[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 5 : Chapter4 : เจ้าสาว? (แก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,148
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    6 มิ.ย. 59

 

 

 



 

ทำไมกัน?!

 

 

...ไม่...ผมอาจจะแค่ตาฝาดก็ได้

 

 

 

คิดดังนั้นเด็กน้อยก็วิ่งไปที่บ่อปลา ชะโงกหน้าเพื่อดูเงาของตนที่สะท้อนจากน้ำ

 

 

 

เขาไม่ได้ตาฝาด มันคือเรื่องจริง...ตาอีกข้างของเขา...

 

 

 

...เป็นสีทอง

 

 

 

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ"

 

 

 

ลู่หานขยี้ตาตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า มองลงไปในน้ำก็ปรากฏเช่นเดิม

 

 

 

ปกติตาของเขาจะเป็นสีฟ้าทั้งของข้าง แต่นี่ตาซ้ายของเขากลายเป็นสีทอง...

 

 

 

ในหัวของเด็กน้อยมีแต่คำถามผุดขึ้นมามากมาย

 

 

 

...เกิดอะไรขึ้นเขาถึงเป็นแบบนี้

 

 

 

...ทำไมตาซ้ายของเขาสีเหมือนพี่ซื่อซุน

 

 

 

...ทำไม....ทำไม...ทำไม....

 

 

 

"ฮึก....."

 

 

 

ลู่หานน้ำตาซึม ทำท่าจะร้องไห้ แต่ก็ต้องรีบปาดออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

ถ้าพี่ซื่อซุนกลับมาอาจจะโกรธก็ได้ถ้าเห็นเราร้องไห้อีก.....

 

 

 

เอ๊ะ! เราทำน้ำหกอยู่ในห้องหนิ!ต้องรีบทำอะไรซักอย่างแล้ว

 

 

 

ลู่หานรีบวิ่งไปในห้อง มองซ้ายมองขวา..ไม่มีผ้าซักผืนเลย...

 

 

 

พี่ซื่อซุนต้องโกรธแน่ทำไงดีๆ

 

 

 

ลู่หานตัดสินใจใช้ชายเสื้อตัวเองใส่อยู่เช็ดน้ำที่หกอยู่บนพื้น

 

 

 

ฟึบ

 

 

 

เสียงเลื่อนประตูเลื่อนจากในห้อง ทำให้ลู่หานต้องรีบหันไปมอง พี่ซื่อซุนกลับมาแล้ว?!

 

 

 

"กลับมาแล้ว"

 

 

 

ซื่อซุนกลับมาพร้อมกัปลาตัวใหญ่หนี่งตัว สังเกตเห็นลู่หานทำท่าลับๆล่อๆอยู่ข้างแจกัน

 

 

 

"ทำอะไรอยู่หรอ"

 

 

 

"ป..เปล่าฮะ"

 

 

 

เด็กน้อยตอบเสียงตะกุกตะกัก ทำให้ซื่อซุนจับพิรุธได้

 

 

 

"ทำไมเสื่อเปียกล่ะ"

 

 

 

ลู่หานสะดุ้งพยายามจะเอามือเล็กๆปิดรอยเปียกไว้แต่ช้ากว่าซื่อซุนที่จับมือเล็กๆนั้นไว้แล้ว

 

 

 

มือเปียก...ซื่อซุนมองไปที่ดอกไม้ในแจกันที่อยู่ข้างๆ และมองไปที่ประตูเลื่อนที่ลู่หานเปิดทิ้งไว้ แค่นี้ก็พอเดาได้แล้ว

 

 

 

สงสัยคงไปเอาน้ำจากบ่อปลามารดน้ำในแจกกันแน่แล้วคงเผลอทำน้ำหกเลยเอาเสื้อตัวเองเช็ด ซื่อซุนหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

 

 

"เอ้า...บอกได้ยังว่าไปทำอะไรมา"

 

 

 

แต่เขาก็อยากดูพฤติกรรมเจ้าลูกแมวตรงหน้านี้หน่อยว่าจะทำอะไรต่อ

 

 

 

"........"

 

 

 

"ไม่พูดอะไร...พี่โกรธนะ"

 

 

 

ลู่หานน้ำตาคหลอ....ทำไงดีถ้าพี่ซื่อซุนโกรธล่ะก็...แต่ว่าถ้าเราบอกไปไม่โดนโกรธกว่าหรอ

 

 

 

"ว่างไงเจ้าตัวแสบ...ฉันเริ่มโมโหแล้วนะ"

 

 

 

ว่าไปนั่นเขาแค่อยากแกล้งเจ้าตัวเล็กข้างหน้านี้เท่านั้นเอง แต่ลู่หานกลับเชื่อจริงๆว่าซื่อซุนโกรธจริงๆจึงรีบสารภาพทุกอย่างออกไป

 

 

 

"ผ..ผมขอโทษคับบบ คือผมเห็นว่าคุณดอกไม้มันเหี่ยวก็เลยอยากหาน้ำมาให้ ฮึก...แล้วผมก็เลยไปขอน้ำจากคุณปลา..ฮึกกกก...ผมก็ทำแบบเดิมหลายรอบ..ต...แต่...แต่รอบสุดท้าย..ผมเห็นสีตาผมในน้ำผมก็เลย..ฮึกกก..ตกใจ...ฮึกกก..ก..ก็...ก็เลยเผลอทำน้ำหก....ผ..ผมไม่ได้ตั้งใจนะฮะ....ฮืออออ...พี่ซื่อซุนอย่างโกรธผมนะ...ฮือออออออ"

 

 

 

ลู่หานพูดทุกอย่างออกมาจนหมดตอนแรกว่าจะไม่ร้องไห้แต่สุดท้ายก็ร้องออกมาอยู่ดี

 

 

 

ส่วนฝ่ายซื่อซุนที่ฟังความจริงจากปากเด็กน้อย ก็อึ้งไปเล็กน้อย

 

 

 

ถึงเขาจะคาดการณ์ถูกเกือบหมด แต่เรื่องที่ลู่หานเห็นสีตาตัวเองแล้วตกใจเขาไม่ทันได้คิดจริงๆ

 

 

 

ซื่อซุนเห็นสีตาตั้งแต่ตอนที่ลู่หานตื่นขณะที่ยังอยู่ในสภาพลูกแมวอยู่เลย แต่ก็ไม่คิดว่าจะทำให้เด็กน้อยตกใจได้ถึงเพียงนี้

 

 

 

ถึงจะเร็วไปหน่อย...แต่ก็ปิดเรื่องนี้ไว้ไม่ได้แล้ว ปล่อยไปก็มีแต่จะบานปลายหากอีกฝ่ายโตขึ้น

 

 

 

"ลู่หานฟังฉัน..."

 

 

 

เด็กน้อยหยุดสะอื้นแล้วมองซื่อซุน

 

 

 

"ฉันจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้นายฟัง ถึงมันจะเร็วไปสำหรับเด็กอย่างนายที่จะรู้ความจริงแต่ยังไงนายก็ต้องรู้เข้าสักวัน"

 

 

 

"ฮึก....."

 

 

 

ลู่หานยังคงสะอึกเล็กน้อยแต่ก็ตั้งใจฟังที่ซื่อซุนพูด

 

 

 

"เมื่อวานที่นายถูกเสือไล่ล่ามานายบาดเจ็บสาหัส จะเรียกว่าปางตายเลยก็ได้ ฉันก็เลยต้องช่วยนายให้พลังของฉันกับนาย แต่เพราะผลข้างเคียงของมันตาซ้ายนายก็เลยเป็นสีทองแบบฉัน เข้าใจนะ"

 

 

 

ซื่อซุนอธิบายให้เด็กน้อยที่ฟังอย่างตั้งใจ

 

 

 

"...ไม่เลยอ่ะคับ"

 

 

 

"....?!"

 

 

 

ลู่หานพูดตามความเป็นจริง พี่ซื่อซุนพูดอะไรไม่รู้เรื่องเลย...

 

 

 

"แต่ไม่ว่ายังไงพี่ซื่อซุนก็เป็นคนช่วยผมใช่ไหมคับ"

 

 

 

"เฮ้อ...ว่าง่ายๆก็แบบนั้น"

 

 

 

เขานี้บ้าจริงๆที่ไปอธิบายอะไรยากๆให้เด็กเจ็ดขวบฟัง

 

 

 

"ขอบคุณมากนะคับ...พี่ซื่อซุน...ที่ช่วยชีวิตผมไว้..."

 

 

 

อยู่ดีๆเด็กน้อยก็พูดขึ้นมา ซื่อซุนยิ้มให้เด็กน้อยที่ก้มหน้าอยู่

 

 

 

"พี่ซื่อซุน....คือ...ผมถามอีกอย่างได้ไหมคับ..."

 

 

 

"ว่ามา"

 

 

 

ลู่หานกำมือแน่นขึ้น เหมือนพยายามจะยอมรับความจริงที่เก็บค้างมานานตั้งแต่ตื่นขึ้นมา

 

 

 

"ล...แล้ว...ม..แม่...แม่ผม...ตายแล้วใช่ไหม"

 

 

 

"....อาจจะใช่"

 

 

 

ลู่หานน้ำตาเริ่มกลับมาคลออีกครั้ง

 

 

 

"พี่...พี่ซื่อซุน..รู้ได้ไงอะคับ...ผ..ผมรู้แค่ว่า..ได้ยินเสือ..ต..ตัวนั้นพูด..ว่า..ม..แม่ผม..อยู่ในท้องมัน...แล้ว"

 

 

 

พูดไปน้ำตาก็หยดไปแต่เด็กน้อยก็ไม่คิดจะเช็ดมันออก

 

 

 

"เพราะฉันได้กลิ่นจิ้งจอก...มีกลิ่นคล้ายๆนายจากปากปีศาจเสือ และก็เห็นคราบเลือดที่ติดอยู่ที่ขนมัน"

 

 

 

ซื่อซุนหยุดคำพูดไว้เพียงแต่นั้น

 

 

 

ลู่หานร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร

 

 

 

"ฮือออออ...แม่.......แม่....."

 

 

 

ซื่อซุนไม่รู้ว่าจะพูดปลอบเด็กน้อยตรงหน้าอย่างไรได้แต่มองอีกฝ่ายร้องไห้ด้วยสายตาเห็นใจ

 

 

 

"แม่...แม่.......ฮึกกก...แม่!!...."

 

 

 

ลู่หานที่พยายามทำใจตั้งแต่แรกแต่สุดท้ายพอรู้ความจริงก็ห้ามน้ำตาไม่อยู่จริงๆ

 

 

 

"ฮือออออออออออ...ฮือออออ.........แม่ฮะ....แม่!!......"

 

 

 

ซื่อซุนดึงตัวลู่หานเข้ามากอดไว้หลวมๆ สำหรับเด็กน้อยที่ไม่มีที่พึ่งอย่างลู่หานในเวลานี้เขาคงเป็นพ่อหรือแม่แทนไม่ได้ สิ่งที่เขาให้ได้ก็คงมีแค่นี้

 

 

 

"ฮือออออ....."

 

 

 

ลู่หานซุกหน้าอยู่ที่อกของซื่อซุน สองมือกำเสื้อของเขาไว้แน่น ร้องไห้จนกลัวว่าเด็กน้อยจะขาดใจ

 

 

 

บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดมีเพียงเสียงร้องของเด็กน้อยในอ้อมกอดเขาดังเป็นระยะ จนสุดท้ายลู่หานก็เผลอหลับไปเพราะเหนื่อยจากการร้องไห้อย่างหนัก

 

 

 

.

 

.

.

 

 

เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนพระอาทิตย์ใกล้จะตกดิน ซื่อซุนก็ยังคงกอดซื่อซุนอยู่ในท่าเดิม

 

 

 

อาจจะดูโหดร้ายไปสำหรับเด็กที่อายุเจ็ดขวบเรื่องการสูญเสียแม่ แต่ซื่อซุนไม่ใช่ประเภทที่ปล่อยให้เรื่องค้างคาเขาต้องการให้ลู่หานเรียนรู้ชีวิตให้มากกว่านี้

 

 

 

เคยได้ยินมาเพียงแค่ว่าตระกูลจิ้งจอกที่ถูกขับไล่จะต้องออกไปอาศัยอยู่ในที่ๆไกลมากเพื่อให้พ้นจากเหล่าปีศาจตนอื่น ปีศาจแมวก็เป็นหนึ่งในนั้นเพราะสืบเชื้อสายจากจิ้งจอก คงจะอยู่ในโลกที่สวยงามไม่รู้จักความน่ากลัวของโลกใบนี้ที่แท้จริง

 

 

 

แต่ความจริงเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ ลู่หานอาจจะเปลี่ยนไปเลยก็ได้อาจจะกลายเป็นเด็กเก็บตัวซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงจะรู้สึกไม่ดีที่ให้ชีวิตใหม่แก่เด็กน้อย...แต่ลู่หานอาจจะไม่ต้องการชีวิตแบบนี้ก็เป็นไปได้

 

 

 

"พี่ซื่อซุนฮะ....."

 

 

 

ลู่หานตื่นแล้วแต่ยังคงกอดเขาไว้เช่นเดิม ซื่อซุนก้มลงมองเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมกอด

 

 

 

"ว่าไง.."

 

 

 

"ผมจะเป็นเด็กไม่ดีไหมฮะ ถ้า..."

 

 

 

ลู่หานพูดเว้นระยะไว้ ประโยคที่เด็กน้อยอยากจะพูดมันจุกอยู่ที่ลำคอ

 

 

 

"ถ้าอะไร...นายบอกฉันได้ทุกเรื่องนะ"

 

 

 

"ผม...ผมจะขออยู่กับพี่ซื่อซุน...ผ..ผมจะไม่อยู่เฉยๆนะฮะคือ..ผมจะเป็นเด็กดี....ให้ผมเป็นเจ้าสาวพี่ซื่อซุนก็ได้นะฮะ...ต..แต่ถ้าไม่ได้ผมก็ไม่อยู่ก็ได้นะฮะ..."

 

 

 

"?!"

 

 

 

ซื่อซุนอึ้งกับคำพูดของเด็กน้อยไปซักพักไม่ใช่ประโยคสุดท้ายแต่เป็น.....เจ้าสาวหรอหึๆๆ

 

 

 

"นี่นายรู้หรอว่าการเป็นเจ้าสาวน่ะเป็นยังไง"

 

 

 

"อ่าวก็ต้องเป็นคนที่อยู่ด้วยกันตลอดไปไม่ใช่หรอคับ แบบช่วยงานทำงานที่บ้าน ซักผ้า ล้างจาน กวาดบ้าน ถูบ้านอะไรแบบนี้ไม่ใช่หรอคับ"

 

 

 

ลู่หานเงยหน้ามองซื่อซุนตาแป๋ว

 

 

 

"หึ...หึหึๆๆ....ฮะๆๆๆๆๆ"

 

 

 

เจ้าแมวนี่สามารถทำให้เขาหัวเราะออกในรอบร้อยปีได้ไงละเนี่ย

 

 

 

"แน่ใจหรอว่าจะมาเป็นเจ้าสาวของฉันน่ะ"

 

 

 

"แน่นอนฮะ"

 

 

 

ลู่หานตอบอย่างมั่นใจ

 

 

 

"เป็นเจ้าสาวฉันมันเหนื่อยนะ..."

 

 

 

"ผมก็จะเป็น!!"

 

 

 

ลู่หานพูดขึ้นทันทีหลังจากที่เขาพูดจบ ดูท่าเจ้าแมวนี่จะทำให้เขาสนุกได้เยอะกว่าที่คิดอีกนะ....

 

 

 

ช่างเป็นเด็กที่เปลี่ยนแปลงอารมณ์ได้รวดเร็วจนเขาตามไม่ทันจริงๆ ตอนบ่ายยังร้องไห้คิดถึงแม่อยู่แท้ๆ ตกเย็นก็ร้องขอจะมาเป็นเจ้าสาวของเขา

 

 

 

....ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่ลืมว่าอีกฝ่ายนั้นเป็น'ปีศาจแมว' ส่วนตัวเขาเองก็เป็น'ปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง'ที่จะสามารถมีลูกได้เฉพาะกับปีศาจจิ้งจอกชั้นสูงเท่านั้น...

 

 

 

แต่...ก็อย่างที่พูดกันบ่อยๆตำนานก็เป็นเพียงตำนาน ขนบธรรมเนียมอะไรนั่นเขาไม่สนหรอ...

 

 

 

เรื่องคู่ครองก็ช่างมันเถอะ ยังไงเขาก็อยากรู้ต่อเหมือนกันว่าเจ้าลูกปีศาจแมวตรงหน้าเขาจะทำอะไรให้เขาแปลกใจได้อีก

 

 

 

ซื่อซุนช้อนแขนลู่หานขึ้นมาให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน

 

 

 

จุ๊บ..

 

 

 

ซื่อซุนกดริมฝีปากลงบนปากเล็กๆนั้นเพียงชั่วครู่

 

 

 

"มัดจำไง"

 

 

 

เด็กน้อยทำท่างงๆ แต่ซักพักก็ทำหน้าเหมือนจะเข้าใจ สองมือเล็กๆจับที่แก้มเขาและทำเหมือนกับที่ซื่อซุนทำเมื่อครู่

 

 

 

จุ๊บ

 

 

 

"มัดจำเหมือนกันคับ"

____________________________________________________________________________

ขออภัยสุดซึ้งที่มาช้าค่ะT^T

ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆทั้งสิ้นค่าเราช้าเองขออภัยด้วยค่าาาา

หวังว่าตอนนี้คงจะทำให้แม่ยกรักเด็กหลายคนรักลู่หานขึ้นนะค่ะ

เรายังแอบอิจฉาฮุนเลยเด็กมันน่ารัก>///<...เจ้าสาวแหละน้องหานนี่ไม่รู้เรื่องอะไรเล้ยยย

ขอบคุณที่ยังติดตามคิวบิฮุนฮานอยู่นะค่ะ

 

 

 

{ Winter Dark Theme }

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. #447 serin1288 (@serin_fernaldeat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 18:23
    กรี๊ดดดดดด!!!! เป็นลมแล้วววว
    #447
    0
  2. #422 Yellow (@netty25) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 15:30
    ซื่อซุนอย่าหลอกแต๊ะอั๋งเหมียวสิ นี่จุ้บน้องไปละด้วย ฮี่ฮี่
    #422
    0
  3. #373 ♔S⊙ul◈◆ (@cielcheng) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 23:56
    เค้าจุ๊บๆ กันด้วยอะแกรรรร
    #373
    0
  4. #299 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 03:16
    อ๊ายยยยยยยยยย ละมุนละไมสุดๆ ฟินด้วย มีแต่คำว่าน่ารักๆๆๆ กับคุกๆๆๆๆ เอ้ยไม่ใช่ 5555555555 โชตะค่อนมากรักอ่ะเราสายนี้เลยอิอิ
    #299
    0
  5. #279 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 21:24
    โห้ยยัยนู๋ใส มาก เด็กน้อยจิงๆ แต่แมวตาสีฟ้ากับทอง สวยน่าดูเลยตอนเป็นคนยิ่งสวยไปอีก กรีดร้อง
    #279
    0
  6. #265 BBelliZ (@bubblebelliz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 21:21
    น่ารักมากกก
    ทำ ทำไมน่ารักขนาดนี้ 

    #265
    0
  7. #250 JNR_BB (@JNR_BB) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 22:21
    น่ารัก น่ารัก งื้อออ มันน่ารักอ่ะ
    #250
    0
  8. วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 21:57
    น่ารัก ...ท่านจิ้งจอกจะกินเด็ก
    #245
    0
  9. #191 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 17:33
    ง่ะ เมียเจ็ดขวบ  5555555  เมื่อไหร่จะโต 

    ลู่หาน คืนคำไม่ได้แล้วนะ หมัดจำไว้แล้ว 
    #191
    0
  10. #181 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 16:55
    ลูลู่อย่าพูดแบบนั้นสิ เดี๋ยวอิเน่มันได้ใจหรอกกกก
    #181
    0
  11. #149 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 11:56
    วรั้ย!!! เลี้ยงเมียในอนาคตดีๆนะพี่ซื่อชุน
    #149
    0
  12. #140 hpyfriday (@hpyfriday) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 22:09
    ทำไมเขามีจุ้บมัดจำกันด้วยอ่ะ นี่เขินนะ เขิน!!
    #140
    0
  13. #135 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 00:03
    อั๊ยยะ. มีการจูบมัดจำด้วย ไม่ธรรมดา  55555 รอลู่โตอย่างเดียวเลยตอนนี้
    รีบๆโตนะ เจ้าแมวน้อย 
    #135
    0
  14. #124 asppure (@apisara-mnpp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 12:01
    ฮืออออออออออออ ขอมัดจำด้วยยยยย >3
    #124
    0
  15. #111 Mlu.เอ็ม (@hollybeauty) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 11:13
    น่ารักกก
    #111
    0
  16. #65 Mon Yanasiri (@mon-yanasiri) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 22:21
    ฮึ้ยยยย มันน่ารักอ่ะ ชอบเรื่องนี้ เฟบรัวๆยังน้อนไปเลย
    #65
    0
  17. #36 -ซันชาย- (@-luhan-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 11:24
    ลู่ใสซื่อมากกรอไปก่อนเนอะฮุน
    #36
    0
  18. #35 -ซันชาย- (@-luhan-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 11:24
    ลู่ไม่ปะสีปพสารออีกหน่อยไว้โตก่อนเนอะฮุน
    #35
    0
  19. #23 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 15:56
    ฮุนแกกำลังหลอกแต๊ะอั๋งพี่ลู่อยู่ช้ะ พี่ลู่พูดอะไรออกมาจะเ็นเจ้าสาวให้ฮุนเลยหรอ
    #23
    0
  20. #15 kaname (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 20:28
    เฮ้ยน่ารักอ่ะหานนนนนอยากอาไปเลี้ยงที่บ้านอิอิ
    #15
    0
  21. #14 kaname (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 20:27
    อร๊ายยยยยยยยลู่หานน่ารักๆๆๆๆชอบลู่หานมากๆค่า
    #14
    0
  22. #13 Purevictory (@kanlayapon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 15:34
    อร้ายยย!!! เขิลอ่ะ555 ฟินจย้าา รีบมาอัพน้ารออยู่ อิอิ
    #13
    0