[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 31 : Chapter30 : ปัจจุบัน...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ธ.ค. 58





เวลาได้ล่วงเลยผ่านไปหนึ่งวันหลังหลังจากที่เทพมังกรทิ้งคำถามให้จิ้งจอกอย่างเขา

ซื่อซุนพร่ำคิดอยู่กับตัวเอง หมกมุ่นอยู่กับความคิดที่ตีกันไปมาในสมองของเขา

เขาควรทำยังไงดี....ยอมรับให้ลู่หานเข้าพิธี หรือจะปฏิเสธออกไป.....

เขาคิดไม่ออกจริงๆ....

"..พี่ซื่อซุน!"ลู่หานเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงดัง ทำให้ซื่อซุนที่กำลังตกอยู่ในความคิดของตนเองนั้นสะดุ้งรู้สึกตัว

"ว่าไง..."ซื่อซุนมองสบตาลู่หาน ที่กำลังนั่งลงบนพื้นข้างๆเขาในห้องนั่งเล่น

"พี่คิดอะไรอยู่เนี่ย ผมเรียกตั้งนานพี่ก็ไม่ตอบซักที เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ เหม่อได้เหม่อดีพอถามก็บอกว่าไม่มีอะไร ตกลงพี่คิดอะไรอยู่กันแน่"เด็กหนุ่มเลิกคิ้วข้างหนึ่งด้วยความสงสัย

"ก็...นิดหน่อย ว่าแต่ลู่หานมีอะไรหรอ"

"สุดท้ายก็ไม่ยอมบอกอะไรผมสินะ เห็นพี่เป็นแบบนี้ผมก็ไม่อยากจะถามอะไรแล้ว ผมไปตามหาเองดีกว่า ขอโทษที่รบกวน...."

งอน....เป็นสิ่งเดียวที่ซื่อซุนสามารถเดาได้จากการกระทำของเด็กหนุ่มตรงหน้า

ซื่อซุนเอื้อมมือจับที่ข้อมือของลู่หานไว้ตอนที่เด็กหนุ่มจะลุกขึ้นยืน

"เดี๋ยวสิจะหาอะไรหรอ เดี๋ยวพี่ช่วย"

ลู่หานมองลงมายังคนที่ฉุดเขาไว้ ก่อนจะพูดออกมา

"ไม่ต้องหรอกครับ คฤหาสน์กว้างแค่นี้ผมหาเซฮุนคนเดียวก็ได้ ผมไม่อยากให้พี่ลำบากมาหาเท่าไร พี่ก็คิดเรื่องของพี่ต่อไปก็แล้วกัน"

"เซฮุนนะหรอ?"แบบนี้ก็คงลำบากเขาเต็มๆเลยสินะ.....

"พี่นั่งนี่ไปเหอะ ผมไปหาเซฮุนคนเดียวดีกว่า"ลู่หานแกะมือของซื่อซุนออกแล้วเดินออกจากห้องไป ก่อนจากก็ฝากของแถมด้วยการปิดประตูบานเลื่อนเสียงดังเป็นการบ่งบอกถึงอารมณ์ คนปิด

งอนเต็มรูปแบบ...ควรจะง้อยังไงล่ะที่นี้ ว่าแต่ทำไมอยู่ดีๆถึงอยากตามหาเซฮุนล่ะ อาจจะแค่อยากเล่นด้วยละมั้ง หรือว่าจะเหงา?

เหงางั้นหรอ.....ถ้าต้องอยู่กับเขาไปอีกหลายร้อยปีลู่หานจะรู้สึกยังไง ดอกไม้ผลิบานได้ก็มีวันร่วงโรย...บางสิ่งบางอย่างน่าสนใจในครั้งแรกแต่เมื่อ เวลาผ่านไปก็น่าเบื่อจนไม่อยากแตะต้องหรือนึกถึง ไม่แน่ว่าวันใดวันหนึ่งลู่หานจะเติบโตขึ้นและเบื่อจิ้งจอกแบบเขาที่อยู่ร่วม กันมาหลายๆปีก็เป็นไปได้....

การมีอายุที่ยาวนานนั้นใช่ว่าจะมีแต่เรื่องดี บางสิ่งบางอย่างก็ผ่านเข้ามาในชีวิตแล้วก็ผ่านหายไปตลอดกาล เขาเข้าใจความหมายแบบนี้ดี และคนที่เข้าใจดีที่สุดในตอนนี้อาจจะเป็นเจ้าเทพมังกรนั่นที่มีชีวิตยืนยาว กว่าเขาหลายพันปี หมอนั่นถึงไม่ต้องการให้ลู่หานเข้าพิธีกรรมนั้น

แม้จะหากสมมติว่าพิธีกรรมนั้นสามารถเปลี่ยนลู่หานได้จริงๆ หมอนั่นก็ยังคงพูดคำเดิมแน่ยิ่งความจริงนั้นมีโอกาสที่จะไม่ประสบความสำเร็จ มากกว่าครึ่ง ความหวังริบหรี่มากจึงไม่แปลกที่เจ้ามังกรจะต่อต้านขนาดนั้น พยายามจะสื่อว่าชีวิตที่เหลืออีกไม่เกินแปดสิบของลู่หานนั้นมีค่ามากกว่าการ ที่จะนำไปแลกกับความตาย หรือการมีชีวิตอยู่ต่อที่ยาวนานและใช้ชีวิตอย่างไร้คุณค่าไปอีกหลายร้อย ปี....

เห็นทีคงต้องขอปฏิเสธเรื่องพิธีกรรมนี้และปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับไม่ให้ลู่หานรู้...

เขามั่นใจว่าถ้าลู่หานรู้เรื่องนี้ต้องตอบตกลงที่จะเข้าร่วมพิธีนี้แน่นอน แต่สิ่งที่ไม่มั่นใจคือลู่หานจะมีความสุขกับชีวิตที่ยืนยาวแน่หรือ...ใจจริง เขาอยากให้ลู่หานเลือกแต่ลู่หานยังเด็กไปที่จะเข้าใจเรื่องแบบนี้ โดยเฉพาะเรื่องความรัก...

พระจันทร์สีเลือด...ทำไมไม่ยืดเวลาออกไปอีกซักสิบปีนะ...

จะมานั่งเสียดายก็ไม่ใช่เรื่อง อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด....ลู่หานต้องไม่รู้เรื่องนี้ และนี่คือสิ่งที่เขาตัดสินใจแล้ว

"เอาหล่ะ..."ซื่อซุนยืนขึ้นบิดตัวไปมา อย่างน้อยก็ขอให้สนุกกับชีวิตปัจจุบันไปก่อนละกัน อนาคตจะเป็นอย่างไรก็แล้วแต่ ขอแค่มีความสุขกับปัจจุบันเป็นพอ

ฟู่....

นี่เขาจำเป็นต้องดึงพลังกายออกเท่าไหร่เนี่ยถึงจะกลายร่างเป็นจิ้งจอกตัว น้อยได้ แทบจะถึงครึ่งเลยละมั้ง ถ้าต้องเสียพลังถึงขนาดนั้นคงต้องรอซักวันถึงสองวันกว่าพลังจะฟื้นเต็มที่ อีกครั้ง รอบหน้าถ้าเจ้ามันกรนั่นมาถล่มคฤหาสน์อีกไม่แน่ว่าเขาอาจจะสู้ไม่ได้ก็เป็น ไปได้

เฮ้อ....ไม่อยากให้พี่ลำบากแต่ก็นะเด็กน้อย...เล่นเอาสูญพลังไปเกินครึ่ง...แต่ว่าพี่ก็เต็มใจที่จะทำถ้ามันคือความสุขของนาย....

ซื่อซุนหลับตาลงไอร้อนแผ่ออกมาทั่วร่าง ผ่านไปซักครู่ร่างที่เป็นมนุษย์อยู่ค่อยๆเกิดการเปลี่ยแปลงขนาดตัวค่อยๆเล็ก ลงเรื่อยๆ ใบหน้ายืดยาวเล็กน้อย ใบหูขนาดเล็กและแหลมยืดออกมาจากบนศีรษะ จากแขนขาของมนุษย์กลายเป็นเท้าทั้งสี่ของสัตว์ ขนาดตัวเล็กลงเรื่อยๆจนถึงขนาดของลูกจิ้งจอกตัวเล็ก จากร่างที่ยืนสองขากลับกลายเป็นสัตว์ยืนสี่ขาสันหลังขนานกับพื้น หางทั้งแปดงอกออกมาทางด้านหลัง ขนสีทองปกคลุมทั่วทั้งตัว เปลือกตาที่หลับอยู่ค่อยๆลืมขึ้นมาปรากฏให้เห็นถึงดวงตากลมสีทอง

จิ้งจอกมองสำรวจความเรียบร้อย มีไม่มากนักที่เขาจะปลดพลังออกไปเกินครึ่งเพื่อเปลี่ยนร่างเป็นลูกจิ้งจอก แบบนี้ ส่วนใหญ่จะเปลี่ยนเป็นร่างจิ้งจอกขนาดใหญ่เพื่อเพิ่มพลังซะมากกว่า เลยทำให้ซื่อซุนรู้สึกแปลกๆเล็กน้อยกับการเปลี่ยนร่างให้อ่อนแอลง

เมื่อสำรวจร่างว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ลูกจิ้งจอกเดินออกจากห้องนั้น และวิ่งผ่านทางสวนริมกำแพงของคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว อ้อมไปทางห้องที่อยู่ฝั่งตะวันตกที่คาดว่าลู่หานกำลังจะเดินไป

ฟึบ...

เสียงเท้าเหยียบใบหญ้าในสวนฝั่งตะวันตก ตามปกติของพวกสัตว์ตัวเล็กๆน่ารัก เขาควรรออยู่ข้างนอก แสร้งทำเป็นวิ่งไล่จับแมลงหรือผีเสื้อสินะ....

ลูกไฟสีฟ้าอ่อนขนาดเล็กถูกจุดขึ้นเหนือหางหนึ่งของลูกจิ้งจอก ดวงตาสีทองมองขึ้นบนท้องฟ้า เปลวไฟสีฟ้าค่อยๆหลุดออกมาเป็นสะเก็ดไฟเล็กๆ จากสะเก็ดไฟนั้นกลายเป็นผีเสื้อตัวน้อยหลายตัว เมื่อเห็นว่าใช้ภาพมายาสร้างภาพผีเสื้อขึ้นมาได้แล้วจึงดับไฟที่หาง

ที่เหลือก็...ทำเป็นไล่จับสินะ...

บางครั้งก็ไม่เข้าใจควรามรู้สึกของสัตว์อ่อนแอเลยจริงๆ การไล่ตามไอ้สิ่งมีชีวิตที่บินไปมามันน่าสนุกตรงไหน.....

"เซฮุนอ่าาา..."

เสียงของลู่หานดังขึ้นเรื่อยๆ จิ้งจอกตัวน้อยจึงเริ่มทำการเล่นไล่จับผีเสื้อที่บินไปมาอยู่รอบๆตัว

"เซฮุนนนน...อ่าว อยู่นี่เองหรอ"เด็กหนุ่มเปิดประตูออกมาทางสวนด้านนอกเพราะเหมือนได้ยินเสียง เหยีบใบหญ้าจึงลองออกมาหาดู ก็พบกับจิ้งจอกตัวน้อยที่ตนนั้นตามหาอยู่กำลังวิ่งไล่จับผีเสื้อในสนามหญ้า อย่างร่าเริง

เมื่อจิ้งจอกตัวน้อยหันมามองลู่หาน มันจึงแกว่งหางไปมา และวิ่งใส่เด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว

ลู่หานนั่งคุกเข่ากับพื้นหญ้ายื่นมือออกไปเพื่อรับร่างเล็กๆนั่นเข้ามาเพื่อกอด

"หายไปไหนมาตั้งนานเนี่ย ฉันเป็นห่วงนะรู้ไหม"ลู่หานพูดออกมาและยิ้มให้ลูกจิ้งจอก

สัตว์ตัวเล็กนั้นก็ไม่น้อยหน้าใช้ลิ้นเลียใบหน้าของเด็กหนุ่มไปมา

"คิกๆๆๆ จั๊กจี้น่าเซฮุน ฮาๆๆหยุดก่อนสิ เฮ้!!"ลู่หานช้อนใต้ขาหน้าของจิ้งจอกตัวน้อย และยื่นให้ห่างจากตัว

ดวงตากลมสีทองมองลู่หานด้วยความร่าเริง เหมือนกับสุนัขที่เจอเจ้านายตนเอง

"จริงๆเลยนายเนี่ยนะ คิดจะหายตัวก็หายคิดจะโผล่ตัวก็โผล่ รู้ไหมนายทำฉันลำบากมากเลยวันนั้นบังอาจทิ้งฉันไว้ในห้องอาบน้ำกับพี่ซื่อ ซุน ฮึยยย คิดแล้วอยากจะลงโทษให้เข็ด"

เหมือนลูกจิ้งจอกจะรู้ความหมายของคำว่าลงโทษจึงพยายามดิ้นตัวไปมาเพื่อหลุดจากการกอบกุม

"โอ๊ะ! อย่าดิ้นสิ"ยิ่งเซฮุนดิ้นมากเท่าไรลู่หานยิ่งล็อคตัวแน่นขึ้นเท่านั้น

"ไม่ปล่อยให้หนีหรอกน่า..."ลู่หานยิ้มโชว์ฟันเรียงสวย แต่กลับโดนจิ้งจอกตัวน้อยมองด้วยสายตาออดอ้อน

พอเห็นสายตาแบบนี้ เด็กหนุ่มคิดว่าถ้าเซฮุนพูดได้คงอาจจะพูดว่า ปล่อยป๋มไปเถอะ ก็เป็นไปได้

"อุ๊บ....ฮาๆๆๆๆ นายนี่มันน่ารักจัง แต่ส่งสายตาแบบนั้นก็หยุดฉันไม่ได้หรอกนะ ต้องลงโทษยังไงดีน้า..."คิดไปคิดมาพาลนึกถึงตอนที่ตนกลายร่างเป็นแมวแล้วโดน พี่ซื่อซุนฟัดไปมาที่ท้องของตน เห็นอีกฝ่ายดูจะรู้สึกดีมากเลยหนิน่า....

อืมมม...ท้องแมวกับจิ้งจอกคงไม่ต่างกันเท่าไรหรอกเนอะ....

.....ฝ่ายเซฮุนที่เห็นว่าเด็กหนุ่มทำหน้าแปลกๆมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว คงไม่ได้คิดจะทำอะไรพิลึกๆหรอกนะ....

หนีก่อนย่อมได้เปรียบ!!!!

คิดได้ดังนั้นจิ้งจอกตัวน้อยจึงดิ้นไปดิ้นมาหนักขึ้น

"โอ๊ะๆๆ อย่าดิ้นสิ ขอยืมพุงแปบเดียวน่า..."ลู่หานล็อคตัวเซฮุนไว้แน่นขึ้น ส่วนตัวจิ้งจอกน้อยนะหรอกช็อคไปแล้ว

ยืมพุง?! อย่าบอกวชนะว่าจะมาไซร้พุง พี่ไม่เล่นด้วยนะ!!

ลู่หานเลื่อนตัวจิ้งจอกเข้ามาเข้าใกล้ใบหน้าแต่เสียววินาทีที่จะได้ทดสอบ ความนิ่มของพุงนั้นกลับถูกอุ้งเท้าล่างของเจ้าจิ้งจอกน้อยตบเข้าที่หัวเขา ให้ก้มลงเสียก่อน พอสะบัดให้เท้าหลุดกำลังจะจุ๊บพุงน้อยๆนั้นอีกรอบกลับถูกหางทั้งแปดที่กาง เป็นแพมาป้องกันไว้เสียก่อน สรุปเขาเลยจูบได้แค่หาง....

"ง่าาาา เซฮุนอ่าาาา ขอยืมพุงหน่อยเดียวเองงงงง"ท่าทางน่ารักแบบเด็กๆที่ลู่หานแสดงออกมาต่อหน้าเซฮุนทำเอาอดขำไม่ได้

"เซฮุนหัวเราะลู่หานหรอ!!"ลู่หานพูดออกมาอย่างงอนๆ

จิ้งจอกตัวน้อยส่ายหน้าไปมาเป็นการปฏิเสธ

"ไม่เชื่ออ่ะ ลู่หานงอนแล้วด้วย"เด็กหนุ่มไม่ว่าเปล่ากลับวางจิ้งจอกตัวน้อยลงกับพื้นหญ้า กอดอกตัวเองแล้วหันหน้าไปทางอื่นแสร้งทำเป็นไม่สนใจ

งอนได้แม้แต่สัตว์เนี่ยนะ...

เซฮุนเดินวนไปมารอบตัวลู่หาน ถูไถใบหน้าและลำตัวไปตามตัวของเด็กหนุ่ม ก่อนที่จะกระโดดขึ้นเกาะบนบ่า

"งี้ด....."ร้องเสียงอีกนิดหน่ยเป็นการเรียกความสนใจ ค่อยๆปีนขึ้นเหนือศีรษะของลู่หาน  และล้มตัวพาดบนศีรษะของเด็กหนุ่ม

เท้าขวาหน้าก่ายไปมาตรงใบหน้าของคนที่ตนกำลังพาดตัวออยู่ หางทั้งแปดแกว่งไปมาทางด้านหลังคอของลู่หาน แต่อีกฝ่ายดูจะไม่มีปฏิกริยาตอบสนองเลย

คงต้องใช้วิธีสุดท้ายแล้ว....

เซฮุนกระโจนลงมาจากศีรษะของเด็กหนุ่มลงบนพื้นหญ้า เดินมาอยู่ตรงหน้าลู่หานพอดี เด็กหนุ่มเหล่ตามอคอยสังเกตว่าเจ้าจิ้งจอกน้อยคิดจะทำอะไร

"เฮ้ยยย!!"

แต่ไม่ทันจะได้คิดอะไรลู่หานก็ถูกจิ้งจอกพุ่งใส่ที่ลำตัวอย่างรวดเร็วทำให้ ตนเองหงายหลังลงไปนอนกับพื้นหญ้าโดยมีเซฮุนยืนอยู่เหนือร่างเขา

ตัวก็ไม่เห็นจะหนักเอาแรงมาจากไหนเยอะแยะเนี่ย.....

ทำเอาเผลอคิดถึงคนที่เคยกดตนลงกับพื้นก่อนหน้านี้... จะบ้าหรอนี่มันเซฮุนนะคิดอะไรอยู่เนี่ย!

"นี่!เซฮุน ลงไปได้แล้ว"ลู่หานพูดขึ้นมา ไม่มีท่าทางว่าจิ้งจอกน้อยจะลงไปโดยง่าย กลับยืนจมูกมาใกล้ๆกับปากและเลียริมฝีปากเขาอีก!!!

"เซฮุนนนนน!!!"

น...น่ารักไปแล้วนะ!!!!

จิ้งจอกกระโดดลงจากตัวเขา แถมยังเลียปากเหมือนกับเพิ่งกินอาหารเสร็จ  ความรู้สึกนี้เหมือนกับนิสัยของใครบางคนจริงๆ!

"โอ๊ยยยย!!  เซฮุนมาให้ลู่หานจับตัวเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!"

เด็กหุน่มตะโกนขึ้นมาอย่างเหลืออดพร้อมกับยืนและลุกขึ้นหมายจะจับจิ้งจอก แต่เซฮุนใช่ว่าจะปล่อยให้ลู่หานจับตนเองได้จึงวิ่งไปมาอยู่แถวนั้นอย่าง รวดเร็ว

เสียงหัวเราะจากความสุขของเด็กหนุ่มดังก้องในคฤหาน์มาเป็นระยะ ตลอดเวลาจนถึงยามเย็นของวันนั้นอย่างไม่มีเบื่อ.....



_____________________________________________________________________________


อันยองงงง

เย่ๆ งานขยันก่อนสอบก็มา ก็แบบนี้แหละเนอะคนเรามักจะขยันอะไรแปลกๆที่ไม่ใช่การอ่านหนังสือตอนก่อนสอบ

เห็นแล้วปลื้มมากมายยังที่มีคนติดตามคิวบิอย่างเหนียวหนึบT^T

ไม่รู้จะพูดอะไรดีตื้นตันใจมากมาย...

สำหรับผู้ที่เพิ่งเข้ามารับชมใหม่ก็ยินดีต้อนรับนะคะ

มาๆหายๆแต่เราไม่ทิ้งเรื่องนี้แน่นอนค่ะ

ตอนที่แล้วเฮียมังกรก็กลับมาให้หายคิดถึงกัน ส่วนจิ้งจอกจิ๋วก็กลับมาให้หายคิดถึงกันในตอนนี้นะคะ

ข่าวเหมือนจะดีอยากบอกว่า....เนื้อเรื่องก็ดำเนินมาเกินครึ่งเรื่องแล้ว!!!

ห๊ะ ห๊ะ!(รู้สึกยังหาสาระไม่เจอเลย)

ใกล้จะได้ยินเสียงนกหวีดจบการแข่งขันกับตัวเองที่ยาวนานกว่าหนึ่งปี...

ขอบคุณทุกๆคนมากเลยน๊าที่ไม่ทิ้งเรื่องนี้กัน ส่วนคนที่หายไปเพราะความขี้เกียจของเราก็ขอบคุณและก็ขอโทษด้วยเหมือนกันนะคะ(แหะๆๆ)




---ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกการติดตามนะคะ<3---




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #286 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 16:34
    ขนาดเปนสนัขจิ้งจอกแล้วยังเจ้าเล่ห์กับเสี่ยวลู่ได้อีกนะ 5555

     
    #286
    0
  3. #249 gdnip (@gdnip) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 08:18
    โง้ยยยยยยย ตัลล้ากกก
    #249
    0
  4. #242 SleepyheadMania (@aumily) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 19:43
    ถ้าลู่หานอยากพาเซฮุนไปอวดพี่ซื่อชุนจะทำยังไงอ่ะ
    #242
    0
  5. #241 Mr.SeHunNy (@sehun_catnn) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 23:36
    น่ารักกกกกกก
    #241
    0
  6. #240 hpyfriday (@hpyfriday) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 22:58
    แน่ะๆๆๆๆๆๆๆๆ หลอกจุบหรอ
    #240
    0