ้งจอกรู้เรื่องที่ท่านพาปีศาจแมวเข้าคฤหาสน์เก้าหาต่างไม่พอใจตอนนี้เจ้าพวกนั้นเรียกประชุมกันใหญ่เลย"ผู้เฒ่ากล่าวให้ซื่อซุนฟัง 


ซื่อซุนชะงักเล็กน้อย หันไปมองลู่หานที่ยืนอยู่ข้างเขาและหันกลับมาพูดกับผู้เฒ่าต่อ


"ช่วยเล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อย...ท่านผู้เฒ่า"


ซื่อซุนเชิญท่านผู้เฒ่าเข้ามาในห้องรับแขกห้องหนึ่ง ลู่หานยกน้ำชามาเสริฟให้แขกและกำลังลังจะนั่งลงข้างซื่อซุนแต่ก็ถูกห้ามไว้เสียก่อน


"ลู่หานออกไปข้างนอกก่อน"


ซื่อซุนไม่ต้องการให้เด็กหนุ่มต้องรับรู้เรื่องตรงหน้า ส่วนตัวลู่หานก็พอเข้าใจว่าเพราะอะไร จึงยอมออกไปข้างนอกอย่างโดยดี


เด็กหนุ่มที่เดินออกมาจากห้องรับแขก รีบเดินไปยังห้องข้างๆอย่างรวดเร็ว เพราะผนังที่บางทำให้รู้ว่าห้องอีกฝั่งคุยอะไรกัน...


'ถึงรู้ว่ามันไม่ดีแต่ก็ต้องขอโทษล่วงหน้านะครับพี่ซื่อซุน'


"คาดว่าท่านคงรู้เรื่องที่ปีศาจจิ้งจอกนั้นรังเกียจปีศาจแมวนะ"ผู้เฒ่ากล่าวขึ้นมาซื่อซุนพยักหน้าเงียบๆผู้เฒ่าเห็นดังนั้นจะพูดต่อ


"ถึงแม้จะมีปีศาจจิ้งจอกส่วนน้อยที่ไม่ได้รังเกียจปีศาจแมว แต่ส่วนใหญ่ปีศาจจิ้งจอกหรือปีศาจเสือที่เจอปีศาจแมวเมื่อไรก็ตามปีศาจแมวจะตกอยู่ในอันตราย พูดตรงๆก็คือปีศาจแมวจะถูกทำร้ายจนถึงแก่ความตาย..."


"......."


"กลับกันท่านได้เก็บปีศาจแมวที่ถูกเสือทำร้ายมาและมอบพลังเก้าหางให้นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ข้าแปลกใจในคราวแรก อาจเป็นเพราะโชคชะตาหรือบางสิ่งบางอย่านำพาพวกท่านมาพบกัน...แต่ใดๆก็ตามลู่หานยังคงเป็นปีศาจแมว หากไม่มีใครรู้เรื่องนี้ก็ดีไป แต่ตอนที่ท่านจะเข้าไปแย่งตัวปีศาจแมวตนนี้กลางตลาดจากเทพมังกร ทำให้เริ่มมีบางฝ่ายระแคะระคายว่าท่านจะมีความสัมพันธ์บางอย่างกับปีศาจแมว"


"ข่าวลือนั้นบานปลายไปทั่ว ตอนนี้กลายเป็นว่าปีศาจจิ้งจอกทุกตัวนั้นรู้แล้วว่าท่านเก็บปีศาจแมวมาเลี้ยงไว้ในคฤหาสน์เก้าหาง พวกสภาจิ้งจอกจึงไม่พอกับการกระทำของท่านทำให้ต้องเรียกประชุมกันเพื่อปรึษาเรื่องนี้กันอย่างลับๆ ความรู้สึกของเจ้าพวกนั้นคือ......พวกท่านไม่เหมาะสมที่จะอยู่ด้วยกัน ท่านคือจิ้งจอกเก้าหางสายเลือดบริสุทธิ์จากท่านทามาโมะ แต่อีกฝ่ายเป็นปีศาจแมว ฐานะของพวกท่านแตกต่างกัน..."


"!!!!!"


ลู่หานที่แอบฟังอยู่ห้องข้างๆได้ยินทุกประโยคที่ท่านผู้เฒ่ากล่าวออกมา ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องข้างๆอย่างรวดเร็วและเดินไปที่สวนหลังคฤหาสน์


'พวกท่านไม่เหมาะสมที่จะอยู่ด้วยกัน ท่านคือจิ้งจอกเก้าหางสายเลือดบริสุทธิ์จากท่านทามาโมะ แต่อีกฝ่ายเป็นปีศาจแมว ฐานะของพวกท่านแตกต่างกัน.'


ประโยคของท่านผู้เฒ่าดังก้องอยู่ในหัวของเด็กหนุ่มตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว...เขารู้...ทำไมถึงไม่รู้ว่าเราสองคนต่างกันเกินไป เขาเป็นแมวส่วนพี่ซื่อซุนเป็นจิ้งจอกเก้าหาง


ลู่หานเหม่อมองต้นไม้ในสวนไปเรื่อยๆ น้ำตามันไหลอีกแล้วหรอ...


ขณะที่กำลังยืนร้องไห้เงียบๆอยู่คนเดียวเสียงหนึ่งก็ดังปรากฏขึ้นหลังเด็กหนุ่ม


"เจ้าเป็นอะไร?"


.

.


"สายเลือดบริสุทธิ์งั้นหรอ...หึ..สายเลือดโสโครกละสิไม่ว่า ท่านก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นยังไง ความลับไม่ได้มีในโลกมีบางคนที่รู้เรื่องของฉัน แต่ก็ไม่กล้าปริปากพูดเพราะหวงชีวิตตนเอง ช่างน่าหัวเราะ"ซื่อซุนหัวเราะในลำคอก่อนที่จะกลับมาพูดเรื่องเดิม


"แล้วสำหรับท่านล่ะท่านผู้เฒ่า เรื่องของลู่หานท่านคิดยังไง"หลังจากที่ฟังมาตั้งนานซื่อซุนจึงถามความเห็นของผู้เฒ่า


"ข้าหรอ?...ข้าไม่เหมือนเจ้าพวกนั้นนะ ข้าเกิดก่อนพวกท่านข้ารู้ดีว่าพวกท่านเสียอีกสำหรับเรื่องนี้..."


"เรื่องอะไร"


"เรื่องปีศาจแมวยังไงล่ะ ถ้าท่านอยากฟังข้าก็จะเล่า"


"อย่าเล่นลิ้นน่า"ซื่อซุนอารมณ์เสียเล็กน้อยเมื่อถูกลองใจ


"หึๆ ข้าจะไม่ถามท่านละกันนะว่าทำไมถึงอยากฟังเพราะข้ารู้คำตอบอยู่แล้ว และท่านรู้ดีที่สุดเลยหละ...ข้าจะบอกอะไรให้ท่านฟัง ปีศาจแมวเดิมทีก็เกิดจากปีศาจจิ้งจอกนี่แหละ"


"เรื่องนั้นฉันก็พอรู้บ้าง...เพราะอย่างนั้นฉันถึงมอบพลังให้ลู่หาน"


"นั่นคือเรื่องที่จิ้งจอกบางตัวเท่านั้นที่รู้ แต่กับข้าซึ่งเป็นผู้เฒ่า ข้ารู้อะไรมากกว่านั้น"


"........"


"ท่านทราบด้วยไหมล่ะ ว่าปีศาจแมวแต่ละตัวนั้นต่างกัน...บางตัวเลือดของปีศาจเสือจะมีพลังมากกว่าจึงทำให้ปีศาจแมวบางตัวนั้นมีลายที่ลำตัว แต่ปีศาจแมวบางตัวก็มีเลือดของปีศาจจิ้งจอกมากกว่าจึงไม่มีลายเกิดขึ้นที่ตัว สำหรับปีศาจแมวตนนี้ไม่มีลายที่ตัวแสดงว่าจะต้องมีเลือดของปีศาจจิ้งจอกอยู่มากกว่าเลือดของปีศาจเสือแน่นอน"


"ถึงแม้ว่าเราจะรู้ว่าลู่หานมีเลือดของจิ้งจอกอยู่มากกว่าแล้วจะทำยังไงล่ะ เพราะมันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อยู่แล้ว!"ซื่อซุนตวาดออกมาเสียงดัง


"ใครว่าไม่ได้"ผู้เฒ่าพูดออกมาอย่างหนักแน่น ซื่อซุนจ้องตากับอีกฝ่ายทันที


"หมายความว่าไง"


"ตำนานของจิ้งจอกที่เกี่ยวกับวันพระจันทร์สีเลือดกล่าวว่า วันนั้นจะเป็นว่าที่พลังของปีศาจจิ้งจอกเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด โดยเฉพาะท่านที่เป็นจิ้งจอกเก้าหางพลังนั้นจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเลย"


"แล้วมันจะมีผลอะไรกับลู่หานหรือเปล่า..."


"ไอ้มีมันก็ต้องมีอยู่แล้ว แต่ข้าไม่ได้หมายถึงให้พวกท่านแยกกันอีกนะ ในครั้งนี้พวกท่านจะต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลา..."ผู้เฒ่ารีบพูดเมื่อเห็นว่าสีหน้าของซื่อซุนดูเปลี่ยนไปเล็กน้อยเพราะมีความคิดว่าต้องแยกกับลู่หานอีก


"ลู่หานจะต้องเข้าพิธีศักดิ์สิทธิ์ เพื่อล้างเลือดของปีศาจเสือออกจากร่างให้หมดด้วยการ.....ใช้ไฟจิ้งจอกของท่านเผาร่างทั้งร่างของเขา"


ปัง!!!


ซื่อซุนทุบหมัดลงที่พื้นอย่างรุนแรงก่อนจะตวาดใส่ผู้เฒ่า


"ท่านคิดอะไรของท่านอยู่!! จะให้ข้าเผาลู่หานเนี่ยนะไม่มีทาง!!! ท่านก็รู้อยู่แล้วว่าพลังไฟจิ้งจอกของข้า ไม่เหมือนพลังไฟของจิ้งจอกทั่วไป ไฟจิ้งจอกของเก้าหางสามารถเผาได้ทุกอย่างได้โดยไม่เหลือซาก แม้แต่เหล็กยังละลาย และท่านคิดว่าลู่หานจะไม่โดนเผาจนไม่เหลือซากเลยหรอ!!!"


"แต่ไฟจิ้งจอกของท่านเป็นไฟบริสุทธิ์...ถ้าท่านทำได้ ปีศาจแมว...ไม่สิลู่หานก็จะกลายเป็นปีศาจจิ้งจอกโดยสมบูรณ์"ผู้เฒ่าจิ้งจอกตอบอีกฝ่ายอย่างใจเย็น


"แต่นั่นมันก็แค่ตำนาน..."ซื่อซุนกัดฟันกรอดข่มความโกรธเอาไว้


"แล้วแต่การตัดสินใจของท่าน แต่โอกาสอย่างนี้ไม่ได้มีทุกสิบปี พระจันทร์สีเลือดจะเกิดขึ้นในรอบห้าร้อยปีเท่านั้น ท่านเองก็คงรู้อายุขัยของปีศาจแมวนะว่าปีศาจแมวนั้นมีอายุขัยอยู่ที่เท่าไร ถึงแม้ว่าจะได้รับพลังหางของท่านไปแล้วแต่สุดท้าย...มันก็เป็นการให้พลังที่ไม่สมบูรณ์"


"แต่ว่า...!!!"


"พระจันทร์สีเลือดจะเกิดขึ้นอีกสามเดือน ท่านมีเวลาให้คิดเพียงเท่านี้ก่อนที่ท่าจะไม่มีโอกาสอีกเลย....เพราะเจ้าพวกสภาจิ้งจอกนั้นไม่ปล่อยให้ลู่หานได้อยู่อย่างสงบแน่นอน "


ซื่อซุนที่แทบจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่กลับได้แต่นั่งกำมือแน่นอยู่กับที่....


_____________________________________________________________________________


มาแล้วจ้า จะบอกว่านี่เป็นจุดพีคของเรื่องจุดนึงเลยนะ การตัดสินใจของทั้งคู่


เพราะแมวเนี่ยอายุขัยอยู่แค่ร้อยปีเท่านั้นถือว่าน้องลู่โชคดีมากเลยนะเนี่ย


แต่โชคดีนี้จะมาแล้วผ่านหรือว่าเฮียฮุนแกจะรับไว้....ต้องรอดูต่อไป


ส่วนใครกันหนอที่มาทักน้องลู่บอกในตอนต่อไปนะ


แต่ตอนนี่ฮุนก็มุ้งมิ้งเกินค่ะ เล่นเอาน้องลู่ใจเต้นไม่เป็นท่าแถมเขินได้น่าจับกดซะด้วย


สำหรับใครที่ไม่ได้อ่านNCก็บอกก่อนเนอะน้องลู่ยังไม่เสียซิงนะคะฮาๆๆๆๆๆ


ถามว่าจะเสียตอนไหน...ไม่ขอตอบค่า


แต่ถ้าถามว่าน้องลู่หูจะหายเมื่อไรก็...ต้องบอกก่อนว่าหูแมวเนี่ยจะโผล่ออกตอนมีอารมณ์ และก็โผล่ตอนที่พลังในตัวขึ้นสูงค่ะ หูจะหายก็ต่อเมื่อพลังนั้นคงที่แล้วหรือไม่ได้มีอารมณ์นั่นเอง(อารมณ์ปกติ)แอบกระซิบว่าวันนี้เป็นวันพระจันทร์เต็มดวงด้วยแหละอิอิ


มีคำผิดก็สามารถทักๆเข้ามากันได้นะรู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองเบลอ อิอิ


---ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกการติดตามนะคะ<3---





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. #320 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 05:53
    เสี่ยงเถอะฮุน จะยังไงถ้าไม่ทำลู่ก็ไม่รู้จะเจออะไร แต่ที่เเน่ๆคือพวกนายไม่มีความสุขเเน่ ก่อนที่ลู่จะหนีไปหาอิดี่คริสอีกครั้ง!
    #320
    0
  2. #229 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 07:57
    ซื่อซุน ยอมเชื่อคำของผู้เฒ่ามั้ย ????  
    แต่ถึงยังไง ก่อยากให้ช่วยลู่หานให้ได้อะ 

    ปล... ซื่อซุนขี้แกล้ง แต่น่ารัก เขินเวอร์ 55555 
    #229
    0
  3. #171 Mlu.เอ็ม (@hollybeauty) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 16:18
    งื่อออออ ลู่อย่าเพิ่งคิดไปเองสิแมวน้อย
    #171
    0
  4. #169 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 14:09
    ไม่แน่น้า เลือดจิ้งจอกในตัวลู่หานอาจจะบริสุทธิ์เทียบเท่ากับซื่อชุนก็ได้ ลู่หานน่าจะอยู่ฟังให้จบ เจ้าแมวต้องร้องขอให้ซื่อชุนเผาตัวเองแน่ๆ แต่เป็นแมวก็โคตรน่ารักอ่ะ พอมีอารมณ์ก็หูตั้งหางโผล่ งือออออ พี่ซื่อก็รู้หมดสิ ตอนไหนมีตอนไหนไม่มี อยากเห็นเค้าสวีทกันอีกเยอะๆ
    #169
    0
  5. #144 tong_be (@tong-4744) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:52
    อ๊ากกกกก จะทำมั้ยน้าาาาา ต้องตัดสินใจแล้วนะ / ลู่หานน่าจะฟังให้จบก่อนนะ ยัยน่ารัก
    #144
    0