[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 39 : Chapter38 : เสี่ยวลู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 563
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    20 มิ.ย. 59



    ถึงจะบอกว่า ‘คืนนี้แช่น้ำด้วยกันนะ’ ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เจ้าจิ้งจอกหื่นนั่นพูดแม้แต่น้อย แต่ก็ยังดีที่อีกฝ่ายเพียงแค่เล้าโลมเขาไปเรื่อยๆจนเด็กหนุ่มเสร็จไปถึงสองครั้ง พอเขาหันไปเห็นสิ่งที่ยันตื่นตัวอยู่ใต้น้ำอีกฝ่ายเพียงแค่ยิ้มให้เขาและช่วยตัวเองเพียงเท่านั้น

    เซฮุนรู้ดีว่าลู่หานยังไม่พร้อมกับเรื่องแบบนี้เขาก็พร้อมจะอดทนรออีกฝ่ายต่อไปจนกว่าเด็กหนุ่มจะพร้อม

    ตอนนี้มีเวลาอีกสองสัปดาห์ก่อนจะถึงคืนพระจันทร์สีเลือด ทั้งสองคนก็ยังใช้ชีวิตตามปกติ ถึงแม้ว่าเด็กหนุ่มจะมีความประหม่าบางครั้ง เซฮุนก็มักจะแปลงร่างเป็นลูกจิ้งจอกเพื่อเรียกความสดใสของอีกฝ่ายคืนมา

    “พี่เซฮุนอ่า..ผมชอบร่างนี้ของพี่จังเลย น่ารักจังเลย”ลู่หานอุ้มลูกจิ้งจอกขึ้นมาแนบอกพร้อมกับถูกไถใบหน้ากับร่างกายจิ้งจอก

    “ทำไมนายไม่ทำแบบนี้พี่อยู่ในร่างมนุษย์บ้างล่ะ...”ลูกจิ้งจอกว่าอย่างเอื่อมระอา มีแค่ในร่างของลูกจิ้งจอกที่เด็กหนุ่มจะยอมเล่นเนื้อตัวเขาได้มากเท่านี้...

    “ได้ที่ไหนกันล่ะ! ก็ร่างนี้พี่ตอบโต้ผมไม่ได้หนิ เหมือนมีสัตว์เลี้ยงเลย”

    “งั้นสัตว์เลี้ยงอย่างพี่คงต้องให้นายให้อาหารแล้วล่ะ”ลูกจิ้งจอกมุดตัวออกมาจากอ้อมกอดของเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว และใช้แรงของตนผลักเด็กหนุ่มที่กำลังนั่งอยู่ให้หลายหลังนอนลงกับพื้น

    “ทำไมแรงเยอะ!! ผมลุกไม่ขึ้นนะ!”

    “อย่าลืมสิว่าอย่างน้อยลูกจิ้งจอกตัวนี้ก็เป็นจิ้งจอกเก้าหางนะ”

    ลูกจิ้งจอกใช้เท้าหน้าทั้งสองข้างยันอีกไหล่ฝ่ายเอาไว้ และจุ๊บปากของลู่หานพลางใช้ลิ้นเลียริมฝีปากนั้นไปมา

    “ฮะๆๆ ผมจั๊กจี้นะ!”ลู่หานเบนหน้าออก ลูกจิ้งจอกจึงเลียที่ใบหน้าของอีกฝ่ายแทน

    “ฮะๆๆๆ...พ..พี่เซฮุน..ฮะๆๆ..ยอมแล้ว ผมยอมแล้วฮะๆๆ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”เซฮุนผ่อนแรง ลู่หานจึงสามารถพลิกตัวออกมาได้ ลูกจิ้งจอกแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวมัน

    “อร่อยดีแฮะ ถ้าให้อาหารนานกว่านี้พี่คงอิ่มพอดี ออกไปเดินเล่นดีกว่า”ลูกจิ้งจอกว่าพลางกระโดดออกไปนอกสวน

    “พี่เซฮุนกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ ผมไม่ยกโทษให้แน่!”

    ลู่หานหน้าแดง และรีบวิ่งตามลูกจิ้งจอกออกไปนอกสวนอย่างรวดเร็ว แต่พอเด็กหนุ่มวิ่งออกมาในสวนกลับพบว่าลูกจิ้งจอกหายไปและกลายเป็นจิ้งจอกตัวเต็มไวตัวใหญ่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาแทน

    “จับพี่สิ พี่ยืนนิ่งๆให้นายจับเลยนะเนี่ย”

    “อย่าเอาขนาดมาขู่ผมสิ!! ไม่ๆๆ อย่าตามผมมานะ!”ลู่หานรีบก้าวถอยหลังและวิ่งวนไปภายในสวนอย่างรวดเร็วโดยมีจิ้งจอกตัวใหญ่วิ่งตามอยู่ด้านหลัง

    “พี่เล่นโกงกับผมไม่ได้นะ!”ลู่หานวิ่งไปพลางตะโกนไป

    “พี่ไม่ได้โกงซักหน่อย ร่างที่แท้จริงของพี่ก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วหนิ จับได้แล้ว!”จิ้งจอกคาบหลังคอเสื้อของลู่หานไว้ทำให้เด็กหนุ่มวิ่งหนีต่อไม่ได้

    “พละกำลังแค่นี้ก็ต่างกันเกินไปแล้วนะ”

    “ถ้านายจับพี่ได้รอบนี้พี่จะเปลี่ยนร่างเป็นลูกจิ้งจอกให้นายเล่นทั้งวันเลย แถมคืนนี้พี่จะนอนกับนายในร่างนี้ด้วยเอาไหม”จิ้งจอกยื่นข้อเสนอ ลู่หานตาลุกวาว

    ทำไมเขาจะไม่สนล่ะ ได้เล่นกับลูกจิ้งจอกทั้งวัน แถมตอนกลางคืนยังได้นอนบนขนนุ่มๆและอุ่นอีกต่างหาก

    เมื่อตกลงกันได้จิ้งจอกจึงวิ่งออกตัวอย่างรวดเร็ว ลู่หานจึงได้แต่วิ่งตามอย่างห่างไกล

    แล้วเมื่อไรจะจับตัวจิ้งจอกได้ซักทีล่ะเนี่ย!!...ถ้าเป็นแมวล่ะ..

    เด็กหนุ่มอมยิ้มกับความคิดอันชาญฉลาดของตน จึงเปลี่ยนร่างเป็นสัตว์สี่เท้าอย่างรวดเร็ว

    ร่างกายของมนุษย์ค่อยๆหดเล็กลงจนเทียบเท่าขนาดของแมวทั่วไป ขนสีขาวสะท้อนกับแสงเปล่งประกายสวยงาม วิ่งไปตามพงหญ้าอย่างรวดเร็ว

    เร็วกว่าร่างมนุษย์ตั้งหลายเท่า แต่ก็ยังตามความเร็วจิ้งจอกไม่ทัน

    แมวสีขาวหยุดวิ่งและมองไปยังต้นซากุระในสวนและคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

    ...ทีนี้แหละพี่ต้องเป็นที่นอนให้ผมคืนนี้แน่

    จิ้งจอกหยุดวิ่งเมื่อรู้สึกว่าไม่ได้ยินเสียงคนวิ่งตาม จึงหันหลังกลับไปมองด้านหลังก็ไม่พบร่องรอยของลู่หานเลย

    มันค่อยๆเดินกลับไป และมองไปรอบๆ จนเห็นเสื้อผ้าที่เด็กหนุ่มใส่วันนี้กองอยู่ใต้ต้นซากุระ

    ...หายไปไหนนะ

    มันมองไปรอบๆแถวนั้นก็ไม่ปรากฏแม้แต่เงา ขณะที่กำลังมองหาอีกฝ่ายอยู่เขากลับพบว่ามีบางอย่างหล่นลงมาจากต้นซากุระและหล่นลงบนหลังของเขา

    จิ้งจอกรีบหันไปมองหลังของตนอย่างรวดเร็วพอว่ามีกลุ่มก่อนสีขาวเกาะติดหนึบอยู่บนหลังของเขา

    “จับพี่ได้แล้ว”แมวตัวนั้นร้องออกมา จิ้งจอกมองผ่านแมวตัวนั้นแล้วเงยหน้ามองต้นซากุระ

    ...อย่างนี้นี่เอง ติดกับเข้าเต็มเปา

    ล่อให้เขามายืนอยู่ใต้ต้นไม้ ส่วนตัวเองก็อำพรางกายอยู่บนต้นไม้พอสบโอกาสก็กระโดดลงมาจากต้นไม้สินะ

    “ฉลาดหนิ”จิ้งจอกเอ่ยชมอีกฝ่าย

    “อย่าลืมสัญญานะครับ คืนนี้พี่ต้องอยู่ในร่างนี้ให้ผมหนุนนอนด้วย”แมวน้อยยิ้มอย่างผู้ชนะ จิ้งจอกยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่อีกฝ่าย

    “ได้ คืนนี้พี่นอนในร่างนี้ก็ได้ แต่นายคงไม่ต้องใส่เสื้อผ้านอนหรอกมั้ง”แมวขาวตาโตเมื่อนึกถึงเสื้อผ้าของตนที่ปัจจุบันอยู่ในปากของจิ้งจอกตรงหน้าเสียแล้ว

    ...ลืมซะสนิทเลย แต่ว่า...

    “พี่ก็อย่าลืมสิว่าผมก็มีเสื้อผ้าอีกในห้องผม ไปล่ะครับ”พูดจบแมวตัวสีขาวก็กระโดดลงจกหลังจิ้งจอกและรีบวิ่งเข้าห้องของมันไปอย่างรวดเร็ว ผ่านไปซักพักเด็กหนุ่มที่ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็เดินออกมาจากห้องพร้อมกับยิ้มให้จิ้งจอกที่ยังยืนอยู่กับที่

    “นับวันยิ่งเจ้าเล่ห์ขึ้นนะเรา”

    “แน่อยู่แล้วผมเรียนรู้จากพี่หนิน่า”

    ลู่หานเดินกลับมาที่สวนอีกครั้ง จิ้งจอกล้มตัวนอนไปกับพื้นหญ้าใต้ต้นซากุระเด็กหนุ่มเดินมาอยู่ข้างๆและนั่งลงโดยเอาหลังพิงกับลำตัวของจิ้งจอกไว้

    ลายลมอ่อนๆอากาศกำลังเย็นสบาย และความเหนื่อยจากการวิ่งเมื่อครู่ ไม่ยากเลยที่จะทำให้ลู่หานเผลองีบไป จิ้งจอกมองอีกฝ่ายที่หลับไปจึงใช้หางของตนพาดบนตัวของอีกฝ่ายเพื่อป้องกันลมหนาวให้ มันเบี่ยงคอเล็กน้อยมาทางด้านหลังนาบลงกับพื้น และหลับตาลง

    สุดท้ายไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลากลางวัน หรือกลางคืน ลู่หานก็ยังคงมีที่นอนส่วนตัวเป็นที่นอนขนจิ้งจอกชั้นดีที่หายากยิ่งกว่าทองนอนห่มตลอดเวลา

    ...

    ซึบ...

    อุ้งเท้าของจิ้งจอกเหยียบลงบนใบหญ้าที่โตรอบน้ำตกขนาดย่อมๆ มันจ้องไปยังน้ำตกสายนั้นก่อนจะพูดกับคนที่อยู่บนหลังมัน

    “นั่นไงแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์”

    แหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ตั้งอยู่บนเขาสูงยากแก่การเข้าถึงขนาดจิ้งจอกเก้าหางอย่างเซฮุนยังใช้เวลาเกือบชั่วโมงกว่าจะปีนถึงยอดเขาเนื่องจากระหว่างทางนั้นแม้จะไม่มีสัตว์ร้ายแต่ก็มีหมอกหนาครอบคลุมตัวอยู่ทั่วบริเวณมีสิทธิ์หลงทางได้หากไม่ชินกับเส้นทาง และยังไม่นับเวลาเดินทางอีกสองชั่วโมงจากคฤหาสน์เก้าหางมายังเทือกเขาที่ตั้งแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์

    ลู่หานกระโดดลงมาจากหลังของจิ้งจอกและมองทิวทัศน์เบื้องหน้า

    น้ำตกขนาดเล็กที่มีก้อนหินหลายขนาดตั้งอยู่รอบขอบสระ น้ำใสเรืองแสงสีฟ้าจนเห็นก้อนหินที่อยู่ใต้น้ำอย่างชัดเจน ต้นหญ้าสีเขียวชะอุ่มขึ้นโดยรอบพื้นที่ มีก้อนหินแบนขนาดใหญ่ไม่สูงมากยืดยาวไปจนถึงข้างสระเหมือนทางเดินสำหรับลงสระน้ำ ได้ยินเสียงนกร้องเป็นบางครั้งสลับกับเสียงไหลของน้ำ โดยพื้นที่ทั้งหมดถูกโอบล้อมโดยพุ่มไม้หลากหลายขนาดและต้นไม้หลากหลายสายพันธุ์ เรียกได้ว่าถือเป็นสวรรค์บนดินแบบหนี่งเลยก็ว่าได้

    “ที่นี่ถือว่าเป็นสถานที่ที่เข้าถึงยาก นายคงจะจำหมอกหนาระหว่างทางนั้นได้ หากหลงเข้าไปในหมอกแม้แต่ก้าวเดียวนายจะรู้สึกตัวอีกทีว่านายกำลังยืนอยู่จุดเริ่มต้นอีกครั้งนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมที่นี่ถึงแทบไม่มีใครเข้าถึงเลยพี่เองก็ใช้เวลาหลายปีเหมือนกันกว่าจะมาถึงที่นี่ได้ ถ้านายชอบวันหลังพี่จะพามาบ่อยๆ แต่ในหนึ่งสัปดาห์นี้นายได้มาทุกวันแน่”

    “ขอบคุณครับ”ลู่หานหันไปยิ้มให้อีกฝ่าย

    ภายในหนึ่งสัปดาห์...ใช่แล้วตอนนี้เหลือเวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ก่อนจะถึงพระจันทร์สีเลือด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ลู่หานต้องมาอยู่ในที่ลึกลับขนาดนี้ เพราะเขาต้องชำระร่างกายจากแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ตลอดหนึ่งสัปดาห์นี้

    “เอ่อ..พี่เซฮุน แล้วผมต้องทำยังไงบ้างหรอ”จิ้งจอกหันมามองลู่หานก่อนจะแปลงร่างเป็นมนุษย์เดินจูงมือลู่หานไปยังหินก้อนแบนขนาดใหญ่ เซฮุนนั่งลงบนก้อนหินส่วนลู่หานก็ยืนรอฟังอีกฝ่ายพูด

    “ทำเหมือนตอนนายแช่น้ำปกติ”

    “หะ....”

    “ถอดเสื้อผ้าทุกชิ้น และลงไปแช่ตัวในสระนั้นอย่างน้อยครึ่งชั่วยามก็ได้แล้ว แต่ถ้าจะแช่ให้นานกว่านั้นเพื่อคุ้มค่าสำหรับการเดินทางมาที่นี่ก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ”

    ลู่หานฟังที่เซฮุนพูดแล้วหน้างออย่างเห็นได้ชัด

    ‘คิดจะให้เราแช่น้ำนานๆจะได้เป็นอาหารตาตัวเองล่ะสิ จิ้งจอกลามก!’

    “มากินอาหารก่อนดีกว่า เดี๋ยวพระอาทิตย์ก็จะตกดินแล้ว นายต้องแช่ตัวหลังพระอาทิตย์ตกดินไม่ใช่หรอ”เซฮุนหยิบตระกร้าที่เต็มไปด้วยผลไม้ขึ้นมาวางตรงกลางระหว่างเขากับลู่หาน

    “พี่เซฮุนแน่ใจนะว่าจะกินผลไม้น่ะ”

    “ถ้านายหมายถึงผลข้างเคียงของการกินผลไม้สำหรับละก็สำหรับพี่ไม่มีอาการข้างเคียงใดๆทั้งนั้น พี่ขอย้ำเป็นรอบที่สามของวันนี้”เซฮุนหยิบแอปเปิ้ลในตระกร้าออกมาและกัดอย่างเอร็ดอร่อย

    “ถึงแม้รสชาติจะสู้สาเกไม่ได้...แต่ถ้ากินกับนายอะไรก็อร่อยทั้งนั้น”

    “........”ลู่หานหยิบสตรอเบอรี่และโยนเข้าปากทำเป็นไม่สนใจคำพูดอีกฝ่าย แต่ใจในเขาวิ่งวุ่นอีกแล้ว

    เด็กหนุ่มรู้สึกว่า...สตรอเบอรี่มื้อนี้มันช่างหวานเป็นพิเศษเหลือเกิน

    เมื่อพระอาทิตย์ตกดินบรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนไปเป็นผลทำให้ลู่หานได้ชมทิวทัศน์ของแหล่งน้ำในยามค่ำคืนอันสวยงาม รอบข้างไม่มีแม้แต่แสงไฟแต่กลับสว่างเนื่องจากน้ำในแหล่งน้ำเรืองแสงสีฟ้า ละอองน้ำที่กระเซ็นบางส่วนก็ลอยฟุ้งในอากาศทำให้ท่ามกลางความมืดมีแสงสีฟ้าเป็นจุดๆคอยให้แสงสว่าง

    “สวย...”ลู่หานพึมพำเบาๆ ฝ่ายเซฮุนก็ดีใจที่เห็นเด็กหนุ่มชอบที่นี่

    “ได้เวลาแช่ตัวแล้วนะ”เซฮุนเตือนลู่หานที่เหม่อมองทิวทัศน์อย่างอารมณ์ดี

    “ครับ”

    ลู่หานเดินไปหลังหินก้อนใหญ่ริมสระก่อนจะถอดเสื้อผ้าออกและรีบลงน้ำอย่างรวดเร็ว

    ...มีที่สวยๆให้แช่ตัวทุกวันตลอดหนึ่งสัปดาห์แบบนี้ก็ดีไปอย่างเหมือนกัน...

    ลู่หานคิดอย่างอารมณ์ดีนั่งลงตรงโชดหินใต้น้ำและเงยหน้ามองบนฟ้าที่มีดวงดาวเปล่งแสงน้อยดวงเนื่องจากถูกความสว่างของดวงจันทร์ที่ตอนนี้ใกล้จะเต็มดวงบดบังหมด

    ...ถ้าพระจันทร์เต็มดวงแล้วจะเกิดอะไรขึ้น มันจะกลายเป็นสีแดงแล้วในคืนนั้นเขาก็ต้องอยู่ในพิธีคงไม่มีอารมณ์มานั่งแช่น้ำชมดาว ชมจันทร์หรอกนะ...

    ขณะกำลังคิดอะไรเพลินก็ได้ยินเสียงบางอย่างค่อยๆใกล้เข้าหาเขาในน้ำ ลู่หานละสายตาจากท้องฟ้ามองลงมาที่ระดับสายตาและพบว่าคนที่ควรจะนั่งอยู่บนบก กลับเปลือยกายแล้วมาแช่น้ำกับเขาเรียบร้อย แถมยังอยู่ตรงหน้าเขาอีกต่างหาก

    “เห้ย!”ลู่หานเผลอร้องออกมา และรีบใช้มือปิดบังส่วนสงวนตนเองไว้อย่างรวดเร็ว

    “พี่เซฮุนลงมาได้ยังไงครับ!”

    “ก็เดินลงมาสิ”เซฮุนเดินเข้าใกล้ลู่หานขึ้นเรื่อยๆ

    ...จะถอยก็ไม่ได้เพราะด้านหลังของเขาก็เป็นขอบสระแล้ว!

    “ย..อย่านะพี่เซฮุนจำไม่ได้ใช่ไหม ว่าห้ามมีอะไรกันนะ”เซฮุนเอื้อมแขนทั้งสองข้างยันไว้กับโขนหินข้างหลังลู่หาน

    “แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำแค่ข้างนอกไม่ได้หนิ จริงไหมเสี่ยวลู่”ลิ้นร้อนอีกฝ่ายเลียที่ใบหูของเด็กหนุ่ม

    ลู่หานเอามือปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกมา แถมยังเขินหนักขึ้นไปอีกพอถูกอีกฝ่ายเรียกตนเองแบบใหม่

    “เสี่ยวลู่...ฟังดูโอเคกว่าจริงๆด้วย เหมือนเราได้ใกล้ชิดไปอีกขั้นแล้วเนอะ”

    ไม่เสียแรงที่วันนี้เขาอุตส่าห์ไปค้นข้อมูลวิถีการใช้ชีวิตของจิ้งจอกฝั่งแผ่นดินใหญ่จากในหนังสือเล่มเก่าๆที่ผู้เฒ่านำมาให้

    เสียงของเด็กหนุ่มสลับ กับเสียงน้ำไหลและเสียงแมลงร้องในแถบนั้นตลอดหลายชั่วยาม จนเสียงครางเงียบไป ส่วนเจ้าของเสียงนอนหมดแรงให้คนตัวโตกว่าใส่เสื้อผ้าให้บนก้อนหินริมน้ำ

    มาครั้งแรกก็ใช้เวลาแช่ตัวซะเปื่อย พอนึกถึงวันต่อๆไปแล้วอยากจะเป็นลม...

    ลู่หานคิดอย่างเหนื่อยใจ ซักพักเขาก็ถูกวางบนขนนุ่มๆของจิ้งจอกความอบอุ่นและความเหนื่อยทำให้ลู่หานเผลอหลับไป

    เนื่องจากตอนนี้ดึกเกินไปที่จะเดินทางกลับคฤหาสน์เซฮุนจึงตัดสินใจค้างแรมที่นี่โดยเปลี่ยนร่างตัวเองเป็นจิ้งจอกและให้ลู่หานนอนซุกกับขนของคนเอง เพราะพื้นหินมีความเย็นเกรงว่าอีกฝ่ายจะเป็นหวัดได้ จิ้งจองจึงใช้หางของตนเป็นฐานรองร่างเด็กหนุ่มเอาไว้เป็นที่นอนและอีกสองสามหางก็ใช้เป็นผ้าห่มให้

    จิ้งจอกจ้องพื้นหินเบื้องหน้าของมัน ไม่นานก็มีเศษกิ่งไม้แห้งมารวมตัวกันมันพ่นไฟออกจากปากเพื่อก่อกองไฟเพิ่มความอบอุ่น จิ้งจอกละสายตาจากกองไฟและหันมามองคนที่ซุกตัวอยู่ในหางของตนก่อนจะหมอบหัวของมันลงกับขาหน้าและหลับตาลง
    
    ......

    เมื่อถึงรุ่งเช้าวันใหม่เซฮุนพาลู่หานกลับไปยังคฤหาสน์เพื่อทานอาหารเช้ากัน บ่ายวันนั้นผู้เฒ่าจิ้งจอกก็มาเยี่ยมพวกเขานำเสื้อคลุมสีขาวปักด้วยลายจิ้งจอกมามอบให้ เพื่อให้เขาใส่ในวันพิธี ลู่หานสงสัยบางอย่างจึงถามผู้เฒ่า

    “ผู้เฒ่าครับ เวลาชุบตัวที่แหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์เนี่ย...ต้องทำเหมือนแช่น้ำทุกอย่างจริงหรอครับ”ผู้เฒ่าขมวดคิ้วสงสัย

    “ท่านซื่อซุนไม่ได้บอกเจ้ารึ?”

    “บ..บอกครับ แต่ผมลืม...”ลู่หานโกหกไป ผู้เฒ่าพยักหน้าเข้าใจอีกฝ่ายก่อนจะอธิบาย

    “งั้นรึ ก็อย่างที่เจ้าว่าทำทุกอย่างเหมือนตอนแช่น้ำนั่นแหละ เพียงแค่ว่าเจ้าจะใส่เสื้อคลุมทับไว้ก็ได้แต่เสื้อคลุมต้องเป็นสีขาวนะ เพราะถ้าใส่สีอื่นลงไปเกรงว่ามันจะซึมซับความบริสุทธิ์ของน้ำศักดิ์สิทธิ์ไม่พอ มันเป็นธรรมเนียมน่ะ”สิ้นคำพูดผู้เฒ่าเด็กหนุ่มหัวโล่งไปซักพักใหญ่ ก่อนจะเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายและรีบวิ่งตามหาคนที่บอกให้เขาแก้ผ้าแช่น้ำเมื่อคืน

    “พี่เซฮุน!!”

    สรุปว่าคืนนั้นลู่หานก็พกเสื้อคลุมสีขาวไปด้วย และแอบหงุดหงิดเล็กน้อยตลอดทาง เนื่องจากอีกฝ่ายทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ให้คำตอบแค่ว่า ‘ลืม’ ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้กำลังอยู่บนหลังของจิ้งจอกตัวนั้นและกำลังเหาะอยู่กลางอากาศเขาจะข่วนให้ขนหลุดไปเลย!

    ทั้งสองกลับมายังแหล่งน้ำอีกครั้ง แต่คราวนี้พกเสบียงมาเยอะเป็นพิเศษ และเสื้อผ้าอีกสามสี่ชุด เนื่องจากตกลงกันว่าเพื่อไม่ให้เสียเวลาเดินทางอีกดังนั้นสี่คืนที่เหลือจะค้างแรมกันที่นี่

    ระหว่างลู่หานแช่น้ำเซฮุนก็ได้แต่นั่งเฝ้ายามอยู่ข้างกองไฟ เพราะโดนอีกฝ่ายห้ามไว้

    ‘ถ้าพี่มาแช่น้ำหรือแอบดู ผมจะข่วนให้ขนหลุดเลย!’    

    เซฮุนอมยิ้มกับคำขู่เด็กๆของอีกฝ่าย แต่ก็ยอมทำตามที่เด็กหนุ่มบอกอย่างดีนั่งอยู่ข้างกองไฟเฝ้ายามที่ไม่รู้จะเฝ้าไปทำไม รอบข้างไม่มีแม้แต่สิ่งมีชีวิตอื่นนอกจากแมลงและสัตว์ตัวเล็กๆไร้พิษสง

    กลางดึกเมื่อทั้งสองต่างทำธุระส่วนตัวเสร็จจึงเข้านอนบนพื้นหินก้อนเดิมข้างกองไฟ ระหว่างที่เด็กหนุ่มกำลังนอนเอนกายพิงกับร่างของจิ้งจอกขนาดใหญ่ต่างที่นอน จิ้งจอกตนนั้นเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

    “หลายสิบปีก่อน ผู้เฒ่าเคยทำให้คำทำนายบางอย่างกับพี่”

    “คำทำนานหรอครับ...”ลู่หานพูดขึ้นอย่างสนใจและหันหน้ามองจิ้งจอก

    “เกี่ยวกับเนื้อคู่ของพี่น่ะ...”จิ้งจอกเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามกลางคืน

    'คู่ครองของท่านจะเป็นดั่งแก้วใสที่เปรอะฝุ่นดินสกปรก หากน้ำมาชำระล้างแก้วก็จะเปล่งประกายมีสีดั่งแร่หากยาก จักพบพานยามแก้วนั้นใกล้แตกร้าวเต็มทีขอท่านจงมอบหางที่มีพลังวิญญาณอย่าง ไร้ข้อกังขาเมื่อถึงเวลานั้นด้วย...มิฉะนั้นท่านจักสูญเสียแก้วล้ำค่าไปตลอด กาล'

    จิ้งจอกกล่าวคำพูดของผู้เฒ่าที่จำได้อย่างแม่นยำแม้จะผ่านไปหลายร้อยปี

    “น่าแปลกที่พี่ไม่เคยนึกถึงคำพูดนี้จนกระทั่งวันนั้นคำพูดนี้แล่นเข้ามาในหัว และเพียงครู่เดียวพี่ก็เจอกับนาย”จิ้งจองกันมามองเด็กหนุ่มที่ระบายยิ้มให้กับตนเอง

    “พี่ขอโทษที่วันนั้นพี่ลังเลจะให้พลังกับนาย เสี่ยวลู่เกือบต้องตายเพราะพี่”ลู่หานส่วยหัวเบาๆ

    “ไม่หรอกครับผมเข้าใจ ถ้าอยู่ดีๆมีคนแปลกหน้ามาขอพลังผมก็คงจะลังเลเหมือนกัน ผมควรเป็นฝ่ายบอกกับพี่มากกว่า...ขอบคุณนะครับที่ช่วยผมในวันนั้น”เด็กหนุ่มโอบกอดร่างกายอีกฝ่ายเอาไว้ เซฮุนมองอีกฝ่ายด้วยความอ่อนโยนก่อนจะขยับส่วนหัวของตนใกล้เด็กหนุ่มมากขึ้น

    “พี่ก็ขอบใจ ที่เสี่ยวลู่มีชีวิตรอดและอยู่กับพี่จนถึงวันนี้” ลู่หานลูบใบหน้าจิ้งจอกที่ยื่นเข้ามาใกล้ตนก่อนจะกล่าวเสริม

    “และตลอดไปด้วยครับ”


__________________________________________________________________________


แนะๆรู้นะว่าคิดอะไรค้างต่อจากตอนที่แล้วเสียใจด้วยค่ะไม่มีอะไรในกอไผ่...แต่มีในน้ำค่ะ
แถมเรียกชื่อใหม่อีกโอยยย แต่งเองเขินเอง!
อยากได้ที่นอนส่วนตัวแบบนี้เหมือนกันนะแต่ถ้าทำแบบนั้นโดนจิ้งจอกตบตาย....
ที่นอนส่วนตัวนุ่มนิ่ม อุ๊นอุ่นแถมหล่ออีกต่างหาก5555
เสียอย่างเดียวหื่นแท้....หลอกน้องโป๊ได้แถมเล่นไปหลายยก เน้นย้ำคำเดิมน้องยังจิ้นนะ
เดี๋ยวก็พระจันทร์สีเลือดแล้วฟิคเรื่องนี้จะจบแล้ว...(หรอ)
แต่ไม่หายหน้าไปง่ายๆหรอก จะพยายามหาเรื่องให้คนอ่านจิกหัวกลับมาอัพให้ได้ฮาๆๆ
แล้วเจอกันค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. #352 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 16:32
    มีพี่เซฮุน คนเดียว ไม่ขออะไรแล้วค่ะ 55555555 
    คือโลกนี้กลายเปนสีชมพูไปหมดแล้ว หันไปทางไหน ก่ดี ก่น่ารัก โดยเฉพาะลู่หาน
    ไม่หยุดน่ารักเลย แถมยังโดนจิ้งจอกเจ้าเล่ห์หลอกอีก 55555
    เอาเปรียบน้องจิงๆ แต่รู้สึกดีอะ ที่เปนแบบนี้ มีความสุขตลอดไปนะ 
    อีกแค่ไม่กี่วันแล้ว ที่ลู่จะเข้าพิธี 

    ปล.. เราชอบฉากในเรื่องนี้อะ ไรท์บรรยายแบบเรานึกภาพตามไปด้วย เราชอบฉากใต้ต้นซากุระ 
    ฉากบ่อน้ำศักสิทธิ์ ที่แม้มืดแต่ก่มีแสงเรืองรองออกมา อืม ได้บรรยากาศสุดๆ 

    #352
    0
  2. #349 Muaywhale (@Muaywhale) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 16:27
    มาต่อเร็วๆนะค้าาา ชอบอะ ต่อไปนะเป็นยังไง~
    #349
    0
  3. #347 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 04:08
    ตอนนี้ดีงามมากกกกกน่ารักทั้งตอนงุ้งงิ้งกันไปกันมา อ่าาาาห์ชีวิตสามีภรรยาก็งี้ ไม่มีมารมาขัดละโว้ยอวยพรให้พิธีสำเร็จก็พออิอิซ่า
    #347
    0
  4. วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 23:06
    ฮือออ ชอบมากเลยอ่ะ ตอนนี้ละมุนมาก ลู่หานน่ารักมากๆ เซฮุนก็อ่อนโยนใจดีมากๆเลย ดีงามไปหมด ขออย่าให้เจออุปสรรคอะไรอีกเลยนะ สู้ๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้จ้า ^^
    #346
    0
  5. #344 btbaitoeynt (@bttoey-cyjin) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 19:36
    สนุกมากกกกกก รออยู่นะค่ะไรท์
    #344
    0