อ้าวเฮ้ย!!! ผมต้องเป็นเจ้าสาว?

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 11 เมื่อมีชะนีเข้ามาเกี่ยว?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    22 ม.ค. 61

"เดี๋ยวๆ แอร์เดี๋ยวอย่าทำแบบนี้"

ลมบอกผมเสียงสั่นพร้อมใช้มือยันอกผมเอาไว้ ผมมองมันก่อนจะยิ้มให้แล้วประคองกอดมันเข้าหาตัวเอง

"แอร์มึงไม่ต้องทำอย่างนี้ก็ได้ แค่โทรเรียกผู้หญิงให้กู"

ลมว่าเสียงหงอยๆ ซุกอกผมท่าเดียว

"มึงรังเกียจกูหรือไง"

ผมว่าก่อนจะหอมหัวมันเบาๆ

"ก็เปล่า ตะ...แต่...มึงจะยอมกูหรือไงเล่ากูเป็นรุกนะมึง แล้วมึงก็ไม่ใช่เกย์ทำเป็นหรือไง? "

นี่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้กันหรอไง ทรมานจะตายอยู่แล้วยังมีอารมณ์มาเถียงกับกูอีก

"ใช่มึงเป็นรุกที่กำลังจะเป็นเมียกู ส่วนทำเป็นไม่เป็นนั้นก็ต้องรอดู"

ผมว่าก่อนจะเชยคางมันขึ้นมาให้สบตากับผม แล้วผมก็ค่อยๆ สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ตั้งแต่หน้าผาก แก้มทั้งสองข้าง กดจูบเบาๆ ที่ปลายจมูกและมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากแล้วกดจูบเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ หนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าจนพอใจก่อนจะผละออกมาแล้วสร้างรอยรักสีกุหลาบทาบทับรอยเดิมที่ไอ้บ้านั้นทำไว้ ผมฝากรอยสีกุหลาบไว้ทุกที่ที่ผมสามารถทำได้

ผมไม่ใช่เกย์ ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้ชาย ไม่เคยมีอารมณ์กับผู้ชายถึงแม้ว่าคนคนนั้นจะตัวเล็กน่ารักเหมือนผู้หญิงยังไงก็ตาม ผมก็ไม่มีอารมณ์พิศวาทแต่อย่างใด แต่ถ้าเป็นลมผมกลับไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นกลับกัน ยิ่งได้สัมผัสมากเท่าไหร่ ยิ่งต้องการมากขึ้นเท่านั้น

ถ้าเป็นลมผมมั่นใจว่าผมสามารถทำได้อย่างแน่นอน

"อืออออ....แอร์....ดะ....เดี๋ยวก่อน...."

ลมใช้มือยันอกผมไว้พูดเสียงสั่นพล่าด้วยแรงอารมณ์

"ว่าไงครับน้องลม"

"กะ....กูไม่พร้อม....จริงๆ นะ....อืมมม....หยุดก่อนสิวะไอ้บ้านี่!!! "

ลมจิกผมให้ผมเงยหน้าขึ้นจากหน้าอกของมัน

"งั้นหรอ? "

"อ๊ะ...แอร์...ไอ้บ้าไอ้ฉวยโอกาส...อึก..."

"หายใจเข้าลึกๆ อย่าเกร็งนะครับเด็กดีอย่างนั้นแหละครับ เก่งมากครับน้องลม"

ผมดันนิ้วที่ชุ่มด้วยครีมอาบน้ำเข้าไปในตอนที่ลมไม่ตัว

ลมกัดบ่าผมอย่างแรงเพื่อระบายเจ็บ สัมผัสอันอ่อนนุ่มและแรงตอดรัดนี่ทำให้ผมแทบจะยั้งตัวเองไว้ไม่อยู่

"แอร์...อะ...อือ...อึดอัด...อ๊ะ...เจ็บเบาแอร์เบา"

"เจ็บหรอ ขอโทษครับ"

ผมว่าก่อนจะจูบหน้าผากลมเป็นการปลอบและกดจูบแรงๆ บริเวณลาดไหล่ของลมจนเกิดรอยแดง

"ชิ...อะ...แอร์...มึง...อะอ๊า~มึงเคย...อะ...ทำกับผู้ชายใช่ไหมอืม~"

ลมถามผมเสียงสั่นพร้อมกับทุบไหล่ผมแรงๆ หลายที จนผมรู้สึกเจ็บ

"ไม่เคยหรอก แต่สัญชาตญาณมันพาไป"


"กะ...โกหก...อ๊ะ"

เมื่อผมคิดว่าได้ที่แล้วผมเลยถอนนิ้วออก ซึ่งการกระทำนั้นดูเหมือนจะทำให้ลมมองผมตาขวางอย่างไม่พอใจ

"จริงๆ ครับเมีย"

ผมว่าก่อนจะค่อยๆ กดตัวตนของผมเข้าไปช้าๆ เพื่อให้ลมได้ปรับตัว ภายในตัวของลมทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ครั้งแรกของผมกับลมผมไม่อยากให้มันเป็นความทรงจำที่เลวร้ายเพนาะครั้งหน้าลมอาจจะไม่ยอมผมอีกก็ได้

"อ่า~ลมอย่าเกร็ง"

"อ๊ะ...อึก...เจ็บอย่าพึ่งขยับ...อึกอ๊ะ..."

"เจ็บมากไหม"

ผมลูบผมลูบบ่าลมที่ซุกหน้าอยู่กับอกผมให้คลายความเจ็บปวด ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกช้าๆ เมื่อเห็นว่าลมเริ่มผ่อนคลาย

ผมกัดไหล่ลมเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว ทีอย่างนี้ละเหมือนยั่วเหมือนแมวเวลาปกติก็พยศซะ

"อ๊ะ...อ๊า~...แอร์"

เสียงหวานของลมที่ครางอยู่ข้างหูกับความสุขสมที่ได้รับทำให้ผมขยับสะโพกเร็วขึ้นเรื่อยๆ ผมรู้สึกเต็มอิ่มอย่างบอกไม่ถูก

"อ๊ะ...แอร์...จะ...อื้อ~จะไปแล้ว"

"พร้อมกันนะเมีย"

ผมว่าก่อนจะขยับสะโพกเร็วขึ้นอีกและจับใบหน้าของลมให้หันมาและประกบปากจูบอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง

ก่อนจะปลดปล่อยอารมณ์ออกมาพร้อมกัน ลมทิ้งตัวอย่างหมดแรงลงบนตักผม

ผมอุ้มลมที่หมดเรี่ยวหมดแรงออกมาจากห้องน้ำแล้ววางลงบนเตียง

"อ๊ะ...แอร์...พะ...พอแล้ว..."

ลมพูดห้ามเมื่อผมเริ่มจูบซับตั้งแต่ซอกคอไล่ลงมาเรื่อยๆ จนถึงบริเวณหน้าอกของมัน

"ไม่พอหรอกเมีย ผัวยังไม่อิ่มเลย"

แล้วผมก็เริ่มบทรักอีกครั้งและอีกครั้งอย่างไม่รู้จักพอ ก็รู้ว่าเห็นแก่ตัวที่ไม่ให้ลมได้พักและตอนนี้ผมเองก็ไม่รู้ว่าระหว่างผมกับลมใครกันแหน่ที่โดนยา ดูท่าผมจะเสพติดร่างกายนี้ของลมซะแล้วสิ






~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

เช้า




"อื้อ"

ผมนอนมองว่าที่คู่หมั้นที่เพิ่งจะกลายเป็นเมียผมก่อนแต่งหมาดๆ เมื่อคืนนี้อย่างอารมณ์ดี เมื่อคืนนี้ลมทั้งน่ารัก ทั้งขี้ยั่วและขี้อ้อนจนผมหยุดตัวเองไม่ได้ได้นอนก็เกือบๆ ดีห้า แต่ว่าตอนนี้ก็ใกล้จะเที่ยงแล้วนะเมียผมยังไม่มีท่าทีว่าจะตื่นเลย สงสัยจะเหนื่อย เฮ้อ!!! อีกหน่อยค่อยปลุกละกันไปหาซื้อยามาไว้ให้ก่อนละกันดูท่าคงจะลำบากไปอีกหลายวัน

"ตื่นหรือยังนะ"

ผมว่าก่อนจะยกข้าวต้มหมูที่มันน่าจะชอบกับชาเขียวที่แวะซื้อมาให้มันเข้าไปบนห้อง



คลิ๊ก



พอเปิดประตูห้องเข้าไปเท่านั้นแหละครับเจอลมนั่งทำหน้างอเป็นปลาทูแม่กลองมองผมตาขวาง ผมเลยเอาข้าวต้มกับชสาขียวไปวางไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินไปนั่งลงที่เตียงข้างๆ มัน

"เป็นอะไร"

"มึงไปไหนมาแอร์!!! "

ลมตะโคกถามผมเสียงดัง ทำให้ผมเริ่มจะไม่สบอารมณ์เหมือนกัน ผมไม่ชอบให้ใครมาขึ้นเสียงหรือตะคอกใส่ผม

"ไปซื้อข้าวมาให้มึงกินไง"

ผมระงับอารมณ์และตอบมันกลับไปดีๆ อะไรของมันวะ

อยู่ๆ ก็เหมือนผมกับมันกำลังจะทะเลาะกัน

"งั้นหรอ? "

"แล้วมึงเป็นยังไงบ้าง"

ผมถามมันด้วยความเป็นห่วง เพราะเมื่อคืนก็จริงอยู่ว่าแรกๆ ผมอ่อนโยนแต่หลังๆ มาผมรู้ตัวว่าทำรุนแรงกับมันมากพอสมควร

"ก็ไม่ยังไง"

"ลมเป็นอะไร มีอะไรก็พูดมา"

ผมถามมันอย่างสงสัยที่อยู่ๆ มันก็ทำเฉยชากับผมอย่างนี้

"ไม่มี อ้อ เมื่อกี้มีคนโทรมาหามึง"

"หืม? ใคร? "

ผมถามลมกลับไปอย่างสงสัย

"ไม่รู้เห็นว่าชื่อ แชมเปญมั้ง"

"จริงหรอว่ะลม แชมเปญโทรมาจริงหรอว่ะ"

ผมแม่งโคตรจะดีใจเลยที่แชมเปญหรือเปญโทรมา ปญเป็นเพื่อนที่ผมรักที่สุด ใช่ครับผมรักแชมเปญแต่ผมไม่เคยบอกให้เธอรู้ พวกคุณจำวันที่ผมเมาแล้วไอ้เมคกับไอ้เต้พาผมกับลมมาที่คอนโดได้ไหมครับ? วันนั้นผมไปดื่มจนเมามายเพราะแชมเปญมีแฟน นี่มันก็เพิ่งผ่านมาได้ไม่นานถ้าถามว่ารักเปญไหม ผมตอบได้เลยครับว่ารักมากและดีใจมากที่เธอโทรมาหาผม

"อืม"

ผมมองลมอย่างสงสัย ผมตาฝาดไปหรือเปล่าที่เห็นลมทำหน้าหงอยๆ เหมือนจะร้องไห้ ไม่หรอกผมคงคิดมากไปเอง

"กินข้าวกินยาแล้วนอนพักนะมึง เดี๋ยวกูมา"

ผมว่าก่อนจะหยิบถ้วยข้าวต้มมาให้ลมพร้อมกำชับให้ลมกินยา ก่อนจะเดินถือโทรศัพท์ออกไปนอกระเบียงและโทรหาแชมเปญทันที

"ฮัลโหลเปญ"

/ฮัลโหล แอร์/

ผมยิ้มออกมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงใสๆ ของแชมเปญ

"โทรหาเรามีอะไรหรือเปล่า"

บ้าจริง ความจริงผมอยากจะบอกเธอว่าผมคิดถึงเหลือเกิน

/ไม่มีอะไรหรอก เราแค่คิดถึงมาเจอกันหน่อยไหมแอร์/

ให้ตายสิ แค่ได้ยินคำว่าคิดถึงผมก็ใจสั่นไปหมดแล้ว

"ได้สิ เจอกันที่ไหนหล่ะ"

/อืม ที่ร้านข้าวฟ่างกับข้าวตังละกันไม่ได้เจอกันนานละ อืมตอนนี้เกือบบ่ายโมงละ งั้นบ่ายครึ่งไว้เจอกันนะ/

"อืม ไว้เจอกัน"

ผมว่าก่อนจะยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีเมื่อคิดว่าวันนี้จะได้เจอบุคคลอันเป็นที่รักของผม

ผมเดินเข้ามาในห้องและเห็นว่าลมกินข้าวกินยาแล้ว และเจ้าตัวกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่

"ลมเดี๋ยวกูออกไปข้างนอกนะ"

"ไปไหน"

ลมเงยหน้าจากจอโทรศัพท์มามองหน้าผมทันที

"ไปหาเพื่อน"

"ที่โทรมาเมื่อกี้หรอ? "

"อืม"

"เพื่อนแน่หรอแอร์ เห็นทำท่าทางมีความสุขขนาดนั้นเมื่อเห็นว่าเค้าโทรมา"

ลมพูดพร้อมจ้องหน้าผมอย่างค้นหาความจริง

"จะเพื่อนหรืออะไรก็เรื่องของกูมึงไม่เกี่ยว"

"หะๆ กูลืมไปว่ากูไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับมึงจะไปไหนก็เชิญ"

ลมพูดก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้กับผม

"มึงเป็นอะไร"

"อย่ามายุ่งกับกู"

"ลมหันหน้ามาคุยกับกูให้รู้เรื่อง"

"กูจะนอน"

"เออ"

ผมว่าก่อนจะหยิบกุญแจรถกับกระเป๋าเงินแล้วขับรถตรงไปที่ร้านไอ้ข้าวฟ่างทันที เป็นอะไรของมันว่ะอยู่เฉยๆ ก็หาเรื่องจากที่กำลังอารมณ์ดีๆ ที่เปญนัดเจอกลับกลายเป็นว่าตอนนี้อารมณ์เสียเพราะลมพูดจาไม่รู้เรื่องอีก

"อ้าวแอร์มาแล้วหรอ? "

"แล้วเห็นกูไม่หล่ะไวน์"

"ไปกินรังแตนที่ไหนมาว่ะ? "

"เรื่องกูหน่า"

ผมบอกปัดไอ้ไวน์อย่างตัดรำคาญ ผมนั่งคอยแชมเปญและคนอื่นๆ ในกลุ่มสักพักทุกคนก็มากันครับเหลือแต่แชมเปญคนเดียว

"มึงดีใจไหมแอร์"

"เรื่องอะไรเวย์"

"ที่เปญนัดเจอ"

คำถามของไอ้เวย์ดูเหมือนดึงความสนใจของทุกคนมาที่ผมคนเดียว

"แน่นอน"

"แต่หน้าตามึงไม่เหมือนคนดีใจที่จะได้เจอคนที่ตัวเองรักเลยนะ"

ไอ้เวย์พูด พวกมันทุกคนรู้ว่าผมแอบรักแชมเปญตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงตอนนี้พวกมันก็ไม่เคยจะผม

"จริงเหมือนคนคิดไม่ตกมากกว่า"

ไอ้ตังออกความคิดเห็นบ้าง

"ถ้ามึงมีเมียกูคงคิดว่าเมียไม่ให้แอ้มนะเนี่ย"

ไอ้ฟ่างว่า

"ไร้สาระ"

ผมว่า

"หวัดดีทุกคน"

เสียงใสๆ ที่ตะโกนมาจากหน้าร้านดึงความสนใจของพวกผมให้หันไปมองก่อนจะเจอแชมเปญที่วิ่งมาหาพวกผมอย่างร่าเริง แต่แปลกที่การที่ได้เจอแชทเปญไม่ทำให้ผมให้หายหงุดหงิดได้

"ดีจ้า"

"ดีครับผม"

"หวัดดี"

"เฮลโหล"

"ดีแชมเปญ"

เสียงทักทายจากข้าวฟ่าง ข้าวตัง เวย์ ไวน์และปิดท้ายด้วยผม

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คิดไงวันนี้ถึงได้นัดเจอพวกเราหล่ะ"

ข้าวฟ่างถามเสียงเรียบๆ ส่วนตัวผมคิดว่าข้าวฟ่างไม่ค่อยถูกกับแชมเปญเท่าไหร่ มันบอกว่าผู้หญิงแบบนี้ไม่ควรเอาเป็นเมียเด็ดขาด

"ก็ไม่มีอะไรหรอกฟ่างก็แค่อยากเจอก็แค่นั้น ทำไมหรอฟ่าง? "

เปญตอบข้าวฟ่างยิ้มๆ แต่ผมรู้สึกว่าคำพูดพวกนี้แฝงความหมายแปลกๆ เข้าไปด้วย

"เปล่าหรอก ก็นึกว่าทะเลาะกับแฟนหรือมีปัญหาอะไรอยากจะให้ช่วยอะไรเทือกๆ นั้นแหละ"

"ฟ่างนี่ฟ่างคิดว่าเราจะนัดเจอพวกเธอยามที่มีปัญหาแค่นั้นหรือไง"

แชมเปญถามข้าวฟ่างเสียงอ่อยๆ

"ใช่!!! "

"ข้าวฟ่าง!!! "

พวกผมสี่คนเรียกชื่อข้าวฟ่างเสียงดังเพราะรู้สึกว่ามันจะกลายเป็นเลยเถิด

"หึ"

ข้าวฟ่างสะบัดหน้าหนีจากแชมเปญและไม่พูดกับแชมเปญอีกแม้แต่คำเดียว

"อย่าใส่ใจเลยเปญ ฟ่างก็เป็นแบบนี้แหละ"

ผมพูดพลางลูบผมเปญเบาๆ เป็นการปลอบ

"อะ...เอ่อ...แล้ววันนี้เราจะทำอะไรกันดีอ่ะ"

ไอ้ไวน์ถามขึ้นมาทำลายความอึดอัดนี้ ผมสงสารแชมเปญผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้ข้าวฟ่างไม่ชอบแชมเปญ

"อืม เราว่าจะไปเที่ยวห้าง ดูหนังแล้วก็กินข้าวเย็นข้างนอกดีไหม? "

แชมเปญเสนอกิจกรรมที่จะทำร่วมกันต่อจากนี้

"อ่า เอางั้นก็ได้ พวกมึงว่าไง"

ไอ้ตังหันมาถามความคิดเห็นผม

"พวกกูยังไงก็ได้"

"ตามนั้น"

"กูขอบาย"

ข้าวฟ่างว่าแล้วเดินเข้าไปหลังร้านทันที

"อย่าใส่ใจเลยเปญ"

ไอ้ตังพวกผมตกลงกันแล้วก็เริ่มทำกิจกรรมตามที่เปญต้องการทั้งซื้อของ ดูหนังรักโรแมนติก กินข้าวในห้างและบลาๆ ความจริงพวกผมไม่ชอบกิจกรรมอะไรอย่างนี้เลยสักนิดเดียวพวกผมชอบท่องเที่ยวไปตามภูเขาป่าไม่ทำกิจกรรมลุยกันมากกว่า ถ้าดูหนังก็ชอบดูแนวตู้สู้กันซะส่วนใหญ่ กับข้าวก็ชอบทำกินเอง เฮ้อ~~ ไม่ใช่แนวจริง

กว่าผมจะกลับถึงห้องก็ปาไปเกือบสามทุ่ม ผมรีบเหยียบคันเร่งสุดชีวิตเพื่อกลับห้องให้เร็วที่สุดนี่ผมลืมไปได้ยังไงว่ามีลมอยู่ด้วย ลืมได้ยังไงว่าผมมีคนที่จะต้องดูแล ป่านนี้คงจะโกรธผมแน่แล้ว

"ลม"

ผมเปิดประตูห้องนอนแล้วเรียกลมสุดเสียงแต่ปรากฎว่าลมไม่ได้นอนอยู่บนเตียงอย่างที่ผมคิด ผมเดินหาจนทั่วทั้งหน้าระเบียง ห้องน้ำ ห้องครัวก็ไม่เจอ ไปไหนนะ ไปไหน โดนขนาดนั้นแล้วยังขยับตัวได้อีกหรอ

"ไปไหน ลมไปไหนหรือว่าจะโกรธที่ปล่อยให้หิ้วท้องรอกินข้าวจนทนไม่ไหว แล้วหนีไปแล้ว"

ผมนั่งคิดไม่ตกอยู่บนเตียงอย่างคิดอะไรไม่ออก จะไปก็ไม่บอกกันสักคำ ถ้าตาหาตัวเจอละก็น่าดู

"คงมีที่เดียว ที่จะหนีไปได้สินะ"

ผมว่าก่อนจะเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างหมดแรงแล้วหวนคิดถึงคำว่าที่ไอ้ฟ่างวาาเมียไม่ให้แอ้มแต่ที่จริงแล้วเมียกูหนีไป เอาเถอะพรุ่งนี้คงต้องไปพาเมียกลับบ้านซะแล้ว สงสัยพอพากลับมาได้ต้องสั่งสอนซะให้เข็ดว่าไม่มีสิทธิ์ที่จะหนีหายไปจากผมเฉยๆ ไม่ได้!!!







••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เฮ้อออ ไม่เคยแต่งฉากแบบนี้เลยนี่ครั้งแรกเลยนะยากเกิ๊นนนน

ถ้าอ่านแล้วขาดเกินๆ ก็ขออภัยอย่างแรง คิดว่าเราจะแต่งอย่างนี้แค่ตอนเดียวนี้แหละ555+ 

##ตอนหน้าเจอพี่ลมสายแข็งนะเออ##

***ขอกำลังใจด้วยน้า***




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #25 0PuPe0 (@0PuPe0) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 03:21
    ต่อๆๆแอร์ใจร้ายมากเลย
    #25
    0
  2. #24 Helena Kadian (@mint-fah) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 21:36
    พี่ลมด่าเลย
    เบาไปมั้ย แค่ด่าเอง55555
    สู้ๆนะคะไรท์
    #24
    0
  3. #23 FahSida (@himeji) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 21:22
    แอร์แย่ไปไหมทำน้องขนาดนั้นแล้วยังทิ้งไว้คนเดียวอีก จะให้น้องหิ้วร่างรอแกหรือไงตั้งแต่ยันมืด บ้าบอ ส่วนแชมเปญนี่คือคนที่จะมาป่วนชีวิตใช่ไหม
    #23
    0
  4. #22 waruko002 (@waruko002) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 20:07
    ลมอย่ายอมนะ 
    #22
    0
  5. #21 Faikam (@Faikam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 19:59
    แย่จัง สงสารลม หนีไปให้ไกลเลย
    #21
    0
  6. #20 Ammy QQ (@09042556) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 18:35
    แม่งง เกลียดพระเอกว่ะ. ได้ลมแล้วไม่สนใจเลยอ่ะ
    #20
    0
  7. #19 duqidjmwkxieiicn (@duqidjmwkxieiicn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 18:34
    ไปหาแชมป์แปนแล้วกลับมาหาลมเนี่ยนะ
    #19
    0