[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 6 : Chapter5 : ฝันร้าย (แก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 พ.ค. 58

 

 

 

 

หลังจากทำสัญญา'มัดจำ'กันเสร็จ ท้องของเด็กน้อยก็ร้องประท้วงขึ้นมา

 

 

 

"อ่า...ผมหิวแล้วอ่าพี่ซื่อซุน"

 

 

 

ลู่หานลูบท้องตัวเองที่ร้องขึ้นมาอยู่เนืองๆ ซื่อซุนที่เห็นอีกฝ่ายในสภาพนั้นก็อดที่จะขำไม่ได้

 

 

 

"หึๆเอาสิ ฉันมีปลามาให้ด้วยแหละ"

 

 

 

"ปลา?"

 

 

 

เด็กน้อยทวนคำ ซื่อซุนจึงหยิบปลาที่พกกลับมาเพื่อทำอาหารเย็นให้ดู

 

 

 

"นี่ไง นายเป็นแมวไม่ใช่หรอก็ต้องกินปลาสิ"

 

 

 

"คือผม..."

 

 

 

"?"

 

 

 

ลู่หานทำหน้าซึมเล็กน้อยก้มหน้าให้อีกฝ่าย ซื่อซุนก็มองตาม

 

 

 

"ทำไมหรอ?"

 

 

 

"คือผมไม่กินปลา"

 

 

 

"............"

 

 

 

.

 

.

 

 

สุดท้ายซื่อซุนก็ต้องออกไปข้างนอกใหม่อีกครั้งเพื่อหาของที่เจ้าลูกแมวกินได้กลับมา

 

 

 

'คือ...ผมกินเป็นแต่ผลไม้อ่ะคับ'

 

 

 

หึๆเด็กหนอเด็ก แต่ว่าเกิดเป็นแมวประเภทไหนกันนะไม่กินปลา...

 

 

 

ซื่อซุนกระโจนไปตามต้นไม้จนเจอกับสิ่งที่ตนกำลังหา

 

 

 

...สตอเบอรี่ กับแอปเปิ้ล เป็นผลไม้ที่สามารถหาได้ในฤดูใบไม้ผลิแบบนี้

 

 

 

ไม่นานซื่อซุนก็สามารถเก็บผลไม้ในจำนวนพอประมาณที่ลู่หานจะกินได้กลับไปยังคฤหาสน์

 

 

 

คราวนี้เจ้าตัวแสบนั่งเล่นอยู่ในห้องไม่ได้ออกไปทำ หรือสร้างปัญหาอะไรเหมือนรอบแรกที่เขากลับมา

 

 

 

"พี่ซื่อซุนกลับมาแล้วหรอคับบบ"

 

 

 

ลู่หานวิ่งเข้ามาหาเขา ซื่อซุนจึงยื่นผลไม้ที่อยู่ในถาดให้อีกฝ่าย เด็กน้อยรับไปและกล่าวขอบคุณ

 

 

 

"ขอบคุณคับบบ"

 

 

 

ซื่อซุนจึงหยิบอาหารส่วนของตัวเองมากินบ้าง

 

 

 

"พี่ซื่อซุน..ไม่กินผลไม้หรอคับ"

 

 

 

"ของฉันแบบนี้ดีแล้วแหละ"

 

 

 

อาหารของเขาที่ว่าก็คือเหล้าญี่ปุ่นนั่นเอง

 

 

 

"กินอย่างนั้นไม่ดีนะคับ แม่เคยบอกว่าถ้าไม่กินผลไม้แต่กินที่เป็นขวดๆนั้นจะปวดท้อง..นี่คับ"

 

 

 

"หืมมมม.."

 

 

 

ลู่หานยื่นสตอเบอรี่ให้เขา ซื่อซุนจึงจำเป็นต้องลดจอกเหล้าลงและยื่นหน้าเพื่อกินสิ่งที่เด็กน้อยป้อนแทน

 

 

 

"คิกๆๆ"

 

 

 

ลู่หานหัวเราะชอบใจเมื่อเห็นซื่อซุนกินผลไม้ที่ตนเองป้อน

 

 

 

"หัวเราะอะไร...ตัวแสบ"

 

 

 

ซื่อซุนยื่นหน้าเข้าหาเด็กนน้อยใช้ปลายจมูกตนเองถูไปมากับปลายจมูกอีกฝ่าย

 

 

 

"คิกๆๆๆ"

 

 

 

ลู่หานก้มหน้าลงเพราะความจั๊กจี้ ทำให้หน้าผากของเด็กน้อยชนกับหน้าผากของซื่อซุน

 

 

 

นัยน์ตาสีทองทั้งสองข้างจ้องเข้าไปในดวงตาสองสีของเด็กน้อยที่จ้องเขาอยู่เช่นกัน

 

 

 

....นี่นะหรอที่เรียกว่าใสซื่อ..

 

 

 

ขณะที่เขากำลังมองเด็กน้อยข้างหน้า อยู่ดีๆก็มีสตอเบอรี่อีกลูกจ่ออยู่ตรงปากเขา

 

 

 

"คิกๆๆ...กินกันนะคับ"

 

 

 

ลู่หานยิ้มมองเขาแล้ว เอาสตอเบอรี่ตีปากเขาเบาๆ ซื่อซุนกัดสตอเบอรี่ชิ้นนั้นและยิ้มให้เด็กน้อย

 

 

 

ซื่อซุนผละตัวออกมาและหยิบแอปเปิ้ลสีแดงขึ้นมาระหว่างเขากันลู่หาน

 

 

 

"ดูนี่นะ.."

 

 

 

เพียงพริบตาเปลือกแอบเปิ้ลก็ถูกปอกออกเป็นเส้นอย่างสวยงาม ลู่หานทำท่าตื่นเต้นและตบมือให้อีกฝ่าย

 

 

 

"ฮาๆๆ...พี่ซื่อซุนเก่งจังเลยฮะ"

 

 

 

ซื่อซุนผ่าแอปเปิ้ลออกเป็นชิ้นเล็กๆและป้อนให้ลู่หานทีละคำ โดยที่เด็กน้อยก็ป้อนสตอเบอรี่ให้เขาคืนด้วยเช่นกัน

 

 

 

....อาหารมื้อนี้เป็นมื้อที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะตลอดเวลา

 

 

 

ตกดึกซื่อซุนต้องพาลู่หานไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกรอบเพราะชุดเก่าของทั้งเขาและเด็กน้อยก็เปรอะไปด้วยคราบน้ำตาของลู่หานที่ร้องไห้เมื่อตอนบ่าย

 

 

 

"นายนอนห้องนี้ละนะ"

 

 

 

ซื่อซุนพาลู่หานมาถึงห้องที่เขาเคยพาลู่หานมาครั้งแรกเมื่ออีกฝ่ายยังบาดเจ็บอยู่ ลู่หานมองเข้าไปในห้องและหันมามองหน้าซื่อซุน

 

 

 

"แล้วพี่ซื่อซุนละฮะ"

 

 

 

"ฉันก็ต้องไปนอนห้องฉันนะสิ....มีอะไรหรอ"

 

 

 

"ป..เปล่าฮะ"

 

 

 

ลู่หานก้มหน้าลงเล็กน้อย ซื่อซุนจึงกล่าวคำราตรีสวัสดิ์กับเด็กน้อยและเดินออกมา

 

 

 

"ราตรีสวัสดิ์นะ"

 

           

ปึก..

 

 

ซื่อซุนปิดฟุซุมะไปเหลือแต่ลู่หานเพียงลำพังในห้อง

 

 

 

'ไม่เป็นไรน่าพี่ซื่อซุนก็อยู่ในบ้านด้วย...ต้องไม่เป็นไร'

 

 

 

เด็กน้อยพยายามปลอบใจตัวเองและเดินไปยังฟูกนอนที่ปูเตรียมไว้นานแล้ว

 

 

 

ลู่หานนอนลงบนฟูกห่มผ้าและพยายามข่มตานอน

 

 

 

'นอนสิ..จงนอน...จงนอน'

 

 

 

.

 

.

 

 

เวลาผ่านไปนานพอสมควร ถึงพยายามเพียงไรก็ดูท่าจะไม่สำเร็จ ลู่หานจึงเผลอคิดอะไรต่างๆนาๆ

 

 

 

'ปกติเราหลับได้ยังไงนะ...'

 

 

 

ลู่หานคิดถึงอดีตที่เคยเกิดขึ้น ตอนก่อนที่เขาจะนอนก็จะมีแม่คอยนอนกอดเขารอจนกว่าเด็กน้อยจะหลับ

 

 

 

'แม่....'

 

 

 

เพียงแค่คิดถึงน้ำตาก็พาลจะไหลอีก

 

 

 

'แม่ตายแล้วจริงๆหรอ...'

 

 

 

เด็กน้อยน้ำตาไหลลงมาและดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหน้าไว้

 

 

 

"ลู่หาน...."

 

 

 

?!

 

 

 

นั่นเสียงแม่!! ลู่หานตวัดผ้าห่มออกลุกขึ้นมานั่งอยู่บนฟูกนอน

 

 

 

เบื้องหน้าเขาปรากฏหญิงสาวชุดขาวกำลังยิ้มให้เขา

 

 

 

"แม่!"

 

 

 

เด็กน้อยลุกขึ้นยืนและวิ่งไปหาแม่ของตน

 

 

 

"อ่ะ..."

 

 

 

เพียงไม่กี่ก้าวก็จะถึงตัวอีกฝ่ายแต่หญิงสาวกลับถอยออกไป ลู่หานพึมพำ

 

 

 

"แม่..."

 

 

 

"ตามแม่มาสิ"

 

 

 

หญิงสาวยิ้มให้เด็กน้อยและเดินออกจาห้องเลื่อนโชจิออก และเดินไปยังสวนที่อยู่ข้างนอก

 

 

 

ลู่หานรีบเดินตามไปเมื่อเดินออกมาในส่วนของสวน ข้างนอกมืดมิด....แม่เขาอยู่ตรงนั้น

 

 

 

เด็กน้อยรีบวิ่งเข้าหาอีกฝ่าย

 

 

 

ฉับพลัน!!

 

 

 

ร่างของหญิงสาวชุดขาวกลับกลายเป็นเสือร้ายตัวใหญ่ที่เคยไล่ล่าเขาแทน!!

 

 

 

"?!!!!!!"

 

 

 

ลู่หานตกใจกลัวจนก้าวขาไม่ออก เสือตัวนั้นแสยะยิ้มเด็กน้อยรีบร้องขอความช่วยเหลือ

 

 

 

"ช...ช่วยผมด้วย...พ...พี่ซื่อซุน!!!!"

 

 

 

"หึๆๆๆไอ้จิ้งจอกนั้นนะเหรอ...มันมาช่วยแกไม่ได้หรอก"

 

 

 

เสือตัวใหญ่พูดอย่างมั่นใจพร้อมกับชายตามองไปยังบางสิ่งที่อยู่ใต้ต้นไม้

 

 

 

?!!!!

 

 

 

"พี่ซื่อซุน!!!!"

 

 

 

เด็กน้อยร้องสุดเสียงน้ำตาไหลพราก ใต้ต้นไม้...พี่ซื่อซุน...ทำไมเลือดเยอะขนาดนั้น

 

 

 

"ม่ายยยยยยย!!!"

 

 

 

.

 

.

 

 

"ลู่หาน! ลู่หาน!!"

 

 

 

เฮือก!!!

 

 

 

ลู่หานตื่นขึ้นมา น้ำตายังคงไหลพราก ฝันร้ายเมื่อกี้ยังคงเกาะกินจิตใจของเด็กน้อยอยู่

 

 

 

"พี่ซื่อซุน...ฮืออออออ...ฮืออออ"

 

 

 

ลู่หานโผเข้าหาซื่อซุนที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

 

 

ไม่นานหลังจากที่ซื่อซุนกลับถึงห้อง ก็ได้ยินเสียงร้องเรียกชื่อเขาขึ้นมาจากห้องของลู่หาน ซื่อซุนจึงรีบวิ่งมายังห้องของเด็กน้อย และก็พอว่าอีกฝ่ายนอนร้องไห้ไม่ได้สติมือเล็กๆพยายามตะเกียดตะกายชูขึ้นสูง และร้องเรียกชื่อเขาอยู่หลายครั้ง

 

 

 

"ไม่เป็นไรแล้ว...."

 

 

 

ซื่อซุนพูดปลอบเด็กน้อยที่ยังร้องไห้อยู่ ลู่หานร้องไห้ไปและพูดไป

 

 

 

"แม่...ฮืออออ..แม่กลายเป็นเสือ...ฮือออออ...พี่ซื่อซุนก็....ฮืออออ"

 

 

 

เขาลูบหัวเด็กน้อยที่ร้องไห้ไม่หยุด

 

 

 

"ชู่ว....ร้องไห้เยอะๆเดี๋ยวปวดตานะ"

 

 

 

"ผมกลัว....ฮือออออ"

 

 

 

ซื่อซุนจับลู่หานนอนลงที่เดิมส่วนตนเองก็ล้มตัวนอนข้างเด็กน้อย จับศีรษะเล็กๆนอนบนแขนของตน และห่มผ้าให้อีกฝ่าย

 

 

 

"โอเค..ฉันอยู่นี่แล้ว นายไม่ต้องกลัวนะ"

 

 

 

ลู่หานซุกใบหน้าเข้าหาอกแกร่งของซื่อซุนสองมือเล็กกำเสื้อเขาไว้แน่น

 

 

 

"พี่ซื่อซุน..ฮึก..จะไม่ทิ้งผมใช่ไหม.."

 

 

 

ซื่อซุนยิ้มบางๆ ก้มลงจรดริมฝีปากตนเองที่หน้าผากของอีกฝ่าย

 

           

"นายเป็นเจ้าสาวฉันนะ.....ฉันไม่ทิ้งเจ้าสาวฉันไปไหนหรอก"

 

 

"ขอบคุณนะฮะ....ผมรักพี่ซื่อซุนที่สุดเลย"

 

 

 

ลู่หานพูดพึมพำออกมา ไม่นานเด็กน้อยก็หลับไป เหลือเพียงซื่อซุนที่ยังคงเฝ้ามองลู่หานหลับอยู่

 

 

 

....รักงั้นหรอ...เจอหน้าเพียงแค่สองวันก็สามารถรักกันได้แล้วหรอ...ไม่เข้าใจนิสัยเด็กเลยจริงๆ

 

 

 

อาจจะแค่ความผูกพันข้ามคืนก็เป็นไปได้หรืออาจจะเป็นผลข้างเคียงจากพลังของเขา

 

 

 

ความรัก....มันเป็นยังไงกันแน่....

____________________________________________________________________________


ช่วงนี้ยุ่งเล็กน้อยแต่จะพยายามมาอัพขึ้นต่ำสัปดาห์ละครั้งนะค่ะ

ช่วงเปิดเทอมเรียนอาจจะมาอัพบ่อยขึ้นได้เพราะกิจกรรมมันเริ่มหมดแล้ว><

ตกลงเฮียฮุนรักน้องหานปะเนี่ย! อย่าโลเลฟันโลด...ไม่ได้ๆเดี๋ยวเฮียเข้าคุกข้อหาพรากผู้เยาว์

ใครยังตามกันอยู่เดี๋ยวส่งน้องหานไปโปะๆถึงที่เลย(#โดนฮุนถีบ!)

อะ...งงสิโปะๆอะไรไม่บอกหลอกให้งงอิอิ

 

 

 

{ Winter Dark Theme }

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. #423 Yellow (@netty25) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 15:33
    โอ๋ๆ น้องเหมียว แม่หนูอาจจะยังไม่ตายก็ได้นะลูก
    #423
    0
  2. #300 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 03:24
    งื้อ ตอนนี้สงสารลู่อ่ะ เข้าใจความรู้สึกเลย เสียใจคิดมากเก็บไปฝันร้าย น้องแค่7ขวบต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ แถมดูจะติดแม่เอามากๆ
    #300
    0
  3. #266 BBelliZ (@bubblebelliz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 21:25
    ต้องปกป้องเจ้าสาวของตัวเองด้วยนะรู้มั้ย
    #266
    0
  4. #192 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 16:33
    รักพี่ซื่ซุน  ดูแลเจ้าสาวดีๆนะ 
    #192
    0
  5. #182 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 17:46
    เซฮุนนนน จะถามทำมายยย ที่แกกอดอยู่งายยยความรักอ้าาาา
    #182
    0
  6. #150 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 12:00
    เจ้าสาวตัวน้อยฝันร้ายอย่างนี้พี่ซื่อชุนต้องเอาไปนอนด้วยแล้วนะ น้องจะได้ฝันดี
    #150
    0
  7. #141 hpyfriday (@hpyfriday) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 22:13
    นี่รอพี่ลู่โตละมาป้อนผลไม่ฮุนต่อ...
    #141
    0
  8. #136 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 00:09
    ขออย่าให้ฝันกลายเปนจิงแค่นั้น. สงสารเด็กน้อยลู่หาน 
    แต่ฉากกินผลไม้นี่. น่ารักนะ. ท่าไม่ติดว่า เปนเด็กนะ จะคิดว่าเปนคนรักกัน 55555
    #136
    0
  9. #56 NS Sasa (@september9490) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 22:02
    มาต่อเถอะน้าาาาาา
    #56
    0
  10. #55 NS Sasa (@september9490) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 22:02
    มาต่อเถอะน้าาาาา
    #55
    0
  11. #38 -ซันชาย- (@-luhan-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 11:31
    เมื่อไรลู่จะโตอ่าาาอยากรุฮุนจะทำไง
    #38
    0
  12. #37 -ซันชาย- (@-luhan-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 11:30
    ลู่เมื่อไรจะโตอ่าาา อยากรุฮุนจะทำไง
    #37
    0
  13. #24 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 16:01
    พี่ลู่น่ารักอ่า
    #24
    0
  14. #16 ana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 20:29
    เซฮุนน่ารักกกกละลายค่ะ5555+
    #16
    0