[Fic EXO] Kyuubi no youko [HunHan]

ตอนที่ 8 : Chapter7 : พยายาม (แก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    12 พ.ค. 58

 



         จากวันที่ซื่อซุนสอนลู่หานอาบน้ำกับหาอาหารเองนั้นก็ผ่านมาหลายวันแล้วและแน่นอนว่าที่ผ่านๆมาซื่อซุนพยายามสอนลู่หานหลายๆอย่างที่ควรทำแต่ก็ล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า....

 

          ทำเอาซื่อซุนเผลอคิดว่าเจ้าแมวเด็กคงทำอะไรเองไม่ได้แล้วแต่ก็ไม่แน่เสมอไป...
 

          วันนี้ลู่หานตื่นก่อนซื่อซุน การนอนข้างๆกันกลายเป็นสิ่งปกติไปแล้วสำหรับทั้งคู่

 

          เด็กน้อยมองไปที่ซื่อซุนที่ยังหลับอยู่ ค่อยๆเลื่อนตัวออกมาจากฟูกเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายตื่น
 

          เมื่อขยับตัวออกมาสำเร็จลู่หานก็ค่อยๆเดินไปยังประตูเลื่อน เลื่อนออกอย่างแผ่วเบาและย่องออกไปภายนอกสวน


          ตอนนี้พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ถ้าหาอาหารเช้าได้พี่ซื่อซุนคงจะไม่ลำบากใจฉะนั้นลู่หานต้องพยายามเก็บแอปเปิ้ลให้ได้ลูกเดียวก็ยังดี


          คิดได้ดังนั้นลู่หานจึงเริ่มปีนต้นไม้อีกครั้ง


          ตุบ!


          ปีนได้ไม่เท่าไรก็ตกลงมายังพื้นหญ้ายังดีที่ไม่เจ็บเท่าไร


          'ทั้งที่ผมเป็นแมวแท้ๆแต่ทำไมปีนต้นไม้ไม่ได้นะ...'


          เด็กน้อยคิดในใจทันใดนั้นลู่หานก็คิดบางอย่างออก ลุกขึ้นยืนและเปลี่ยนร่างจากมนุษย์เป็นแมวตัวเล็ก


          'ทำแบบนี้แต่แรกก็ปีนได้แล้ว แต่..พอเปลี่ยนร่างแล้วต้นไม้มันยิ่งสูงขึ้นแฮะ...'


          ร่างมนุษย์ก็ปีนไม่คล่องพอเป็นร่างแมวต้นไม้ก็ดูใหญ่ขึ้น....คงอาจจะต้องเลือกซักทาง


          ปีนขึ้นไปนี่แหละ!!


          เมื่อตัดสินใจได้แมวตัวเล็กก็ค่อยๆปีนขึ้นไปตามต้นใช้เล็บเป็นที่เกาะเพื่อกันตกลงไป



          ปีนขึ้นมาได้ระยะหนึ่งก็เผลอมองลงไปข้างล่าง


          'เหวอออออ...สูงงงง'


          แมวตัวน้อยกระชับเล็บให้เกาะแน่นขึ้น พยายามข่มความกลัวและปีนขึ้นต่อไปจนถึงกิ่งไม้ที่สามารถพอเดินได้และปลายสุดของกิ่งไม้นั่นก็มีผลแอปเปิ้ลรออยู่!


          ลู่หานค่อยๆเกาะกิ่งไม้และขยับตัวไปเรื่อยๆ


          'จะถึงแล้ว.... '


          วืดดดดดด


          "หวาาาา!!!!"


          เนื่องจากขนาดของแมวตัวน้อยนั้นใหญ่กว่ากิ่งไม้มากเกินไปจึงไม่มีที่ให้เกาะ ลู่หานจึงวืดและตกลงไปข้างล่างแต่นั่นก็ทำให้ผลแอปเปิ้ลตกลงมาด้วยเช่นกัน


          'อ่า! แอปเปิ้ล!!'


          ตูม!!!!!


          โชคยังดีที่ปลายของกิ่งต้นแอปเปิ้ลนั้นเป็นบ่อปลาทำให้แมวตัวเล็กพร้อมกับแอปเปิ้ลตกลงไปในบ่อปลาพร้อมกัน


          ฟึบ!!!


          เสียงเลื่อนประตูเลื่อนดังขึ้นตามทันทีที่ได้ยินเสียงเหมือนมีบางอย่างตกลงน้ำ


          ซื่อซุนรีบเดินออกมาข้างนอกตรงไปยังบ่อปลาเห็นลู่หานในสภาพลูกแมวกำลังพยายามว่ายน้ำเพื่อเข้าเกาะขอบบ่อ


          เขาใช้มือช้อนเจ้าแมวขึ้นมาจากน้ำ ถามด้วยเสียงเรียบๆ


          "นายคิดจะทำอะไร"


          "......."


          ลู่หานไม่ตอบได้แต่ทำหน้าหงอยๆ.....ทำไมพี่ซื่อซุนต้องโกรธด้วยอ่า.....


          "ว่ายน้ำในฤดูใบไม้ผลิมันสนุกนักหรอ อากาศตอนเช้าก็หนาวขนาดนี้แล้วยังจะลงไปเล่นน้ำอีก...บอกฉันมานายคิดจะทำอะไร"


          "ป...เปล่าฮะ..คือผม...."


          ลู่หานไม่อยากบอกว่าตนเองตั้งใจจะเก็บผลไม้เพราะอยากให้ซื่อซุนรู้สึกดีใจที่ตนเองสามารถเก็บผลไม้เองได้สำเร็จโดยไม่มีบาดแผลอะไรเลย


          ....แต่นี่มัน....ทำไมพี่ซื่อซุนต้องโกรธขนาดนี้ด้วย


          เมื่อไม่เห็นลู่หานตอบซื่อซุนก็พูดขึ้น


          ".........ตามใจถ้าไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก"


          ซื่อซุนตัดประเด็นไว้แค่นี้ ลู่หานเหมือนจะดีใจที่ซื่อซุนไม่ซักถามอะไรตนมากมาย...แต่ลู่หานคิดผิด


          ถึงซื่อซุนจะพาเขาไปอาบน้ำใหม่แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรด้วยซักคำ รวมถึงไม่บอกให้เขากลับเป็นร่างมนุษย์อีกด้วยลู่หานจึงต้องอยู่ในร่างแมวต่อไป


          เมื่ออาบน้ำเสร็จซื่อซุนก็พาลู่หานเข้าไปในห้องนอนของลู่หาน


          "ฉันมีธุระนิดหน่อย..อาจจะกลับดึกอาหารก็อยู่ตรงนั้นกินได้เลยไม่ต้องรอ"


          ซื่อซุนพูดจบก็เดินออกไปนอกห้อง เหลือแต่ลู่หานในร่างของแมวตัวน้อยเพียงลำพัง


          'ทำไงดีพี่ซื่อซุนโกรธจริงๆด้วย'


          ลู่หานคิดในใจและเดินวนไปวนมาในห้องนั้น...ถ้าเราบอกความจริงไปพี่ซื่อซุนจะหายโกรธไหมอ่า..


          ยิ่งคิดน้ำตายิ่งตกใน แมวน้อยทำท่าจะร้องไห้ออกมาแต่ก็ข่มเอาไว้


          'ไม่ได้...ถ้าเราร้องไห้พี่ซื่อซุนต้องโกรธอีกแน่นอน'


          ลู่หานเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์และเดินออกไปข้างนอกสวน ชะโงกมองตรงบ่อปลาและก็เห็นผลแอปเปิ้ลลอยอยู่บนน้ำ


          "นั่นแอปเปิ้ลของเรา.."


          ลู่หานรีบเดินไปยังบ่อปลาแต่จะหยิบยังไงอ่ะ..แอปเปิ้ลอยู่ตั้งตรงกลางบ่อ...


          ลู่หานมองแอปเปิ้ลผลนั้นและคิดแล้วคิดอีก


          จ๋อม...


          ทันใดนั้นแอปเปิ้ลผลนั้นก็ค่อยๆลอยมาหาเขาช้า


          "ฮะๆ..ขอบคุณคับคุณปลา"


          ลู่หานกล่าวขอบคุณปลาที่ช่วยตวัดหางดันผลแอปเปิ้ลมาหาเขาให้


          เด็กน้อยหยิบผลแอปเปิ้ลขึ้นมาไว้แนบอกด้วยความยินดี


          'ถ้าพี่ซื่อซุนเห็นแล้วต้องหายโกรธแน่ๆเลย'


          ตึก ตึก.....


          นี่มันอะไรอ่ะ....ที่เต้นอยู่ตรงหัวใจ....ทำไมมัน....


          ผลแอปเปิ้ลตกลงพื้น ลู่หานเอามือเล็กๆกุมตรงกลางหน้าอกตนเองไว้....เจ็บ..


          เด็กน้อยค่อยๆก้มลงเก็บผลแอปเปิ้ลและเดินไปยังส่วนที่ใกล้ที่สุดคือใต้ต้นซากุระ เพื่อนั่งพักให้หายจากอาการแปลกประหลาด


          วันนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้ตั้งแต่ตื่นนอนแล้วร่างกายมันร้อน ที่อยู่ตรงหน้าอกก็เต้นบ่อยๆจนรู้สึกเจ็บแปลบๆ ร่างกายก็ไม่ค่อยมีแรง


          อาจจะไม่เป็นไรก็ได้ผมก็แค่คิดไปเอง


          ลู่หานนั่งพิงอยู่ใต้ต้นซากุระอยู่นาน แต่ก็ไม่คิดว่าจะลุกไปไหนเพราะร่างกายแทบไม่มีแรงเลยแม้แต่จะขยับนิ้วก็ตาม...

.

.

.

.

 

          ขณะเดียวกันซื่อซุนที่ออกมาจากคฤหาสน์ก็ได้ไปหาท่านผู้เฒ่าจิ้งจอกเพื่อคุยธุระบางอย่างเนื่องจากอีกฝ่ายนัดเขาให้ไปหาตอนเที่ยงวัน
 

 

          ตอนเช้าใช่ว่าเขาโกรธเจ้าแมวเด็กซะเมื่อไร เขาแค่เป็นห่วงเท่านั้นแอบหนีออกมาข้างนอกตอนเขายังหลับแถมยังลงไปอยู่น้ำด้วยสาเหตุอะไรก็ไม่รู้ อาจจะแอบไปเล่นแถวนั้นแล้วพลัดตกลงน้ำก็เป็นได้ สงสัยเขาคงต้องหาอะไรมากั้นแถวบ่อปลาไว้แล้วละมั้ง

 
         เมื่อเดินทางมาถึงหน้าคฤหาสน์เก่าแก่อีกหลังหนึ่ง ประตูที่ปิดอยู่ก็เปิดออกทันทีโดยไม่มีจิ้งจอกหรือสิ่งมีชีวิตใดๆนั้นเปิดเลย หลังจากเดินผ่านเข้ามาประตูนั้นก็ปิดลงเช่นเดิม


          ซื่อซุนเดินไปยังทางเข้าบ้านพบกับจิ้งจอกในร่างมนุษย์ผู้หญิงวัยกลางคนนั่งรอเขาอยู่ตรงส่วนชานบ้าน


          "ยินดีต้อนรับท่านเจ้าจิ้งจอกค่ะ ดิฉันเป็นผู้ดูแลคฤหาสน์หลังนี้ชื่อจินจู นายท่านกำลังคอยอยู่ในห้องรับแขกเชิญทางนี้ค่ะ"


          ที่พักของผู้เฒ่าจิ้งจอกส่วนใหญ่จะมีจิ้งจอกที่รับใช้อาศัยอยู่ด้วยแต่ก็จะเป็นรุ่นสูงอายุทั้งนั้น ฉะนั้นในคฤหาสน์หลังนี้จึงมีแต่จิ้งจอกสูงอายุที่เพรียบพร้อมด้วยมารยาทชั้นสูง ต่างกับเขาที่ไม่มีผู้รับใช้ในคฤหาสน์เลย


          "เชิญค่ะ"


          หญิงที่นำทางให้เขาเลื่อนประตูเลื่อนที่ติดกับทางเดินในคฤหาสน์ออกเพื่อให้ซื่อซุนเดินเข้าไปภายในและเลื่อนประตูเลื่อนปิด


          ซื่อซุนเดินไปยังจุดที่ชายแก่คนหนึ่งนั่งอยู่โดยมีกระดานสำหรับเล่นโกะวางอยู่ตรงหน้า เขานั่งลงตรงฝั่งตรงข้ามของชายแก่โดยไม่พูดอะไร


          "เป็นอย่างไรบ้างท่านเจ้าจิ้งจอก สบายดีไหม"


          ชายแก่ทักขึ้นอย่างอารมณ์ดีและยิ้มให้เขา ซื่อซุนจึงตอบกลับตามมารยาท


          "สบายดีครับท่านผู้เฒ่า ผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร"


          "แต่ข้าว่าพลังของท่านเหมือนจะลดลงไปนิดหน่อยนะ" 

 

          "........"
 

          เมื่อถูกชายแก่ตรงหน้าทักซื่อซุนก็ชะงักไปชั่วครู่


          "อืม....ลักษณะนี้...ถึงพลังจะลดลงแต่ใบหน้าท่านก็ดูแจ่มใสขึ้นเยอะ คงจะเจอกับสิ่งที่ตามหาแล้วล่ะสิ"


          ส่งที่ผู้เฒ่ากล่าวกับสิ่งที่เขาคิดคงอาจจะเป็นสิ่งเดียวกัน...


          "สิ่งที่เรียกว่าคู่ครองน่ะ"


          ซื่อซุนสบตากับบุคคลตรงหน้าที่เพิ่งเฉลยสิ่งที่เขาคิดออกมา


          "................"


          "เราขอแสดงความยินดีล่วงหน้ากับท่านเจ้าจิ้งจอกด้วยนะที่ได้พบสิ่งที่ตามหา"


          ผู้เฒ่าจิ้งจอกยิ้มอย่างอารมณ์ดี ทำเอาซื่อซุนหัวเราะในลำคอและยอมแพ้กับความสามารถ'เห็นอนาคต'ของผู้เฒ่าจิ้งจอกได้


          "ผมละยอมแพ้ท่านจริงๆ..แต่ก็ใช่ว่าสิ่งที่ผมเจอจะเป็นสิ่งที่เรียกว่าคู่ครองอาจจะเป็นแค่สิ่งที่
ผ่านเข้ามาในชีวิตก็ได้"


          "แต่ท่านก็มอบวิญญาณจากหางอันล้ำค่าของท่านให้เขาไปไม่ใช่รึ"

 
         "หึๆๆๆ เถียงไม่ขึ้นจริงๆเลยนะท่านผู้เฒ่า"


          "ขออนุญาติค่ะ"


          แต่ก่อนที่จะพูดอะไรต่อ ประตูเลื่อนก็ถูกเปิดออกพร้อมกับผู้ดูแลบ้านคนเดิม


          "ดิฉันนำชามาให้ค่ะ"


          "อ่า...วางไว้ตรงนั้นแหละ"


          ผู้เฒ่าตอบรับคำกล่าว บอกให้ผู้ดูแลวางน้ำชาไว้และให้ออกไปทำธุระของตนเองต่อ


          จินจูโค้งศีรษะลงเล็กน้อยและเดินออกไป


          "แล้วคนที่ท่านจิ้งจอกว่าเป็นอย่างไรล่ะ"


          ผู้เฒ่าถามซื่อซุนต่อ เขาถอนหายใจเล็กน้อยและตอบอีกฝ่าย


          "ปีศาจแมวเด็ก...อายุเจ็ดขวบ"


          "หึๆๆๆๆ...ฮาๆๆ น่าเหลือเชื่อ..นี่มันเกินกว่าที่ข้าคาดการณ์ไว้เยอะน่าดู"


          ปกติหากพูดถึงแมวจะต้องถูกจิ้งจอกรังเกียจ แต่กับผู้เฒ่าและคนในบ้านนี้ถือเป็นเรื่องปกติและติดจะเอ็นดูด้วยซ้ำเพราะแมวก็ถือว่ามีเลือดของจิ้งจอกไหลเวียนในตัวเช่นเดียวกัน


          "เล่นโกะกับข้าหน่อยไหม"


          ผู้เฒ่าผายมือไปยังกระดานโกะที่ตั้งอยู่ข้างหน้า


          "เอาสิลองดูซักตา"


          ซื่อซุนตอบรับคำเชิญฝ่ายตรงข้าม


          ระหว่างเล่นผู้เฒ่าก็ชวนเขาคุยไปเรื่อยจนพระอาทิตย์ใกล้ตกดิน เกมโกะก็ยังดำเนินต่อโดยที่ยังไม่มีใครยอมกัน


          "โฮ่...เย็นขนาดนี้แล้วหรอเนี่ย..."


          ผู้เฒ่าพูดขึ้น ซื่อซุนจึงมองวิวภายนอกประตูเลื่อนที่ติดกับสวนเปิดค้างเอาไว้


          'พระจันทร์เต็มดวง...'


          ถึงพระอาทิตย์จะยังไม่ตกจนมืด แต่พระจันทร์ก็ขึ้นแล้ว...


          "อ่อข้าถามท่านหน่อยสิท่านเจ้าจิ้งจอก ท่านเอาแมวตนนั้นไปไว้ที่ไหนหรอในถ้ำหรือในป่า"


          "คฤหาสน์เก้าหาง.."


          แกร๊ก!!


          เสียงวางหมากของผู้เฒ่าดังขึ้นทันทีที่ซื่อซุนพูดจบ ผู้เฒ่าเงยหน้าจากกระดานหมากจ้องมองมาที่เขา


          "ท่านว่าท่านนำปีศาจแมวไว้ที่ไหนะ "


          "ที่คฤหาสน์ของข้า....คฤหาสน์เก้าหาง"


          ซื่อซุนรู้สึกถึงท่าทีของผู้เฒ่าที่เปลี่ยนไปจากอารมณ์ที่ดีอยู่กลายเป็นน้ำเสียงตึงเครียดขึ้นมา


          "นี่ไม่ใช่เวลาเล่นโกะแล้ว! รีบกลับคฤหาสน์ท่านเดี๋ยวนี้แมวนั่นตกอยู่ในอันตราย!!"

___________________________________________________________________________________________________________________

 

ขอโทษค่าที่มาช้าที่ผ่านมารับน้องหนักมากเลย เหนื่อยถึงบ้านก็สลบ

 

ช่วงนี้เริ่มเรียนกันไปสองอาทิตย์แล้วบางอย่างก็เริ่มเข้าที่แล้วล่ะค่ะ

 

จะมาอัพให้ถี่ๆเท่าที่จะทำได้เลยนะค่ะ

 

สุดท้ายก็อย่าลืมน้องหานกันนะค่ะT^Tพรีสสสสส

 

หวังว่าทุกคนจะยังไม่หายไปไหนกันนะ


---ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกการติดตามนะคะ<3---
 

 

{ Winter Dark Theme }

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

544 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 15:06
    เกิดอะไรขึ้น

    ตามๆๆ
    #530
    0
  2. #425 Yellow (@netty25) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 15:41
    น้องเหมียววว พี่ซุนรีบไปเร็วสิ ง่อววว
    #425
    0
  3. #302 oohsaykat (@cardy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 03:39
    ห้ะ ห้ะ?! เกิดอะไรขึ้นเกี่ยวกับที่อาการลู่ไม่ค่อยดีใช่ไหม แง้ ฮุนกลับไปให้ทันนะ!
    #302
    0
  4. #194 Akanishi Yimei (@akanishibluecat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 18:07
    หะ จะเกิดไรขึ้น กับแมวน้อยแน่ๆ เซฮุน มาช่วย น้องเร็วๆๆๆๆๆๆๆๆ 

    เพราะ จะมีเหตุการบางอย่างเกิดขึ้นสินะ ลู่หานถึงได้เจ็บที่ หัวใจน่ะ 
    #194
    0
  5. #184 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 18:36
    อันตราย?! อันตรายอะไร ลูลู่เป็นอะไรอ้าาา!?!!!!
    #184
    0
  6. #152 Some more for me (@somemore4me) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 12:10
    เอ้าาาาาาาา ลู่หานอย่าพึ่งเป็นอะไรไปนะ พี่ซื่อชุนเร็วววววไปช่วยลู่ด้วย
    #152
    0
  7. #113 Mlu.เอ็ม (@hollybeauty) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 11:27
    เกิดอะไรขึ้นนะ
    #113
    0
  8. #26 Tao EXO Overdose (@bam42-_-) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 16:16
    พี่ลู่เป็นอะไรอ่ะ
    #26
    0