[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 43 : Chapter42 : คำทำนาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 มิ.ย. 59



    ลู่หานนั่งรออยู่ในกระโจมโดยที่ยังไม่รู้เรื่องใดๆว่าตนต้องรออะไร

    “คุณจินจู พี่เซฮุนอยู่ไหนหรอครับ”จินจูหันมายิ้มน้อยๆ

    “ท่านซื่อซุนกำลังเตรียมตัวอยู่”

    “เตรียมตัวอะไรครับ”

    “...นี่ก็ใกล้ถึงเวลาแล้ว รีบทำขั้นตอนสุดท้ายให้เสร็จกันเถอะ”จินจูทำทีไม่ได้ยินคำถามอีกฝ่ายเดินไปหาผู้ช่วยตนเองและหยิบกล่องไม้ขนาดใหญ่เดินมาหาลู่หาน

    จินจูเปิดกล่องไม้ และหยิบสิ่งที่อยู่ข้างในออกมาออกมาพบว่าข้างในมีผ้าสีขาวผืนบางที่มุมของผ้ามีเย็บลูกปัดไว้ ขนาดของผ้าพอดีที่จะใช้คลุมสิ่งของหรือหลุมไหล่ก็ได้

    “เอาหล่ะ...อยู่นิ่งๆนะ”จินจูเอ่ยก่อนจะให้ผู้ช่วยของตนช่วยกันกางผืนผ้า และคลุมลงศีษะของเด็กหนุ่ม

    “...........”ลู่หานนั่งตัวแข็ง พอจะรู้ลางๆแล้วว่าเขาต้องรอพิธีอะไร...

    ตอนแรกก็ไม่ได้ติดใจเรื่องชุดเพราะมันคล้ายกับชุดที่เขาใส่เข้าพิธีพระจันทร์สีเลือด แต่พอถูกคลุมด้วยผ้าผืนบางเท่านั้น มีแค่ไม่กี่พิธีหรอกนะที่ต้องคลุมศีรษะด้วยผ้า...

    ...แต่งงานงั้นหรอ...

    ไม่ๆ..พี่เซฮุนเพิ่งจะขอเขาแต่งงานก่อนจะมาที่นี่ด้วยซ้ำ จะจัดการอะไรได้รวดเร็วขนาดนั้น!

    ต้องการให้ทุกอย่างกระจ่างเขาจึงตัดสินใจถามออกไป ระหว่างที่จินจูกำลังจัดผ้าผืนบางบาศีรษะให้เข้าที่

    “คุณจินจูครับ..นี่คงไม่ใช่..เอ่อ..งานแต่งงาน...ใช่ไหมครับ”

    “นั่นสินะ...”หล่อนกลั้นยิ้ม และก้าวถอยหลังออกมาเมื่อจัดผ้าผืนบางบนศีรษะของลู่หานเสร็จ

    “บอกผมหน่อยสิครับ ขอร้องนะครับคุณจินจู....”ลู่หานเอื้อมมือเขย่าแขนอีกฝ่ายเหมือนเด็กๆจนจินจูยอมใจอ่อน

    “ก็ได้ๆ เลิกเขย่าแขนข้าเป็นเด็กๆเสียที”เมื่อได้ยินดังนั้นลู่หานจึงหยุดเขย่าแขนอีกฝ่ายแต่ยังคงจับไว้เช่นเดิม

    “ความจริงท่านซื่อซุนก็ไม่ให้ข้าบอกจนกว่าเจ้าจะมีคำว่าแต่งงานอยู่ในคำถามล่ะนะ...ก็อย่างที่เข้าคิดนั่นแหละ งานแต่งงานของเจ้ากับท่านซื่อซุนไงล่ะ”

    ถึงแม้จะเตรียมใจว่าจะได้รับคำตอบแบบไหนแต่เขาก็อดหน้าแดงไม่ได้

    “ด..เดี๋ยวนะครับ...พี่เซฮุนเพิ่งจะขอผมแต่งงานบนรถเกวียนเมื่อก่อนเข้าพิธีนี้เองนะครับ!”

    “ท่านเตรียมการตั้งนานแล้วนะ ตั้งหลายสัปดาห์ก่อนแล้ว...เมื่อวันก่อนท่านก็มาหาเพื่อตรวจชุดของเจ้าไงล่ะ เป็นยังไงฝีมือการตัดเย็บของข้าไม่เลวเลยใช่ไหม ชุดนี้ข้ามีเวลามากกว่าชุดในพิธีพระจันทร์สีเลือด ข้าเลยแสดงความสามารถออกมาได้เต็มที่ยังไงล่ะ”

    “คือ..เอ่อ..ชุดสวยมาครับผมก็ชอบ..ต..แต่ว่า...”ในหัวของลู่หานสับสนไปหมดไม่รู้จะเรียบเรียงคำพูดอย่างไร

    “เรื่องแขกที่มาทุกคนรู้ต่างรู้ดีว่าคืนนี้จะมีงานแต่งงานของท่านซื่อซุน”

    “ทำไมถึงรู้ครับ”

    “แหม...เจ้าลืมไปแล้วหรือไงนะว่าถ้ามีฝนตกแล้วท้องฟ้าแจ่มใสแสดงว่ามีจิ้งจอกจะแต่งงาน จิ้งจอกปกติน่ะฝนจะตกแต่ไม่กี่ชั่วยามท้องฟ้าก็แจ่มใส แต่เจ้าดูวันนี้สิ...ท้องฟ้าอึมครึมแต่เช้า บ่ายฝนตกหนักฟ้าร้องเสียงดัง พอตกเย็นฟ้าก็เปิดราวกับว่าไม่เคยมีฝนมาก่อน แม้พวกข้าจะไม่เคยเห็นมาก่อนแต่จิ้งจอกธรรมดาหรือชนชั้นสูงก็ไม่มีพลังจนถึงขั้นนั้น ก็รู้โดยทั่วกันว่าท่านจ้าวจิ้งจอกจะแต่งงานไงล่ะ แต่พวกนั้นไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าสาวคือใครจนกระทั่งเจ้าปรากฏตัวในงานเมื่อครู่ ทุกตัวก็แน่ใจเลยว่าเจ้าต้องเป็นเจ้าสาวแน่ๆ ถึงแม้ว่าตอนนั้นจิ้งจอกเกือบทุกตัวจะต่อต้านเจ้า แต่เมื่อพวกนั้นเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในพิธีก็ต่างเข้าใจว่าทำไมท่านซื่อซุนถึงเลือกเจ้า.....อืม...ทำไมวันนี้ข้าพูดมากเช่นนี้นะ ข้าคงเป็นยายแก่จอมพูดมากแล้วจริงๆ”จินจูทาบมือกับอกตนเอง ลู่หานส่ายศีรษะ

    “ไม่หรอกครับ ขอบคุณนะครับที่เล่าให้ฟัง”

    “ไม่เป็นไร ที่สำคัญ...ข้ายินดีกับเจ้าด้วยนะ”

    “ขอบคุณมากครับ”ลู่หานลุกขึ้นยืนกอดอีกฝ่ายไว้ จินจูแปลกใจเล็กน้อยแต่ก็กอดอีกฝ่ายตอบทั้งรอยยิ้ม

    นางเป็นจิ้งจอกที่ไม่มีมีลูกหลาน แม้ว่าจะพบกับเด็กหนุ่มเพียงแค่ไม่กี่สิบปี แม้นางจะเคร่งครัดกับลู่หานมากไปหน่อยแต่นางก็รักเด็กคนนี้ราวกับลูกหลานของตนเอง

    ส่วนลู่หานที่สูญเสียแม่ตั้งแต่ยังเด็กก็เคารพคนตรงหน้าที่คอยสั่งสอนดูแลเขามาหลายสิบปีเป็นเหมือนแม่ของตนอีกคน
   
    “ข้าหวังว่าเจ้าคงจำสิ่งที่ควรปฏิบัติในพิธีแต่งงานที่ข้าเคยสอนเจ้าได้นะ”จินจูคลายกอดอีกฝ่ายและถามทวน

    “ครับ ผมจำได้แม่นเลย”

    ตอนที่เขายังเคยอยู่ที่คฤหาสน์ท่านผู้เฒ่าคุณจินจูสอนวิธีการปฏิบัติตัวในทุกพิธีไม่เว้นแม้แต่พิธีแต่งงาน....สอนแม้กระทั่งการปฏิบัติตัวของเจ้าสาวในคืนเข้าหอ....

    “ดี งั้นข้าก็วางใจ....ข้ายังต้องออกไปเตรียมอะไรหลายอย่าง หากถึงเวลาเดี๋ยวจะมีคนมาเรียกเจ้าแล้วเจอกันนะ”

    “ครับ”

    จินจูกับเหล่าผู้ช่วยเดินออกจากกระโจมไป เหลือลู่หานอยู่คนเดียวในนี้ เขาไม่เคยคาดคิดว่าเซฮุนจะจัดงานรวดเร็วขนาดนี้

    ถ้าเขาไม่ตอบตกลงตอนนั้นจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ...แต่ระดับเซฮุนมีหรือจะพลาดอีกฝ่ายต้องมั่นใจอย่างมากที่เขาจะตอบตกลง...แน่และนอนว่าเซฮุนคิดไม่ผิดจริงๆ

    ...เจ้าเล่ห์นักนะ...

    ริมฝีปากแดงยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อความรู้สึกดีใจมันล้นออกมาจากใจของเขา นิ้วเรียวลูบแหวนสีเงินที่นิ้วนางมือขวาที่ใส่ได้ไม่ถึงวัน...เดี๋ยวก็ต้องเปลี่ยนไปใส่อีกมือ

    ...ถ้าจะใส่แบบนี้ใส่ข้างซ้ายแต่แรกเลยดีกว่า...

    “คุณลู่หานถึงเวลาแล้วค่ะ”ผ่านไปครู่ใหญ่เสียงของหญิงกลางวัยคนหนึ่งดังขึ้น ลู่หานลุกขึ้นและเดินออกจากกระโจม

    ลู่หานเพิ่งสังเกตว่าจุดที่ตั้งกระโจมคือปลายสุดของทางเดินเข้าไปยังลานพิธีที่บัดนี้มีฉากลายจิ้งจอกขนาดใหญ่สองหลังที่ใหญ่พอจะปิดกั้นไม่ให้เห็นตัวกระโจม เขาเดินหยุดอยู่หน้าฉากกั้นตามคำบอกของผู้ช่วยที่กลังสาละวนช่วยกันจัดชายเสื้อคลุมตัวนอกที่ยาวลากพื้นของเขา

    สัญชาตญาณของเขาบอกว่าควรเริ่มเตรียมตัวตั้งแต่ตรงนี้ เบื้อหลังของฉากนี้คือทางเข้าสู่พิธีแต่งงานของเขา

    ลู่หานใจเต้นแรงเขารู้สึกตื่นเต้นที่สุด ความต้องการตั้งแต่เด็กของเขาที่พูดออกไปด้วยความไร้เดียงสาแปรเปลี่ยนเป็นความรัก แต่ความปรารถนาของเขาก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงนั่นก็คือ...‘เป็นเจ้าสาวของพี่ซื่อซุน’

    แม้ช่วงที่เขาโตพอจะรู้จักโลกที่กว้างขึ้นทำให้เขามีเปลี่ยนความคิดไปบ้างว่า...ไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าสาวก็ได้แต่ขอให้อยู่ด้วยกันก็พอ...

    แต่สุดท้ายความหวังเหล่านั้นก็เป็นจริงในวันนี้...วันที่เขาได้เป็นเจ้าสาวของเซฮุน...

    เมื่อเหล่าผู้ช่วยช่วยกันจัดชายเสื้อของเขาเสร็จก็ไปยืนหลบอยู่ด้านข้างทันที ลู่หานรับก้านทับทิมมาก้านหนึ่งจากผู้ช่วยตามความเชื่อที่ว่าทั้งใบและก้านของทับทิมสามารถไล่สิ่งชั่วร้ายได้ หากเจ้าสาวถือก้านทับทิมเข้าพิธีจะช่วยขับไล่สิ่งอัปมงคลที่อยู่รอบงานได้

    เขาถือก้านทับทิมด้วยสองมือแขนทั้งสองข้างขนานกับพื้น เงยใบหน้ามองตรงเมื่อได้ยินเสียงฆ้องดังขึ้นครั้งแรก

    เมื่อเสียงฆ้องดังจนถึงครั้งที่สามฉากเบื้อหน้าของเขาก็เลื่อนออกจากกันช้าๆ แสงสว่างจากภายในงานสาดส่องเข้ามา เปลวไฟสีเงินสองดวงลอยอยู่ทางด้ายซ้ายและขวาของเขา จิ้งจอกเชื่อกันว่าเปลวไฟของเจ้าบ่าวจะเป็นแสงสว่างน้ำทางชีวิตหลังแต่งงานให้แก่เจ้าสาว

    แม้จะอยู่ภายใต้ผ้าคลุม ผู้ที่มาร่วมพิธีก็ยังอดชื่นชมความงามของเจ้าสาวในคืนนี้ไม่ได้ เสียงอุทานในลำคอดังขึ้นเมื่อฉากกั้นเปิดออกจนมองเห็นเจ้าสาวของท่านจ้าวจิ้งจอก

    เมื่อฉากกั้นถูกเปิดออกจนสุดลู่หานจึงค่อยๆก้าวเดินช้าๆโดยมีเปลวไฟสีเงินลอยนำหน้าเว้นระยะจากเขาไม่ห่างจนเกินไป

    ...สงสัยที่เขาว่ากันว่าเปลวไฟของเจ้าบ่าวจะเป็นแสงนำทางให้เจ้าสาวคงจะพูดจริง เพราะผ้าคลุมหน้าทำให้เขามองไม่ค่อยเห็นสภาพแวดล้อมโดยรอบเห็นเพียงแต่เปลวไฟสีเงินเท่านั้น

    ลานพิธีถูกจัดเตรียมใหม่ด้วยความรวดเร็วรอบข้างประดับไปด้วยดอกไม้สีขาว บนพื้นที่เขาเดินก็ถูกปูด้วยพรมสีขาวและโปรยด้วยกลีบกุหลาบสีชมพู

    สายตามองตรง สองเท้าก้าวอย่างสง่างาม ชายเสื้อยาวสีขาวของชุดที่ถูกจัดมาอย่างดีเลื่อนไปตามพื้นพรมสีขาวที่โรยด้วยกลีบกุหลาบช้าๆ ท่วงท่าของเด็กหนุ่มทำให้เหล่าจิ้งจอกรอบข้างอดไม่ได้ที่จะชื่นชมในความสง่างามของเจ้าสาวในชุดสีขาวบริสุทธิ์

    ลู่หานเดินผ่านเสาศิลาห้าต้น และเดินไปยังแท่นทำพิธีที่ตอนนี้บ่อน้ำหายไปเหลือเพียงแต่บันไดทางขึ้นแท่นพิธีเท่านั้น ลูกไฟสีเงินลอยหยุดอยู่ด้านข้างของทางขึ้นบันได

    ร่างบางในชุดสีขาวค่อยๆก้าวเดินขึ้นบันไดอย่างระมัดระวัง จนเดินขึ้นมาถึงปลายสุดของบันได แม้จะมองเห็นไม่ชัด แต่เขาพบว่าเจ้าบ่าวของงานสวมชุดสีทองหม่นเล็กน้อย แขนเสื้อกว้างและใหญ่เช่นเดียวกับเขา แต่ชายเสื้อของอีกฝ่ายยาวเพียงคร่อมเท้าไว้เท่านั้นไม่ได้ยาวเช่นเขา

    ลู่หานเดินขึ้นมาอยู่ข้างเซฮุนที่ยืนรออยู่ เซฮุนเห็นอีกฝ่ายแต่ไกลๆตั้งแต่ที่ฉากขนาดใหญ่เปิดออกเขาก็ไม่อาจละสายตาไปได้เลย ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในพิธีเขาคงจะเดินไปอุ้มเจ้าสาวด้วยตัวเองแน่นอน

    “เสี่ยวลู่คืนนี้...สวยมาก...”เซฮุนเอ่ยปากชมอีกฝ่าย ลู่หานก้มหน้าลงเล็กน้อย

    “ยังไม่เห็นหน้าผมซักหน่อยรู้ได้ไง อีกอย่างผมไม่ค่อยดีใจหรอกนะที่โดนชมว่าสวย...”

    “ฮ..แฮ่ม”เสียงไอกระแอมของประธานพิธีอย่างท่านผู้เฒ่าที่ยืนอยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่ที่เต็มไปด้วยของประกอบพิธีดังขึ้นขัดจังหวะของคนทั้งสอง

    “เอาล่ะ...ทั้งสองจงหันหลังกลับและโค้งเพื่อเป็นการให้เกียรติผู้ที่มาในงานนี้”สิ้นคำผู้เฒ่าทั้งลู่หานและเซฮุนหันไปยังทิศของผู้มาในพิธีและโค้งศีรษะให้ ส่วนผู้มาในพิธีก็โค้งให้กับบ่าวสาวเช่นกัน

    “เคารพประธานในพิธี”

    บ่าวสาวทั้งสองหันกลับมาทิศเดิมและโค้งทำความเคารพผู้เฒ่า

    “บ่าวสาวเคารพซึ่งกันและกัน”

    ครั้งนี้เซฮุนและลู่หานหันหน้าเข้าหากันและโค้งให้กัน หลังจากทำความเคารพกันเสร็จลู่หานและเซฮุนถูกแยกให้นั่งบนเก้าอี้อยู่คนละฝั่งของโต๊ะ จะมีผู้ช่วยในพิธีคอยยืนอยู่ด้านหลังของทั้งสองฝั่ง โดยฝั่งลู่หานผู้ช่วยในพิธีคือจินจู เขาส่งก้านทับทิมที่ถือมาให้จินจู นางรับก้านทับทิมและเสียบใส่แจกันบนโต๊ะพิธี

    “รินสาเกแลกเปลี่ยน”ผู้เฒ่าเอ่ยพิธีกรรมตามลำดับ

    ลู่หานและเซฮุนต่างรับขวดแก้วปากบานมาจากผู้ช่วยในพิธีและรินลงในจอกที่ผู้ช่วยถือไว้ เมื่อรินเสร็จผู้ช่วยทั้งสองฝั่งเดินมาหยุดตรงกลาง แลกเปลี่ยนจอกสาเกกันและเดินกลับไปหาฝั่งเจ้าบ่าวเจ้าสาวของตนเอง

    ลู่หานรับจอกสาเกมาจากจินจู เขาดื่มสาเกลำบากเล็กน้อยเพราะผ้าคลุมใบหน้า แต่สุดท้ายเขาก็ขยับจอกสาเกไว้ใต้ผ้าผืนบาง และกลั้นใจดื่มสาเกที่ตนเองคิดว่าขมลงไป เมื่อทั้งสองดื่มเสร็จก็รับ ขวดปากบานจากผู้ช่วย รินสาเกใส่จอกที่เพิ่งดื่มจนหมดอีกครั้งและผู้ช่วยทั้งสองก็ทำตามเช่นเดิม

    เมื่อทั้งสองดื่มสาเกอีกครั้งเสร็จผู้ช่วยรับจอกสาเก วางไว้บนโต๊ะพิธี หยิบเชือกที่วางอยู่บนโต๊ะพิธีของแต่ละฝั่งมาและเดินมาตรงหน้าโต๊ะพิธีอีกครั้ง ผู้ช่วยนำเชือกทั้งสองมัดเข้าหากันเพื่อแสดงว่าทั้งสองเป็นคู่สามีภรรยากันแล้ว ผู้ช่วยพิธีนำปลายเชือกของแต่ละฝั่งยื่นให้บ่าวสาวจับและให้ทั้งคู่ลุกขึ้นยืนและเดินโดยจับเชือกเอาไว้จนมาถึงหน้าโต๊ะพิธีอีกครั้งและวางเชือกลงบนโต๊ะ

    “จงแสดงสิ่งของแทนใจ”

    ลู่หานตกใจเล็กน้อย...จนเกือบจะเข่าอ่อนอยู่หน้าแท่นพิธี

    ...แย่แล้ว...เขาไม่ได้เตรียมอะไรมาเลยแล้วจะแลกได้ยังไง...

    แต่ความลนลานนั้นก็หยุดลงเมื่อเซฮุนชี้นิ้วที่แหวนสีเงินของตนและถอดออกมา ลู่หานเห็นดังนั้นจึงเข้าใจการกระทำของอีกฝ่ายถอดแหวนของตนออกมาเช่นกัน

    ทั้งสองวางแหวนคู่ไว้บนโต๊ะ ผู้เฒ่าพยักใบหน้าก่อนจะเอ่ยขึ้นต่อไป

    “สิ่งนี้คือสิ่งแทนใจของทั้งสอง ขอให้พวกเจ้าแลกแหวนซึ่งกันและกัน”

    เซฮุนเป็นฝ่ายหยิบแหวนของตนเองขึ้นมาก่อนจะสวมเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายของลู่หานโชคดีที่แหวนของเซฮุนใหญ่กว่าของลู่หานจึงสามารถสวมที่นิ้วนางของลู่หานได้ แต่พอถึงตาลู่หานสวมให้เซฮุนเขาพบว่าแหวนเล็กไปสำหรับน้ิวนางข้างซ้ายของอีกฝ่าย จึงต้องสวมที่นิ้วก้อยข้างซ้ายของเซฮุนแทน

    เซฮุนหัวเราะในลำคอกับท่าทางกระวนกระวายของลู่หานเมื่อเห็นว่าแหวนดูจะไม่พอดีกับนิ้วนางของทั้งสองคน

    “เดี๋ยวค่อยเปลี่ยนกลับก็ได้”เซฮุนเอ่ยแค่นั้นลู่หานพยักหน้าเข้าใจ

    ขั้นตอนสุดท้ายของพิธีการแต่งงานต่อหน้าผู้ร่วมพิธีคือการโยนดอกไม้ ลู่หานรับช่อดอกไม้มากจากจินจู เหล่าจิ้งจอกทั้งหลายได้รับอนุญาตเข้ามาในพื้นที่พิธีเพื่อแย่งชิงช่อดอกไม้

    “ผมต้องหันหลังสินะ...”ลู่หานถามคนที่ยืนข้างๆคนเองเซฮุนพยักหน้าเป็นการตอบ

    ลู่หานหันหลังให้กับกลุ่มจิ้งจอกที่ยืนรอ และโยนช่อดอกไม้ไปทางข้างหลังสุดแรง เมื่อโยนเสร็จลู่หานจึงรีบหันหลังกลับเพื่อมองคนที่จะได้ดอกไม้ไป

    เหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวายเมื่อช่อดอกไม้ถูกโยน แต่สุดท้ายคนที่ได้ไปครองก็คือ...

    “ไคเราได้แต่งงานอีกรอบแน่เลย!! ลู่หานขอบใจนะ!!”เสียงหนึ่งดังขึ้นมาหลังจากเหตุการณ์แย่งช่อดอกไม้สงบลง พบว่าคนที่ได้ไปครองก็คือภรรยาเจ้าของร้านสาเกชื่อดัง

    “เฮ้! เราแต่งไปแล้วไม่ใช่หรอ ทำไมไม่ให้คนอื่นไปบ้างล่ะ”ไคบ่นอุบอิบเมื่อเห็นว่าภรรยาของตนกระโดดไปมาอย่างดีใจเมื่อได้รับช่อดอกไม้

    “เรื่องอะไรนี่มันช่อดอกไม้ของน้องรักเลยนะ ไม่รู้ล่ะยังไงฉันก็ต้องแต่งให้ได้!”

    “ดีโออ่า...”เสียงน่าสงสารปนตลกขบขันดังขึ้น

    ลู่หานจึงได้แต่ขอโทษอีกฝ่ายในใจ....

    ‘ขอโทษนะครับพี่ไค...ผมอาจจะโยนแม่นไปหน่อย’

    พิธีแต่งงานต่อหน้าผู้เข้าร่วมพิธีของลู่หานและเซฮุนสิ้นสุดลง แต่ทั้งสองก็ยังคงต้องไปทำพิธีต่อที่คฤหาสน์จิ้งจอก โดยปล่อยให้ผู้เข้าร่วมพิธีต่างดื่มกินอาหารในงานอย่างสำราญ

    คู่บ่าวสาวพร้อมกับท่านผู้เฒ่าและจินจู เดินทางมาถึงคฤหาสน์เก้าหางภายในเวลาอันสั้น

    พวกเขาเดินเข้าไปยังห้องหนึ่งที่มีการจัดเตรียมสิ่งของไว้เรียบร้อยแล้ว

    “ต่อจากนี้จะเป็นพิธีแบบไม่เคร่งมากเพราะจะมีแต่คนสนิทเท่านนั้น”

    ผู้เฒ่ากับจินจูนั่งลงบนเบาะหน้าโต๊ะตัวเตี้ยที่มีวางกับแกล้ม สาเก กองลูกเกาลัดและกองลูกพุทรา โดยฝ่ายลู่หานและเซฮุนนั่งบนเบาะฝั่งตรงข้าม

    “ยกสาเกให้ผู้ใหญ่”เนื่องจากทั้งสองไม่มีพ่อแม่หรือญาติคนไหน ผู้ใหญ่ที่ผู้เฒ่าพูดก็กลายเป็นตัวท่านผู้เฒ่ากับจินจู

    ลู่หานเป็นคนรินสาเกลงในจอก ส่วนเซฮุนรับจอกเหล้าจากลู่หานและยื่นให้ผู้เฒ่า

    “ขอให้พวกเจ้ามีความสุข”ผู้เฒ่าอวยพรให้ทั้งสองก่อนจะดื่มสาเกจนหมด

    ครั้งที่สองเซฮุนเป็นฝ่ายเทสาเก ลู่หานรับมาและส่งให้จินจู

    “ขอให้พวกเจ้าครองคู่กันตลอดไปจนแก่จนเฒ่า”จินจูรับจอกสาเกมาและดื่มสาเกจอกนั้นจนหมด

    “ต่อไปให้พวกเจ้าดื่มกันคนละครึ่งจอกเพื่อแสดงให้เห็นว่าพวกเจ้าเป็นครึ่งหนึ่งของชีวิตซึ่งกันและกัน”ผู้เฒ่าเอ่ยเสียงเรียบ

    ครั้งนี้จินจูเป็นคนรินสาเกให้ ลู่หานรับมาดื่มไปครึ่งหนึ่งก่อนจะส่งอีกครึ่งที่เหลือให้เซฮุนดื่มจนหมด

    “ต่อไปก็...เสี่ยงทายลูก”

    เมื่อได้ยินแบบนั้นลู่หานก็กึ่งเขินกึ่งตื่นเต้นไม่น้อย...

    จินจูกำพุทราขึ้นมาไว้เต็มทั้งสองมือ ฝ่ายผู้เฒ่าก็กำเกาลัดไว้เช่นกัน

    “พวกข้าจะโยนพุทราและเกาลัดให้พวกเจ้า พวกเจ้าจงรับเท่าที่จะรับได้ จะใช้ส่วนใดของร่างกายรับก็ได้ แต่ห้ามใช้พลังใดๆช่วยเข้าใจนะ”ผู้เฒ่าอธิบายให้ฟัง ลู่หานและเซฮุนพยักหน้า

    “หนึ่ง สอง สาม!”ผู้เฒ่านับเลขเมื่อถึงสามทั้งตนและจินจูก็โยนพุทราและเกาลัดขึ้นกลางอากาศ

    ลู่หานและเซฮุนต่างรับสิ่งที่ตกลงมาด้วยมือทั้งสองข้างจนเต็ม

    “วางพุทราและเกาลัดในมือของพวกเจ้าลงในถาดนี้”ผู้เฒ่ายื่นถาดเงินให้ ลู่หานและเซฮุนปล่อยพุทราและเกาลัดในมือลงในถาดเงินจนหมด

    “เราจะแยกเป็นสองถาด ถาดนี้จะใส่พุทราและถาดนี้จะใส่เกาลัดพอแยกเสร็จเราจะมานับกันว่าจะได้อันไหนเยอะสุด หากได้พุทรามากกว่าจะได้ลูกสาว ถ้าได้เกาลัดมากกว่าจะได้ลูกชาย”

    เมื่ออธิบายเสร็จผู้เฒ่าก็เริ่มแยกพุทรากับเกาลัดออกจากกัน...

    “หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด...พุทราได้แปดลูก”ผู้เฒ่าเริ่มนับที่พุทราก่อนจะหันไปนับลูกเกาลัด

    “หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด...อืมเกาลัดได้เจ็ดลูก เกาลัดน้อยกว่า แสดงว่าเจ้าจะได้ลูกสาว...”

    “โอ๊ะ...”ไม่ทันที่ผู้เฒ่าจะพูดจบ ลู่หานขยับแขนเล็กน้อย ก็มีลูกเกาลัดกลิ้งออกมาจากแขนเสื้อของเขาสองลูก...

    ...คงจะหลุดเข้าไปในแขนเสื้อตอนยกมือขึ้นเพื่อรับเสียงทายแน่เลย

    “ท่านผู้เฒ่าคะ แบบนี้เกาลัดก็มีเก้าลูกสินะคะ”จินจูพูดกับผู้เฒ่าเมื่อเห็นว่ามีลูกเกาลัดสองลูกกลิ้งออกมาจากแขนเสื้อของลู่หาน

    “นั่นสินะ...แบบนี้เจ้าคงได้ลูกชายสวยเหมือนแม่แน่นอนฮาๆๆๆ”ผู้เฒ่าเอ่ยติดตลกและหัวเราะออกมา

    ลู่หานก้มมองลูกเกาลัดเจ้าปัญหาก่อนจะเหลือบมองเซฮุน เช่นเดียวกันกับที่เซฮุนที่ละสายตาจากลูกเกาลัดสองลูกเงยหน้ามองลู่หานพอดี

    “เขาว่าจะได้ลูกชาย กี่คนดี...”เขาเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

    “จิ้งจอกลามก...”ลู่หานบ่นเสียงเบา เซฮุนยิ้มรับคำอีกฝ่ายอย่างอารมณ์ดี

    ผ้าคลุมหน้ายังไม่ทันเปิด พิธียังไม่เสร็จจะมาถามเขาอีกว่าอยากได้ลูกกี่คน...มีจิ้งจอกตัวไหนลามกมากกว่านี้ไหม


____________________________________________________________________

แต่งกันแล้ว!! ฮี้ววววว
เอ้าใครมีผ้าปูผ้า มีเสื่อปูเสื่อปูรอบห้องหอจับจองพื้นที่ไว้เลย
ยังไม่ทันจะเปิดผ้าคลุมหน้าพี่ฮุนก็จะผิดผีซะแล้ว หื่นจริงอะไรจริง
แต่เฮียแกก็มีความมุ้งมิ้งในตัวนะ(ตรงไหน)
ความเห็นถล่มทลายอีกแล้ว ขอบคุณมากๆค่ะ
ดูท่าทุกคนก็ทายถูกด้วยนะว่าพิธีอะไร
ทำไมไม่คิดว่าเป็นพิธีอื่นบ้างหว่าเช่นส่งตัวเข้าหอเลย...ไม่ใช่ล่ะ
มีเกาลัดเจ้าปัญหาแบบนี้คงได้ลูกที่ซนแน่เลย<3

   


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. #412 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 07:00
    โง้ยยย แต่งงานกันแล้ว มีลูกกี่คนดี 555555 จิ้งจอกจอมหื่น มีความสุขมากๆนะเสี่ยวลู่
    #412
    0
  2. #405 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 03:43
    โง้ยแต่งงานกันเเล้ว รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแม่ลู่หานคอยดูมาทั้งแต่เล็กจนโตแต่งงานมีสามีไปแล้ว นี่มันความรู้สึกของจินจูชัดๆ555555555555ท่านเจ้าจิ้งจอกนี่ก็คิดแต่เรื่องทำลูกตลอดเวลา สงสารอดีตน้องแมวแปป คืนแรกเองยังไม่ต้องรีบติดก็ได้มีเวลาอ่กหลายร้อยปี5555555
    #405
    0
  3. #404 kh129f (@nemosnowwhite) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 00:42
    ตามจำนวนที่รับได้ไปก๊ะ เนอะพี่คุณเนอะ55555
    #404
    0
  4. #403 gdnip (@gdnip) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 23:25
    กี่คนดี ตาบร้าาาา เขินนนนนอ่ะ ปูเสื่อรอเลย
    #403
    0
  5. #402 ♔S⊙ul◈◆ (@cielcheng) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 22:29
    ลูกกี่คน -.,- พี่ฮุนคนลามก แต่คนอ่านนั้นมากกว่า รอค่ะรอ เราเปล่านะ แค่อยากรอส่ง2คนนี้เข้าห้องหอ ไม่ได้อยากรู้เลยว่าเค้าจะทำอะไรกัน -.,- (จอง1ที่ข้างเตียงด้วยคนค่ะไรท์)
    #402
    0
  6. #401 Liv_Yuthing (@xiothing) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 20:00
    เขารอฉากกกกนั้น55
    #401
    0
  7. #400 btbaitoeynt (@bttoey-cyjin) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 17:12
    เขินนนนนอ่ะ>< ยิ้มไม่หยุดเลยยย ติดตามๆ พี่ฮุนพาน้องเข้าหอ อิ้อิ้
    #400
    0
  8. #399 Muaywhale (@Muaywhale) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 17:12
    พิธีดูเป็นจริงมากอะ อ่านแล้วอินสุดๆ เขินมากรอมาต่อนะคะ><
    #399
    0
  9. #398 _DounG_ (@konkawat) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 16:38
    น่ารักมากกกก อย่าเพิ่งถามว่าลูกกี่คนซิคะ ต้องถามว่าคืนนี้กี่รอบดี 5555 เตรียมเสื่อที่นอนพร้อมรอคืนเข้าหอเหล่ยยยยยยย
    #398
    0
  10. #397 YJ_YS_M (@cassiopeia-inw5) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 15:53
    ปวดแก้มมากค่ะ เราเขินเหมือนได้แต่งเอง งื้ออออ >///<
    เราจองที่นั่งแถวหน้าข้างฟูกหนึ่งที่ค่ะไรท์555 (เตรียมผ้าเช็ดหน้า)
    ทำไมลู่หานน่ารักขนาดนี้นี่นึกออกเลยว่าถ้ามีลูกเจ้าตัวน้อยจะดื้อขนาดไหน
    ดูได้ไม่ยากเลยนะแม่แสบขนาดไหนลูกคงคูณล้านแน่ๆแล้วกี่ตัวดีโอ๊ยยยพี่ฮุนถามอะไรน้องเราเขิน
    #397
    0
  11. #396 dank yuki (@yukiln) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 15:44
    แต่งงานแล้วววว รอคอยมานาน><
    #396
    0
  12. วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 15:06
    กิ้วๆ เซฮุนไม่ยกอีกต่อไป
    #395
    1